Διευκρινίζει ότι από αυτούς, 31 μεταφέρθηκαν για πρώτες βοήθειες στο Γ.Ν. Κέντρο Υγείας Σητείας και οι υπόλοιποι στο αεροδρόμιο του Ηρακλείου, από όπου με ευθύνη των οικείων αλλοδαπών προξενικών αρχών ξεκίνησε η σταδιακή αναχώρησή τους από την Ελλάδα.

«Τον συντονισμό της επιχείρησης είχε το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών, σε συνεργασία με το Λιμενικό Σώμα – Ελληνική Ακτοφυλακή, το ΓΕΕΘΑ και την Περιφέρεια Κρήτης. Παράλληλα, υπήρξε διαρκής επικοινωνία με ξένες διπλωματικές αποστολές στην Ελλάδα και τις αρμόδιες ευρωπαϊκές Αρχές, ενώ ο Έλληνας Υπουργός Εξωτερικών συνομίλησε με ομολόγους του, οι οποίοι ευχαρίστησαν την Ελλάδα για την ανάληψη της πρωτοβουλίας αυτής», προσθέτει το ΥΠΕΞ και καταλήγει: 

«Υπό εξαιρετικά αντίξοες συνθήκες, η Ελληνική Πολιτεία ανέλαβε με υπευθυνότητα το ανθρωπιστικό έργο της υποδοχής των συμμετεχόντων στον Global Sumud Flotilla, με αποκλειστικό μέλημα την ασφάλεια και την προστασία τους.»

Η εμπορική κίνηση μέσω αυτού του ναυτικού «στενού» έχει ουσιαστικά σταματήσει από τότε που οι ΗΠΑ και το Ισραήλ επιτέθηκαν στο Ιράν στις 28 Φεβρουαρίου, με το Ιράν να υπόσχεται ότι θα πλήξει κάθε πλοίο που συνδέεται με τις δύο χώρες ή τους εταίρους τους.

Περίπου το 20% της παγκόσμιας προμήθειας πετρελαίου, καθώς και παρόμοιες ή ακόμη μεγαλύτερες ποσότητες υγροποιημένου φυσικού αερίου και προϊόντων λιπασμάτων, πρέπει να περάσουν από το στενό για να φτάσουν στις παγκόσμιες αγορές. Το κλείσιμό του έχει εκτοξεύσει τις τιμές αυτών των εμπορευμάτων.

Για να μετριαστούν οι οικονομικές πιέσεις, ο Τραμπ και αξιωματούχοι της αμερικανικής κυβέρνησης έχουν δηλώσει ότι καταρτίζονται σχέδια ώστε το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ να συνοδεύει εμπορικά πλοία μέσω του στενού. Και ο Αμερικανός πρόεδρος έχει ζητήσει από συμμάχους όπως η Ιαπωνία, η Νότια Κορέα και μέλη του ΝΑΤΟ – αλλά ακόμη και από ανταγωνιστές όπως η Κίνα – να συνεισφέρουν στρατιωτικά πλοία για αποστολές συνοδείας.

Μέχρι στιγμής δεν έχει υπάρξει καμία προσφορά βοήθειας. Και οι ναυτικοί αναλυτές λένε ότι αυτό αντανακλά τους κινδύνους που εμπλέκονται.

Οι επιχειρήσεις ναυτικής συνοδείας είναι περίπλοκες, απαιτώντας στενό συντονισμό ναυτικών και αεροπορικών μέσων για την προστασία τόσο των δεξαμενόπλοιων και των εμπορικών πλοίων όσο και των ίδιων των πολεμικών πλοίων.

Το να λειτουργήσουν όλα αυτά μαζί σε αυτό που ένας αναλυτής αποκάλεσε «κοιλάδα θανάτου» του Στενού του Ορμούζ είναι ένα τρομακτικό έργο.

Περιορισμένος χώρος – Ελάχιστο περιθώριο ελιγμών

Πρώτον: υπάρχει το πρόβλημα του χώρου. Το στενό έχει πλάτος μόλις περίπου 10 μίλια στο στενότερο σημείο του. Ο πλωτός χώρος είναι ακόμη μικρότερος, ειδικά για τα τεράστια πετρελαιοφόρα – ορισμένα από τα οποία έχουν μήκος πάνω από τρία γήπεδα ποδοσφαίρου.

Αυτό αφήνει ελάχιστο χώρο για ελιγμούς τόσο στα δεξαμενόπλοια όσο και στα πολεμικά πλοία που τα συνοδεύουν, είπε η Jennifer Parker, συνεργάτιδα ερευνήτρια ναυτικών σπουδών στο UNSW Canberra και πρώην αξιωματικός του αυστραλιανού ναυτικού με εμπειρία στον Περσικό Κόλπο.

Τα πολεμικά πλοία, πιθανότατα αντιτορπιλικά στην περίπτωση του αμερικανικού ναυτικού, χρειάζονται χώρο για να κινούνται γύρω από τα γιγάντια δεξαμενόπλοια ώστε να μπορούν να πετύχουν σωστές λύσεις βολής σε επερχόμενους στόχους όπως εναέρια ή θαλάσσια drones ή πυραύλους, είπε.

Ουσιαστικά, τα δεξαμενόπλοια θα μπορούσαν να δημιουργήσουν «τυφλά σημεία» για τα πολεμικά πλοία.

Υπάρχει επίσης περιορισμένος χρόνος αντίδρασης επειδή τα ιρανικά όπλα βρίσκονται τόσο κοντά στις ακτές της δικής τους πλευράς του στενού.

«Από τη στιγμή της ανίχνευσης μιας απειλής μέχρι τη στιγμή που πρέπει να υπάρξει αντίδραση σε αυτήν, ο χρόνος είναι πολύ, πολύ περιορισμένος», είπε η Parker.

Οι αναλυτές λένε ότι η συνοδεία δεν μπορεί να γίνει μόνο από αντιτορπιλικά.

Ελικόπτερα ή επιθετικά αεροσκάφη θα πρέπει να πετούν στην περιοχή, έτοιμα να αντιμετωπίσουν εναέρια ή θαλάσσια drones, είπε ο αναλυτής Carl Schuster, πρώην πλοίαρχος του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ.

Αεροσκάφη έγκαιρης προειδοποίησης και ελέγχου (AWACS) και αναγνωριστικά drones θα πρέπει να ερευνούν βαθύτερα μέσα στο ιρανικό έδαφος για εκτοξεύσεις πυραύλων που θα μπορούσαν να στοχεύσουν τα δεξαμενόπλοια ή τα πολεμικά πλοία, είπε.

Εν τω μεταξύ, οι ιρανικές δυνάμεις που θα μπορούσαν να απειλήσουν αποστολές συνοδείας στο στενό είναι διασκορπισμένες και ως επί το πλείστον κινητές. Drones και πύραυλοι τοποθετημένοι σε φορτηγά ή νάρκες θα μπορούσαν να αναπτυχθούν από άγνωστο αριθμό μικρών αλιευτικών σκαφών, ντάου ή ακόμη και σκαφών αναψυχής, είπαν οι ειδικοί.

«Θα μπορέσετε να καταστρέψετε όλα αυτά τα σκάφη για να εξαλείψετε τις απειλές;» ρώτησε ο Collin Koh, ερευνητής στη Σχολή Διεθνών Σπουδών S. Rajaratnam στη Σιγκαπούρη.

«Για μένα, αυτό δεν είναι πολύ εφικτό», είπε ο Koh.

Οι απειλές για τις αποστολές συνοδείας μπορούν να μειωθούν μέσω αεροπορικής ισχύος ή χερσαίων επιχειρήσεων για την κατάληψη εδαφών από όπου θα μπορούσαν να εκτοξευθούν, αλλά αυτό δημιουργεί νέα προβλήματα, συμπεριλαμβανομένων πολλών απωλειών μεταξύ των αμερικανικών χερσαίων στρατευμάτων, είπαν οι αναλυτές.

Στα όρια των δυνατοτήτων τους

Έπειτα, υπάρχει απλώς το πρόβλημα του αριθμού των πολεμικών πλοίων, είπαν.

Ένα αμερικανικό αντιτορπιλικό μπορεί να είναι σε θέση να συνοδεύσει ένα ή δύο πετρελαιοφόρα μέσω του στενού κάθε φορά, είπε η Parker.

Άλλοι λένε ότι μπορεί να χρειάζεται περισσότερο από ένα πολεμικό πλοίο συνοδείας για κάθε δεξαμενόπλοιο.

«Μια βασική επιχείρηση ναυτικής συνοδείας θα χρειαστεί μεταξύ οκτώ και δέκα αντιτορπιλικών για την προστασία νηοπομπών πέντε έως δέκα εμπορικών πλοίων σε κάθε διέλευση», έγραψε ο αρχισυντάκτης Richard Meade σε έκθεση για το Lloyds List Intelligence την περασμένη εβδομάδα.

Αυτές οι αναλογίες θα μπορούσαν να σημαίνουν ότι οι συνοδείες θα αποκαταστήσουν την κίνηση στο Ορμούζ στο 10% των προπολεμικών επιπέδων, έγραψε ο Meade.

Οι ΗΠΑ διαθέτουν 73 αντιτορπιλικά κλάσης Arleigh Burke σε ενεργό υπηρεσία, σύμφωνα με την Υπηρεσία Έρευνας του Κογκρέσου. Αλλά μόνο περίπου το 68% των αμερικανικών πλοίων επιφανείας είναι έτοιμα για μάχη ανά πάσα στιγμή, λαμβάνοντας υπόψη την εκπαίδευση και τη συντήρηση, σύμφωνα με αξιωματούχους του ναυτικού.

Αυτό αντιστοιχεί σε περίπου 50 αντιτορπιλικά. Και αυτά είναι διασκορπισμένα σε όλο τον κόσμο.

Έτσι, αν χρειάζονται 10 από αυτά μόνο για μία αποστολή συνοδείας μέσω του Στενού του Ορμούζ, αυτό δείχνει πόσο θα πιεστούν οι ΗΠΑ μόνες τους για να διατηρήσουν αποστολές συνοδείας για μεγάλο χρονικό διάστημα.

«Το ερώτημά μου είναι αν το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ είναι προετοιμασμένο για μια τόσο έντονη εκστρατεία», η οποία επιβαρύνει τον εξοπλισμό, τα logistics και τους ίδιους τους ναύτες, είπε ο Koh.

Αυτό υποδηλώνει γιατί ο Τραμπ ζητά από άλλα κράτη να συμβάλουν.

Και αυτό δεν αφορά μόνο αντιτορπιλικά για τη συνοδεία των πλοίων. Ο εντοπισμός και η καταστροφή ναρκών στο στενό είναι ένα ακόμη πρόβλημα με το οποίο οι ΗΠΑ δεν είναι καλά εξοπλισμένες να αντιμετωπίσουν μόνες τους.

Πέρυσι, το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ απέσυρε τα τέσσερα εξειδικευμένα ναρκαλιευτικά που ήταν σταθμευμένα στον Περσικό Κόλπο. Τα πλοία αυτά μεταφέρθηκαν πίσω στις ΗΠΑ με πλοίο βαρέων μεταφορών τον Ιανουάριο για να διαλυθούν.

Το ναυτικό δήλωσε ότι τέσσερα πλοία παράκτιας μάχης (LCS) με μονάδα αποστολής αντιμετώπισης ναρκών θα αναλάβουν αυτά τα καθήκοντα. Όμως πριν από τον πόλεμο, μόνο τρία LCS βρίσκονταν στην περιοχή του Περσικού Κόλπου.

Ιδανικά, είπε ο Schuster, ένα ή δύο ναρκαλιευτικά θα πρέπει να κινούνται μέσα από το στενό μπροστά από τα δεξαμενόπλοια για να διασφαλίζουν καθαρή διαδρομή.

Σημείωσε επίσης τη μεγάλη ποικιλία ναρκών που θα μπορούσε να αναπτύξει το Ιράν στο στενό – νάρκες επαφής με αιχμές όπως αυτές που φαίνονται σε ταινίες του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου· νάρκες αγκυροβολημένες στον πυθμένα της θάλασσας που εκρήγνυνται με ακουστικά σήματα ή μαγνητική ανίχνευση· ακόμη και νάρκες με μηχανισμούς μέτρησης που αφήνουν να περάσει ένας συγκεκριμένος αριθμός πλοίων πριν εκραγούν κάτω από κάποιο άλλο.

«Ο εντοπισμός ναρκών είναι πάντα μια πρόκληση», είπε ο Schuster.

Οι αναλυτές λένε ότι σύμμαχοι όπως η Ιαπωνία και η Νότια Κορέα θα μπορούσαν να προσφέρουν εξειδικευμένα ναρκαλιευτικά για να βοηθήσουν στην αντιμετώπιση της απειλής των ναρκών, αν και μέχρι στιγμής καμία από αυτές τις χώρες δεν έχει δεσμευτεί να το κάνει.

Αλλά ακόμη κι αν γίνονταν τέτοιες προσφορές, δεν θα αποτελούσαν πανάκεια, είπε ο Koh, ο αναλυτής στη Σιγκαπούρη.

Τα ναρκαλιευτικά είναι ελαφρά οπλισμένα σε σύγκριση με τα αντιτορπιλικά και από μόνα τους θα μπορούσαν να είναι ευάλωτα σε ιρανική επίθεση.

«Δεν στέλνεις απλώς τη δύναμη αντιμετώπισης ναρκών, χρειάζεται να στείλεις και δύναμη προστασίας», είπε ο Koh. «Αυτό θα μπορούσε να σημαίνει μια πολύ ευρύτερη δέσμευση».

Ο Yu Ji-hoon, ερευνητής στο Korea Institute for Defense Analyses, δήλωσε ότι στην περίπτωση της Σεούλ τα ναρκαλιευτικά του νοτιοκορεατικού ναυτικού απλώς δεν είναι φτιαγμένα για τέτοιου είδους αποστολή.

«Υπάρχουν περιορισμοί στην ανάπτυξή τους σε μακρινή θάλασσα για μεγάλο χρονικό διάστημα σε μια περιοχή υψηλής απειλής όπως το Στενό του Ορμούζ όσον αφορά την αντοχή, τις δυνατότητες αυτοάμυνας και τη λογιστική υποστήριξη», είπε ο Yu στο CNN.

Παρά όλα τα εμπόδια, ο Schuster είπε ότι η αποστολή μπορεί να επιτευχθεί. Το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ έχει αντιμετωπίσει παρόμοιες ιρανικές απειλές στο παρελθόν, τη δεκαετία του 1980 και του ’90, είπε.

«Εξασκήθηκαν σε αυτές σε κάθε ναυτική άσκηση περίπου από το 1988 μέχρι αυτόν τον αιώνα. Άρα οι τακτικές τους δεν αποτελούν έκπληξη», είπε ο Schuster.

Άλλοι δεν είναι τόσο αισιόδοξοι.

«Το βάθος των δυνατοτήτων μεταξύ των χωρών απλώς δεν είναι εκεί που ήταν τη δεκαετία του 1980», είπε ο Alessio Patalano, καθηγητής πολέμου και στρατηγικής στο King’s College London.

«Οι στόλοι και η υποστηρικτική τους δομή είναι ένα κλάσμα αυτών πριν από τέσσερις δεκαετίες», θέτοντας υπό αμφισβήτηση αν οποιαδήποτε συλλογική προσπάθεια στο Ορμούζ μπορεί να πετύχει βραχυπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα, είπε.

Ο Koh σημειώνει επίσης τα προβλήματα που προκάλεσαν τα τελευταία χρόνια στην Ερυθρά Θάλασσα οι αντάρτες Χούθι της Υεμένης, σύμμαχοι του Ιράν.

Παρά τις συνοδείες από τις ΗΠΑ και χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι Χούθι έχουν πλήξει εμπορικά πλοία.

Και κάποια στιγμή, ένας πύραυλος των Χούθι έφτασε λίγα δευτερόλεπτα πριν χτυπήσει ένα αμερικανικό αντιτορπιλικό.

«Υπήρχε ήδη κάποια δυσκολία στην αντιμετώπιση της απειλής των Χούθι», είπε ο Koh.

«Τώρα η δύναμη θα αντιμετωπίσει έναν πολύ μεγαλύτερο αντίπαλο, το Ιράν, που πιθανότατα διαθέτει πολύ μεγαλύτερο οπλοστάσιο από drones και πυραύλους», είπε.

Ο Patalano είπε ότι οι ΗΠΑ και οι εταίροι τους απλώς δεν έχουν αναγνωρίσει ότι η ναυσιπλοΐα είναι «η ζωτική αρτηρία των σύγχρονων οικονομιών».

«Για πολύ καιρό υποθέταμε ότι δεν θα αμφισβητηθεί ή ότι, αν αμφισβητηθεί, οι δυτικές δημοκρατίες θα μπορούσαν να ανταποκριθούν στην πρόκληση», είπε.

«Αυτό απλώς δεν ισχύει.»

Ειδικότερα, ο πρόεδρος των ΗΠΑ είπε ότι οι σύμμαχοι θα μπορούσαν να συνεισφέρουν ναυτικά μέσα όπως ναρκαλιευτικά σκάφη που η Ευρώπη έχει περισσότερα από την Αμερική. Ωστόσο, οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις έχουν μέχρι στιγμής αντισταθεί στην πίεση του Αμερικανού προέδρου.

Σύμφωνα με τον Guardian, η Ιταλία είναι η τελευταία ευρωπαϊκή χώρα – μετά το Ηνωμένο Βασίλειο, το Λουξεμβούργο, τη Γερμανία και την Ελλάδα – που αντέδρασε με προσοχή στο αίτημα του Ντόναλντ Τραμπ να βοηθήσουν οι σύμμαχοι των ΗΠΑ στο άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ.

Ο υπουργός Εξωτερικών της Ιταλίας, Αντόνιο Ταγιάνι, δήλωσε σε δημοσιογράφους στις Βρυξέλλες ότι η Ιταλία υποστηρίζει την ενίσχυση των ναυτικών αποστολών της ΕΕ στην Ερυθρά Θάλασσα. Αλλά πρόσθεσε: «Ωστόσο, δεν νομίζω ότι αυτές οι αποστολές μπορούν να επεκταθούν ώστε να συμπεριλάβουν τα Στενά του Ορμούζ, ειδικά επειδή είναι αποστολές κατά της πειρατείας και αμυντικές».

Παράλληλα, ο αναπληρωτής πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου, Ξαβιέ Μπετέλ, επίσης, δήλωσε ότι η χώρα του δεν θα ενδώσει στον «εκβιασμό» των ΗΠΑ για να συμμετάσχει στον πόλεμο, λέγοντας: «Με δορυφόρους, με επικοινωνίες, είμαστε πολύ χαρούμενοι που είμαστε χρήσιμοι. Αλλά μη μας ζητάτε στρατεύματα και μηχανήματα».

Επίσης, όπως αναφέρει το Reuters, μιλώντας σε συνέντευξη Τύπου στην Ντάουνινγκ Στριτ, ο πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου, Κιρ Στάρμερ, δήλωσε ότι ήταν σαφής ως προς τους στόχους του σχετικά με τον πόλεμο. «Πρώτον, θα προστατεύσουμε τους ανθρώπους μας στην περιοχή. Δεύτερον, ενώ λαμβάνουμε τα απαραίτητα μέτρα για να υπερασπιστούμε τους εαυτούς μας και τους συμμάχους μας, δεν θα παρασυρθούμε στον ευρύτερο πόλεμο. Και, τρίτον, θα συνεχίσουμε να εργαζόμαστε για μια ταχεία επίλυση που θα επαναφέρει την ασφάλεια και τη σταθερότητα στην περιοχή και θα σταματήσει την ιρανική απειλή για τους γείτονές της», είπε.

Ο Στάρμερ δήλωσε στους δημοσιογράφους ότι συνεργάζεται με συμμάχους πάνω σε ένα σχέδιο για το άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ, έχοντας αντισταθεί στις απαιτήσεις του Ντόναλντ Τραμπ να στείλει πολεμικά πλοία του Βασιλικού Ναυτικού για να βοηθήσουν στην ασφάλεια της ζωτικής ναυτιλιακής οδού.

Την ίδια ώρα, απαντώντας σε ερώτηση κατά τη διάρκεια της ενημέρωσης των συντακτών τι θα κάνει η Ελλάδα στην περίπτωση που η ΕΕ αποφασίσει επέκταση της επιχείρησης «Ασπίδες» στα Στενά του Ορμούζ, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος στην Αθήνα Παύλος Μαρινάκης δήλωσε πως δεν υπάρχει ζήτημα εμπλοκής της Ελλάδας.

Μάλιστα, σημείωσε, δε, ότι η επιχείρηση «Ασπίδες» είναι προσδιορισμένη στην Ερυθρά Θάλασσα για τη φύλαξη των πλοίων. «Η χώρα μας συνεχίζει και απευθύνει κάλεσμα στο Ιράν να απέχει από οποιαδήποτε ενέργεια που παρεμποδίζει τη ναυσιπλοΐα, καθολική εφαρμογή του Διεθνούς Δικαίου και επιστροφή στη διπλωματία. Δεν έχουμε καμία πρόθεση να εμπλακούμε στον πόλεμο», πρόσθεσε.

Ακόμη, η Ισπανία δεν θα συμμετάσχει σε οποιαδήποτε στρατιωτική αποστολή στο Στενό του Χορμούζ, δήλωσαν σήμερα οι υπουργοί Aμυνας και Εξωτερικών της Ισπανίας.

Ταυτόχρονα, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση της Γερμανίας απέρριψε ξανά το νέου αίτημα των ΗΠΑ για στρατιωτική υποστήριξη της διασφάλισης των Στενών του Ορμούζ από τους συμμάχους του ΝΑΤΟ.

Τέλος, η Ιαπωνία, η οποία -στη θεωρία τουλάχιστον- έχει αποκηρύξει διά παντός την εμπλοκή της σε πόλεμο με το Σύνταγμά της που κυρώθηκε το 1947, «δεν προβλέπει» τέτοια ανάπτυξη, σύμφωνα με τον υπουργό Άμυνας Σιντζίρο Κοϊζούμι. Η πρωθυπουργός Σανάε Τακαΐτσι έκρινε από την πλευρά της ότι οποιαδήποτε τέτοια επιχείρηση θα ήταν «εξαιρετικά δύσκολη από νομικής πλευράς».

«Δεν θα στείλουμε (πολεμικό) πλοίο στα Στενά του Ορμούζ», είπε παράλληλα η υπουργός Μεταφορών της Αυστραλίας, Κάθριν Κινγκ.

Ειδικότερα, απογειώθηκαν δύο (2) Canadair CL-415, από τη Θεσσαλονίκη προκειμένου να συνδράμουν στην Αλβανία.

Επισημαίνεται πως η ανταπόκριση της ελληνικής κυβέρνησης και συγκεκριμένα του Υπουργείου Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας στο αίτημα της Αλβανίας για υποστήριξη στο πεδίο μέσω του UCPM ήταν άμεση.

Σημειώνεται, επίσης, ότι είναι η πέμπτη ημέρα που η φωτιά καίει το συγκεκριμένο σημείο.

Σύμφωνα με τα όσα μεταδίδει ανταποκριτής του Γαλλικού Πρακτορείου, κάτοικοι τρέπονταν σε φυγή σήμερα Σάββατο με ό,τι μπορούσαν να μεταφέρουν, καθώς ισχυροί άνεμοι φούντωναν τις φλόγες σε δασικές και αγροτικές εκτάσεις στην περιοχή Qastal Maaf, περίπου δώδεκα χιλιόμετρα από τα τουρκικά σύνορα.

Ορισμένες κατοικημένες περιοχές στην περιοχή είχαν εκκενωθεί μια ημέρα νωρίτερα.

For the past two days, wildfires have been burning in the forested areas of Al-Atira, Al-Rihaniya, Shalf, and Zunzaf in Latakia Province's mountains. Syrian Civil Defense teams and forestry fire units are working to contain and extinguish the flames. pic.twitter.com/ODBBfBXYAY

— Levant24 (@Levant_24_) July 5, 2025

Το Υπουργείο αντιμετώπισης εκτάκτων αναγκών και καταστροφών της Συρίας δήλωσε ότι ομάδες από την Τουρκία άρχισαν να βοηθούν το πρωί του Σαββάτου «στο πλαίσιο του περιφερειακού συντονισμού για την αντιμετώπιση των πυρκαγιών».

Η Tουρκία, βασικός υποστηρικτής των νέων αρχών της Συρίας, δίνει μάχη με τις δικές της πυρκαγιές τις τελευταίες ημέρες, μεταξύ άλλων κοντά στα συριακά σύνορα.

Ο ανταποκριτής του AFP αναφέρει ότι είδε ελικόπτερα με την τουρκική σημαία να πετούν πάνω από το Qastal Maaf και να βοηθούν τους πυροσβέστες στο έδαφος.

Η πολιτική άμυνα της Συρίας δήλωσε ότι ένας εθελοντής πυροσβέστης εισέπνευσε καπνό, ενώ ένα υπηρεσιακό όχημα έπιασε φωτιά.

Περισσότερες από 60 ομάδες της συριακής πολιτικής άμυνας και άλλες ομάδες έδιναν μάχη με τις πυρκαγιές σε διάφορες περιοχές της επαρχίας Λαττάκεια, ανέφερε το υπουργείο.

Large parts of #Syria’s NW governorate of #Latakia are facing huge & out-of-control wildfires — forcing the evacuation of 20+ towns & villages, over 2 days.

Military helicopters are dropping water, while firefighters have been deployed from elsewhere in #Syria. pic.twitter.com/ZOneWW18DP

— Charles Lister (@Charles_Lister) July 4, 2025

Έκανε λόγο για «πολύ δύσκολες συνθήκες, με την έκρηξη πολεμικών καταλοίπων και ναρκών», ισχυρούς ανέμους και υψηλές θερμοκρασίες, προσθέτοντας ότι το ορεινό έδαφος δυσχεραίνει τις προσπάθειες να προσεγγίσουν ορισμένες πυρκαγιές.

Περισσότερο από έξι μήνες μετά την εκδίωξη το Μπασάρ αλ Άσαντ, η Συρία εξακολουθεί να ταλανίζεται από τον εμφύλιο πόλεμο που διήρκεσε περισσότερο από μια δεκαετία και άφησε πυρομαχικά και πολεμοφόδια διάσπαρτα σε όλη τη χώρα.

Καθώς η ανθρωπογενής κλιματική αλλαγή αυξάνει την πιθανότητα και την ένταση της ξηρασίας και των πυρκαγιών παγκοσμίως, η Συρία πλήττεται επίσης από καύσωνες, χαμηλές βροχοπτώσεις και μεγάλες δασικές πυρκαγιές.

Τον Ιούνιο, ο Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών δήλωσε στο AFP ότι η Συρία «είχε να δει τόσο άσχημες κλιματικές συνθήκες εδώ και 60 χρόνια».

Σπύρος Σιδέρης

Οι δωρητές δεν θέλουν να εκτεθούν

Ο πρέσβης των ΗΠΑ στο Ισραήλ, Μάικ Χάκαμπι, όταν ρωτήθηκε για τη χρηματοδότηση του νέου προγράμματος διανομής, απάντησε αινιγματικά: «Θα προέλθει από όπου μπορούμε να το βρούμε. Υπάρχουν ήδη αρκετοί που έχουν δεσμευτεί να βοηθήσουν, αλλά δεν θέλουν να εκτεθούν αυτή τη στιγμή». Η έλλειψη διαφάνειας πυροδοτεί υποψίες.

Ο εκπρόσωπος του Ταμείου Αρωγής για τη Γάζα (GHF), το οποίο έχει περάσει πρόσφατα από αναδιάρθρωση μετά από έρευνα στην Ελβετία, ισχυρίστηκε ότι μια «ξένη χώρα» έχει δεσμευτεί να δωρίσει 100 εκατομμύρια δολάρια, αλλά αρνήθηκε να την κατονομάσει. Καμία λεπτομέρεια δεν έχει δοθεί μέχρι σήμερα για την προέλευση των κεφαλαίων.

Καταγγελίες για ισραηλινή χρηματοδότηση – και διαψεύσεις

Ο ηγέτης της αντιπολίτευσης Γιαΐρ Λαπίντ ήταν από τους πρώτους που ανοιχτά υποστήριξαν ότι πρόκειται για ισραηλινά χρήματα. Κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι μέσω εταιρειών «βιτρίνας» που εδρεύουν στην Ελβετία και στις ΗΠΑ, μεταφέρει ισραηλινά κεφάλαια προς τη Γάζα ως ανθρωπιστική βοήθεια.

Ο Αβιγκντόρ Λίμπερμαν, πρόεδρος του Yisrael Beiteinu, προχώρησε ακόμα παραπέρα, κατηγορώντας τη Μοσάντ ότι εμπλέκεται άμεσα στη χρηματοδότηση του εγχειρήματος.

Το γραφείο του πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου αντέδρασε έντονα, διαψεύδοντας τις καταγγελίες και δηλώνοντας: «Το Ισραήλ δεν χρηματοδοτεί την αποστολή ανθρωπιστικής βοήθειας στη Γάζα. Όποιος ισχυρίζεται το αντίθετο, απλώς λέει ψέματα».

Το χάος στη διανομή και η αμερικανική αποχώρηση

Παρά τις επίσημες δηλώσεις, η πραγματικότητα στο πεδίο δεν είναι καθησυχαστική. Την πρώτη ημέρα λειτουργίας του κέντρου διανομής στο Τελ Σουλτάν της Ράφα, η κατάσταση ξέφυγε από κάθε έλεγχο.

Εκατοντάδες πολίτες εισέβαλαν στο συγκρότημα, αναγκάζοντας τους υπαλλήλους της αμερικανικής εταιρείας SRS να αποχωρήσουν.

Αν και οι ισραηλινές αρχές υποστήριξαν ότι δεν υπήρξε λεηλασία, αυτό διαψεύστηκε από αυτόπτες μάρτυρες και στελέχη της SRS, που επιβεβαίωσαν ότι πακέτα βοήθειας αφαιρέθηκαν.

Ο Νετανιάχου σχολίασε το περιστατικό ως «μια στιγμιαία απώλεια ελέγχου», τονίζοντας ότι «ανακτήθηκε γρήγορα» και παρουσιάζοντας το χάος ως μέρος της στρατηγικής για να αποδυναμωθεί η Χαμάς.

Παράλληλα, ο Μπέζαλελ Σμότριτζ χαρακτήρισε την έναρξη της βοήθειας «σημείο καμπής στον πόλεμο που θα οδηγήσει στην καταστροφή της Χαμάς».

Έρευνες και αποκαλύψεις για ισραηλινό σχεδιασμό

Η Washington Post και οι New York Times αποκάλυψαν ότι το σχέδιο για τις «ανθρωπιστικές φυσαλίδες» υπήρχε από τα τέλη του 2023. Το προωθούσε ο πρώην υπουργός Άμυνας Γιοάβ Γκαλάντ και φαίνεται να σχεδιάστηκε από την αρχή με ισραηλινή πρωτοβουλία.

Ένα απόρρητο έγγραφο περιλάμβανε λίστα με δυτικούς δωρητές, αραβικούς παράγοντες επιρροής και γραμμή επικοινωνίας για να απαντηθούν ερωτήσεις όπως: «Πώς μια άγνωστη ΜΚΟ έλαβε ειδική έγκριση από το Ισραήλ;». Οι Times αποκάλυψαν και την ύπαρξη της ομάδας Mikveh Israel Forum, που αποτελούνταν από στελέχη με δεσμούς με την ισραηλινή κυβέρνηση, όπως ο Yotam HaCohen (γιος του υποστράτηγου Gershon HaCohen) και ο Liran Tankman.

Η «ομάδα Goffman» και οι εταιρείες-βιτρίνα

Η Haaretz δημοσίευσε έρευνα για την εταιρεία SRS, η οποία επιλέχθηκε χωρίς διαγωνισμό, παρακάμπτοντας όλους τους θεσμούς – ακόμη και το COGAT, τον επίσημο συντονιστή εισαγωγής βοήθειας. Πίσω από την επιλογή φαίνεται να βρίσκεται η «ομάδα Goffman», μια ομάδα εφέδρων αξιωματικών και επιχειρηματιών που έδρασε ανεξάρτητα από τον στρατό. Ο ταξίαρχος Ρόμαν Γκόφμαν, σήμερα στρατιωτικός γραμματέας του Νετανιάχου, φέρεται να ηγήθηκε της πρωτοβουλίας.

Η υπόθεση GHF και οι εταιρείες-σκιές

Η εφημερίδα Σομέριμ, σε συνεργασία με το Ynet, αποκάλυψε ότι η ελβετική ένωση GHF, που φέρεται να λειτουργεί ως κύριος διαχειριστής του προγράμματος, έχει ήδη κλείσει δύο από τις βασικές της νομικές δομές – μία στην Ελβετία και μία στο Delaware των ΗΠΑ. Αυτές τις μέρες μεταφέρει τη δραστηριότητά της σε τρίτη αμερικανική οντότητα, εγγεγραμμένη μόλις τον Φεβρουάριο του 2025, με τις δωρεές άγνωστης προέλευσης να διοχετεύονται εκεί.

Το φαινόμενο των εταιρειών βιτρίνας, η συγκάλυψη της χρηματοδότησης και η απουσία λογοδοσίας δημιουργούν μια εικόνα σχεδίου υψηλής στρατηγικής, με καθοδήγηση από ισραηλινές δομές και υψηλό πολιτικό κόστος.

Εν κατακλείδι, το πρόγραμμα βοήθειας προς τη Γάζα, αντί να αποτελέσει πρότυπο ανθρωπιστικής παρέμβασης, μετατρέπεται σε πεδίο πολιτικής αντιπαράθεσης, παρασκηνιακής στρατηγικής και διπλωματικής αδιαφάνειας.

Η έλλειψη απαντήσεων για τη χρηματοδότηση, η ισραηλινή επιρροή, οι δομές-σκιές και οι διεθνείς σιωπές, θέτουν σοβαρά ερωτήματα για το πραγματικό υπόβαθρο μιας επιχείρησης που λειτουργεί στην πιο φλεγόμενη γωνιά της Ανατολικής Μεσογείου.

Αστυνομικοί απομάκρυναν κατοίκους από πολλά χωριά περίπου 20 χλμ δυτικά της Ιερουσαλήμ, ενώ πυροσβέστες «αναπτύχθηκαν στην περιοχή για να προσπαθήσουν να ελέγξουν τη φωτιά».

Μιλώντας στο αρχηγείο της πυροσβεστικής, ο Νετανιάχου έδωσε εντολή στις υπηρεσίες του να επικοινωνήσουν με την «Ελλάδα και άλλες γειτονικές χώρες» αν χρειαστεί για την καταπολέμηση των πυρκαγιών.

«Δεν ξέρουμε ακόμη πώς θα εξελιχθεί αυτή η πυρκαγιά», είπε ο Ισραηλινός πρωθυπουργός.

Σύμφωνα με εικόνες του Γαλλικού Πρακτορείου από την περιοχή, πολλά αεροσκάφη διάσωσης αναπτύχθηκαν στο σημείο.

«Η αστυνομία του Ισραήλ, η συνοριακή αστυνομία, οι πυροσβέστες, οι υπηρεσίες διάσωσης, η Αρχή Φύσης και Πάρκων, οι τοπικές υπηρεσίες ασφαλείας και άλλες υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης συνεχίζουν να ανταποκρίνονται στην εξάπλωση των πυρκαγιών», ανέφερε η αστυνομία σε ανακοίνωσή της.

Ρούλα Σκουρογιάννη

Οι προμήθειες, που περιλαμβάνουν κιτ τραύματος και σκηνές πολλαπλών χρήσεων, έχουν φτάσει σε ένα νοσοκομείο 1000 κλινών στο Nay Pyi Taw και σύντομα φτάνουν στο Mandalay General Hospital και στα δύο κύρια νοσοκομεία που περιθάλπουν τους τραυματίες σε αυτές τις περιοχές. Οι προμήθειες του ΠΟΥ μεταφέρθηκαν εσπευσμένα από το Απόθεμα Έκτακτης Ανάγκης στη Γιανγκόν στις περιοχές που επλήγησαν από τον σεισμό μέσα σε 24 ώρες μετά από δύο ισχυρούς σεισμούς 7,7 Ρίχτερ και 6,4 Ρίχτερ που έπληξαν το κέντρο της Μιανμάρ, την Παρασκευή 28/3/25.

Οι επιχειρήσεις διάσωσης βρίσκονται σε εξέλιξη. Οι πόλεις Bago,  Magway,  Mandalay,  Nay Pyi Taw,  Shan South and East καιSagaing είναι μεταξύ εκείνων που καταγράφηκαν οι μεγαλύτερες καταστροφές.

Αν και ο ακριβής αριθμός των θανάτων και των τραυματιών δεν έχει ακόμη πλήρως υπολογιστεί και οι αριθμοί αναμένεται να αυξηθούν, το Κρατικό Συμβούλιο Διοίκησης ανέφερε 1.644 θανάτους και 3.408 τραυματισμούς το Σάββατο. Στις 30 Μαρτίου, τα τοπικά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν τουλάχιστον 2.601 θανάτους σε όλη τη χώρα. Οι αναφερόμενοι θάνατοι περιλαμβάνουν 1.790 στο Mandalay, 402 στο Naypyidaw, 314 στο Sagaing, 79 στο Southern Shan και 35 στο Bago. Οι απώλειες είναι πιθανό να είναι υψηλότερες στις αστικές περιοχές Mandalay, Sagaing και Nay Pyi Taw, όπου οι σεισμοί προκάλεσαν μεγάλης κλίμακας καταστροφές οικοδομών και κτιρίων. Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, στο Nay Pyi Taw, ορισμένες δημόσιες και ιδιωτικές δομές υγείας, συμπεριλαμβανομένης μιας μεγάλης πολυκλινικής, έχουν υποστεί ζημιές. Οι πληροφορίες από το Sagaing είναι περιορισμένες, καθώς η ηλεκτρική ενέργεια και η επικοινωνία έχουν διακοπεί σε μεγάλο βαθμό.

Τα νοσοκομεία κατακλύζονται από χιλιάδες τραυματίες που χρειάζονται ιατρική φροντίδα, με πιο πιεστική την τεράστια ανάγκη για αντιμετώπιση των τραυμάτων και χειρουργικές επεμβάσεις στους βαρύτερα τραυματισμένους πολίτες, ενώ μεταξύ άλλων υπάρχει μεγάλη ανάγκη για μονάδες αίματος για μετάγγιση, αναισθητικά φάρμακα αλλά και βασικά φάρμακα, διαχείριση μαζικών υγειονομικών αναγκών, καθαρό πόσιμο νερό και υποδομές αποχέτευσης, φροντίδα ψυχικής υγείας και ψυχοκοινωνική υποστήριξη των πολιτών.

Οι προμήθειες που έφτασαν στα νοσοκομεία τις ημέρες μετά τον σεισμό, το Σάββατο και την Κυριακή, αποτελούνταν από σκηνές πολλαπλών χρήσεων για να δημιουργήσουν επίσης χώρο για τον αυξανόμενο αριθμό κιτ τραυματισμών για τη θεραπεία σοβαρών τραυμάτων και καταγμάτων.

Ο ΠΟΥ προετοιμάζει τη δεύτερη αποστολή έκτακτης ανάγκης σήμερα (Δευτέρα) το πρωί που περιλαμβάνει κιτ υγείας, με προμήθειες για τη θεραπεία 10.000 ατόμων για τρεις μήνες.

Παράλληλα, ο Οργανισμός παρέχει επιχειρησιακή υποστήριξη στις ομάδες ταχείας αντίδρασης (rapid response teams) που έχουν αναπτυχθεί στα νοσοκομεία των πληγεισών περιοχών.

Γίνονται προετοιμασίες από τον ΠΟΥ και τους εταίρους να αναπτύξουν μια ταχεία αξιολόγηση αναγκών για να κατανοήσουν καλύτερα τις ανάγκες και τα κενά στις πληγείσες περιοχές για να υπάρξει στοχευμένη προσφορά βοήθειας και υπηρεσιών.

Ο ΠΟΥ έχει επικοινωνήσει με το Παγκόσμιο Δίκτυο Ιατρικών Ομάδων Έκτακτης Ανάγκης (the global Emergency Medical Teams Network) για να εντοπίσει ομάδες που είναι πρόθυμες να αναπτυχθούν με νοσοκομεία πεδίου στη Μιανμάρ. Μέχρι στιγμής, 26 ομάδες του δικτύου έχουν ανταποκριθεί.

Δέσμευση για αμερικανική βοήθεια

Ο Αμερικανός πρόεδρος, Ντόναλντ Τραμπ, ανακοίνωσε μετά τον σεισμό ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα παράσχουν βοήθεια στη Μιανμάρ. Συγκεκριμένα, οι ΗΠΑ υποσχέθηκαν ανθρωπιστική βοήθεια ύψους 2 εκατομμυρίων δολαρίων μέσω οργανώσεων ανθρωπιστικής βοήθειας που εδρεύουν στη Μιανμάρ. Επιπλέον, μια ομάδα αντιμετώπισης έκτακτης ανάγκης από την USAID έχει αναπτυχθεί στη χώρα για να συνδράμει στις προσπάθειες αρωγής. ​

Συνδρομή από την Κίνα και τη Νότια Κορέα

Παράλληλα, η διεθνής κοινότητα έχει κινητοποιηθεί για να στηρίξει τη Μιανμάρ. Η Κίνα ανακοίνωσε επείγουσα ανθρωπιστική βοήθεια ύψους 100 εκατομμυρίων γιουάν (περίπου 12,7 εκατομμύρια ευρώ), ενώ η Νότια Κορέα δεσμεύτηκε για βοήθεια 2 εκατομμυρίων δολαρίων μέσω διεθνών οργανισμών. ​

Παρά τις διεθνείς προσπάθειες, η κατάσταση στη Μιανμάρ παραμένει κρίσιμη. Οι διασώστες συνεχίζουν να αναζητούν επιζώντες κάτω από τα συντρίμμια, ενώ οι ελπίδες μειώνονται με την πάροδο του χρόνου. ​

Η σύνθετη ανθρωπιστική κρίση στη Μιανμάρ

Η υγειονομική κατάσταση στη Μιανμάρ ήταν ήδη ανησυχητική, δεδομένης της τεράστιας ζήτησης για περίθαλψη στις ευάλωτες περιοχές που έχουν πληγεί από τις εμφύλιες συγκρούσεις που έχουν ξεσπάσει στην περιοχή μετά το πραξικόπημα του Φεβρουαρίου του 2021. Πριν από αυτούς τους σεισμούς, εκτιμήθηκε ότι 12,9 εκατομμύρια άνθρωποι χρειάζονταν ανθρωπιστικές παρεμβάσεις υγείας στη Μιανμάρ το 2025.

Επιπλέον, υπάρχουν αναφορές ότι, αντί να διευκολύνει την παροχή βοήθειας, η στρατιωτική χούντα της Μιανμάρ συνεχίζει τις στρατιωτικές επιχειρήσεις, βομβαρδίζοντας περιοχές που ελέγχονται από αντάρτες, γεγονός που περιπλέκει περαιτέρω την ανθρωπιστική κρίση.

«Δεν θα δεσμευτούν κεφάλαια (…) για νέες χορηγήσεις ή παρατάσεις αν δεν έχουν επανεξεταστεί και εγκριθεί», βάσει του προγράμματος του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, αναφέρει το εσωτερικό έγγραφο των ΗΠΑ.

Η επείγουσα επισιτιστική βοήθεια επίσης εξαιρείται, ωστόσο το κείμενο δεν κάνει καμιά αναφορά στην Ουκρανία, η οποία λάμβανε από την προηγούμενη κυβέρνηση του Τζο Μπάιντεν δισεκατομμύρια δολάρια για να αμύνεται έναντι της Ρωσίας – κάτι που αφήνει να εννοηθεί πως παγώνει επίσης.

Το έγγραφο βασίζεται σε εκτελεστικό διάταγμα που υπέγραψε ο νέος πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ τη Δευτέρα, λίγες ώρες μετά την ορκωμοσία του, διατάσσοντας το πάγωμα της αμερικανικής βοήθειας στο εξωτερικό για 90 ημέρες.

Το Ισραήλ και η Αίγυπτος συγκαταλέγονται στις χώρες που λαμβάνουν τη μεγαλύτερη στρατιωτική βοήθεια των ΗΠΑ.

Στο εσωτερικό έγγραφο, ο νέος ΥΠΕΞ αναφέρει πως είναι αδύνατο για τη νέα κυβέρνηση να αποτιμήσει αν όλες οι δεσμεύσεις για βοήθεια «δεν είναι διπλές, είναι αποτελεσματικές και συμμορφώνονται προς την εξωτερική πολιτική του προέδρου Τραμπ».

Ο Τραμπ στο διάταγμά του τη Δευτέρα ανέφερε πως «η βιομηχανία και η γραφειοκρατία της βοήθειας των ΗΠΑ στο εξωτερικό δεν ευθυγραμμίζονται με τα αμερικανικά συμφέροντα και, σε πολλές περιπτώσεις, αντιτίθενται στις αμερικανικές αξίες».

Σπύρος Σιδέρης

Μια υπηρεσία που δραστηριοποιείται έντονα στην Ουκρανία, όπου χρηματοδοτεί σήμερα δεκάδες έργα, σύμφωνα με πληροφορίες στον ιστότοπο της USAID.

Η USAID παρείχε επίσης άμεση δημοσιονομική στήριξη στην κυβέρνηση της Ουκρανίας. Σύμφωνα με τον ιστότοπο του Οργανισμού, από τις 24 Φεβρουαρίου 2022, η USAID έχει παράσχει στην Ουκρανία 2,6 δισεκατομμύρια δολάρια σε ανθρωπιστική βοήθεια, 5 δισεκατομμύρια δολάρια σε αναπτυξιακή βοήθεια και περισσότερα από 30 δισεκατομμύρια δολάρια σε άμεση δημοσιονομική στήριξη.

• Ο Ουκρανός βουλευτής Γιάροσλαβ Ζελέζνιακ της παράταξης Golos δήλωσε ότι το διάταγμα που υπέγραψε ο νέος πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ σχετικά με την αναστολή της διεθνούς βοήθειας δεν αφορά τις στρατιωτικές προμήθειες προς τις ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η Ουκρανία έχει ήδη σχεδόν επιλέξει τη βοήθεια που ενέκρινε η Ουάσιγκτον, την οποία αποφάσισε ο Τζο Μπάιντεν τους τελευταίους μήνες της προεδρίας του και θα χρειαστούν νέες αποφάσεις του Κογκρέσου για τη χορήγηση νέου πακέτου βοήθειας.

«Αυτό δεν μας αφορά. Τη βοήθεια του Κογκρέσου την επιλέξαμε (έχει μείνει μόνο ένα μέρος από τον πρόεδρο, αλλά αυτό δεν έχει καμία σχέση με το εκτελεστικό διάταγμα). Η νέα βοήθεια δεν ψηφίστηκε από το Κογκρέσο», διαβεβαίωσε ο Ζελέζνιακ.

• Το ίδιο το διάταγμα κάνει λόγο για την αναστολή όλων των προγραμμάτων εξωτερικής χρηματοδότησης, τόσο από τις αμερικανικές κυβερνητικές υπηρεσίες, η πιο γνωστή από τις οποίες είναι η USAID, όσο και από τις υπηρεσίες, δηλαδή τα υπουργεία. Όμως το έγγραφο ξεκαθαρίζει ότι η διακοπή αφορά «αναπτυξιακά προγράμματα». Το αν αυτό περιλαμβάνει και τη στρατιωτική βοήθεια δεν είναι σαφές.

Παράλληλα, η Ουκρανία έλαβε χρήματα από κυβερνητικούς οργανισμούς των ΗΠΑ (για παράδειγμα, την αναφερόμενη USAID) για την αποκατάσταση του ενεργειακού τομέα, του γεωργικού τομέα, την αποκατάσταση του στρατού και την υποστήριξη διαφόρων δημόσιων οργανώσεων και ακτιβιστών. Τίποτα δεν έχει αναφερθεί ακόμη σχετικά με την τύχη αυτών των προγραμμάτων. Αλλά σύμφωνα με τη λογική του διατάγματος του Τραμπ, ενδέχεται να σταματήσουν.

Οι περισσότερες από τις συμβάσεις έχουν συναφθεί από τηνUSAID με αμερικανικούς οργανισμούς. Ένας από τους μεγαλύτερους επιχορηγούμενους είναι η Chemonics International Inc., μια μεγάλη εταιρεία συμβούλων με έδρα την Ουάσινγκτον, η οποία επιβλέπει έργα για τη βελτίωση της «βιωσιμότητας της ουκρανικής δημοκρατίας», την υποστήριξη της αποκέντρωσης και την ενίσχυση του συστήματος δικαιοσύνης στην Ουκρανία. Ορισμένα από αυτά τα έργα έχουν προγραμματιστεί να διαρκέσουν έως το 2026.

• Η USAID υποστηρίζει επίσης το πρόγραμμα μέσων ενημέρωσης Internews Network, το οποίο πρόκειται να λήξει στις 30 Σεπτεμβρίου 2025. Στόχος του προγράμματος αυτού είναι «η ενίσχυση του ρόλου των μέσων ενημέρωσης στις δημοκρατικές διαδικασίες της Ουκρανίας και η αύξηση της πρόσβασης των πολιτών σε ποιοτικές πληροφορίες για την αντιμετώπιση των επιβλαβών επιρροών και τη στήριξη της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης».

Επιπλέον, το Internews Ukraine έλαβε χρηματοδότηση για ένα πρόγραμμα προώθησης μεταρρυθμίσεων που θα «ενισχύσουν την Βουλή της Ουκρανίας ως ένα σύγχρονο, αποτελεσματικό θεσμό που προωθεί τη λογοδοσία και τη δημοκρατική ανάπτυξη στην Ουκρανία».

• Η διεθνής μη κερδοσκοπική οργάνωση Pact έλαβε χρηματοδότηση από την USAID για διάφορα προγράμματα ενίσχυσης της κοινωνίας των πολιτών, καθώς και στον τομέα της ιατρικής.

Για παράδειγμα, το πρόγραμμα για την ανάκαμψη και την ανθεκτικότητα του συστήματος δημόσιας υγείας στην Ουκρανία (που διαρκεί έως το 2027) έχει ως στόχο να «ενισχύσει την ικανότητα της ουκρανικής κυβέρνησης να προλαμβάνει, να ανιχνεύει και να ανταποκρίνεται σε απειλές για τη δημόσια υγεία, να υποστηρίζει κρίσιμες υπηρεσίες δημόσιας υγείας σε περιόδους κρίσης και να επεκτείνει την υποστήριξη της ψυχικής υγείας για τους πληθυσμούς που έχουν πληγεί από τον πόλεμο».

Το ιδιωτικό Ίδρυμα Eurasia Foundation έλαβε χρηματοδότηση για ένα πρόγραμμα σχετικά με τον «ψηφιακό μετασχηματισμό της Ουκρανίας». Το πρόγραμμα αυτό επρόκειτο να λήξει τον Δεκέμβριο του 2028.

• Η παγκόσμια εταιρεία DAI έλαβε επιχορήγηση από την USAID το 2020 για ένα πρόγραμμα κυβερνοασφάλειας κρίσιμων υποδομών στην Ουκρανία, το οποίο θα ολοκληρωνόταν στις 16 Σεπτεμβρίου 2025. Το έργο έχει τρεις συνιστώσες: ενίσχυση του ευνοϊκού περιβάλλοντος, ανάπτυξη του εργατικού δυναμικού και δημιουργία βιώσιμης βιομηχανίας κυβερνοασφάλειας. Στη δέσμη μέτρων DAI περιλαμβάνονται επίσης έργα κατά της διαφθοράς και έργα στον τομέα της αγροτικής βιομηχανίας.

Το Κέντρο Ελεγκτικής Αριστείας του Ελεγκτικού Επιμελητηρίου των ΗΠΑ υλοποιεί ένα έργο για να βοηθήσει το Ελεγκτικό Επιμελητήριο της Ουκρανίας στον έλεγχο των δαπανών του κρατικού προϋπολογισμού, συμπεριλαμβανομένης της άμεσης δημοσιονομικής στήριξης από την κυβέρνηση των ΗΠΑ. Το έργο αυτό έχει προγραμματιστεί να διαρκέσει από τον Ιανουάριο του 2023 έως τον Ιανουάριο του 2026.

• Η Πρωτοβουλία για το Κράτος Δικαίου του Αμερικανικού Δικηγορικού Συλλόγου συμμετέχει σε ένα πρόγραμμα από τον Μάιο του 2024 έως τον Μάιο του 2029 για να βοηθήσει τους Ουκρανούς «να επιτύχουν δικαιοσύνη και να αντιμετωπίσουν τις κοινωνικές διαιρέσεις που δημιουργήθηκαν από την πλήρους κλίμακας εισβολή της Ρωσίας».

Η IREX, ένας παγκόσμιος οργανισμός ανάπτυξης και εκπαίδευσης, επιβλέπει το πρόγραμμα «Εθνική ταυτότητα της Ουκρανίας μέσω της νεολαίας». Το έργο διαρκεί έως το 2027 και στόχος του είναι να «ενισχύσει το αίσθημα προσωπικής ευθύνης για το δημοκρατικό ευρωπαϊκό μέλλον της Ουκρανίας μεταξύ των νέων, κινητοποιώντας περαιτέρω την ηγεσία των νέων γύρω από την αξιακή έννοια της ουκρανικής ταυτότητας».

Το δίκτυο πολιτών OPORA έλαβε χρηματοδότηση για ένα σχέδιο παρακολούθησης των εκλογών και των πολιτικών διαδικασιών. Η περίοδος του έργου είναι από την 1η Νοεμβρίου 2022 έως τις 31 Ιανουαρίου 2026.