Αν έχεις αναμνήσεις από τη δεκαετία του ‘90, δεν υπάρχει περίπτωση να μη θυμάσαι όσα μετέδιδαν τα μέσα των ΗΠΑ, σχετικά με έναν “διαγωνισμό” που φερόταν να κάνει η απόλυτη pop star της εποχής, Madonna.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο εδώ

Ο Διονύσης Σαββόπουλος γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, στις 2 Δεκεμβρίου 1944.

Σπούδασε αρχικά νομικά στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, ωστόσο εγκατέλειψε τις σπουδές του για να αφιερωθεί στη μουσική.

Μετακομίζοντας στην Αθήνα το 1963, άρχισε να εμφανίζεται σε νυχτερινά κέντρα και μπουάτ και να πειραματίζεται με ήχους και στίχους που συνδύαζαν την παράδοση, τη λαϊκή μουσική και σύγχρονες επιρροές.

Η οικογενειακή του κατάσταση: είχε παντρευτεί τη σύζυγό του Άσπα το 1967 και απέκτησαν δύο γιούς.

Κατά τη διάρκεια της στυγνής εποχής της Χούντας στην Ελλάδα, υπέστη διώξεις και φυλακίστηκε λόγω των πολιτικών του απόψεων.

Το 2017 αναγορεύτηκε επίτιμος διδάκτορας από το Τμήμα Φιλολογίας του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, ως αναγνώριση της προσφοράς του στη μουσική και τον πολιτισμό.

Το έργο του & η συμβολή του

Ο Σαββόπουλος ήταν από τους πρωτοπόρους της σχολής των Ελλήνων τραγουδοποιών — δηλαδή καλλιτεχνών που γράφουν μουσική, στίχους και ερμηνεύουν οι ίδιοι τα τραγούδια τους.

Η δισκογραφία του περιλαμβάνει πλήθος άλμπουμ που σημάδεψαν την ελληνική μουσική σκηνή· ξεκινώντας με τον πρώτο του δίσκο Φορτηγό το 1966, όπου αποτυπώνεται ήδη η ιδιότυπη φωνή και η στιχουργική του ματιά.

Από τα πιο χαρακτηριστικά έργα του είναι τα άλμπουμ Μπάλλος (1970) και Το Περιβόλι του Τρελού (1969) — στα οποία συνδυάζει στοιχεία προοδευτικού ροκ, ψυχεδελικής διάθεσης, ελληνικής παράδοσης αλλά και πολιτικής κριτικής.

Η μουσική του περιλαμβάνει επιρροές από τον Bob Dylan και τον Frank Zappa, αλλά και από τα ελληνικά λαϊκά και μακεδονικά μουσικά μοτίβα.

Οι στίχοι του συχνά θίγουν κοινωνικά και πολιτικά θέματα, με εξαιρετική ποιητική ευαισθησία και σατιρική διάθεση — στοιχείο που τον καθιέρωσε ως φωνή της μεταπολεμικής ελληνικής γενιάς.

Σημαντικό είναι επίσης ότι δεν περιορίστηκε μόνο στη δισκογραφία: έγραψε μουσική για θέατρο και κινηματογράφο, πραγματοποίησε συναυλίες σε όλη την Ελλάδα και στο εξωτερικό, και επιδόθηκε σε εκπομπές τηλεόρασης και ραδιοφώνου.

Κληρονομιά

Η προσφορά του Διονύση Σαββόπουλου σε μουσικό, πολιτιστικό και κοινωνικό επίπεδο δεν μπορεί να υπερεκτιμηθεί.

Η μουσική του συνεχίζει να εμπνέει νέες γενιές — τα τραγούδια του αντέχουν στον χρόνο και αποτελούν σημείο αναφοράς για την ελληνική τραγουδοποιία.

Ο τρόπος που κατάφερε να συνδυάσει παραδοσιακά στοιχεία με σύγχρονες, διεθνείς επιρροές, και να τα εντάξει σε ένα πλαίσιο προσωπικής έκφρασης, τον καθιστά «μεγάλο» όχι μόνο με τον όρο της έκτασης της επιρροής του, αλλά κυρίως με το βάθος της δημιουργίας του.

Με τον θάνατό του, η ελληνική μουσική χάνει έναν από τους αληθινά σπουδαίους δημιουργούς της. Ωστόσο, το έργο του – οι στίχοι, η μουσική, η φωνή του – παραμένουν ζωντανά.

Η μνήμη του θα μείνει ως υπενθύμιση ότι η αυθεντική τέχνη δεν φοβάται να μιλήσει για την εποχή της, δεν ξεχνά την ιστορία της, δεν αποδέχεται τον εύκολο δρόμο.

Οι φίλοι του, οι θαυμαστές του, αλλά και όσοι δεν τον γνώρισαν από κοντά, έχουν πλέον την ευκαιρία να ανακαλύψουν ξανά ή για πρώτη φορά την μουσική του διαδρομή, να ενσωματώσουν το έργο του στο δικό τους μουσικό και ανθρωπιστικό «οπλοστάσιο».

Η οικογένεια Φωκά ήρθε στην Αθήνα όταν ο Σπύρος ήταν 9 ετών. Από μικρός λάτρεψε το σινεμά. Είχε τεράστιο πάθος με την μεγάλη οθόνη. Ψύχωση αληθινή. Έκανε κοπάνες για να μπορεί να βλέπει ταινίες. Έβλεπε 4 ταινίες τη μέρα. Εκεί κατάλαβε ότι αυτό που ήθελε να κάνει δεν ήταν άλλο από να γίνει ηθοποιός.

Όταν ανακοίνωσε στον πατέρα του την απόφασή του να γίνει ηθοποιός, εκείνος στάθηκε στο πλευρό του παρά το γεγονός ότι εκείνα τα χρόνια οι γονείς έβγαζαν… φλύκταινες αν το παιδί τους, τους ανακοίνωνε ότι θέλει να ασχοληθεί με την υποκριτική.

«Όταν το ανακοίνωσα στον πατέρα μου ότι θα ασχοληθώ με την ηθοποιία μου είπε: “Σου αρέσει;” του απάντησα “πολύ!” και μου λέει “όρμα τότε”». Δεν μου έλεγε να πάω να γίνω γιατρός και δικηγόρος όπως κάνουνε οι ανόητοι πατεράδες, επειδή θέλουν τα παιδιά τους να βγάλουν τα κάστανα από τη φωτιά, γιατί οι ίδιοι δεν πέτυχαν σε αυτά τα επαγγέλματα που ήθελαν», είχε πει ο Σπύρος Φωκάς σε μια συνέντευξή του.

Φοίτησε στη δραματική σχολή του Κωστή Μιχαηλίδη και το νερό μπήκε πια στ’ αυλάκι.

Η πρώτη ταινία, η Ιταλία και το Χόλιγουντ

Την πρώτη του κινηματογραφική εμφάνιση την έκανε το 1959 στην ταινία του Ανδρέα Λαμπρινού, «Ματωμένο Ηλιοβασίλεμα». Η ταινία προβλήθηκε τότε στο Φεστιβάλ των Καννών. Τα υποκριτικά του χαρίσματα μα και η γοητευτική του εμφάνιση τράβηξαν πάνω του όλα τα βλέμματα και ειδικά στην Ιταλία.

Ο Σπύρος Φωκάς αποφάσισε να πάει στη Ιταλία. Πήρε σβάρνα τα κάστινγκ στα περίφημα στούντιο της Τσινετσιτά. Ο Έλληνας γόης, γοήτευσε τους Ιταλούς σκηνοθέτες και πολύ γρήγορα πήρε σπουδαίους ρόλους σε εμβληματικές ταινίες του ιταλικού σινεμά.

Έπαιξε σε μεγάλες επιτυχίες όπως στις θρυλικές ιταλικές ταινίες: «Όταν θέλει η γυναίκα» του Βιντσέντε Μινέλι πλάι στην μεγάλη Λάιζα Μινέλι, το «Ο Ρόκο και τα Αδέλφια του» του Λουκίνο Βισκόντι, πλάι στην αξέχαστη Κατίνα Παξινού. Ειδικότερα με την εμφάνιση του στην ταινία του Φράνκο Ρόσι «Ο Θάνατος ενός Φίλου», απογειώνεται η κινηματογραφική του καριέρα, αφού κερδίζει βραβείο ερμηνείας στο Φεστιβάλ του Λοκάρντο.

Ένας Έλληνας στη Μέκκα του κινηματογράφου

Στη συνέχεια μετακομίζει στο Χόλιγουντ. Παίζει σε κάποιες αμερικανικές ταινίες, αλλά χωρίς να κάνει το μεγάλο «μπαμ». Αυτό θα έρθει πάντως, αργότερα.

Επιστρέφει στην Ελλάδα, στα μέσα της δεκαετίας του ’60 και κάτω από τις σκηνοθετικές οδηγίες του Γιάννη Δαλιανίδη, γυρίζει στην Φίνος Φιλμ δύο σπουδαίες ταινίες πλάι στην Ζωή Λάσκαρη, τον «Εγωισμό» και τη «Στεφανία».

Ο Έλληνας Ομάρ Σαρίφ

Στα 80’s ξαναγυρίζει στη Μέκκα του κινηματογράφου το Χόλιγουντ και μετέχει σε δυο επικά μπλοκμπάστερ. Το «Διαμάντι του Νείλου» δίπλα σε Μάικλ Ντάγκλας, Καθλίν Τέρνερ και Ντάνι Ντε Βίτο το 1985 και το «Ράμπο 3» πλάι στον Σιλβέστερ Σταλόνε το 1988.

Το παρουσιαστικό του Σπύρου Φωκά μοιάζει με εκείνο του διάσημου σταρ του Χόλιγουντ, Ομάρ Σαρίφ και γρήγορα όλοι στις ΗΠΑ τον χαρακτηρίζουν «Έλληνα Ομάρ Σαρίφ».

Τα «γαλλικά» του Σταλόνε: «Είσαι κι εσύ που@@@@ς γιος;»

Η γνωριμία του με τον “Ράμπο”, Σιλβέστερ Σταλόνε ήταν κάπως επεισοδιακή. Ο ατζέντης του Σπύρου Φωκά του είχε κλείσει ραντεβού με τον “Sly” πριν πάρει το οριστικό χρίσμα για να παίξει στην ταινία.

Στο ξεκίνημα του τετ α τετ ο Σταλόνε ρώτησε τον Έλληνα ηθοποιό από που είναι. Εκείνος του είπε ότι είναι Έλληνας.

Ο Σλάι συννέφιασε και τον ρώτησε: «Είσαι κι εσύ που@@@@ς γιος, όπως ο άλλος;» Ο Σταλόνε αναφερόταν σε έναν άλλο διάσημο Έλληνα του Χόλιγουντ και δη σκηνοθέτη, τον Τζορτζ Κοσμάτο με τον οποίο είχαν κάνει μαζί τις ταινίες «Ράμπο 2» το 1985 και «Κόμπρα» το 1986 και μάλλον δεν… είχαν περάσει καλά οι δυο τους.

Ο Σπύρος Φωκάς δεν πτοήθηκε και του απάντησε στον ίδιο τόνο: «Πολύ χειρότερος»! Ο Σταλόνε βρήκε εξαιρετικό το θράσος του Φωκά και του είπε: «Καλά… Μου κάνεις…».

Πως έχασε τον ρόλο στον «Νονό»

Ο Σπύρος Φωκάς έκανε μεγάλη επιτυχία στο Χόλιγουντ και έγινε γνωστός σε όλο τον κόσμο στα 80’s μα θα μπορούσε να είχε κάνει το «μπαμ» από πιο νωρίς αν η προφορά του στα αγγλικά δεν του έκοβε την ευκαιρία να παίξει στον «Νονό» του Φράνσις Φορντ Κόπολα.

Ο Έλληνας ηθοποιός αποκάλυψε σε μια συνέντευξη ότι είχε περάσει κάστινγκ για την πρώτη ταινία της all time classic σειράς.

Συναντήθηκε με την casting director του φιλμ που διάλεγε τους ηθοποιούς. Μόλις εκείνη τον είδε του είπε: «Είσαι αυτό που θέλω».

Όπως όμως, συνέχισαν να μιλάνε, γύρισε και του είπε: «Σκα@@ μιλάς αγγλικά και εγώ θέλω να μιλάει ο ήρωας αμερικάνικα του δρόμου». Ο Σπύρος Φωκάς ανέφερε ότι έχασε έτσι τον ρόλο που αργότερα πήρε ο Μάρλον Μπράντο.

Οι 4 γάμοι και η τρίτη γυναίκα που του πήρε όλα τα λεφτά

Ο Σπύρος Φωκάς αποτέλεσε το αντικείμενο του πόθου πολλών γυναικών. Ήταν όμως, πάντα «μονογαμικός» και έκανε ελάχιστες σχέσεις. Μάλιστα όποια γυναίκα ερωτευόταν τρελά την παντρευόταν.

Έκανε τέσσερις γάμους στη ζωή του. Ο πρώτος έγινε σε ηλικία μόλις 21 ετών όταν παντρεύτηκε στην Αγία Φιλοθέη τη Νία Λιβαδά, μαζί με την οποία έζησε στην Ιταλία για 10 χρόνια.

Στη συνέχεια γνώρισε και παντρεύτηκε μία αεροσυνοδό της «Ολυμπιακής», την Βέτα Ρεμπετσέρι με την οποία πέρασε άλλα 10 χρόνια της ζωής του. Ο γάμος τους έγινε στη Μύκονο, στα τέλη του ’60.

Ο γάμος που τον άφησε άφραγκο

Η τρίτη του σύζυγος, με την οποία επίσης έζησε για περίπου 10 χρόνια, ήταν η Ελληνοαμερικανίδα, Ρενέ Πάπας. Η εμπειρία του όμως, ήταν μάλλον οδυνηρή και τον άφησε και άφραγκο, όπως είχε πει ο Έλληνας ηθοποιός.

«Είχα τέσσερις γυναίκες στη ζωή μου και τις παντρεύτηκα όλες. Α, και μια γκόμενα. Πέντε σύνολο. Η τρίτη σύζυγος μου έβαλε τα δυο πόδια σε ένα παπούτσι. Μάλιστα λέει ότι έφυγε ο Φωκάς και δεν μας έδωσε φράγκο. Τα είχε πάρει όλα. Μισό εκατομμύριο δολάρια. Για εμένα είναι πολλά, για τον Λάτση μπορεί να μην είναι τίποτα», αποκάλυψε ο Σπύρος Φωκάς σε συνέντευξή του.

Ο μεγάλος έρωτας

Το 2007 γνώρισε την ηθοποιό Λίλιαν Παναγιωτοπούλου και το ζευγάρι χτυπήθηκε αμέσως από τα βέλη του έρωτα. Το 2013 παντρεύτηκαν με πολιτικό γάμο στο Δημαρχείο Αμαρουσίου. Ο Σπύρος Φωκάς είχε πει ότι η τελευταία σύζυγός του ήταν ο απόλυτος έρωτας της ζωής του.

Έπαιξε σε πολλές ταινίες σε Ελλάδα, Ιταλία και ΗΠΑ. Έπαιξε σε σειρές στην ελληνική τηλεόραση, αλλά σιγά, σιγά άρχισαν να τον ξεχνάνε. Μαζί με την λήθη είχαν έρθει και τα οικονομικά προβλήματα.

Δεν μπόρεσε να ορθοποδήσει ποτέ οικονομικά μετά τον 3ο γάμο του και το οικονομικό πρόβλημα έγινε βουνό όταν άρχισαν να του γυρίζουν την πλάτη και να μην του προσφέρουν ρόλους.

Ζούσε στο Καλαμάκι Κορινθίας με τη γυναίκα του σε ένα μικρό σπίτι προκάτ. Η σύνταξή του (κοντά στα 620 ευρώ) δεν έφτανε για τίποτα.

Τα τελευταία χρόνια είχε πολλά προβλήματα υγείας. Δεν μπορούσε να πληρώσει καν την εφορία και τους λογαριασμούς για το ρεύμα. Μάλιστα προ καιρού η ΔΕΗ του έκοψε το ρεύμα και έκανε παρέμβαση το Υπουργείο Πολιτισμού για να λυθεί το θέμα. Το χρέος ήταν 1.500 ευρώ. Το αποπλήρωνε σε μικρές δόσεις, αλλά τα λεφτά που έβαζε δεν έφταναν και έτσι η ΔΕΗ του… κατέβασε τον διακόπτη.

Είχε λαμβάνειν κάποια χρήματα από δικαιώματα από ταινίες και σειρές, αλλά δεσμεύτηκαν λόγω χρεών.

Το πρόβλημα με τη ΔΕΗ επιδείνωσε τα θέματα υγείας και μπήκε πάλι στο νοσοκομείο. Το καλοκαίρι του 2021 έφτασε κοντά στο θάνατο, αλλά του ξέφυγε.

Η πρόσφατη φωτιά στην Κορινθία και η επιδείνωση

Τον περασμένο Ιούλιο (18.7.2023) ξέσπασε μεγάλη φωτιά στην Κορινθία. Οι φλόγες έφτασαν μια ανάσα από το προκάτ σπίτι που ζει με τη γυναίκα του.

«Έχουμε ετοιμάσει τα πράγματά μας και ο Θεός να βάλει το χέρι του» είπε η Λίλιαν Φωκά. Νωρίτερα, η ανάρτησή της στο facebook είχε προκαλέσει ανατριχίλα: «Παναγία μου, βοήθησέ μας!».

Το σπίτι σώθηκε, αλλά η κατάσταση της υγείας του Σπύρου Φωκά επιβαρύνθηκε από τις αναθυμιάσεις των καπνών από την φωτιά πάλι και ξαναμπήκε στο νοσοκομείο.

Λίγο μετά ήρθε και μια πολύ σοβαρή λοίμωξη στη χολή, και προβλήματα σε άλλα όργανα και ο ηθοποιός κατέληξε σε ένα κέντρο αποκατάστασης στη Μαγούλα. Είχε αδυνατίσει πολύ, είχε καταπέσει και δεν άντεξε.

Η αυλαία για τον σπουδαίο Σπύρο Φωκά έπεσε στις 10 Νοεμβρίου 2023.

Η κωμωδία και το δράμα, το παιχνίδι της εξουσίας και ο θάνατος, ο σφοδρός έρωτας, αλλά και η δύναμη της τρέλας ή το βάθος του μίσους, της καπατσοσύνης και της πονηριάς μπορεί να διατρέχουν απ’ άκρου εις άκρον τον λόγο του, εκείνο όμως το οποίο τον έχει μετατρέψει σε κορυφαίο όλων των εποχών και όλων των εθνών, κάτι που ο πολύς Χάρολντ Μπλουμ δεν θα δυσκολευόταν να προσυπογράψει και με τα δυο του χέρια, είναι η ικανότητά του να μετατρέπεται αμέσως, 400 και πλέον χρόνια ύστερα από το κάπως άδοξο τέλος του, σε σύμβολο των πάντων. Αυτό ακριβώς δείχνει το πυκνό βιβλίο του Μπιλ Μπράισον (Bill Bryson) «Σαίξπηρ: Όλη η αλήθεια για τη ζωή του», που μόλις κυκλοφόρησε σε μετάφραση Ελένης Βαχλιώτη από τις εκδόσεις Μεταίχμιο. Πρόκειται για ένα είδος βιογραφίας το οποίο διαβάζεται σαν μυθιστόρημα, αλλά και σαν θρίλερ με μεγάλες ερευνητικές φιλοδοξίες.

Ταξιδιογράφος ολκής, χιουμορίστας υψηλού επιπέδου και αφηγητής έτοιμος να μεταφέρει στο ευρύ κοινό δύσκολα επιστημονικά θέματα, ο Μπράισον, που έχει γράψει την πολυδιαβασμένη και πολυσυζητημένη «Μικρή ιστορία περί των πάντων [σχεδόν]» (μετάφραση Ανδρέας Μιχαηλίδης, Μεταίχμιο 2020), και έχει ξεσκονίσει οτιδήποτε έχει γραφτεί για τον Σαίξπηρ από την περίοδο της μεγάλης θεατρικής φήμης και ακμής του μέχρι και τις ημέρες μας, θέλει να μιλήσει για τον μείζονα δραματουργό χωρίς να παγιδευτεί σε βαριά ή ναρκισσιστικά ερμηνευτικά σχήματα, αλλά και δίχως να υποκύψει στις τερατολογίες (ακόμα και στις θεωρίες συνωμοσίας) που εμπεριέχουν κάποτε οι βιογραφίες του. Αρχή, λοιπόν, του συγγραφέα, ενόσω ετοιμάζεται να ξεδιπλώσει το χαλί για τον βίο και για το έργο του Σαίξπηρ, είναι ο απομυθοποιητικός αγνωστικισμός: γνωρίζουμε για την περίπτωσή του πολύ λιγότερα από όσα έχουν κατά καιρούς προσκομίσει οι διαδόσεις και οι θρύλοι γύρω από το πρόσωπό του.

Ποιος ακριβώς ήταν ο δεσμός με τη γυναίκα του, που έμεινε ανέκαθεν αφανής; Τι έγινε με τις δυο κόρες του; Γιατί μολονότι τον ονομάζουμε «ελισαβετιανό», τα σημαντικότερα θεατρικά του ανέβηκαν επί της βασιλείας του Ιακώβου, του διαδόχου της Ελισάβετ; Ποιους ακριβώς ρόλους των έργων του διάλεγε να υποδυθεί ο ίδιος ως ηθοποιός; Πού βρισκόταν το «Globe», το διάσημο θέατρό του, και κατά πόσο μοιάζει με τον σημερινό συνονόματό του χώρο; Πώς το κοινό του καιρού του άρχισε να λατρεύει το θέατρο και να πληρώνει πανάκριβα τις παραστάσεις ενώ δεν υπήρχαν ακόμη καλά καλά θέατρα και αίθουσες παραστάσεων; Πόσο έμοιαζε ο Σαίξπηρ με τους άλλους διάσημους συγγραφείς των χρόνων του, όπως ο Τζον Γουέμπστερ ή ο Κρίστοφερ Μάρλοου; Γιατί έγραφε τόσο εκτεταμένα και πολύστιχα έργα; Τι σχέση είχε με την ομοφυλοφιλία ή με τις μαύρες καλλονές που εξυμνούν τα σονέτα του; Γιατί δεν ήταν τόσο πλούσιος όσο πιστευόταν άλλοτε μα και τώρα; Πόσο αγαπούσε το Στράτφορντ όπου γεννήθηκε το 1564 και πέθανε το 1616; Τι ήταν τα αγγλικά τα οποία έγραφε, για ποιον λόγο προτιμούσε τις παλαιότερες εκδοχές τους και με ποιον τρόπο τα μετέτρεψε σε γλώσσα μιας χιλιοδοξασμένης πατρίδας; Πώς συνέθεσε από τη μια μεριά τον «Ρωμαίο και την Ιουλιέτα», τον «Βασιλιά Ληρ», τον «Άμλετ» και τον «Κοριολανό» και από την άλλη το «Πολύ κακό για το τίποτε» και τη «Στρίγκλα που έγινε αρνάκι»; Ποιες είναι οι χειρόγραφες μορφές που αντιπροσωπεύουν τις τραγωδίες και τις κωμωδίες του; Τι συνέβη με τα κληρονομικά του και με τη διάθεση της περιουσίας του; Κι ακόμα, τι ήταν εκείνο που οδήγησε να αμφισβητηθεί η ύπαρξή του ως συγγραφέα;

Ο Μπράισον δεν θέτει ερωτήματα για να τα απαντήσει καταλεπτώς, αλλά για να ανοίξει μια σειρά από κρίσιμα ζητήματα, συνοψίζοντας τις συζητήσεις, τις αναζητήσεις και τις αμφισβητήσεις αιώνων γύρω από τον Σαίξπηρ. Και δεν ζητάει ο Μπράισον επ’ ουδενί να καταλήξει σε οριστικά συμπεράσματα, να στρογγυλέψει άλυτες απορίες ή να κλείσει με το ζόρι κενά και χάσματα. Του αρκεί να ζωντανέψει το θεατρικό, το αστικό, το ταξικό και το υγειονομικό (βλ. τις πανδημίες της πανώλης) Λονδίνο του 16ου αιώνα, να δώσει κάποια λαμπρά στίγματα της αρχόμενης ιστορίας του θεάτρου, αλλά και να δημιουργήσει μιαν ατμόσφαιρα κατάλληλη για να μάθουμε (πιο πολύ να διαισθανθούμε) τι ήταν ο Σαίξπηρ, προσφέροντάς μας έναν οδηγό που θα βοηθήσει να συνειδητοποιήσουμε το μέγεθος της δουλειά του, καθώς και να αποκρυπτογραφήσουμε δίχως την παραμικρή σοβαροφάνεια το μυστήριο της τέχνης του.

Ωστόσο, ο ίδιος ο τίτλος ήταν ένα ψευδώνυμο που δόθηκε στον Καρλ Λάγκερφελντ από τον ιδρυτή του περιοδικού W, Τζον Φερτσάιλντ.
 
Σε δημοσίευμα του W αναφέρεται ότι η σειρά αναμένεται να είναι η πρώτη υψηλού επιπέδου προσπάθεια από τότε που ο εμβληματικός σχεδιαστής μόδας πέθανε μετά από μάχη με τον καρκίνο του παγκρέατος σε ηλικία 85 ετών τον Φεβρουάριο του 2019, κλονίζοντας τη βιομηχανία της μόδας και σηματοδοτώντας το τέλος της δεκαετιών, εξαιρετικά επιδραστικής θητείας του στους οίκους Fendi και Chanel.
 
Η πλοκή της σειράς «Kaiser Karl» θα ξεκινά το 1972, ένα χρόνο μετά τον θάνατο της Κοκό Σανέλ και στην αρχή της ανόδου του Γερμανού σχεδιαστή στην κορυφή της γαλλικής και παγκόσμιας βιομηχανίας μόδας. Αναλαμβάνοντας τη δεκαετία του 1980 το τιμόνι του οίκου, ο Λάγκερφελντ ήταν αποφασισμένος να φτάσει τόσο ψηλά όσο και ο συνάδελφός του Ιβ Σεν Λοράν. Το δράμα ακολούθησε γρήγορα, χάρη σε μεγάλο βαθμό στον σύντροφο του Σεν Λοράν, Πιερ Μπερζέ, ο οποίος ήταν πεπεισμένος ότι ο Γερμανός σχεδιαστής μόδας «σχεδίασε» το ειδύλλιο του Σεν Λοράν με τον τότε δικό του σύντροφο, Γάλλο δανδή, Ζακ ντε Μπασέ.
 
Σύμφωνα με το Deadline, η σχέση του Λάγκερφελντ με τον Ντε Μπασέ θα έχει «κεντρική» θέση στην πλοκή της σειράς, παρέχοντας εικόνες για τη ρομαντική πτυχή της ζωής του που ο Λάγκερφελντ αρνιόταν ότι υπήρχε καθ ‘όλη τη διάρκεια της ζωής του. Αν και αναγνώρισε τη 19χρονη σχέση του με τον Ντε Μπασέ, ο οποίος πέθανε από AIDS το 1989, ο σχεδιαστής έκανε τη σχέση τους πλατωνική. «Αγάπησα απεριόριστα αυτό το αγόρι αλλά δεν είχα καμία φυσική επαφή μαζί του» είπε κάποτε ο μόδιστρος στη βιογράφο του ντε Μπασέ, Μαρί Οταβί.
 
Την παραγωγή έχει αναλάβει η ίδια εταιρεία  πίσω από την επιτυχημένη σειρά «Lupin» του Netflix.
 
Η σειρά «Kaiser Karl» θα γυριστεί στη Γαλλία.

Η συγγραφέας αναφέρει πως στις επιστολές της Κάλλας αναγράφονται περιστατικά κακοποίησης που υπέστη από τον Ωνάση. Όπως λέει, ειδικά το 1966, έγινε τόσο βίαιος απέναντί της που έφτασε να απειληθεί η ζωή της.

«Υπάρχουν επίσης πληροφορίες από το ημερολόγιο μιας από τις πιο κοντινές φίλες της για τον τρόπο που τη νάρκωνε ο Ωνάσης, κυρίως για σεξουαλικούς λόγους. Σήμερα θα το κατηγοριοποιούσαμε αυτό ως βιασμό», σημειώνει η Spence.

Σε επιστολές προς τη γραμματέα της, η Κάλλας φέρεται να γράφει για τον Ωνάση: «Δεν θα ήθελα να με πάρει τηλέφωνο και να αρχίσει να με βασανίζει ξανά», ενώ για τον σύζυγό της λέει πως της πήρε τα μισά λεφτά και τα έβαλε στο όνομά του, κατά τη διάρκεια του γάμου της.

Σε άλλο σημείο, επισημαίνεται πως «η μητέρα της Κάλλας πούλησε ιστορίες στον Τύπο και την εκβίαζε». «Ξέρεις τι κάνουν οι σταρ ταπεινής προέλευσης μόλις γίνουν πλούσιοι; Τον πρώτο μήνα ξοδεύουν τα πρώτα τους χρήματα για να κάνουν ένα σπίτι για τους γονείς τους και να τους καλομάθουν με πολυτέλειες … Τι έχεις να πεις Μαρία;», φέρεται να της έγραψε η μητέρα της.

Η Spence αναφέρει πως έφτασαν στα χέρια της «τρεις τεράστιες συλλογές που δόθηκαν σε διάφορα αρχεία το 2019 και ήταν αδημοσίευτες μέχρι τώρα».

Το βιβλίο της Spence με τις αποκαλύψεις (Cast a Diva: The Hidden Life of Maria Callas) αναμένεται να κυκλοφορήσει την 1η Ιουνίου.

Με πληροφορίες από Guardian