Στην κοινή ενημέρωση του Τύπου με τον Βιετναμέζο επίσημο, μετά τη συνάντηση των αντιπροσωπειών των δύο χωρών, ο Ράντεφ δήλωσε ότι η διακήρυξη δίνει νέα ώθηση στις διμερείς σχέσεις και επισφραγίζει τις κοινές προσπάθειες των δύο χωρών εδώ και δεκαετίες για εμβάθυνση και επέκταση της γόνιμης συνεργασίας.

Σύμφωνα με το ΑΠΕ – ΜΠΕ, δήλωσε επίσης ότι κατά την επίσκεψή του στο Βιετνάμ στα τέλη του 2024, τόσο ο ίδιος όσο και ο Το Λαμ έθεσαν συγκεκριμένα βήματα που πλέον αποτελούν συγκεκριμένους όρους στα έγγραφα που υπογράφηκαν σήμερα.

“Φέτος συμπληρώνονται 75 χρόνια από την εγκαθίδρυση των διπλωματικών σχέσεων. Για εμάς, το Βιετνάμ δεν είναι μόνο σημαντικός, προνομιακός εταίρος στην περιοχή της νοτιοανατολικής Ασίας, αλλά και μια χώρα με την οποία διατηρούμε ισχυρούς ιστορικούς δεσμούς μακροχρόνιας φιλίας, αμοιβαίας βοήθειας και σεβασμού. Η σταθερή βάση των σχέσεών μας οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στη συμβολή των 30.000 και πλέον Βιετναμέζων πολιτών που πριν από δεκαετίες έλαβαν εκπαίδευση, απέκτησαν επαγγελματικά προσόντα και είχαν την ευκαιρία να εργαστούν στη Βουλγαρία. Συνεχίζουν να αποτελούν μια σταθερή και ισχυρή γέφυρα μεταξύ των χωρών και των λαών μας”, σχολίασε ο Ράντεφ.

Οι διμερείς εμπορικές και οικονομικές σχέσεις αναπτύσσονται σταθερά, αλλά υπάρχει και τεράστιο δυναμικό που δεν έχει αξιοποιηθεί ακόμη, δήλωσε ο Ράντεφ, σημειώνοντας “την εντυπωσιακή ανάπτυξη του Βιετνάμ”. Εξαιρετικά αποτελεσματικές μεταρρυθμίσεις για την επιτάχυνση της κοινωνικοοικονομικής ανάπτυξης έχουν οδηγήσει σε βιώσιμη οικονομική ανάπτυξη που είναι υψηλή για περισσότερο από μια δεκαετία, μόνο πέρυσι ήταν 8%, τόνισε.

“Η Βουλγαρία καθιερώνεται ως κόμβος καινοτομίας στη νοτιοανατολική Ευρώπη και προσφέρει ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα σε ορισμένους τομείς που παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον για το Βιετνάμ –καινοτομία, τεχνητή νοημοσύνη, υψηλή τεχνολογία”, συνέχισε ο Ράντεφ. Οι πλευρές συμμερίζονται την πεποίθηση ότι υπάρχει τεράστιο δυναμικό για την εμβάθυνση των σχέσεών τους στον τομέα της ασφάλειας και της αμυντικής βιομηχανίας. Υπενθύμισε ότι δόκιμοι από το Βιετνάμ εκπαιδεύονται στην Ακαδημία Πολεμικής Αεροπορίας Γκεόργκι Μπενκόφσκι στη βόρεια πόλη Ντόλνα Μητροπόλια.

Κατά τη συνάντηση, ο κ. Χατζηδάκης υπογράμμισε τη σημασία της επετείου των 50 χρόνων από την εγκαθίδρυση διπλωματικών σχέσεων μεταξύ Ελλάδας και Βιετνάμ, τονίζοντας ότι η σταθερή σχέση συνεργασίας αποτελεί βάση για την περαιτέρω ενίσχυση των διμερών σχέσεων.

Κατά τη διάρκεια της συνομιλίας τους συζητήθηκαν οι δυνατότητες διεύρυνσης της οικονομικής συνεργασίας, ιδιαίτερα μετά την υπογραφή της Συμφωνίας Ελεύθερου Εμπορίου ΕΕ–Βιετνάμ. Ο κ. Χατζηδάκης επισήμανε το ενδιαφέρον της χώρας μας για την πρόσβαση ελληνικών προϊόντων στη βιετναμέζικη αγορά ενώ ιδιαίτερη αναφορά έγινε και στις ευκαιρίες διμερούς συνεργασίας στους τομείς των υποδομών, της ενέργειας και της ναυτιλίας.

Στο πεδίο της ναυτιλίας, επισημάνθηκε η κοινή δέσμευση Ελλάδας και Βιετνάμ στην ελευθερία και ασφάλεια των θαλασσίων οδών, στη βάση του Διεθνούς Δικαίου και ειδικότερα της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS).

Ολοκληρώνοντας τη συνάντηση, ο κ. Χατζηδάκης τόνισε ότι οι δύο πλευρές έχουν κοινή ευθύνη να μετατρέψουν τις πολλαπλές δυνατότητες συνεργασίας σε συγκεκριμένα αποτελέσματα, προς όφελος των πολιτών τους.

Μεταξύ των θυμάτων, τουλάχιστον εννέα σκοτώθηκαν από ανεμοστρόβιλο που προκλήθηκε από τον τυφώνα που σάρωσε τη βόρεια επαρχία Νιν Μπιν και από δύο άλλους ανεμοστρόβιλους στις βόρειες επαρχίες Ταν Χόα (βόρεια) και Χουέ (κέντρο), ανέφεραν σήμερα οι αρχές αντιμετώπισης φυσικών καταστροφών.

Ο Μπουαλόι κινήθηκε στα ανοικτά της ακτογραμμής στο βόρειο και κεντρικό τμήμα της χώρας προτού φτάσει στη στεριά νωρίς σήμερα το πρωί προκαλώντας κύματα ύψους έως και οκτώ μέτρων, ανακοίνωσε η εθνική μετεωρολογική υπηρεσία.

Μέχρι στιγμής ο Μπουαλόι κατέστρεψε 245 σπίτια και προκάλεσε πλημμύρες σε 14.000 στρέμματα ορυζώνων και άλλες φυτείες και απέκλεισε την πρόσβαση σε πολλές περιοχές, αναφέρουν οι αρχές σε έκθεσή τους.

Πριν από το πέρασμά του, η κυβέρνηση είχε απομακρύνει περισσότερους από 28.500 ανθρώπους, ενώ εκατοντάδες πτήσεις ακυρώθηκαν ή καθυστέρησαν καθώς έκλεισαν τέσσερα αεροδρόμια σε κεντρικές επαρχίες.

Μεγάλο τμήμα της ακτογραμμής του Βιετνάμ βρέχεται από τη Νότια Σινική Θάλασσα, καθιστώντας τη χώρα ευάλωτη σε τυφώνες που σχηματίζονται συχνά στα ανατολικά των Φιλιππίνων, όπου ο Μπουαλόι προκάλεσε τον θάνατο τουλάχιστον 24 ανθρώπων.

Ο συντελεστής είναι χαμηλότερος από τον αρχικό δασμό 46% που ανακοίνωσε ο Τραμπ τον Απρίλιο σε αγαθά από το Βιετνάμ, κυρίως ως αποτέλεσμα του μεγάλου εμπορικού πλεονάσματος με την Ουάσινγκτον.

«Είναι μεγάλη μου τιμή να ανακοινώσω ότι μόλις σύναψα μια εμπορική συμφωνία με τη Σοσιαλιστική Δημοκρατία του Βιετνάμ, μετά από συνομιλία μου με τον Το Λαμ, τον ιδιαίτερα σεβαστό Γενικό Γραμματέα του Κομμουνιστικού Κόμματος του Βιετνάμ», δήλωσε ο Τραμπ στο Truth Social.

Ο Τραμπ δήλωσε ότι τα αγαθά από το Βιετνάμ θα αντιμετωπίσουν δασμούς 20% και ότι τυχόν διασυνοριακές συναλλαγές από τρίτες χώρες θα αντιμετωπίσουν δασμούς 40%.

Το Βιετνάμ θα παρέχει επίσης στις Ηνωμένες Πολιτείες μεγαλύτερη πρόσβαση στην αγορά, καθώς οι αμερικανικές εξαγωγές προς τη χώρα δεν θα αντιμετωπίζουν δασμούς, είπε.

«Κατά τη γνώμη μου, το SUV ή, όπως μερικές φορές αναφέρεται, το Large Engine Vehicle, το οποίο τα πάει τόσο καλά στις Ηνωμένες Πολιτείες, θα αποτελέσει μια υπέροχη προσθήκη στις διάφορες σειρές προϊόντων στο Βιετνάμ», δήλωσε ο Τραμπ.

Τα επίπεδα των επικίνδυνων αιωρούμενων σωματιδίων, γνωστών ως PM2.5, στο Ανόι μετρήθηκαν στα 266 μικρογραμμάρια ανά κυβικό μέτρο νωρίς σήμερα το πρωί -η υψηλότερη μέτρηση στον κατάλογο με τις πιο μολυσμένες πόλεις, σύμφωνα με την AirVisual, η οποία παρέχει ανεξάρτητες πληροφορίες για την ατμοσφαιρική ρύπανση σε παγκόσμιο επίπεδο μέσω μιας εφαρμογής στο κινητό.

Η χώρα αυτή της Νοτιοανατολικής Ασίας, ένας περιφερειακός κατασκευαστικός κόμβος με μια από τις γρηγορότερα αναπτυσσόμενες οικονομίες στην Ασία, αναφέρει σοβαρή ατμοσφαιρική ρύπανση στις μεγαλύτερες πόλεις της επί σειρά ετών και κυρίως στο Ανόι.

Το πυκνό νέφος προκαλείται κυρίως από το κυκλοφοριακό πρόβλημα, από την καύση των απορριμμάτων και από τις βιομηχανικές δραστηριότητες.

“Εμείς οι ηλικιωμένοι το βιώνουμε πολύ ξεκάθαρα όταν υποφέρουμε από προβλήματα του αναπνευστικού που προκαλούν δύσνποια”, λέει ο Λου Μιχ Ντουκ, ένας 64χρονος. “Η κατάσταση δείχνει ότι έχει επιδεινωθεί τον τελευταίο καιρό”.

Αλλά και οι νεότεροι παραπονιούνται.

“Στην αρχή νόμιζα ότι ήταν η ομίχλη … αλλά στη συνέχεια διαπίστωσα ότι στην πραγματικότητα είναι λεπτόκοκκη σκόνη που περιορίζει την όρασή μου και με κάνει να νιώθω ότι δεν είναι υγιές να αναπνεύσω”, λέει η 21χρονη φοιτήτρια Νγκουέν Νιχ Χουόνγκ.

Μιλώντας σε χθεσινή συνάντηση με τις αρχές του υπουργείου Μεταφορών, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Τραν Χονγκ Χα έκανε έκκληση για να επιταχυνθεί η μετάβαση στα ηλεκτρικά οχήματα στο πλαίσιο των προσπαθειών για μείωση της μόλυνσης, μετέδωσαν τα κρατικά μέσα ενημέρωσης.

Μέχρι στιγμής το Ανόι έχει θέσει στόχο για την μετατροπή στην ηλεκτροκίνηση τουλάχιστον του 50% των λεωφορείων και του 100% των ταξί μέχρι το 2030.

“Αυτή είναι η ευθύνη του κράτους προς τους πολίτες και θα πρέπει να γίνουν εγκαίρως συγκεκριμένες ενέργειες”, είπε ο Χα σύμφωνα με την εφημερίδα Tien Phong.

Τα υπουργεία Φυσικών Πόρων, Περιβάλλοντος και Υγείας δεν απάντησαν άμεσα σε αίτημα του Ρόιτερς να σχολιάσουν.

Άλλοι τουλάχιστον 104 άνθρωποι αγνοούνται, ενώ εκατοντάδες είναι οι τραυματίες.

Η ορεινή επαρχία Λάο Κάι, στο βόρειο Βιετνάμ, δέχθηκε ένα από τα βαρύτερα πλήματα με 98 νεκρούς και 81 αγνοούμενους.

Ο Θάι Λι Χάο Ναμ μαζί με φίλους του αναζητούσε παλιοσίδερα όταν έπεσε μέσα σε αυτή την κολόνα, πλάτους μόλις 25 εκατοστών, το Σάββατο το πρωί. Το περιστατικό σημειώθηκε σε εργοτάξιο για την κατασκευή γέφυρας στη νότια επαρχία Ντονγκ Θαπ, δήλωσε ένας διασώστης σε τηλεφωνική του επικοινωνία με το AFP.

«Κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε. Δεν μπορούμε ακόμη να πούμε σε τι κατάσταση είναι το αγόρι», πρόσθεσε ο ίδιος.

Σήμερα οι διασώστες δεν έλαβαν καμία απάντηση από το αγόρι όταν κατέβασαν μια κάμερα μέσα στην κολόνα προκειμένου να καταφέρουν να εντοπίσουν την ακριβή θέση του.

Οι αρχές «δεν είναι βέβαιες για την τρέχουσα κατάσταση του αγοριού. Σταμάτησε να έχει επαφή με τον έξω κόσμο, αν και συνεχίζεται η παροχή οξυγόνου» στο φρεάτιο, ανέφερε η εφημερίδα του Βιετνάμ Tuoi Tre.

Σύμφωνα με μέσα ενημέρωσης, οι διασώστες προσπάθησαν να σκάψουν το έδαφος και να ανεβάσουν στην επιφάνεια αυτούσια την κολόνα προκειμένου να ελευθερώσουν το παιδί, αλλά αυτή έγειρε δυσχεραίνοντας τις προσπάθειες.

Σήμερα ο πρωθυπουργός του Βιετνάμ Φαμ Μιν Τσιν ζήτησε από τους ομοσπονδιακούς διασώστες να συνδράμουν τις τοπικές αρχές.

Το γιατί σχετικά με την προτομή και την εκδήλωση ξεκινά, ως φαίνεται, από ένα ενδιαφέρον βιβλίο υπό τον τίτλο “Ο Χο τσι Μινχ και το τρενάκι της Καρατζόβας”. Η επιλογή, πάντως, προκάλεσε σχόλια, δεδομένου ότι ο ηγέτης του Βορείου Βιετνάμ ήταν ένας σκληρός, όπως αναφέρουν πολλές πηγές, κομμουνιστής, και η στήριξη της επιλογής από το υπουργείο Εξωτερικών προκάλεσε σχόλια στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και το σχετικό #hashtag καταγράφει χιλιάδες αναρτήσεις.

Σύμφωνα, πάντως, με πληροφορίες, κάποια κυβερνητικά στελέχη με “δεξιό αποτύπωμα”, αλλά και τοπικοί βουλευτές της Ν.Δ δυσφόρησαν με την πρωτοβουλία του υπουργού Εξωτερικών να στηρίξει την απόφαση για την τοποθέτηση της προτομής.

Όπως γράφει ο Αντώνης Γιαννάκος στο βιβλίο του:

Ο Χο Τσι Μινχ βρέθηκε στο μακεδονικό μέτωπο με τη Γαλλική Αποικιακή Στρατιά την περίοδο 1916 – 1917. Στις αρχές Ιουλίου του 1916 αναλαμβάνει μία απροσδόκητη αποστολή. Η άφιξή του στη Θεσσαλονίκη σηματοδοτεί τη γνωριμία του με την ιστορία της πόλης και των προσώπων της. Μεταξύ αυτών και του Ζακ Βεντούρα. Οι τιμές ήταν τόσο ακριβές, λες και κοιμότανε στο Παρίσι ή στη Νέα Υόρκη. Τα πανδοχεία λίγα, ο κόσμος πολύς. Αξιωματικοί, έμποροι, κατάσκοποι, δημοσιογράφοι, όλοι είχανε μαζευτεί σε αυτήν την πόλη.

Κι ο πόλεμος τραβούσε, γινόταν κάπου μακριά, έξω, στα βόρεια. Η πόλη έβλεπε στρατιώτες, μπάντες να παιανίζουν, τραυματίες, νοσοκόμες αλλά όχι μάχες. Κέρδιζε από τον πόλεμο, χωρίς να νιώθει τις συνέπειές του. Ακόμα και οι στρατιώτες που πολεμούσαν ήταν ξένοι. Ούτε μοιρολόγια, ούτε νεκροί ανάμεσα στους κατοίκους. Μόνο παρελάσεις και χρήματα. Το μόνο πράγμα που είχε φοβίσει τους κατοίκους της πόλης σε αυτόν τον πόλεμο ήταν το Ζέπελιν, και αυτό πια κείτονταν ψόφιο κουφάρι δίπλα στον πύργο της παραλίας.

Σε δηλώσεις του ο κ. Δένδιας ανέφερε: «Και κάτι το οποίο συνδέει τις δύο χώρες και δεν είναι ευρύτερα γνωστό: ο Πρόεδρος Χο Τζι Μινχ, ο ιδρυτής του Βιετνάμ, πολέμησε στο Μακεδονικό Μέτωπο την περίοδο ’16-’17 στις τάξεις του γαλλικού στρατού.

Συμφωνήσαμε, λοιπόν, να υπάρξει προτομή του στην Έδεσσα, η οποία να αναδεικνύει αυτό το γεγονός.

Και, επίσης, συζητήσαμε για τη μεταφορά της τέφρας του Έλληνα μαχητή Σαραντίδη, ο οποίος πολέμησε με τον Βιετναμικό στρατό κατά τον πόλεμο της Βιετναμικής Ανεξαρτησίας, και τον οποίο οι Βιετναμέζοι θυμούνται με αγάπη».

Ποιός ήταν

Ο Χο Τσι Μιν (Hồ Chí Minh, 19 Μαΐου 1890 – 2 Σεπτεμβρίου 1969), αποδιδόμενος και ως Χο Τσι Μινχ, ήταν Βιετναμέζος κομμουνιστής επαναστάτης και πολιτικός που διατέλεσε πρωθυπουργός (1946–1955) και πρόεδρος (1945–1969) της Λαϊκής Δημοκρατίας του Βιετνάμ (Βόρειο Βιετνάμ).

Ο Χο Τσι Μιν ηγήθηκε του κινήματος ανεξαρτησίας των Βιετμίν από το 1941 και μετά, ιδρύοντας την κομμουνιστική Λαϊκή Δημοκρατία του Βιετνάμ το 1945 και νικώντας τη Γαλλική Ένωση το 1954, στη μάχη του Ντιεν Μπιεν Φου. Έχασε πολιτική ισχύ εντός του Βόρειου Βιετνάμ στα τέλη της δεκαετίας του 1950, αλλά παρέμεινε πρόεδρος μέχρι το θάνατό του. Η πρώην πρωτεύουσα του Νοτίου Βιετνάμ, Σαϊγκόν, μετά την πτώση της στις δυνάμεις του Βορείου Βιετνάμ, μετονομάστηκε προς τιμήν του σε «πόλη Χο Τσι Μιν».

Η περιπετειώδης ζωή και η γαλλική παιδεία

Στις 5 Ιουνίου του 1911, ο Χο Τσι Μιν άφησε το Βιετνάμ με ένα γαλλικό ατμόπλοιο, το Ναύαρχος Λατούς-Τρεβίλ, εργαζόμενος ως βοηθός στα μαγειρεία. Με την άφιξή του στη Μασσαλία της Γαλλίας, υπέβαλε αίτηση εγγραφής στο Γαλλικό Σχολείο Αποικιακής Διοίκησης, η οποία όμως απορρίφθηκε. Κατά την παραμονή του στη Γαλλία, δούλεψε ως καθαριστής, σερβιτόρος και υπάλληλος σε φωτογραφείο. Πέρναγε τον περισσότερο ελεύθερο χρόνο του σε δημόσιες βιβλιοθήκες, διαβάζοντας βιβλία ιστορίας και εφημερίδες για να εξοικειωθεί με το δυτικό πολιτισμό και την πολιτική του. Ήταν η αρχή της μυθιστορηματικής ζωής του κατά τη διάρκεια της οποίας γύρισε την Ευρώπη, τη Βόρεια και Νότια Αμερική, την Ασία και την Αφρική, έμαθε άπταιστα πολλές ευρωπαϊκές και ασιατικές γλώσσες και έγινε διαδοχικά μούτσος, θαλαμηπόλος, μπόνγκος σε παγόδα βουδιστών, κηπουρός, χιονοκαθαριστής, λαντζέρης, μάγειρας, φωτογράφος, δημοσιογράφος, συγγραφέας, καθηγητής πανεπιστημίου, εκδότης, επαγγελματίας επαναστάτης, αρχηγός αντάρτικου και πρόεδρος της δημοκρατίας μιας μικρής χώρας που, κάτω από την ηγεσία του, αντιμετώπισε δύο αποικιακές υπερδυνάμεις. Το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου τον βρήκε στο Παρίσι, όπου εργαζόταν ως φωτογράφος και εντάχθηκε στην αριστερή πτέρυγα του γαλλικού σοσιαλιστικού κόμματος. Εκεί ίδρυσε οργάνωση όλων των εξορίστων αριστερών αντιαποικιοκρατών και εξέδωσε την εβδομαδιαία εφημερίδα Ο Παρίας.

Από τον Λένιν στον Μάο Τσε Τουνγκ

Το 1920, όταν διασπάστηκε το σοσιαλιστικό κόμμα, έγινε ιδρυτικό μέλος του Γαλλικού Κομμουνιστικού Κόμματος και αργότερα πήρε μέρος στο συνέδριο της Κομμουνιστικής Διεθνούς στη Μόσχα, όπου γνωρίστηκε με τον Βλαντιμίρ Λένιν και τον Λέοντα Τρότσκι. Οι ηγετικές ικανότητες και η πλατιά μόρφωση του νεαρού επαναστάτη έκαναν εντύπωση στους Σοβιετικούς ηγέτες, που τον κάλεσαν να μείνει ένα διάστημα στη Μόσχα και να σπουδάσει στο Κομμουνιστικό Πανεπιστήμιο Εργαζομένων της Ανατολής, όπως και έγινε. Κατά τη διάρκεια της τριετούς παραμονής του, είχε την ευκαιρία να συναντήσει τον Ιωσήφ Στάλιν, τον Καρλ Ράντεκ, τον Γκριγκόρι Ζινόβιεφ, τον Γκεόργκι Δημητρόφ, τον Έρνστ Τέλμαν και γενικά την αφρόκρεμα του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος. Το 1924, ως βασικός εισηγητής στο 5ο συνέδριο της Κομμουνιστικής Διεθνούς για το αποικιακό ζήτημα, ανέπτυξε, πολύ πριν από τον Μάο Τσετούνγκ, τη θεωρία για τον επαναστατικό ρόλο της αγροτιάς των αποικιών και τη στρατηγική της «περικύκλωσης των πόλεων» από την επαναστατημένη ύπαιθρο, θεμέλιο όλων των αντάρτικων κινημάτων της Ανατολής που ακολούθησαν. Το 1925 μετέβη στην Κίνα με το ψευδώνυμο Λι Τιούι. Επίσημα, ήταν μεταφραστής του Σοβιετικού προξένου στην Κουανγκτσόου, ανεπίσημα όμως δημιούργησε την Ένωση Επαναστατικής Νεολαίας Βιετνάμ, η οποία έφερνε νεαρούς Βιετναμέζους πατριώτες στην Κίνα για πολιτική και στρατιωτική εκπαίδευση από Σοβιετικούς, στη στρατιωτική ακαδημία του Γουαμπόα.

Τον Ιούνιο του 1931 συνελήφθη από τους Άγγλους και φυλακίστηκε στο Χονγκ Κονγκ, ενώ η Ινδοκίνα εξελισσόταν μία μεγάλη αγροτική εξέγερση. Δικαστήριο των γαλλικών δυνάμεων κατοχής τον καταδίκασε ερήμην σε θάνατο, ως υποκινητή της εξέγερσης, και ζήτησε από το Λονδίνο την έκδοσή του, ώστε να εκτελεστεί στην Ινδοκίνα.

Ωστόσο οι Άγγλοι δεν έκαναν δεκτή την αίτηση και λίγο αργότερα απελευθέρωσαν τον κρατούμενο ηγέτη, ο οποίος μπήκε λαθραία στην Κίνα, μεταμφιεσμένος σε έμπορο. Στη Μόσχα, όμως, η πληροφόρηση ήταν ελλιπής και πίστευαν ότι ο ηγέτης των κομμουνιστών της Ινδοκίνας είχε εκτελεστεί από τους αποικιοκράτες. Οργανώθηκε μάλιστα μεγάλο πολιτικό μνημόσυνο προς τιμήν του, στο οποίο μίλησαν για τη ζωή και το έργο του «νεκρού» εξέχοντες κομμουνιστές από διάφορες χώρες. Κατά τη διάρκεια του μεσοπολέμου, επισκέφτηκε το στρατηγείο του Μάο Τσετούνγκ στο Γενάν και συνέχισε την οργανωτική του δραστηριότητα στη Μόσχα, όπου δίδαξε για ένα διάστημα στο πανεπιστήμιο Ιστορία των ασιατικών λαών. Το 1940, ίδρυσε πολιτικοστρατιωτικό μέτωπο των εξόριστων της Ινδοκίνας στα σύνορα με την Κίνα, με την επωνυμία Βιετμίν, ξεκινώντας ανταρτοπόλεμο εναντίον των Ιαπώνων. Εκείνη την περίοδο υιοθέτησε το επαναστατικό ψευδώνυμο Χο Τσι Μιν («Εκείνος που φωτίζει»), με το οποίο πέρασε στην ιστορία.

Το κίνημα ανεξαρτησίας

Το 1942 συνελήφθη από τους Κινέζους εθνικιστές του Κουομιντάνγκ. Επί 15 μήνες, ο Χο Τσι Μιν έμεινε κλεισμένος σε φυλακές. Τελικά, διέφυγε το θάνατο και απελευθερώθηκε έπειτα από πιέσεις συμμαχικών δυνάμεων, που ήθελαν να χρησιμοποιήσουν τις στρατιωτικές ικανότητες και τις πολύτιμες πληροφορίες των Βιετμίν εναντίον των Ιαπώνων. Με το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο Χο Τσι Μιν εκλέχθηκε πρόεδρος της νεαρής αυτονακηρυγμένης Δημοκρατίας του Βιετνάμ. Το 1946 οι Βιετμίν και οι Γάλλοι αποικιοκράτες υπέγραψαν τη συμφωνία των Παρισίων, με την οποία ο Χο αναγνωριζόταν πρόεδρος του Βόρειου (μόνο) Βιετνάμ, το οποίο θεωρείτο ανεξάρτητο τμήμα της γαλλικής κοινοπολιτείας, ενώ οι Γάλλοι δεσμεύτηκαν για δημοψήφισμα στο Νότιο Βιετνάμ με το ερώτημα της ένωσης με το Βορρά και της ανεξαρτητοποίησης από τη Γαλλία.

Δεν χρειάστηκε παρά ένας χρόνος για να σπάσει η συμφωνία και να αρχίσει ο σκληρός απελευθερωτικός αγώνας των Βιετμίν, που στέφθηκε με θρίαμβο, μετά τη συντριβή των Γάλλων στο Ντιέν Μπιεν Φου (8 Μαΐου 1954). Η συνθήκη της Γενεύης που ακολούθησε, διχοτόμησε το Βιετνάμ με όριο τον 17ο παράλληλο, αναγνωρίζοντας την ανεξαρτησία του (κομμουνιστικού) Βορρά. Λίγο αργότερα, οι Αμερικανοί διαδέχτηκαν τους Γάλλους στην Ινδοκίνα, πυροδοτώντας έναν νέο αιματηρό πόλεμο για την ανεξαρτησία.

Ο θάνατος του

Ο Χο Τσι Μιν πέθανε σε ηλικία 79 ετών στις 2 Σεπτεμβρίου του 1969 στο Ανόι. Ο κομμουνιστής ηγέτης υπέφερε επί αρκετούς μήνες από καρδιακά προβλήματα^[6]. Οι Times του Λονδίνου έγραψαν στη σχετική νεκρολογία «με το θάνατο του Χο Τσι Μιν, η παγκόσμια κομμουνιστική οικογένεια χάνει μια προσωπικότητα που θα πάρει τη θέση της δίπλα στον Λένιν, τον Στάλιν και τον Μάο, ως μια από τις πλέον εξέχουσες μορφές του κομμουνιστικού κινήματος». Ο Χο Τσι Μιν ή «Θείος Χο», όπως τον αποκαλούσαν σε ένδειξη αγάπης και σεβασμού οι συμπατριώτες του, άφησε την τελευταία του πνοή τη στιγμή που η θριαμβευτική νίκη των Βιετκόνγκ (όπως είχαν στο μεταξύ μετονομαστεί οι Βιετμίν) εναντίον των Αμερικανών διαγραφόταν ως βέβαιη. Έπειτα από ένα τριήμερο προσκύνημα της σορού, στην τιμητική φρουρά της οποίας εναλλάχθηκε όλη η κρατική και κομματική ηγεσία, 250.000 Βιετναμέζοι συνόδευσαν τον ηγέτη τους στην τελετή της κηδείας του, στις 8 Σεπτεμβρίου, μαζί με τον Σοβιετικό πρωθυπουργό Κοσίγκιν, τον Κινέζο αναπληρωτή πρωθυπουργό Λι Χσιέν Νιέν και μία σειρά άλλους επιφανείς παράγοντες του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος. Κατά τη διάρκεια της τελετής ο Α΄ Γραμματέας του Εργατικού Κόμματος και νέος ισχυρός άνδρας του Βόρειου Βιετνάμ, Λε Ντουέν, διάβασε στο πλήθος την πολιτική διαθήκη του Χο Τσι Μιν, την οποία ο απελθών ηγέτης είχε συντάξει, προαισθανόμενος το τέλος του, ήδη στις 10 Μαΐου. Στο λιτό και μεστό αυτό κείμενο, μίλησε για τις δύο μεγάλες έγνοιες που είχε ως τις τελευταίες του στιγμές: την ενότητα του κομ

μουνισμού και τη νίκη της επανάστασης. «Έχοντας αφιερώσει όλη μου τη ζωή στην υπόθεση της Επανάστασης, όσο περήφανος νιώθω βλέποντας την ανάπτυξη του διεθνούς κομμουνιστικού και εργατικού κινήματος, τόσο θλίβομαι για τις διχογνωμίες που διαιρούν τα αδελφά κόμματα», έγραψε ο Χο Τσι Μιν, αναφερόμενος στη σινοσοβιετική διένεξη. «Εύχομαι το κόμμα μας να κάνει το καλύτερο δυνατό ώστε να συμβάλει αποτελεσματικά στην αποκατάσταση της ενότητας των αδελφών κομμάτων, στο έδαφος του μαρξισμού-λενινισμού και του προλεταριακού διεθνισμού». Όσο για τον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα, υπογράμμισε ότι όλες οι γέφυρες έχουν κοπεί, όλα τα καράβια της επιστροφής έχουν πυρποληθεί και η μόνη εναλλακτική λύση που υπάρχει είναι η απόλυτη, συντριπτική νίκη: «Ο αμυντικός πόλεμος που διεξάγουμε απέναντι στους Αμερικανούς εισβολείς μπορεί να τραβήξει σε μάκρος. Οι συμπατριώτες μας μπορεί να χρειαστεί να υποβληθούν σε νέες θυσίες, περιουσιών και ανθρώπινων ζωών. Σε κάθε περίπτωση, οφείλουμε να αφιερωθούμε ολόψυχα στη μάχη με τους Αμερικανούς εισβολείς ως την τελική νίκη. Τα ποτάμια μας, τα βουνά μας, το λαό μας, δεν μπορεί κανείς να μας τα πάρει! Αφού συντρίψουμε τους Γιάνκηδες, θα μπορέσουμε να χτίσουμε την πατρίδα μας δέκα φορές πιο όμορφη και ισχυρή!».

Ο θάνατος του Χο Τσι Μιν, αντιθέτως, δεν προκάλεσε συναισθήματα λύπης σε Ουάσινγκτον και Σαϊγκόν. Στο Νότιο Βιετνάμ, η μόνη εκδήλωση που επέτρεψαν οι αρχές προς τιμήν του νεκρού ηγέτη ήταν μία νεκρώσιμη ακολουθία φιλειρηνιστών βουδιστών μοναχών στη νησίδα Φουόνγκ Χοάνγκ, στο δέλτα του ποταμού Μεκόνγκ.

Με πληροφορίες από την βικιπαιδεια