Στο πάνελ της παρουσίασης συμμετέχουν ο πρώην πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, ο Δήμαρχος Αθηναίων, Χάρης Δούκας ο Δήμαρχος Πειραιά, Γιάννης Μώραλης και ο Περιφερειάρχης Αττικής, Νίκος Χαρδαλιάς.

O Αλέξης Τσίπρας κάθισε δίπλα στον Νίκο Χαρδαλιά με τον οποίο πιάστηκαν να ανταλλάσσουν χαμόγελα, ενώ ο Χάρης Δούκας δίπλα στον Γιάννη Μώραλη.

Το βιβλίο του Λεωνίδα Μακρή περιγράφει τη διαδρομή του Γιάννη Μπουτάρη σε μία προσπάθεια να κατανοηθεί «το σπάνιο φαινόμενο ένας άνθρωπος του επιχειρηματικού κόσμου να εξελιχθεί σε μια από τις πιο αναγνωρίσιμες και αντιφατικές πολιτικές προσωπικότητες της Μεταπολίτευσης, και κυρίως το πώς άσκησε “πολιτική αλλιώς”, μακριά από κομματικές εξαρτήσεις, με μια ολο δική του πολιτική ηθική. Μια ηθική που διαφέρει από τα μεγάλα λόγια και τις ιδεολογικές βεβαιότητες, που ταυτίζεται με την ηθική του ρεαλισμού και την αποδοχή του συμβιβασμού, όταν είναι ο μόνος δρόμος να αποφευχθεί η δημαγωγία».

Ανάμεσα στα πολιτικά πρόσωπα που δίνουν το παρών είναι η Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου, ο Κώστας Ζαχαριάδης, η Όλγα Γεροβασίλη, ο Συμεών Κεδίκογλου, ο αντιδήμαρχος Πειραιά Δημήτρης Καρύδης, ο Αντώνης Σαουλίδης που αποχώρησε πρόσφατα από το κόμμα, ο  Ευάγγελος Αποστολάκης, ο  Γιώργος Βασιλειάδης, η Αθηνά Λινού. 

Στην τοποθέτησή του ο Αλέξης Τσίπρας ανέφερε: «Χαίρομαι που βρίσκομαι σε ένα αυτοδιοικητικό πάνελ. Πρώτα εκλέχτηκα δημοτικός σύμβουλος στον δήμο Αθηναίων με δήμαρχο τον Κακλαμάνη και αρχηγό της αντιπολίτευσης τον Κώστα Σκανδαλίδη.

Με τον Χαρδαλιά γνωρίζομαι από τοτε που ήταν δήμαρχος Βύρωνα και εγώ μηχανικός και έκανε διαγωνισμούς όχι με απευθείας αναθέσεις όπως γίνεται τώρα.

Μας τρολαρουν οι διοργανωτές που έβαλαν εμένα και τον Νίκο αριστερά όπως βλέπετε και τον Χάρη και το Γιάννη δεξιά.

Με τον Γιάννη Μπουτάρη γούσταρες να μιλάς μαζί του και να ακούς τις ιστορίες από την πολύ γεμάτη ζωή που έκανε, πολλές φορές και στα όρια.

Ο Μπουτάρης εκτός από αντισυμβατικός, ήταν και ακομπλεξάριστος. Και το εργαλείο που κινούσε τη δράση του ήταν η επιμονή του στην αλήθεια. Η αλήθεια για τους προσωπικούς του δαίμονες, όπως ο αλκοολισμός και η προσπάθεια να απαλλαγεί από αυτόν.

Δε θα ξεχάσω την επιμονή του να μετατρέψουμε σε φως για τη πόλη, σκιερές πτυχές της ιστορίας της. Την επιμονή του να δουλέψουμε για το μνημείο του ολοκαυτώματος.

Την επιμονή του να συμβάλει στην οικοδόμηση μιας θετικής ατζέντας στη σχέση μας με τη Τουρκία, με την ιδέα του για απευθείας ακτοπλοϊκή σύνδεση της Θεσσαλονίκης με τη Σμύρνη και αξιοποίηση της οικίας του Κεμάλ.

Αναφερόμενος στη συμφωνία των Πρεσπών και τη στήριξη που παρείχε ο Γιάννης Μπουτάρης στη διαπραγμάτευση της κυβέρνησης Τσίπρα, ο πρώην πρωθυπουργός μίλησε για έναν διάλογο που είχαν μεταξύ τους.

“Ρε συ Πρόεδρε είσαι σίγουρος ότι θα το αντέξεις ;
Εδώ οι δικοί μου και κάνουν τις πάπιες.

Του απάντησα ότι δεν αξίζει να είμαι σε αυτή τη θέση και να μη το τολμήσω.
Και τότε σα να έλαμψε το πρόσωπό του.
Προχώρα ρε κι εγώ θα το στηρίξω όσο μπορώ.”

Κλείνοντας ο Αλέξης Τσίπρας τόνισε ότι “λείπουν σήμερα από το πολιτικό μας σύστημα σε όλο του το εύρος άνθρωποι σαν τον Γιάννη Μπουτάρη. Αφοσιωμένοι στο λαό και την αλήθεια, ξένοι σε κάθε ιδέα και πρακτική διαχωρισμών και αυταρχισμού, ικανοί να πείσουν με την ειλικρίνεια και την εντιμότητά τους την πλειοψηφία που θέλει ένα καλύτερο μέλλον”».

«Βασική προτεραιότητα της εκπαιδευτικής πολιτικής είναι η καλλιέργεια της αγάπης για το διάβασμα, καθώς το βιβλίο ανοίγει ορίζοντες, ενισχύει τη φαντασία και καλλιεργεί τη σκέψη των παιδιών, συμβάλλοντας ουσιαστικά στη διαμόρφωση ενεργών και σκεπτόμενων πολιτών», τόνισε η Σοφία Ζαχαράκη. 

Η κα Ζαχαράκη, η οποία συμμετείχε εξ αποστάσεως σε εκδήλωση του 1ου δημοτικού σχολείου Βριλησσίων, υπογράμμισε ότι στόχος του υπουργείου είναι να φέρει το βιβλίο πιο κοντά στους μαθητές και τις μαθήτριες, ενισχύοντας τη δημιουργικότητα, τη φαντασία και τη χαρά της ανάγνωσης.

Σύμφωνα με το υπουργείο, η συμμετοχή των μαθητών και μαθητριών αναδεικνύει τη σημασία της επαφής με το βιβλίο από τις πρώτες σχολικές ηλικίες, καθώς και τον καθοριστικό ρόλο της φιλαναγνωσίας στη διαμόρφωση της προσωπικότητας των παιδιών.

Από πλευράς υπουργείου, υπενθυμίστηκε ότι προχωρά η συγκρότηση ενός ενιαίου δικτύου σχολικών βιβλιοθηκών σε όλη τη χώρα, με στόχο την ουσιαστική ενίσχυση της φιλαναγνωσίας και την αναβάθμιση των μορφωτικών υποδομών του δημόσιου σχολείου.

Στο πλαίσιο αυτό, δημιουργούνται νέες σχολικές βιβλιοθήκες κάθε χρόνο, αναβαθμίζονται οι υφιστάμενες και ενισχύονται περισσότερες από 8.000 σχολικές μονάδες με συλλογές βιβλίων, θεμελιώνοντας για πρώτη φορά ένα ολοκληρωμένο εθνικό πλαίσιο για τις σχολικές βιβλιοθήκες. Παράλληλα, δρομολογείται η ψηφιακή διασύνδεση των σχολικών βιβλιοθηκών με την Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος, προκειμένου να διασφαλιστεί η ευρύτερη και ισότιμη πρόσβαση των μαθητών και μαθητριών σε εκπαιδευτικό και πολιτιστικό υλικό.

Ταυτόχρονα, το υπουργείο ενισχύει τις σχολικές βιβλιοθήκες με βιβλιοθηκονόμους, ενώ προβλέπεται ο εμπλουτισμός των σχολικών βιβλιοθηκών με έως και 2.000 νέους τίτλους βιβλίων και σύγχρονο υλικό, ενισχύοντας τόσο τις νέες όσο και τις ήδη υπάρχουσες δομές.

Στόχος των παρεμβάσεων, σύμφωνα με το υπουργείο, είναι η μετατροπή των σχολικών βιβλιοθηκών «σε ζωντανούς, φιλόξενους και δημιουργικούς χώρους μάθησης, όπου η πρόσβαση στη γνώση και στα σύγχρονα εργαλεία εκπαίδευσης θα είναι ισότιμη για όλους τους μαθητές».

Το νέο θεσμικό πλαίσιο υλοποιείται μέσω του προγράμματος «Ενίσχυση και Εμπλουτισμός των Σχολικών Βιβλιοθηκών» του ΕΣΠΑ 2021-2027, συνολικού προϋπολογισμού 60 εκατομμυρίων ευρώ, και περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, τη δημιουργία και ενίσχυση συλλογών βιβλίων, τη στελέχωση με εξειδικευμένο προσωπικό, καθώς και τη λειτουργία ενός Εθνικού Δικτύου Σχολικών Βιβλιοθηκών με τη συμμετοχή της εκπαιδευτικής κοινότητας.

Επίσης, ιδιαίτερη έμφαση στη λογοτεχνία έχει δοθεί και στα νέα προγράμματα σπουδών.

Τέλος, το Υπουργείο Παιδείας, μέσω του ΙΤΥΕ «Διόφαντος», έχει αποστείλει ολοκληρωμένα λογοτεχνικά βιβλία (έντυπα και ψηφιακά) σε όλες τις βαθμίδες, από το Δημοτικό έως το Λύκειο. Τα βιβλία αυτά διανέμονται δωρεάν και διδάσκονται παράλληλα με το σχολικό εγχειρίδιο, με στόχο την ενίσχυση της φιλαναγνωσίας και της κριτικής σκέψης.  ϋπολογισμού 60 εκατομμυρίων ευρώ, και περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, τη δημιουργία και ενίσχυση συλλογών βιβλίων, τη στελέχωση με εξειδικευμένο προσωπικό, καθώς και τη λειτουργία ενός Εθνικού Δικτύου Σχολικών Βιβλιοθηκών με τη συμμετοχή της εκπαιδευτικής κοινότητας.

Επίσης, ιδιαίτερη έμφαση στη λογοτεχνία έχει δοθεί και στα νέα προγράμματα σπουδών.

Τέλος, το Υπουργείο Παιδείας, μέσω του ΙΤΥΕ «Διόφαντος», έχει αποστείλει ολοκληρωμένα λογοτεχνικά βιβλία (έντυπα και ψηφιακά) σε όλες τις βαθμίδες, από το Δημοτικό έως το Λύκειο. Τα βιβλία αυτά διανέμονται δωρεάν και διδάσκονται παράλληλα με το σχολικό εγχειρίδιο, με στόχο την ενίσχυση της φιλαναγνωσίας και της κριτικής σκέψης.

Νίκος Γιαννόπουλος

Οι ιστορικές έρευνες όμως, ακόμα και αν είναι δοσμένες με εξαιρετικά προσιτό ύφος όπως στο βιβλίο του Χαραλαμπίδη στοχεύουν σε κοινό που είναι συνήθως “υποψιασμένο”, γνωρίζει πρόσωπα και πράγματα και θέλει απλώς να εμπλουτίσει τις γνώσεις του.

Οταν όμως η λογοτεχνία της μυθοπλασίας συνδυάζεται με την ιστορική απόδειξη και τεκμηρίωση, τότε το αποτέλεσμα μπορεί να ενδιαφέρει το σύνολο του κοινού. Ισως έτσι να εξηγείται γιατί το βιβλίο “Επί σκοπώ πλουτισμού” της Ελισάβετ Χρονοπούλου (που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πόλις) έχει γίνει τις τελευταίες ημέρες talk of the town και viral στα social media.

Η Χρονοπούλου, άνθρωπος και παράγοντας του ελληνικού σινεμά, είχε μία ιδέα εξαιρετική. Να σκαρώσει ένα μυθιστόρημα με φανταστικούς ήρωες και φανταστικά γεγονότα το οποίο όμως θα βασιζόταν σ’ έναν απολύτως αληθινό ιστορικό πλαίσιο.

Μελετώντας σχολαστικά, όπως φαίνεται, τα αρχεία του του Ειδικού Δικαστηρίου Δοσιλόγων Αθηνών της περιόδου 1945-49, η συγγραφέας δημιούργησε μία ιστορία αρκούντως πειστική, χαρακτηριστική και ακριβής με κεντρικό κάδρο το φαινόμενο του δωσιλογισμού στην Αθήνα στα χρόνια της κατοχής.

Το βιβλίο όμως πηγαίνει πολύ βαθιά, στην ανθρώπινη ψυχοσύνθεση ξεπερνώντας τα ιστορικά πλαίσια του θέματος. Δεν υπάρχουν, για τη Χρονοπούλου, απόλυτα κακοί και απόλυτα καλοί ήρωες, υπάρχουν άνθρωποι που έζησαν, έδρασαν και πέθαναν σ’ ένα συγκεκριμένο πολιτικό και ιστορικό περιβάλλον μέσα στο οποίο διαμόρφωσαν και τις επιλογές της ζωής τους. Αυτές ακριβώς οι επιλογές επηρεάζουν τις ζωές άλλων ανθρώπων ακόμα και 80 χρόνια μετά. 

Η συγγραφέας δεν κρίνει αλλά κατορθώνει να μας δώσει την άποψή της για την ιστορική περίοδο κατά την οποία εκτυλίσσονται τα περισσότερα γεγονότα της ιστορίας της. Υπαινικτικά και κάτω από τις γραμμές ενός λόγου που ρέει άνετα, ανεμπόδιστα.

Η συγκίνηση σ’ αυτό το εξαιρετικό έργο, δεν κραυγάζει, δεν επιδιώκεται άκομψα. Αφήνεται να “ξετυλιχτεί” μέσα από τις περιπέτειες των ηρώων της ιστορίας οι οποίοι ζουν υπό ακραίες συνθήκες σ’ ένα ακραίο καθεστώς. Οι πράξεις τους αφήνονται γυμνές στο συμπέρασμα του αναγνώστη που ακολουθεί κατά πόδας την ιστορία, σελίδα-σελίδα.

Το βιβλίο λειτουργεί και επιμορφωτικά, το δίχως άλλο. Ακόμα και τίποτα να μην έχει διαβάσει κανείς για το φαινόμενο του δωσιλογισμού στη χώρα, μέσα από την ιστορία του Δημοσθένη αντιλαμβάνεται πλήρως περί τίνος πρόκειται και τι επιδράσεις είχε αυτό στη μεταπολεμική Ελλάδα.

Η Χρονοπούλου βέβαια δεν αφήνει στο σκοτάδι τον άπειρο αναγνώστη. Επεξηγεί, παραπέμπει, φέρνει στο φως αρχεία μετασχηματίζοντάς τα για τις ανάγκες της ιστορίας, δίνει, με λίγα λόγια, ένα πλήρες πλάνο στο οποίο ο καθένας μπορεί να κινηθεί για να εκτιμήσει την κατάσταση και τα γεγονότα.

Ολα αυτά με μία γλώσσα απλή, καθημερινή, με κοφτές, μικρές προτάσεις που όμως διαμορφώνει εικόνες τόσο πλούσιες, σαν να βλέπει κανείς μία ταινία που εκτυλίσσεται μπροστά του. Αλλωστε, όπως είπαμε, η συγγραφέας είναι άνθρωπος του σινεμά και της εικόνας, που μπορεί, ακόμα και με τις λέξεις, να φιλοτεχνεί κινηματογραφικά πλάνα με μεγάλη άνεση.

Στο βιβλίο συμπεριλαμβάνεται και ένα εξαιρετικά κατατοπιστικό επίμετρο του Μενέλαου Χαραλαμπίδη. Ο ιστορικός εντάσσει έτσι τη μυθοπλασία της Χρονοπούλου στο ιστορικό της πλαίσιο και το κάνει με τρόπο απέριττο και αριστοτεχνικό χωρίς να “κλέβει” το λογοτεχνικό κλέος της συγγραφέα.

Το κυριότερο: Τόσο η Χρονοπούλου, με το δικό της τρόπο, όσο και ο Χαραλαμπίδης, αναδεικνύουν το γεγονός-τομή που καθόρισε την ιστορία της μεταπολεμικής Ελλάδας. Η Αντίσταση στον κατακτητή όχι μόνο δεν δικαιώθηκε, όχι μόνο δεν τιμήθηκε, αλλά ποινικοποιήθηκε ανηλεώς στα χρόνια αμέσως μετά την Κατοχή. Αντιθέτως όσοι συνεργάστηκαν με τον εχθρό, με ελάχιστες εξαιρέσεις, απέκτησαν εν ριπή οφθαλμού το στάτους του νοικοκύρη και έπαιξαν το δικό τους ρόλο στα πολιτικά και οικονομικά δρώμενα.

Αυτή η τεράστια αντίφαση, αυτό το ιστορικό παράδοξο, ο αναγνώστης, ακόμα και ο λιγότερο προσεκτικός σίγουρα θα το εντοπίσει μέσα στις γραμμές αυτού του σπουδαίου βιβλίου.

Αλλωστε, τα βιβλία για ένα λόγο υπάρχουν. Και ο λόγος ύπαρξης του συγκεκριμένου βιβλίου είναι να ξύσει το συγκεκριμένο κομμάτι της ιστορικής μνήμης μέχρι να δουν το φως του ήλιου (και της γνώσης) όλες οι διαστάσεις της αλήθειας.

Και σε τι τάιμινγκ ε; Μόλις μερικές ημέρες μετά την αποκάλυψη των φωτογραφιών της εκτέλεσης των 200 κομμουνιστών της Καισαριανής που “αποκάλυψε” το ψυχικό μεγαλείο των αντιστασιακών λίγο πριν τραβηχθεί η σκανδάλη των ναζί εκτελεστών. 

Για το ιστορικό και το πολιτικό αποτύπωμα του βιβλίου θα συζητήσουν οι: Βασίλης Αϊβαλής (Επικεφαλής παράταξης Δ. Πατρέων, πρώην Πρόεδρος ΤΕΕ Δυτικής Ελλάδας), Θεώνη Κουφονικολάκου (Συνήγορος του Παιδιού, Δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω), Γιώργος Παππάς (Πρόεδρος του Οικονομικού Επιμελητηρίου Βορειοδυτικής Πελοποννήσου και Δυτικής Ελλάδας), Γιώργος Σιακαντάρης (Συγγραφέας και Δρ. Κοινωνιολογίας), Αιμίλιος Χειλάκης (Ηθοποιός)

Στη συνέχεια θα ακολουθήσει ομιλία του Αλέξη Τσίπρα

Παρουσίαση – Συντονισμός:

Λίνα Μπάστα

Διευθύντρια Ενημέρωσης Ionian TV – Δημοσιογράφος

Για το πολιτικό αποτύπωμα του βιβλίου θα συζητήσουν οι: Ιωάννα Λαλιώτου, Καθηγήτρια Σύγχρονης Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, Αντώνης Λιάκος Ιστορικός – Ομότιμος Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών,  Ευγενία Φωτονιάτα, Συντονίστρια του Επιστημονικού Συμβουλίου του Ινστιτούτου Αλέξη Τσίπρα, Δρ. Οικονομικής Επιστήμης του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών και ο Γιώργος Χουλιαράκης, Δρ. Οικονομολόγος, Αναπληρωτής Υπουργός Οικονομικών (2015-2019).

Την παρουσίαση και τον συντονισμό της συζήτησης θα έχουν οι δημοσιογράφοι Μαρία Νικόλτσιου και Αντώνης Αντζολέτος.

Στη συνέχεια θα ακολουθήσει ομιλία του Αλέξη Τσίπρα. 

Απόστολος Χονδρόπουλος

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης επικαλέστηκε Καρλ Μαρξ όσον αφορά την ιστορία που “επαναλαμβάνεται την πρώτη φορά σαν τραγωδία και τη δεύτερη φορά σαν φάρσα”, Γκράουτσο Μαρξ ο οποίος είχε απαντήσει δηκτικά για ένα βιβλίο ότι «από τη στιγμή που το παρέλαβα στα χέρια μου δεν έχω σταματήσει να γελάω, ελπίζω κάποια στιγμή να το διαβάσω», αλλά και “Χόγκουαρντς“, την μυθιστορηματική σχολή μαγείας που εμπνεύστηκε η Τζ. Κ.  Ρόουλινγκ.

Όπως τόνισε κληθείς να σχολιάσει και τα περί εκδοτικής επιτυχίας μεγέθους Χάρι Πότερ, το κοινό φαίνεται να δείχνει ένα αυξημένο ενδιαφέρον στους μαθητευόμενους μάγους, υπάρχει, όμως, μια πολύ μεγάλη διαφορά. Στην περίπτωση του Χάρι Πότερ η εκπαίδευση ήταν δωρεάν, εμάς, η εκπαίδευση μας στοίχισε τουλάχιστον 120 δισ. ευρώ.

Το εν λόγω βαρύ και “αχρείαστο” κόστος που η ΝΔ καταλογίζει στην διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ θεωρώντας μάλιστα ως ένδειξη “πολύ μεγάλης αλαζονείας” το γεγονός ότι δεν υπάρχει γι’ αυτό “μία συγγνώμη” στις πάνω από 750 σελίδες του βιβλίου, συνιστά και την ουσία της κυβερνητικής απάντησης στο rebranding του πρώην πρωθυπουργού. Σε ένα εγχείρημα που ανεξαρτήτως απάντησης που δίνει κάθε γαλάζιο στέλεχος στο ερώτημα εάν θα διαβάσει ή όχι την “Ιθάκη”,  σίγουρα δεν αφήνει αδιάφορο το Μέγαρο Μαξίμου, καθώς άπαντες πλέον προεξοφλούν ότι το επόμενο βήμα του κ. Τσίπρα θα είναι η δημιουργία νέου πολιτικού φορέα. Και όταν συμβεί αυτό “η αντιπαράθεση από τα παλιά” είναι βέβαιο ότι θα κορυφωθεί.

Το Μέγαρο Μαξίμου πάντως επαναφέρει ήδη στο προσκήνιο και το δικό του  αφήγημα για το καταστροφικό πρώτο εξάμηνο του 2015, το δημοψήφισμα και τον κίνδυνο που διέτρεξε η χώρα να βρεθεί εκτός ευρώ, τις κλειστές τράπεζες, τις ουρές στα ΑΤΜ, αλλά και εν γένει τους 30 νέους φόρους που έβαλε ο ΣΥΡΙΖΑ σε αντιδιαστολή με τους 83 φόρους που έχει μειώσει ή καταργήσει από το 2019 η σημερινή κυβέρνηση.

Πέραν της οικονομικής παραμέτρου, το Μαξίμου θέτει και “ηθικά” ζητήματα που “δεν πρέπει να ξεχάσουμε”, όπως “τα παρα-υπουργεία δικαιοσύνης, οι αμετάκλητα καταδικασμένοι υπουργοί, κάποιοι που αποφυλακίστηκαν και στη συνέχεια διέπραξαν πολύ σοβαρά εγκλήματα, λόγω όλων αυτών των φωτογραφικών διατάξεων”, όπως υποστήριξε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος. 

Το κυβερνητικό επιτελείο δεν άφησε όμως ασχολίαστες και τις επικριτικές αναφορές του κ. Τσίπρα σε στελέχη και συνεργάτες του εκείνης της περιόδου.

“Όταν είσαι καπετάνιος ενός πλοίου, του οποίου το πλήρωμα επέλεξες εσύ και το ρίχνεις στα βράχια -και εδώ το πλοίο είναι μια χώρα- δεν είναι και τόσο έντιμο να τα φορτώνεις όλα στον υποπλοίαρχο, στο υπόλοιπο πλήρωμα, στους μούτσους και εσύ να είσαι άμοιρος ευθυνών”, ανέφερε ο κ. Μαρινάκης, ενώ αρκετά κυβερνητικά στελέχη επισήμαναν ουσιαστική παραδοχή αδυναμίας του πρώην πρωθυπουργού στην επιλογή τότε συνεργατών του.

Δεδομένων των σφοδρών αντιδράσεων που ήδη εκδηλώνονται από στελέχη της Αριστεράς στα οποία αναφέρεται ο πρώην πρωθυπουργός, κυβερνητικά  στελέχη όπως ο Άδωνις Γεωργιάδης, προβλέπουν σκηνικό “εμφυλίου” στους κόλπους της Αριστεράς από το οποίο εκτιμούν ότι θα ευνοηθεί τελικά η σημερινή κυβέρνηση και η ΝΔ ως μοναδική αξιόπιστη πολιτική δύναμη διακυβέρνησης και σταθερότητας. “Κοινώς, όλοι για τον Μητσοτάκη δουλεύουν”, το περιέγραψε πολύ χαρακτηριστικά ο υπουργός Υγείας.

“Δεν μας αφορά το τι θα κάνει η Αριστερά και τα κόμματα που εντάσσονται σε αυτήν. Ας τα λύσουν μόνοι τους – η κοινωνία περιμένει αποτέλεσμα, γι’ αυτό θα αξιολογηθούμε”, τονίζει από την δική του πλευρά το Μέγαρο Μαξίμου, επιμένοντας ότι το 2019 και το 2023 ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν κέρδισε τον Τσίπρα αλλά την εμπιστοσύνη των πολιτών και όταν είσαι εν ενεργεία πρωθυπουργός την κερδίζεις ξανά με το αποτέλεσμά σου. 

“Οι πολίτες στην κάλπη ζυγίζουν τα θετικά και τα αρνητικά. Ο στόχος μας είναι, όσο πηγαίνουμε στις εκλογές του 2027, τα θετικά να είναι όλο και περισσότερα”, επανέλαβε χθες ο κυβερνητικός εκπρόσωπος.

Το στίγμα του κυβερνητικού σχεδιασμού ως το τέλος του έτους αναμένεται να δοθεί από τον Κυριάκο Μητσοτάκη στην συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου που προγραμματίζεται τελικά για μεθαύριο Πέμπτη.

Ήδη χθες, κατά τη συνάντηση με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κωνσταντίνο Τασούλα επικεντρώθηκε στην οικονομία και στα μέτρα στήριξης της κοινωνίας που ξεκίνησαν να υλοποιούνται με την καταβολή των 250 ευρώ στους συνταξιούχους, καθώς και στην αναβάθμιση της γεωπολιτικής θέσης της χώρας, με αφορμή τις πρόσφατες σημαντικές συμφωνίες στην ενέργεια.

Ο Τσίπρας εξηγεί ότι παρουσίασε στον Ρώσο πρόεδρο τις δυσκολίες των διαπραγματεύσεων και τα αδιέξοδα με τους εταίρους, αναζητώντας – όπως παραδέχεται – μια καθαρή απάντηση για το αν και πώς η Ρωσία θα στήριζε την Ελλάδα, έστω με μια συμβολική αγορά 200-300 εκατ. ευρώ σε έντοκα γραμμάτια του Δημοσίου.

Η απάντηση του Πούτιν, όπως την καταγράφει ο πρώην πρωθυπουργός, ήταν ωμή:
«Θα προτιμούσα να δώσω αυτά τα χρήματα σε ένα ορφανοτροφείο. Αν τα έδινα στην Ελλάδα, θα ήταν σαν να τα πετούσα σε σκουπιδοτενεκέ. Η Ελλάδα είναι χρεοκοπημένη και δεν θα σωθεί με 300 εκατομμύρια. Χρειάζεται 300 δισ., όχι 300 εκατ. Η Ρωσία είναι πλούσια χώρα, αλλά όχι τόσο πλούσια ώστε να ξεπληρώσει το χρέος της Ελλάδας».

Στη συνέχεια, τον προέτρεψε ευθέως: «Να τα βρεις με τη Μέρκελ».

Ο Πούτιν, μετά από μια μικρή παύση, ήταν ακόμη πιο σαφής:
Η Ρωσία επιθυμεί καλή σχέση με την Ελλάδα – και ειδικά με τη νέα τότε κυβέρνηση –, αλλά την ίδια στιγμή, έχει «εξαιρετικές σχέσεις» με τη Γερμανία, με δύο αγωγούς φυσικού αερίου να τη συνδέουν ενεργειακά.

Και κατέληξε με την πιο κομβική φράση της συζήτησης: «Η Ελλάδα ανήκει στο ΝΑΤΟ και στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Βρίσκεται στη γερμανική σφαίρα επιρροής».

Ο Τσίπρας θυμάται ότι τον διέκοψε για να επιβεβαιώσει:
– «Εννοείς το ΝΑΤΟ;»
– «Ναι… και την ΕΕ. Η Ελλάδα ανήκει σε μια άλλη σφαίρα επιρροής».

Ο πρώην πρωθυπουργός απάντησε ότι, παρά το δεδομένο των δυτικών συμμαχιών, η Ελλάδα μπορεί να αναπτύξει μια πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική, έχοντας καλές σχέσεις με Δύση, Ανατολή και Παγκόσμιο Νότο.

Η συζήτηση στο τέλος χαλάρωσε και οι δύο άνδρες γύρισαν στην ιστορία του Ψυχρού Πολέμου. Ο Τσίπρας ανέφερε ότι, σύμφωνα με ορισμένες ιστορικές εκδοχές, τα Βαλκάνια μοιράστηκαν σε «σφαίρες επιρροής» μεταξύ Τσόρτσιλ και Στάλιν σε μια… χαρτοπετσέτα το 1944.

Ο Πούτιν χαμογέλασε και τον διόρθωσε: «Όχι σε χαρτοπετσέτα. Σε ένα τσιγαρόχαρτο».

Σε γραπτή δήλωση που εξέδωσε αναφέρει ότι «οι αναφορές στο βιβλίο του πρώην πρωθυπουργού της Ελλάδας Αλέξη Τσίπρα για όσα έγιναν στο Κραν Μοντανά μιλούν από μόνες τους. Είναι άλλη μια διάψευση όσων για τόσο καιρό υιοθετούσαν το τουρκικό αφήγημα».

Στο βιβλίο του Αλέξη Τσίπρα «Ιθάκη» που δόθηκε σήμερα στην κυκλοφορία γίνεται εκτενής αναφορά στις διαπραγματεύσεις για το Κυπριακό και ειδικά για όσα έγιναν κατά τη διάρκεια της Συνόδου στο Κραν Μοντανά.

ο πρώην πρωθυπουργός επισημαίνει στο ειδικό κεφάλαιο με τίτλο «Κυπριακό, μια ανάσα από τη λύση», ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ είχε αποφασίσει να μην εμπλακεί στις υπόλοιπες εσωτερικές πτυχές του Κυπριακού, παρά μονάχα στη διεθνή πτυχή της ασφάλειας αξιώνοντας την αποχώρηση των στρατευμάτων κατοχής και την άρση του πλαισίου των εγγυητριών δυνάμεων, που αφορούσε Ελλάδα, Τουρκία και Μεγάλη Βρετανία. «Σταθερή και δημόσια διατυπωμένη ελληνική και ελληνοκυπριακή θέση καθ’ όλες τις συνομιλίες ήταν η ανάγκη για άμεση κατάργηση του αναχρονιστικού, μετα-αποικιακού συστήματος εγγυήσεων και αποχώρηση των τουρκικών κατοχικών στρατευμάτων από το νησί», αναφέρει.

Παράλληλα, μιλώντας για τη διαπραγματευτική τακτική της ελληνικής και ελληνοκυπριακής πλευράς, είπε: «Στις 14 Δεκεμβρίου 2016 στις Βρυξέλλες, πραγματοποιήσαμε με τον Πρόεδρο της Κύπρου και την ομάδα του την πιο ουσιαστική συντονιστική συνάντηση ενόψει της Διάσκεψης που θα ακολουθούσε. Συμφωνήσαμε με ξεκάθαρο τρόπο και χωρίς υπεκφυγές τη διαπραγματευτική μας τακτική και τις κόκκινες γραμμές μας. Μέρος της στρατηγικής μας ήταν ότι εγώ δεν θα συμμετείχα στις διαπραγματεύσεις μέχρις ότου γίνει σαφές ότι υπάρχει ρεαλιστική πιθανότητα θετικής κατάληξης». Προσθέτει ότι ανέμενε με μεγάλη αγωνία τις εξελίξεις στις διαπραγματεύσεις, ελπίζοντας ότι θα σημειωνόταν πρόοδος και στο θέμα της ασφάλειας και των εγγυήσεων, ούτως ώστε να μεταβεί και ο ίδιος στη Γενεύη.

Συνεχίζοντας την αφήγηση, σημειώνει ότι σε μία προσπάθεια να αναλάβει ενεργότερο ρόλο, προσκάλεσε τον τότε πρωθυπουργό της Τουρκίας Μπιναλί Γιλντιρίμ στην Ελλάδα, όπου διαπίστωσε, ότι παρά το γεγονός ότι επέμενε στις θέσεις της χώρας του άφηνε, όπως λέει ο κ. Τσίπρας, «ένα παράθυρο και για τον ρόλο της Ε.Ε. στο μελλοντικό πλαίσιο ασφάλειας σε μια ομοσπονδιακή Κύπρο» προσθέτοντας ότι οι δύο συμφώνησαν να συναντηθούν στο Κραν Μοντανά «εφόσον θα είχαν δημιουργηθεί οι προϋποθέσεις για λύση».

Αλέξης Τσίπρας για τη Διάσκεψη του Κραν Μοντανά

Σε ό,τι αφορά στη Διάσκεψη του Κραν Μοντανά, ο Αλέξης Τσίπρας αναφέρει ότι η κατάθεση του πλαισίου Γκουτέρες από τον ίδιο τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ αποτέλεσε μια σημαντική επιτυχία της ελληνικής και ελληνοκυπριακής πλευράς και θα μπορούσε να είχε αποτελέσει τη βάση για μια δίκαιη και βιώσιμη λύση. «Ιδιαίτερα, δε, η δήλωση του Γενικού Γραμματέα ότι η Συνθήκη Εγγυήσεων δεν μπορεί να στηριχθεί (unsustainable) και πρέπει να αντικατασταθεί από ένα πλαίσιο επιτήρησης της συμφωνίας λύσης που να βασίζεται στον ΟΗΕ και στο οποίο η Ελλάδα, η Τουρκία και η Βρετανία θα μπορούσαν να έχουν ρόλο», τονίζει.

Προσθέτει ότι «η αδιαλλαξία της τουρκικής πλευράς, ωστόσο, στην τελική φάση των διαπραγματεύσεων, δηλαδή στο δείπνο της 6ης Ιουλίου, να αποδεχτεί ανοιχτά ως βάση συζήτησης αυτό το πλαίσιο, δεν άφησε περιθώρια για τη συμμετοχή μου, όπως και του Τούρκου Πρωθυπουργού, στη Διάσκεψη και ακύρωσε κάθε προοπτική λύσης, οδηγώντας εντέλει τις συνομιλίες σε αποτυχία».

Παράλληλα, ο πρώην πρωθυπουργός της Ελλάδας λέει ότι η κίνηση του Τσαβούσογλου να παραδώσει μήνυμα στον Γκουτέρες, το οποίο έλεγε ότι η χώρα του θα μπορούσε υπό προϋποθέσεις να συζητήσει την κατάργηση των εγγυήσεων, «δημιούργησε προς στιγμήν θετικές προσδοκίες και μεγάλες ελπίδες» και για αυτό το λόγο εξέφρασε την επιθυμία του να μεταβεί στο Κραν Μοντανά, συναντώντας, όμως τις επιφυλάξεις του τότε Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκου Αναστασιάδη.

«Τις κρίσιμες ώρες της θετικής αναλαμπής στις διαπραγματεύσεις, όταν μου είχαν μεταφέρει όσα ο Τούρκος ΥΠΕΞ είπε στον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ σχετικά με το πλαίσιο των εγγυήσεων, είχα μια σημαντική συζήτηση με τον Νίκο Αναστασιάδη. Του εξέφρασα την επιθυμία μου να μεταβώ στην Ελβετία, όπως είχαμε συμφωνήσει ότι θα πράξω, αν υπάρχει θετική προοπτική. Ωστόσο ο ίδιος ήταν εξαιρετικά επιφυλακτικός. Πίστευε ότι επρόκειτο για μπλόφα της τουρκικής πλευράς και δεν συμμεριζόταν τη δική μου, πολύ συγκρατημένη βέβαια, αισιοδοξία. Ίσως να είχε επηρεαστεί και από την πορεία των διαπραγματεύσεων για την εσωτερική πτυχή, που από ό,τι μου εξήγησε δεν πήγαινε καλά και ήταν απογοητευμένος.

Σε κάθε περίπτωση, η αρνητική στάση του για ενδεχόμενο ταξίδι μου στην Ελβετία δεν άφησε εντέλει το περιθώριο να διερευνήσουμε σε επίπεδο Πρωθυπουργών αν το μήνυμα που είχε δώσει ο Τούρκος ΥΠΕΞ, κατ’ ιδίαν στον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ για κατάργηση των εγγυήσεων, είχε βάση ή αποτελούσε μια τουρκική διαπραγματευτική μπλόφα. Λίγες ώρες αργότερα, στο δείπνο της 6ης Ιουλίου, η επίσημη στάση του Τσαβούσογλου ήταν εντελώς διαφορετική από αυτή που μας μετέφερε ο Γκουτέρες. Η αδιαλλαξία της τουρκικής πλευράς να συζητήσει το χρονοδιάγραμμα αποχώρησης των κατοχικών στρατευμάτων και να αποδεχτεί ανοιχτά ως βάση συζήτησης την κατάργηση των εγγυήσεων, οδήγησε τελικά στην αποτυχία της Διάσκεψης», καταλήγει ο κ. Τσίπρας.

Ράνια Τραγόμαλλου

Κρατώντας για επίλογο μια τοποθέτηση για τον σύγχρονο προοδευτικό χώρο, ο Αλέξης Τσίπρας διατυπώνει την ανάγκη επαναπροσδιορισμού του μέσω και μιας κριτικής προς τις διάσπαρτες και συχνά ασύνδετες θεωρήσεις της ευρύτερης Κεντροαριστεράς διεθνώς. 

Το μήνυμα συνέχειας 

Φαίνεται να  επιδιώκει να θέσει το πλαίσιο ενός νέου ιδεολογικού προσανατολισμού και ίσως τη συγκρότηση ενός νέου πολιτικού προτάγματος.  «Κ όταν φτάνει στην Ιθάκη αφού ξαποστάσει λίγο στο λιμάνι της γαλήνης αρματώνει πάλι το καράβι της για νέους ορίζοντες. Κ εμείς όσοι από εμάς παίρνουμε τη θέση μας στο πλήρωμα πιο έμπειροι πια πιο σοφοί κ πιο έτοιμοι», γράφει χαρακτηριστικά αφήνοντας ανοιχτό τον ορίζοντα για τον τελικό προορισμό και την επιστροφή στην πολιτική δράση, με υπαινικτική αναφορά στο ρόλο επιλογής. 

Ο Αλέξης Τσίπρας, μέσα από τις σελίδες του βιβλίου του, εξιστορεί τις συνθήκες που βίωσε μετά τις εκλογές του 2023, περιγράφοντας  ένα περιβάλλον ασφυκτικής πίεσης. Ανασυνθέτει τις μέρες αποδιοργάνωσης, τα συνεχόμενα χτυπήματα από ψευδείς ειδήσεις, τις πολιτικές αστοχίες στελεχών αλλά και τις αποφάσεις που ο ίδιος εντέλει πήρε.  

Πίεση, παρασκήνιο και αποφάσεις 

Καταγράφει επίσης τις διεργασίες που υπέβοσκαν στο εσωτερικό του κόμματος: από τις συζητήσεις για τοπικά νομίσματα της “Ομπρέλας” μέχρι την περιβόητη φημολογία περί συνάντησής του στο Σούνιο με τον Γιάνη Βαρουφάκη και τις συζητήσεις για το σχέδιο «Δήμητρα». 

Το βιβλίο φωτίζει και το παρασκήνιο της διαδοχής, περιγράφοντας την πρότασή του στην Έφη Αχτσιόγλου να αναλάβει επικεφαλής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, αλλά και τις εσωτερικές εντάσεις που τον οδήγησαν σε στρατηγική σιωπή.

Παράλληλα αποκαλύπτει την καθοριστική στιγμή κατά την οποία συνειδητοποίησε ότι ο ίδιος έπρεπε να αποχωρήσει, ενώ παρουσιάζει  αυτούσια τα λόγια συνεργατών του και ιδιαίτερα του Νίκου Μαραντζίδη, που του είπε ξεκάθαρα ότι «Είσαι ήδη τελειωμένος». 

“Είσαι ήδη τελειωμένος”

«Θυμάμαι χαρακτηριστικά την απάντηση του Νίκου Μαραντζίδη, ενός ανθρώπου που επιστρατεύτηκε εθελοντικά να βοηθήσει όταν το καράβι ήταν ήδη τσακισμένο. Με αφοπλιστική ειλικρίνεια μου απάντησε: “Εσύ είσαι ήδη τελειωμένος”. Και συνέχισε με μια ακόμα σκληρή παρομοίωση: “Είσαι σαν τους Εβραίους κρατούμενους που τους πήγαιναν μεταγωγή στο Άουσβιτς. Και είσαι στο σταθμό πριν επιβιβαστείς στο τρένο. Έχεις δύο επιλογές. Ή να επιβιβαστείς, για να βρεθείς μετά από κάποιες μέρες στα κρεματόρια, ή να επιχειρήσεις να το σκάσεις, που και πάλι οι περισσότερες πιθανότητες είναι να σε πυροβολήσουν”. Με εντυπωσίασε η ειλικρίνεια των λόγων και η σκληρότητα του παραδείγματός του, εκτίμησα όμως τη γλώσσα της αλήθειας». 

Το βράδυ των εκλογών του Μαΐου δεν είχε δεύτερες σκέψεις- θα αποχωρούσε,  ωστόσο -όπως περιγράφει- ήταν αποφασισμένος να μην αφήσει τον ΣΥΡΙΖΑ “να τσακιστεί ακυβέρνητος στα βράχια”. 

Η άρνηση της Αχτσιόγλου

Το σχέδιο μετάβασης  σε ένα “νέο κύμα” αποδείχθηκε όπως γράφει “τσουνάμι”.   Περιγράφει την πρόταση που έκανε στην Έφη Αχτσιόγλου και αργότερα στον Αλέξη Χαρίτση να αναλάβουν  επικεφαλής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας πριν από τις δεύτερες εκλογές. 

«Η σκέψη μου λοιπόν για μια ομαλή μετάβαση πήγε αρχικά στην Έφη Αχτσιόγλου. Αποφάσισα να της προτείνω να ηγηθεί στην καμπάνια για τις εκλογές του Ιουνίου και να εκπροσωπήσει αυτή τον ΣΥΡΙΖΑ στο ντιμπέιτ των Πολιτικών Αρχηγών. Μοιράστηκα την ιδέα αυτή με έναν στενό κύκλο συνεργατών μου, οι οποίοι συμφώνησαν αμέσως πως ήταν σωστή. Θα ήταν ο απόλυτος αιφνιδιασμός για τον Μητσοτάκη”, περιγράφει ο Αλέξης Τσίπρας και αποκαλύπτει το σχέδιο που μελέτησε με κάθε λεπτομέρεια. 

“Θα εμφανιζόμουν στη Βουλή και την ίδια ημέρα που θα συνεδρίαζε η Κοινοβουλευτική Ομάδα, θα πρότεινα την Αχτσιόγλου για να αναλάβει την ηγεσία της. Εγώ θα παρέμενα Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, καθώς για την αλλαγή του επικεφαλής του κόμματος απαιτείται Συνέδριο και επίσημη εκλογική διαδικασία. Η Αχτσιόγλου θα γινόταν το πρόσωπο της παράταξης, η υποψήφια Πρωθυπουργός, και θα ηγείτο της εκλογικής καμπάνιας. Εγώ θα ήμουν διαρκώς στο πλευρό της, με πλήρη στήριξη, σε κάθε στάδιο της προσπάθειας. 

Μόνο που η στάση της, όπως ο ίδιος γράφει στο βιβλίο του τον αιφνιδίασε. “Μου είπε πως ποτέ δεν της είχε περάσει από το μυαλό η προοπτική να ηγηθεί του ΣΥΡΙΖΑ και ότι ένιωθε ανέτοιμη για ένα τέτοιο βάρος. Ανέφερε επίσης την οικογένειά της και τις δυσκολίες που θα είχε να ισορροπήσει ανάμεσα στις απαιτήσεις του ρόλου και τις ανάγκες του μικρού της παιδιού”. 

Έκανε προσπάθειες να την μεταπείσει. Την επόμενη ημέρα του τηλεφώνησε για να του μεταφέρει την οριστική της άρνηση. “Εν τέλει, όπως φάνηκε και στη συνέχεια, η Έφη αρνήθηκε γιατί πίστευε πως μόνη της, παίρνοντας αποστάσεις από μένα, θα μπορούσε να υπερβεί τα προβλήματα εντός του ΣΥΡΙΖΑ”. 

Το “όχι¨ του Χαρίτση

“Όχι” εισέπραξε και από τον Αλέξη Χαρίτση. “Έτσι φώναξα στο Σούνιο τον Αλέξη Χαρίτση. Πίστευα ότι ήταν ο μόνος υποψήφιος να εξασφάλιζε μια ομαλή συνέχεια. Είχε αξιοπιστία, κύρος, και μετρημένη παρουσία, με επιτυχημένη θητεία ως Υπουργός μου”. Όπως αναφέρει όταν του ανακοίνωσε τις προθέσεις του εκείνος “σκοτείνιασε”.  

“Μου είπε, τελικά, ότι δεν αισθάνεται έτοιμος να αναλάβει ένα τόσο μεγάλο βάρος. Και μου ζήτησε να μην παραιτηθώ. Μετά και τη συνάντηση αυτή, τα περιθώρια στένευαν”. 

Η “ώρα να ακουστεί η φωνή” του Αλέξη Τσίπρα, όπως ο ίδιος αναφέρει στον πρόλογο έχει έρθει και από σήμερα το περιεχόμενο με την δική του υπογραφή τίθεται στην κρίση των αναγνωστών.

Αναφερόμενη στην κυβέρνηση τονίζει ότι τα στελέχη της «θεωρούν ότι με το ψευτοδίλημμα ‘‘σταθερότητα ή χάος’’ μπορούν να συσκοτίσουν την πραγματικότητα, να υποτιμήσουν τη νοημοσύνη των πολιτών και να αποκομίσουν επικοινωνιακά οφέλη».

Σ’ ό,τι αφορά τον Αλέξη Τσίπρα, σύμφωνα με την κ. Γεροβασίλη «απέδειξε αναμφισβήτητα την αποτελεσματικότητά του στο μείζον διακύβευμα εκείνης της εποχής, καθώς ήταν ο πρωθυπουργός που σε πολύ αντίξοες συνθήκες, έβγαλε τη χώρα από τα μνημόνια, με εξυγίανση των δημόσιων οικονομικών και επίτευξη θετικών ρυθμών ανάπτυξης».

Χρόνης Διαμαντόπουλος

–Κυρία Γεροβασίλη, στις δημοσκοπήσεις κυριαρχεί ο «κανένας». Την ίδια στιγμή τα κόμματα της αντιπολίτευσης αριστερά της ΝΔ δεν πείθουν. Τι συμβαίνει;

Είναι αλήθεια ότι ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας νιώθει ότι δεν εκπροσωπείται απ’ τους υπάρχοντες πολιτικούς σχηματισμούς. Υπάρχει κρίση αξιοπιστίας του πολιτικού συστήματος. H κυβέρνηση Μητσοτάκη φέρει τεράστια ευθύνη γι’ αυτό. Όταν μια κυβέρνηση είναι μακριά από τα προβλήματα της κοινωνίας, λειτουργεί χωρίς αρχές και έχει οικοδομήσει την εξουσία της πάνω στην προπαγάνδα, τη διαφθορά, την αδιαφάνεια και την απαξίωση κάθε θεσμικού αντίβαρου, τότε ο πολίτης φυσιολογικά αμφισβητεί και απομακρύνεται από το πολιτικό σύστημα.

Την ίδια στιγμή, τα κόμματα της προοδευτικής αντιπολίτευσης εγκλωβιστήκαμε σε κομματικές περιχαρακώσεις και δεν καταφέραμε να προχωρήσουμε στις αναγκαίες συγκλίσεις και συνεργασίες. Ο κατακερματισμός του προοδευτικού χώρου επίσης απογοητεύει τους πολίτες οι οποίοι, δεν βλέπουν ισχυρή εναλλακτική κυβερνητική πρόταση.

Χάθηκε πολύτιμος χρόνος, αλλά δεν υπάρχει άλλος δρόμος. Η ανασύνθεση του προοδευτικού χώρου είναι η μόνη ρεαλιστική πρόταση για να επανέλθει η ελπίδα στην κοινωνία.

Εμείς στον ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ έχουμε πάρει ξεκάθαρη θέση: Κοινός στόχος η συγκρότηση μιας ισχυρής προοδευτικής δύναμης, με γνώμονα τα συμφέροντα της πατρίδας και της μεγάλης κοινωνικής πλειοψηφίας.

–Ο Πρωθυπουργός ίσως αξιοποιήσει εμμέσως την απειλή του «χάους» και έχει όλα τα εργαλεία για να πετύχει. Η απάντησή σας;

Στην κυβέρνηση θεωρούν ότι με το ψευτοδίλημμα «σταθερότητα ή χάος» μπορούν να συσκοτίσουν την πραγματικότητα, να υποτιμήσουν τη νοημοσύνη των πολιτών και να αποκομίσουν επικοινωνιακά οφέλη.

Όμως η αλήθεια δεν κρύβεται: 

«σταθερότητα ή χάος» είναι το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ;

«σταθερότητα ή χάος» είναι η κατάρρευση της υγείας, η δημογραφική γήρανση και η στεγαστική κρίση; 

«σταθερότητα ή χάος» είναι οι παρακολουθήσεις που αποκάλυψαν ένα σκοτεινό παρακρατικό σύστημα;

«σταθερότητα ή χάος» είναι το έγκλημα των Τεμπών;

«σταθερότητα ή χάος» είναι η διαρκής υποβάθμιση των θεσμών;

«σταθερότητα ή χάος» είναι η ακρίβεια που τσακίζει τα νοικοκυριά;

Την απάντηση λοιπόν στο τεχνητό δίλημμα της Κυβέρνησης τη δίνουν οι ίδιοι οι πολίτες. Γι’ αυτό και στις δημοσκοπήσεις, στο ερώτημα αν επιθυμούν πολιτική σταθερότητα ή πολιτική αλλαγή, η συντριπτική πλειοψηφία τους, σε ποσοστό 60%, απαντά πως αυτό που θέλει είναι η πολιτική αλλαγή. 

Μήπως τελικά ο Πρωθυπουργός δεν διαθέτει πια όλα τα εργαλεία που αναφέρετε στο ερώτημά σας; 

–Στις επόμενες εκλογές θα δούμε νέα σχήματα;

Δεν μπορώ να γνωρίζω αν θα προκύψουν νέα πολιτικά σχήματα.

Ζούμε σε κρίσιμη συγκυρία, σε ένα ιστορικό μεταίχμιο, με πολλές βεβαιότητες να αμφισβητούνται και σε ένα πολιτικό περιβάλλον με χαρακτηριστικά ρευστότητας. Η ιστορία όμως έχει δείξει πως όταν υπάρχουν πολιτικά κενά, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, αυτά καλύπτονται. Επιδίωξη και απόφαση του πολιτικού μας φορέα, του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, είναι το σημερινό κενό να καλυφθεί από τα αριστερά, από μια ισχυρή εναλλακτική προοδευτική λύση που να εμπνεύσει και να ενώσει στην κατεύθυνση της κοινωνικής δικαιοσύνης και της ευημερίας των πολλών. 

Ακούγοντας την κοινωνία που ζητά να συνεργαστούμε και να δώσουμε λύσεις, με ανιδιοτέλεια και αποφασιστικότητα να αφήσουμε στην άκρη τα μικρά που μας χωρίζουν και να εστιάσουμε στα μεγάλα που μας ενώνουν.

Σε μια περίοδο που προσπαθούν να μας πείσουν πως η δεξιά, συντηρητική πολιτική είναι άμοιρη ευθυνών για τα προβλήματα της κοινωνίας και πως αυτά είναι περίπου νομοτελειακά, ο Αλέξης Τσίπρας έχει την ικανότητα και τη γνώση να πείσει πως η πολιτική με ηθική ακουμπάει, εμπνέει και κινητοποιεί τους πολίτες.  

–Είστε στον στενό κύκλο συνομιλητών του Αλέξη Τσίπρα. Τι νέο μπορεί να φέρει στην πολιτική σκηνή;

Νέο είναι ό,τι αφουγκράζεται τα προτάγματα, κατανοεί την κοινωνικοπολιτική πραγματικότητα και απαντά αποτελεσματικά στις ανάγκες της χώρας και της κοινωνίας. 

Η πρωθυπουργική θητεία του Αλέξη Τσίπρα ήταν συνώνυμη της εντιμότητας και της χρηστής διοίκησης, έννοιες που απουσιάζουν από την κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη. Απέδειξε αναμφισβήτητα την αποτελεσματικότητά του στο μείζον διακύβευμα εκείνης της εποχής, καθώς ήταν ο πρωθυπουργός που σε πολύ αντίξοες συνθήκες, έβγαλε τη χώρα από τα μνημόνια, με εξυγίανση των δημόσιων οικονομικών και επίτευξη θετικών ρυθμών ανάπτυξης.

Είναι μια προσωπικότητα με βαθιά πολιτικά χαρακτηριστικά, που, ακόμη και σήμερα, σε μια περίοδο που οι πολίτες δείχνουν να γυρίζουν την πλάτη στην πολιτική, έχει την ικανότητά να την επαναφέρει στο προσκήνιο. Σε μια περίοδο που προσπαθούν να μας πείσουν πως η δεξιά, συντηρητική πολιτική είναι άμοιρη ευθυνών για τα προβλήματα της κοινωνίας και πως αυτά είναι περίπου νομοτελειακά, έχει την ικανότητα και τη γνώση να πείσει πως η πολιτική με ηθική ακουμπάει, εμπνέει και κινητοποιεί τους πολίτες.  

Για την “Ιθάκη”: Η επιδίωξη ενός ψύχραιμου αναστοχασμού από τον Αλέξη Τσίπρα δεν είναι ένδειξη ανακολουθίας. Όταν είσαι πρωθυπουργός παίρνεις αποφάσεις σε πραγματικό χρόνο, και στην περίπτωση της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ πάντοτε κάτω από έντονη πίεση και ιδιαίτερα αντίξοες συνθήκες. Κάποια χρόνια μετά, έχεις τη δυνατότητα να δεις τα ίδια δεδομένα με μια πιο ανεπηρέαστη ματιά.

–Κάποια θέματα της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ–ΑΝΕΛ που αναφέρει ο Αλέξης Τσίπρας στο βιβλίο του έχουν δεχθεί κριτική, όπως οι τηλεοπτικές άδειες. Γιατί σήμερα παρουσιάζει διαφορετική οπτική σε σχέση με το 2023; Ποια θέση ισχύει;

Γενικά μιλώντας, η εμπειρία του παρελθόντος και η αξιολόγηση γεγονότων και δράσεων σε μια χρονική απόσταση από αυτά, μόνο χρήσιμα μπορεί να θεωρηθούν, πόσο μάλλον όταν χρησιμοποιηθούν ως βιωμένη εμπειρία για απαντήσεις σε ερωτήματα που θα προκύψουν στο μέλλον.

Υπ’ αυτήν την έννοια η επιδίωξη ενός ψύχραιμου αναστοχασμού από τον Αλέξη Τσίπρα δεν είναι ένδειξη ανακολουθίας. Όταν είσαι πρωθυπουργός παίρνεις αποφάσεις σε πραγματικό χρόνο, και στην περίπτωση της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ πάντοτε κάτω από έντονη πίεση και ιδιαίτερα αντίξοες συνθήκες. Κάποια χρόνια μετά, έχεις τη δυνατότητα να δεις τα ίδια δεδομένα με μια πιο ανεπηρέαστη ματιά.

Η πρώτη μου εκτίμηση πάντως – με βάση όσα αποσπασματικά έχουν δει το φως της δημοσιότητας – είναι ότι δεν προκύπτει διαφορετική οπτική όσον αφορά τον πυρήνα του θέματος, την αναγκαιότητα να μπει τάξη στο απολύτως άναρχο τηλεοπτικό τοπίο.

Η αμφισβήτηση ή η διαφοροποίηση της μεθοδολογίας που ακολουθήθηκε δεν αλλοιώνουν επ’ ουδενί τη βασική πολιτική στόχευση που ήταν να τεθούν κανόνες στη βάση της ισονομίας και της διαφάνειας.