Καταλήγοντας ο Χάρης Δούκας επισημαίνει: “Απαιτείται άμεσα η σύγκλιση του Συμβουλίου Πολιτικών Αρχηγών, για να γνωρίζουν όλοι και για τη διαμόρφωση μιας νέας εθνικής στρατηγικής, ειδικά σε μια περίοδο που η Ευρωπαϊκή Ένωση συνολικά βρίσκεται ενώπιον μεγάλων προκλήσεων ασφάλειας”.

ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΔΟΥΚΑ:

Τα εθνικά θέματα δεν προσφέρονται, ούτε για κομματική καπήλευση, ούτε για προεκλογικές κορώνες. Αυτήν τη βασική αρχή άσκησης εξωτερικής πολιτικής, παραβιάζει μόνιμα το πολιτικό μας σύστημα, με αποτέλεσμα η Ελλάδα να διανύει μία από τις πιο κρίσιμες περιόδους για την αποτελεσματική προστασία των εθνικών της συμφερόντων.

Στην ευρύτερη γειτονιά μας, παλιές συμμαχίες αναβιώνουν και νέες δημιουργούνται, με μεγάλη απούσα την Ελλάδα.

Αναμενόμενο. Χρόνια τώρα, εξαντλούμαστε στη συντήρηση εθνικών μύθων:

Προκηρύσσαμε διαγωνισμούς για θαλάσσια οικόπεδα, χωρίς να έχουμε συμφωνίες οριοθέτησης ΑΟΖ.
Διαμοιράζαμε κέρδη από την εξόρυξη υδρογονανθράκων, που δεν είχαμε βρει.
Εγκαταλείπαμε την προσπάθεια συνεννόησης με τη Λιβύη για οριοθέτηση ΑΟΖ, ενώ η Τουρκία έριχνε γέφυρες και κατέληγε σε συμφωνίες.

Αυτοθαυμαζόμαστε ως «διεθνείς παίκτες» και είμαστε απόντες από κρίσιμες διεθνείς συναντήσεις.
Πανηγυρίζουμε επιτυχημένες συνομιλίες και φεύγουμε χωρίς συμφωνίες.

Και τώρα ανακαλύπτουμε μια ζοφερή πραγματικότητα. Φίλοι και εχθροί βρίσκονται σε συμφωνίες, ξεκινούν έρευνες και κλείνουν ενεργειακές συμφωνίες. Όχι όμως η Ελλάδα.

Τον Νοέμβριο του 2019, περίπου αιφνιδιαζόμαστε, όταν η Τουρκία και η Λιβύη υπογράφουν το παράνομο Τουρκολιβυκό μνημόνιο για οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών.

Η ελληνική κυβέρνηση αντιδρά σπασμωδικά και υπογράφει το 2020 συμφωνίες οριοθέτησης ΑΟΖ με Ιταλία και Αίγυπτο, αποδεχόμενη ότι οι Οθωνοί, βορειοδυτικά της Κέρκυρας — ένα νησί ανάλογο του Καστελόριζου — έχει 33% επήρεια στη διαμόρφωση ΑΟΖ και η Κρήτη 45%. Πρόκειται για κίνηση που θολώνει τη βασική μας θέση για πλήρη επήρεια απ’ όλα τα νησιά, όπως ορίζει η UNCLOS.

Ακολουθεί η ρηματική διακοίνωση της Τρίπολης στον ΟΗΕ που καθορίζει τα εξωτερικά όρια της υφαλοκρηπίδας της στη Μεσόγειο σε αντίθεση με τις θέσεις της Ελλάδας και της Αιγύπτου.

Τη σκυτάλη παίρνει η Αίγυπτος, με αφορμή τη δημοσίευση του χάρτη με τον ελληνικό Θαλάσσιο Χωροταξικό Σχεδιασμό. Με ρηματική διακοίνωση στην Ελλάδα, αμφισβητεί τα όρια της ελληνικής ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας στη Μεσόγειο.

Αιφνιδιαζόμαστε με την αλλαγή στάσης του πάλαι ποτέ φίλου μας, στρατάρχη Χαφτάρ, ο οποίος είναι έτοιμος να δώσει άδεια για θαλάσσιες έρευνες σε περιοχές μεταξύ Κρήτης και Λιβύης στην Άγκυρα, με βάση το παράνομο Τουρκολιβυκό μνημόνιο, το οποίο η Βεγγάζη ετοιμάζεται να επικυρώσει.

Όπως αιφνιδιαζόμαστε και από την πρόσφατη τριμερή συνάντηση Τουρκίας-Ιταλίας-Λιβύη.

Εκ του αποτελέσματος πλέον, αποδεικνύεται ότι η στρατηγική μας, τουλάχιστον τα τελευταία 13 χρόνια, είναι λανθασμένη. Χρειάζεται να αλλάξει άμεσα. Διαφορετικά, η Ελλάδα κινδυνεύει να βρεθεί μπροστά σε πλήρες αδιέξοδο.

Οι καιροί, οι τεκτονικές αλλαγές στη διεθνή γεωπολιτική σκακιέρα, δεν επιτρέπουν άλλη ελαφρότητα.

Τα μηνύματα από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού δεν είναι ενθαρρυντικά. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η αμερικανική Chevron, που ενώ αναμένεται να συμμετάσχει σε δικό μας διαγωνισμό, συμμετέχει ήδη σε διαγωνισμό στη Λιβύη.

Στην Ευρώπη, ο Μακρόν δήλωσε πριν λίγες μέρες στον Ερντογάν πως η Γαλλία είναι πρόθυμη να συνεργαστεί σε μια φιλόδοξη διμερή ατζέντα με την Τουρκία. Την ίδια στιγμή η Τουρκία δεν επιτρέπει έρευνα για το καλώδιο Κρήτης-Κύπρου που εμπλέκεται γαλλική εταιρία (Nexans).

Οι ευθύνες είναι προφανώς μεγάλες όσων άφησαν την χώρα χωρίς οριοθετημένη υφαλοκρηπίδα/ΑΟΖ, ενώ επιδίδονταν σε αφηγήματα εσωτερικής κατανάλωσης.

Δεν υπάρχει πλέον άλλος χρόνος.

Απαιτείται άμεσα η σύγκλιση του Συμβουλίου Πολιτικών Αρχηγών, για να γνωρίζουν όλοι και για τη διαμόρφωση μιας νέας εθνικής στρατηγικής, ειδικά σε μια περίοδο που η Ευρωπαϊκή Ένωση συνολικά βρίσκεται ενώπιον μεγάλων προκλήσεων ασφάλειας.

Και αμέσως μετά, με οργανωμένο και στιβαρό τρόπο προετοιμασία για τη συμφωνία προσφυγής στην Χάγη για ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα.

Αυτή τη φορά όμως το Μαξίμου θεώρησε πώς το ύφος και οι τόνοι δεν επέτρεπαν να μην υπάρξει μια απάντηση που αποτελεί παράλληλα και σήμα προς άλλους διαφωνούντες ότι η κριτική έχει κόκκινες γραμμές.

Ακολουθεί ολόκληρη η συνέντευξη του Αντώνη Σαμαρά στον Νίκο Χασαπόπουλο

Κύριε Σαμαρά, ποιες είναι οι διαφορές που έχετε με τη στρατηγική της κυβέρνησης στα εθνικά θέματα;

«Ομολογώ πως δεν κατανοώ τη “στρατηγική” της κυβέρνησης! Για παράδειγμα, πρόσφατα ο Ερντογάν ζήτησε κυνικά από τον ΟΗΕ την… αυτοκατάργηση των ψηφισμάτων του ιδίου του Οργανισμού για την εισβολή και κατοχή στην Κύπρο και την αναγνώριση του ψευδοκράτους! Αμέσως μετά συναντήθηκε μαζί του ο Πρωθυπουργός…

Αλλο παράδοξο: Ποια στρατηγική εξυπηρετείται όταν ξεκινάς “διάλογο” με την Τουρκία λέγοντας εξαρχής ότι θα κάνεις υποχωρήσεις από τις αρχικές θέσεις; Ποια είναι η “ευκαιρία” που παρουσιάζεται στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, για την οποία μιλάει η κυβέρνηση συνεχώς, εντός και εκτός συνόρων; Πού στοχεύει η συνεχής επίκληση της ανάγκης “να δείξουμε γενναιότητα”; Σε τι ακριβώς καλούμαστε να είμαστε “γενναίοι”; Την ίδια ώρα η Τουρκία, όπως είδαμε πριν από λίγες ημέρες και με τον Φιντάν στην Αθήνα, τοποθετεί δημοσίως όλη την ατζέντα των διεκδικήσεών της. Aπό την αποστρατιωτικοποίηση των νησιών μέχρι και τη συνεκμετάλλευση του Αιγαίου.

Αρα, για να επανέλθω, η ακολουθούμενη ελληνική “στρατηγική” φοβάμαι πως έχει καταστήσει την άλλη πλευρά περισσότερο αδιάλλακτη και ακόμη πιο προκλητική… Kαι μια που μιλάμε για στρατηγική, δείτε πώς μπορούν να αλλάξουν ριζικά τα γεωπολιτικά δεδομένα: η νέα αμερικανική ηγεσία, από κοινού με το Ισραήλ, φαίνεται πιθανό να βάλει στην εξίσωση της περιοχής τους Κούρδους. Καταλαβαινόμαστε, ελπίζω…».

Μα δεν είμαστε υποχρεωμένοι από το Διεθνές Δίκαιο να διαπραγματευθούμε τις θαλάσσιες ζώνες με άλλα όμορα κράτη, άρα και με την Τουρκία;

«Είμαστε υποχρεωμένοι να διαπραγματευθούμε την οριοθέτηση της ΑΟΖ με την Τουρκία! Οχι να συζητήσουμε εάν τα νησιά έχουν ΑΟΖ… Το Διεθνές Δίκαιο προβλέπει ρητά ότι τα νησιά που είναι κατοικημένα ή μπορούν να συντηρήσουν οικονομική ζωή – άρα και το Καστελλόριζο – έχουν πλήρη επήρεια ΑΟΖ…

Η Τουρκία δεν δέχεται ότι τα νησιά έχουν ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα. Δεν μας ζητάει να διαπραγματευθούμε την οριοθέτηση βάσει του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας. Ζητάει να δεχθούμε ότι στην περίπτωσή μας δεν ισχύει το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας! Και να παραπέμψουμε τη διαφορά μας στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, με βάση προγενέστερο Διεθνές Δίκαιο. Κι αυτό επιδιώκουν να περιλαμβάνεται στο συνυποσχετικό.

Με απλά λόγια, η Τουρκία ζητά να έχουμε συμφωνήσει εκ των προτέρων ότι χάνουμε τη δικαιοδοσία των νησιών μας – δηλαδή την οικονομική εκμετάλλευση τεράστιων θαλασσίων εκτάσεων. Ή ζητά να παρακάμψουμε εντελώς το Δίκαιο, αποδεχόμενοι συνεκμετάλλευση αιολικών πάρκων στο Αιγαίο, πάνω σε ΑΟΖ δικής μας δικαιοδοσίας! Μας ζητάει δηλαδή να μοιράσουμε τα… “δικά μας” ή, έστω, να τα συνεκμεταλλευθούμε! Οπότε τι ακριβώς “συζητάμε”;».

Κι εσείς έχετε συνομιλήσει με τον Ερντογάν. Πώς λοιπόν ισχύει αυτό που έχετε πει, ότι δεν κάνεις διάλογο με «πειρατές»;

«Τότε δεν υπήρχε τουρκολιβυκό μνημόνιο! Το οποίο παραβιάζει πλήρως το Διεθνές Δίκαιο, καταπατά ευθέως τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας και – παρεμπιπτόντως – δεν το έχει καν επικυρώσει ούτε η Εθνοσυνέλευση της Λιβύης! Δηλαδή είναι από κάθε άποψη παράνομο! Αυτή ήταν μια ανοιχτά “πειρατική” πράξη, στην οποία προχώρησε η Τουρκία το 2019, τέσσερα χρόνια μετά τη δική μου αποχώρηση από την πρωθυπουργία.

Στα δικά μου χρόνια δεν υπήρχε ούτε ο εποικισμός της Αμμοχώστου, ούτε η επιμονή για δύο χωριστά κράτη στην Κύπρο (κατά παράβαση του Πρωτοκόλλου ένταξης της Κύπρου στην Ευρώπη), ούτε η μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί, ούτε τα κύματα των εργαλειοποιημένων λαθρομεταναστών, ούτε η Κάσος, ούτε, ούτε… Ολα αυτά τότε δεν υπήρχαν!».

Η «Γαλάζια Πατρίδα», το casus belli, παραμένει στην τουρκική Εθνοσυνέλευση. Πώς το κρίνετε σε σχέση με τον διάλογο που άρχισε;

«Ετσι είναι! Η Τουρκία διατηρεί το casus belli και διδάσκει πλέον ανοικτά στα σχολεία της τη θεωρία της “Γαλάζιας Πατρίδας”. Κι εμείς – χωρίς να απαιτούμε καν να αρθούν αυτές οι ανοικτές προκλήσεις σε βάρος μας – διακηρύσσουμε τη “φιλία” μας με την Τουρκία!

Και ακόμα περισσότερο: η Τουρκία μόλις πριν από τρεις μήνες αμφισβήτησε εμπράκτως τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας νοτίως της Κάσου. Ενώ εδώ έχουμε επίσημα ελληνική ΑΟΖ, οριοθετημένη και διακηρυγμένη. Προσέξτε τι συμβαίνει: η Ελλάδα έχει συνάψει τις τριμερείς συμφωνίες με Ισραήλ και Αίγυπτο, από κοινού με την Κύπρο.

Την ώρα μάλιστα που ο σύμμαχός μας, το Ισραήλ, βρίσκεται σε ανοικτή αντιπαράθεση μέχρις εσχάτων με την Τουρκία… Την ώρα που με την άλλη μας σύμμαχο, την Αίγυπτο, έχουμε υπογράψει τη μερική ΑΟΖ, την οποία η Τουρκία αμφισβητεί στην πράξη… Την ίδια λοιπόν ώρα εμείς διατρανώνουμε τη “φιλία” μας με την Τουρκία!

Και δεν είναι μόνο αυτό. Μέχρι και ο Ράμα μάς προκαλεί! Μέσα στην Ελλάδα. Ανοιχτά… Ενώ συνεχίζει να υφαρπάζει ελληνικές περιουσίες στη Χειμάρρα. Εχει καταργήσει από τον δήμαρχο μέχρι και την ονομασία της Βορείου Ηπείρου! Κι εμείς εγκρίνουμε αγόγγυστα την πρόοδο της αλβανικής ένταξης στην Ευρώπη! Παραμένουμε δηλαδή το ίδιο χαλαροί στις προκλήσεις και της “ισχυρής” Τουρκίας και της “ανίσχυρης” Αλβανίας».

Πιστεύετε ότι η κυβέρνηση περνά την κρίση της δεύτερης τετραετίας; Και τι πρέπει, κατά τη γνώμη σας, να πράξουν η κυβέρνηση και προσωπικά ο Πρωθυπουργός ώστε να διορθωθούν τα κακώς κείμενα;

«Εχω ξαναπεί ότι το καράβι μας χρειάζεται πυξίδα. Εννοώ ότι λείπει το όραμα, το αφήγημα προς την κοινωνία: πού είμαστε, πού πάμε και πού θέλουμε να πάμε. Πρέπει να δοθεί μεγαλύτερο βάρος στις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι πολίτες και οι μικρές επιχειρήσεις. Ιδιαίτερα με το ρεύμα που πάει στα ύψη, λόγω και του εσφαλμένου μείγματος ενεργειακής πολιτικής. Ο κόσμος δεν τα βγάζει πέρα!

Ο Πρωθυπουργός οφείλει να αφουγκραστεί τη βάση του κόμματος, και την ίδια την κοινωνία, η οποία ζητάει διαφορετικά πράγματα. Και να αντιληφθεί, έστω και τώρα, το πού πάει ο κόσμος διεθνώς. Γιατί πάει στην ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση!

Ολες οι κοινωνίες της Δύσης κινούνται δεξιότερα, κι εμείς προσπαθούμε να κάνουμε άνοιγμα σε κάποιο… “Κέντρο”! Και εν πάση περιπτώσει, δεν είναι κεντρώα πολιτική ο μόνιμος “κατευνασμός” των τουρκικών προκλήσεων…

Στην προκειμένη περίπτωση, λ.χ., πρέπει να “στείλει σπίτι τους” όποιους δηλώνουν ότι στο όνομα της “φιλίας και ηρεμίας” με την Τουρκία “ας χαρακτηριστούν και μειοδότες”! Αυτό πώς προέκυψε; Γιατί να χαρακτηριστεί μειοδότης κάποιος που ακολουθεί τη σταθερή εθνική γραμμή; Δεν λέγονται ποτέ τέτοια πράγματα!

Κι άλλα παράδοξα ακούσαμε. Οπως το περί “σχετικής έννοιας” της εθνικής κυριαρχίας, κάτι που θέλω να ελπίζω ότι ήταν φραστικό λάθος. Ομως όλα αυτά τα ακούει και η απέναντι πλευρά. Και κάποιοι εδώ συνεχίζουν να αναρωτιούνται “από πού συμπεραίνουμε” ότι η Ελλάδα είναι έτοιμη για πιθανές υποχωρήσεις. Δεν τα “συμπεραίνουμε”! Ειπώθηκαν δημόσια. Γι’ αυτό ανησυχούμε, κι εγώ και ο Κώστας Καραμανλής και το 50% του ελληνικού λαού, τουλάχιστον».

Πώς εκτιμάτε την κατάσταση που επικρατεί στην αντιπολίτευση;

«Ο ΣΥΡΙΖΑ κατέρρευσε. Η Αριστερά πλέον δεν υπερασπίζεται καμία κοινωνική τάξη. Εχει μετατραπεί σε σύμμαχο νεοφιλελεύθερων πολιτικών, οι οποίες δεν συγκινούν τα έθνη και τους πολίτες τους. Δεν φταίει λοιπόν ο “πωλητής”, φταίει το “προϊόν”.

Το ΠαΣοΚ επιχειρεί να ανασυνταχθεί. Εχει όμως παρόμοιο πρόβλημα: η Σοσιαλδημοκρατία, όπως την ξέραμε, υποχωρεί παγκοσμίως. Δεν προσφέρει μια νέα πρόταση, μόνο μοντέλα διαχείρισης. Επομένως, ισχυρή αντιπολίτευση δεν υπάρχει. Κι αυτό κάνει κακό και στην κυβέρνηση και στη χώρα. Στη χώρα γιατί δεν διατυπώνονται εναλλακτικές ιδέες και στην κυβέρνηση γιατί της δημιουργεί την αίσθηση μονοκρατορίας, γεγονός που οδηγεί πολλές φορές σε αλαζονεία και εμμονές».
Η woke ατζέντα ήταν αυτή που οδήγησε τον Τραμπ σε νέα νίκη στις εκλογές ή μήπως τελικά αυτός είναι ένας μύθος και η βασική αιτία είναι η οικονομία;

«Αναρωτιέμαι: έπρεπε να εκλεγεί ο Τραμπ για να καταλάβουν ορισμένοι το τι σημαίνει για τη συντριπτική πλειοψηφία της κάθε κοινωνίας η woke ατζέντα; Τι σημαίνουν τα κύματα των εργαλειοποιημένων παράνομων μεταναστών και η βεβιασμένη “πράσινη μετάβαση”; Η οποία δημιούργησε ακρίβεια πολύ ανθεκτική. Ακρίβεια που ροκανίζει τα εισοδήματα και υπονομεύει την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας. Αυτά έφεραν τη μεγάλη νίκη του Τραμπ.

Εχω μάλιστα προειδοποιήσει την Ευρώπη και την Ελλάδα για όλα αυτά, εκατό φορές. Πολύ προτού επανεμφανιστεί ο Ντόναλντ Τραμπ στο προσκήνιο. Και τότε κάποιοι με κοίταζαν περίεργα…

Ο Τραμπ τα έκανε σημαία του και κέρδισε τις αμερικανικές εκλογές πανηγυρικά – Προεδρία και Βουλή και Γερουσία. Κόντρα στις περισσότερες προβλέψεις και παρά την εχθρότητα των συστημικών Μέσων. Και τώρα τελευταία κάποιοι, εμφανώς σοκαρισμένοι, άρχισαν να “ανακαλύπτουν” ότι ήταν όλα αυτά που οδήγησαν στην άνοδο του Τραμπ. Είναι οι ίδιοι που υποστήριζαν μέχρι χθες – και μερικοί ακόμη στηρίζουν – τη woke ατζέντα, και την ανεκτικότητα στη λαθρομετανάστευση και τη βεβιασμένη “πράσινη μετάβαση”. Τα “ορφανά” του δικαιωματισμού, στην Ελλάδα, είδαν ξαφνικά “το φως το αληθινό”…».

Ποιοι κατά την άποψή σας είναι οι λόγοι της κατάρρευσης της κυβέρνησης Σολτς στη Γερμανία και γιατί σημειώθηκε άνοδος της Ακροδεξιάς;

«Μία μόλις ημέρα μετά την εκλογή του Τραμπ ο μέχρι προχθές υπουργός Οικονομικών, ο φιλελεύθερος Κρίστιαν Λίντνερ, ζήτησε αναθεώρηση της οικονομικής πολιτικής και αλλαγή των στόχων της “πράσινης μετάβασης”. Γι’ αυτό έπεσε η γερμανική κυβέρνηση. Αυτή είναι η πολιτική αλλαγή που συντελείται παντού.

Για τους ίδιους λόγους εξελέγη ο Τραμπ στην Αμερική, για τους ίδιους λόγους ανέβηκε τόσο πολύ στη Γαλλία η Λεπέν, για τους ίδιους λόγους είναι ήδη κυβέρνηση στην Ιταλία η Μελόνι, στην Ολλανδία το κόμμα του Βίλντερς, και αντίστοιχα κόμματα σε Αυστρία, Σουηδία, Φινλανδία, Ουγγαρία, για τον ίδιο λόγο έπεσε η κυβέρνηση στη Γερμανία κι ανεβαίνει η Δεξιά παντού: παράνομη μετανάστευση, woke ατζέντα και “βεβιασμένη πράσινη μετάβαση”!

Κι όσοι επιμένουν σε αυτές τις πολιτικές πυροβολούν τα πόδια τους! Αυτό δεν είναι κεντροδεξιά πολιτική. Και ευνοεί μόνο την Ακροδεξιά – που ακόμη στην Ελλάδα, ευτυχώς, δεν είναι ισχυρή. Kι αυτό ίσως επειδή η κυβέρνησή μου έστειλε τη Χρυσή Αυγή σιδηροδέσμια στη Δικαιοσύνη…».

Τι θα κάνετε αν ο Κυριάκος Μητσοτάκης σάς προτείνει για την Προεδρία της Δημοκρατίας;

«Δεν πρόκειται να γίνει αυτό. Βέβαια, αν θέλετε την άποψή μου, θεωρώ τον Κώστα Καραμανλή την καλύτερη επιλογή».

Η έμπειρη δημοσιογράφος του δικαστικού ρεπορτάζ Ιωάννα Μάνδρου αποχώρησε από την Καθημερινή και τον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΪ και ήταν θέμα ημερών να ανακοινωθεί από το Βήμα και το MEGA.

Όπως αναφέρεται λοιπόν στη σχετική ανακοίνωση

«Η Alter Ego Media, με ιδιαίτερη χαρά καλωσορίζει στο δυναμικό της την κ. Ιωάννα Μάνδρου. Η καταξιωμένη δημοσιογράφος του δικαστικού ρεπορτάζ επιστρέφει μετά από είκοσι χρόνια στην εφημερίδα ΤΟ ΒΗΜΑ και αναλαμβάνει επικεφαλής του δικαστικού ρεπορτάζ στο MEGA.

Η Ιωάννα Μάνδρου έχει διαγράψει μια επιτυχημένη πορεία στη δημοσιογραφία, στα έντυπα και ηλεκτρονικά ΜΜΕ. Διακρίνεται για την αμεσότητα του λόγου της, την αναλυτική προσέγγιση των θεμάτων και την εγκυρότητα στο ρεπορτάζ.

Στο ΒΗΜΑ αναλαμβάνει να καλύπτει με ρεπορτάζ, άρθρα και συνεντεύξεις τα θέματα δικαιοσύνης και θεσμών ενώ στο MEGA θα παρουσιάζει και θα σχολιάζει τις σημαντικές ειδήσεις από το χώρο του δικαστικού ρεπορτάζ στο Κεντρικό Δελτίο Ειδήσεων και τις ενημερωτικές εκπομπές του σταθμού.»

Σε κάθε περίπτωση φαίνεται ότι ο κύβος ερρίφθη, και παρά τις προβλέψεις του καταστατικού, η διαδικασία για να την ανάδειξη νέας ηγεσίας θα γίνει το αργότερο μέχρι τις αρχές του φθινοπώρου.

Το αν θα γίνουν εκλογές τον Ιούλιο ή αργότερα θα εξαρτηθεί από την ετοιμότητα των οργανώσεων να υποστηρίξουν την διαδικασία.

Η ηγεσία της Χαριλάου Τρικούπη φαίνεται πως εκτίμησε ότι μια παρατεταμένη προεκλογική περίοδος θα οδηγήσει σε εσωστρέφεια και είναι προτιμότερες οι καθαρές λύσεις.

Πώς εκλέγεται ο πρόεδρος του ΠαΣοΚ

Το καταστατικό του ΠΑΣΟΚ προβλέπει ότι η εκλογή προέδρου γίνεται τουλάχιστον κάθε τέσσερα χρόνια. Συνεπώς οι διαδικασίες για την εκλογή αρχηγού θα εκκινούσαν τον Οκτώβριο του 2025. Η διαδικασία βέβαια μπορεί να επισπευθεί αν υπάρξει απόφαση ενός έκτακτου συνεδρίου.

Για να γίνει έκτακτο συνέδριο απαιτείται απόφαση της κεντρικής επιτροπής έπειτα από αίτημα του 1/3 των μελών της ή αίτημα της πλειοψηφίας των Νομαρχιακών Επιτροπών ή με απόφαση της κεντρικής επιτροπής. Υπάρχουν στελέχη που θεωρούν ότι το ΠαΣοΚ μπορεί να οδηγηθεί στις κάλπες με μια απόφαση της κεντρικής επιτροπής.

Από εκεί και πέρα, τη διαδικασία εκλογής Προέδρου αναλαμβάνει η Επιτροπή Δεοντολογίας. Κατά τη διεξαγωγή των εκλογών, η επιτροπή αυτή διευρύνεται με τους εκπροσώπους των υποψηφίων Προέδρων.

Για την εκλογή νέου προέδρου απαιτείται κατά την πρώτη ψηφοφορία το 50% + 1 των εγκύρων ψηφοδελτίων. Στα έγκυρα ψηφοδέλτια υπολογίζονται και τα λευκά. Σε περίπτωση μη εκλογής κατά την πρώτη ψηφοφορία, η διαδικασία επαναλαμβάνεται μεταξύ των δύο πρώτων.

Σε περίπτωση που οι υποψήφιοι είναι μόνο δύο, γίνεται μία μόνο ψηφοφορία και ο πρώτος/πρώτη σε ψήφους εκλέγεται Πρόεδρος. Σε περίπτωση που υποψήφιος/α είναι μόνο ένας/μία, εκλέγεται εφόσον λάβει το 50% + 1 των έγκυρων ψηφοδελτίων.

Ο «χορός» της αμφισβήτησης

Ο Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος έσυρε πρώτος τον χορό της διαφωνίας με την ηγεσία της παράταξης. Με μία επιστολή του προς τα μέλη του Πολιτικού Συμβουλίου, που διανεμήθηκε σαν μπροσούρα σε όλες τις δημοσιογραφικές αίθουσες, ζήτησε πολιτική κι οργανωτική επανεκκίνηση.

Ακολούθησε ο Νίκος Παπανδρέου με άρθρο του, που ξεκίνησε με τη λέξη, «αλλαγή». Μία λέξη που δεν επιλέχθηκε τυχαία, καθώς γεννά πασοκικούς συνειρμούς, πρώτης γενιάς, σε όλη τη βάση της παράταξης.

Στην παρέμβαση του αυτή, ο κ. Παπανδρέου ζήτησε να δοθεί ο λόγος στη βάση, «γιατί τα προβλήματα δεν περιμένουν» όπως δήλωσε χαρακτηριστικά. Με τις κακές γλώσσες να τονίζουν ωστόσο, πως η κίνηση αυτή του Νίκου Παπανδρέου έγινε γιατί ενοχλήθηκε από τη διαρροή που είχε γίνει νωρίτερα, και όριζε τον Γιάννη Μανιάτη ως επικεφαλής των ευρωβουλευτών.

Η Νάντια Γιαννακοπούλου, με τηλεοπτική της παρέμβαση εξαπέλυσε δριμεία κριτική στις επιλογές της ηγετικής ομάδας και ζήτησε πιο συχνή σύγκληση των οργάνων του κόμματος. Παράλληλα, αμφισβήτησε τον Νίκο Ανδρουλάκη εξηγώντας πως «οι πολιτικές εκφράζονται από πρόσωπα, τα οποία έχουν ευθύνες. Ο πρόεδρος δεν υπάρχει μόνο για να παίρνει το χειροκρότημα, όταν τα πράγματα πάνε καλά. Υπάρχει και για να αναλαμβάνει την ευθύνη, όταν δεν πηγαίνουν καλά. Πόσο μάλλον όταν η ευθύνη των πολιτικών επιλογών είναι αποκλειστικά δική του

Ένα ακόμη πρόσωπο που εξέφρασε τη διαφωνία του με τη Χαριλάου Τρικούπη και τα όσα ειπώθηκαν το βράδυ των εκλογών, σχετικά με τις επιδόσεις του κόμματος στα αστικά κέντρα, είναι και ο Παύλος Γερουλάνος.