Η ουκρανική αμυντική εταιρεία Fire Point ετοιμάζεται να παρουσιάσει τον πρώτο της βαλλιστικό πύραυλο το φθινόπωρο, σύμφωνα με τη διευθύνουσα σύμβουλο Iryna Terekh. Πρόκειται για μια σημαντική εξέλιξη, καθώς το Κίεβο δέχεται όλο και πιο σφοδρές ρωσικές πυραυλικές επιθέσεις.

Η Terekh, που είναι και επικεφαλής τεχνολογίας της Fire Point, δήλωσε ότι η εταιρεία εργάζεται στον τακτικό πύραυλο μικρού βεληνεκούς FP-7. Ο πύραυλος διαθέτει εμβέλεια 200 χιλιομέτρων και μεταφέρει πολεμική κεφαλή 150 κιλών, ενώ σχεδιάζεται ώστε να μπορεί να χρησιμοποιηθεί και σε αντιαεροπορικά συστήματα.

Παράλληλα, η Fire Point αναπτύσσει τον πύραυλο FP-9, με πολεμική κεφαλή 800 κιλών και εμβέλεια έως 855 χιλιόμετρα, φέρνοντας έτσι τη Μόσχα εντός βεληνεκούς των ουκρανικών όπλων.

Τα δύο αυτά προγράμματα θεωρούνται κρίσιμα για την Ουκρανία. Το Κίεβο αντιμετωπίζει έλλειψη αναχαιτιστών Patriot, ενώ το αμερικανικό Πεντάγωνο προσπαθεί να αναπληρώσει τα δικά του αποθέματα. Η Ουκρανία επιδιώκει επίσης να αποκτήσει δικούς της πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς για να πλήξει στόχους βαθιά μέσα στη Ρωσία, κυρίως εκτοξευτήρες βαλλιστικών πυραύλων. Η έλλειψη αναχαιτιστών επιτρέπει σε μεγάλο αριθμό ρωσικών πυραύλων να βρίσκουν στόχο, ενώ οι δυνατότητες επίθεσης της Μόσχας ενισχύονται πλέον από τη συνεργασία με τη Βόρεια Κορέα.

“Ο FP-7 βρίσκεται ήδη σε διαδικασία πιστοποίησης, που απαιτεί συγκεκριμένο αριθμό δοκιμαστικών εκτοξεύσεων υπό ειδικές συνθήκες,” ανέφερε η Terekh αυτή την εβδομάδα. “Θα πραγματοποιήσουμε αυτές τις εκτοξεύσεις, θα αποδείξουμε την αποτελεσματικότητα του πυραύλου σε πραγματικές συνθήκες μάχης και στη συνέχεια θα είναι έτοιμος για συμβασιοποίηση.”

Η ίδια πρόσθεσε πως εάν όλα κυλήσουν ομαλά, “είναι απόλυτα ρεαλιστικό να είναι έτοιμος έως το φθινόπωρο”.

Το χρονοδιάγραμμα της Fire Point επιβεβαίωσε και ο πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι, αν και τόνισε πως η μαζική αξιοποίηση του FP-7 απαιτεί διεθνή συνεργασία. “Για τη μαζική εφαρμογή δεν μπορώ να πω περισσότερα, καθώς υπάρχουν στοιχεία που δεν εξαρτώνται μόνο από την Ουκρανία… ορισμένα εξαρτήματα προέρχονται από άλλες χώρες.”

Ευρωπαϊκή αντιαεροπορική ασπίδα και διεθνείς συνεργασίες

Ο FP-7 αποτελεί βασικό στοιχείο του πρώτου κοινού ευρωπαϊκού αντιβαλλιστικού συστήματος, με την ονομασία Freyja. Η Fire Point θα παρέχει τους πυραύλους και τους εκτοξευτές, ενώ οι σύμμαχοι της Ουκρανίας θα συμβάλλουν με εξαρτήματα και συστήματα ραντάρ εντοπισμού και παρακολούθησης.

“Δεν μπορώ να αποκαλύψω λεπτομέρειες, καθώς αυτό εξαρτάται από τους εταίρους μας. Ωστόσο όλα προχωρούν γρήγορα. Οι σύμμαχοι κινούνται στον ίδιο ρυθμό με τις ουκρανικές αμυντικές εταιρείες,” υπογράμμισε η Terekh.

Επεσήμανε επίσης τη δυσκολία προσαρμογής ενός πυραύλου εδάφους-εδάφους ώστε να χρησιμοποιηθεί σε αντιαεροπορικά συστήματα. “Η αεροδυναμική μορφή και οι αρχές κατασκευής είναι παρόμοιες, αλλά οι λειτουργίες διαφέρουν. Ένας πύραυλος πρέπει απλώς να φτάσει από το σημείο Α στο Β και να πλήξει τον στόχο· ένας άλλος έχει πιο σύνθετη αποστολή: να εντοπίσει και να αναχαιτίσει τον στόχο,” εξήγησε.

Το μελλοντικό αναχαιτιστικό Freyja θα παραχθεί σε δύο εκδόσεις. Η πρώτη θα μοιάζει με τους PAC-2 των Patriot — που εκρήγνυνται κοντά στον στόχο τους — ενώ η δεύτερη θα έχει την πιο σύνθετη αποστολή της άμεσης αναχαίτισης (hit-to-kill), όπως κάνουν οι PAC-3 των Patriot.

“Είναι πολύ ταχύτερη η παραγωγή ενός πυραύλου τύπου PAC-2,” σημείωσε η Terekh. “Δεν έχουμε την πολυτέλεια να ξοδέψουμε δεκαετίες για την ανάπτυξη δικών μας hit-to-kill αναχαιτιστών, οπότε προχωρούμε σταδιακά… Στο μέλλον θα μάθουμε πώς να κατασκευάζουμε δικούς μας hit-to-kill αντίστοιχους με τους PAC-3.”

Διεκδίκηση αμερικανικής τεχνογνωσίας και εμπόδια παραγωγής

Παράλληλα με την ανάπτυξη εγχώριων δυνατοτήτων, η Ουκρανία πιέζει για άδεια παραγωγής των PAC-3 από τις ΗΠΑ. Ο πρώην πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ, όπως ανέφερε πρόσφατα ο Ζελένσκι, είχε αφήσει ανοιχτό αυτό το ενδεχόμενο, όμως στη συνέχεια άλλαξε στάση ζητώντας πρώτα την ενίσχυση των αμερικανικών αποθεμάτων μετά τη μεγάλη κατανάλωση πυραύλων στην αρχή του πολέμου με το Ιράν.

Η Terekh υπογράμμισε ότι ακόμη κι αν υπάρξει πολιτική βούληση, υπάρχουν “στενά σημεία” στην παραγωγή εξαρτημάτων για τους PAC-3. Προτιμά μια ξεχωριστή συμφωνία που θα επιτρέπει στην Ουκρανία την κατασκευή homing heads — του αυτόνομου συστήματος καθοδήγησης στη μύτη του πυραύλου — χαρακτηρίζοντάς το ως “το πιο κρίσιμο και δύσκολο στην παραγωγή εξάρτημα”.

Nέα γενιά ουκρανικών βαλλιστικών – Εξελίξεις στο μέτωπο των drone

Η Terekh αποκάλυψε ότι ο μεγάλης εμβέλειας FP-9 μπορεί να είναι έτοιμος επίσης το φθινόπωρο “αν δεν υπάρξουν παρεμβάσεις”, γεγονός που θα κατατάξει την Ουκρανία ανάμεσα στις λίγες χώρες παγκοσμίως με τέτοια τεχνολογία.

Μέχρι σήμερα, η Ουκρανία βασίζεται κυρίως σε drones μεγάλης ακτίνας δράσης — όπως τα FP-1 (έως 2.300 χλμ.) και FP-2 (700 χλμ.) της Fire Point — για την επίθεση σε διυλιστήρια πετρελαίου της Ρωσίας ή στη ρωσική εταιρεία logistics Wildberries.

“Φέτος επιτεθήκαμε στη Ρωσία με διπλάσια drones απ’ όσα χρησιμοποίησε εκείνη εναντίον μας,” δήλωσε η Terekh. “Κάτι τέτοιο ήταν αδιανόητο το 2022. Όλα αυτά τα πετύχαμε μαζί: στρατός, πολιτικοί και παραγωγοί. Είναι μια ανεξάρτητη δυνατότητα — δεν ζητάμε πλέον άδεια για τα χτυπήματά μας.”

Οι νέοι πύραυλοι Fire Point στο στόχαστρο της Μόσχας

Η Fire Point διαθέτει ήδη τους cruise πυραύλους FP-5 Flamingo (πολεμική κεφαλή ενός τόνου, εμβέλεια έως 3.000 χλμ.), αν και έχουν χρησιμοποιηθεί σποραδικά. Ένας βαλλιστικός πύραυλος όπως ο FP-9 είναι πολύ πιο δύσκολο να αναχαιτιστεί από τη ρωσική άμυνα και μπορεί να πλήξει θέσεις εκτόξευσης πυραύλων στη Ρωσία — κάτι πολύ πιο αποτελεσματικό από την προσπάθεια κατάρριψης εισερχόμενων ρωσικών πυραύλων.

Καθώς οι νέοι πύραυλοι σχεδιάζονται και τίθενται σε παραγωγή στην Ουκρανία, η Ρωσία προσπαθεί να πλήξει εργαστήρια και εργοστάσια ανάπτυξης όπλων.

Όπως σημείωσε ο υποστράτηγος Vadym Skibitskyi, υπαρχηγός της Κεντρικής Διεύθυνσης Πληροφοριών του ουκρανικού υπουργείου Άμυνας: “Οι Ρώσοι προσπαθούν να εμποδίσουν τη μαζική παραγωγή αυτών των όπλων μέσω αναγνωριστικών επιχειρήσεων.”

“Κανείς πλην των εταίρων μας δεν επιθυμεί μια Ουκρανία οπλισμένη με δικούς της βαλλιστικούς πυραύλους. Γι’ αυτό εργαζόμαστε υπό τεράστια πίεση,” κατέληξε η Terekh.

Πηγή: Politico.

Οι περισσότεροι ειδικοί θεωρούσαν μέχρι σήμερα ότι το Ιράν δεν είχε την ικανότητα να εκτοξεύσει πυραύλους σε τέτοια απόσταση.

Μέχρι σήμερα, οι εκτιμήσεις τοποθετούσαν το μέγιστο βεληνεκές των ιρανικών βαλλιστικών πυραύλων μεσαίου βεληνεκούς (ΜRΒΜ) στα 3.000 χιλιόμετρα, ενώ το εργαστήριο του Center for Strategic and International Studies | CSIS εκτιμούσε ότι το μέγιστο βεληνεκές των ιρανικών ΜRΒΜ Khorramshahr και Sejjil στα 2.000 χιλιόμετρα

Ειδικοί όπως ο Etienne Marcuz της Fondation pour la recherche stratégique και Ali Vaez του International Crisis Group θεωρούν ότι η Τεχεράνη χρησιμοποίησε έναν πύραυλο Khorramshahr-4 με ελαφρύτερη γόμωση από την συνήθη που ζυγίζει έναν τόνο μεγαλώνοντας έτσι το βεληνεκές του.

Στρατηγικό μήνυμα

Ο ερευνητής Tom Sharpe του βρετανικού RUSI, που θεωρεί ότι η Τεχεράνη «πάντοτε κατείχε πυραύλους τέτοιου βεληνεκούς» αν και η ύπαρξή τους δεν ήταν επίσημη, δηλώνει ότι η κίνηση κατά του Ντιέγκο Γκαρσία δείχνει ότι οι στρατιωτικές αρχές του Ιράν «παραμένουν ικανές να μετακινούν κινητούς εκτοξευτήρες χωρίς να γίνονται αντιληπτοί και να τους τοποθετούν σε τέτοιες θέσεις ώστε να μπορούν να εκτοξεύουν πυραύλους χωρίς να πλήττονται» από τις αμερικανικές και τις ισραηλινές επιθέσεις.

Αλλά για πολλούς αναλυτές, το ενδιαφέρον δεν βρίσκεται στην απόπειρα στόχευσης ενός τόσο μακρινού στόχου, αλλά στο μήνυμα που η Τεχεράνη επιδιώκει να περάσει στον στρατηγικό της διάλογο με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ: δείχνοντας ότι μπορεί να χτυπήσει μακριά, η Τεχεράνη επιχειρεί να αποκαταστήσει την κλονισμένη από τον καταιγισμό πυρός που υφίσταται θέση της.

«Είναι μία επίδειξη ισχύος, ένα πολιτικό σήμα που δείχνει ότι το Ιράν διαθέτει ακόμη «μυστικές», για το ευρύ κοινό, ικανότητες», συνοψίζει ο Etienne Marcuz.

«Εχει λιγότερη χρησιμότητα στο πεδίο της μάχης από την αξία του ως στρατηγικού μηνύματος προς τις ΗΠΑ και το Ισραήλ που προειδοποιεί ότι μία κακή ερμηνεία της αποφασιστικότητας και των ικανοτήτων του Ιράν μπορεί να αποδειχθεί ότι θα είναι ένα σφάλμα που θα κοστίσει ακριβά», σύμφωνα με τον Ali Vaez .

Αλλαγή της ισορροπίας των δυνάμεων στο αναδυόμενο Ιράν

Ομως, σύμφωνα με τον ισραηλινό αναλυτή Danny Citrinowicz του Institute for National Security Studies του Τελ Αβίβ, αυτή η ενέργεια κατά του Ντιέγκο Γκαρσία δίνει σημαντικές πληροφορίες για την δομή της εξουσίας στο Ιράν, όπου τα πρόσωπα που αποτελούσαν την κορυφή της εξουσίας εξοντώθηκαν ένα προς ένα.

«Είναι μία άμεση συνέπεια της μεταβολής της ισορροπίας δυνάμεων στο Ιράν, κυρίως με την όλο και μεγαλύτερη κυριαρχία των Φρουρών της Επανάστασης, και της εξόντωσης του Αλί Χαμενεΐ», έγραψε στο Χ.

«Παρά την βαθιά του ιδεολογική εχθρότητα προς την Δύση, ο Χαμενεΐ είχε επιδείξει μεγάλη σύνεση στην χρησιμοποίηση των ιρανικών ικανοτήτων. Αυτή η αυτοσυγκράτηση δεν είναι πλέον εγγυημένη», λέει.

«Το αναδυόμενο Ιράν θα συμπεριφερθεί πιθανότατα λιγότερο ως ο συνετός και υπολογιστικός παίκτης που έχουμε γνωρίσει και περισσότερο ως ένα σύστημα έτοιμο για ρίσκο, όπως η Βόρεια Κορέα», προειδοποιεί ο ισραηλινός αναλυτής.

Η ουκρανική Πολεμική Αεροπορία ανακοίνωσε από την πλευρά της πως στη διάρκεια της περασμένης νύκτας η Ρωσία εκτόξευσε εναντίον της Ουκρανίας 14 βαλλιστικούς πυραύλους και 250 μη επανδρωμένα εναέρια οχήματα μεγάλου βεληνεκούς.

Σύμφωνα με την ίδια πηγή, ο κύριος στόχος των ρωσικών πυραύλων και των drones ήταν το Κίεβο.

Λίγο νωρίτερα, ο ισραηλινός στρατός ανέφερε ότι αναχαίτισε πάνω από την Ερυθρά Θάλασσα με το σύστημα αντιπυραυλικής άμυνας Arrow έναν ιρανικής κατασκευής βαλλιστικό πύραυλο, που εκτοξεύτηκε από την Υεμένη. Σειρήνες προειδοποίησης εισερχόμενων πυραύλων ενεργοποιήθηκαν γι’ αυτό τον λόγο στη νότια ισραηλινή πόλη Εϊλάτ. Ωστόσο ο πύραυλος δεν εισήλθε σε ισραηλινό εναέριο χώρο, ανέφερε ο ισραηλινός στρατός.

Μετά την έναρξη του πολέμου Ισραήλ και Χαμάς στη Λωρίδα της Γάζας στις 7 Οκτωβρίου, το σύστημα Arrow έχει καταρρίψει τέσσερις πυραύλους που εκτοξεύτηκαν από την Υεμένη και έναν άλλο πύραυλο μεγάλου βεληνεκούς που εκτοξεύτηκε από τη Λωρίδα της Γάζας.