Του Σταύρου Παπασταύρου, Υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας

Τα κράτη που δεν διαθέτουν επαρκή ενεργειακή θωράκιση καθίστανται ευάλωτα σε οικονομικούς κλυδωνισμούς και γεωπολιτικές πιέσεις. Σε αυτό το περιβάλλον, η ενεργειακή αυτάρκεια και η διαφοροποίηση των πηγών εφοδιασμού συνιστούν στρατηγική αναγκαιότητα, που παρέχει ανθεκτικότητα και καθορίζει το παρόν και το μέλλον κάθε χώρας. Οι εξελίξεις αυτές αναδεικνύουν με σαφήνεια την ορθότητα της στρατηγικής του Πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη, στον τομέα των υδρογονανθράκων – την ανάπτυξη, δηλαδή, στην Πατρίδα μας μίας πηγής ενέργειας που μπορεί να μας εξασφαλίσει αυτάρκεια, σημαντικούς πόρους και ενίσχυση της γεωστρατηγικής μας θέσης.

Εν μέσω αυτής της δυναμικής μεταβλητότητας, η εκπροσώπηση της χώρας μας στη διεθνή ενεργειακή συνάντηση CERAWeek στο Χιούστον, όπου συμμετείχαμε με τον Υφυπουργό, Νίκο Τσάφο, παρουσία του Διευθύνοντος Συμβούλου της ΕΔΕΥΕΠ, Άρη Στεφάτου, υπογράμμισε τον ενεργό ρόλο της Ελλάδας στον παγκόσμιο ενεργειακό διάλογο. Πρόκειται για τη σημαντικότερη διεθνή συνάντηση του ενεργειακού κλάδου, με πάνω από 10.000 εκπροσώπους κυβερνήσεων και επιχειρήσεων, από περισσότερες από 85 χώρες. Τα βασικά συμπεράσματα που προέκυψαν είναι ξεκάθαρα: η παγκόσμια ενεργειακή κρίση δεν έχει ακόμη ορατό τέλος, ενώ η ανάγκη για διαφοροποιημένο ενεργειακό μείγμα καθίσταται επιτακτική.

Στο πλαίσιο αυτό, κατά την παραμονή μας στις ΗΠΑ, πραγματοποιήσαμε συναντήσεις με υψηλόβαθμους εκπροσώπους τόσο της Exxon Mobil όσο και της Chevron, προκειμένου να δρομολογήσουμε τα επόμενα βήματα των συμπράξεών μας. Με τον Αντιπρόεδρο της ExxonMobil, κ. John Ardill, συζητήσαμε για την -πρώτη μετά από 40 χρόνια- υπεράκτια ερευνητική γεώτρηση που θα πραγματοποιήσει στο Ιόνιο η κοινοπραξία ExxonMobil-Energean-Helleniq Energy, η οποία ήδη προχώρησε σε μία προκαταρτική συμφωνία με την εταιρία Stena Drilling. Μέσα στον Απρίλιο αναμένονται οι υπογραφές για το γεωτρύπανο Stena Drill Max, ενώ στόχος είναι η γεώτρηση να ξεκινήσει τον Φεβρουάριο του 2027, σε περίπου δέκα μήνες από σήμερα, και παράλληλα ξεκίνησε ήδη το πλοίο Eco Οne τις έρευνες για τη βασική περιβαλλοντική μελέτη.

Με τους Kevin McLachlan και Gavin Lewis, Αντιπροέδρους της Chevron, συζητήσαμε για τα επόμενα βήματα των συμφωνιών που κυρώθηκαν στη Βουλή μέσα στον Μάρτιο με την κοινοπραξία Chevron-HellenniqEnergy, ώστε να πραγματοποιηθούν οι σεισμικές έρευνες πριν το τέλος του 2026 νότια της Πελοποννήσου και νότια της Κρήτης. Το μήνυμα που θέλουμε να στείλουμε ως χώρα είναι ότι «πατάμε γκάζι», προχωράμε γρήγορα, στοχευμένα και αποτελεσματικά για να εξερευνήσουμε τις δυνατότητές μας να γίνουμε παραγωγός φυσικού αερίου. Ο εντοπισμός τυχόν εμπορικά εκμεταλλεύσιμων κοιτασμάτων θα αναβαθμίσει αυτομάτως τη θέση της χώρας μας στη Μεσόγειο, την Ευρώπη και τον κόσμο.

Στην Ελλάδα έχουμε καταφέρει, με τις επενδύσεις των τελευταίων 6 ετών στις υποδομές, τη βελτίωση του θεσμικού πλαισίου, την απομάκρυνση από τον ακριβό, ρυπογόνο λιγνίτη και την αξιοποίηση των πηγών που έχουμε σε αφθονία -ήλιο και άνεμο-, να παράγουμε πάνω από 55% της ηλεκτρικής ενέργειας από τις ανανεώσιμες πηγές. Έχουμε χτίσει, έτσι, μέσω του διαφοροποιημένου ενεργειακού μας μίγματος, ένα σημαντικό ανάχωμα στις ενεργειακές κρίσεις, γεγονός που αποτυπώνεται ήδη στη συγκρατημένη μετακύλιση του αυξημένου ενεργειακού κόστους στον τελικό καταναλωτή.

Γιατί η ενεργειακή πολιτική δεν μπορεί και δεν πρέπει να είναι αποκομμένη από την κοινωνική πολιτική – αφορά και επηρεάζει άμεσα τους πολίτες. Έτσι, όπως έχουμε αποδείξει επανειλημμένως στις πολλαπλές κρίσεις των τελευταίων ετών, η Κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, λελογισμένα και στο πλαίσιο των δημοσιονομικών μας δυνατοτήτων, στηρίζει τους πολίτες ώστε να μη μένει κανείς πίσω. Η Πολιτεία παρεμβαίνει με στοχευμένα μέτρα, χωρίς όμως να διακυβεύεται η δημοσιονομική σταθερότητα της χώρας. Το δημοσιονομικό πλεόνασμα και η αξιοπιστία της ελληνικής οικονομίας στις διεθνείς αγορές επιτρέπουν την παροχή ανακουφιστικών μέτρων με υπευθυνότητα και διάρκεια.Ήδη έχουμε αναλάβει δύο δέσμες πρωτοβουλιών για την αποτροπή φαινομένων αισχροκέρδειας και τη συγκράτηση των τιμών και συνεχίζουμε να παρακολουθούμε στενά τις εξελίξεις, ώστε να διατηρηθεί η κοινωνική συνοχή σε μια περίοδο αυξημένων πιέσεων.

Μέσα σε ένα περιβάλλον έντονων προκλήσεων, με στρατηγικό σχεδιασμό, διεθνείς συνεργασίες και αποφασιστικότητα, η Ελλάδα ενισχύει τη θέση της και δημιουργεί τις προϋποθέσεις για ένα πιο ασφαλές και ανθεκτικό ενεργειακό μέλλον. Στόχος μας, όχι μόνο η αντιμετώπιση της σημερινής κρίσης, αλλά και η οικοδόμηση γερών θεμελίων, που θα εξασφαλίζουν ευημερία και προοπτική για τις επόμενες γενιές.

Η συμφωνία ενισχύει ουσιαστικά το upstream χαρτοφυλάκιο της HELLENiQ ENERGY και τοποθετεί την Ελλάδα πιο δυναμικά στον ενεργειακό χάρτη της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, σε μια συγκυρία αυξημένου διεθνούς ενδιαφέροντος για την επάρκεια και την ασφάλεια εφοδιασμού της Ε.Ε.

Οι παραχωρήσεις αφορούν τις θαλάσσιες περιοχές «Νότια της Κρήτης 1», «Νότια της Κρήτης 2», «Νότια της Πελοποννήσου» και «Block A2», συνολικής έκτασης περίπου 47.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Η κοινοπραξία HELLENiQ ENERGY και Chevron αναδείχθηκε ανάδοχος κατόπιν διεθνούς διαγωνιστικής διαδικασίας που προκήρυξε το Ελληνικό Δημόσιο το 2025, ενισχύοντας το θεσμικό αποτύπωμα και τη διεθνή αξιοπιστία του εγχειρήματος.

Στο επιχειρηματικό σχήμα, η Chevron κατέχει ποσοστό συμμετοχής 70% και έχει αναλάβει τον ρόλο του διαχειριστή (operator), ενώ η HELLENiQ ENERGY συμμετέχει με ποσοστό 30%. Η συνεργασία με έναν από τους μεγαλύτερους διεθνείς ενεργειακούς ομίλους παγκοσμίως ενισχύει το πλαίσιο τεχνικής και επιχειρησιακής ωρίμανσης των έργων, υποστηρίζει τη μεταφορά τεχνογνωσίας και διευρύνει τις δυνατότητες αξιολόγησης περιοχών με απαιτητικά γεωλογικά χαρακτηριστικά.

Ο Αναπληρωτής Διευθύνων Σύμβουλος της HELLENiQ ENERGY και Γενικός Διευθυντής Στρατηγικού Σχεδιασμού και Νέων Δραστηριοτήτων, κ. Γιώργος Αλεξόπουλος, δήλωσε: «Με τη συμμετοχή κορυφαίων διεθνών εταιρειών του κλάδου όπως η Chevron, που  επέλεξαν την HELLENiQ ENERGY για τη αξιοπιστία της και τη βαθιά τεχνική γνώση της ελληνικής γεωλογίας που διαθέτει, επιταχύνουμε τις διαδικασίες για την ολοκλήρωση των ερευνών για υδρογονανθράκες. Το πρόγραμμα ερευνών είναι ένας μαραθώνιος που απαιτεί στοχοπροσήλωση, μεθοδικότητα και υπομονή. Σε περίπτωση που ανακαλυφθούν εμπορικά εκμεταλλεύσιμα κοιτάσματα, θα υπάρξει μακροπρόθεσμη δημιουργία αξίας και θα ενισχυθεί καθοριστικά ο γεωστρατηγικός ρόλος της Ελλάδας στην περιοχή. Η αξιοποίηση του εγχώριου δυναμικού σε υδρογονάνθρακες αποτέλεσε ένα μεγάλο ζητούμενο για πολλές δεκαετίες, που τώρα μπορεί να απαντηθεί. Η HELLENiQ ENERGY είναι υπερήφανη που συμβάλει καθοριστικά σε αυτή την προσπάθεια».

Οι ερευνητικές εργασίες θα αναπτυχθούν σε τρεις διακριτές φάσεις και θα επικεντρωθούν στην αξιολόγηση του δυναμικού υδρογονανθράκων σε θαλάσσια περιβάλλοντα μεγάλου βάθους, τα οποία σε ορισμένες περιπτώσεις ξεπερνούν τα 1.500 μέτρα. Πρόκειται για περιοχές υψηλής τεχνικής πολυπλοκότητας, που απαιτούν προηγμένες τεχνολογίες, ισχυρή κεφαλαιακή βάση και εμπειρία σε έργα deepwater, στοιχεία που υποστηρίζουν μια τεχνικά ώριμη και επενδυτικά πειθαρχημένη προσέγγιση στο ελληνικό upstream.

Η τελετή υπογραφής πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα, παρουσία του Πρωθυπουργού της Ελληνικής Δημοκρατίας κ. Κυριάκου Μητσοτάκη. Τις Συμβάσεις Μίσθωσης υπέγραψαν, εκ μέρους της Ελληνικής Πολιτείας, ο Υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας κ. Σταύρος Παπασταύρου και ο Διευθύνων Σύμβουλος της Ελληνικής Διαχειριστικής Εταιρείας Υδρογονανθράκων και Ενεργειακών Πόρων (ΕΔΕΥΕΠ) κ. Αριστοφάνης Στεφάτος.

Τη σημασία της συμφωνίας υπογράμμισε και η συμμετοχή της ανώτατης διοίκησης των δύο Ομίλων στην τελετή υπογραφής. Εκ μέρους της HELLENiQ ENERGY, τις Συμβάσεις υπέγραψε ο Διευθύνων Σύμβουλος κ. Ανδρέας Σιάμισιης, ενώ αντίστοιχα, για την Chevron, την υπογραφή έθεσε ο κ. Gavin Lewis, Αντιπρόεδρος Global New Ventures.

Μετά την υπογραφή της συμφωνίας, ο CEOτης HELLENiQUpstreamκ. Τάσος Βλασσόπουλος, τόνισε: «Το να έρθει στην Ελλάδα μια κορυφαία εταιρία όπως η Chevron και να συνεργαστεί μαζί μας, δεν ήταν κάτι αυτονόητο. Προηγήθηκαν πολλές συναντήσεις και συζητήσεις, όπου αναλύθηκαν διεξοδικά όλα τα δεδομένα αλλά και οι προοπτικές που υπάρχουν. Η εμπιστοσύνη που χτίστηκε έχει τη σφραγίδα της σκληρής δουλειάς των ανθρώπων της HELLENiQ Upstream και αποτελεί μια αναγνώριση της εμπειρίας, της αξιοπιστίας και της ποιότητας των στελεχών της. Η εξέλιξη αυτή επιβεβαιώνει στην πράξη το διεθνές κύρος της που απολαμβάνει η HELLENiQ ENERGY ως αξιόπιστος εταίρος, με βαθιά γνώση της ελληνικής γεωλογίας. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Όμιλος ακολουθεί τις βέλτιστες πρακτικές της βιομηχανίας και πάντα συμμορφώνεται με τα διεθνή πρότυπα Υγείας, Ασφάλειας και Περιβάλλοντος».

Επισημαίνεται ότι η σύμπραξη των δύο εταιρειών συνδυάζει την ισχυρή τοπική γνώση και θεσμική εμπειρία της HELLENiQ ENERGY με το διεθνές αποτύπωμα, την κεφαλαιακή ισχύ και την τεχνογνωσία της Chevron σε έργα μεγάλης κλίμακας και υψηλής τεχνικής πολυπλοκότητας. Για την επενδυτική κοινότητα, η συμφωνία λειτουργεί ως σαφές σήμα εμπιστοσύνης στο ελληνικό upstream περιβάλλον, δημιουργώντας προοπτικές δυνητικής αξίας σε μια περιοχή με αυξανόμενη γεωστρατηγική σημασία για την ευρωπαϊκή ενεργειακή ασφάλεια.

Το boutique ξενοδοχείο βρίσκεται στο Μαρούσι, επί της Λεωφόρου Κηφισίας, σε ένα από τα πιο ισχυρά επιχειρηματικά hubs της πόλης, όπου δραστηριοποιούνται μεγάλες εταιρείες και εμπορικά κέντρα. Σε μικρή απόσταση από το Golden Hall και το The Mall Athens και περίπου 15 λεπτά από το αεροδρόμιο, διαθέτει 39 δωμάτια και ιδιωτικό χώρο στάθμευσης, καλύπτοντας τις ανάγκες τόσο επαγγελματιών όσο και επισκεπτών αναψυχής.

Κατά τη διάρκεια της ημέρας, το ξενοδοχείο λειτουργεί ως ένα σύγχρονο business hub. Οι χώροι του, από το lobby έως τις πλήρως εξοπλισμένες συνεδριακές αίθουσες με θέα την πόλη, φιλοξενούν συναντήσεις, παρουσιάσεις, σεμινάρια και εταιρικές εκδηλώσεις, σε ένα περιβάλλον που συνδυάζει λειτουργικότητα, κομψότητα και υψηλού επιπέδου υπηρεσίες.

Μετά τη δύση του ήλιου, η ατμόσφαιρα μεταβάλλεται, με το ξενοδοχείο να αποκτά πιο χαλαρό και κοινωνικό χαρακτήρα. Το εστιατόριο Lalane στο ισόγειο εξελίσσεται σε σημείο συνάντησης για δείπνα, gatherings και βραδινή έξοδο, ενώ τα guest DJ sets ενισχύουν το lifestyle στοιχείο.

Το Lalane, μια brasserie με αναφορές στη γαλλική γαστρονομία και έντονες μεσογειακές επιρροές, αποτελεί το γαστρονομικό επίκεντρο του εγχειρήματος. Το μενού φέρει την υπογραφή του βραβευμένου με αστέρι Michelin σεφ Αλέξανδρου Τσιοτίνη και βασίζεται σε φρέσκες, τοπικές πρώτες ύλες, με δημιουργικές προσεγγίσεις που ισορροπούν ανάμεσα στην παράδοση και το σύγχρονο ύφος. Σταθερό ραντεβού αποτελούν και τα σαββατιάτικα brunch, ενώ στο πλαίσιο συνεργασιών με μικρούς παραγωγούς και bakeries της πόλης, περιλαμβάνονται επιλογές από το γνωστό microbakery Temps Perdu.

Σημαντικό ρόλο στην εμπειρία διαμονής διαδραματίζουν και οι υπηρεσίες ευεξίας. Το spa του ξενοδοχείου φιλοξενεί προϊόντα της Dr. Barbara Sturm, προσφέροντας ολοκληρωμένες εμπειρίες χαλάρωσης, ενώ ο χώρος Library στην είσοδο λειτουργεί ως curated pop-up store με επιλεγμένα brands και limited συλλογές.

Η αισθητική του ξενοδοχείου κινείται σε ύφος «quiet luxury», με ζεστούς τόνους, υφές ξύλου και σύγχρονο design. Οι χώροι έχουν σχεδιαστεί ώστε να εξυπηρετούν τόσο επαγγελματίες όσο και ταξιδιώτες αναψυχής, ενώ τα δωμάτια συνδυάζουν λειτουργικότητα και στυλ, με έμφαση στη λεπτομέρεια και την ποιότητα. Τα έργα τέχνης προσθέτουν μια σύγχρονη, πιο προσωπική διάσταση στη συνολική εμπειρία.

Το The Fiction Athens αποτελεί επένδυση του Ομίλου ΕΛΛΑΚΤΩΡ, ο οποίος μέσω της θυγατρικής του εταιρείας REDS προχώρησε στην πλήρη ανακαίνιση, αναβάθμιση και επανατοποθέτηση του ακινήτου, στο πλαίσιο 25ετούς εκμίσθωσης. Το έργο περιλάμβανε εκτεταμένο αρχιτεκτονικό και λειτουργικό επανασχεδιασμό, καθώς και συνολική ενεργειακή αναβάθμιση, με στόχο τη δημιουργία ενός σύγχρονου ξενοδοχείου πέντε αστέρων υψηλών προδιαγραφών.

Η επένδυση εντάσσεται στη στρατηγική της REDS για αξιοποίηση ακινήτων με υψηλές προοπτικές ανάπτυξης και μακροπρόθεσμη αξία, ενισχύοντας παράλληλα την τουριστική και οικονομική δυναμική της περιοχής και διευρύνοντας την παρουσία του Ομίλου στον κλάδο της φιλοξενίας.

Τη διαχείριση του ξενοδοχείου έχει αναλάβει η SWOT Hospitality, μία από τις πλέον δυναμικές εταιρείες hotel management με έδρα την Αθήνα. Η εταιρεία, που ιδρύθηκε το 2013, διαθέτει χαρτοφυλάκιο υπό διαχείριση αξίας περίπου 600 εκατ. ευρώ στην Ελλάδα και τη Νοτιοανατολική Ευρώπη και δραστηριοποιείται στην ανάπτυξη, διαχείριση και επενδυτική αξιοποίηση ξενοδοχειακών έργων.

Παράλληλα, συνεργάζεται με διεθνώς αναγνωρισμένες αλυσίδες όπως οι Marriott International, Accor, Hyatt Hotels Corporation, Hilton και Nikki Beach Hotels & Resorts, ενώ διαθέτει και πιστοποιήσεις White Label Operator από τους InterContinental Hotels & Resorts και Leading Hotels of the World. Τα στελέχη της έχουν συμμετάσχει στην ανάπτυξη και διαχείριση εμβληματικών ξενοδοχειακών μονάδων συνολικής δυναμικότητας άνω των 3.500 δωματίων και αξίας που ξεπερνά το 1 δισ. ευρώ.

Συνολικά, το The Fiction Athens επιχειρεί να λειτουργήσει ως ένας ολοκληρωμένος προορισμός που συνδυάζει φιλοξενία, επιχειρηματικότητα, γαστρονομία και διασκέδαση, καλύπτοντας όλο το φάσμα της καθημερινότητας — από το πρώτο επαγγελματικό ραντεβού μέχρι τη βραδινή έξοδο — και αποτυπώνοντας τον σύγχρονο ρυθμό της Αθήνας.

Του Δημήτρη Τσιόδρα*

Η ευρωπαϊκή οικονομία, που ήδη πλήρωνε υψηλότερες τιμές ενέργειας από τους παγκόσμιους ανταγωνιστές της (ΗΠΑ, Κίνα) δέχεται ακόμη πιο έντονες πιέσεις με δεδομένη μάλιστα την απόφαση για απεξάρτηση από τους ρωσικούς ενεργειακούς πόρους. Παράλληλα με την ανάγκη για άμεση στήριξη νοικοκυριών κι επιχειρήσεων, οι συζητήσεις για τη μείωση της ενεργειακής εξάρτησης της Ε.Ε. επανέρχεται πιο έντονα στο προσκήνιο. Αιχμή σε αυτή την κατεύθυνση αποτελεί η σταδιακή απεξάρτηση από τα εισαγόμενα ορυκτά καύσιμα με την περαιτέρω ανάπτυξη των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας και η ευρεία χρήση της «καθαρής» πυρηνικής ενέργειας, μέσω της νέας τεχνολογίας των μικρών αρθρωτών αντιδραστήρων (SMR), ουσιαστικά μετά το 2030. Ο συνδυασμός δηλαδή της πολιτικής για την αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης, με την ενεργειακή πολιτική και την ανταγωνιστικότητα της ευρωπαϊκής οικονομίας.

Σε αυτό το πλαίσιο, που αναδεικνύεται από την τρέχουσα επικαιρότητα, οι πρόσφατες μεγάλες ενεργειακές συμφωνίες που υπέγραψε η Ελλάδα αποκτούν την πραγματική τους διάσταση: η χώρα μας γίνεται καίριος διαμετακομιστικός ενεργειακός κόμβος, πύλη εισόδου του αμερικανικού LNG στην Ευρώπη, αλλά και πιθανός μελλοντικός παραγωγός ενέργειας, κατοχυρώνοντας τα εθνικά της συμφέροντα και διασφαλίζοντας τους ευνοϊκότερους όρους για την οικονομική της ανάπτυξη στη νέα εποχή. Η γεωπολιτική μας σημασία και ισχύς αναβαθμίζονται αποφασιστικά και η προοπτική για άμεσα οικονομικά οφέλη, για νέες θέσεις εργασίας και μεγαλύτερα έσοδα σε νοικοκυριά και επιχειρήσεις είναι πλέον ορατή. Οι επιτυχίες αυτές δεν έπεσαν ξαφνικά από τον ουρανό: τις έφερε η μεθοδική και συστηματική δουλειά ετών, το σχέδιο και οι επενδύσεις σε κρίσιμες υποδομές, οι προσεκτικοί και επιδέξιοι χειρισμοί μέσα σε ένα δύσκολο και πολύπλοκο διεθνές περιβάλλον, η απόλυτη επιμονή στον στόχο και η προσήλωση στο αποτέλεσμα, με ρεαλισμό, μακριά από ιδεοληψίες και με σταθερή πυξίδα το πραγματικό συμφέρον της χώρας.

Η συνοπτική ματιά στα σχετικά γεγονότα αρκεί για να σχηματιστεί η εικόνα –πέντε σημεία, που συνθέτουν μια νέα πραγματικότητα για την Ελλάδα:

*Η χώρα μας είναι πλέον η πύλη εισόδου του αμερικανικού LNG σε σημαντικό μέρος της Ευρώπης –από εδώ θα ξεκινά ο περίφημος Κάθετος Διάδρομος που θα το μεταφέρει στα κεντρικά και ανατολικά της ηπείρου μας. Υπουργοί της κυβέρνησης Τραμπ και εταιρείες-κολοσσοί έβαλαν υπογραφή στον νέο γεωστρατηγικό χάρτη, οι σύγχρονες υποδομές στη Ρεβυθούσα, στην Αλεξανδρούπολη και ο σταθμός συμπίεσης φυσικού αερίου στον Αμπελά της Λάρισας στηρίζουν σταθερά το project, δυναμικές ελληνικές εταιρείες πρωταγωνιστούν και τα συμβόλαια για τις πρώτες ποσότητες παίρνουν ήδη τον δρόμο τους.

*Η συμφωνία που υπογράφηκε για την παραχώρηση στην ExxonMobil του μπλοκ 2 στο Ιόνιο, ανοίγει τον δρόμο για την πρώτη (μετά από 40 χρόνια!) ερευνητική γεώτρηση στην Ελλάδα. Παράλληλα, η συμφωνία με την κοινοπραξία Chevron- Hellenic Energy που αφορά τέσσερις περιοχές (Νότια της Πελοποννήσου, Α2, «Νότια της Κρήτης 1» και «Νότια της Κρήτης 2») δημιουργεί πρόσθετες ελπίδες για την ανεύρεση και αξιοποίηση κοιτασμάτων. Διπλό το όφελος: και η Ελλάδα γίνεται παραγωγός ενέργειας και το διαβόητο τουρκο-λιβυκό μνημόνιο αποδεικνύεται ανίσχυρος χαρτοπόλεμος.

*Επιβεβαιώθηκε ότι παραμένει απολύτως ενεργό το σχήμα 3+1 (Ελλάδα, Κύπρος, Ισραήλ+ΗΠΑ) και τέθηκε ξανά στο τραπέζι ο αγωγός East Med για τη μεταφορά φυσικού αερίου από το Ισραήλ, μέσω της Κύπρου και της Ελλάδας, στην Ευρώπη.

*Η Αίγυπτος δέσμευσε μια τεράστια έκταση γης για το πρόγραμμα GREGY, εφαρμόζοντας τη στρατηγική συμφωνία της με την Αθήνα για τις ΑΠΕ: δημιουργείται το μεγαλύτερο αιολικό και φωτοβολταϊκό πάρκο στον κόσμο, που θα παράγει ετησίως 3 GW πράσινης και φτηνής ηλεκτρικής ενέργειας, η οποία μέσω υποθαλάσσιου καλωδίου θα φτάνει στην Ελλάδα για κατανάλωση εδώ και για επανεξαγωγή στην υπόλοιπη Ευρώπη. Γι’ αυτό το έργο τελεί και υπό ευρωπαϊκή «ομπρέλα» κι έχει χαρακτηριστεί από την Ε.Ε. ως Κοινού Ενδιαφέροντος (Project of Common Interest).

*Ο Οικονομικός Διάδρομος Ινδία- Μέση Ανατολή- Ευρώπη (IMEC), ένα σχέδιο που αναμένεται να ξαναμπεί σε τροχιά όταν σταματήσει ο πόλεμος που βρίσκεται σε εξέλιξη, είναι μια πρωτοβουλία που θα δημιουργήσει νέα δεδομένα στο παγκόσμιο εμπόριο, τη συνδεσιμότητα και τη συνεργασία σε τρεις ηπείρους. Και η χώρα μας διαδραματίζει κομβικό ρόλο σε αυτό.

H Ελλάδα, εκμεταλλευομένη τα στρατηγικά της πλεονεκτήματα, με συστηματικές κινήσεις στην ενεργειακή σκακιέρα, έκανε τη γεωγραφική της θέση γεωπολιτική δύναμη, την πολιτική της σταθερότητα εργαλείο ανάπτυξης και τη διεθνή της αξιοπιστία πόλο έλξης μεγάλων επενδύσεων. Έτσι, η χώρα γίνεται mega-ενεργειακός κόμβος και παραγωγός ενέργειας, αυξάνει τους δημόσιους πόρους, κατοχυρώνει απολύτως τη δική της ενεργειακή ασφάλεια σε καιρούς ταραγμένους και εμβαθύνει τη στρατηγική της συμμαχική σχέση με τις ΗΠΑ, με το Ισραήλ, με τη σημαντικότερη αραβική χώρα της Μεσογείου, την Αίγυπτο, αλλά και με τη Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Έτσι, η πατρίδα δεν ακολουθεί απλώς τις εξελίξεις, αλλά τις διαμορφώνει με σχεδιασμένες δράσεις και με εθνική αυτοπεποίθηση. Όπως το έπραξε και με την ανάπτυξη των ΑΠΕ, που ήδη φέρνουν στο εθνικό μίγμα μεγάλες ποσότητες φτηνής και καθαρής ενέργειας: το 2025, η Ελλάδα έφτασε να παράγει πάνω από το 50% της ηλεκτρικής της ενέργειας από Ανανεώσιμες Πηγές, ξεπερνώντας τον μέσο όρο της ΕΕ.

Κι όλα αυτά συμβαίνουν με το βλέμμα στραμμένο στο μέλλον –στη νέα εποχή του ΑΙ (Τεχνητή Νοημοσύνη). Το ΜΙΤ μάς λέει ότι κάθε φορά που ζητάμε από το ChatGPT να μας απαντήσει σε μια ερώτηση είναι σαν να ανάβουμε μια λάμπα. Και κάθε φορά που τού ζητάμε να δημιουργήσει ένα βίντεο, καταναλώνει τόση ενέργεια όση ένα νοικοκυριό σε μία ώρα. Μόνο ο «Δαίδαλος», το data center που κατασκευάζεται ήδη στο Λαύριο, και το εργοστάσιο ΑΙ «Φάρος» που θα λειτουργήσει με πυρήνα αυτόν τον υπερυπολογιστή, θα χρειαστούν πολύ ηλεκτρικό ρεύμα. Και η συνολική ισχύς που ζητούν οι επενδυτές σε data centers και ΑΙ φτάνει ως τώρα τα 2,2 GW και αναμένεται να ξεπεράσει τα 2,9 GW. Το μέλλον θα είναι ενεργοβόρο! Και η Ελλάδα θα είναι έτοιμη για την έκρηξη της ζήτησης που έρχεται όχι ως απολύτως εξαρτώμενος εισαγωγέας, αλλά και ως παραγωγός και ως σημαντικό διαμετακομιστικό κέντρο!

*Ο Δημήτρης Τσιόδρας είναι ευρωβουλευτής και συμμετέχει στην Επιτροπή για την Ενέργεια, τη Βιομηχανία και την ‘Ερευνα (ΙΤRE) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Toυ Μίλτου Ζαμπάρα, βουλευτή Αιτωλοακαρνανίας, Τομεάρχη Περιβάλλοντος και Ενέργειας ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ

Η απολιγνιτοποίηση, η οποία παρουσιάστηκε ως μια τολμηρή περιβαλλοντική επιλογή, υλοποιήθηκε χωρίς να υπάρχει προηγουμένως ένα ολοκληρωμένο σχέδιο αντικατάστασης της λιγνιτικής παραγωγής με επαρκείς υποδομές και χωρίς ένα συνεκτικό πρόγραμμα στήριξης των τοπικών κοινωνιών που επηρεάστηκαν δραματικά από αυτή τη μετάβαση. Αντί να μειωθεί η ενεργειακή εξάρτηση της χώρας από εισαγόμενα καύσιμα, αυξήθηκε η εξάρτηση από το φυσικό αέριο, το οποίο έφτασε τα τελευταία χρόνια να καλύπτει πάνω από το 40% της ηλεκτροπαραγωγής. Έτσι, μια επιλογή που παρουσιάστηκε ως πράσινη μεταρρύθμιση κατέληξε να ενισχύσει μια νέα μορφή ενεργειακής εξάρτησης.

Παράλληλα, η ανάπτυξη των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας προχώρησε με γρήγορους ρυθμούς, αλλά χωρίς σοβαρό σχεδιασμό που θα εξασφάλιζε ότι η παραγόμενη ενέργεια μπορεί να αξιοποιηθεί πλήρως από την κοινωνία. Το 2025 απορρίφθηκαν περίπου 1.867 GWh πράσινης ενέργειας, ενώ μόνο στο πρώτο πεντάμηνο της ίδιας χρονιάς χάθηκαν περίπου 975 GWh. Πρόκειται για ένα παράδοξο φαινόμενο: μια χώρα που επενδύει στις ΑΠΕ, αλλά δεν μπορεί να αξιοποιήσει την ενέργεια που παράγει. Και μάλιστα ο πολίτης να την πληρώνει πανάκριβα. Αυτό δεν συνιστά πράσινη μετάβαση με στρατηγικό βάθος, αλλά πολιτική εξυπηρέτησης συμφερόντων εις βάρος του περιβαλλοντος, των τοπικών κοινωνιών και οικονομιών. 

Την ίδια στιγμή, η επιλογή της κυβέρνησης να στηρίξει την ενεργειακή επάρκεια της χώρας σε μεγάλο βαθμό στο εισαγόμενο LNG, κυρίως αμερικανικής προέλευσης, ενίσχυσε περαιτέρω την ενεργειακή εξάρτηση της ελληνικής οικονομίας από διεθνείς αγορές με υψηλή μεταβλητότητα τιμών. Αντί να διαμορφωθεί ένα μοντέλο ενεργειακής αυτονομίας με αξιοποίηση των εγχώριων δυνατοτήτων και μείωση της εξάρτησης από εισαγόμενα καύσιμα, η χώρα οδηγήθηκε σε ένα μοντέλο ενεργειακής αστάθειας, στο οποίο το κόστος μετακυλίεται τελικά στους πολίτες και στις επιχειρήσεις.

Σήμερα, η κυβέρνηση επιχειρεί να παρουσιάσει ως μεγάλη εθνική επιτυχία την επανεκκίνηση των ερευνών για υδρογονάνθρακες, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τη συμφωνία με τη Chevron. Ωστόσο, ακόμη και με βάση τα πιο αισιόδοξα σενάρια, οι πρώτες δοκιμαστικές γεωτρήσεις δεν αναμένονται πριν από τις αρχές της επόμενης δεκαετίας. Εδώ και επτά χρόνια οι εξορύξεις παρουσιάζονται ως άμεση προοπτική ανάπτυξης, αλλά στην πράξη παραμένουν στο επίπεδο των εξαγγελιών. Είναι εύλογο, επομένως, να τίθεται το ερώτημα αν πρόκειται για πραγματική ενεργειακή στρατηγική ή για ένα επικοινωνιακό εργαλείο πολιτικής διαχείρισης.

Ακόμη όμως και αν θεωρήσουμε ότι οι έρευνες αυτές θα προχωρήσουν, η ίδια η σύμβαση με τη Chevron δημιουργεί σοβαρά ερωτήματα ως προς το κατά πόσο διασφαλίζει επαρκώς το δημόσιο και εθνικό συμφέρον. Η αλλαγή στο υποχρεωτικό βάθος γεώτρησης, το οποίο μειώθηκε στα 800 μέτρα, προκάλεσε εύλογες επιφυλάξεις ακόμη και από το Ελεγκτικό Συνέδριο. Τα οικονομικά οφέλη για το ελληνικό Δημόσιο εμφανίζονται σημαντικά μικρότερα από αυτά που παρουσιάζονται στη δημόσια συζήτηση, καθώς για μεγάλο χρονικό διάστημα το Δημόσιο ενδέχεται να περιοριστεί σε ποσοστά της τάξης του 4% έως 6% επί της παραγωγής, ενώ παράλληλα προβλέπεται ειδικό φορολογικό καθεστώς για τον επενδυτή. Επιπλέον, η μείωση της συμμετοχής του Δημοσίου στα Ελληνικά Πετρέλαια τα προηγούμενα χρόνια περιορίζει ακόμη περισσότερο τη δυνατότητα ουσιαστικής συμμετοχής της χώρας στην αξιοποίηση πιθανών κοιτασμάτων. Επίσης, το επίμαχο άρθρο 30 σχετίζεται με δυνητικές εκχωρήσεις των  κυριαρχικών μας δικαιωμάτων. 

Τέλος, πολύ κρίσιμα είναι μείζονα είναι τα ζητήματα περιβαλλοντικής προστασίας και πρόληψης ατυχημάτων που παραμένουν παραμένουν χωρίς σαφείς εγγυήσεις, ειδικά όταν μιλάμε για περιοχές υψηλής περιβαλλοντικής και οικονομικής σημασίας, όπως είναι οι θαλάσσιες ζώνες της χώρας.

Αυτό που αναδεικνύεται μέσα από αυτή τη διαδρομή των τελευταίων ετών δεν είναι μια σταθερή εθνική ενεργειακή στρατηγική, αλλά μια πολιτική που αλλάζει αφήγημα ανάλογα με τη συγκυρία. Όταν επιδιώκει να εμφανιστεί ως σύγχρονη και περιβαλλοντικά ευαίσθητη, η κυβέρνηση μιλά για πράσινη μετάβαση και απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα. Όταν επιδιώκει να εμφανιστεί ως παράγοντας γεωπολιτικής ισχύος, επαναφέρει στο προσκήνιο τους υδρογονάνθρακες. Και όταν τα προηγούμενα αφηγήματα δεν επαρκούν, ανοίγει ακόμη και τη συζήτηση για την πυρηνική ενέργεια. Πρόκειται για μια πολιτική που δεν υπηρετεί ένα συνεκτικό ενεργειακό σχέδιο με βάθος και συνέχεια, αλλά επιβεβαιώνει έναν επικίνδυνο ενεργειακό καιροσκοπισμό.

Η ενεργειακή μετάβαση αποτελεί αναγκαιότητα για όλες τις σύγχρονες κοινωνίες. Το κρίσιμο ερώτημα όμως δεν είναι αν θα γίνει, αλλά με ποιους όρους και προς όφελος ποιων. Η ενέργεια αποτελεί κρίσιμο αγαθό για την ανάπτυξη, την κοινωνική συνοχή και την οικονομική πρόοδο και η μετάβαση σε ένα νέο ενεργειακό μοντέλο οφείλει να υπηρετεί ταυτόχρονα τρεις βασικούς στόχους: την ενεργειακή ασφάλεια της χώρας, την προστασία του περιβάλλοντος και της βιοποικιλότητας και την ενεργειακή προσιτότητα για όλους τους πολίτες και τις επιχειρήσεις.

Για να επιτευχθεί μια ενεργειακή μετάβαση προς όφελος της κοινωνίας απαιτείται μια ολοκληρωμένη στρατηγική που θα συνδέει την ενεργειακή πολιτική με την κλιματική στρατηγική της χώρας και θα δίνει έμφαση στην ανάπτυξη τεχνολογιών με όρους χωροταξικής ισορροπίας και κοινωνικής αποδοχής. Απαιτείται επίσης ουσιαστική στήριξη της αυτοπαραγωγής καθώς και αποφασιστικές επενδύσεις στην ενεργειακή εξοικονόμηση. Παράλληλα, είναι αναγκαία μια ρεαλιστική μεταβατική στρατηγική που θα αντιμετωπίζει τις κοινωνικές επιπτώσεις της μετάβασης, θα στηρίζει τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις και θα αξιοποιεί αποτελεσματικά τους πόρους του Ταμείου Ανάκαμψης για έργα υποδομών και ενεργειακής ανθεκτικότητας. Η ανάπτυξη εγχώριας τεχνογνωσίας μέσα από τη συνεργασία πανεπιστημίων, δημόσιων φορέων και επιχειρήσεων αποτελεί επίσης κρίσιμο στοιχείο για να αποφευχθεί μια νέα μορφή ενεργειακής εξάρτησης.

Σε αυτό το πλαίσιο, ο ρόλος του Δημοσίου δεν μπορεί να περιοριστεί σε έναν παθητικό ρυθμιστή της αγοράς. Η ενέργεια αποτελεί στρατηγικό τομέα εθνικής σημασίας και απαιτεί έναν ισχυρό δημόσιο πυλώνα σχεδιασμού και υλοποίησης πολιτικών. Η επαναφορά της ΔΕΗ σε ουσιαστικό δημόσιο ρόλο μπορεί να αποτελέσει κρίσιμο εργαλείο για την ενεργειακή ασφάλεια και τη στήριξη της κοινωνίας.

Η ενεργειακή μετάβαση μπορεί να αποτελέσει ταυτόχρονα απάντηση στην κλιματική κρίση και εργαλείο αντιμετώπισης της ενεργειακής φτώχειας. Αυτό όμως προϋποθέτει στρατηγική συνέπεια, κοινωνική δικαιοσύνη και πολιτική βούληση ώστε η ενέργεια να αποτελέσει μοχλό ανάπτυξης προς όφελος των πολλών και όχι πεδίο συγκέντρωσης ισχύος και κερδών για τους λίγους. Η ενέργεια δεν μπορεί να προβάλεται ως  ουδέτερη τεχνική επιλογή. Είναι μια βαθιά πολιτική επιλογή με σαφές κοινωνικό και αναπτυξιακό αποτύπωμα.

Σύντομα αποφασίζει να μετακομίσει στη Νέα Υόρκη για να κυνηγήσει την τα όνειρά της. Τότε αποφάσισε να αλλάξει και να το όνομά της, υιοθετώντας το πατρικό όνομα της μητέρας της, Κίτον.

Μιλώντας για το πώς αποφάσισε να γίνει ηθοποιός στο podcast «Fresh Air» το 2004, είχε αποκαλύψει πως η μητέρα της αποτέλεσε την έμπνευσή της. Η μητέρα της Κίτον, η οποία ασχολούνταν με τα οικοκυρικά και ήταν ερασιτέχνης φωτογράφος, είχε κερδίσει σε ορισμένους διαγωνισμούς ομορφιάς, γεγονός που έδωσε στην σπουδαία ηθοποιό την ώθηση να ασχοληθεί με την υποκριτική ανεβαίνοντας στο «σανίδι».

«Ήθελα να ανέβω στη σκηνή. Είδα ότι αυτό ήταν κάτι που μου άρεσε» είχε πει. Έλεγε «είδα την αυλαία να ανοίγει και εκεί ήταν η μητέρα μου, και σκέφτηκα, “Χμ, νομίζω ότι θα μου άρεσε κι εμένα αυτό”».

Το ντεμπούτο της στον κινηματογράφο έγινε στην ταινία «Εραστές και Άλλοι Ξένοι » της δεκαετίας του 1970, αλλά η μεγάλη της επιτυχία ήρθε όταν ο Φράνσις Φορντ Κόπολα την επέλεξε τον ρόλο της Κέι Άνταμς, της κοπέλας του Μάικλ Κορλεόνε, του πρωταγωνιστή του Αλ Πατσίνο, στην ταινία «Ο Νονός», που κυκλοφόρησε το 1972.

Η ταινία βασίστηκε στο μυθιστόρημα του Μάριο Πούζο, αλλά ο Κίτον δεν είχε διαβάσει το μπεστ σέλερ πριν από την οντισιόν της και δεν ήξερε πραγματικά περί τίνος επρόκειτο.

«Νομίζω ότι το πιο ευγενικό πράγμα που έχει κάνει ποτέ κάποιος για μένα… είναι ότι με επέλεξαν για τον ρόλο στον «Νονό» και δεν το είχα καν διαβάσει. Δεν ήξερα τίποτα», είπε στο PEOPLE το 2022. «Απλώς πήγαινα σε οντισιόν. Νομίζω ότι αυτό ήταν καταπληκτικό για μένα. Και μετά έπρεπε να διαβάσω το βιβλίο».

Η ταινία σημείωσε τεράστια επιτυχία και κέρδισε το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας. Η Κίτον επανέλαβε τον ρόλο της στην ταινία «Ο Νονός II» του 1974 , η οποία ήταν επίσης θριαμβευτική και κέρδισε το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας. Επέστρεψε για την ταινία «Ο Νονός III» του 1990 , την τελευταία ταινία.

Οι ταινίες που την καθιέρωσαν στο κινηματογραφικό στερέωμα ήταν εκείνες στις οποίες συμπρωταγωνίστησε με τον Γούντι Άλεν, με τον οποίο είχε μακροχρόνια σχέση.

Η πρώτη τους ταινία μαζί ήταν το «Ωραίος και σέξι» το 1972 του Χέρμπερτ Ρος, ενώ έπειτα ο Άλεν τη σκηνοθέτησε στις ταινίες «Ο υπναράς» το 1973 και «Ο ειρηνοποιός» αναδεικνύοντας το κωμικό της ταλέντο. Η τέταρτή της συνεργασία με τον Άλεν στην ταινία Νευρικός εραστής το 1977, της χάρισε το Όσκαρ Α’ Γυναικείου Ρόλου. Πολλοί υπέθεσαν ότι η ταινία βασιζόταν στη σχέση του Κίτον και του Άλεν.

«Δεν είναι αλήθεια, αλλά υπάρχουν στοιχεία αλήθειας σε αυτό», είχε δηλώσει στους New York Times το 1977.

Η Κίτον δεν παντρεύτηκε ποτέ. «Σήμερα σκεφτόμουν ότι είμαι η μόνη στη γενιά των ηθοποιών μου που ήταν μόνη σε όλη της τη ζωή», εξήγησε στο PEOPLE το 2019.

«Χαίρομαι πολύ που δεν παντρεύτηκα. Είμαι περίεργη. Θυμάμαι στο λύκειο, ένας τύπος ήρθε και μου είπε: “Μια μέρα θα γίνεις καλή σύζυγος”. Και σκέφτηκα: “Δεν θέλω να είμαι σύζυγος. Όχι”».

Σύμφωνα με τη δημοφιλή εφημερίδα που έχει εκατομμύρια αναγνώστες, «στην Κάρπαθο οι γυναίκες εξακολουθούν να ζυμώνουν μακαρούνες στο χέρι κάθε μέρα, κοιτάζοντας έξω από τα παράθυρα των σπιτιών τους ή από τις μικρές ταβέρνες στους λόφους και τις σμαραγδένιες ακτές. Οι μακαρούνες θυμίζουν τα παραδοσιακά ιταλικά ζυμαρικά από κάθε άποψη, διαθέτοντας την ίδια χειροποίητη καμπύλη, την ίδια επιμονή στη μαγειρική και την ίδια ταπεινή αλλά και επιδέξια τεχνική.

Περπατώντας στους δρόμους της γραφικής Ολύμπου ή δοκιμάζοντας τοπικά πιάτα σε μία ταβέρνα με θέα το απέραντο γαλάζιο του Αιγαίου, έχει κανείς την εντύπωση ότι ο χρόνος στην Κάρπαθο έχει σταματήσει. Σε αυτήν την παύση, η Ελλάδα και η Ιταλία έχουν βρει ένα σημείο επαφής, φτιαγμένο από καθημερινές χειρονομίες και απλές γεύσεις που αποτυπώνονται σε ένα πιάτο ζυμαρικών».

Στο πλαίσιο του άρθρου, οι Ιταλοί συντάκτες δηλώνουν εντυπωσιασμένοι από την αγνή φιλοξενία των ντόπιων, τον αυθορμητισμό του τόπου και την αυθεντικότητα του νησιού που προσφέρει «γενναιόδωρα ταξίδια στη γεύση, τη φύση και την ιστορία».

Η ανάδειξη της Καρπάθου μέσα από διεθνή μέσα ενημέρωσης όπως η LaRepubblica, με πρωτοβουλίες του δήμου, επιβεβαιώνει τη δυναμική του νησιού ως αυθεντικού προορισμού πολιτισμού, γαστρονομίας και βιώσιμου τουρισμού.

Στο άρθρο, μεταξύ άλλων, η αρθρογράφος Michelle Goldberg γράφει πως «αυτήν την εβδομάδα, ο Τσίπρας συγκάλεσε μια Διάσκεψη στην Αθήνα με προοδευτικούς από την Ευρώπη, την Τουρκία, τη Λατινική Αμερική και τις Ηνωμένες Πολιτείες για να συζητήσουν την παγκόσμια κρίση της φιλελεύθερης δημοκρατίας. Ήταν η δεύτερη τέτοια συνάντηση που οργάνωσε, και η πρώτη από την επανεκλογή του Τραμπ. Μεταξύ των ομιλητών ήταν ο γερουσιαστής Μπέρνι Σάντερς, ο οποίος συμμετείχε εξ αποστάσεως».

«Οι ακροδεξιοί εξτρεμιστές σε όλο τον κόσμο οργανώνονται αποτελεσματικά, και νομίζω ότι ήρθε η ώρα να οικοδομήσουμε ένα διεθνές προοδευτικό σοσιαλιστικό κίνημα, και αυτό είναι ένα βήμα προς τα εμπρός», είπε.

Την ίδια ώρα, «οι προοδευτικές δυνάμεις, η αριστερά και οι σοσιαλιστικές δυνάμεις, έχασαν τον τρόπο επικοινωνίας με τον κόσμο,” μου είπε ο Αλέξης Τσίπρας, αριστερός πρώην πρωθυπουργός της Ελλάδας. Έγιναν, είπε, “πιο συστημικές», τονίζει η αρθρογράφος.

Αναλυτικά το άρθρο:

Αποτελεί μια παράξενη ειρωνεία ότι τα τελευταία χρόνια η εθνικιστική δεξιά έχει γίνει πολύ καλύτερη στην διεθνή οργάνωση και συντονισμό από την φαινομενικά κοσμοπολίτικη αριστερά. Η Συντηρητική Πολιτική Δράση, ή CPAC, έγινε παγκόσμια κατά τη διάρκεια της πρώτης θητείας του Ντόναλντ Τραμπ· διοργανώνει συγκεντρώσεις στο Ισραήλ, τη Νότια Κορέα, την Ουγγαρία και την Αργεντινή, μεταξύ άλλων χωρών. Οι Αμερικανοί συντηρητικοί έχουν ένα αυξανόμενο πάνθεον διεθνών ηγετών από τους οποίους αντλούν έμπνευση, συμπεριλαμβανομένων των Βίκτορ Όρμπαν από την Ουγγαρία, Ναΐμπ Μπουκέλε από το Ελ Σαλβαδόρ και Χαβιέ Μιλέι από την Αργεντινή.

Αυτή η διεθνής δεξιά ανταλλάσσει ιδέες και memes. Τα μέλη της στηρίζουν το ένα το άλλο πέρα από τα σύνορα. Ένα σταθερό ρεύμα Αμερικανών συντηρητικών στελεχών, συμπεριλαμβανομένου του επιδραστικού στρατηγού Κρις Ρούφο, έχει περάσει από το κρατικά ευθυγραμμισμένο Ινστιτούτο Δούναβη στην Ουγγαρία, μαθαίνοντας από την επιτυχημένη πορεία της χώρας στη χρήση του κράτους για να συντρίψει τις φιλελεύθερες θεσμικές δομές. Νωρίτερα φέτος, μέλη του κινήματος Make America Great Again από τον Άλεξ Τζόουνς μέχρι τον Αντιπρόεδρο JD Βανς συσπειρώθηκαν γύρω από έναν υπερεθνικιστή Ρουμάνο προεδρικό υποψήφιο που είχε αποκλειστεί λόγω κατηγοριών για ρωσική παρέμβαση. Αυτή την εβδομάδα, η εθνικιστική ομάδα Patriots for Europe Foundation διοργάνωσε μια Διάσκεψη στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με μέλη της δεξιάς κυβέρνησης της Ινδίας, με στόχο την οικοδόμηση μιας συμμαχίας βασισμένης στην «πολιτισμική κυριαρχία» -σε αντίθεση με τα οικουμενικά ανθρώπινα δικαιώματα- και την πάλη κατά του ισλαμισμού.

Δεν υπάρχει τίποτα που να συγκρίνεται με αυτό το παγκόσμιο δίκτυο, στην άλλη πλευρά -των προοδευτικών- το οποίο είναι ένα σημάδι της βαθιάς κρίσης της αριστεράς.

Εν μέρει, το πρόβλημα των προοδευτικών είναι ζήτημα αδράνειας. Για δεκαετίες, όταν οι άνθρωποι της αριστεράς συντονίζονται πέρα από τα σύνορα, συχνά το κάνουν μέσω φιλελεύθερων θεσμών: διεθνών οργανισμών όπως ο ΟΗΕ, διεθνών ΜΚΟ, ακαδημαϊκών συνεδρίων.

Αυτοί οι θεσμοί τείνουν να ευνοούν τρόπους επικοινωνίας που είναι εξαιρετικά εξειδικευμένοι και γραφειοκρατικοί. (Για να είναι μέρος της σφαίρας του Ο.Η.Ε., για παράδειγμα, οι grassroots φεμινιστικές ομάδες συχνά πρέπει να μάθουν τη γλώσσα του: “ενσωμάτωση θεμάτων φύλου,” “S.H.R.H.,” “φορείς υποχρεώσεων.”) “Οι προοδευτικές δυνάμεις, η αριστερά και οι σοσιαλιστικές δυνάμεις, έχασαν τον τρόπο επικοινωνίας με τον κόσμο,” μου είπε ο Αλέξης Τσίπρας, αριστερός πρώην πρωθυπουργός της Ελλάδας. Έγιναν, είπε, “πιο συστημικές.”

Και τώρα τα συστήματα που στήριζαν την αριστερά – ιδίως στον πανεπιστημιακό χώρο και οι μη κερδοσκοπικοί οργανισμοί — είναι υπό συντονισμένη επίθεση. “Η αριστερά βασικά εξαρτιόταν από μια φανταστική άποψη της σταθερότητας των θεσμών,” είπε ο Σουμπίρ Σίνχα, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου, ο οποίος έχει μελετήσει τους δεσμούς μεταξύ των ακροδεξιών κινημάτων στην Ινδία και την Ευρώπη. Οι προοδευτικοί, είπε, ούτε ανέμεναν ούτε σχεδίασαν πώς θα μπορούσαν να απαντήσουν στο κεντρικό ερώτημα της εποχής μας: «Πώς θα κάνεις πολιτική όταν το έδαφος έχει αλλάξει τόσο δραματικά κάτω από τα πόδια σου;»

Μέρος αυτού του σχεδιασμού έχει αρχίσει πια, αν και καθυστερημένα. Αυτήν την εβδομάδα, ο Τσίπρας συγκάλεσε μια Διάσκεψη στην Αθήνα με προοδευτικούς από την Ευρώπη, την Τουρκία, τη Λατινική Αμερική και τις Ηνωμένες Πολιτείες για να συζητήσουν την παγκόσμια κρίση της φιλελεύθερης δημοκρατίας. Ήταν η δεύτερη τέτοια συνάντηση που οργάνωσε, και η πρώτη από την επανεκλογή του Τραμπ. Μεταξύ των ομιλητών ήταν ο γερουσιαστής Μπέρνι Σάντερς, ο οποίος συμμετείχε εξ αποστάσεως. «Οι ακροδεξιοί εξτρεμιστές σε όλο τον κόσμο οργανώνονται αποτελεσματικά, και νομίζω ότι ήρθε η ώρα να οικοδομήσουμε ένα διεθνές προοδευτικό σοσιαλιστικό κίνημα, και αυτό είναι ένα βήμα προς τα εμπρός», είπε.

Μια πρόκληση για την αριστερά είναι να καταλάβει πάνω σε τι θα χτιστεί αυτό το κίνημα. Η Δεξιά έχει μια σαφή εικόνα του κόσμου που θέλει να δημιουργήσει, μια εικόνα που φαίνεται ουτοπική για τους υποστηρικτές της, όσο δυστοπική κι αν φαίνεται για τους υπόλοιπους από εμάς. Έχει μια αίσθηση δυναμικής και πεπρωμένου. Αυτό είναι που έχουν χάσει οι προοδευτικοί, πρώτα με την πτώση του κομμουνισμού και στη συνέχεια με την παρακμή του φιλελευθερισμού. Ένα από τα πιο συχνά επαναλαμβανόμενα αποφθέγματα του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ Τζούνιορ από τον Μπαράκ Ομπάμα ήταν το εξής: «Η καμπύλη του ηθικού σύμπαντος είναι μακρά, αλλά κλίνει προς τη δικαιοσύνη.» Μέχρι πριν από περίπου μια δεκαετία, φαινόταν, τουλάχιστον σε κοσμοπολίτικους κύκλους, ότι ο κόσμος κινείτο αναπόφευκτα προς τον διαφωτισμό, περισσότερη ισότητα και βαθύτερη ολοκλήρωση.

Ιδιαίτερα μετά την επανεκλογή του Τραμπ, αυτή η αισιοδοξία έχει σε μεγάλο βαθμό εξαφανιστεί. Εκτός από τις αριστερές παρυφές, όπου οι άνθρωποι συνεχίζουν να καλλιεργούν χιλιαστικές ελπίδες επανάστασης, η κυρίαρχη προοδευτική διάθεση φαίνεται να είναι ένας συνδυασμός σύγχυσης και απελπισίας. “Το πρόβλημα είναι ότι έχουμε χάσει το όραμά μας για το μέλλον και την ικανότητά μας να πείσουμε τους ανθρώπους ότι αν οι προοδευτικοί αναλάβουν τη διακυβέρνηση, το μέλλον τους θα είναι διαφορετικό,” μου είπε ο Τσίπρας. “Πρέπει να το συζητήσουμε αυτό ανοιχτά.”

Ρώτησα τον Τσίπρα αν βλέπει παγκόσμιους ηγέτες που δημιουργούν ένα μοντέλο που θα μπορούσε να αντισταθμίσει την αυταρχική απειλή. Ήταν επιφυλακτικός. Ως παιδί, είπε, ήταν μέλος της κομμουνιστικής νεολαίας της Ελλάδας. Μετά την πτώση του Τείχους του Βερολίνου, άρχισε να πιστεύει ότι μια κοινωνία δεν μπορεί να είναι ελεύθερη και να βασίζεται στην ισότητα χωρίς δημοκρατία. Αυτές τις μέρες, είπε, έχει αρχίσει να πιστεύει ότι η κατάσταση είναι τόσο σοβαρή που, δυστυχώς, “πρέπει να αγωνιστούμε όχι για έναν δημοκρατικό σοσιαλισμό, αλλά για έναν δημοκρατικό καπιταλισμό,” που θα αντιτίθεται στην ανερχόμενη ολιγαρχία και στον αυταρχισμό. Το να βρούμε πώς ένα τέτοιο σχέδιο μπορεί να προσεγγίσει την κατακερματισμένη προσοχή των ανθρώπων και να μιλήσει στις υπό διαμόρφωση ελπίδες τους, είναι ένα πολύ μεγάλο διακύβευμα. Που καθιστά την πραγματοποίηση των πρώτων μικρών βημάτων ακόμη πιο σημαντική.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη The Academy (@theacademy)

Ο Μάθιου Πέρι(Matthew Perry), ο Τσάντλερ από «Τα Φιλαράκια» , η θρυλική Τίνα Τέρνερ, συνθέτες αλλά και παλιοί αστέρες του Χόλυγουντ όπως ο Χάρι Μπελαφόντε ( Harry Belafonte), η Γκλέντα Τζάκσον, ( Glenda Jackson), ο Ryan O’Neal, ο Tom Wilkinson, Richard Lewis και άλλοι εκλιπόντες αστέρες ήταν ανάμεσα σε αυτούς του τιμήθηκαν.

Με ανάρτηση που έκανε στον επίσημο λογαριασμό της στο Instagram, η Finos Film έφτιαξε ένα ποτ πουρί με σκηνές από τις ταινίες: «Ένα Κορίτσι για Δύο», «Τζένη Τζένη», «Μια Ιταλίδα απ’ την Κυψέλη», «Λόλα», «Ο Ξυπόλητος Πρίγκηψ», «Λατέρνα, Φτώχεια και Φιλότιμο», «Οι Κληρονόμοι», «Είκοσι Γυναίκες και Εγώ», «Η Δίκη των Δικαστών», «Το Δόλωμα», «Το Λεβεντόπαιδο», «Το Ξύλο Βγήκε απ΄ τον Παράδεισο», «Η Ρένα είναι Οφσάιντ», «Δεσποινίς Διευθυντής» και «Κάτι Κουρασμένα Παλληκάρια».

«Η ελληνική γλώσσα έχει συνδεθεί με την παγκόσμια σκέψη σε όλα τα είδη λόγου, της τέχνης, του θεάτρου, της επιστήμης, της τεχνολογίας και μάλιστα με μοναδική διανοητική ένταση. Δεν αιχμαλωτίζεται και δεν πειθαρχείται. Είναι ευέλικτη και διαθέτει τόσο λεπτές αποχρώσεις νοημάτων που την κάνουν απλά.. μοναδική! Σήμερα γιορτάζουμε την ελληνική μας γλώσσα με ξεκαρδιστικές σκηνές από ταινίες. H 9η Φεβρουαρίου, ημέρα μνήμης του εθνικού ποιητή Διονυσίου Σολωμού, έχει καθιερωθεί από το 2017 ως Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας. Ο εορτασμός της επιδιώκει να αναδείξει τον θεμελιώδη ρόλο που διαδραμάτισε η ελληνική γλώσσα ανά τους αιώνες, όπως αυτός αποδεικνύεται από την ιστορικότητα και τη διαχρονικότητα της», αναφέρεται μεταξύ άλλων στην ανάρτηση της Φίνος φίλμ.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Finos Film (@finosfilm_official)