Η Επιτροπή αξιολόγησε δύο συστηματικές αναλύσεις που καλύπτουν μελέτες που δημοσιεύθηκαν κατά το διάστημα μεταξύ του 2010 και του Αυγούστου 2025.

Στις αναλύσεις εξετάσθηκαν τα εμβόλια γενικώς και ειδικότερα τα εμβόλια που περιέχουν θειομερσάλη, ένα συντηρητικό με βάση τον υδράργυρο για το οποίο υπήρχε φημολογία ότι συμβάλλει στην εμφάνιση του αυτισμού. Ο ισχυρισμός καταρρίφθηκε από επιστημονικές μελέτες.

«Μία αιτιώδης σχέση ανάμεσα στα εμβόλια και τις συνέπειες στην υγεία εξετάζεται μόνο όταν πολλές υψηλής ποιότητας μελέτες δείχνουν συστηματικά στατιστική συσχέτιση», διευκρινίζει η επιτροπή.

Είκοσι από 31 μελέτες βρήκαν ότι δεν υπάρχουν στοιχεία για τη σύνδεση ανάμεσα στα εμβόλια και τον αυτισμό, τονίζει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας.

Ενδεκα μελέτες που υποδείκνυαν έναν πιθανό σύνδεσμο κρίθηκαν ότι έχουν σημαντικά ελαττώματα και υψηλό κίνδυνο μεροληψίας, εξηγεί η επιτροπή του ΠΟΥ.

Τον περασμένο μήνα ο υπουργός Υγείας της κυβέρνησης Τραμπ, ο Ρόμπερτ Κένεντι, περιώνυμος αντιεμβολιαστής και οπαδός των θεωριών συνωμοσίας και των προκαταλήψεων που κυκλοφορούν χύδην στα κοινωνικά δίκτυα, δήλωσε σε συνέντευξή του στους New York Times ότι έδωσε προσωπικά εντολή στο Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Ασθενειών των ΗΠΑ (CDC) να αλλάξει την θέση του ότι τα εμβόλια δεν προκαλούν αυτισμό.

Τι συνέβη όμως; Το Ανώτατο Δικαστήριο του Τέξας ακύρωσε την εκτέλεση του Ρόμπερτ Ρόμπερσον, ο οποίος πάσχει από αυτισμό και του είχε επιβληθεί η εσχάτη των ποινών. Ο Ρόμπερσον είχε κατηγορηθεί και καταδικαστεί για τον θάνατο της κόρης του, παρά τις σοβαρές αμφιβολίες, που ακούστηκαν από πολλές πλευρές.

Η εφαρμογή της ποινής του 58χρονου σήμερα άνδρα, όμως, είχε ανασταλεί και πάλι την τελευταία στιγμή πριν από έναν χρόνο, αφού μια Επιτροπή της Βουλής του Τέξας τον κάλεσε να καταθέσει ενώπιον της, αναγνωρίζοντας πως η υπόθεση έμπαζε από πολλές πλευρές και προσπάθησε να απομακρύνει το ενδεχόμενο θανατικής ποινής.

Παρ’ όλ’ αυτά, ορίστηκε ξανά ημερομηνία εκτέλεσης, για τις 16 Οκτωβρίου φέτος, επιτείνοντας το μαρτύριο του 58χρονου. Τελικά, το Ανώτατο Δικαστήριο της Πολιτείας την ακύρωσε, επικαλούμενο την απόφαση που έλαβε σε μια παρόμοια υπόθεση που βασίστηκε στη μαρτυρία του ίδιου γιατρού.

Στην υπόθεση, που συνέβη, τον Οκτώβριο του 2024, που αφορούσε τον Άντριου Ρόαρκ, το Δικαστήριο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι από την εποχή που καταδικάστηκε ο Ρόαρκ, το 2000, «η επιστημονική γνώση για το σύνδρομο ανατάραξης βρέφους» έχει εξελιχθεί και ότι αν γινόταν δεκτή σήμερα η κατάθεση των ειδικών στη δίκη, ο κατηγορούμενος πιθανόν να είχε απαλλαγεί.

Λόγω της υπόθεσης του Ρόαρκ, το Ανώτατο Δικαστήριο ζήτησε επανάληψη της δίκης του Ρόμπερσον. Μεταξύ των υποστηρικτών του Ρόμπερσον ήταν και ο αστυνομικός Μπράιαν Γουάρτον που είχε αναλάβει την έρευνα εκείνη την εποχή αλλά και ο συγγραφέας επιτυχημένων δικαστικών θρίλερ Τζον Γκρίσαμ. Και οι δυο μετέφεραν την άποψη πως απλά ήταν είναι λανθασμένη η διάγνωση των γιατρών του νοσοκομείου όπου είχε μεταφερθεί η μικρή Νίκι, η κόρη του υποψήφιου θανατοποινίτη, το 2002.

Το μωρό είχε μεταφερθεί σε κρίσιμη κατάσταση, στα επείγοντα, και οι γιατροί θεώρησαν ότι ο θάνατός του οφειλόταν στο σύνδρομο ανατάραξης βρέφους. Επιπλέον, ο αυτισμός του Ρόμπερσον, που διαγνώστηκε επισήμως μόλις το 2018, είχε ερμηνευτεί τότε ως «αδιαφορία», γεγονός που εξόργισε τους παριστάμενους στη δίκη και συνέβαλε στην καταδίκη του.
Οι δικηγόροι του βασίστηκαν στην υπεράσπισή του υποψήφιου θανατοποινίτη, σε πρόσφατες ιατρικές αναλύσεις που αποδίδουν τον θάνατο της μικρής Νίκι σε σοβαρή πνευμονία, που δεν είχε διαγνωστεί εκείνη την εποχή, η οποία επιδεινώθηκε από τα ακατάλληλα φάρμακα που της συνταγογραφήθηκαν. Υπέρ αυτής της εκδοχής για τον θάνατο της μικρής τάχθηκαν με επιστολή τους 34 γιατροί.
Οι βουλευτές της Επιτροπής Ποινικής Δικαιοσύνης που είχαν καλέσει τον Ρόμπερσον να καταθέσει, εξέφρασαν τη λύπη τους, διότι σπάνια τα δικαστήρια εφαρμόζουν έναν πρωτοποριακό και σημαντικό νόμο που ψηφίστηκε το 2013 με στόχο ν΄ ανατρέπονται καταδίκες που βασίστηκαν σε επιστημονικά δεδομένα, τα οποία τελικά αποδείχθηκαν λανθασμένα.

Σε εκδήλωση στον Λευκό Οίκο, ο Τραμπ, συνοδευόμενος από τον υπουργό Υγείας Ρόμπερτ Φ. Κένεντι τζούνιορ και άλλους αξιωματούχους, δήλωσε ότι οι γυναίκες πρέπει να αποφεύγουν τη χρήση του Tylenol κατά την εγκυμοσύνη.

«Η παρακεταμόλη δεν είναι καλή. Ιδανικά, μια γυναίκα δεν θα την πάρει ποτέ» δήλωσε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας ότι η χρήση της θα πρέπει να περιορίζεται σε σοβαρές περιπτώσεις, όπως ο υψηλός πυρετός.

Ο Κένεντι υποστήριξε ότι ο FDA θα αναθεωρήσει την επισήμανση του φαρμάκου και θα προχωρήσει σε καμπάνια ενημέρωσης για την πιθανή σύνδεση της παρακεταμόλης με τον αυτισμό. Επίσης, προειδοποίησε για τη χρήση της παρακεταμόλης σε μικρά παιδιά, αναφέροντας ότι απαιτείται «συνετή ιατρική πρακτική».

Ο επικεφαλής του FDA, Μάρτι Μακάρι, δήλωσε ότι η λευκοβορίνη, χημικά συγγενής με το φυλλικό οξύ, μπορεί να βοηθήσει «εκατοντάδες χιλιάδες παιδιά».

Το φάρμακο χρησιμοποιείται ήδη για την αντιμετώπιση των παρενεργειών των χημειοθεραπειών, ενώ μικρές μελέτες έχουν δείξει κάποια βελτίωση στη γλώσσα και τη συμπεριφορά παιδιών με αυτισμό. Ωστόσο, οι ερευνητές τονίζουν ότι τα δεδομένα είναι περιορισμένα και δεν επαρκούν για να βγουν γενικευμένα συμπεράσματα.

President Donald J. Trump, @SecKennedy, @DrOzCMS, @NIHDirector_Jay, & @DrMakaryFDA announce the Autism Action Plan.

Make America Healthy Again. pic.twitter.com/1inEvIecYU

— The White House (@WhiteHouse) September 22, 2025

Η Αμερικανική Ένωση Μαιευτήρων και Γυναικολόγων επιμένει ότι η παρακεταμόλη θεωρείται ασφαλής κατά την εγκυμοσύνη, εφόσον χρησιμοποιείται με ιατρική καθοδήγηση. Από την πλευρά της, η εταιρεία Kenvue, που παράγει το Tylenol, απέρριψε κατηγορηματικά τους ισχυρισμούς του Τραμπ, υπογραμμίζοντας ότι «ανεξάρτητη επιστήμη δείχνει σαφώς ότι η παρακεταμόλη δεν προκαλεί αυτισμό».

Ο FDA δημοσίευσε ανακοίνωση που ενέκρινε εκδοχή της λευκοβορίνης από την GlaxoSmithKline, αλλά αργότερα απέσυρε το κείμενο, χωρίς να εξηγήσει τους λόγους. Το υπουργείο Υγείας αρνήθηκε να σχολιάσει.

Παράλληλα, το Εθνικό Ινστιτούτο Υγείας (NIH) ετοιμάζει μια αναλυτική έκθεση για τις αιτίες του αυτισμού, που αναμενόταν να δημοσιευτεί στις 29 Σεπτεμβρίου. Η αβεβαιότητα γύρω από το ζήτημα εντείνεται λόγω αυτής της καθυστέρησης.

Ο αριθμός των παιδιών που διαγιγνώσκονται με αυτισμό αυξάνεται.

Το 2022, περίπου 1 στα 31 παιδιά είχε διαγνωστεί με διαταραχή του αυτιστικού φάσματος, έναντι 1 στα 36 το 2020. Ειδικοί πιστεύουν ότι αυτή η αύξηση οφείλεται σε διάφορους παράγοντες, όπως η διεύρυνση του ορισμού του αυτισμού και η αυξημένη ευαισθητοποίηση.

Επιπλέον, η πρώιμη διάγνωση και παρέμβαση είναι κρίσιμη για τη βελτίωση των συμπτωμάτων και των δεξιοτήτων των παιδιών.

Ο αυτισμός θεωρείται πολυπαραγοντική διαταραχή. Αν και έχουν εντοπιστεί δεκάδες γονίδια που σχετίζονται με την πάθηση, κανένα από αυτά δεν προκαλεί αυτισμό από μόνο του, αλλά αυξάνει τον κίνδυνο. Περιβαλλοντικοί και νευροβιολογικοί παράγοντες, όπως επιπλοκές στην εγκυμοσύνη ή αλληλεπιδράσεις με το περιβάλλον, επίσης φαίνεται να παίζουν ρόλο στην ανάπτυξη της διαταραχής.

Ο παιδίατρος Peter Hotez, μιλώντας στο CNN, ανέφερε ότι είναι ανεύθυνο να αναζητούμε έναν μοναδικό παράγοντα για την πρόκληση ή θεραπεία του αυτισμού, καθώς η αιτία είναι σύνθετη και περιλαμβάνει πολλά διαφορετικά γονίδια και μηχανισμούς.

Για τον αυτισμό, τα συμπτώματα που θα πρέπει να ανησυχήσουν τους γονείς αλλά και για τις δομές που πρέπει να απευθυνθούν, εξηγεί η Αλεξία Κατσούλη, νοσηλεύτρια Ψυχικής Υγείας, ψυχολόγος -εγκληματολόγος MSc, γενική γραμματέας ΔΣ AMΚΕ «ΕΡΕΙΣΜΑ, ΨΥΧΙΚΗ YΓΕΙΑ ΚΑΙ ΨΥΧΙΑΤΡΟΔΙΚΑΣΤΙΚΗ»-Οικοτροφείο Α4«ΕΡΕΙΣΜΑ ΑΤΤΙΚΗΣ 1». Το Οικοτροφείο, φιλοξενεί ενήλικες άνω των 18 ετών με διαταραχές αυτιστικού φάσματος μετρίου βαθμού.

«Ο αυτισμός είναι μια πολύ σοβαρή νευροαναπτυξιακή διαταραχή, κατά την οποία ο εγκέφαλος αναπτύσσεται και λειτουργεί διαφορετικά, χωρίς να είναι απόλυτα κατανοητοί οι λόγοι που εμφανίζεται», όπως εξηγεί. «Αναμφισβήτητα όμως, η επιστημονική κοινότητα έχει εντοπίσει γενετικούς και γονιδιακούς παράγοντες, ενός ή και των δύο γονέων, που σε συνδυασμό με περιβαλλοντικούς είναι να δυνατό να επηρεάσουν την ανάπτυξη του εγκεφάλου στην πρώιμη ανάπτυξή του και ευθύνονται για τον κίνδυνο εμφάνισης αυτισμού. Οι παράγοντες αυτοί δεν είναι όλοι σαφείς, αλλά μπορεί να αφορούν χρωμοσωμικές ανωμαλίες, τοξικές γενετικές παραλλαγές, προχωρημένη ηλικία των γονέων κατά τη σύλληψη, έκθεση της μητέρας στην κύηση σε τοξικό περιβάλλον ή αλκοόλ, ανεπάρκεια λήψης βιταμινών στην κύηση, λοιμώξεις κατά την κύηση, οργανικά προβλήματα εμβρύου κατά την κύηση», αναφέρει η κ. Κατσούλη.

Τα πρώτα «σημάδια». Ο αυτισμός είναι μη αναστρέψιμη και προς το παρόν δια βίου διαταραχή και μπορεί να γίνει αντιληπτή ακόμη και από 14 μηνών, αλλά η επίσημη διάγνωση μπορεί να ακολουθήσει λίγο αργότερα. «Οι γονείς και ο παιδίατρος είναι συνήθως εκείνοι που παρατηρούν τα πρώτα “σημάδια”, όπως: έλλειψη ανταπόκρισης σε ερέθισμα, πλήρης απουσία ή περιορισμός βλεμματικής επαφής, καθυστέρηση ομιλίας, απουσία απαντητικού χαμόγελου, απουσία ενδιαφέροντος για άλλα παιδιά, ασυνήθιστη προσκόλληση σε λεπτομέρεια παιχνιδιού, μεγάλη επιμονή σε ρουτίνες, επαναλαμβανόμενες στερεοτυπικές κινήσεις (όπως φτερουγίσματα χεριών). Μεγαλώνοντας, παρουσιάζεται μειωμένη κοινωνική αλληλεπίδραση σε σύγκριση με άλλα παιδιά, διαφορετικός τρόπος επικοινωνίας, διαφορετική επεξεργασία των αισθητηριακών ερεθισμάτων και ανταπόκρισης σε αυτά. Πολλές φορές συνυπάρχει νοητική υστέρηση, ιατρικά σύνδρομα (όπως γαστρεντερικές διαταραχές) ή και άλλες αναπηρίες (όπως δυσκολία συντονισμού κινήσεων)», σημειώνει η κ. . Κατσούλη.

Τι είναι το «αυτιστικό φάσμα»: Πολλά άτομα με αυτισμό διαφέρουν – άλλες μορφές είναι πιο δύσκολες, άλλες πιο ήπιες και άλλες φανερώνουν εξαιρετικές ικανότητες του ατόμου, γι’ αυτό και αναφερόμαστε σε «αυτιστικό φάσμα», ανάλογα με τον βαθμό δυσκολίας στη λεκτική και μη λεκτική επικοινωνία, τον βαθμό κοινωνικής αλληλεπίδρασης, τον βαθμό λειτουργικότητας, προσθέτει η Αλεξία Κατσούλη. «Αυτό σημαίνει ότι μπορεί να διαφέρουν μεταξύ τους στις δεξιότητες καθημερινής ζωής, στη ρύθμιση συναισθημάτων και συμπεριφοράς, άλλα να παρουσιάζονται με μεμονωμένες “ξεχωριστές” ικανότητες, ενώ άλλα να έχουν την ανάγκη διαρκούς υποστήριξης λόγω σοβαρής αναπηρίας ή και περιορισμένης επικοινωνίας, να εμφανίζουν διεγερτική ή και αυτοκαταστροφική συμπεριφορά».

Πώς γίνεται η διάγνωση του αυτισμού; Η διάγνωση του αυτισμού τίθεται από παιδοψυχίατρους, παιδίατρους-αναπτυξιολόγους, από παιδονευρολόγους αλλά και από ψυχίατρους σε περιπτώσεις άνω των 18 ετών και πραγματοποιείται σε Κοινοτικά Κέντρα Ψυχικής Υγείας Παιδιών και Εφήβων (Ιατροπαιδαγωγικά), σε Ειδικές Μονάδες Αυτισμού Παιδοψυχιατρικής ή Ψυχιατρικής Κλινικής Νοσοκομείου, σε Ιατρεία Αναπτυξιακής Παιδιατρικής σε Παιδιατρικά και Γενικά Νοσοκομεία ή σε Ιδιωτικά Κέντρα Ειδικών Θεραπειών.

Σύμφωνα με την κ. Κατσούλη, δεν υπάρχει κάποιο καθιερωμένο διαγνωστικό εργαλείο για τον αυτισμό, ούτε και θεραπεία εξάλειψής του, αλλά υπάρχουν δοκιμασίες αξιολόγησης μέσω παρατήρησης ή συνέντευξης (όπως το ADOS-2, CARS), ωφέλιμες για υπόδειξη πιθανοτήτων αυτισμού. «Ακόμη πιο ωφέλιμο είναι να αναζητούνται δυσχέρειες του παιδιού και να αξιολογείται η συνολική του εικόνα στον παιδικό σταθμό, το σπίτι ή το σχολείο. Η πρώιμη διάγνωση, έγκαιρες παρεμβάσεις και το συνεχές της εξατομικευμένης ποιοτικής φροντίδας αυτών των ατόμων, με ειδικής παιδαγωγικής θεραπευτικό πρόγραμμα, με κατάλληλες εκπαιδευτικές, εργοθεραπευτικές και ψυχοκοινωνικές προσεγγίσεις είναι δυνατό να βελτιώνουν δεξιότητες και λειτουργικότητα και να τα οδηγούν σε μια όσο το δυνατό μεγαλύτερη αυτονομία και αξιοπρεπή διαβίωση. ‘Αλλωστε οι ανάγκες διαφοροποιούνται σε κάθε φάση της ζωής και γι’ αυτό είναι αναγκαία και πολύτιμη κάθε διεπιστημονική συνεργασία με τους γονείς, ώστε η μετάβαση να γίνεται όσο το δυνατό πιο ήπια, σε εξατομικευμένο πλαίσιο».

Τα παιδιά δικαιούνται θεραπείες ειδικής αγωγής (π.χ. λογοθεραπεία, εργοθεραπεία, συμβουλευτική γονέων), οι οποίες συνταγογραφούνται ετησίως. Την αποκλειστική αρμοδιότητα για να εισηγηθεί ένας φορέας το κατάλληλο εκπαιδευτικό εξατομικευμένο πλαίσιο υποστήριξης και φοίτησης (παράλληλη στήριξη ή φοίτηση σε Τμήμα Ένταξης σε σχολική μονάδα Γενικής Εκπαίδευσης ή Ειδικής Αγωγής) είναι τα Κέντρα Διεπιστημονικής Αξιολόγησης, Συμβουλευτικής και Υποστήριξης (ΚΕ.Δ.Α.Σ.Υ.). Παράλληλα, πέρα από κάθε διάγνωση, οι Κοινωνικές Υπηρεσίες των Δήμων ή Δημοσίων Νοσοκομείων συνεργάζονται με υγειονομικές περιφέρειες προκειμένου να διασυνδέουν οικογένειες και κρατικές δομές φιλοξενίας, όπως Κέντρα Ημέρας, Οικοτροφεία, Ξενώνες, σε περιπτώσεις που οικογένειες αδυνατούν να στηρίξουν το παιδί τους. «Η ύπαρξη αυτών των κρατικών δομών κρίνεται απαραίτητη», τονίζει η κ. Κατσούλη.

Δυσκολίες στην καθημερινότητα: Κάθε οικογένεια και τα μέλη της, όπως λέει η κ. Κατσούλη, βιώνουν αδιάκοπα πολύ σοβαρά ζητήματα, όταν μεγαλώνουν ένα παιδί με αυτισμό – κοινωνικά, οικονομικά, πρακτικά, σχολικά, εκπαιδευτικά, με ασίγαστη προσπάθεια και με τεράστια ψυχοσυναισθηματική πίεση. «Οι δυσκολίες στον αυτισμό παραμένουν σιωπηλές, όμως η ζωή στον αυτισμό δεν είναι μόνο μια δύσκολη ιστορία, αλλά μια ιστορία πολλών δυνατοτήτων – αρκεί να τη δημιουργήσουμε μέσα από πράξεις αποδοχής κάθε νευροδιαφορετικότητας και νευροτυπικότητας, μέσα από πράξεις περιορισμού του στίγματος».

«Ο μπαμπάς μου είναι αρκετά κοινωνικά αδέξιος. Ξέρετε, έχει Άσπεργκερ», είπε, πιθανότατα χωρίς να το πολυσκεφτεί.

Το αυθόρμητο σχόλιο προκάλεσε αμέσως αναστάτωση, καθώς ο ίδιος ο Μπιλ Γκέιτς δεν επιβεβαίωσε ποτέ δημόσια μια τέτοια διάγνωση.

Αν και προηγουμένως έχει παραδεχτεί ότι ταυτίζεται με χαρακτηριστικά στο φάσμα του αυτισμού, η αποκάλυψη της κόρης του σηματοδότησε την πρώτη φορά που ένα μέλος της οικογένειάς του αναφέρθηκε άμεσα σε μια συγκεκριμένη κατάσταση.

Οι ακροατές έσπευσαν να εκμεταλλευτούν το σχόλιο, το οποίο σύντομα έγινε viral σε όλες τις πλατφόρμες κοινωνικών μέσων, προκαλώντας συζήτηση και περιέργεια για το αν η Φοίβη είχε ακούσια αποκαλύψει το ιδιωτικό ιατρικό ιστορικό του πατέρα της.

Ο δισεκατομμυριούχος φιλάνθρωπος, 69 ετών, δεν έχει απαντήσει δημόσια στην αποκάλυψη.

Ωστόσο, στα απομνημονεύματά του το 2023 Source Code, ο Γκέιτς έγραψε ότι αν μεγάλωνε σήμερα, πιθανότατα θα διαγιγνώσκονταν με διαταραχή του φάσματος του αυτισμού.

Στο βιβλίο, αφηγήθηκε πώς αγωνίστηκε με τις κοινωνικές αλληλεπιδράσεις ως παιδί και συχνά επικεντρώθηκε υπερβολικά σε συγκεκριμένα ενδιαφέροντα – κλασικά χαρακτηριστικά του Asperger, το οποίο θεωρείται πλέον μέρος του ευρύτερου φάσματος του αυτισμού.

«Ήμουν ένα υπερ-εστιασμένο παιδί. Χανόμουν τόσο πολύ σε αυτό που έκανα, που ξεχνούσα να φάω», έγραψε ο Γκέιτς. «Πιθανότατα θα είχα διαγνωστεί σήμερα, και αυτό δεν είναι κακό – είναι μέρος του ποιος είμαι».

Ο Γκέιτς μίλησε περαιτέρω για το γεγονός ότι συνειδητοποίησε ότι ήταν διαφορετικός από τους συνομηλίκους του όταν μεγάλωνε σε συνέντευξη που έδωσε τον Φεβρουάριο στο Axios.

«Πάντα ήξερα ότι ήμουν διαφορετικός με τρόπους που προκαλούσαν σύγχυση στους ανθρώπους όσον αφορά στο επίπεδο ενέργειας και την έντασή μου και το ότι έφευγα και απλά μελετούσα πράγματα», είπε.

Και είναι λίγο μπερδεμένο όταν είσαι παιδί, ότι είσαι διαφορετικός, ή ότι οι άνθρωποι αντιδρούν σε σένα με κάποιους τρόπους, ή ότι οι κοινωνικές σου δεξιότητες – κάνεις λάθη σε διάφορα πράγματα.

“Σίγουρα πιστεύω ότι οι γονείς μου, ίσως κάπως ακούσια, επειδή δεν υπήρχε διάγνωση, αλλά ο τρόπος που μου εξηγούσαν τα πράγματα ή με πίεζαν να κοινωνικοποιηθώ ήταν πολύ χρήσιμος“, συνέχισε.

Η αδελφή του Νικόλα, Μαντώ, ανέβασε στο Tik Tok ένα βίντεο με την ταλαιπωρία του Νικόλα, ο οποίος φαίνεται ξεκάθαρα να κοιμάται σε ένα γραφείο νοσοκομείου. Το συγκεκριμένο βίντεο προκάλεσε κύμα συμπαράστασης προς την οικογένεια από χιλιάδες απλούς πολίτες.

«Σκοπός του βίντεο που ανέβασα, ήταν να δει ο κόσμος την κατάσταση και να πιεστούν οι αρμόδιοι, ώστε να δώσουν λύση. Η συμπαράσταση του κόσμου προς εμάς ήταν τεράστια. Γιατροί, άνθρωποι που σχετίζονται με άτομα με αυτισμό και χιλιάδες πολίτες, οι οποίοι δεν μας ήξεραν, ήρθαν σε επαφή μαζί μας. Ο απλός κόσμος ενδιαφέρεται και οι αρμόδιοι, που πληρώνονται για να κάνουν τη δουλειά τους, δεν ασχολήθηκαν καν. Ο μικρός μαζί μου ηρεμεί αρκετά και γι’ αυτό βρίσκομαι συνέχεια δίπλα του, όπως και η μητέρα μας. 

Έχουμε αφήσει τις δουλειές μας τόσες μέρες και οι αρμόδιοι άλλα μας λένε τη μία στιγμή και άλλα την άλλη. Ό,τι συμβαίνει, το μαθαίνουμε τρεις ώρες μετά. Τη δική τους ανεπάρκεια την πληρώνει πρώτα το παιδί και μαζί του και η υπόλοιπη οικογένεια», τονίζει η Μαντώ Καραβά.

Η «Οδύσσεια» του παιδιού ξεκίνησε στις 29 Σεπτεμβρίου

Σύμφωνα με το ethnos.gr, η οικογένεια ήταν πρόθυμη να πάει ακόμα και σε νοσοκομείο της Θεσσαλονίκης, όταν τους προτάθηκε από το Εθνικό Σύστημα Υγείας, προκειμένου να έχει την απαιτούμενη νοσηλεία ο Νικόλας. Ωστόσο, χωρίς οι δύο γυναίκες να γνωρίζουν την αιτία και ποιος έλαβε τη συγκεκριμένη απόφαση, τελευταία στιγμή σταμάτησε η διαδικασία μεταφοράς του 13χρονου στο Νοσοκομείο «Παπανικολάου», όπου υπάρχει κλίνη κλειστού τύπου για τέτοιες περιπτώσεις.

Όλα αυτά συμβαίνουν, παρά το γεγονός ότι γιατροί έχουν αποφανθεί ότι ο Νικόλας χρήζει νοσηλείας και παρά το ότι υπάρχει εισαγγελική παρέμβαση, ώστε να βρεθεί η κατάλληλη κλίνη για τον 13χρονο.

Όπως αναφέρει στο ethnos.gr η μητέρα του 13χρονου, στις 29 Σεπτεμβρίου ο Νικόλας χρειάστηκε να μεταφερθεί στο Νοσοκομείο Παίδων «Αγία Σοφία»: «Εκεί μας είπανε ότι δεν υπάρχει κλίνη, αν και ο θεράπων γιατρός δέχτηκε ότι ο Νικόλας χρήζει νοσηλείας και πρέπει να μπει σε κάποιο νοσοκομείο, το οποίο θα διαθέτει την κατάλληλη κλίνη. Στις 2 Οκτωβρίου βρεθήκαμε στο «Τζάνειο», όπου μας είπανε ότι οι κλίνες που διαθέτουν, είναι ανοιχτού τύπου και δε γίνεται να νοσηλευτούν σε αυτές περιπτώσεις σαν του Νικόλα. Μας είπανε να πάμε στο ‘’Καραμανδάνειο’’ Νοσοκομείο της Πάτρας, όπου υπάρχει κλίνη κλειστού τύπου. Πήγαμε και εκεί αλλά η κλίνη ήταν ανοιχτού τύπου. Αναγκαστήκαμε να γυρίσουμε πίσω».

Η παλινωδία με το νοσοκομείο «Παπανικολάου»

Στις 8 Οκτωβρίου η οικογένεια επιχείρησε να στείλει το Νικόλα στο ειδικό σχολείο που φοιτά αλλά εκεί ο 13χρονος χτύπησε μία δασκάλα.

«Με τους καθηγητές του έχουμε άψογη συνεργασία. Ο διευθυντής με πήρε τηλέφωνο και μου είπε να πάω από εκεί και εκείνος θα καλέσει το ΕΚΑΒ και την εισαγγελία. Με εισαγγελέα πήγαμε ξανά στο ‘’Αγία Σοφία’’ και μας είπανε ότι η καλύτερη λύση είναι να μεταφερθεί το παιδί στο νοσοκομείο ‘’Παπανικολάου’’ της Θεσσαλονίκης, όπου υπάρχει η κατάλληλη κλίνη», σημειώνει η μητέρα.

Η εισαγγελέας αρχικά δεν ήθελε να μεταφερθεί το παιδί για νοσηλεία στη Θεσσαλονίκη, προκειμένου να αποφύγει το ίδιο αλλά και η οικογένεια την ταλαιπωρία. Ωστόσο, το απόγευμα της 9ης Οκτωβρίου πείστηκε, αφού υπήρχε και η σύμφωνη γνώμη της μητέρας και ξεκίνησε η διαδικασία για τη μεταφορά του 13χρονου με το ΕΚΑΒ. Επρόκειτο να ξεκινήσει η μεταφορά την Πέμπτη 10 Οκτωβρίου, στις 7:00 το πρωί.

«Ξαφνικά, χθες το μεσημέρι, μας είπανε ότι ακυρώθηκε η μεταφορά με εντολές… άνωθεν. Φυσικά ποτέ δε μάθαμε την αιτία, ούτε ποιος έδωσε την εντολή να μην πάει το παιδί στη Θεσσαλονίκη. Το παιδί είναι εντελώς αποδιοργανωμένο. Το έχουμε κάνει… βαλίτσα, να το πηγαίνουμε κάθε μέρα σε όποιο νοσοκομείο έχει εφημερία. 

Περιμένουμε μια λύση αλλά κανείς δεν σκύβει πάνω από το πρόβλημα. Το παιδί κοιμήθηκε στο ‘’Αγία Σοφία’’ σε γραφείο. Το ίδιο έγινε ένα βράδυ και στο ‘’Αγλαΐα Κυριακού”. Μετά από διαμαρτυρίες μου μας έβαλαν στην Ορθοπεδική Κλινική, ώστε να μπορέσω και εγώ να κοιμηθώ λίγο. Η περιπέτειά μας δεν έχει τέλος. Δεν μας μετέφεραν στο ‘’Παπανικολάου’’ αλλά δεν μας έδωσαν και κάποια εναλλακτική λύση. Βρισκόμαστε εντελώς στον ‘’αέρα’’. Είμαστε διατεθειμένοι να πάμε οπουδήποτε, αρκεί το παιδί μου να βοηθηθεί».

Με απόφαση της γενικής συνέλευσης του ΟΗΕ (Ψήφισμα 62/139), στις 18 Δεκεμβρίου 2007, καθιερώθηκε η Παγκόσμια Ημέρα Ενημέρωσης για τον Αυτισμό (World Autism Awareness Day) και στο πλαίσιό της, κάθε χρόνο στις 2 Απριλίου, πραγματοποιούνται εκδηλώσεις ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης του κοινού.

Σύμφωνα με τα τελευταία ερευνητικά δεδομένα, τα τελευταία 30 χρόνια, παρατηρείται παγκοσμίως, ραγδαία αύξηση του ποσοστού των παιδιών με αναπτυξιακές διαταραχές και ειδικότερα με διάγνωση Διαταραχής Αυτιστικού Φάσματος. Συγκεκριμένα, τα ερευνητικά δεδομένα υποδεικνύουν αύξηση του ποσοστού από 62 στα 10.000 παιδιά (1 στα 162) το 2012, σε 65 στα 10.000 παιδιά (1 στα 154) το 2021.

Παρόλα αυτά, όπως περιγράφεται και στον ορισμό, μιλάμε για ένα ευρύ φάσμα νεύρο – Αναπτυξιακών Διαταραχών και ως εκ τούτου, τα παιδιά και τα άτομα με Δ.Α.Φ. παρουσιάζουν διαφορετικά κλινικά προφίλ καθώς και ένα ευρύ φάσμα ποικίλων και διαφορετικών δυσκολιών, με διαφορετική ένταση και βαρύτητα. 

«Τα ερωτηματικά που προκύπτουν στους γονείς στην αρχική διάγνωση είναι πολλά και το άγχος τεράστιο. Επιπλέον, ένα συντριπτικό ποσοστό του πληθυσμού και της κοινωνίας έχει εσφαλμένη εικόνα τόσο για τις δυνατότητες όσο και για τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα παιδιά με Δ.Α.Φ. καθώς και της προοπτικής εξέλιξης τους» επισημαίνει ο κ. Σταμάτης Σουρβίνος, Αντιπρόεδρος του Σωματείου Λογοθεραπευτών – Λογοπεδικών Ελλάδος, εμπνευστής και ιδρυτής του A.S.L.T. program και προσθέτει:

«Ως εκ τούτου, είναι χρήσιμο να γνωρίζουμε πως το γεγονός ότι ένα παιδί διαγιγνώσκεται με Δ.Α.Φ δεν συνεπάγεται απαραίτητα ούτε νοητική υστέρηση αλλά ούτε και εξαιρετικά υψηλό δείκτη ευφυΐας, παρότι κατά περίπτωση δύναται υφίστανται ένα από τα παραπάνω. Επιπλέον, τα παιδιά με Δ.Α.Φ δεν έχουν προκαθορισμένη πρόγνωση αναφορικά με την κατάκτηση δεξιοτήτων και την ένταξη τους στο κοινωνικό σύνολο, εν αντιθέσει ένας από τους καθοριστικότερους παράγοντες είναι η μικρή ηλικία διάγνωσης και έναρξης εξιδεικευμένης Πρώιμης Παρέμβασης. 

Πρόγραμμα λογοθεραπευτικής παρέμβασης στο νερό

Το A.S.L.T program αποτελεί το 1ο πρόγραμμα λογοθεραπευτικής παρέμβασης στο νερό, με ερευνητικά δεδομένα παγκοσμίως, το οποίο έχει αποδεδειγμένα ταχύτερα και μεγαλύτερα αποτελέσματα στην κατάκτηση του λόγου και της ομιλίας αναφέρεται σε ένα πολύ μεγάλο ποσοστό παιδιών, προσχολικής και πρώτης σχολικής ηλικίας με Διαταραχή Αυτιστικού Φάσματος και κατ’ επέκταση με αναπτυξιακές διαταραχές, αλλά και γενικότερα δυσκολίων κατανόησης, έκφρασης και επικοινωνίας.

Η εκμετάλλευση του υγρού στοιχείου και των ιδιοτήτων του», εξηγεί ο κ. Σουρβίνος, «όπως η υδροστατική πίεση, η άνωση, η θερμότητα κ.λπ., δημιουργούν μία πνευματική ανάταση καθώς επίσης συμβάλλουν στη μείωση των αισθητηριακών, την αύξηση του χρόνου προσοχής και συγκέντρωσης και άλλων καθοριστικών για την παρέμβαση τομέων.  Επίσης, το υδάτινο περιβάλλον, όπως είναι εύκολα αντιληπτό, αποτελεί για το συντριπτικό ποσοστό των παιδιών, έναν εξαιρετικά ενισχυτικό παράγοντα, με πληθώρα δραστηριοτήτων που καθιστούν την παρέμβαση μία ευχάριστη διαδικασία και έχουν ως αποτέλεσμα την ταχύτερη κατάκτηση δεξιοτήτων. Επιπλέον, το γεγονός πως το συγκεκριμένο πρόγραμμα εκτός από τα οφέλη των φυσικών ιδιοτήτων του υγρού στοιχείου, διέπεται και από συγκεκριμένα πρωτόκολλα παρέμβασης/δραστηριοτήτων, καθώς και από προσαρμοσμένο υλικό στο νερό, στοιχεία τα οποία συμβάλλουν καθοριστικά στην αποτελεσματικότητα του προγράμματος».

Το A.S.L.T. program παρέχεται, αποκλειστικά στην Ελλάδα, στις εγκαταστάσεις του κλειστού κολυμβητηρίου του Ο.Α.Κ.Α. σε συνεργασία με τον Σύλλογο Θεραπευτικής Κολύμβησης «Ιππόκαμπος» από τον κ. Σουρβίνο, ενώ οι υπόλοιπες παρεμβάσεις στις εγκαταστάσεις του A.S.L.T. Center από τον ίδιο και τους συνεργάτες του στη περιοχή της Νέας Φιλαδέλφειας.

Μετά την επιτυχημένη ολοκλήρωση της Πρώτης Πιστοποίησης στο A.S.L.T program, ανακοινώθηκε και ο 2ος κύκλος Πιστοποιήσεων, τον Μάιο του 2024, στο 1ο Ολοκληρωμένο Πρόγραμμα Λογοθεραπευτικής Παρέμβασης στο Νερό παγκοσμίως. Τα πρώτα αλλά και μοναδικά έως σήμερα ερευνητικά δεδομένα που αφορούν την αποτελεσματικότητά της λογοθεραπευτικής παρέμβασης στο νερό, αφορούν αποκλειστικά το A.S.L.T. program.

Οι υπεύθυνοι του προγράμματος αναζητούν επαγγελματίες λογοθεραπευτές, οι οποίοι θα εκπαιδευτούν και θα αποτελέσουν πιστοποιημένους συνεργάτες, που θα εποπτεύονται και θα έχουν τη στήριξη τους. Στόχος να έχουν τη δυνατότητα να παρέχουν υψηλής ποιότητας υπηρεσίες λογοθεραπείας στο νερό, έχοντας πλήρη κατάρτιση του προγράμματος.

Πιο συγκεκριμένα, η πιστοποίηση θα περιλαμβάνει τους παρακάτω βασικούς τομείς (Σε θεωρητικό αλλά και πρακτικό επίπεδο, με εκπαίδευση αλλά και εξέταση σε όλους τους τομείς):

–  Εκπαίδευση προσαρμοσμένης κολύμβησης

–  Εισαγωγή και Ανάλυση των ερευνητικών δεδομένων

–  Λογοθεραπευτική Παρέμβαση στο Νερό

–         Τομείς παρέμβασης

–         Πρωτόκολλα Παρέμβασης

–         Υλικό

–  Πιστοποίηση Πρώτων βοηθειών

Επιπλέον, όλοι οι πιστοποιημένοι συνεργάτες θα λάβουν το,  προσαρμοσμένο στις ανάγκες του υγρού στοιχείου, οπτικοποιημένο υλικό παρέμβασης το οποίο είναι απαραίτητο για την παροχή των υπηρεσιών του A.S.L.T. program. Το συγκεκριμένο υλικό αποτελεί και το μοναδικό υλικό του οποίου η καταλληλόλητα έχει μετρήσιμα ερευνητικά δεδομένα αναφορικά με τη λογοθεραπευτική παρέμβαση στο νερό.

Οραματιζόμενη την αποτελεσματική ένταξη και ενσωμάτωση των ατόμων με αυτισμό στο κοινωνικό σύνολο, η ΚΑΕ Παναθηναϊκός ΑΚΤΟΡ, με τη σημαντική στήριξη του Μεγάλου της Χορηγού, ΟΠΑΠ, έχει ιδρύσει από το 2018 την PAO BC Academy ASD. Πρόκειται για το πρώτο πρόγραμμα σταθερής και συστηματικής προπόνησης σε ομαδικό άθλημα, το οποίο απευθύνεται σε άτομα που ανήκουν στο φάσμα του αυτισμού.

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Αυτισμού, ο ΟΠΑΠ συνάντησε άτομα από την PAO BC Academy ASD, κατά τη διάρκεια προπόνησής τους, και μίλησε μαζί τους για τα πολύ σημαντικά οφέλη που τους προσφέρει ο αθλητισμός. Γιατί «κάθε μπάλα αναζητά τον παίκτη της» και η PAO BC Academy ASD, με την υποστήριξη του ΟΠΑΠ, βοηθά κάθε μπάλα να βρεθεί στα κατάλληλα χέρια.