Ο κ. Ν. Κακλαμάνης προέβη στην ακόλουθη δήλωση:

«Εκφράζω τα θερμά συγχαρητήριά μου στον Εμμανουήλ Καραλή για τη νέα μεγάλη επιτυχία του στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου, στην Πολωνία.

Η κατάκτηση του ασημένιου μεταλλίου σε παγκόσμιο επίπεδο δεν είναι απλή υπόθεση. Είναι αποτέλεσμα σκληρής δουλειάς, προσωπικών θυσιών και αδιάκοπης προσπάθειας του μεγάλου μας αθλητή, ο οποίος με “όπλα” την υπομονή και την επιμονή απέδειξε για ακόμη μία φορά ότι τα μεγάλα όνειρα και οι στόχοι που φαίνονται άπιαστοι μπορούν να επιτευχθούν.

Η δεύτερη θέση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα δεν είναι μόνο μια ατομική νίκη, αλλά και μια τεράστια έμπνευση για τα νέα παιδιά στην Ελλάδα που αγαπούν τον αθλητισμό και πιστεύουν στο “ευ αγωνίζεσθαι”.

“Μανόλο” μην σταματάς να μας κάνεις υπερήφανους!».

Η απίστευτη Νόρα Δράκου είχε κι άλλο να δώσει στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του Βελιγραδίου. Η δεύτερη θέση στα 50μ. ύπτιο άνοιξε την… όρεξη της 32χρονης πρωταθλήτριας, που έκανε μία απίθανη κούρσα στον τελικό των 50μ. ελεύθερο και πήρε δεύτερο ασημένιο μετάλλιο, χάνοντας μόλις για τρία εκατοστά του δευτερολέπτου από την Ουγγαρέζα Πέτρα Σενάνσκι.

Η Δράκου τερμάτισε στο εξωπραγματικό 24.59, διαλύοντας το πανελλήνιο ρεκόρ (24.89) που είχε σημειώσει στον προκριματικό και πιάνοντας το όριο για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Παρισιού.

Μπορεί ο ίδιος να ζήτησε από την μαμά του να τον «ξεματιάσει», αφού «ταλαιπωρήθηκε» μέχρι να περάσει στον τελικό, με 2 αποτυχημένες προσπάθειες και το κοντάρι του να γλιστράει στη δεξαμενή, όμως η νίκη του είναι αποκλειστικά δική του και δεν ήταν καθόλου εύκολη.

Ο Εμμανουήλ Καραλής λίγες ώρες μετά την κατάκτηση του μεταλλίου στην «αιώνια πόλη» έγραψε στα social media:

«Αυτό το μετάλλιο κατέχει μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου, όχι λόγω του σχεδίου ή του χρώματος του, αλλά λόγω του ταξιδιού που συμβολίζει. Κατά τη διάρκεια της πρόκρισης, τραυματίστηκα στον αστράγαλό μου. Δύο μέρες μετά, μετά από θεραπεία αποφασίσαμε να κατέβω στον τελικό και να δώσω τον καλύτερο εαυτό μου. Πονούσα αλλά δεν το άφησα να με σταματήσει. Τα κατάφερα, δίνοντας όλο μου το είναι παρά τον τραυματισμό.

Αυτή η εμπειρία με δίδαξε ότι οι άνθρωποι είναι ικανοί για απίστευτα κατορθώματα. Μπορούμε να ξεπεράσουμε τα όριά μας και να πετύχουμε εκπληκτικά πράγματα, ακόμα και όταν οι πιθανότητες είναι εναντίον μας. Ο πόνος είναι προσωρινός, αλλά ο θρίαμβος του ανθρώπινου πνεύματος είναι αιώνιος».

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Emmanouil Karalis (@manolo)

Η Χριστίνα Μπούρμπου και η Ευαγγελία Αναστασιάδου κατέκτησαν το πρώτο τους μετάλλιο ως πλήρωμα σε ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ανδρών/γυναικών.

Οι δύο Ελληνίδες τερμάτισαν στη δεύτερη θέση στον μεγάλο τελικό της δικώπου με χρόνο 08:00.87. Μπροστά τους βρέθηκε μόνο το πολύ δυνατό πλήρωμα της Ρουμανίας με τις Ιοάνα Βριντσεάνου και Ροξάνα Ανγκέλ (07:52.05). Κάπως έτσι, θα φέρουν πίσω στην πατρίδα το ασημένιο μετάλλιο.

Η Άννα Κορακάκη κατέκτησε την Πέμπτη το ασημένιο μετάλλιο στο 10αρι αεροβόλο στο Παγκόσμιο πρωταθλήμα σκοποβολής του Μπακού και έγραψε ιστορία.

Η Ελληνίδα “χρυσή” Ολυμπιονίκης του 2016 κέρδισε μετάλλιο για 4η σερί φορά στη διοργάνωση και είναι απόλυτα ευχαριστημένη από την απόδοσή της και φυσικά από την πορεία της στο 2023.

Η Άννα Κορακάκη θέλησε να μοιραστεί με τους “φίλους” της στα social media τις σκέψεις της για το μετάλλιο αλλά και για το μέλλον.

Η ανάρτηση της Άννας Κορακάκη:

“ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΡΙΑ!!! 4 Παγκόσμια Πρωταθλήματα από την αρχή της καριέρας μου, 4 σερί μετάλλια σε όλα τους (τα παγκόσμια πρωταθλήματα μέχρι τώρα στη σκοποβολή γινόταν κάθε τέσσερα χρόνια)!

Και ήρθε να προστεθεί φέτος σε μία τρελή χρονιά, γεμάτη μετάλλια σε κάθε διοργάνωση που συμμετείχα! Δεν έχω λόγια πια. Ό,τι αποτελούσε κάποτε άπιαστο όνειρο, που ίσως κάποιος κατακτά μία μόνο φορά, ή λίγες φορές, τολμώ να πω πως φαίνεται πια να αποτελεί μία “επανάληψη”. Υπάρχει μεγαλύτερη ευλογία (αθλητικά) από αυτό;!

Φυσικά δε θα ήταν τόσο “εύκολο” αν δεν είχα πλάι μου τους καλύτερους. Τον κορυφαίο προπονητή και πατέρα μου Τάσο Κορακάκη, την εκπληκτική ομάδα της stoiximan , της underarmour και πολλών ακόμα αξιόλογων συνεργατών! Αυτό το μετάλλιο είναι εξαιρετικά αφιερωμένο στο αίμα μου, στον αδερφό μου, που προετοιμαζόταν πυρετωδώς όλο το καλοκαίρι και δε μπόρεσε να συμμετέχει σ’ αυτόν τον αγώνα, λόγω ενός θέματος υγείας. Ξέρω ότι όπως πάντα με στήριζε, καμάρωνε από μακριά και αγωνιούσε. Του αξίζουν όλα τα μετάλλια του κόσμου.

Αυτά παιδιά, δεν έχω κάτι άλλο να πω! Μόνο ότι είμαι τέρμα ευτυχισμένη, ευγνώμων και πλήρης! Και ότι έρχονται και άλλα πολύ όμορφα πράγματα…!”.