Ο παρακάτω χάρτης δείχνει, με βάση τις δηλώσεις των κρατών, πόσα άρματα μάχης θα λάβει η Ουκρανία.

Όσοι αναλυτές έχουν μελετήσει την στρατηγική του Πούτιν, αναφέρουν πως είναι πολύ μικρή η πιθανότητα κλιμάκωσης της έντασης από την πλευρά της Ρωσίας, σε σημείο να προκαλέσει την απάντηση του ΝΑΤΟ.

Ο λόγος είναι ένας, ο Ρώσος πρόεδρος ξέρει πολύ καλά ότι δεν θα μπορούσε να επιβιώσει από μία τέτοια αντιπαράθεση.  «Ένας από τους λίγους στόχους που μοιράζονται η ηγεσία της Ρωσίας και των ΗΠΑ αυτή τη στιγμή είναι η αποφυγή μιας άμεσης σύγκρουσης μεταξύ των δύο δυνάμεων», λέει ο Malcolm Chalmers, αναπληρωτής γενικός διευθυντής στο think tank Royal United Services Institute στο Λονδίνο.

• «Η Ρωσία γνωρίζει ότι μια συμβατική αντιπαράθεση με το ΝΑΤΟ θα τελείωνε πολύ γρήγορα γι ‘αυτήν. Ωστόσο, υπάρχει κάποιο νόημα να ενισχύουμε την ιδέα ότι είναι διατεθειμένη να αναλάβει αυτό το ρίσκο, αν σημαίνει ότι μπορεί να αποσπάσει περισσότερες παραχωρήσεις από τη Δύση», προσθέτει.

Πολλοί Ευρωπαίοι αξιωματούχοι και πηγές του ΝΑΤΟ συμφώνησαν με την ανάλυση ότι ο Πούτιν είναι απίθανο να κάνει χρήση των πυρηνικών, αν και η πιθανότητα έπρεπε να ληφθεί σοβαρά υπόψη για να αποφευχθεί. Το ερώτημα είναι, με ποιο κόστος αποφεύγεται;

Η Ουκρανία πιθανότατα θα συνεχίσει να ζητά περισσότερα όπλα και μεγαλύτερη υποστήριξη από τους συμμάχους της όσο περισσότερο διαρκεί ο πόλεμος. Κάθε φορά, κάθε μέλος του ΝΑΤΟ θα πρέπει να σταθμίζει αν αξίζει ή όχι το ρίσκο ή αν το να καθυστερεί βοηθάει περισσότερο το Κρεμλίνο.

• Ανάλυση του CNN, επιχειρεί να δώσει απάντηση στο ερώτημα. Καταρχάς, με το αφήγημα της σύγκρουσης Δύσης-Ρωσίας μέσω Ουκρανίας, το Κρεμλίνο επιχειρεί να αποπροσανατολιστεί η συζήτηση από το γεγονός ότι η Ρωσία εξαπέλυσε απρόκλητη επίθεση στην Ουκρανία και κατέλαβε παράνομα τμήματα ενός κυρίαρχου κράτους.

Ειδικοί εξηγούν γιατί η αποστολή των αρμάτων μάχης δεν αποτελεί άμεση εμπλοκή του ΝΑΤΟ και της Δύσης στον πόλεμο.

• «Ο πόλεμος (σσ. με άμεση εμπλοκή) θα απαιτούσε πλήγματα που θα πραγματοποιούνταν από δυνάμεις των ΗΠΑ ή του ΝΑΤΟ, με στολή, που θα επιτίθονταν από το έδαφος του ΝΑΤΟ εναντίον ρωσικών δυνάμεων, ρωσικού εδάφους ή του ρωσικού πληθυσμού», εξηγεί ο William Alberque, από το Διεθνές Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών.

«Οποιαδήποτε μάχη της Ουκρανίας, με οποιαδήποτε συμβατικά όπλα, εναντίον οποιωνδήποτε ρωσικών δυνάμεων, δεν είναι πόλεμος των ΗΠΑ/ΝΑΤΟ στην Ουκρανία, όσο κι αν η Ρωσία θέλει να το ισχυριστεί», προσθέτει.

Ο Alberque παραπέμπει στον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, ο οποίος ορίζει ότι τίποτα «δεν θα θίγει το εγγενές δικαίωμα της ατομικής ή συλλογικής αυτοάμυνας, εάν εκδηλωθεί ένοπλη επίθεση κατά μέλους των Ηνωμένων Εθνών, μέχρις ότου το Συμβούλιο Ασφαλείας λάβει τα αναγκαία μέτρα για τη διατήρηση της διεθνούς ειρήνης και ασφάλειας».

Η Ρωσία είναι μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ και έχει χρησιμοποιήσει το βέτο της για να εμποδίσει την καταδίκη των ενεργειών της στην Ουκρανία. Το Κρεμλίνο προσπάθησε ασφαλώς να εκμεταλλευτεί ορισμένες γκρίζες ζώνες που είναι εγγενείς σε κάθε σύγχρονο πόλεμο για να ισχυριστεί εσφαλμένα ότι το ΝΑΤΟ είναι ο κύριος επιτιθέμενος στη σύγκρουση στην Ουκρανία.

Αυτές οι γκρίζες ζώνες μπορεί να περιλαμβάνουν τη χρήση των δυτικών μυστικών υπηρεσιών για την πραγματοποίηση επιθέσεων σε ρωσικούς στόχους.

• Θα μπορούσαν επίσης να περιλαμβάνουν την κήρυξη του πολέμου κατά της τρομοκρατίας από τις ΗΠΑ και την επίκληση του άρθρου 5 του ΝΑΤΟ μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου, κατά τις οποίες η Αμερική δέχθηκε επίθεση από τρομοκράτες και όχι από ένα κράτος.

Ο γραμματέας του Συμβουλίου Ασφαλείας της Ρωσίας, Νικολάι Πατρούσεφ, υποστήριξε ότι η Δύση προσπαθεί να «καταστρέψει» τη Ρωσία. Ο Ανατόλι Αντόνοφ, πρεσβευτής της Ρωσίας στις Ηνωμένες Πολιτείες, δήλωσε ότι η αμερικανική κυβέρνηση πιέζει την Ουκρανία να «πραγματοποιήσει τρομοκρατικές επιθέσεις στη Ρωσία».

Φυσικά, όποια μικρή αξία και αν έχουν αυτοί οι αμφίβολοι ισχυρισμοί, ωχριούν μπροστά στην τεκμηριωμένη βαρβαρότητα και τις παράνομες ενέργειες των ρωσικών δυνάμεων στην Ουκρανία από τότε που ο Πούτιν διέταξε την εισβολή.

Αλλά το γεγονός ότι υπάρχουν και λαμβάνονται σοβαρά υπόψη από αναλυτές και σχολιαστές εκτός Ρωσίας, συμπεριλαμβανομένης της Ουάσινγκτον, δίνει τροφή για σκέψη.

• Ο John Herbst, πρώην πρεσβευτής των ΗΠΑ στην Ουκρανία και ανώτερος διευθυντής του Κέντρου Ευρασίας στο Ατλαντικό Συμβούλιο, εξηγεί ότι η προώθηση της ιδέας ότι πρόκειται για έναν πόλεμο μεταξύ ΝΑΤΟ και Ρωσίας βοηθά να εξηγηθεί στο εσωτερικό ακροατήριο του Πούτιν γιατί η εισβολή δεν πέτυχε τόσο γρήγορα όσο ήλπιζε η Ρωσία.

«Επειδή ο ρωσικός στρατός έχει αποτύχει τόσο πολύ στην Ουκρανία, είναι χρήσιμο να εξηγείται αυτό ως αποτέλεσμα σύγκρουσης με το ΝΑΤΟ και όχι με την Ουκρανία. Αυτό βοηθά επίσης να δικαιολογήσει τα όποια βήματα μπορεί να κάνει ο Πούτιν στη συνέχεια, και η Ρωσία ήταν πολύ πρόθυμη να παίξει την ιδέα ότι αυτό μπορεί να σημαίνει ότι θα πρέπει να προχωρήσει σε πυρηνικά», δήλωσε ο Herbst στο CNN.

Ο Herbst πιστεύει ότι ο προπαγανδιστικός πόλεμος της Ρωσίας κατά της Δύσης ήταν πιο επιτυχημένος από τη στρατιωτική της εκστρατεία, με την έννοια ότι έχει προκαλέσει αξιόπιστους και λογικούς ανθρώπους στην Ουάσιγκτον να αυτοπεριοριστούν από το να υποστηρίξουν την αυξημένη στρατιωτική υποστήριξη προς την Ουκρανία, επειδή υπερεκτιμούν την προοπτική ότι ο Πούτιν θα χρησιμοποιήσει πυρηνικά όπλα, κάτι που θα ήταν καταστροφικό και για τη Ρωσία.

• «Δεν μπορώ να σας πω πόσοι εμπειρογνώμονες είπαν ότι πραγματικά δεν μπορούμε να παράσχουμε στην Ουκρανία ορισμένα όπλα επειδή ο Πούτιν θα χρησιμοποιήσει πυρηνικά. Αυτό που είδαμε τους τελευταίους έξι μήνες είναι Ρώσοι μελετητές να επικοινωνούν με τους συναδέλφους τους στη Δύση για να πουν ότι ο Πούτιν θα μπορούσε πραγματικά να το κάνει. Δυστυχώς, η Ουάσιγκτον και το Βερολίνο, ειδικά, επέτρεψαν κατά καιρούς να αποτραπούν από την στήριξη εξαιτίας αυτής της απειλής», λέει.

Ο λόγος για τον οποίο όσοι μελετούν εδώ και καιρό τον Πούτιν και τις κινήσεις του πιστεύουν ότι υπάρχει μικρή απειλή για κλιμάκωση της Ρωσίας σε σημείο που να προκαλεί το ΝΑΤΟ να απαντήσει με βία είναι απλά το γεγονός ότι η Μόσχα γνωρίζει ότι δεν θα μπορούσε να επιβιώσει από μια τέτοια αντιπαράθεση.

Ο Herbst πιστεύει ότι η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία λειτούργησε ως μια έντονη υπενθύμιση για το πώς είναι η αντιμετώπιση ενός επιθετικού Κρεμλίνου και ότι οι δυτικοί αξιωματούχοι είχαν προσωρινά ξεχάσει τις τακτικές της Σοβιετικής Ένωσης κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου.

• «Η μαλθακότητα της Δύσης προέκυψε επειδή είχαμε ειρήνη μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων για περισσότερο από 30 χρόνια».

Καθώς ο πόλεμος εξελίσσεται, η Δύση και το ΝΑΤΟ αναγκάζονται να πάρουν σκληρά μαθήματα σε πραγματικό χρόνο.

Αλλά κάθε φορά που η Ρωσία προειδοποιεί για κλιμάκωση, είτε από την ίδια είτε από το ΝΑΤΟ, οι δυτικές πρωτεύουσες πρέπει να έχουν κατά νου το εξής: η Ρωσία είναι ο επιτιθέμενος σε αυτή τη σύγκρουση και η Δύση δεν είναι πουθενά κοντά στο να βρίσκεται σε πόλεμο με τη Ρωσία.

Και ανεξάρτητα από τους θορύβους που κάνουν οι αξιωματούχοι του Κρεμλίνου για τη Δύση που προσπαθεί να καταστρέψει τη Ρωσία, μόνο ένα κυρίαρχο κράτος έχει εισβάλει σε ένα άλλο κυρίαρχο κράτος και διεκδικεί παράνομα τμήματα της επικράτειάς του με τη βία, καταλήγει το CNN.

Και αυτό, καθώς νωρίτερα σήμερα, στη σύνοδο των Δυτικών συμμάχων της Ουκρανίας στην Αεροπορική Βάση του Ράμσταϊν, δεν επιτεύχθηκε συμφωνία για την παράδοση γερμανικών αρμάτων Leopard 2 στην Ουκρανία. Ωστόσο, ο υπουργός Άμυνας της Πολωνίας εμφανίστηκε αισιόδοξος ότι οι προσπάθειες των χωρών τελικά θα καρποφορήσουν.

«Πρόκειται για μια κυρίαρχη απόφαση από ένα κυρίαρχο κράτος, όπως είναι η Γερμανία» είπε ο Μπάουερ, σε συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε στη Λισαβόνα. Πρόσθεσε ότι είναι εξίσου σημαντικό να συζητηθεί η παράδοση και άλλων οπλικών συστημάτων που ζητά η Ουκρανία. «Το να δωρίσουμε τώρα πυρομαχικά κοστίζει χρήματα αλλά το κόστος για όλους μας θα είναι υψηλότερο αν η Ρωσία κερδίσει τον πόλεμο στην Ουκρανία… Πρέπει να δούμε σοβαρά τι ζητά η Ουκρανία και, αν είναι εφικτό, να τους δώσουμε αυτά που ζητούν», συνέχισε, προσθέτοντας ότι αυτό θα πρέπει να γίνει «εγκαίρως».

Ο Μπάουερ είπε επίσης στους δημοσιογράφους ότι ο πόλεμος δεν πηγαίνει καλά για τη Μόσχα, καθώς «δεν έχει επιτευχθεί μέχρι στιγμής κανένας από τους στρατηγικούς στόχους της».

Από την πλευρά του, σχολιάζοντας την αποτυχία των συμμάχων του Κιέβου να συμφωνήσουν στην αποστολή βαρέων αρμάτων μάχης, ο πρόεδρος της Ουκρανίας, Βολοντίμιρ Ζελένσκι, εκτίμησε ότι «δεν υπάρχει άλλη λύση», παρά μόνο η αποστολή βαρέων αρμάτων από τη Δύση στη χώρα του.

«Ναι, θα χρειαστεί να αγωνιστούμε για τον εφοδιασμό με σύγχρονα άρματα, όμως καθημερινά καθιστούμε προφανές το γεγονός ότι δεν υπάρχει άλλη λύση, παρά μόνο η λήψη μιας απόφασης για τα άρματα» ανέφερε ο Ζελένσκι στο βιντεοσκοπημένο, νυχτερινό διάγγελμά του.

«Οι Ουκρανοί θα πολεμήσουν! Με άρματα ή χωρίς αυτά. Αλλά κάθε άρμα από το Ράμσταϊν σημαίνει ζωές Ουκρανών που θα σωθούν» έγραψε εξάλλου στο Telegram η αντιπρόεδρος της ουκρανικής κυβέρνησης, Ιρίνα Βέρεσουκ.

Λίγες ώρες πριν από την έναρξη της διάσκεψης στην αμερικανική βάση Ράμσταϊν στη Γερμανία, πάντως, οι ΗΠΑ, η Σουηδία και η Δανία ανακοίνωσαν την παροχή νέου εξοπλισμού στην Ουκρανία.

Η Ουάσινγκτον θα αποδεσμεύσει νέα στρατιωτική βοήθεια ύψους 2,5 δισ. δολαρίων, στην οποία θα περιλαμβάνονται 59 τεθωρακισμένα Bradley, τα οποία θα προστεθούν στα 50 ελαφρά τεθωρακισμένα αυτού του είδους τα οποία έχει ήδη δεσμευθεί ότι θα δώσει στην Ουκρανία, και 90 τεθωρακισμένα μεταφοράς προσωπικού Stryker, σύμφωνα με το Πεντάγωνο. Ο αμερικανικός στρατός θα στείλει επίσης στον ουκρανικό 53 τεθωρακισμένα οχήματα ικανά να αντέξουν πλήγματα από νάρκες (MRAP) και 350 οχήματα M998, πιο γνωστά ως Humvee.

Το νέο πακέτο αυξάνει στα 26,7 δισεκατομμύρια δολάρια την αξία της στρατιωτικής βοήθειας που έχει ανακοινωθεί από τις ΗΠΑ για την Ουκρανία, αφότου άρχισε η ρωσική εισβολή στην επικράτειά της την 24η Φεβρουαρίου 2022. Όμως, σε αυτό δεν περιλαμβάνονται βαρέα άρματα μάχης, όπως τα Abrams, τα οποία, όπως λένε οι ΗΠΑ, δεν μπορούν να δοθούν στο Κίεβο για λόγους συντήρησης και εκπαίδευσης.

Από την πλευρά της, η Βρετανία έχει δεσμευθεί να στείλει στην Ουκρανία επιπλέον 600 πυραύλους Brimstone, η Δανία 19 αυτοκινούμενα πυροβόλα Caesar γαλλικής κατασκευής και η Σουηδία συστήματα πυροβολικού Archer. Τα συστήματα αυτά έχουν μικρότερο βεληνεκές κατά πολλές δεκάδες χιλιόμετρα από αυτό που ζητούν οι Ουκρανοί.

Το Λονδίνο έχει επίσης δεσμευθεί να στείλει 14 βαρέα άρματα μάχης Challenger 2, ενώ η Πολωνία είναι έτοιμη να παραδώσει στο Κίεβο 14 άρματα μάχης Leopard 2 γερμανικής κατασκευής. Ο συνολικός αριθμός αυτών των αρμάτων μάχης είναι πολύ μικρότερος από αυτόν που ζητά η Ουκρανία.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Μόνο τις τελευταίες 24 ώρες, 8 άρματα μάχης και 24 τεθωρακισμένα οχήματα μάχης έφθασαν στο έδαφος της Ουκρανίας, η οποία κατά τη διάρκεια της τρέχουσας εβδομάδας μπορεί να παραλάβει άλλα 20 τεθωρακισμένα οχήματα μάχης .

• Σύμφωνα με στοιχεία που έχουν οι δημοσιογράφοι του Avia.pro, 20 ελληνικά τεθωρακισμένα οχήματα μάχης BMP-1 διέσχισαν τα σύνορα με τη Ρουμανία και την Ουκρανία τη νύχτα.

Οπως σημειώνεται, έφτασαν στη Ρουμανία και στη συνέχεια φορτώθηκαν εκ νέου σε ουκρανικά οχήματα για να μεταφερθούν στις επόμενες βάσεις τους (χάρτης, κάτω). Μιλάμε για το ήμισυ της παρτίδας όπλων που ετοιμάζονται για αποστολή στην Ουκρανία. 

Το δημοσίευμα αναφέρει ότι κι ένα άλλο μέρος στρατιωτικού εξοπλισμού και στρατιωτικών φορτηγών έφτασε στην Ουκρανία από την Τσεχία μέσω της γειτονικής Πολωνίας.

• Συγκεκριμένα, πρόκειται για 6 άρματα μάχης T-72M4, 4 BMP-2 και άγνωστο αριθμό φορτηγών και ελκυστήρων του στρατού.

Η προμήθεια μιας αρκετά μεγάλης ποσότητας όπλων δείχνει ότι η Δύση συνεχίζει ενεργά να μεταφέρει όπλα και εξοπλισμό στο Κίεβο, παρά τις δηλώσεις των ευρωπαϊκών χωρών ότι τάσσονται υπέρ του γρήγορου τερματισμού της σύγκρουσης, καταλήγει το Avia.pro.

Πηγή: Avia.pro, echedoros-a.gr