Ο συνασπισμός των κεντροαριστερών κομμάτων φαίνεται ωστόσο ότι δεν θα καταφέρει να εξασφαλίσει την πλειοψηφία στο κοινοβούλιο, σύμφωνα με τα πρώτα έξιτ πολ.

Η Φρεντέρικσεν, που κυβερνά από το 2019, επωφελήθηκε τους τελευταίους μήνες από τη σταθερή στάση που επέδειξε απέναντι στον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ για το θέμα της Γροιλανδίας. Πολλοί Δανοί όμως δυσανασχετούν από το γεγονός ότι επικεντρώνεται σε διεθνείς υποθέσεις και την κατηγορούν ότι παραμελεί τα εσωτερικά ζητήματα, εν μέσω της κρίσης του κόστους διαβίωσης.

Η δημοσκόπηση του τηλεοπτικού σταθμού DR και της εταιρείας Epinion δίνει στο αριστερό μπλοκ 83 έδρες, έναντι 79 για τη δεξιά, σε σύνολο 179 εδρών. Άλλη δημοσκόπηση του σταθμού TV2 και του ινστιτούτου Megafon προβλέπει ότι η κεντροαριστερά θα εξασφαλίσει 86 έδρες και η δεξιά 75.

Τα πρώτα, μερικά αποτελέσματα, θα ανακοινωθούν αργότερα.

Εάν επιβεβαιωθούν οι προβλέψεις των δημοσκοπήσεων, η Φρεντέρικσεν θα δυσκολευτεί να σχηματίσει κυβέρνηση και θα χρειαστεί τη στήριξη δεξιών κομμάτων ή, ενδεχομένως, των τεσσάρων βουλευτών της Γροιλανδίας και των νησιών Φερόε, των δύο ημιαυτόνομων, υπερπόντιων εδαφών της Δανίας.

Το κεντρώο κόμμα των «Μετριοπαθών» του υπουργού Εξωτερικών Λαρς Λόκε Ράσμουσεν, που φέρεται ότι εξασφαλίζει 14 έδρες, ενδέχεται να παίξει καταλυτικό ρόλο στον σχηματισμό της επόμενης κυβέρνησης, εάν αποφασίσει να συνταχθεί με τη Φρεντέρικσεν ή με το αντίπαλο, δεξιό μπλοκ.

Οι Γάλλοι θα αρχίσουν να προσέρχονται στα εκλογικά τμήματα από τις 08:00 τοπική ώρα (09:00 ώρα Ελλάδας) και η ψηφοφορία θα ολοκληρωθεί στις 18:00 και στις μεγάλες πόλεις στις 20:00 (19:00 και 21:00 αντίστοιχα ώρα Ελλάδας), ενώ σχεδόν ταυτόχρονα αναμένεται να ανακοινωθούν τα πρώτα αποτελέσματα της διαδικασίας που δεν αποκλείεται να ανατρέψει το γαλλικό πολιτικό τοπίο.

Η συμμετοχή αναμένεται να είναι μεγάλη, καθώς ήδη, μόνο από τις εξουσιοδοτήσεις, οι ψήφοι έφτασαν τα 2,5 εκατομμύρια, με τους ειδικούς να περιμένουν συμμετοχή γύρω στο 65%, κάτι που έχει να συμβεί από το 1997.

Το κλίμα πάντως είναι τεταμένο στη χώρα και δεν είναι καθόλου τυχαίο πως μεγάλα καταστήματα έχουν πάρει τα μέτρα τους για απόψε υπό τον φόβο σοβαρών επεισοδίων, σφραγίζοντας τις εισόδους με κάθε δυνατό μέτρο.

Θα ακολουθήσει, την ερχόμενη Κυριακή 7 Ιουλίου, ο δεύτερος γύρος στον οποίο θα προκριθούν οι υποψήφιοι των δυο μεγαλύτερων σε εκλογική δύναμη κομμάτων της κάθε εκλογικής περιφέρειας, αλλά και οι υποψήφιοι που θα λάβουν πάνω από το 12,5% των εγγεγραμμένων ανά περιφέρεια ψηφοφόρων. Το σύνολο των εκλογικών περιφερειών στη Γαλλία είναι 577 και είναι όλες μονοεδρικές. Σε κάθε εκλογική περιφέρεια είναι σε γενικές γραμμές εγγεγραμμένοι 100 με 120 χιλιάδες ψηφοφόροι.

Οι υποψήφιοι και οι πολιτικές συμμαχίες

Εμάνουελ Μακρόν: Ο τρέχων πρόεδρος της Γαλλίας αγωνίζεται για να διατηρήσει τον ρόλο του ως κεντρική φιγούρα στη γαλλική πολιτική σκηνή. Μετά από μια θητεία που χαρακτηρίστηκε από μεταρρυθμίσεις και εσωτερικές μεταστροφές στην LREM, ο Μακρόν αντιμετωπίζει τον αντίπαλο πλεονέκτημα αντιπολιτευτικών συνασπισμών.

Μαρίν Λε Πεν: Η υποψήφια προσφέρει μια παραδοσιακά ακροδεξιά προοπτική, επικεντρωμένη στη μεταναστευτική πολιτική και την εθνική κυριαρχία. Η Λε Πεν καταφέρνει να προσελκύσει ψηφοφόρους από την ευρεία γκάμα της δεξιάς και αποτελεί μια σοβαρή απειλή για την κυριαρχία του Μακρόν.

Ζαν-Λουκ Μελανσόν: Ο αρχηγός αυτού του αριστερού κινήματος παρουσιάζει μια ριζοσπαστική αντίθεση στον κατεστημένο πολιτικό σύστημα και εστιάζεται σε θέματα κοινωνικής δικαιοσύνης και προστασίας του περιβάλλοντος. Οι πολιτικές του θεωρούνται προοδευτικές και απευθύνονται σε νέους και εργαζόμενους από κάθετα.

Στο πλαίσιο των εκλογών, πολλά κόμματα και κινήματα έχουν σχηματίσει συμμαχίες για να ενισχύσουν τις εκλογικές τους προοπτικές.

• Η Αριστερή Συμμαχία περιλαμβάνει το La France Insoumise και άλλα μικρότερα αριστερά κόμματα, ενώ εστιάζεται στην αντίθεση στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές και στην ενίσχυση του κοινωνικού κράτους.
• Ο Συνασπισμός της Δεξιάς αποτελείται κυρίως από τη Λεπέν και άλλα δεξιά κόμματα που εστιάζουν στην εθνική ασφάλεια, τη μεταναστευτική πολιτική και την οικονομική ανάκαμψη.

Τι δείχνουν οι δημοσκοπήσεις

Ως προς τις δημοσκοπικές προβλέψεις, συνήθως πέφτουν μέσα στη Γαλλία σε ό,τι αφορά την εκλογική δύναμη του κάθε κόμματος στον πρώτο γύρο, είναι όμως υψηλού κινδύνου αναφορικά με την πρόβλεψη του αριθμού των εδρών που θα έχει το κάθε κόμμα μετά τον δεύτερο γύρο των βουλευτικών εκλογών. Τούτων δοθέντων η ακροδεξιά παράταξη της Μαρίν Λεπέν, διευρυμένη και από την απορρόφηση ενός τμήματος του Ρεπουμπλικανικού κόμματος, αναμένεται να συγκεντρώσει σήμερα λίγο πάνω από το 35% των ψήφων. Λίγο κάτω από το 30% εκτιμάται ότι θα είναι η εκλογική δύναμη του νέου Λαϊκού Μετώπου των κομμάτων της αριστεράς, ενώ λίγο κάτω από το 20% εκτιμάται ότι θα βρεθεί η παράταξη του προέδρου Μακρόν, η οποία το 2022 ήταν πρώτη και είχε τη σχετική πλειοψηφία στην γαλλική Εθνοσυνέλευση.

Με αυτά τα ποσοστά οι δημοσκοπήσεις προβλέπουν ότι ο αριθμός των εδρών που θα έχει μετά τον δεύτερο γύρο, ο Εθνικός Συναγερμός της Λεπέν θα είναι ανάμεσα στις 220 και τις 295 έδρες, δηλαδή δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο να έχει την απόλυτη πλειοψηφία, υπερβαίνοντας τις 289 έδρες. Σε ό,τι αφορά την αριστερά οι δημοσκοπικές προβλέψεις της δίνουν από 120 ως 200 έδρες, ενώ σε ό,τι αφορά την παράταξη Μακρόν θα κυμανθεί ανάμεσα στις 70 και τις 130 έδρες. Με άλλα λόγια οι δημοσκοπήσεις αποκλείουν το ενδεχόμενο να έχει είτε η μία είτε η άλλη παράταξη την απόλυτη πλειοψηφία των εδρών, δεν αποκλείουν ωστόσο το ενδεχόμενο να την αποκτήσουν αν αποφασίσουν να συνεργαστούν. Τέλος, από 30 έως 60 εκτιμάται ότι θα είναι οι βουλευτές που θα έχει το – ακρωτηριασμένο λόγω της προσχώρησης του προέδρου του στο κόμμα της Λεπέν – Ρεπουμπλικανικό κόμμα, ο ρόλος των οποίων ωστόσο μπορεί – οριακά – να αποδειχτεί καθοριστικός.

Το πιο πιθανό αποτέλεσμα, θα ήταν σημαντικά κέρδη για την ακροδεξιά, με την πιθανότητα να είναι το μεγαλύτερο κόμμα στη Γαλλία, αλλά τελικά να μην έχει πλειοψηφία και να οδηγεί σε ένα πολύ διχασμένο κοινοβούλιο.

Αναταραχή στην αγορά

Ένα τέτοιο αδιέξοδο θα μπορούσε να αφήσει στη Γαλλία χαμηλότερη τάση ανάπτυξης, αυξημένα περιθώρια απόδοσης και «χειρότερη φήμη παγκοσμίως», δήλωσε στο CNBC τη Δευτέρα ο Χόλγκερ Σμίντινγκ, επικεφαλής οικονομολόγος της Berenberg Bank.

Ήδη, ο δείκτης CAC 40 της Γαλλίας οδεύει προς τον χειρότερο μήνα του από τον Μάιο του 2023, έχοντας χάσει έως και 6% από την ανακοίνωση των βουλευτικών εκλογών στις 9 Ιουνίου. Η διαφορά μεταξύ γαλλικού και γερμανικού κόστους δανεισμού, έχει επίσης εκτιναχθεί στο μέγιστο επίπεδο σε περισσότερο από μια δεκαετία.

Σημειώνεται πως μια κυβέρνηση της πλειοψηφίας είτε για την ακροδεξιά είτε για την υπεραριστερή συμμαχία, θα μπορούσε να προκαλέσει ένα πολύ πιο δραματικό αποτέλεσμα.

Οι αναλυτές της Citi ανέφεραν σε σημείωμα την Πέμπτη ότι οι αγορές είναι επί του παρόντος «πολύ αισιόδοξες» για ένα ευνοϊκό αποτέλεσμα, προσθέτοντας ότι τα σενάρια υψηλότερης πιθανότητας αδιεξόδου ή ακραίου κοινοβουλίου θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε πτώση 5% έως 20% στις αποτιμήσεις των γαλλικών μετοχών.

«Σε συνδυασμό με τη διαπίστωσή μας ότι οι γαλλικές μετοχές τείνουν να είναι πιο ευμετάβλητες από τις αντίστοιχες γύρω από τις εκλογές, αυτό θα μπορούσε να είναι λόγος να περιμένουμε πρόσθετη αμηχανία», σημείωσαν οι αναλυτές.

Πολιτική παράλυση

Ο διευθύνων σύμβουλος του Euronext με έδρα το Παρίσι, του μεγαλύτερου χρηματιστηριακού ομίλου της Ευρώπης, προσπάθησε να μειώσει τις ανησυχίες των επενδυτών νωρίτερα αυτή την εβδομάδα, λέγοντας στους Financial Times ότι ούτε η αριστερά ούτε η δεξιά θα μπορέσουν να εφαρμόσουν τις πιο ακραίες πολιτικές τους εν μέσω ελέγχων και ισορροπιών από τον πρόεδρο, τους Οίκους Αξιολόγησης, αλλά και την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τη Δευτέρα, ο Τζόρνταν Μπαρντελά, ο 28χρονος προστατευόμενος της Λεπέν, ο οποίος θα μπορούσε να γίνει πρωθυπουργός με μια ισχυρή παρουσία στον «Εθνικό Συναγερμό» – εμφανίστηκε να υποχωρεί από ορισμένα πιο ακραία μέτρα, δεσμευόμενος να εφαρμόσει «λογικά» σχέδια δαπανών. Αυτό περιλαμβάνει έναν στόχο να επαναφέρει το έλλειμμα της Γαλλίας στο όριο της ΕΕ του 3% του ΑΕΠ.

Ωστόσο, ακόμη και με πιο μετρημένα δημοσιονομικά σχέδια, το κοινοβουλευτικό αδιέξοδο θα μπορούσε να καταστήσει δύσκολη την εφαρμογή τέτοιων πολιτικών. Ο Μπαρντελά, από την πλευρά του, πρόσφατα τόνισε ότι «θα χρειαζόταν απόλυτη πλειοψηφία για να κυβερνήσει», σε μια προσπάθεια να ενισχύσει την υποστήριξή του.

Τέλος, «Ξεκινάτε με έλλειμμα στο 5,5%, χρέος στο 110%, δεν μπορείτε να κάνετε τίποτα για τα επόμενα τρία χρόνια, πράγμα που σημαίνει ότι τα ελλείμματα απλώς δε μειώνονται. Για μένα αυτό είναι το μεγαλύτερο ζήτημα που αντιμετωπίζει η Γαλλία αυτή τη στιγμή», δήλωσε ο επικεφαλής χρηματοοικονομικός οικονομολόγος της Jefferies για την Ευρώπη, Μοχίτ Κουμάρ, στο «Squawk Box Europe» του CNBC την Τρίτη.

«Θαύματα η αριστερά δεν είχε ποτέ στον πολιτικό της λόγο. Όλα τα δημοκρατικά κόμματα δεν είχαν. Αυτά ανήκουν σε κάποιους ιδιαίτερους πολιτικούς χώρους» είπε αρχικά ο κ. Τσίπρας μιλώντας στον ΣΚΑΪ το πρωί της Πέμπτης.

Όπως σημείωσε με νόημα, μάλιστα, «κανείς ορθολογιστής άνθρωπος δεν μιλάει για τέτοια πράγματα» ενώ στην ερώτηση γιατί το είπε ο Στέφανος Κασσελάκης αρκέστηκε να απαντήσει «δεν ξέρω γιατί το είπε, πρέπει να ερωτηθεί ο ίδιος» για να συμπληρώσει «δεν είναι καλό στοιχείο. Αυτή η αναφορά στα θαύματα ήταν σοκαριστική, εμένα μου ήταν σοκαριστικό».

Φρόντισε παράλληλα να στείλει το μήνυμα ότι «το κόμμα μέχρι πέρσι μπορεί να είχε πολλά στραβά, η μετάλλαξη όμως είναι κάτι άλλο και δεν την θέλει ο κόσμος του ΣΥΡΙΖΑ. Ό,τι κι αν ήταν αυτό που εξέφρασε ο Αλέξης Τσίπρας, ήταν η ψυχή μας».

Σε νέα ερώτηση, μάλιστα, σχετικά με το αν αποδέχεται την ιδεολογική μεταστροφή του ΣΥΡΙΖΑ απάντησε αρχικά «ποιος δέχεται να αλλάξει την ψυχή του;» για να προσθέσει ότι «το κόμμα θα παραμείνει κόμμα του Αλέξη Τσίπρα αν θέλει να πάμε μπροστά και να εκφράσουμε την προοδευτική παράταξη».

Κλείνοντας, τέλος, τις δηλώσεις του για τις τελευταίες τοποθετήσεις του Στέφανου Κασσελάκη, διεμήνυσε – όπως είχε κάνει πριν από λίγα 24ωρα και ο Παύλος Πολάκης – ότι «η εκλογή Κασσελάκη έγινε για αλλάξουμε τα στραβά, όχι για να μεταλλαχθούμε, όχι για να αλλάξουμε την ψυχή μας».

«Από την κολυμβήθρα και τον σταυρό, φτάσαμε στο πατρίς-θρησκεία-οικογένεια σε ένα εικοσιτετράωρο»

Η εξομολόγηση για το σημείο του σταυρού στη βάφτιση του κ. Κασσελάκη, αλλά και τα όσα διαδραματίστηκαν κατά την περιοδεία του στην Αμερική έχουν προβληματίσει βαθιά το στελεχιακό δυναμικό του κόμματος. Αν και δεν είναι λίγα τα στελέχη της αξιωματικής αντιπολίτευσης που δυσκολεύονται να οριοθετηθούν τόσο οργανωτικά, όσο και πολιτικά μετά τη χθεσινή ανάρτηση του Στέφανου Κασσελάκη, με την οποία εμφανίστηκε παρών στη διεκδίκηση της ατζέντας «πατρίδα-θρησκεία- οικογένεια».

Φτάνοντας στα όρια των ιδεολογικών αντοχών των συντρόφων του, ο κ. Κασσελάκης σχολίασε με αφορμή τη βάφτισή του πως «Η καπηλεία του πατριωτισμού, της πίστης και της οικογένειας από τη Δεξιά τελειώνει εδώ. Η διαίρεση των Ελλήνων από τη Δεξιά, τελειώνει εδώ», αφήνοντας κυριολεκτικά εμβρόντητους πολλούς από τους κορυφαίους.

Αναλυτικά, η ανάρτηση Κασσελάκη:

Ξέρετε πολύ καλά ότι ακόμα και στις εκμυστηρεύσεις μου, στις αφηγήσεις μου, στις προσωπικές στιγμές που συνθέτουν τη ζωή μου, είμαι ο εαυτός μου. Ξέρετε πια την καρδιά μου.

Απέναντι, αυτοί που πάντα φωνάζουν.
Όταν παρέλασα. Επειδή νομίζουν ότι τους ανήκει η πατρίδα.
Όταν είπα… pic.twitter.com/tP3kC7spkD

— Stefanos Kasselakis – Στέφανος Κασσελάκης (@skasselakis) April 17, 2024

Ο γνωστός στιχουργός, Νίκος Μωραϊτης: «Στέφανε, ο σταυρός που σχηματίστηκε είναι αυτός που κουβαλάμε εμείς που ψηφίζουμε ΣΥΡΙΖΑ», αναφερόμενος στην αποστροφή του Προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ πως «με βάφτισε ο Άγιος Τσαλίκης με τον πατέρα Κύριλλο, και στο νερό σχηματίστηκε ένας σταυρός από το λάδι. Ο Άγιος Τσαλίκης είπε στους γονείς μου: αυτός είτε Παπάς θα γίνει, είτε πολύ σπουδαίος».

Η πολιτική δεν είναι μόνο ιδέες και προγράμματα. Είναι και συναισθήματα. Μια μεγάλη δέσμη συναισθημάτων που περιλαμβάνει την αισιοδοξία ή την απαισιοδοξία, την εμπιστοσύνη ή τη δυσπιστία, την έλξη ή την αποστροφή, τέλος την αισθητική. Το «δεν αρέσουμε Πρόεδρε» της Μελίνας Μερκούρη, κλείνει μια ολόκληρη φιλοσοφία πολιτικής που ένας άνθρωπος της τέχνης δύναται να αντιληφθεί καλύτερα από έναν πολιτικό ή διανοούμενο.

Και τα συναισθήματα δεν είναι προϊόντα θερμοκηπίου, είναι στιγμές που συνδυάζουν προσφορά και ζήτηση, όπως επίσης προσδοκία και εκπλήρωση. Στιγμές που συμβαίνουν διαφορετικά κάθε φορά και εξαρτώνται από τη συγκεκριμένη συγκυρία και το περιβάλλον που μπορούν να συμβούν. Δεν εξαρτώνται μόνο από την ικανότητα. Βλέπουμε άλλωστε ικανότατους πολιτικούς, λαμπρά μυαλά, να βρίσκονται στο περιθώριο ως απωθητικά.

Οι επιρροές λοιπόν απλώνονται ή συρρικνώνονται αναλόγως των συναισθημάτων που προκαλούν. Σπανίως βέβαια συμβαίνει να πηγαίνει η κοινωνία ομόθυμα προς την μια ή την άλλη κατεύθυνση, να μοιράζεται δηλαδή μια συναισθηματική ομοθυμία. Είναι φυσικό σε μια διαφοροποιημένη κοινωνία να διαφοροποιούνται τα συναισθήματα, αν και κατά εποχές, και παρά τις αντιθέσεις, ένα κοινό υπόστρωμα ως προδιάθεση υπάρχει. Τα κόμματα λοιπόν δεν γράφουν μόνο το λιμπρέτο – πρόγραμμα, πρέπει να παίξουν και ελκυστική μουσική. Διαφορετικά ο κόσμος αποχωρεί από την πλατεία. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι τα κόμματα παίζουν ένα μαγικό αυλό, πίσω από τον οποίο τρέχουν τα άλογα ζώα του δάσους. Η μουσική πρέπει να συναντήσει τον ορίζοντα αυτών που την ακούν, και ο ορίζοντας αυτός έχει ιστορικότητα, λογική, υποκειμενικότητα.

Εκείνο που τα τελευταία χρόνια παρακολουθούμε στην Αριστερά είναι ένας διαχωρισμός, μια απόσταση, ανάμεσα στην ορχήστρα και το κοινό της.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΣΤΟ ANATROPINEWS

Στη διεθνή αυτή έκθεση παίρνει μέρος το Ισραήλ και οι διαδηλωτές αμφισβήτησαν την πολιτική του Ισραηλινού πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου έναντι των Παλαιστινίων. Περίπου πεντακόσια μέλη των ακροαριστερών οργανώσεων χρησιμοποίησαν καπνογόνα και προσπάθησαν να εισέλθουν στον χώρο της έκθεσης. Οι αστυνομικοί τους απώθησαν με χρήση γκλοπ και με ρίψεις νερού από εκτοξευτήρα ειδικού οχήματος.

Σύμφωνα με τις μέχρι τώρα πληροφορίες, τραυματίσθηκαν ελαφρά τόσο διαδηλωτές όσο και Ιταλοί αστυνομικοί.

Πέδρο Σάντσεθ: Ο απερχόμενος σοσιαλιστής πρωθυπουργός

Πολλές φορές θεωρήθηκε πολιτικά “τελειωμένος”. Ο 51χρονος Πέδρο Σάντσεθ βρίσκεται στην εξουσία της χώρας από το 2018. Ανέτρεψε τον συντηρητικό Μαριάνο Ραχόι με μια πρόταση μομφής που υπερψήφισε σύσσωμη η Αριστερά και τα βασκικά και καταλανικά κόμματα.

Tomorrow's election might be the most consequential to be held in Spain in recent memory.

The country will choose between swinging to the far right — as many others in Europe have done — and slipping into a state of paralysis with a caretaker government.https://t.co/0f8Ew1fiN0

— POLITICOEurope (@POLITICOEurope) July 22, 2023

Έκτοτε, η κυβέρνησή του, με εταίρο τη ριζοσπαστική Αριστερά από το 2020, έχει ψηφίσε ένα ευρύ φάσμα μεταρρυθμίσεων νομιμοποίησης της ευθανασίας, αποκαθιστώντας τη μνήμη των θυμάτων του Φρανκισμού, και μεταξύ άλλων επιτρέποντας στους ανθρώπους να αλλάζουν φύλο ελεύθερα από την ηλικία των 16 ετών.

Γνωρίζοντας άπταιστα αγγλικά, αυτός ο οικονομολόγος με διεθνές προφίλ έχει αυξήσει την επιρροή της Ισπανίας στην ευρωπαϊκή σκηνή.

Συνηθισμένος να αναλαμβάνει ρίσκο, ελπίζει να διαψεύσει τις δημοσκοπήσεις, που προβλέπουν την ήττα του στις αυριανές πρόωρες εκλογές, τις οποίες προκήρυξε προς έκπληξη όλων στα τέλη Μαΐου, την επομένη της συντριπτικής ήττας του κόμματός του και του κυβερνητικού εταίρου στις τοπικές εκλογές.

Αλμπέρτο Νούνιεθ Φεϊχό: Ο αγαπημένος των συντηρητικών

Στην ηγεσία του συντηρητικού Λαϊκού Κόμματος (PP) εδώ και ένα χρόνο, ο Αλμπέρτο Νούνιεθ Φεϊχό επανέφερε την ισπανική Δεξιά σε θέση μάχης μετά από μια από τις χειρότερες εσωτερικές της κρίσεις.

Spain and the Netherlands forged an unlikely alliance on EU spending rules reform — but now their governments are on their way out.

Brussels officials fear that snap elections in both countries put the crucial Stability and Growth Pact in danger. https://t.co/eRmaJqc27F

— POLITICOEurope (@POLITICOEurope) July 16, 2023

Τοπικός πρόεδρος της Γαλικίας (βορειοδυτική Ισπανία), περιοχής καταγωγής του, επί 13 χρόνια, ο νέος ηγέτης του Λαϊκού Κόμματος, ηλικίας 61 ετών, πιστεύει ότι “ήρθε η ώρα” να ηγηθεί της χώρας.

Οι δημοσκοπήσεις του δίνουν ευρύ προβάδισμα, το πρόγραμμά του επί της ουσίας συνοψίζεται στην «κατάργηση του Σαντσεθισμού», ένας νεολογισμός που αναφέρεται στο όνομα του Σάντσεθ, τον οποίο η Δεξιά κατηγορεί ότι ξεπέρασε κόκκινες γραμμές, ιδίως με το να απονείμει χάρη στους Καταλανούς αυτονομιστές που καταδικάστηκαν για την απόπειρα απόσχισης το 2017, είτε διαπραγματεύοντας στη Βουλή με το βασκικό κόμμα Bildu, συνέχεια της πολιτικής βιτρίνας της ΕΤΑ, για να υιοθετηθούν οι μεταρρυθμίσεις της κυβέρνησης.

Spanish Prime Minister Pedro Sanchez has staked the left's governing power on snap elections.

But Sunday's vote might bring a right-wing government into power. pic.twitter.com/hy8uMeAhLS

— DW News (@dwnews) July 21, 2023

Mετριοπαθής πολιτικός, ο Φεϊχό, ωστόσο, έχει στηρίξει συμμαχίες με το ακροδεξιό κόμμα Vox σε πολλές περιφέρειες και δήμους μετά τις τοπικές εκλογές. Ένας σύμμαχος με ακραίες θέσεις, η υποστήριξη του οποίου ενδέχεται να είναι και πάλι απαραίτητη για να σχηματίσει κυβέρνηση αν το PP αναδειχεί πρώτο στις αυριανές εκλογές.

Γιολάντα Ντίαθ: Η κομμουνίστρια που ένωσε τη ριζοσπαστική Αριστερά

Νούμερο τρία στην κυβέρνηση Σάντσεθ, η κομμουνίστρια υπουργός Εργασίας Γιολάντα Ντίαθ κατάφερε να ενώσει σε αυτές τις εκλογές δεκαπέντε κόμματα που εκπροσωπούν όλες τις δυνάμεις της ριζοσπαστικής αριστεράς, συμπεριλαμβανομένου του κόμματος Podemos, του κύριου κόμματος αυτής της πολιτικής οικογένειας, με το οποίο οι διαπραγματεύσεις ήταν εξαιρετικά τεταμένες. Σχημάτισε έτσι το Sumar, αυτή τη συμμαχία κομμάτων της ριζοσπαστικής αριστεράς.

Σχεδόν άγνωστη μέχρι να αναλάβει το υπουργείο Εργασίας το 2020, αυτή η 52χρονη δικηγόρος γρήγορα καθιερώθηκε στο πολιτικό τοπίο μέχρι που έγινε η πολιτική ηγέτιδα με τη μεγαλύτερη δημοτικότητα, σύμφωνα με δημοσκοπήσεις.

Off-the-scale irony 👇

The Torygraph is complaining that a possible new right wing Madrid government would make the border crossing between mainland Spain and Gibraltar less "flexible", cutting off The Rock.

We really are through the looking glass…https://t.co/8yWUVvtMlT

— Chris Shaw (@The_ChrisShaw) July 16, 2023

Μειωμένο ωράριο εργασίας κατά τη διάρκεια της κρίσης της πανδημίας Covid, αύξηση του κατώτατου μισθού, μεταρρύθμιση της αγοράς εργασίας με στόχο τη μείωση της επισφάλειας: πραγματοποίησε πολυάριθμες μεταρρυθμίσεις με μια αίσθηση συμβιβασμού που χαιρετίστηκαν από τους κοινωνικούς εταίρους, συμπεριλαμβανομένων των εργοδοτών.

Η Ντίαθ, η οποία ελπίζει να μπορέσει να ξανασχηματίσει έναν κυβερνητικό συνασπισμό με το Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα (PSOE) του Σάντσεθ, έχει ένα πρόγραμμα προσανατολισμένο στην Αριστερά, του οποίου το εμβληματικό μέτρο είναι ένα καθολικό εισόδημα 20.000 ευρώ για όλους τους νέους ηλικίας 18 ετών.

Σαντιάγο Αμπασκάλ: Ο υπερεθνικιστής

Πέντε χρόνια μετά τις πρώτες εκλογικές του επιτυχίες, ο Σαντιάγο Αμπασκάλ πλέον ονειρεύεται να γίνει ρυθμιστής, ακόμη και νούμερο δύο σε μια νέα κυβέρνηση, αν η υποστήριξη του κόμματός του Vox είναι απαραίτητη για τους συντηρητικούς.

Αυτός ο 47χρονος πρώην ακτιβιστής του Λαϊκού Κόμματος κατάφερε να αναστήσει μια περιθωριακή ακροδεξιά στην Ισπανία μετά το τέλος της δικτατορίας του Φρανθίσκο Φράνκο το 1975.

The make-up of Spain's next government may well depend on just how popular the hard right Vox party proves to be. https://t.co/0sbBD2D7Im

— Tim Marshall (@Itwitius) July 21, 2023

Η βίαιη απόρριψη του καταλανικού αυτονομισμού, αφού βρήκε κάποια απήχηση στο εκλογικό σώμα μετά την προσπάθεια απόσχισης της Καταλονίας το 2017, το Vox, που γεννήθηκε το 2013 μετά από διάσπαση στο PP, έγινε το 2019 τρίτη δύναμη στο Κοινοβούλιο.

Πέρα από τη σφοδρή υπεράσπιση της ενότητας της Ισπανίας, το πρόγραμμά του απορρίπτει την ύπαρξη έμφυλης βίας, επικρίνει τον «κλιματικό φανατισμό» και τάσσεται πολύ ανοιχτά κατά της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας και κατά των αμβλώσεων. Υπερεθνικιστικές και υπερσυντηρητικές θέσεις που τον φέρνουν πιο κοντά στον Ούγγρο πρωθυπουργό και σύμμαχό του, Βίκτορ Όρμπαν. Μια εθνική συμμαχία PP-Vox θα έδινε στην ακροδεξιά ρόλο στην κυβέρνηση για πρώτη φορά μετά την έγκριση του τρέχοντος Συντάγματος το 1978 έπειτα από 40 χρόνια δικτατορίας του Φρανθίσκο Φράνκο.

Ο κ. Κωτσίδης τόνισε ότι «Η περιβαλλοντική διάσταση πρέπει να διαπερνά από την θεωρία στην πρακτική για όλες τις πολιτικές που υποστηρίζει, η δε αειφορία οφείλει να αποτελεί βασικό κριτήριο των επιλογών στους τομείς της γεωργίας, της βιομηχανίας, της δόμησης, της ενέργειας, του τουρισμού, της ζωής της πόλης, των μεταφορών και των υπηρεσιών».

Διαβάστε, στη συνέντευξη που ακολουθεί, τις απόψεις της «Πράσινης Αριστεράς» για την αναγκαία παραγωγική ανασυγκρότηση της Ελλάδας στη σύγχρονη εποχή, για το ρόλο του τουρισμού τόσο στην οικονομία όσο και στο περιβάλλον, καθώς και για την έννοια της Δημοκρατίας στην παραγωγή:

–Πώς θα περιγράφατε εσείς τη σχέση της Αριστεράς με την Οικολογία;

Η σχέση της Αριστεράς με την Οικολογία στην εποχή μας είναι απόλυτα οργανική.

Τα δύο αυτά ρεύματα κοσμοαντίληψης οφείλουν πλέον να λειτουργούν συλλογικά σαν κοινές δυνάμεις μετασχηματισμού και οργάνωσης της κοινωνίας.

Ένα σύγχρονο κόμμα της Αριστεράς επιβάλλεται να είναι διαρκώς ανανεωμένο και ταυτόχρονα χώρος Οικολογικού Σοσιαλισμού, κάτι που πρέπει και να δηλώνεται με ένταση και να αποδεικνύεται στην πράξη..

Η περιβαλλοντική διάσταση πρέπει να διαπερνά από την θεωρία στην πρακτική για όλες τις πολιτικές που υποστηρίζει, η δε αειφορία οφείλει να αποτελεί βασικό κριτήριο των επιλογών στους τομείς της γεωργίας, της βιομηχανίας, της δόμησης, της ενέργειας, του τουρισμού, της ζωής της πόλης, των μεταφορών και των υπηρεσιών.

• Δεν πρέπει να υπάρξει απολύτως καμία επένδυση (μικρού, μεσαίου ή και μεγάλου μεγέθους) εάν δεν έχει διασφαλιστεί το θετικό περιβαλλοντικό της αποτύπωμα, προς όφελος της κοινωνίας και των πολιτών.

Οι επενδύσεις που αποδίδουν κέρδος μόνο σε επιχειρηματίες και επιχειρήσεις, χωρίς να μεταφέρουν τίποτε στην κοινωνία (που ουσιαστικά τους δίνει την δυνατότητα να το πράξουν) δεν έχουν λόγο ύπαρξης στην μελλοντική κοινωνία και γι’ αυτό πρέπει να σταματήσουν άμεσα.

–Στην Ελλάδα, όλοι συμφωνούμε ότι χρειάζεται ένας νέος σχεδιασμός για την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας στη σύγχρονη εποχή. Εσείς σε ποια κατεύθυνση θεωρείτε ότι πρέπει να κινηθεί;

Σταχυολογώ ορισμένες κατευθύνσεις πολιτικής:

• ορθολογική χρήση (εξοικονόμηση) ενέργειας, που μπορεί να μειωθεί σταδιακά μέχρι και στο μισό,
• ανάπτυξη Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας, προς όφελος των πολιτών,
• επιβολή βιοκλιματικής δόμησης,
• επενδύσεις σε βιώσιμες μεταφορές,
• βιολογική γεωργία, σταδιακή μείωση της κτηνοτροφίας και βιώσιμη αλιεία, σε συνδυασμό με αξιοποίηση γηγενών καλλιεργειών, ολοκληρωμένων παραγωγικών δραστηριοτήτων μικρής κλίμακας και παραμονής στην ύπαιθρο,
• εξορθολογισμός των αγροτικών επιδοτήσεων με βάση αγρο-περιβαλλοντικά σχέδια, προστασία της βιοποικιλότητας, ορθολογική διαχείριση των υδάτινων και εδαφικών πόρων.

–Για τον τουρισμό, ποια είναι η θέση σας; Θεωρείται η βαριά βιομηχανία της χώρας.

Δυστυχώς επιδρά καθοριστικά στην οικονομία της χώρας και καταλυτικά στην επιβάρυνση του περιβάλλοντος. Είναι σίγουρα ένας τομέας όπου μπορεί να στηριχθεί ένα πραγματικό και ρεαλιστικό Σχέδιο Εθνικής Παραγωγικής Ανασυγκρότησης.

Λόγω της διατομεακής διασύνδεσης που υπάρχει, ο τουριστικός κλάδος αποτελεί προνομιακό πεδίο εφαρμογής νέων και περισσότερο βιώσιμων, πολιτικών.

Θέλουμε έναν τουρισμό που να διαχέεται τοπικά σε πολλές περιοχές της χώρας, με μεγαλύτερη χρονική διάρκεια που θα αναδεικνύει και θα συνδέεται με τον πολιτισμό μας, θα ενισχύει ουσιαστικά τις τοπικές κοινωνίες και δεν θα τις καταδικάζει να λειτουργούν παρασιτικά γύρω από τεράστιες τουριστικές μονάδες, που παράγουν κέρδη που όμως δεν μένουν στην χώρα.

Διαβάζω στο πρόγραμμά σας για «Δημοκρατία στην παραγωγή». Πώς ακριβώς την εννοείτε;

Για παράδειγμα, η ενέργεια από τις ΑΠΕ (ήλιο, αέρα, θάλασσα, βιομάζα κλπ) δημιουργεί καταστάσεις επέκτασης της Δημοκρατίας στην παραγωγή.

• Όχι μόνο γιατί ο κάθε πολίτης μπορεί να προβεί στην απευθείας εκμετάλλευση των ΑΠΕ, αλλά και γιατί η πλήρης εκμετάλλευσή τους απαιτεί μία συμμετοχική λειτουργία στον χώρο των θεσμών και μια δικαιότερη ανακατανομή του εισοδήματος.

Το νέο ενεργειακό μοντέλο, δηλαδή η “ενεργειακή επανάσταση” κατά άλλους, βάζει επί τάπητος τεράστια προβλήματα αναδιανομής εισοδήματος και επομένως δημοκρατίας, που σχετίζεται με την λειτουργία, τον ρόλο και την σχέση των θεσμών -δηλαδή της κεντρικής κυβέρνησης, των περιφερειών και των δήμων- με το ενεργειακό σύστημα που πρέπει να διαμορφωθεί μέχρι το 2050.

Κατά συνέπεια θα έχει τεράστιες επιπτώσεις στην οικονομία, το περιβάλλον, την επιστήμη, την έρευνα, την τεχνολογία και τις κοινωνικές σχέσεις. Το σπουδαιότερο -που κανένας ειδικός δεν αρνείται- είναι ότι δημιουργεί παραγωγικές διαδικασίες εργασιακής έντασης, δηλαδή απασχόληση και ανάπτυξη.

Δυστυχώς στην Ελλάδα η καταστροφική κυβέρνηση της ΝΔ, όταν μιλάει για το θέμα εννοεί να παραδίδει το ατομικό δικαίωμα του καθενός στους φίλους επιχειρηματίες που κάνουν ΜΠΛΕ Business και βγάζουν τρομακτικά κέρδη.

Ο λόγος για την ΠΡΑΣΙΝΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ, τη ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ και την ΈΝΩΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ, που μετά από επίπονες διεργασίες κατάφεραν να φτάσουν σε μια προγραμματική συμφωνία δημιουργώντας το «ΜΑΖΙ» που, όπως υποστηρίζουν, δεν αποτελεί ευκαιριακό αυτοσκοπό και δεν δημιουργήθηκε μόνο με εκλογικό ορίζοντα. Αντίθετα, σύμφωνα με την Πολιτική Διακήρυξη τους, δημιούργησαν μια πολιτική συνεργασία που θέλει να δώσει νέο περιεχόμενο στην Κοινωνική Δικαιοσύνη, την Αλληλεγγύη και την Ποιότητα Ζωής, το δικαίωμα στην Εργασία και να προασπίσει τη Δημοκρατία, το Περιβάλλον, την Ελευθερία Έκφρασης και την Ελευθεροτυπία.

Σε αντίθεση με τη γενική θεώρηση, που θέλει τις δυνάμεις της Αριστεράς και της Οικολογίας στη χώρα μας να μην συμπορεύονται, ακόμη κι όταν οι θέσεις τους βρίσκονται πολύ κοντά, τώρα εμφανίζονται τρεις δυνάμεις που αποφάσισαν να δώσουν κοινωνικές, πολιτικές και εκλογικές μάχες… ΜΑΖΙ!

Ο λόγος για την ΠΡΑΣΙΝΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ, τη ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ και την ΈΝΩΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ, που μετά από επίπονες διεργασίες κατάφεραν να φτάσουν σε μια προγραμματική συμφωνία δημιουργώντας το «ΜΑΖΙ» που, όπως υποστηρίζουν, δεν αποτελεί ευκαιριακό αυτοσκοπό και δεν δημιουργήθηκε μόνο με εκλογικό ορίζοντα. Αντίθετα, σύμφωνα με την Πολιτική Διακήρυξη τους, δημιούργησαν μια πολιτική συνεργασία που θέλει να δώσει νέο περιεχόμενο στην Κοινωνική Δικαιοσύνη, την Αλληλεγγύη και την Ποιότητα Ζωής, το δικαίωμα στην Εργασία και να προασπίσει τη Δημοκρατία, το Περιβάλλον, την Ελευθερία Έκφρασης και την Ελευθεροτυπία.

Στον πυρήνα των οικονομικών θέσεων του ΜΑΖΙ, που αυτοχαρακτηρίζεται «Πολιτικό κόμμα της Αριστεράς και της Οικολογίας», βρίσκονται θέματα που αφορούν στο Περιβάλλον, δείχνοντας πως οι πεποιθήσεις και των τριών δυνάμεων στρέφονται σε τρόπους που μπορούν να οδηγήσουν σε μια «βιώσιμη ευημερία». Αυτή ήταν η σταθερή βάση που οδήγησε στην πολιτική συμμαχία, η οποία ενισχύθηκε από τη σύγκλιση θέσεων για την κυκλική οικονομία, την αποκέντρωση των οικονομικών, παραγωγικών, κοινωνικών και πολιτιστικών δραστηριοτήτων, την κοινωνική και την αλληλέγγυα οικονομία. Επίσης ξεχωρίζει η πρόταση για υιοθέτηση Σύγχρονου Εθνικού Σχεδίου για τη χρήση και την χωροταξία των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ), η οποία θα αποτελέσει βασικό μοχλό για την κοινωνικο-οικονομική αλλαγή με όρους προστασίας του Περιβάλλοντος. Από εκεί και πέρα, οι κοινές θέσεις των τριών κομμάτων για τους Θεσμούς, την «κρίση» στη Δημοκρατίας μας, την Κοινωνική Πολιτική, το Προσφυγικό και Μεταναστευτικό Ζήτημα, την Υγεία και την Εκπαίδευση, δείχνουν ότι έχει φτιαχτεί μια ισχυρή και συνεκτική ιδεολογική πλατφόρμα, που φιλοδοξεί να αποτελέσει μια αυθεντικά εναλλακτική πρόταση ενόψει των επικείμενων εκλογών.   

«Δεν είμαστε κόμμα παραγόντων»

Το στίγμα του εγχειρήματος έδωσε ο προεδρεύων του Πολιτικού Συμβουλίου της «Πράσινης Αριστεράς – Μαζί», Θράσος Φωτεινός, σε πρόσφατη συνέντευξη του στο Δημοτικό Ραδιόφωνο Ηρακλείου Αττικής, κάνοντας σαφές πως «δεν είναι ένα ακόμα κόμμα παραγόντων. Δεν είναι ένα πυροτέχνημα. Ήρθαμε για να μείνουμε στην πολιτική σκηνή. Στόχος μας είναι να μας μάθουν καθώς και η είσοδος μας στη Βουλή» τόνισε, υποστηρίζοντας πως «το ΜΑΖΙ είναι μια πρόταση της ανανεωτικής Αριστεράς και της Οικολογίας που στοχεύει στους πολίτες που είναι προβληματισμένοι από το παλιό πολιτικό σύστημα και το αποδεικνύουν με την αποχή τους τόσο από την εκλογική διαδικασία όσο και από τους κοινωνικούς αγώνες».

Αξίζει να σημειώσουμε ότι η προσπάθεια διεύρυνσης του ΜΑΖΙ είναι διαρκής, καθώς -όπως σημειώνεται στην Κοινή Πολιτική Διακήρυξη- πρόκειται για μια ανοιχτή Πολιτική Πρόσκληση στις υπαρκτές όμορες κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις.

Πιο συγκεκριμένα, ο Μουράτ Καταντλί, ο οποίος είναι ο γενικός γραμματέας του κόμματος Νέα Κύπρος στην κατεχόμενη Κύπρο, προέβη στην καταγγελία, με βάση την οποία οι δοτές από την Άγκυρα δημόσιες αρχές παραχωρούν τουρκικές υπηκοότητες, κατόπιν σχετικής εντολής του τουρκικού καθεστώτος και, πιο συγκεκριμένα, του Τούρκου Υπουργού Εξωτερικών, Μεβλέτ Τσαβούσογλου.

Μάλιστα, προκειμένου να επισπευστεί η διαδικασία εποικισμού, παραχαράσσονται βασικά, ταυτοτικά στοιχεία Τουρκοκυπρίων, ακόμη και η ημερομηνία γεννήσεως.

Η προσπάθεια αυτή της Άγκυρας να ελέγξει ακόμη περισσότερο, από δημογραφική άποψη, τα κατεχόμενα ώθησε κόμματα της ευρύτερης κεντροαριστεράς, στον κατεχόμενο τομέα της Κύπρου, να υποβάλουν συμβολικές μηνύσεις.

Εκ πρώτης όψεως, και όχι άδικα, αυτή η κατάφωρα παράνομη τακτική του Υπουργείου Εξωτερικών της γείτονος συνδέεται με την προσπάθεια να μετατραπεί η κατεχόμενη Κύπρος σε άτυπο παρατηρητή της Οργάνωσης Τουρκικού Κόσμου. Πίσω από το εγχείρημα αυτό, ελλοχεύει η μακροχρόνια και μεθοδική – σχεδόν «αγορυθμική» – φιλοδοξία της Τουρκίας να γίνει προοπτικά υπερεθνικά αποδεκτή η παράνομη εισβολή και κατοχή του ’74, γεγονός που ανακινεί ένα σοβαρό πρόβλημα εσωτερικής κομματικής αντιπαράθεσης στα κατεχόμενα.

Όπως προαναφέρθηκε, το ζήτημα ήρθε στη δημοσιότητα από τα κόμματα της τουρκοκυπριακής αριστεράς. Στο σημείο αυτό δεν είναι δυνατόν να ευοδωθεί στην πράξη αυτό το νέο «κύμα» τουρκικού εποικισμού.

Η εν λόγω απόρριψη του τουρκικού εποικισμού από κόμματα της ευρύτερης κεντροαριστεράς ανακινεί ένα παλαιό ζήτημα, το οποίο επανέρχεται και διχάζει την πολιτική ζωή. Η κύρια διαφορά ανάμεσα στις δεξιές πολιτικές δυνάμεις και τα κόμματα της τουρκοκυπριακής πλευράς ήταν και, από ό,τι φαίνεται, συνεχίζει να είναι το γεγονός, ότι η δεξιά επέμενε ιδιαίτερα στον στοιχείο του τουρκικού επεκτατισμού και του τουρκικού εθνικού χαρακτήρα των κατεχομένων, σε αντίθεση προς τα αριστερά κόμματα που υπογραμμίζουν την κυπριακή τους ταυτότητα, που καθιστά τους Τουρκοκυπρίους διακριτούς από τους Τούρκους.

Οι «συμβολικές μηνύσεις» που κατατέθηκαν έρχονται να το επιβεβαιώσουν.

Ο επικεφαλής του «Πράττω» με αναρτήσεις του σε Facebook και Twitter επισημαίνει πως η αριστερά «Δεν γίνεται οπαδός της μίας ή της άλλης πλευράς» και ότι «έχει δικό της όραμα, στρατηγική και σχέδιο. Δική της πολιτική και κοινωνικές αναφορές. Δεν γίνεται ούτε στήριγμα μιας “καλύτερης δεξιάς”».

«Άλλο ρεαλιστική αριστερά και άλλο συστημικό ακολούθημα», καταλήγει.

«Η αριστερά λαμβάνει υπόψη και αξιοποιεί τις αντιθέσεις στο κυρίαρχο συγκρότημα εξουσίας, καθώς και στα κόμματά του, όπως είναι η ΝΔ. Δεν γίνεται, όμως, οπαδός της μίας ή άλλης πλευράς. Έχει δικό της όραμα, στρατηγική και σχέδιο. Δική της πολιτική και κοινωνικές αναφορές. Δεν γίνεται ούτε στήριγμα μιας “καλύτερης δεξιάς”. Άλλο ρεαλιστική αριστερά και άλλο συστημικό ακολούθημα».