Σπύρος Σιδέρης

Οι συνεργάτες του Λούλα εμφανίζονται βέβαιοι ότι μόνο εκείνος διαθέτει το πολιτικό βάρος για να συγκρατήσει το συντηρητικό κύμα. Οι αντίπαλοί του ποντάρουν στην κόπωση του εκλογικού σώματος, στην κοινωνική δυσαρέσκεια και στην αίσθηση ότι ένας πολιτικός κύκλος πλησιάζει στο τέλος του. Πίσω από τις δημόσιες ομιλίες και τα χαμόγελα των συνεδρίων, η μάχη έχει ήδη αρχίσει και όλα δείχνουν ότι θα είναι σκληρή, προσωπική και βαθιά διχαστική.

Ο πολιτικός που αρνείται να αποχωρήσει

Ο Λούλα ντα Σίλβα ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του στο συνέδριο του Κόμματος Εργαζομένων στο Σάο Πάολο, μπροστά σε χιλιάδες στελέχη και υποστηρικτές του.

Στην ομιλία του έδωσε ιδιαίτερο βάρος στην εθνική κυριαρχία, διαμηνύοντας ότι κανένα ξένο κράτος δεν μπορεί να αποκτήσει πρόσβαση στον φυσικό πλούτο της Βραζιλίας χωρίς πλήρη σεβασμό στην ανεξαρτησία της. Παράλληλα, δεσμεύτηκε για ενίσχυση της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας και για περισσότερες επενδύσεις σε στρατηγικούς τομείς της οικονομίας.

Η επιλογή αυτής της ατζέντας μόνο τυχαία δεν θεωρείται. Ο Λούλα επιχειρεί να αποδείξει ότι δεν εκπροσωπεί απλώς την κοινωνική αριστερά, αλλά και μια ισχυρή, αυτάρκη Βραζιλία που δεν δέχεται υποδείξεις από το εξωτερικό.

Η δυναστεία Μπολσονάρο επιστρέφει

Παρά τον μεγάλο αριθμό υποψηφίων, η προεκλογική σύγκρουση φαίνεται να περιστρέφεται γύρω από δύο στρατόπεδα.

Απέναντι στον Λούλα αναμένεται να βρεθεί ο Φλάβιο Μπολσονάρο, γιος του πρώην προέδρου Ζαΐρ Μπολσονάρο, με στόχο να συσπειρώσει τον συντηρητικό χώρο και να κρατήσει ζωντανή την πολιτική επιρροή της οικογένειας.

Το επώνυμο Μπολσονάρο εξακολουθεί να κινητοποιεί εκατομμύρια ψηφοφόρους, παρά τις δικαστικές περιπέτειες και τις πολιτικές αναταράξεις των τελευταίων ετών. Για τη δεξιά, ο Φλάβιο αποτελεί το όχημα συνέχειας ενός κινήματος που δεν εξαφανίστηκε μετά την ήττα του 2022. Για την αριστερά, αποτελεί την απόδειξη ότι ο μπολσοναρισμός παραμένει ισχυρός και έτοιμος να επιστρέψει.

Το μεγάλο κενό πίσω από τον Λούλα

Το σοβαρότερο πρόβλημα του Κόμματος Εργαζομένων ίσως δεν βρίσκεται απέναντί του, αλλά στο εσωτερικό του.

Η πανεπιστημιακός και ιδρυτικό στέλεχος του κόμματος Μάρσια Καμάργκος υποστηρίζει ότι ο Λούλα παραμένει το τελευταίο ισχυρό ανάχωμα απέναντι στην άκρα δεξιά. Παραδέχεται, όμως, ότι η παράταξη δεν κατάφερε να αναδείξει νέα στελέχη με αντίστοιχη κοινωνική απήχηση και πολιτική ακτινοβολία.

Η πολυετής εξάρτηση από ένα μόνο πρόσωπο άφησε το κόμμα χωρίς ξεκάθαρη διάδοχη κατάσταση. Αυτό ακριβώς το κενό επιχειρεί να αξιοποιήσει η δεξιά, καλλιεργώντας την εικόνα μιας αριστεράς που δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς τον ιστορικό της ηγέτη.

Οι μηχανισμοί πίσω από την άνοδο της δεξιάς

Η ενίσχυση των συντηρητικών δυνάμεων δεν περιορίζεται στη Βραζιλία. Σε αρκετές χώρες της Λατινικής Αμερικής, δεξιά κόμματα και υποψήφιοι αυξάνουν την επιρροή τους, αξιοποιώντας την ανασφάλεια, την εγκληματικότητα και την απογοήτευση από κυβερνήσεις που δεν κατάφεραν να βελτιώσουν αισθητά την καθημερινότητα.

Η Μάρσια Καμάργκος αποδίδει σημαντικό μέρος αυτής της μετατόπισης στην αυξανόμενη επιρροή των ευαγγελικών εκκλησιών, οι οποίες έχουν αποκτήσει βαθιές κοινωνικές ρίζες και έντονη πολιτική παρουσία. Παράλληλα, κάνει λόγο για δίκτυα οικονομικής και επικοινωνιακής στήριξης που προωθούν συντηρητικές ατζέντες και ενισχύουν πολιτικούς με σκληρές θέσεις.

Ο γενικός γραμματέας του Ενωμένου Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος, Ζε Μαρία, προειδοποιεί ότι θα ήταν λάθος να υποτιμηθεί η δεξιά. Παρά τις ήττες, τα σκάνδαλα και τις δικαστικές περιπέτειες του Ζαΐρ Μπολσονάρο, η κοινωνική της βάση παραμένει συμπαγής και τροφοδοτείται από τη δυσαρέσκεια απέναντι στην κυβέρνηση.

Μια χώρα βαθιά χωρισμένη

Οι δημοσκοπήσεις δίνουν στον Λούλα οριακό προβάδισμα, χωρίς όμως ασφαλή απόσταση από τον βασικό του αντίπαλο.

Ένα μέρος της αριστερής βάσης τον στηρίζει επειδή βλέπει στο πρόσωπό του τη μοναδική δύναμη που μπορεί να εμποδίσει την επιστροφή της άκρας δεξιάς. Άλλοι επικαλούνται τη μείωση της φτώχειας και τη βελτίωση κοινωνικών δεικτών, ακόμη κι αν θεωρούν ότι η κυβέρνησή του δεν προχώρησε στις βαθιές αλλαγές που είχε υποσχεθεί.

Η δεξιά, από την πλευρά της, επενδύει στην ασφάλεια, στην εγκληματικότητα, στην οπλοκατοχή και στην ενίσχυση των αστυνομικών εξουσιών. Πρόκειται για θέματα που αγγίζουν καθημερινά εκατομμύρια πολίτες και μπορούν να κρίνουν την ψήφο των αναποφάσιστων.

Η κάλπη που θα αλλάξει την ήπειρο

Οι προεδρικές εκλογές της Βραζιλίας ξεπερνούν τα εθνικά της σύνορα. Το αποτέλεσμά τους μπορεί να επηρεάσει συμμαχίες, κυβερνήσεις και πολιτικές ισορροπίες σε ολόκληρη τη Λατινική Αμερική.

Για τους υποστηρικτές του, ο Λούλα αποτελεί την τελευταία μεγάλη ευκαιρία της αριστεράς να ανακόψει τη συντηρητική επέλαση. Για τους αντιπάλους του, η νέα υποψηφιότητά του είναι η ύστατη προσπάθεια ενός παλιού συστήματος να κρατηθεί στην εξουσία.

Η πραγματική αγωνία, όμως, βρίσκεται αλλού: αν ο Λούλα κερδίσει, ποιος θα τον διαδεχθεί; Και αν χάσει, ποιος θα σταματήσει τη δεξιά από το να κυριαρχήσει στη μεγαλύτερη χώρα της ηπείρου;

Απόστολος Χονδρόπουλος

Τον τόνο στην πολιτική αντιπαράθεση δίνει μάλιστα η ίδια η κυβέρνηση καταλογίζοντας στην Αριστερά στάση ανοχής κατά το παρελθόν σε συμπεριφορές βίας, καταλήψεων σε πανεπιστημιακούς χώρους, δημόσια κτίρια.  

Σε συνέντευξή του στο Liberal o Κυριάκος Μητσοτάκης τόνισε ότι  «θα πρέπει να συμφωνήσουμε όλοι ότι η πλήρης καταδίκη, όχι μόνο στα λόγια, θα πρέπει να αποτελεί ένα βασικό ζητούμενο αν θέλουμε να προστατεύσουμε το κεκτημένο μιας δημοκρατίας, στην οποία οι διαφορές λύνονται με επιχειρήματα και όχι με χρήση βίας”.

“Συνολικότερο reset”

Ο πρωθυπουργός έκανε λόγο παράλληλα για την ανάγκη ενός «συνολικότερου reset» που, όπως ανέφερε, «δεν αφορά μόνο τον τρόπο με τον οποίο η οργανωμένη πολιτεία αντιμετωπίζει αυτά τα φαινόμενα, αλλά και τις ευθύνες που πρέπει να αναλάβουν όλοι οι πολιτικοί χώροι, κυρίως τα κόμματα τα οποία προέρχονται από την Αριστερά, τα οποία στο παρελθόν έχουν δείξει ανοχή σε τέτοιες συμπεριφορές».

Στο Μέγαρο Μαξίμου υποστηρίζουν ότι ορισμένα κόμματα εφαρμόζουν δύο μέτρα και δύο σταθμά για τη βία και επί της ουσίας στηρίζουν αυτό τον ισχυρισμό σε τοποθετήσεις κατά το παρελθόν με τις οποίες, όπως λένε , βαφτίζονταν ως δήθεν «παρεμβάσεις» οι επιθέσεις σε σπίτια, γραφεία και περιουσίες ανθρώπων και ως «ακτιβισμός» οι καταλήψεις χώρων εντός και εκτός Πανεπιστημίων.

Η κυβερνητική άποψη αποτυπώνεται και στην φράση του κυβερνητικού εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη ότι «όσο σημαντικό είναι να βγαίνουν οι κουκούλες τόση αξία έχει να πέφτουν και οι μάσκες».      

Αιχμές για παλιότερες δηλώσεις Τσίπρα 

Οι αιχμές ειδικά για τον πρώην πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα  ξεκίνησαν από τον γραμματέα της ΠΕ της ΝΔ, Κ. Κυρανάκη, για να  ακολουθήσει και ο ίδιος ο κ Μητσοτάκης λέγοντας στο Liberal ότι «ο ίδιος ο κ. Τσίπρας είχε πει στο παρελθόν ότι οι μολότοφ είναι κακές «ανάλογα με τη μεριά που είσαι όταν πέφτουν», ότι εξαρτάται από τη μεριά στην οποία βρίσκεσαι αν μια μολότοφ είναι καλή”.    

Αλλά και ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Κωστής Χατζηδάκης δήλωσε (Ertnews) ότι “έχουμε ακούσει αρκετές καταδίκες. Αυτό που δεν βλέπουμε, είναι η αναγκαία πολιτική απομόνωση τέτοιου είδους φαινομένων από όλες ανεξαιρέτως τις πλευρές και από όλα ανεξαιρέτως τα κοινοβουλευτικά κόμματα. Υπήρξαν παλιότερα τοποθετήσεις ενδεικτικές του κλίματος αυτού, από τον κ. Τσίπρα όταν ήταν πρωθυπουργός: “Ε, τι έγινε με τις μολότοφ”. Να λοιπόν τι μπορεί να γίνει με τις μολότοφ”.

Κυβερνητικά στελέχη υποστηρίζουν επίσης ότι κάθε φορά που η ΝΔ έφερε αυστηροποίηση του Ποινικού Κώδικα η Αριστερά του κ. Τσίπρα ήταν απέναντι, όπως και κάθε φορά που η ΝΔ έφερνε μέτρα ενίσχυσης της Αστυνομίας κατά του οργανωμένου εγκλήματος ή και σε κάθε εκκένωση κατάληψης στα Πανεπιστήμια.

Πρέπει να τραβήξουν πια μια διαχωριστική γραμμή με αυτές τις συμπεριφορές, σημειώνουν κυβερνητικά στελέχη.    

“Συνεχίζουμε να εφαρμόζουμε τον νόμο παντού”                             

Όπως λένε, “πολύ καλές και σημαντικές οι ανακοινώσεις αλλά δεν θα ξεχάσουμε και τις πολλές φορές που ο χώρος της Αριστεράς και κάποιες φορές και της κεντροαριστεράς, φοβόταν να καταδικάσει τους εγκληματίες, επιτίθετο στην Ελληνική Αστυνομία , δικαιολογούσε τέτοιες συμπεριφορές και ο δικός μας πολιτικός χώρος έκανε ότι δεν έβλεπε και δεν είχε την απαραίτητη πολιτική βούληση για να τους στείλει στην Δικαιοσύνη”.

Αντιθέτως, το Μέγαρο Μαξίμου υποστηρίζει πως η σημερινή κυβέρνηση έχει την πολιτική βούληση και τόλμησε και τα έβαλε με τις οργανωμένες ομάδες που πολιτικά βρίσκονταν στο απυρόβλητο “Οφείλουμε να συνεχίσουμε να εφαρμόζουμε τον νόμο παντού: Σε δημόσια κτίρια, δρόμους, γειτονιές, πανεπιστήμια. Χωρίς εκπτώσεις και φόβο”, σημειώνουν.

Κριτική και στην κυβέρνηση Καραμανλή για το 2008

Η κριτική του Μεγάρου Μαξίμου για την στάση προηγούμενων κυβερνήσεων αγγίζει πάντως και την  ίδια την κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή με αφορμή την στάση της στα γεγονότα του Δεκεμβρίου 2008.

Ο Παύλος Μαρινάκης υποστήριξε μάλιστα πως “εκείνο το βράδυ του 2008, στη συνέχεια της δολοφονίας ενός νέου παιδιού, ήταν μία κακή νύχτα όχι μόνο για την  χώρα, αλλά και για τη ΝΔ”. Επιδίωξε πάντως στην συνέχεια να διαχωρίσει τον ίδιο τον Κ. Καραμανλή λέγοντας ότι δεν αναφέρεται στον πρώην πρωθυπουργό, αλλά  επιχειρησιακά σε αυτούς οι οποίοι είχαν την ευθύνη τότε , σε επίπεδο υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, να τηρήσουν το νόμο. 

Συγκεκριμένα, ο υπουργός εξέφρασε τα συλλυπητήριά του στην οικογένεια της Αφροδίτης Νέστορα για τον θάνατο της μητέρας της, ενώ ενημέρωσε ότι η ίδια θα μεταφερθεί στο Νοσοκομείο Παπανικολάου, καθώς φέρει εκτεταμένα εγκαύματα στα άκρα, ενώ ο πατέρας της αναμένεται να λάβει εξιτήριο αύριο.

Ο κ. Γεωργιάδης χαρακτήρισε σοκαριστικό το γεγονός ότι, όπως είπε, «μία αθώα γυναίκα έχασε τη ζωή της ενώ κοιμόταν στο σπίτι της», υποστηρίζοντας ότι η επίθεση αποτελεί αποτέλεσμα της διαχρονικής ανοχής απέναντι στη βία.

«Η βία της άκρας Αριστεράς πρέπει επιτέλους να τεθεί οριστικά εκτός νόμου. Δεν υπάρχουν “γκαζάκια”. Υπάρχουν βόμβες που μπορούν να σκοτώσουν ανθρώπους», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Παράλληλα, έκανε λόγο για διαχρονική πολιτική ανοχή απέναντι σε βίαιες ομάδες, επισημαίνοντας ότι η κυβέρνηση έχει ενισχύσει σημαντικά την αντιμετώπιση της ανομίας, με εκκενώσεις καταλήψεων, αστυνομικές επιχειρήσεις στα πανεπιστήμια και εξάρθρωση παράνομων χώρων.

Αναφερόμενος, μάλιστα, στις έρευνες της Ελληνικής Αστυνομίας, εμφανίστηκε αισιόδοξος ότι οι υπεύθυνοι θα εντοπιστούν σύντομα.

«Η αίσθηση που έχω από την ενημέρωση που λάβαμε είναι ότι η Αστυνομία βρίσκεται πολύ κοντά στα ίχνη τους και πιστεύω ότι θα συλληφθούν γρήγορα», είπε και ταυτόχρονα, κάλεσε τη Δικαιοσύνη να επιβάλει αυστηρές ποινές.

«Η Δικαιοσύνη δίνει και αυτή εξετάσεις. Δεν μπορεί να υπάρχουν ποινές-χάδι σε ανθρώπους που χρησιμοποιούν μολότοφ, βαριοπούλες και βόμβες. Σκότωσαν έναν άνθρωπο και πρέπει να τιμωρηθούν παραδειγματικά», υπογράμμισε.

«Οι επιθέσεις ήταν εναντίον της Νέας Δημοκρατίας»

Ο υπουργός υποστήριξε ότι στόχος των επιθέσεων ήταν η Νέα Δημοκρατία, σημειώνοντας ότι επλήγησαν στελέχη που δεν διέθεταν αστυνομική προστασία. «Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι στόχος ήταν η Νέα Δημοκρατία. Επέλεξαν ανθρώπους χωρίς προστασία και αυτό δείχνει και την ανανδρία τους», ανέφερε.

Παράλληλα, εκτίμησε ότι τα πρόσφατα χτυπήματα ενδέχεται να συνδέονται με την εκκένωση καταλήψεων σε πανεπιστημιακούς χώρους, υποστηρίζοντας ότι η κυβέρνηση έχει επιτύχει σημαντική πρόοδο στην αντιμετώπιση της ανομίας σε σχέση με προηγούμενα χρόνια.

Ο κ. Γεωργιάδης χαιρέτισε το γεγονός ότι, όπως είπε, σχεδόν όλα τα πολιτικά κόμματα καταδίκασαν την επίθεση, επισημαίνοντας ωστόσο ότι δεν εντόπισε αντίστοιχη ανακοίνωση από την Πλεύση Ελευθερίας.

Για τον Αλέξη Τσίπρα σημείωσε ότι η δημόσια καταδίκη της τρομοκρατίας αποτελεί, όπως είπε, «ένα βήμα προς τα εμπρός», προσθέτοντας όμως ότι θα κριθεί στην πράξη από τη στάση που θα τηρήσει απέναντι σε πρωτοβουλίες αυστηροποίησης της νομοθεσίας.

Αυτό προκύπτει από τα αποτελέσματα δημοσκόπησης του γαλλικού ινστιτούτου Elabe που διενεργήθηκε για λογαριασμό του τηλεοπτικού σταθμού BFM στις 24 και 25 Φεβρουαρίου, επί δείγματος 1004 ατόμων.

Μίας δημοσκόπησης που διενεργήθηκε στα απόνερα των αιματηρών συγκρούσεων της 14ης Φεβρουαρίου στη Λυόν, ανάμεσα σε ομάδες μελών ακροδεξιών και ακροαριστερών οργανώσεών, με αποτέλεσμα τον θανάσιμο τραυματισμό του 23χρόνου εθνικιστή Κουεντέν Ντεράνκ. Σύμφωνα με τις γαλλικές αστυνομικές αρχές, μεταξύ των υπόπτων που ανακρίνονται για συμμετοχή στα αιματηρά επεισόδια είναι και δύο πρώην συνεργάτες βουλευτή της Ανυπότακτης Γαλλίας, η οποία ωστόσο, όπως και το σύνολο των γαλλικών πολιτικών κομμάτων, καταδίκασε την αιματηρή συμπλοκή.

Απαντώντας στο ερώτημα αν τα αιματηρά επεισόδια «επιδείνωσαν την εικόνα που έχετε για την Ανυπότακτη Γαλλία;», το 44% των ερωτηθέντων απάντησε θετικά, έναντι 52% που απάντησε ότι δεν μεταβλήθηκε η άποψή τους για το κόμμα αυτό.

Σύμφωνα με την ίδια δημοσκόπηση, το ποσοστό των ψηφοφόρων των κεντρώων κομμάτων (τα οποία στηρίζουν τον πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν) που δηλώνουν ότι θα ψήφιζαν οποιοδήποτε άλλο κόμμα πλην της Ανυπότακτης Γαλλίας ανέρχεται στο 81%, έναντι 66% που δηλώνουν ότι θα ψήφιζαν οποιοδήποτε άλλο κόμμα έναντι του Εθνικού Συναγερμού.

Σε ό,τι αφορά τους ψηφοφόρους της παραδοσιακής γαλλικής δεξιάς, δηλαδή του Ρεπουμπλικανικού κόμματος, το 90% δηλώνει απολύτως αντίθετο στην Ανυπότακτη Γαλλία, έναντι 31% που δηλώνει απολύτως αντίθετο στον Εθνικό Συναγερμό. Ως προς τους ψηφοφόρους, τέλος, των αριστερών κομμάτων της Γαλλίας, το 82% δηλώνει ότι θα ψήφιζε οποιοδήποτε άλλο κόμμα πλην του Εθνικού Συναγερμού, έναντι 30% που δηλώνει ότι θα ψήφιζε οποιοδήποτε άλλο κόμμα πλην της Ανυπότακτης Γαλλίας.

Όπως είπε στον ΑΝΤ1 «εγώ είπα ότι επί της αρχής πιστεύω το πόρισμα του Λιμενικού. Τους αρέσει να στοχοποιούν τους άνδρες και τις γυναίκες του Λιμενικού. Μεταξύ του λιμενικού, των μεταναστών και των διακινητών πιστεύουν με ευκολία τους μετανάστες και τους διακινητές, είπαν επί λέξει “το έγκλημα που έκανε το Λιμενικό”. Γιατί τα στελέχη της Νέας Αριστεράς αισθάνονται την ανάγκη να πιστέψουν τους μετανάστες που δίνουν καταθέσεις και όχι το Λιμενικό; Η Αριστερά πιστεύει τον διακινητή και τους παράνομους μετανάστες. Η ευθύνη για τον θάνατο των 15 ανθρώπων είναι ενός καθάρματος που τους φόρτωσε σε μια βάρκα και τους μετέφερε στην Ελλάδα».

Όπως είπε «πολιτικά την Αριστερά την ενδιαφέρει να στοχοποιήσει το λιμενικό και να δημιουργήσει πίεση στην κυβέρνηση ότι δήθεν σκοτώνει μετανάστες».

Απαντώντας, δε, σε όσους τον κατηγορούν ότι στοχοποιεί δικηγόρους με τις δηλώσεις του, ο κ. Πλεύρης επανέλαβε πως «εγώ είπα υπάρχει μια ΜΚΟ με έδρα τη Σάμο που ενδιαφέρεται για τα συμφέροντα προσφύγων και μεταναστών. Και επιλέγει μεταξύ των αποδεδειγμένων θυμάτων να βάλει δικηγόρο να υποστηρίξει τον διακινητή»

Όσον αφορά τη συνεργασία με την Τουρκία για το μεταναστευτικό, ο υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου αρχικά παρουσίασε ότι «το 2024 είχαμε 50.000 αφίξεις από τα τουρκικά παράλια και το 2025 έκλεισε με 21.000. Υπάρχει πολύ καλή συνεργασία στο κομμάτι του μεταναστευτικού. Και ο Ερντογάν δίνει βάση σε αυτό γιατί κονδύλια που παίρνει σχετίζονται με τη συνεργασία με την Ελλάδα στο θέμα αυτό. Οι Τουρκοί μας δίνουν στοιχεία ότι από το να βρίσουν 1 ανά 100 διακινητές βρίσκουν 1 στους 30 μέσα στην Τουρκία και κάνουν επιστροφές κυρίως Αφγανών από την Τουρκία. Οι Τούρκοι λένε ότι εντείνουν τις επιχειρήσεις στη στεριά και είναι σημαντικό γιατί έτσι μειώνονται τα περιστατικά στη θάλασσα»

Όπως επισημαίνουν μέσα ενημέρωσης και αναλυτές, πρόκειται για μία απόφαση που έρχεται σε αντίθεση με την γνωμοδότηση του γαλλικού Συμβουλίου Επικρατείας, το οποίο τον Μάρτιο του 2024 είχε αποφανθεί ότι το κόμμα της ριζοσπαστικής αριστεράς «Ανυπότακτη Γαλλία», όπως άλλωστε και το Σοσιαλιστικό Κόμμα, το Κομμουνιστικό και το κόμμα των Οικολόγων, εντάσσονται στα κόμματα της αριστεράς και όχι στην άκρα αριστερά, όπου εντάσσονται διάφοροι τροτσκιστικοί, μαοϊκοί και αναρχικοί πολιτικοί σχηματισμοί.

Ο ιδρυτής του κόμματος «Ανυπότακτη Γαλλία» Ζαν-Λυκ Μελανσόν, σε ανακοίνωσή του, έκανε λόγο για «απόφαση α λα Τραμπ» επιπέδου «Δημοκρατίας της Μπανανίας», ενώ αντίθετος προς την απόφαση δήλωσε και ο Γραμματέας του Σοσιαλιστικού κόμματος Ολιβιέ Φορ.

Παράγοντες του γαλλικού υπουργείου Εσωτερικών ανέφεραν πως ο χαρακτηρισμός της Ανυπότακτης Γαλλίας ως ακροαριστερού κόμματος υιοθετήθηκε λαμβάνοντας υπόψη την γενικότερη πολιτική συμπεριφορά αυτού του κόμματος.

Μέρος των διαδηλωτών πέταξε φωτοβολίδες, μπουκάλια και πυρπόλησε κάδους σκουπιδιών, μετακινώντας τους στην μέση του δρόμου. Η αστυνομία έκανε χρήση δακρυγόνων, γκλοπ και πυροσβεστικών αντλιών. Σύμφωνα με τα ιταλικά μέσα ενημέρωσης, τραυματίσθηκε ένας ακόμη ανεξακρίβωτος αριθμός διαδηλωτών, ενώ η αστυνομία έκανε γνωστό, παράλληλα, ότι έχουν τραυματιστεί επτά άνδρες της.

Scontri al corteo per lo sgombero del centro sociale Askatasuna a Torino. In prossimità del centro sociale sgomberato la polizia ha attivato degli idranti per tentare di tenere lontani i manifestanti che si sono avvicinati. A un secondo idrante con lancio di lacrimogeni, i… pic.twitter.com/qg1y6N85KX

— La Stampa (@LaStampa) December 20, 2025

«Το θεώρησα πιο τίμιο από το να σταθώ στη Μητρόπολη δίπλα στον Άδωνη Γεωργιάδη και το μισό υπουργικό συμβούλιο και να ακούω τον Κυριάκο Μητσοτάκη να αποχαιρετά τον “φίλο του τον Νιόνιο”»,διευκρίνισε, σε ανάρτησή του στο Facebook, στο πλαίσιο της εβδομαδιαίας ανασκόπησης.

Ο κ. Χαρίτσης αναφέρει ότι ακούει την κριτική, που εκφράζεται τόσο για τον ίδιο όσο και για τους αρχηγούς των κομμάτων της Αριστεράς, που απείχαν από την κηδεία του τραγουδοποιού. «Ακούω την κριτική και την καταλαβαίνω. Παραμένω αμφίθυμος. Αλλά σταθερά συγκινημένος», γράφει.

Χαρακτηρίζοντας τον Διονύση Σαββόπουλου ως «μεγάλο αντιφατικό», αναφέρει ότι τις τελευταίες ημέρες άκουσε και πάλι τους δίσκους του Σαββόπουλου. «Είχα χρόνια να το κάνω. Αλλά η συγκίνηση ήταν η ίδια, γνήσια και δυνατή. Όπως και τότε, όπως θα είναι πάντα. Παρόλη την μεγάλη απογοήτευση από την πολιτική του στάση εδώ και χρόνια», αναφέρει, λέγοντας ότι τα τραγούδια του δεν γίνεται να πάψουν να αγγίζουν την ψυχή μας.

Αναλυτικά ο κ. Χαρίτσης έγραψε για τον Διονύση Σαββόπουλο

Ωδή στον μεγάλο αντιφατικό

Τις τελευταίες μέρες «έλιωσα» τους δίσκους του Σαββόπουλου. Είχα χρόνια να το κάνω. Αλλά η συγκίνηση ήταν η ίδια, γνήσια και δυνατή. Όπως και τότε, όπως θα είναι πάντα. Παρόλη την μεγάλη απογοήτευση από την πολιτική του στάση εδώ και χρόνια.

Και τα τραγούδια του δεν γίνεται να πάψουν να αγγίζουν την ψυχή μας, γιατί
Γεννηθήκαμε με την «Συννεφούλα».

Μεγαλώσαμε με «Μη μιλάς άλλο γι’ Αγάπη» και «Καραγκιόζη».

Μάθαμε μουσικά γράμματα με τον «Μπάλο» και «Το Περιβόλι του Τρελού».

Προσεγγίσαμε το σύμπαν του Ντίλαν και το ροκ συνολικά μέσα από τον «Άγγελο Εξάγγελο» και τον «Παλιάτσο και τον Ληστή».

Συγκινούμασταν όταν βλέπαμε τον πατέρα να δακρύζει κάθε φορά που άκουγε «του ‘60 τους εκδρομείς».

Χορέψαμε μεθυσμένοι το «ροκ ζεϊμπέκικο» της Μπέλου.

Πολιτικοποιηθήκαμε με την «συγκέντρωση της ΕΦΕΕ» και το «Κιλελέρ».

Γι’ αυτό, χθες, την ώρα της κηδείας, επέλεξα να τον αποχαιρετήσω ακούγοντας σε λούπα την αριστουργηματική Ωδή στον Γεώργιο Καραϊσκάκη.

Το θεώρησα πιο τίμιο από το να σταθώ στη Μητρόπολη δίπλα στον Άδωνη Γεωργιάδη και το μισό υπουργικό συμβούλιο και να ακούω τον Κυριάκο Μητσοτάκη να αποχαιρετά τον «φίλο του τον Νιόνιο».

Ακούω την κριτική και την καταλαβαίνω. Παραμένω αμφίθυμος. Αλλά σταθερά συγκινημένος.

Η Χέδερ Χάμφρις, από το κεντροδεξιό κόμμα Φίνε Γκάελ, ήταν η μοναδική άλλη υποψήφια. Ο υποψήφιος του Φιάνα Φέιλ, Τζιμ Γκάβιν, απέσυρε την υποψηφιότητά του μερικές ημέρες πριν από τις εκλογές, τυπικά όμως το όνομά του εμφανιζόταν στα ψηφοδέλτια.

Ανεπίσημα -αλλά θεωρούμενα αξιόπιστα- αποτελέσματα δίνουν στην Κόνολι το 64% με καταμετρημένα τα δύο τρίτα των ψήφων. Το ποσοστό της Χάμφρις είναι γύρω στο 29% και του Γκάβιν 7%, αναφέρει ο Guardian.

Η συμμετοχή ήταν χαμηλή, μόλις στο 40% για 3,6 εκατ. ψηφοφόρους, ενώ τα άκυρα είναι στο ιστορικό υψηλό του 13%, γεγονός που αντανακλά την απογοήτευση από τις περιορισμένες επιλογές, προσθέτει η βρετανική εφημερίδα.

«Η Κάθριν θα είναι πρόεδρος όλων μας και θα είναι η πρόεδρός μου. Αληθινά θα ήθελα να της ευχηθώ όλα τα πολύ καλύτερα», είπε η Χάμφρις.

Η Κόνολι, πρώην κλινική ψυχολόγος και δικηγόρος, εξελέγη για πρώτη φορά στο Κοινοβούλιο το 2016 και διετέλεσε αντιπρόεδρος της ιρλανδικής Κάτω Βουλής.

Είναι πρόσωπο που ασκεί επί μακρόν κριτική στην Ευρωπαϊκή Ένωση στη συντριπτικά φιλοευρωπαϊκή Ιρλανδία.

Η προεδρία της Ιρλανδίας είναι ένα αξίωμα κυρίως τιμητικό, και οι κάτοχοί του σπάνια χρησιμοποιούν τις εξουσίες τους για να ελέγξουν τη συνταγματικότητα της νομοθεσίας.

Τα τελικά αποτελέσματα αναμένεται να ανακοινωθούν αργότερα σήμερα.

«Πρώτο κρίσιμο θέμα είναι να υπάρξει 100% αποζημίωση των ανθρώπων που βίωσαν την καταστροφή και έχασαν τις περιουσίες τους. Ο,τιδήποτε λιγότερο, δεν μπορεί να ανακουφίσει όποιον ξεκινάει τα πάντα από την αρχή», τόνισε στη συνομιλία της με τον Απόστολο Χονδρόπουλο στον ΑΘΗΝΑ 9.84.

Στη συνέχεια, εστίασε στην ανάγκη να υπάρξουν πιο εξειδικευμένα μέτρα.

«Με εγγυήσεις στους αγρότες ότι θα έχουν δωρεάν τα λιπάσματα, τις ζωοτροφές κι όλα τα αναγκαία προϊόντα για τις καλλιέργειες, μέχρι να σταθούν στα πόδια τους. Είναι πολύ δύσκολα τα πράγματα και για τους ελαιοπαραγωγούς, αφού ο καρπός που κάηκε ίσως αρχίσει να αποδίδει μετά από ένα χρόνο. Επίσης, πρέπει να αυξηθούν τα επιδόματα ενοικίου, αλλά και να απαλλαγούν από τον ΕΝΦΙΑ για ικανό χρονικό διάστημα».

Αναφορικά με τις υποδομές, κατήγγειλε έλλειμμα στρατηγικού σχεδιασμού και ζήτησε καλύτερη πυρασφάλεια, με δεδομένο ότι στη δίνη της φωτιάς τυλίχθηκε και η βιομηχανική ζώνη της Πάτρας, εκτός από τους συνοικισμούς.

«Δεν μπορεί να απειληθεί με τέτοιο τρόπο η βιομηχανική περιοχή της πρωτεύουσας της Αχαΐας» σημείωσε, ενώ δεν παρέλειψε να θίξει και τις «επιπτώσεις στην υγεία των κατοίκων του Νομού, καθώς και στην ποιότητα της ατμόσφαιρας και του νερού».

Η βουλεύτρια της ΝΕΑΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ μίλησε για ανοχύρωτες κοινωνίες και σχολίασε με καυστικό λόγο τον ρόλο των πολιτικών σε περιπτώσεις καταστροφών, ειδικά όταν εκπροσωπούν την κυβέρνηση.

«Οι βουλευτές δεν είναι για να πηγαίνουν σε λιτανείες ή παρελάσεις. Οφείλουν να βρίσκονται στον τόπο τους όταν συμβαίνει κάτι σοβαρό και να καλούν τους δημόσιους φορείς όχι μόνον αν θέλουν προσωπικές εξυπηρετήσεις. Οι υπηρεσίες πρέπει επίσης να ανταποκρίνονται όταν οι βουλευτές να παίρνουν τηλέφωνο. Προσωπικά κάλεσα τον ΔΕΔΔΗΕ αλλά δεν έλαβα απάντηση».

Η κα Αναγνωστοπούλου εξήρε την στάση των εθελοντών και ειδικότερα των νέων, μπροστά στην πύρινη λαίλαπα που έφτασε να εισχωρήσει στον αστικό ιστό .

«Η κοινωνία αντέδρασε με αλληλεγγύη, ο εθελοντισμός ήταν συγκλονιστικός κυρίως από την πλευρά της νεολαίας, που έτρεχε αριστερά- δεξιά στις φωτιές… Η κλιματική κρίση δε δικαιολογεί πάντως αυτή την κατάσταση, που αποτελεί πλέον πραγματικότητα. Γι αυτό πρέπει να λαμβάνονται μέτρα και να υπάρχει σχεδιασμός πρόληψης, ώστε να περιοριστούν οι συνέπειες της κλιματικής κρίσης».

Η ΟΥΚΡΑΝΙΑ ΚΑΙ Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ

«Το Διεθνές Δίκαιο είναι πια καταρρακωμένο. Κι ενώ τασσόμαστε υπέρ της ενίσχυσης των διεθνών οργανισμών που προάγουν τα ανθρώπινα δικαιώματα, προχωρήσαμε στην αντίθετη κατεύθυνση.
Το Διεθνές Δίκαιο δεν υπάρχει πια. Κυριαρχεί η δύναμη του ισχυρού. Ο αυτοκράτορας κι οι αυτοκρατορικοί… Αυτό ισχύει.  Η μεταπολεμική Ευρώπη που χτίστηκε πάνω στην τραυματική εμπειρία του Παγκοσμίου Πολέμου και στην κοινωνική συνοχή, είναι ανίκανη με τους ηγέτες που έχει. Καθένας ενδιαφέρεται για το δικό του συμφέρον και το συμφέρον των ελίτ της χώρας…. Δεν υπάρχει συλλογική αντίληψη για την ευρωπαική ταυτότητα, την εξωτερική πολιτική και τα σύνορα.

Οι ηγέτες της ΕΕ πήγαν στο Λευκό Οίκο για να “κανονίσουν” ο Τραμπ με τον Πούτιν τι θα γίνει στην Ουκρανία. Αφού άφησαν να εξελιχθεί ο πόλεμος τώρα έρχονται και αποδεικνύουν ότι είναι εντελώς κομπάρσοι στην ιστορία.

Από την οικονομική κρίση υπήρχαν δείγματα ότι αντιμετωπίζουμε κάτι σοβαρό και τώρα με τον μιλιταρισμό έχουμε φτάσει στην πρό- προ παγκοσμίου πολέμου εποχή… Η άνοδος της ακροδεξιάς άρχισε όταν εγκαταλείφθηκαν οι ευρωπαϊκές αξίες, όπως η κοινωνική δικαιοσύνη. Όταν φτιάχνεις λογική μιλιταρισμού η ακροδεξιά θα καλπάσει. Και είμαστε ακριβώς σε αυτό το σημείο».

Η ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ ΚΑΙ Ο ΝΕΤΑΝΙΑΧΟΥ

«Το ίδιο συμβαίνει στη Μέση Ανατολή. Ουδέποτε είπαν στον Νετανιάχου ότι δεν επιτρέπεται να προχωρά έτσι, ούτε απειλήθηκε με σκληρές κυρώσεις…..Δεν έγινε ποτέ αυτό».

Η ΔΕΞΙΑ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΕ ΑΠΟΔΡΟΜΗ ΚΑΙ Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΠΡΕ[Ι ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΕΠΙΤΑΧΥΝΤΗΣ ΕΞΕΛΙΞΕΩΝ  

Η Αριστερά διασπάται όταν διαφωνεί πάνω στα πεδία σύγκρουσης προτεραιοτήτων. Δεν διασπάται για τις καρέκλες. Σε αυτή τη φάση κοινωνικής απονομιμοποίησης της Δεξιάς, πεδία σύγκρουσης είναι η ακρίβεια, οι μειωμένοι μισθοί, η αλαζονεία, η κατάρρευση του ΕΣΥ, η καταρράκωση του κράτους δικαίου.

Η Δεξιά βρίσκεται σε αποδρομή κι Αριστερά πρέπει να γίνει επιταχυντής. Να έχει παρουσία στα πεδία σύγκρουσης. Η πρόσφατη αποχώρηση του συνόλου της αντιπολίτευσης κατά την ψηφοφορία για την προανακριτική επιτροπή, φανερώνει ότι τα πολιτικά κόμματα  έχουν  συνειδητοποιήσει  πως οι συνασπισμοί πάνω σε κρίσιμα θέματα οικοδομούν τη μεγάλη, πλατιά συμμαχία…Πρέπει να δει η κοινωνία ότι έχουμε ξεκάθαρη θέση στα σημαντικά. Διαφορετικά, δεν θα οδηγηθούμε πουθενά. Πρέπει να δίνουμε το σύνθημα ότι αγωνιζόμαστε μαζί για τα κρίσιμα».