«Αυτό», πρόσθεσε, «το είχε και την προηγούμενη φορά, όταν για πρώτη φορά ήταν υποψήφιος και προσπαθούσε να εγγράψει εθελοντές και στηρίχθηκε στην δικτυακή καμπάνια που τότε έκανε και σε πάρα πολύ κόσμο που εθελοντικά συμμετείχε, τον στήριξε και εξελέγη με πανηγυρική πλειοψηφία».

«Εξουσιοδότηση έγκρισης ή απόρριψης υποψηφιοτήτων έχει το Συνέδριο»

«Λογικό είναι, από τη στιγμή που ήταν και πρόεδρος, να κάνει το ίδιο site, από τη στιγμή που είναι υποψήφιος. Το αν θα είναι υποψήφιος ή όχι κρίνεται καταστατικά. Το καταστατικό του ΣΥΡΙΖΑ είναι πολύ σαφές στο ότι αυτήν την εξουσιοδότηση, δηλαδή της έγκρισης ή της απόρριψης υποψηφιοτήτων, τη δίνει στο Συνέδριο του κόμματος. Ως εκ τούτου, αυτό το οποίο έγραψε το γραφείο Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ περί αμετάκλητης απόφασης, δεν στέκει ούτε λογικά ούτε τυπικά ούτε δημοκρατικά», επισήμανε ο Άρης Σπηλιωτόπουλος.

«Οι δύο τυπικές προϋποθέσεις για να πάει η υποψηφιότητα στο Συνέδριο έχουν ήδη υλοποιηθεί. Η μία είναι η κατάθεση του Πόθεν Έσχες την οποία έχει ήδη κάνει και η δεύτερη είναι οι 30 υπογραφές, κατέθεσε 87. Το επιδοκιμάζουμε ή αποδοκιμάζουμε την υποψηφιότητα που λέει η ΚΕ, είναι μια πολιτική εκτίμηση την οποία δικαιούται να την κάνει, την τελική απόφαση όμως απόρριψης ή έγκρισης υποψηφιοτήτων είναι ξεκάθαρη αρμοδιότητα του Συνεδρίου».

«Σε εσωκομματική δημοκρατία η αντιπαράθεση είναι πάντα πολιτική»

Ερωτηθείς για το ενδεχόμενο να μην εγκρίνει το Συνέδριο την υποψηφιότητα Κασσελάκη, ο Άρης Σπηλιωτόπουλος είπε: «Αν το Συνέδριο αποφασίσει να μην είναι υποψήφιος ο κ. Κασσελάκης, προφανώς κλείνει ο δρόμος για την επαναβεβαίωση της εμπιστοσύνης των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ στον κ. Κασσελάκη. Όλα αυτά θεωρώ ότι είναι κενά ουσιαστικού περιεχομένου γιατί υπάρχει πάνω από όλα η δημοκρατική παράδοση των κομμάτων και η λογική. Ο κ. Κασσελάκης ήταν πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ. Ένας πρόεδρος κατεβαίνει να επαναβεβαιώσει ή όχι την εμπιστοσύνη του. Λένε, η εσωκομματική του αντιπολίτευση, ότι ήταν ένας κακός πρόεδρος. Εγώ ας το δεχτώ αυτό. Αφού λοιπόν είναι ένας κακός πρόεδρος, προφανώς οι χιλιάδες πολίτες που στηρίζουν τον ΣΥΡΙΖΑ έχουν την άποψη και την κρίση να τον καταψηφίσουν. Άρα όταν έρχεται κάποιος και λέει “εγώ σου απαγορεύω να είσαι υποψήφιος” τι σημαίνει; Ότι αυτός ο κάποιος υποκαθιστά την κρίση και την αντίληψη των εκατοντάδων χιλιάδων που μπορούν να αποφασίσουν;».

«Σε εσωκομματική δημοκρατία η αντιπαράθεση είναι πάντα πολιτική, δεν πρέπει να είναι ποτέ προσωπική και από εκεί και έπειτα οι μειοψηφίες αποδέχονται το αποτέλεσμα της ετυμηγορίας της πλειοψηφίας», είπε με νόημα.

Του Άρη Σπηλιωτόπουλου*

Οι τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις  έδειξαν ότι ο παραπάνω  οριζόντιος  άξονας ,γίνεται όλο και  πιο ισχνός και σταδιακά  αντικαθίσταται με ένα νέο άξονα, κάθετο ,σχεδόν εγκάρσιο που διαπερνά το σύνολο του πολιτικού φάσματος και διακρίνει  ανάμεσα σε πολιτισμικά συντηρητικούς και πολιτισμικά  προοδευτικούς πολίτες -ψηφοφόρους.

Είναι μια ακόμη επιβεβαίωση της ορθότητας της έγκαιρης διαπιστωτικής ανάλυσης για την τριγωνοποίηση  της πολιτικής όπως την κατάγραψε ο Dick Morris το όχι και τόσο μακρινό 1990.Η τριγωνοποίηση ορίζεται ως η στρατηγική που ο  λόγος ενός πολιτικού εμπεριέχει  προγραμματικές θέσεις   που απορρέουν τόσο από  παραδοσιακές δεξιές πολιτικές  προτάσεις όσο και ταυτόχρονα από παραδοσιακές αριστερές ,αρκεί να απαντούν  πειστικά στα προβλήματα των πολιτών.

Η στρατηγική αυτή εφαρμόστηκε με πλήρη επιτυχία για την την  επανεκλογή του  Bill Clinton Στην  Ελλάδα την εισήγαγε η  Ν.Δ , από την εκλογή του Κ. Καραμανλή στο Συνέδριο της , το 1997.

Στην ελληνική εκδοχή της, μάλιστα, η στρατηγικής της τριγωνοποίησης  ,κωδικοποιήθηκε και ταυτίστηκε με  την έννοια του Μεσαίου Χώρου , από τους Λούλη και τον γράφοντα και οδήγησε   τον   Καραμανλή  στις τρεις ,διευρυμένες εκλογικές επιτυχίες του 2000,2004,2007.

Από τότε άλλαξαν πολλά σε πολιτικοκοινωνικό και οικονομικό  επίπεδο. Η παγκοσμιοποίηση της οικονομίας η άναρχη ανάπτυξη του χρηματοπιστωτικού συστήματος ,η συρρίκνωση της μεσαίας τάξης και μαζί η παραίτηση από το  όνειρο της κοινωνικής ανόδου , η πόλωση και η γιγάντωση των πολιτικών άκρων ,η ανέχεια των πολλών και η συγκέντρωση  της οικονομικής ολιγαρχίας των μονοπωλίων,  γέννησε πολλές και νέες μεταβλητές στο πολιτικό γίγνεσθαι.

Οι περιφερειακές συρράξεις ,η οικονομική κρίση γενικά αλλά ειδικότερα και στην Ελλάδα έκανε την ανάγνωση των παλαιών αναλυτών και επικοινωνιολόγων να μοιάζει με  εμμονή σε  ένα παρελθόν που υποχωρούσε .Μετά  την πανδημία ,η  επιστροφή στη κανονικότητα δεν είχε καμία ομοιότητα με αυτή που προσωρινά και για μια διετία αφέθηκε πίσω.

Τις συνέπειες τις είδαμε στην αποτυχία πρόβλεψης των ποσοτικών δημοσκοπήσεων στις τελευταίες εθνικές αναμετρήσεις. Μόνο οι ποιοτικές έρευνες, έγκαιρα ,είχαν προειδοποιήσει για την εμφάνιση νέων μεταβλητών και συνεπώς, της ανάγκης εισαγωγής άλλων ,πιο συγχρόνων εργαλείων ανάλυσης όπως τα ψυχομετρικά  και οι βαρομετρικές μεταβλητές,

Οσοι αντέδρασαν είδαν τον εαυτό τους να παροπλίζεται τόσο επαγγελματικά όσο και πολιτικά.

Δεν κατάλαβαν τι οδήγησε τους νέους ,τους πολίτες στη εκλογή Κασελάκη από τη βαση και περιορίστηκαν απλά να τον απαξιώνουν στερεοτυπικά ως επαγγελματίες ή να τον πολεμούν πολιτικά οι σύντροφοι  του μέχρι εχθές.

Επιπρόσθετα ,πάλι ,δεν είδαν μια ακόμη μεταβλητή του πολιτικού συστήματος .

Στη πρόσφατη εκλογική αναμέτρηση, αποτυπώθηκε  και μια ακόμη εγκάρσια τομή που διαπερνά το εκλογικό σώμα που απέμεινε να επιμένει ,ακόμα, να συμμετέχει και να ψηφίζει. Την κάθετη τομή που διακρίνει τους πολίτες ανάλογα με το κύριο κίνητρο που τους κινητοποιεί, κινητροδοτεί   και διαμορφώνει την εκλογική τους συμπεριφορά: Η διάκριση ανάμεσα σε όσους ,κύρια, λειτουργούν με τη λογική κ όσους ,κύρια, λειτουργούν  με το θυμικό.

Οι πρώτοι, αναζητούν από τα κόμματα και τους πολιτικούς , αποτελέσματα.

Λύσεις στα προβλήματα που  αντιμετωπίζουν. Λύσεις  ρεαλιστικές και εφαρμόσιμες. 

Κυρίως , όμως ,μετρήσιμες. Δεν ενδιαφέρονται,  τόσο για την ιδεολογική προέλευση αυτών αλλά για το πρόσημο της  αποτελεσματικότητας τους.

Πολίτες που ταυτολογικά προσεγγίζει η στρατηγική του μεσαίου  χώρου αν βεβαίως διαρκώς εξελίσσεται συμπεριληπτικά και με αναφορά και στις νέες κοινωνικές μεταβολές που επαναπροσδιορίζουν τους πολιτισμικά προοδευτικούς από όσους επιμένουν στα παραδοσιακά  κοινωνικά σχήματα.

Οι δεύτεροι , αναζητούν  την τιμωρία και οδηγούνται από την αγανάκτηση και  την απογοήτευση τους  από το υφιστάμενο πολιτικό σύστημα.

Δεν ακούν και δεν ενδιαφέρονται για τον προγραμματικό λόγο των κομμάτων για το πως θα βελτιώσουν τη ποιότητα της  καθημερινότητας  τους.  Θέλουν να εκδικηθούν για την απώλεια του εισοδήματος τους, την συρρίκνωση της αγοραστικής τους δύναμης, την ανασφάλεια και την αβεβαιότητα που διακρίνει τη καθημερινή μάχη για την επιβίωση τους, το κακό σύστημα Υγείας, την εξαθλίωση της Δημόσιας Παιδείας προς όφελος της δαπανηρής ιδιωτικής και το βαθύ Κράτος που τους ταλαιπωρεί και τους αδικεί για χρόνια.

Θέλουν  «Φωτιά και Τσεκούρι» για το σύστημα, για θυμηθούμε και τον τίτλο του ομώνυμου βιβλίου του Ευάγγελου Αβέρωφ  για μια άλλη, πιο ταραχώδη ,  ιστορική περίοδο του εμφυλίου.

Το 18% της ακροδεξιάς, αθροιζόμενο από τα διάφορα  μορφώματα  αυτής, στη τελευταία  εκλογική  αναμέτρηση,  δεν λογίζεται απλά και μόνο ως ψήφος με ιδεολογικό πρόσημο αλλά ως αντισυστημική ψήφος

Το ίδιο και ένα τμήμα της μεγάλης  απώλειας σε απόλυτο αριθμό ,ψήφων, πρωτίστως για τη Ν.Δ  αλλά και τα υπόλοιπα ,θεσμικά κόμματα.

Η Ν.Δ σημείωσε ένα αρνητικό ρεκόρ: Τον μικρότερο αριθμό ψήφων που συγκέντρωσε ποτέ στα πενήντα χρόνια της πολιτικής της ιστορίας ,αφού έχασε 1.000.000 ψήφους, μόλις από την προηγούμενη φορά. 

Η Ν.Δ, περιήλθε ταυτόχρονα , και σε απόλυτο στρατηγικό αδιέξοδο αφού,μετα την ανάγνωση των μετακινήσεων με βάση και τις ποιοτικές έρευνες,  αδυνατεί να κινηθεί είτε δεξιά είτε αριστερά. Στα δεξιά θα διευρύνει ,ακόμα περισσότερο,  την απόσταση από το  κέντρο, το οποίο παρά  τις προσπάθειες του Κ.Μητσοτάκη για προσέλκυση στελεχών από το ΠΑ.ΣΟ.Κ, έχασε στις τελευταίες εκλογές. Στα αριστερά της ώστε  να κερδίσει κομμάτι του παραδοσιακού κέντρου που έχασε ,θα διευρύνει τις διαρροές προς τα μορφώματα της δεξιάς αλλά και θα πολλαπλασιάσει την εσωκομματική κριτική που ασκείται από Κακλαμάνη, Σαλμά και άλλους για την απώλεια  της δεξιάς ψυχής της παράταξης.  Κυρίως, όμως, γιατί  εκεί εδράζονται και οι περισσότεροι  πολίτες που τους κινεί το θυμικό και όχι η λογική .Ιδιαίτερα αν είναι πολιτισμικά  συντηρητικοί. Καταδικάστηκε, συνεπώς Ν.Δ σε απόλυτη πολιτική αδράνεια και στρατηγική  ακινησία.

Απόδειξη αυτού, ήταν ο τελευταίος ανασχηματισμός που μάλλον ως αναπαλαίωση των ήδη φθαρμένων έμψυχων υλικών και  περισσότερο  ως εμπαιγμός πέρασε στη κοινή γνώμη.

Η ορθή ερμηνεία του αποτελέσματος

Η πρόκληση της ορθής ερμηνείας του εκλογικού αποτελέσματος, αναμφίβολα, μεταφέρεται  στο πεδίο της μείζονος αντιπολίτευσης.

Η συζήτηση ,όμως που ξεκίνησε ,για την κεντροαριστερά ,δείχνει, να αγνοεί την ουσία της  ανάλυσης του μηνύματος. Εξαντλείται  σε μια άκρατη ονοματολογία για το πρώτο όνομα στη μαρκίζα και καμία συζήτηση  δεν διεξάγεται για το έργο ,το σενάριο, το αφήγημα  της κεντροαριστεράς των συγκλήσεων ,των κοινοβουλευτικών συνεργασιών, της συνδικαλιστικής και αυτοδιοικητικής συμπόρευσης.

Στο ΠΑ.ΣΟ.Κ κάθε συζήτηση, ιδιαίτερα, δείχνει ότι αγνοεί ακόμα και  τη κρισιμότητα του χρόνου που δεν είναι απεριόριστος, αφού η υπομονή των λογικών  υποχωρεί και εύκολα μπορεί τμήμα αυτών να περάσει στο χώρο των κινουμένων από το θυμικό της αγανάκτησης και συνεπώς ορισμένοι  συστημικοί ψηφοφόροι  να μετατραπούν και αυτοί σε αντισυστημικοί με ότι αυτό σημαίνει για το μέλλον.

Ο ιστορικός χρόνος συνήθως , συγκλίνει με τον αντικειμενικό. Όταν  ,όμως  ,αποκλίνει ,τότε η θυμική  εγρήγορση καταπίνει κάθε λογική στάση κ νοητική επεξεργασία και η ανατροπή όταν και εφόσον , συμβεί ,εγκυμονεί κινδύνους.

Ο ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ έδειξε  μεγαλύτερη προσοχή στην μελέτη και ανάλυση του εκλογικού αποτελέσματος. Διατήρησε τον θεσμικό ρόλο της αξιωματικής αντιπολίτευσης και κράτησε  έτσι και τον ενεργό ρόλο στις εξελίξεις για τον εαυτό του.

Η ηγεσία του δεν αμφισβητείται, τουλάχιστον  ευθέως,  Κέρδισε  πολύτιμο χρόνο και παράλληλα έχει μπροστά του μια  ευκαιρία   για να κάνει όσα το ΠΑ.ΣΟ.Κ δεν μπορεί γιατί  πρώτα έχει να «καθαρίσει το δικό του πιάτο».

Στο Συνέδριο του επομένου φθινοπώρου καλείται  να  απαντήσει στις αιτιάσεις των πολιτών.

Να αλλάξει ,να επανιδρυθεί, να  επανακινηθεί  οργανωτικά, λειτουργικά και πολιτικά  εκφράζοντας  τους πολλούς που δεν μένουν  σε  στείρες αυτοαναφορικές και ατέρμονες ιδεολογικές συζητήσεις άλλα σε  αναζήτησή ρεαλιστικών λύσεων στις προκλήσεις του σήμερα., όπως σειρά από τις ποιοτικές έρευνες με focus groups έχουν αποτυπώσει εύγλωττα , με  τα ψυχομετρικά εργαλεία ανάλυσης που χρησιμοποιήθηκαν.

Εκεί ,έγκειται, η μεγάλη πρόκληση για το ποιος μπορεί να κερδίσει το επόμενο στοίχημα της εθνικής κάλπης που ίσως έλθει πιο γρήγορα από όσο νομίζουμε. Γιατί:

Η απελπισία της αδυναμίας είναι η άλλη όψη του νομίσματος του αιφνιδιασμού.

Κρίσιμη  είναι ,λοιπόν,  η ορθή επαναδιατύπωση της στρατηγικής της τριγωνοποίησης με βάση και τις νέες εγκάρσιες τομές  των συγχρόνων διακρίσεων  πολιτισμικού ή κινητρολογικού  χαρακτήρα.

Κρίσιμη, επίσης,  είναι και η  δυνατότητα σύγχρονης αποτύπωσης κ ανάλυσης με νέα μεθοδολογικά εργαλεία των κοινωνικών αλλά κ πολιτικών μεταλλάξεων των πολιτών.. Όσοι παραμένουν είτε  στις απαρχαιωμένες, επίπεδες   ,στατικές αναλύσεις   που αδυνατούν να διαβάσουν το σήμερα είτε στις απηρχαιωμένες αναλύσεις συνταξιούχων αναλυτών   που αφήνουν μόνο τοξικότητα για  όσα τους έχουν ξεπεράσει ,είναι καταδικασμένοι να αποτύχουν. 

Το σύγχρονο στοίχημα της Αντιπολίτευσης θα κερδηθεί όταν υπάρξει ο έλεγχος στο χρόνο, στην επανίδρυση ,στην εξωστρέφεια ,στην άμεση επικοινωνία και στη σύγχρονη ,μη δογματική ματιά .Μόνο τοτε μπορεί, ο έχων  αυτό  τον έλεγχο  ,να ανταπεξέλθει αποτελεσματικά για ι να οδηγήσει αυτό τον διάλογο για τη προγραμματική συνεργασία της αποτελεσματικής αντιπολίτευσης που επιθυμεί η πλειοψηφία των συμπολιτών μας .

Σήμερα ,το πλεονέκτημα του ελέγχου το έχει  ο ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ και ο Σ.Κασσελακης για τις εξελίξεις στο χώρο της προοδευτικής παράταξης.

Στο χέρι τους είναι να το διατηρήσουν και να το αξιοποιήσουν αποτελεσματικά.

Σε λίγους μήνες θα ξέρουμε…

*Σύμβουλος στρατηγικής επικοινωνίας ,π. Υπουργού

Μεταξύ άλλων, ο κ. Σπηλιωτόπουλος, ανέφερε σχετικά με την επίθεση που έχει δεχτεί ο κ. Κασσελάκης από στελέχη της Νέας Δημοκρατίας αναφορικά με τη ρητορική τοξικότητας, διχασμού και την προσπάθειά του να πολώσει το κλίμα που έχει υιοθετήσει το τελευταίο διάστημα ότι «ο καθένας λέει ό,τι θέλει πολύ περισσότερο όταν βαδίζουμε στην τελευταία εβδομάδα πριν τις εκλογές. Όλα αυτά είναι για να δημιουργούνται εντυπώσεις. Αν όμως δούμε την ουσία, πιστεύω ότι το κλίμα των Ευρωεκλογών είναι ένα καλό κλίμα, το οποίο ευνοεί τον διάλογο.

Από την άλλη πλευρά θεωρώ ότι η Νέα Δημοκρατία βλέπει τον βαθμό συσπείρωσής της να μην έχει ανέβει εκεί που θα επιθυμούσε και προφανώς μέσα από μια σκληρή αντιπαράθεση, ένα σκληρό ροκ, επιχειρεί να συσπειρώσει κυρίως τον κόσμο της από τα δεξιά. Χρησιμοποιεί τον κ. Κασσελάκη του ΣΥΡΙΖΑ για να συσπειρωθεί δεξιότερα.»

«Αυτό το οποίο προσπαθεί να κάνει δεν είναι εύκολο κατά τη δική μου εκτίμηση διότι οι Ευρωεκλογές σήμερα είναι μια εκλογική αναμέτρηση η οποία δεν προσφέρεται ούτε για να μπουν διλήμματα για αλλαγή κυβέρνησης γιατί ξέρουμε ότι την επαύριο των Ευρωεκλογών πάλι κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας θα έχουμε. Ούτε από τη άλλη πλευρά τίθεται θέμα σταθερότητας στη χώρα. Η χώρα μας είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Είτε ψηφιστεί το ένα κόμμα είτε λιγότερο το άλλο, στην Ευρωπαϊκή Ένωση θα μείνουμε, ευρωπαϊκές πολιτικές θα ακολουθούμε».

Η συνεργασία έχει να κάνει με ένα εργαλείο που αποτυπώνει με μέθοδο ψυχομετρική όλες τις μετακινήσεις είτε ψηφοφόρων είτε καταναλωτικών συμπεριφορών. Παραμένω λοιπόν στρατηγικός αναλυτής, αυτή είναι η δουλειά μου τα τελευταία 10 χρόνια, από αυτό ζω και πάνω σε αυτό το κομμάτι είναι η συνεργασία» πρόσθεσε μιλώντας στο Mega.

«Πάντοτε ανήκα στο δημοκρατικό προοδευτικό Κέντρο»

Όσον αφορά τον ίδιο τον Άρη Σπηλιωτόπουλο και την θέση του μέσα στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης δήλωσε: «Δεν έχω καμία θεσμική ιδιότητα στο ΣΥΡΙΖΑ. Συνεργάζομαι γιατί πράγματι με την Νέα Δημοκρατία έχω ψυχική και ουσιαστική απόσταση τα τελευταία 10 χρόνια, εκεί που πάντοτε ανήκω είναι στο δημοκρατικό προοδευτικό Κέντρο. Εάν λοιπόν ο ΣΥΡΙΖΑ από την δημοκρατική Αριστερά εκπροσωπεί και το προοδευτικό δημοκρατικό Κέντρο, είναι λογικό να έχουμε εφαπτόμενα σημεία».

Αναφερόμενος στον ΣΥΡΙΖΑ σημείωσε: «Με τις θέσεις που εκφράζει ο Στέφανος Κασελλάκης και ο ΣΥΡΙΖΑ σήμερα αισθάνομαι εγγύτερα και δεν το κρύβω. Αισθάνομαι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ το τελευταίο διάστημα με μεγαλύτερο πειθώ καλύπτει αυτό που ονομάζουμε δημοκρατικό προοδευτικό Κέντρο».

«Η πολιτική ουσία είναι ότι υπάρχει ένας μεσαίος χώρος που κατ’ εξοχήν εκπροσωπείται από την μεσαία τάξη, η οποία τείνει να αφανιστεί. Ο μεσαίος χώρος είναι γεγονός ότι και δημοκρατικός και προοδευτικός στην μεγάλη του πλειοψηφία και τείνει να είναι εγγύτερα στις θέσεις που σήμερα εκφράζει ο ΣΥΡΙΖΑ», πρόσθεσε ο κ. Σπηλιωτόπουλος.

Για την ίδρυση των μη κρατικών μη κερδοσκοπικών πανεπιστημίων ο κ.Σπηλιωτόπουλος υπογράμμισε: «είμαι κατά του συγκεκριμένου νομοσχεδίου που έγινε πια νόμος του κ. Πιερρακάκη και είναι αντισυνταγματικός, είμαι υπέρ των μη κρατικών μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα πανεπιστημίων».

Ως προς μία ενδεχόμενη επιστροφή του στον πολιτικό στίβο σημείωσε: «Δεν το βλέπω να συμβαίνει στο προσεχές διάστημα».

«Ο Στέφανος Κασσελάκης έχει βαθιά ενσυναίσθηση»

Ερωτηθείς πώς βλέπει ο κ.Σπηλιωτόπουλος τον Στέφανο Κασσελάκη απάντησε:

«Είναι ένας νέος άνθρωπος με όραμα, είναι επιτυχημένος κι άφθαρτος. Είναι ένας άνθρωπος που σε μια μεγάλη χώρα, όπως είναι η ΗΠΑ, μόνος του κατάφερε να πετύχει επαγγελματικά. Αυτό σημαίνει ότι έχει μια συνταγή επιτυχίας, που αν του δώσουμε την ευκαιρία να την εφαρμόσει στην χώρα, τότε θα ωφεληθούμε όλοι και η ζωή μας θα γίνει καλύτερη. Ο Στέφανος Κασσελάκης έχει βαθιά ενσυναίσθηση, δηλαδή νοιάζεται πραγματικά για τους ανήμπορους και την μεσαία τάξη. Έχει πολλά να προσφέρει, κάθε μέρα γίνεται όλο και περισσότερο έτοιμος».

Καταλήγοντας ο Άρης Σπηλιωτόπουλος έκανε την πρόβλεψη για την 9η Ιουνίου «ενδεχομένως να δούμε εκπλήξεις σε αυτές τις εκλογές».

«Από πού και ως πού», όπως είπε, θα βγει ο ίδιος ως μέλος της Πολιτικής Γραμματείας, πρώην βουλευτής και υποψήφιος δήμαρχος Αθήνας για να σχολιάσει τον κ. Σπηλιωτόπουλο, για να προσθέσει πως «εγώ δεν έχω ακούσει φράση παγωτό να σκοτώνει». «Ο καθένας να οριστεί και να περιοριστεί στο αντικείμενο που του έχει ανατεθεί από τα συλλογικά όργανα».

Επιστημονικά, ωστόσο, όπως προκύπτει και από διάφορα συγγράματα , ο όρος έχει καταχωρηθεί στον Γιάννη Λούλη (την εφαρμοσμένη πολιτική εκδοχή του οποίου ανέλαβε ο Άρης Σπηλιωτόπουλος), και αφορά την στρατηγική που ακολούθησε ο Κώστας Καραμανλής αμέσως μετά την ανάληψη της ηγεσίας της Ν.Δ, το 1997, και εκτείνεται χρονικά μέχρι και την δεύτερη εκλογική νίκη του, το 2007. Η στρατηγική αυτή πολύ αργότερα είχε θεωρηθεί υπαίτια για τη συρρίκνωση της Ν.Δ από εκφραστές της δεξιάς πτέρυγας, όπως ο Άδωνης Γεωργιάδης, που είχαν εισηγηθεί και υλοποιήσει το άνοιγμα στον δεξιό χώρο, με πρώτο διδάξαντα επ΄ αυτού τον Αντώνη Σαμαρά.

Η συμμετοχή, πλέον, των Γιάννη Λούλη και Άρη Σπηλιωτόπουλου στο επιτελείο του Στέφανου Κασσελάκη προειδεάζει “εξ’ ορισμού” για την εφαρμογή μιας παρόμοιας στρατηγικής, προφανώς προσαρμοσμένης στις σημερινές πολιτικές συνθήκες. Επ’ ουδενί, πάντως, εάν ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ ήθελε μία στροφή προς τα αριστερά δεν θα έπρεπε να φέρει δίπλα του δύο τέτοιους συμβούλους.

Όμως δεν πρέπει να τον αδικεί κανείς, δεδομένου ότι με τον Γιάννη Λούλη είχε τακτικές επαφές και ο Αλέξης Τσίπρας, την περίοδο της διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, όταν ο σύμβουλος επικοινωνίας (που απέχει εδώ και χρόνια από τα πολιτικά πράγματα και μετά την περίοδο Καραμανλή εστίασε στην πολιτική και επιχειρηματική αγορά της Κύπρου). Οι φήμες αναφέρουν πως ο Αλέξης Τσίπρας, όντας τότε πρωθυπουργός, είχε παρακολουθήσει ένα βράδυ μία συνέντευξη του επικοινωνιολόγου στη δημόσια τηλεόραση, όταν ο Γιάννης Λούλης, μεταξύ άλλων, είχε πει πως “ο Τσίπρας ήρθε για να μείνει”. Το πρωί της επόμενης μέρας έλαβε τηλεφώνημα από τον στενό συνεργάτη του πρωθυπουργού, και προσωπικό του φίλο έως σήμερα, Θανάση Καρτερό και έτσι πραγματοποιήθηκε η πρώτη διά ζώσης επαφή που οικοδόμησε μία σχέση επικοινωνίας.

Ο πρώην πρωθυπουργός ήταν αυτός, άλλωστε, που “επιστράτευσε”, για τις εκλογές του 2023, τον καθηγητή και εκλογολόγο Νίκο Μαραντζίδη, επίσης θιασώτη της διεύρυνσης προς το κέντρο. Ενώ με τον Άρη Σπηλιωτόπουλο, ο Αλέξης Τσίπρας κρατούσε επίσης ανοικτούς διαύλους επικοινωνίας και υπήρχαν σκέψεις ακόμα και υποψηφιότητάς του με τον ΣΥΡΙΖΑ. Κάτι που δεν ευοδώθηκε επειδή εκδηλώθηκαν εσωτερικές αντιδράσεις. Εκείνη την περίοδο, ο Άρης Σπηλιωτόπουλος συμμετείχε στην γνωστή ομάδα των πρώην “καραμανλικών” με τους Σάββα Τσιτουρίδη, Χρήστο Ζώη, Κρινιώ Κανελλοπούλου (κόρη του αείμνηστου Θανάση Κανελλόπουλου), Κατερίνα Παπακώστα και φυσικά τον Ευάγγελο Αντώναρο. Ο τελευταίος ήταν και ο μοναδικός που βρέθηκε τελικά στα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ (Ανατολική Αττική) και τώρα στο ευρωψηφοδέλτιο.

Λογικό είναι πως με την συνεργασία με τους Λούλη και Σπηλιωτόπουλο, ο Στέφανος Κασσελάκης ξεκινά τη νέα στρατηγική του όχι μόνο προς το κεντρο αλλά και προς ένα νέο πολιτικό υποκείμενο που, όπως θεωρούν στην Κουμουνδούρου, θα αντιστοιχεί στις εντελώς νέες συνθήκες. Ο καιρός θα δείξει εάν αυτή είναι η ενδεδειγμένη επιλογή.