Ο Χοσάμ Λούκα, γνωστός στη Συρία με το προσωνύμιο «Αράχνη», υπήρξε ένας από τους ισχυρότερους επικεφαλής των υπηρεσιών πληροφοριών του Άσαντ και κατηγορείται για δολοφονίες, βασανιστήρια και σειρά άλλων εγκλημάτων. Μετά την πτώση του καθεστώτος, τον Δεκέμβριο του 2024, εξαφανίστηκε χωρίς να αφήσει πίσω του εμφανή ίχνη.

Λίγες ημέρες αργότερα, ένοπλοι που μπήκαν στο εγκαταλελειμμένο πολυτελές διαμέρισμά του στη Δαμασκό βρήκαν επώνυμα ρούχα, έγγραφα, μετάλλια, πιστοποιητικά και δεκάδες φωτογραφίες του. Ανάμεσά τους υπήρχαν πολλά αντίτυπα μιας φωτογραφίας στην οποία ο Λούκα εμφανιζόταν να χαμογελά πλατιά ενώ αντάλλασσε χειραψία με τον Άσαντ.

Σε μια γωνία του σαλονιού, όμως, εντοπίστηκε και ένα απλό σημειωματάριο. Στις σελίδες του ήταν γραμμένα ονόματα και τηλέφωνα ανθρώπων από διαφορετικούς χώρους: γιατροί, καταστηματάρχες, στρατιωτικοί, συγγενείς και πρόσωπα που φαίνεται ότι ανήκαν στο ευρύτερο δίκτυο επαφών της «Αράχνης».

Η «Αράχνη» της Χομς

Το όνομα του Λούκα είχε συνδεθεί με τη βίαιη καταστολή της εξέγερσης εναντίον του Άσαντ από τα πρώτα χρόνια του εμφυλίου στη Συρία.

Ως τοπικός επικεφαλής της Διεύθυνσης Πολιτικής Ασφάλειας στη Χομς είχε αναλάβει την αντιμετώπιση των ανταρτών στην πόλη. Κάτοικοι θυμούνται ακόμη το τηλέφωνό του γραμμένο με σπρέι σε τοίχους. Το μήνυμα που κυκλοφορούσε ήταν ότι όσοι ήθελαν να εγκαταλείψουν τις πολιορκημένες περιοχές μπορούσαν να καλέσουν τον συγκεκριμένο αριθμό για να εξασφαλίσουν ασφαλή διέλευση.

Κάποιοι φέρονται πράγματι να κατάφεραν να φύγουν. Άλλοι, σύμφωνα με μαρτυρίες που συγκέντρωσε το BBC, τηλεφώνησαν και έκτοτε δεν έδωσαν ποτέ ξανά σημεία ζωής.

Το προσωνύμιο «Αράχνη» αποδόθηκε στον Λούκα λόγω του εκτεταμένου δικτύου συνεργατών και πληροφοριοδοτών που φέρεται να είχε δημιουργήσει, ακόμη και μέσα σε ομάδες των ανταρτών. «Ήταν παντού», ανέφεραν κάτοικοι της Χομς, ενώ πρώην αντάρτης τον περιέγραψε ως «σατανική ιδιοφυΐα» και άνθρωπο εξαιρετικά πανούργο.

Η σφαγή και τα 17 νεκρά παιδιά

Μία από τις βαρύτερες υποθέσεις με τις οποίες συνδέθηκε το όνομα του Λούκα είναι η αποκαλούμενη «Σφαγή του Ιντ» τον Σεπτέμβριο του 2015, η οποία είναι γνωστή και ως «Σφαγή των Παιδιών».

Επίθεση στη συνοικία αλ Ουάερ της Χομς είχε ως αποτέλεσμα να σκοτωθούν 28 άνθρωποι, μεταξύ των οποίων 17 παιδιά και τέσσερις γυναίκες, σύμφωνα με το Συριακό Δίκτυο για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα.

Μεταξύ των θυμάτων ήταν ο επτάχρονος Ουάελ, γιος του Μοχάμεντ Τουακατλί. Ο πατέρας του περιέγραψε στο BBC πώς βρήκε τα παιδιά νεκρά στον χώρο όπου μέχρι λίγες στιγμές νωρίτερα έπαιζαν.

Σύμφωνα με συριακή οργάνωση ακτιβιστών και αντιπολιτευόμενο μέσο ενημέρωσης της εποχής, ο Λούκα είχε εμπλοκή στην επιλογή των στόχων του καθεστώτος στην περιοχή εκείνη την ημέρα.

Η πορεία του στο σύστημα εξουσίας του Άσαντ συνεχίστηκε και, μέχρι την κατάρρευση του καθεστώτος, είχε φτάσει στην κορυφή της Γενικής Διεύθυνσης Ασφάλειας, μιας από τις ισχυρότερες υπηρεσίες πληροφοριών της Συρίας. Από τη θέση αυτή είχε στρατηγικό έλεγχο στην πολιτική κρατήσεων της χώρας, σε μια περίοδο κατά την οποία χιλιάδες άνθρωποι οδηγούνταν στις διαβόητες συριακές φυλακές. Ανάμεσά τους και η Σεντνάγια στη Δαμασκό, που έγινε γνωστή ως το «ανθρώπινο σφαγείο».

Το σημειωματάριο και τα 155 τηλέφωνα

Μετά την ανακάλυψη του σημειωματαρίου, οι δημοσιογράφοι του BBC φωτογράφισαν όλες τις σελίδες του και άρχισαν να ελέγχουν έναν προς έναν τους 155 τηλεφωνικούς αριθμούς. Μόλις 51 φάνηκε ότι παρέμεναν ενεργοί.

Οι πρώτες προσπάθειες επικοινωνίας δεν απέδωσαν. Όσοι απαντούσαν είτε έκλειναν το τηλέφωνο μόλις άκουγαν ποιος καλούσε είτε αρνούνταν ότι γνώριζαν τον Λούκα.

Η έρευνα συνεχίστηκε επί τόπου στη Συρία. Δημοσιογράφος του BBC έκλεισε ακόμη και ιατρικά ραντεβού με γιατρούς που βρίσκονταν στη λίστα, επιχειρώντας να αντλήσει πληροφορίες. Ένας γιατρός στο Χαλέπι παραδέχθηκε απρόθυμα ότι είχε περιθάλψει τον Λούκα, αλλά στη συνέχεια ζήτησε από τον δημοσιογράφο να φύγει.

Άλλος γιατρός στη Δαμασκό αποκάλυψε ότι είχε συνοδεύσει τη μητέρα του Λούκα σε ιατρικό ταξίδι στη Ρωσία.

Ο σωματοφύλακας που «έσπασε» τη σιωπή

Η πρώτη σημαντική εξέλιξη ήρθε μήνες αργότερα. Πρώην φύλακας της πολυκατοικίας του Λούκα έδωσε στους δημοσιογράφους το τηλέφωνο ενός ανθρώπου που, όπως είπε, ήταν προσωπικός σωματοφύλακάς του.

Ο άνδρας υποστήριξε ότι ο Λούκα είχε διαβεβαιώσει τους συνεργάτες του πως θα παρέμενε στη Δαμασκό για να την υπερασπιστεί καθώς οι δυνάμεις των ανταρτών πλησίαζαν στην πρωτεύουσα τον Δεκέμβριο του 2024.

Μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες της επόμενης ημέρας, όμως, είχε εξαφανιστεί. Σύμφωνα με τον πρώην σωματοφύλακά του, είχε πάρει μαζί του και μεγάλο χρηματικό ποσό από το χρηματοκιβώτιο του γραφείου του.

Ο ίδιος έδωσε στη συνέχεια στο BBC το τηλέφωνο του οδηγού του Λούκα, ο οποίος πίστευε ότι τον είχε μεταφέρει έξω από τη Δαμασκό τη νύχτα της φυγής του.

Το ρωσικό τηλέφωνο και η φωνή του Λούκα

Τα ίχνη οδήγησαν τελικά στον Λίβανο και από εκεί στη Ρωσία. Υψηλόβαθμη πηγή της λιβανικής κυβέρνησης ανέφερε στο BBC ότι ο Λούκα είχε περάσει από τον Λίβανο χρησιμοποιώντας «καλό ρωσικό διαβατήριο, αλλά με διαφορετικό όνομα» και στη συνέχεια είχε πετάξει για τη Ρωσία.

Ένα ακόμη πρόσωπο από το σημειωματάριο έδωσε στους δημοσιογράφους έναν αριθμό που υποστήριξε ότι ανήκε στον Λούκα. Ο αριθμός είχε ρωσικό κωδικό.

Για να επιβεβαιωθεί η ταυτότητά του, το συγκεκριμένο πρόσωπο τηλεφώνησε στον Λούκα παρουσία του BBC και του έθεσε ερωτήσεις τις απαντήσεις των οποίων, σύμφωνα με τους δημοσιογράφους, θα μπορούσε να γνωρίζει μόνο ο ίδιος. Ο άνδρας στην άλλη άκρη της γραμμής απάντησε αμέσως και σωστά.

Σε επόμενο τηλεφώνημα οι δημοσιογράφοι κατάφεραν να του μιλήσουν απευθείας. «Δεν μπορώ να πάρω κανένα ρίσκο μιλώντας στο τηλέφωνο στη θέση που βρίσκομαι», τους είπε ο Λούκα. Όταν ρωτήθηκε εάν η Ρωσία τού απαγορεύει να μιλήσει, απάντησε: «Δεν μπορώ να μιλήσω. Δεν μπορώ να εξηγήσω. Πρέπει να καταλάβετε», ενώ στη συνέχεια έκλεισε το τηλέφωνο.

Τον εντόπισαν στα περίχωρα της Μόσχας

Το BBC απέκτησε στη συνέχεια και δεύτερο αριθμό τηλεφώνου που φέρεται να χρησιμοποιούσε ο Λούκα και ο οποίος ήταν συνδεδεμένος με εφαρμογές κοινωνικής δικτύωσης και ανταλλαγής μηνυμάτων. Μέσα σε διάστημα μίας ημέρας, οι δημοσιογράφοι κατάφεραν να τον εντοπίσουν σε δύο προαστιακές περιοχές στα περίχωρα της Μόσχας.

Σε νέα τηλεφωνική επικοινωνία, όταν ο άνδρας που απάντησε πληροφορήθηκε ότι στην άλλη άκρη της γραμμής βρισκόταν το BBC, έκλεισε αμέσως το τηλέφωνο. Δεν απάντησε ούτε στο μήνυμα που του εστάλη στη συνέχεια με ερωτήματα για τις κατηγορίες σε βάρος του.

Η Συρία ζητά την έκδοσή του

Η νέα συριακή κυβέρνηση έχει ήδη κινηθεί δικαστικά εναντίον του. Ο γενικός εισαγγελέας της Συρίας, Χασάν αλ Τούρμπα, δήλωσε στο BBC ότι έχει ασκηθεί δίωξη σε βάρος του Λούκα για «ανθρωποκτονία από πρόθεση, βασανιστήρια και θάνατο συνεπεία βασανιστηρίων». Σε βάρος του έχει εκδοθεί προς το παρόν ένταλμα σε εθνικό επίπεδο, ενώ οι συριακές αρχές εργάζονται για τη διεθνή κυκλοφορία του και τον εντοπισμό και την έκδοση του πρώην αξιωματούχου.

Η παρουσία του στη Ρωσία, ωστόσο, περιορίζει δραστικά τις πιθανότητες να επιστρέψει σύντομα στη Συρία για να δικαστεί, καθώς η Μόσχα υπήρξε ο σημαντικότερος διεθνής σύμμαχος του καθεστώτος Άσαντ. Η ρωσική κυβέρνηση δεν απάντησε στα ερωτήματα του BBC σχετικά με την παρουσία του Λούκα στη χώρα και το ενδεχόμενο έκδοσής του.

Για τις οικογένειες των θυμάτων, πάντως, το αίτημα για δικαιοσύνη παραμένει. Ο Μοχάμεντ, που έχασε τον επτάχρονο γιο του στη Χομς, εξακολουθεί να ελπίζει ότι ο Λούκα και άλλα υψηλόβαθμα στελέχη του καθεστώτος θα λογοδοτήσουν κάποτε για όσα τους αποδίδονται. «Ο Ουάελ ήταν απλώς ένα επτάχρονο παιδί. Το μόνο που τον ένοιαζε ήταν να παίζει και να διασκεδάζει», είπε στο BBC.

Της χορηγήθηκε ένεση, της συνταγογραφήθηκαν αντιβιοτικά και επέστρεψε στο σπίτι, σύμφωνα με το Έθνος, αλλά, όπως εξήγησε, «μέσα σε περίπου δέκα λεπτά το πρήξιμο επιδεινώθηκε δραματικά και άρχισε να εξαπλώνεται προς το μάτι μου. Ήταν τρομακτικό να βλέπω πόσο γρήγορα άλλαζε η κατάσταση», ανέφερε στο Newsweek.

Πήγε στη δουλειά της αλλά ένιωθε πως χάνει σταδιακά την όρασή της. Μόλις ολοκλήρωσε τη βάρδιά της, μετέβη στα επείγοντα, όπου οι γιατροί υποψιάστηκαν ότι είχε δημιουργηθεί απόστημα και της έκαναν αξονική τομογραφία.

Το πρήξιμο χειροτέρευε «κάθε δευτερόλεπτο», ενώ οι γιατροί της χορήγησαν προληπτικά θεραπεία και για πιθανή λοίμωξη από ανθεκτικό χρυσίζοντα σταφυλόκοκκο,

Τελικά υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση το οίδημα μειώθηκε αλλά τα προβλήματα με την όρασή της παρέμειναν.

Στις 5 Απριλίου 2026 πήρε εξιτήριο όμως τα βάσανά της δεν τελείωσαν εδώ. Μετά από έναν μήνα το πρήξιμο επέστρεψε και της προκάλεσε σοβαρή ιγμορίτιδα και συνεχείς πονοκεφάλους.

Μόλις δύο εβδομάδες μετά το δεύτερο εξιτήριο από το νοσοκομείο, πρήστηκα για τρίτη φορά. Κάθε υποτροπή έφερνε ακόμη περισσότερο φόβο και αβεβαιότητα, κυρίως επειδή κανείς δεν μπορούσε να μου εξηγήσει γιατί συνέβαινε αυτό».

Η τρίτη υποτροπή άφησε στη νεαρή γυναίκα μόνιμα προβλήματα στην όραση, ενώ υπέφερε από αφόρητους πονοκεφάλους που διαρκούσαν ημέρες. Όπως λέει, υπάρχουν στιγμές που νιώθει σαν να μην αιματώνεται επαρκώς ο εγκέφαλός της, συμπτώματα που χαρακτηρίζει ως «από τα πιο δύσκολα με τα οποία έχει χρειαστεί να ζήσει».

Οι γιατροί πραγματοποίησαν σειρά εξετάσεων και απεικονιστικών ελέγχων. Κατά την τρίτη νοσηλεία διαγνώστηκε με ήπια στένωση του δεξιού εγκάρσιου φλεβώδους κόλπου, δηλαδή στένωση σε μία από τις κύριες φλέβες που αποχετεύουν το αίμα από τον εγκέφαλο. Ωστόσο, η διάγνωση αυτή δεν εξηγεί την αιτία του προβλήματος ούτε προσφέρει σαφή θεραπευτική λύση.

Παρότι εξακολουθεί να αναρρώνει από την επέμβαση, αντιμετωπίζει καθημερινούς πονοκεφάλους, πονόλαιμο και επίμονες διαταραχές στην όρασή της. Λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή για την ιγμορίτιδα, όμως, όπως δήλωσε στο Newsweek, η ανάρρωση εξελίσσεται «πολύ πιο αργά» από όσο περίμενε.

«Αυτή η εμπειρία άλλαξε εντελώς τη ζωή μου. Κάτι που νόμιζα ότι ήταν απλώς ένα τσίμπημα εντόμου μετατράπηκε σε πολλαπλές νοσηλείες, χειρουργεία, αμέτρητες επισκέψεις σε γιατρούς και προβλήματα υγείας που συνεχίζονται μέχρι σήμερα. Το πιο δύσκολο είναι ότι ακόμη δεν γνωρίζω τι το προκαλεί, γιατί πάντα υπάρχει ο φόβος ότι μπορεί να συμβεί ξανά».

Τελικά όμως και σύμφωνα με την νεκροψία, ο 48χρονος, κατέληξε από διεισδυτικό στρεπτόκοκκο όπως αναφέρει η εφημερίδα «ΓΝΩΜΗ».

Σύμφωνα με ασφαλείς πηγές από ιατρικούς κύκλους, μέσω της επισταμένης της εξέτασης η ιατροδικαστής Τσιόλα που διεξήγαγε την νεκροψία παρατήρησε στοιχεία που παρέπεμπαν σε σοβαρή λοίμωξη και έστειλε δείγματα στο Μικροβιολογικό Εργαστήριο του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου το οποίο επιβεβαίωσε ότι αιτία θανάτου του παραθεριστή ήταν ο διεισδυτικός στρεπτόκοκκος (iGAS).

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, και για δεύτερο περιστατικό θανάτου από την Αρχαία Ολυμπία υπάρχουν στοιχεία που οδήγησαν σε διερεύνηση και δόθηκαν δείγματα που βρίσκονται προς ανάλυση στο Μικροβιολογικό Εργαστήριο του ΠΓΝΠ.

Ο 48χρονος που βρισκόταν στην Ηλεία για διακοπές, δέχθηκε το τσίμπημα χωρίς να το καταλάβει όπως ο ίδιος είπε στους γιατρούς. Μάλιστα, από τους πόνους που είχε στο πόδι, πήγε να τον εξετάσει ιδιώτης ορθοπεδικός με τον ίδιο να τον παραπέμπει στο νοσοκομείο.

Η αρχική εικόνα του 48χρονου δεν ενέπνεε κάποια ανησυχία με τους γιατρούς ωστόσο να προχωρούν στην εισαγωγή του στο νοσοκομείο. Χθες το μεσημέρι, η κατάστασή του παρουσίασε ραγδαία επιδείνωση και παρά τις προσπάθειες των γιατρών κατέληξε.

Δυστυχώς, παρά τις υπεράνθρωπες προσπάθειες όλου του προσωπικού, ο ασθενής μας κατέληξε, δεν τα κατάφερε. Ήταν κάτι που από την αρχή ήταν γνωστό. Δυστυχώς αυτά τα περιστατικά δεν έχουν καλή κατάληξη. Προσπαθήσαμε πάρα πολύ» τόνισε μιλώντας στο Star η διευθύντρια χειρουργικής κλινικής του Νοσοκομείου Πύργου, Αγγελική Σαραντοπούλου.

«Από τις περιγραφές θεωρούμε ότι ήταν τσίμπημα καφέ αράχνης. Βεβαίως δεν υπάρχει αντίδοτο και γενικά είναι αρκετά ραγδαία η εξέλιξή του. Ενώ από την αρχή δε φαίνεται ότι είναι κάτι σοβαρό, δεν το αντιλαμβάνεται ο ασθενής όταν τους τσιμπάει σε 72 ώρες έχει μια ραγδαία επιδείνωση» πρόσθεσε.

Όπως μεταδίδει το thenewspaper.gr, το παιδάκι έπαιζε αμέριμνο στο γκαζόν καφετέριας στην Πορταριά Πηλίου, όταν αισθάνθηκε το τσίμπημα. Οι γονείς του αμέσως έτρεξαν κοντά του. Το χέρι του παιδιού είχε γίνει ερυθρό, σκληρό, ενώ πονούσε πολύ. Αμέσως επικοινώνησαν με το Κέντρο Δηλητηριάσεων, από το οποίο ενημερώθηκαν για το τσίμπημα της «μαύρης χήρας», ενώ δόθηκαν οδηγίες για διακομιδή του 4χρονου στο πλησιέστερο νοσοκομείο.

Το παιδάκι έμεινε για ένα 24ωρο στο νοσοκομείο της Αττικής και έλαβε εξιτήριο, ενώ τώρα είναι καλά στην υγεία του. Η «μαύρη χήρα» δεν είναι κάποιο εξωτικό είδος. Συναντάται σε διάφορα μέρη της Ελλάδας και της Μεσογείου γενικότερα, με τις επιθέσεις της, ωστόσο, να μην είναι συχνές. Με το τσίμπημά της θα μπορούσε να επιφέρει μέχρι και τον θάνατο σε πιο ασθενείς οργανισμούς, όπως ηλικιωμένους, ευπαθείς ομάδες, μικρά παιδιά και αλλεργικά άτομα.

Ο Φράνσις Σκάλικι έβγαλε τη φωτογραφία σε μονοπάτι κοντά στο Σπρίνγκφιλντ και στη συνέχεια την ανάρτησε στο λογαριασμό της υπηρεσίας στο Facebook.

Ο εντυπωσιακός κυκλικός ιστός έχει υφανθεί ανάμεσα σε δύο δέντρα και μοιάζει πραγματικά τεράστιος -ή τουλάχιστον έτσι φαίνεται από τη γωνία που τραβήχτηκε η φωτογραφία.

Σύμφωνα με τους ειδικούς, ο πραγματικά εντυπωσιακός αυτός ιστός δημιουργήθηκε από αράχνη – υφάντρα, ένα είδος γνωστό για τα περίπλοκα «σχέδια» που υφαίνει.

Οι αράχνες αυτές είναι αρκετά μεγάλες και τριχωτές, όπως εξηγεί η ιστοσελίδα της υπηρεσίας.

Είναι, όμως, ιδιαίτερα χρήσιμες για το οικοσύστημα, καθώς «ρυθμίζουν» τον πληθυσμό των μυγών και άλλων ενοχλητικών εντόμων.

Χρήστες του Facebook σχολίαζαν χιουμοριστικά πως δεν μπορεί να είναι τυχαίο το γεγονός ότι εμφανίστηκε ένας τόσο μεγάλος ιστός τον Οκτώβριο -δηλαδή το μήνα που γιορτάζεται το Χαλοουίν στις ΗΠΑ.

«Θα μπορούσε να πιάσει ακόμη και άνθρωπο που περπατάει τη νύχτα στο σημείο» έγραψε κάποιος άλλος χρήστης ενώ αρκετοί ήταν αυτοί που… εξέφρασαν ανησυχία για το μέγεθος της αράχνης.

Πολλοί ήταν, όμως, και αυτοί που θαύμασαν το περίπλοκο σχέδιο του ιστού, εξυμνώντας τη φύση.

Στη Μεγάλη Βρετανία ήταν απειλούμενο προς εξαφάνιση είδος τη δεκαετία του 90 και μόλις το 2011 απελευθερώθηκε και πάλι στη φύση. Στο Βέλγιο επίσης είναι προστατευόμενο είδος, καθώς είχε εξαφανιστεί το 1896 και ανακαλύφθηκε εκ νέου το 2009.

Το 2016 υπάρχουν οι πρώτες αναφορές και στην πατρίδα μας για την Eresus Cinnaberinus, που πλέον επισήμως κατοικεί και στη Λαμία.

Δείτε το βίντεο από την εκπομπή Σαββατοκύριακο με το Νίκο Μάνεση όπου έγινε αναφορά στην αράχνη και τη Μεγάλη Βρύση Λαμίας.

Ως είδος, είναι γνωστό για την ικανότητά τους στην κατασκευή μεταξένιων θόλων και σωλήνων τους οποίους διακοσμούν με τα απομεινάρια φαγωμένων σκαθαριών και μυρμηγκιών, όπως οι άνθρωποι βάζουν ως τρόποια τα κεφάλια ζώων που έχουν σκοτώσει στους τοίχους.

Η μητέρα αράχνη – πασχαλίτσα πεθαίνει αφού εκκολάψει τα αυγά της έτσι ώστε τα μικρά της να τραφούν από το σώμα της. Ωστόσο, αφού τραφούν, οι νεογέννητες αράχνες παίρνουν πάρα πολύ βάρος ώστε να μπορέσουν να μετακινηθούν με αποτέλεσμα να «εγκλωβίζονται» σε ένα σημείο.

Πηγή: lamiareport.gr