Κληθείς να σχολιάσει την απόφαση του κ. Τζαβέλλα, ο κ. Ράμμος είπε: «Παρά το γεγονός ότι είχα ζήσει από πρώτο χέρι τα πεπραγμένα δύο παλαιότερων Εισαγγελέων του Αρείου Πάγου, του κ. Ντογιάκου και της κ. Αδειλίνη, ήθελα να ελπίζω ότι παρόμοια πρακτική δεν θα τρίτωνε και δεν θα επαναλαμβανόταν. Διάβασα και ξαναδιάβασα την ανακοίνωση αυτή του κυρίου Τζαβέλλα και δεν πίστευα στα μάτια μου και νομίζω ότι η εσχάτη πλάνη είναι χείρων των προηγουμένων. Και τούτο διότι μεσολάβησε η τεκμηριωμένη απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου, του δικαστή κ. Ασκιανάκη. Υπήρξαν αποκαλύψεις οι οποίες καταγράφηκαν στην απόφαση. Θυμίζω ότι είναι μία απόφαση 1.900 σελίδων που τεκμηρίωναν με μαρτυρικές καταθέσεις διάφορα περιστατικά για τα οποία μας είχαν ενημερώσει αναλυτικά οι δημοσιογράφοι που παρακολουθούσαν κάθε μέρα τη δίκη».

«Του κ. Τζαβέλλα δεν του ζήτησε κανείς να κηρύξει ενοχή ή μη ενοχή κάποιου· εκείνο το οποίο ζητήθηκε και το οποίο ήταν το καθήκον του ήταν να διερευνήσει όλες αυτές τις ενδείξεις οι οποίες δεν ήταν ασήμαντες. Νομίζω συμφωνούμε όλοι όσοι έχουμε στοιχειώδη λογική ότι ήταν πολύ κρίσιμες και οδηγούσαν ενδεχομένως σε σκέψεις και για πράξεις οι οποίες είχαν ενδεχομένως σύνδεσμο και με κρατικούς παράγοντες. Μια τόσο μεγάλη συρροή ενδείξεων δεν είναι δυνατόν να παρακάμπτεται», πρόσθεσε.

Ερωτηθείς αν είναι θεμιτό να ασκείται κριτική στη Δικαιοσύνη, ο κ. Ράμμος απάντησε: «Η άποψη που ακούγεται είναι μία άποψη που επιχειρεί να επιβάλει περιορισμό στην ελευθερία έκφρασης και να επιβάλει σιωπή στα πεπραγμένα της δικαστικής εξουσίας. Νομίζω ότι πρόκειται για μία θεωρία η οποία επιχειρεί να μας πάει πίσω σε παλαιότερες εποχές. Η αυστηρή κριτική δεν είναι απαξίωση. Κάποιος απαξιώνεται από αυτά που κάνει ή δεν κάνει, όχι από την κριτική που του γίνεται. Οι δικαστές έχουν μια τεράστια εξουσία, μοναδική με βάση το Σύνταγμα· αποφασίζουν για τη ζωή μας, για τα περιουσιακά μας δικαιώματα, για την προσωπική μας ελευθερία· πρέπει λοιπόν να αντέχουν και να αποδέχονται τη δημόσια κριτική στα πεπραγμένα τους. Η δημόσια κριτική, όσο και αν είναι δυσάρεστη, είναι αυτονόητο δικαίωμα σε μια σύγχρονη και ελεύθερη δημοκρατία και αφορά όλες τις εξουσίες. Είναι οξυγόνο για τη δημοκρατία και βοηθάει στη βελτίωση των θεσμών».

«Η δικαστική εξουσία κρίνεται καθημερινά, αλλά κρίνεται κυρίως στις μεγάλες υποθέσεις που έχουν σχέση με το κράτος δικαίου, που έχουν σχέση με σοβαρά ζητήματα που απασχολούν την κοινωνία και που έχουν σχέση κυρίως με ευθύνες των ισχυρών. Όταν εκεί η Δικαιοσύνη φαίνεται να μην κάνει πλήρη διερεύνηση, να διστάζει ή να φαίνεται ότι προσπαθεί να μην αγγιχθούν πρόσωπα τα οποία είναι ισχυρά, τότε κλονίζεται η πίστη στη δικαστική εξουσία. Δεν είναι ένα θέσφατο η δικαστική εξουσία· η δικαστική εξουσία οφείλει να αποδεικνύει τι είναι, οφείλει να έχει την ταπεινότητα να κάνει τη δουλειά της και να πείθει. Στις υποθέσεις τις τελευταίες –υποκλοπές, Τέμπη και ΟΠΕΚΕΠΕ– δεν φαίνεται να το κάνει», κατέληξε.

Ειδικότερα, όπως αναφέρει το ΑΠΕ-ΜΠΕ, το Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών έκρινε ότι το ελληνικό Δημόσιο, για το σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη, έχει αστική ευθύνη λόγω παράλειψης εποπτείας των σιδηροδρόμων και το υποχρεώνει να καταβάλει χρηματική ικανοποίηση (αποζημίωση) στους συγγενείς του θύματος, εντόκως από την ημέρα κατάθεσης της αγωγής και έως την εξόφλησή της.

Το Διοικητικό Πρωτοδικείο, με πρόεδρο τον πρόεδρο Πρωτοδικών Χρήστο Μουσούρο και εισηγήτρια την πρωτοδίκη Δήμητρα Ντισλίδου, από την εκτίμηση των στοιχείων της δικογραφίας και του αποδεικτικού υλικού, κατέληξε ότι «αν λειτουργούσε πλήρως το σύστημα GSM-R, ο μηχανοδηγός της αμαξοστοιχίας IC 62 θα είχε τη δυνατότητα, μόλις αντιλήφθηκε ότι κινείται στη γραμμή καθόδου, να επικοινωνήσει με το μηχανοδηγό του αντίθετα κινούμενου εμπορικού συρμού 63503 και να συνειδητοποιήσουν και οι δυο ότι βρίσκονται σε συγκρουσιακή πορεία».

Παράλληλα, το Διοικητικό Πρωτοδικείο άγεται στην κρίση ότι «το Ελληνικό Δημόσιο δια του υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών άσκησε πλημμελώς την κατά τα ανωτέρω εποπτική του αρμοδιότητα σε θέματα σιδηροδρομικής ασφάλειας και συνέβαλε αιτιωδώς δια της παράνομης αυτής παράλειψης στο ζημιογόνο αποτέλεσμα, ενώ τούτο μπορούσε να αποτραπεί».

Το Δημόσιο όφειλε να γνωρίζει την μη ύπαρξη, λειτουργικών συστημάτων ασφαλείας

Αναλυτικότερα, επισημαίνεται στην δικαστική απόφαση ότι το ελληνικό Δημόσιο, δια του αρμόδιου υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών, και ανεξαρτήτως της ειδικότερης πληροφόρησής του από φορείς του σιδηροδρομικού φορέα, όφειλε, σε κάθε περίπτωση, να γνωρίζει την μη ύπαρξη, λειτουργικών συστημάτων ασφαλείας στο σιδηρόδρομο.

Ακόμη, αναφέρει ότι η υποχρέωση αυτή του Δημοσίου «επιτείνεται από το γεγονός ότι τόσο η μη λειτουργία των συστημάτων αυτών στο σιδηρόδρομο όσο και η ανεπαρκής, αναποτελεσματική και ανεπιτυχής άσκηση εποπτείας από την ΡΑΣ στον ΟΣΕ σε θέματα ασφαλείας στον (ήδη επιβαρυμένο και με σημαντικά παρωχημένο τεχνολογικό εξοπλισμό όπως προκύπτει από τα προσκομιζόμενα πορίσματα) σιδηρόδρομο, εκδηλωνόταν επί μακρόν, διακυβεύοντας τα απολύτως προστατευόμενα έννομα αγαθά της ζωής και της σωματικής ακεραιότητας των χρηστών και των εργαζομένων του σιδηρόδρομου» και συνεχίζει:

«Παρά ταύτα, το εναγόμενο Ελληνικό Δημόσιο αδράνησε, παραλείποντας να ασκήσει την κατά τα ανωτέρω εποπτική του αρμοδιότητα και στο πλαίσιο αυτής τον εγγυητικό του ρόλο για τη διασφάλιση της ασφάλειας των σιδηροδρομικών μεταφορών, ήτοι μεριμνώντας, εντός του απολύτως αναγκαίου χρόνου, για την λήψη των κατάλληλων μέτρων για την επίκαιρη λειτουργία των συστημάτων ασφαλείας στον σιδηρόδρομο, εποπτική αρμοδιότητα που πάντως ασκείται και αφορά και σε δημόσια επιχείρηση που παρέχει ζωτικής- κοινής ωφέλειας- υπηρεσίες, τελούσα διαρκώς υπό την εξάρτηση, την εποπτεία και τη νομική εγγύηση του κράτους, αποριπτομένων ως αβασίμων των περί του αντιθέτου προβαλλόμενων από το εναγόμενο Ελληνικό Δημόσιο.

Μετά από το σιδηροδρομικό δυστύχημα, άλλωστε, το υπουργείο Μεταφορών και Υποδομών ξεκίνησε μια εκτεταμένη εκστρατεία για την αναβάθμιση, την ανανέωση και σε ορισμένες περιπτώσεις την επέκταση της υπάρχουσας σιδηροδρομικής υποδομής, συμπεριλαμβανομένης, ιδιαίτερα, της προσαρμογής του συστήματος σηματοδότησης και τηλεδιοίκησης, καθώς και της εγκατάστασης του αυτόματου συστήματος για τις αμαξοστοιχίες (ETCS)».

Κατόπιν αυτών, το δικαστήριο «άγεται στην κρίση ότι το Ελληνικό Δημόσιο δια του υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών άσκησε πλημμελώς την κατά τα ανωτέρω εποπτική του αρμοδιότητα σε θέματα σιδηροδρομικής ασφάλειας και συνέβαλε αιτιωδώς δια της παράνομης αυτής παράλειψης στο ζημιογόνο αποτέλεσμα, ενώ τούτο μπορούσε να αποτραπεί».

Το δελτίο τύπου του συνηγόρου της οικογένειας Γεώργιου Καραπάνου:

Δικαστική αναγνώριση της ευθύνης του Ελληνικού Δημοσίου για την τραγωδία των Τεμπών από το Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών

Στις 27-3-2026, το Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών προέβη σε μία ιδιαίτερα κρίσιμη δικαστική κρίση αναφορικά με την τραγωδία των Τεμπών, αναγνωρίζοντας για πρώτη φορά την ευθύνη του Ελληνικού Δημοσίου για τις συνθήκες που οδήγησαν στο πολύνεκρο σιδηροδρομικό δυστύχημα της 28ης Φεβρουαρίου 2023.

Η απόφαση αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς αποτελεί την πρώτη δικαστική κρίση, η οποία επιρρίπτει ευθύνες στο Ελληνικό Δημόσιο για το τραγικό αυτό συμβάν, επιβεβαιώνοντας αυτό που όλοι μας είχαμε αντιληφθεί απ’ τη πρώτη στιγμή: ότι το έγκλημα των Τεμπών δεν συνιστά ένα μεμονωμένο ή ένα απλώς τυχαίο γεγονός, αλλά το αποτέλεσμα εγκληματικών παραλείψεων και συστημικής αποτυχίας στη λειτουργία και εποπτεία του σιδηροδρομικού δικτύου.

Στο πολυσέλιδο σκεπτικό της εν λόγω απόφασης επισημαίνεται ρητώς, μεταξύ άλλων, ότι το Ελληνικό Δημόσιο, δια του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών, μολονότι γνώριζε ήδη επί μακρόν την επικίνδυνη και απολύτως ανεπαρκή κατάσταση που επικρατούσε στο σιδηρόδρομο, άσκησε πλημμελώς και αναποτελεσματικά την εποπτεία που όφειλε, συμβάλλοντας αιτιωδώς, δια της παράνομης αυτής παράλειψής του, στο ζημιογόνο αποτέλεσμα, το οποίο μπορούσε να αποτραπεί.

Η δικαστική αυτή εξέλιξη καθιστά σαφές ότι η αναζήτηση ευθυνών δεν εξαντλείται σε επιμέρους φυσικά πρόσωπα, αλλά εκτείνεται στον ίδιο τον πυρήνα της λειτουργίας του κρατικού μηχανισμού, ανοίγοντας έτσι το δρόμο για την περαιτέρω δικαστική διερεύνηση πραγματικών ευθυνών και απόδοσης ουσιαστικής δικαιοσύνης στα θύματα και στις οικογένειες τους.

Είναι μια ζοφερή στιγμή για τη Σίλικον Βάλεϊ και οι επιπτώσεις είναι παγκόσμιες.

Οι τεχνολογικοί γίγαντες σε αυτήν την υπόθεση, η Meta και η Google, πρέπει τώρα να καταβάλουν 6 εκατομμύρια δολάρια (4,5 εκατομμύρια λίρες) ως αποζημίωση σε μια νεαρή γυναίκα γνωστή ως Kaley, το θύμα στο επίκεντρο αυτής της υπόθεσης.

Ισχυρίστηκε ότι οι πλατφόρμες της προκάλεσαν σωματική δυσμορφία, κατάθλιψη και αυτοκτονικές σκέψεις.

Και οι δύο εταιρείες σκοπεύουν να ασκήσουν έφεση, με την Meta να υποστηρίζει ότι μια ενιαία εφαρμογή δεν μπορεί να είναι η μόνη υπεύθυνη για την κρίση ψυχικής υγείας ενός εφήβου.

Η Google, εν τω μεταξύ, λέει ότι το YouTube δεν είναι κοινωνικό δίκτυο.

Προς το παρόν η απόφαση σημαίνει ότι «η εποχή της ατιμωρησίας έχει τελειώσει» σύμφωνα με τη Δρ. Μαίρη Φρανκς, καθηγήτρια νομικής στο Πανεπιστήμιο Τζορτζ Ουάσινγκτον.

Είναι δύσκολο να περιγράψει κανείς πόσο καθοριστική είναι αυτή η δικαστική ετυμηγορία για τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Ό,τι και να συμβεί στη συνέχεια, και αναμφίβολα θα υπάρξουν εφέσεις και περαιτέρω νομικές διαδικασίες, αυτό θα επαναπροσδιορίσει το τοπίο.

Θα μπορούσε ακόμη και να είναι η αρχή του τέλους της εποχής των μέσων κοινωνικής δικτύωσης όπως την ξέρουμε.

Οι λάτρεις των προβλέψεων του κόσμου μπορεί να μην σοκαρίστηκαν από την ετυμηγορία, αλλά νομίζω ότι οι εταιρείες τεχνολογίας σοκαρίστηκαν.

• Η Meta και η Google συγκέντρωσαν εξωφρενικά νομικά έξοδα υπερασπιζόμενες αυτήν την υπόθεση. Αυτή η υπόθεση, και άλλες παρόμοιες, έχουν σαφώς τεράστια σημασία για αυτές.

Οι άλλες δύο εταιρείες στη δίκη – η TikTok και η Snap, ιδιοκτήτρια του Snapchat – συμβιβάστηκαν πριν η υπόθεση φτάσει στο δικαστήριο. Υπήρχαν ψίθυροι στον τεχνολογικό τομέα ότι δεν μπορούσαν να αντέξουν οικονομικά τη διαμάχη.

Είχα προσκληθεί σε εύστοχες ενημερώσεις σχετικά με όλα τα εργαλεία που προσφέρουν τα κοινωνικά δίκτυα (κυρίως στους γονείς) για την προστασία των παιδιών. Αλλά τελικά το δικαστήριο έκρινε ότι τα μέτρα τους δεν ήταν αρκετά.

Ο Arturo Bejar, ο οποίος εργαζόταν στο Instagram, είπε ότι είχε προειδοποιήσει τον Mark Zuckerberg για τους κινδύνους που αυτό αποτελούσε για τα παιδιά πριν από αρκετά χρόνια .

«Άλλαξε από ένα προϊόν που χρησιμοποιούσες σε ένα προϊόν που σε χρησιμοποιεί», δήλωσε στην εκπομπή Today του BBC Radio 4 την Πέμπτη. Ο Μέτα αρνήθηκε τους ισχυρισμούς του.

• Ορισμένοι ειδικοί έχουν περιγράψει την ετυμηγορία ως τη στιγμή της «μεγάλης καπνοβιομηχανίας» των μεγάλων τεχνολογιών και γνωρίζουμε πώς εξελίχθηκε αυτό – αν και δεν σταμάτησε εντελώς τους ανθρώπους από το κάπνισμα.

Θα μπορούσαν να υπάρχουν προειδοποιήσεις για την υγεία στις οθόνες; Περιορισμένες ευκαιρίες διαφήμισης και χορηγίας;

Οι εταιρείες τεχνολογίας προστατεύονται επί του παρόντος νομικά στις ΗΠΑ από μια ρήτρα γνωστή ως Άρθρο 230, η οποία τις προστατεύει από την ευθύνη για το περιεχόμενο που δημοσιεύεται σε αυτές. Άλλοι τύποι εταιρειών μέσων ενημέρωσης δεν έχουν αυτό το πλεονέκτημα.

Λέγεται συχνά ότι η τεχνολογική βιομηχανία δεν θα μπορούσε να επιβιώσει χωρίς αυτό.

Ωστόσο, ο σκεπτικισμός σχετικά με την ασπίδα ενδέχεται να αυξάνεται, καθώς η Επιτροπή Εμπορίου της Γερουσίας πραγματοποίησε ακρόαση για να τη συζητήσει την Τετάρτη.

Οι ηγέτες της τεχνολογίας απολαμβάνουν μια γενικά ζεστή σχέση με τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος έχει υποστηρίξει τον τομέα. Ο ίδιος δεν έχει ακόμη υπερασπιστεί την θέση τους.

Μια άλλη επιλογή είναι ότι οι πλατφόρμες αναγκάζονται να αφαιρέσουν όλα τα χαρακτηριστικά που έχουν σχεδιαστεί για να κρατούν τους ανθρώπους εκεί.

Αλλά η αλληλεπίδραση είναι η ψυχή των μεγάλων τεχνολογιών.

Χάστε όλες τις τεχνικές: την ατελείωτη κύλιση, τις αλγοριθμικές προτάσεις, την αυτόματη αναπαραγωγή και μένετε με μια πολύ διαφορετική, και αναμφισβήτητα περιορισμένη, εμπειρία κοινωνικής δικτύωσης.

Η επιτυχία των μεγάλων πλατφορμών έγκειται στην απήχησή τους – διατηρώντας μεγάλο αριθμό ανθρώπων συνδεδεμένους για όσο το δυνατόν περισσότερο χρόνο και επιστρέφοντας όσο το δυνατόν συχνότερα, ώστε να μπορούν να στοχευτούν με όσο το δυνατόν περισσότερες διαφημίσεις. Έτσι βγάζουν χρήματα οι εταιρείες.

Σε αρκετές περιοχές, συμπεριλαμβανομένου του Ηνωμένου Βασιλείου, τα παιδιά δεν συνεισφέρουν σε αυτόν τον διαφημιστικό μηχανισμό, παρά μόνο αφότου παρενέβησαν οι ρυθμιστικές αρχές.

Ωστόσο, τα σημερινά παιδιά είναι οι ενήλικες του αύριο και το ιδανικό σενάριο για τις εταιρείες τεχνολογίας είναι να γίνουν ήδη 18 ετών ως καθιερωμένοι χρήστες.

Το Facebook, το αρχικό κοινωνικό δίκτυο του Meta, συχνά αναφέρεται αστειευόμενο ως η «πλατφόρμα των boomers» – αλλά τα στοιχεία του 2025 δείχνουν ότι σχεδόν οι μισοί από τους χρήστες του παγκοσμίως είναι ηλικίας 18-35 ετών.

Η δικαστική νίκη της Kaley είναι πλέον η δεύτερη ήττα μιας μεγάλης τεχνολογικής εταιρείας σε μια σειρά από παρόμοιες υποθέσεις που έχουν οριστεί να εκδικαστούν στις ΗΠΑ φέτος. Υπάρχουν κι άλλες που θα ακολουθήσουν.

«Αυτή η ιστορική ετυμηγορία, μαζί με πολλές άλλες παρόμοιες αγωγές κατά εταιρειών κοινωνικής δικτύωσης, σηματοδοτεί μια μετατόπιση στον τρόπο με τον οποίο τα δικαστήρια βλέπουν τον σχεδιασμό της πλατφόρμας ως ένα σύνολο επιλογών που μπορούν να έχουν πραγματικές νομικές και κοινωνικές συνέπειες», δήλωσε ο Δρ. Ρομπ Νίκολς του Πανεπιστημίου του Σίδνεϊ.

«Ανοίγει την πόρτα σε ευρύτερες προκλήσεις κατά των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και άλλων τεχνολογικών συστημάτων που έχουν σχεδιαστεί για να μεγιστοποιούν την αλληλεπίδραση εις βάρος της ευημερίας των χρηστών».

Και η Αυστραλία, όπου ζει ο Δρ Νίκολς, έχει ήδη κάνει ακριβώς αυτό .

Τον Δεκέμβριο, απέκλεισε την πρόσβαση σε άτομα κάτω των 16 ετών στις μεγαλύτερες πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης.

Πηγή: bbc.com

Είπε στους παριστάμενους ότι έχει στο μυαλό του ένα εναλλακτικό σχέδιο, σύμφωνα με ένα από τα πρόσωπα που ήταν παρόντα.

Αξιωματούχοι της κυβέρνησης Τραμπ είχαν προετοιμαστεί για ενδεχόμενη ήττα στο Ανώτατο Δικαστήριο, διαβεβαιώνοντας τον πρόεδρο ότι, εάν το Δικαστήριο ακύρωνε τους δασμούς του, θα υπήρχαν άλλοι τρόποι για την εφαρμογή τους.

Τις τελευταίες εβδομάδες, ο Τραμπ φέρεται να διαμαρτυρόταν έντονα σε ιδιωτικές συνομιλίες ότι το Ανώτατο Δικαστήριο καθυστερούσε υπερβολικά να εκδώσει απόφαση, σύμφωνα με αρκετές πηγές που έχουν γνώση των τοποθετήσεών του.

Το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάνθηκε την Παρασκευή ότι ο Τραμπ, παραβίασε την ομοσπονδιακή νομοθεσία όταν επέβαλε μονομερώς εκτεταμένους δασμούς σε παγκόσμιο επίπεδο, σε μια ηχηρή ήττα για τον Λευκό Οίκο σε ένα ζήτημα που βρίσκεται στον πυρήνα της εξωτερικής και οικονομικής πολιτικής του.

Στο κυβερνητικό στρατόπεδο επικρατεί σκεπτικισμός καθώς ο λογαριασμός που απειλεί να φτάσει στα κρατικά ταμεία υπολογίζεται έως και στο 1 δισ. ευρώ. Κι αν το δημοσιονομικό κόστος είναι ένας πονοκέφαλος, ο πραγματικός εφιάλτης για την κυβέρνηση είναι άλλος: μήπως η απόφαση λειτουργήσει σαν ντόμινο, ξηλώνοντας κομμάτι-κομμάτι τον κορμό της οικονομικής στρατηγικής.

Η γραμμή που φαίνεται να κλειδώνει είναι μία: καμία μετωπική με τη Δικαιοσύνη. Άλλωστε, δύσκολα θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά, όταν η ίδια η κυβέρνηση κατηγορεί συστηματικά την αντιπολίτευση ότι υπονομεύει τους θεσμούς αμφισβητώντας δικαστικές κρίσεις. Έτσι, επισήμως τουλάχιστον, επιλέγεται η λύση της «κατάποσης» του κόστους.

Στο παρασκήνιο, όμως, η δυσπιστία περισσεύει. «Θα χαράσσεται πλέον οικονομική πολιτική από τις έδρες;» αναρωτιούνται κυβερνητικά στελέχη. Κάποιοι στη Ν.Δ. βλέπουν πίσω από την απόφαση μια πιο σύνθετη στόχευση: μια σιωπηρή προσπάθεια της Δικαιοσύνης να αποκαταστήσει τη σχέση της με την κοινή γνώμη, που τραυματίστηκε τόσο από την υπόθεση των Τεμπών όσο και από το σκάνδαλο των υποκλοπών, μέσω αποφάσεων που ευνοούν κοινωνικά ευάλωτες ομάδες.

Μπορεί οι αναφορές σε «δικαστοκρατία» να μην ακούγονται δημόσια, αλλά πίσω από κλειστές πόρτες το άγχος είναι έκδηλο: ποια θα είναι η επόμενη απόφαση;

Υπενθυμίζεται ότι ο νόμος Κατσέλη θεσπίστηκε το 2010 και μέχρι σήμερα οι τόκοι υπολογίζονταν επί του κεφαλαίου. Αν τελικά η νέα ερμηνεία εφαρμοστεί οριζόντια, το κόστος για το Δημόσιο μπορεί να φτάσει τα 1,1 δισ. ευρώ. «Δεν θα φανεί ως νέος φόρος, αλλά ως επιβάρυνση του χρέους που θα τη βρουν μπροστά τους οι επόμενες γενιές», σημειώνουν κυβερνητικές πηγές.

Κι αυτό γιατί τράπεζες και funds που απέκτησαν κόκκινα δάνεια μέσω του σχήματος «Ηρακλής» το έπραξαν έχοντας ως δίχτυ ασφαλείας την κρατική εγγύηση. Έτσι, με τη νέα απόφαση, το κόστος μοιράζεται: χέρι στην τσέπη θα βάλουν χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, επενδυτικά κεφάλαια και –τελικά– το ελληνικό Δημόσιο.

Σύμφωνα με την απόφαση, μετά το αντιαθλητικό φάουλ που καταλογίστηκε στον Πετρόπουλο εις βάρος του Βεζένκοβ, ο παίκτης του Ολυμπιακού επιχείρησε –χωρίς επιτυχία– να τον χτυπήσει στο κεφάλι, ενώ η φάση είχε ήδη λήξει.

Σύμφωνα με το ΑΠΕ-ΜΠΕ, η ΔΕΑΒ, λαμβάνοντας υπόψη την αναφορά της Αστυνομίας, το φύλλο αγώνα, την έκθεση του παρατηρητή και το σχετικό βίντεο, προχώρησε στην επιβολή των προστίμων βάσει του άρθρου 1 του ν. 4326/2015, όπως ισχύει μετά την τροποποίησή του με το άρθρο 104 του ν. 5224/2025.

Μία απόφαση που ήρθε μετά τις ντροπιαστικές εικόνες από την τραμπούκικη επίθεση μελών της ΑΡΑΣ κατά φοιτητών που ανήκαν στο Αναρχικό χώρο, η πρυτανεία υποστηρίζει ότι το νέο πλαίσιο θα προκρίνει την ασφάλεια του ΕΜΠ, συγκεκριμένα, της περιουσίας του.

Όπως επισημαίνει το Συμβούλιο Διοίκησης «κατά τη διάρκεια του εφετινού εορτασμού της επετείου της ηρωικής εξέγερσης του Νοεμβρίου του 1973 ενάντια στο δικτατορικό καθεστώς, βιώσαμε για μια ακόμα φορά απαράδεκτες καταστάσεις λόγω της εγκληματικής δράσης ανεξέλεγκτων ομάδων, οι οποίες θεωρούν ότι έχουν δικαίωμα να νέμονται τους χώρους του Ιστορικού Συγκροτήματος του ΕΜΠ στην Πατησίων και να τους χρησιμοποιούν ως αρένα επίλυσης παραταξιακών διαφορών και ξεκαθαρίσματος λογαριασμών εφαρμόζοντας πρακτικές μαφίας».

Τα αποκρουστικά αυτά συμβάντα, τονίζει το Συμβούλιο Διοίκησης,  είχαν ως αποτέλεσμα σοβαρούς τραυματισμούς μεταξύ των συγκρουόμενων, εκτεταμένες καταστροφές στους χώρους του Ιστορικού Συγκροτήματος, ενώ κινδύνευσαν σοβαρά υπάλληλοι του ΕΜΠ οι οποίοι γονατιστοί και εγκλωβισμένοι και σε συνθήκες ασφυξίας προσπαθούσαν να αποφύγουν τα αλλεπάλληλα και τυφλά χτυπήματα τα οποία η μία ομάδα κατάφερνε εναντίον της άλλης.

Ακολουθεί το πρακτικό της απόφασης του Συμβουλίου Διοίκησης του ΕΜΠ:

Ο εισηγητής Πρύτανης ΕΜΠ κ. Ιωάννης Κ. Χατζηγεωργίου, παρουσίασε την εισήγηση στα μέλη του Συμβουλίου Διοίκησης και ακολούθησε συζήτηση στο πλαίσιο της οποίας τέθηκαν ερωτήσεις και δόθηκαν διευκρινίσεις για τη δημιουργία ολοκληρωμένης άποψης επί του θέματος.

Το Συμβούλιο Διοίκησης, έχοντας υπόψη του:

• α)  την προφορική εισήγηση του Πρύτανη του .Ε.Μ.Π  κ. Ι. Κ. Χατζηγεωργίου  και
• β)  τη συζήτηση που ακολούθησε και τις απόψεις και θέσεις που εκφράστηκαν,
• γ) τη διεξαχθείσα ψηφοφορία επί συνόλου εννέα (9) παρόντων μελών, κατά την οποία η πρόταση του Πρύτανη έλαβε επτά (7) θετικές ψήφους και η πρόταση του  κ. Δ. Καλιαμπάκου (εσωτερικό μέλος) έλαβε 2 θετικές ψήφους.

Αποφασίζει:

Κατά τη διάρκεια του εφετινού εορτασμού της επετείου της ηρωικής εξέγερσης του Νοεμβρίου του 1973 ενάντια στο δικτατορικό καθεστώς, βιώσαμε για μια ακόμα φορά απαράδεκτες καταστάσεις λόγω της εγκληματικής δράσης ανεξέλεγκτων ομάδων, οι οποίες θεωρούν ότι έχουν δικαίωμα να νέμονται τους χώρους του Ιστορικού Συγκροτήματος του ΕΜΠ στην Πατησίων και να τους χρησιμοποιούν ως αρένα επίλυσης παραταξιακών διαφορών και ξεκαθαρίσματος λογαριασμών εφαρμόζοντας πρακτικές μαφίας. Τα αποκρουστικά αυτά συμβάντα είχαν ως αποτέλεσμα σοβαρούς τραυματισμούς μεταξύ των συγκρουόμενων, εκτεταμένες καταστροφές στους χώρους του Ιστορικού Συγκροτήματος, ενώ κινδύνευσαν σοβαρά υπάλληλοι του ΕΜΠ οι οποίοι γονατιστοί και εγκλωβισμένοι και σε συνθήκες ασφυξίας προσπαθούσαν να αποφύγουν τα αλλεπάλληλα και τυφλά χτυπήματα τα οποία η μία ομάδα κατάφερνε εναντίον της άλλης.

Δυστυχώς, δεν είναι η πρώτη φορά που τέτοιου είδους αίσχη συμβαίνουν στις εγκαταστάσεις του ΕΜΠ και δεν περιορίζονται μόνο κατά τον εορτασμό της 17 Νοέμβρη.

Οι ενέργειες αυτές, δεν έχουν καμία σχέση με την ιστορική επέτειο της εξέγερσης και με όσα το Πολυτεχνείο πρεσβεύει διαχρονικά. Το Συμβούλιο Διοίκησης του ΕΜΠ στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων του και των νόμων της Ελληνικής Δημοκρατίας, θα πράξει ό,τι απαιτείται για την προστασία των μελών της κοινότητας του ΕΜΠ, όλων όσων επιθυμούν να συμμετέχουν στον εορτασμό αλλά και των εγκαταστάσεων του Ιδρύματος.

Με βάση τα ανωτέρω αποφασίζεται η αναθεώρηση του πλαισίου εορτασμού της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, αρχής γενομένης από τον Νοέμβριο 2026, πάντα με σεβασμό στο μήνυμα και στο συμβολισμό της επετείου, με τρόπο που να μην προσβάλλεται η μνήμη των τιμωμένων και ταυτόχρονα να προστατεύεται η περιουσία και η εικόνα του ΕΜΠ.

Η παρούσα Απόφαση υπεγράφη, κατά τη διάρκεια της Συνεδρίασης, σύμφωνα με  τον πρωτότυπο πίνακα υπογραφών.

Σύμφωνα με το CNNi, καθώς οι αμερικανικές στρατιωτικές δυνάμεις συγκεντρώνονται στην περιοχή -συμπεριλαμβανομένου του πιο προηγμένου αεροπλανοφόρου των ΗΠΑ και 15.000 ανδρών- ο Τραμπ ελπίζει ότι η πίεση θα είναι αρκετή για να αναγκάσει τον πρόεδρο της Βενεζουέλας Νικολά Μαδούρο να παραιτηθεί χωρίς να χρειαστεί να αναλάβει άμεση στρατιωτική δράση, δήλωσε ο αξιωματούχος των ΗΠΑ.

Ο Τραμπ ενημερώθηκε για τις στρατιωτικές επιλογές για τρεις συνεχόμενες ημέρες την περασμένη εβδομάδα. Οι επιλογές κυμαίνονταν σε ένταση, από επιθέσεις σε στρατιωτικές ή κυβερνητικές εγκαταστάσεις έως ειδικές επιχειρήσεις. Η επιλογή να μην γίνει τίποτα εξακολουθεί να υπάρχει.

Ο πρόεδρος έχει, σε ορισμένα σημεία, εκφράσει κάποιες επιφυλάξεις σχετικά με τη λήψη άμεσων στρατιωτικών μέτρων εντός της Βενεζουέλας. Έχει αμφισβητήσει τους κινδύνους που ενέχει για τις αμερικανικές δυνάμεις και έχει ρωτήσει για τις πιθανότητες επιτυχίας.

Ο Τραμπ είναι επίσης ευαισθητοποιημένος στις πρόσφατες κριτικές από ορισμένους συμμάχους του ότι η προσοχή του είναι υπερβολικά επικεντρωμένη στο εξωτερικό, αντί για τα εσωτερικά ζητήματα.

Δεν ήταν αμέσως σαφές ποια μηνύματα είχε λάβει η κυβέρνηση ότι ο Μαδούρο ήταν έτοιμος για έναν νέο γύρο διπλωματικών διαπραγματεύσεων. Τον περασμένο μήνα, εν μέσω σιωπηλών προσπαθειών για τη διαμεσολάβηση μιας συμφωνίας με το Καράκας, ο Τραμπ έδωσε εντολή στην ομάδα του να διακόψει τις διπλωματικές επαφές με τον Μαδούρο και τους ανώτερους αξιωματούχους της Βενεζουέλας.

Εκείνη την εποχή, ο Τραμπ και οι ανώτεροι αξιωματούχοι ήταν απογοητευμένοι που ο Μαδούρο δεν συμφωνούσε να παραιτηθεί εθελοντικά.

Το γεγονός αυτό συνιστά την διεθνή αναγνώριση της εξέχουσας οικουμενικής αξίας των έξι εξαιρετικά σημαντικών αρχαιολογικών χώρων της Κρήτης -της Κνωσού, της Φαιστού, των Μαλίων, της Ζάκρου, της Ζωμίνθου και της Κυδωνίας- που συγκρότησαν τη σειριακή υποψηφιότητα. Ταυτόχρονα, αποτελεί δέσμευση για την Ελλάδα να διατηρήσει και να προστατεύσει αλώβητες τις πολιτιστικές αξίες των σημαντικών αυτών μνημειακών συνόλων.

Η Επιτροπή Παγκόσμιας Κληρονομιάς, βασιζόμενη και στην αξιολόγηση του αρμόδιου συμβουλευτικού οργάνου της, ICOMOS, αναγνώρισε την Εξέχουσα Οικουμενική Αξία των Μινωικών Ανακτορικών Κέντρων, την αυθεντικότητα και την ακεραιότητα του αγαθού, καθώς και την ύπαρξη ισχυρού πλαισίου προστασίας και δομημένου Σχεδίου Διαχείρισής του, συστατικά απαραίτητα της εγγραφής στον Κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς.

Την ευθύνη της συγκρότησης του φακέλου της υποψηφιότητας ανέλαβε η Διεύθυνση Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων, σε συνεργασία με τις Εφορείες Αρχαιοτήτων Κρήτης και την δυναμική υποστήριξη της Περιφέρειας Κρήτης. Για την αρχαιολογική τεκμηρίωση του φακέλου πολύτιμη ήταν η συνδρομή των Ξένων Αρχαιολογικών Σχολών και των διευθυντών των συστηματικών ανασκαφικών ερευνών, που δραστηριοποιούνται στην Κρήτη. Το Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, διά του Τμήματος Φυσικής Περιβάλλοντος-Μετεωρολογίας συνέβαλε τα μέγιστα στην τεκμηρίωση των κινδύνων που σχετίζονται με την κλιματική αλλαγή, ενώ η πανεπιστημιακή κοινότητα συνεισέφερε δαψιλώς στην τεκμηρίωση εξειδικευμένων θεμάτων της μινωικής αρχαιολογίας.

Ο φάκελος εμπλουτίστηκε με πλήθος στοιχείων που πολύ πρόθυμα παρείχαν φορείς και Υπηρεσίες της τοπικής αυτοδιοίκησης, εξωτερικοί συνεργάτες και εμπειρογνώμονες, ενώ ιδιαίτερα σημαντική ήταν η συμβολή του Υπουργείου Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας ως προς την κατάρτιση σχεδίων αντιμετώπισης κινδύνων, με τα οποία εμπλουτίστηκε το Διαχειριστικό Σχέδιο. Επιπλέον, σε άριστη συνεργασία με την Περιφέρεια Κρήτης εκπονήθηκε στρατηγική, «Ολοκληρωμένης Χωρικής Επένδυσης (ΟΧΕ) «Πολιτιστικές Διαδρομές Μινωικών Ανακτορικών Κέντρων», με κύριο αντικείμενο την αναβάθμιση της εμπειρίας των επισκεπτών στα μινωικά ανακτορικά κέντρα.

• Στην αναγνώριση της οικουμενικής αξίας του Μινωικού πολιτισμού από την ΟΥΝΕΣΚΟ, αναφέρεται, με ανάρτησή του στα κοινωνικά δίκτυα, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης.

«Με τη σημερινή απόφαση της 47ης συνόδου της επιτροπής παγκόσμιας κληρονομιάς της ΟΥΝΕΣΚΟ, αναγνωρίζεται διεθνώς η εξέχουσα οικουμενική αξία του Μινωικού πολιτισμού. Ενός από τους λαμπρότερους του προϊστορικού Αιγαίου, που γεννήθηκε στην Κρήτη για να αποτελέσει ρίζα της ευρωπαϊκής σκέψης και αισθητικής» σημειώνει ο πρωθυπουργός.

«Έτσι, η αρπαγή της Ευρώπης από τον Δία, όπως και ο μίτος της Αριάδνης επιστρέφουν από την αρχαία ελληνική μυθολογία στη σύγχρονη ζωή, μεταφέροντας τα διαχρονικά της μηνύματα. Με πρώτο ανάμεσά τους, το δίδαγμα του διαρκή αγώνα για ελευθερία και πρόοδο του ανθρώπου» προσθέτει.

Ο πρωθυπουργός επισημαίνει ότι η εξέλιξη αυτή, που χαροποιεί κάθε Ελληνίδα και Έλληνα, είναι το επιστέγασμα μιας πολύχρονης και επίμονης συλλογικής προσπάθειας, στην οποία αξίζει να θυμηθούμε ότι συμμετείχε με πάθος και η αείμνηστη Μαριάννα Βαρδινογιάννη. «Πρόκειται για μία δικαίωση που τιμά τη μνήμη της», τονίζει.

Επίσης, ο πρωθυπουργός συγχαίρει το υπουργείο Πολιτισμού και τη μόνιμη αντιπροσωπεία μας στην ΟΥΝΕΣΚΟ, καθώς και την περιφέρεια Κρήτης και όλους τους φορείς που συνεργάστηκαν, προετοιμάζοντας τον φάκελο της υποψηφιότητας. «Σε δύσκολους καιρούς, ένας ακόμη ευγενής στόχος της χώρας μας έγινε πραγματικότητα!» αναφέρει ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

• Η Υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη, παρούσα κατά την αναγγελία της εγγραφής, κατά την ολοκλήρωση της διαδικασίας της εγγραφής, έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Σήμερα είναι μια μέρα ορόσημο για την πατρίδα μας, για τον ελληνικό λαό, για την Κρήτη, για τον Πολιτισμό στη μακρά ιστορική του διάρκεια. Με την εγγραφή των Μινωικών Ανακτορικών Κέντρων στον Κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς, ο μινωικός πολιτισμός, ένας από λαμπρότερους πολιτισμούς του προϊστορικού Αιγαίου αναγνωρίζεται και καθιερώνεται παγκοσμίως. Τα εντυπωσιακά αρχιτεκτονικά κατάλοιπα των μινωικών ανακτορικών συγκροτημάτων, που σώζονται σε όλη την Κρήτη, αποτελούν τους αυθεντικούς εκφραστές αυτού του πολιτισμού.

Τα ανάκτορα δεν ήταν μόνο διοικητικά και οικονομικά κέντρα. Ήταν κέντρα πολιτισμού, τέχνης και τεχνολογικής καινοτομίας. Δημιουργήματα υψηλής τέχνης και αισθητικής, μνημειακής αρχιτεκτονικής, με ανεπτυγμένο σύστημα γραφής και διοίκησης, και με ισχυρές εμπορικές και πολιτισμικές επαφές με τους λαούς της Ανατολικής Μεσογείου. Η ανάδειξη του Μινωικού πολιτισμού μάς επιτρέπει να κατανοούμε καλλίτερα τις απαρχές του ευρωπαϊκού πολιτισμικού γίγνεσθαι, καθιερώνοντας την Κρήτη ως κοιτίδα πολιτισμού παγκόσμιας σημασίας. Ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου όλους όσους συνετέλεσαν σε αυτή την επιτυχία της χώρας μου. Τους θεσμικούς εκπροσώπους της UNESCO και του Κέντρου Παγκόσμιας Κληρονομιάς -και ιδιαίτερα τον Διευθυντή του Lazare Eloundou- το Υπουργείο Εξωτερικών και τη Μόνιμη Ελληνική Αντιπροσωπεία -τον επικεφαλής της Γιώργο Κουμουτσάκο- την Περιφέρεια Κρήτης και προσωπικά τον Σταύρο Αρναουτάκη, και φυσικά, τους συνεργάτες μου στο Υπουργείο Πολιτισμού -στα πρόσωπα της Διευθύντριας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων Έλενας Κουντούρη, της τμηματάρχου Ντίνας Μπενίση και του Διευθυντή Αναστήλωσης Αρχαίων Μνημείων Θέμη Βλαχούλη – και τους αντιπροσώπους μας στην Επιτροπή Παγκόσμιας Κληρονομιάς -στο πρόσωπο της Ευγενίας Γερούση. Χάρη στη σκληρή δουλειά τους, την μακρά εμπειρία τους, τη γνώση και την αφοσίωσή τους, σήμερα γίναμε όλοι εξαιρετικά περήφανοι».