Παναγιώτης Δρίβας

Σύμφωνα με το δημοσίευμα στις 23 Φεβρουαρίου, ο πρωθυπουργός του Ισραήλ ενημέρωσε τον πρόεδρο των ΗΠΑ για μια μοναδική ευκαιρία: Ο ανώτατος ηγέτης του Ιράν Αλί Χαμενεΐ και ο στενός του κύκλος επρόκειτο να συναντηθούν σε συγκεκριμένη τοποθεσία στην Τεχεράνη το επόμενο Σάββατο (σσ 28 Φεβρουαρίου ημέρα έναρξης της επίθεσης).

Ο Νετανιάχου υποστήριξε στη συνομιλία του με τον Τραμπ ότι θα αρκούσε ένα και μόνο αεροπορικό πλήγμα για να εξοντώσει ολόκληρη την ιρανική ηγεσία. Ο Τραμπ, σύμφωνα με το ρεπορτάζ, είχε ήδη κλίνει προς το ενδεχόμενο στρατιωτικού πλήγματος κατά του Ιράν. Αυτό που δεν είχε αποφασίσει ήταν το πότε ακριβώς.

Η πληροφορία για τη συνάντηση του Χαμενεΐ αποτέλεσε, κατά τις ίδιες πηγές, «ακαταμάχητο στόχο ευκαιρίας». Προηγήθηκαν μήνες στενού συντονισμού μεταξύ Ουάσιγκτον και Τελ Αβίβ, με δύο διά ζώσης συναντήσεις του Τραμπ με τον Νετανιάχου και 15 τηλεφωνικές επικοινωνίες μέσα σε δύο μήνες.

Η CIA, κατόπιν εντολής Τραμπ, επιβεβαίωσε τα στοιχεία των ισραηλινών μυστικών υπηρεσιών. Οι αμερικανικές υπηρεσίες δύο μέρες λίγο πριν από την επίθεση είχαν «πλήρως επιβεβαιώσει» ότι η ιρανική ηγεσία θα βρισκόταν συγκεντρωμένη σε συγκεκριμένη τοποθεσία (το παλάτι του Αγιατολάχ) σε συγκεκριμένη ώρα.

Την ίδια ημέρα οι απεσταλμένοι του Τραμπ, Τζάρεντ Κούσνερ και Στιβ Γουίτκοφ, μετέφεραν από τη Γενεύη το μήνυμα ότι οι διαπραγματεύσεις με την Τεχεράνη δεν οδηγούσαν σε συμφωνία αποδεκτή από την Ουάσιγκτον. Ο Τραμπ φέρεται να κατέληξε σε δύο συμπεράσματα: ότι οι πληροφορίες ήταν αξιόπιστες και ότι η διπλωματία είχε εξαντληθεί.

Στις 3:38 μ.μ. της Παρασκευής o Τραμπ έδωσε την τελική εντολή, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Έντεκα ώρες αργότερα βόμβες έπληξαν την Τεχεράνη, ο Χαμενεΐ σκοτώθηκε και ο πόλεμος ξεκίνησε.

Το ξέσπασμα Βανς

Εκ των υστέρων βέβαια αποδεικνύεται από το πρόσφατο ξέσπασμα Βανς ότι ούτε ο πόλεμος είναι εύκολος, ούτε η λαϊκή εξέγερση ήρθε, ούτε όμως και η απεμπλοκή αποτελεί μια εύκολη υπόθεση για την αμερικανική ηγεσία.

Σύμφωνα πάλι με το Axios, ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ που αναμένεται να αναλάβει τον συντονισμό των αμερικανικών προσπαθειών για τον τερματισμό του πολέμου με το Ιράν σε τηλεφωνική επικοινωνία επιτέθηκε στον Ισραηλινό πρωθυπουργό, επειδή «πούλησε» στον Τραμπ την ιδέα ενός «εύκολου» πολέμου κατά του Ιράν.

Όπως αναφέρει δημοσίευμα του Axios, ο Βανς εμφανιζόταν ιδιαίτερα επιφυλακτικός απέναντι στις αισιόδοξες εκτιμήσεις του Ισραήλ για την εξέλιξη της σύγκρουσης και, σύμφωνα με αμερικανικές και ισραηλινές πηγές που επικαλείται ο ιστότοπος, εκτιμά ότι ο πόλεμος πρόκειται να συνεχιστεί για μερικές ακόμη εβδομάδες.

Φυσικά παράλληλα με τη μυστική διπλωματία που όλοι ευελπιστούμε να καταλήξει και ανοιχτά σε ευθεία διαπραγμάτευση και ενώ το νέο αμερικανικό τελεσίγραφο λήγει στις 6 Απριλίου, σε αυτή τη φάση όλα προμηνύουν κλιμάκωση με κάποιοι είδους χερσαία επιχείρηση απροσδιόριστης πάντως μορφής και στόχου.

Επιστρέφοντας στους στόχους των Ιρανών Ηγετών παρά τις επανειλημμένες απώλειες του ανώτατου ηγέτη αλλά και υψηλόβαθμων αξιωματούχων και διοικητών, το ιρανικό σύστημα εξουσίας φαίνεται να αναπαράγεται με αξιοσημείωτη ανθεκτικότητα.

Σε αυτό το πλαίσιο, δεν είναι τυχαία η χρήση της μεταφοράς της «Λερναίας Ύδρας» σε πολλά αναλυτικά άρθρα: κάθε φορά που ένα ηγετικό πρόσωπο εξουδετερώνεται, ένα νέο αναδύεται για να καταλάβει τη θέση του, διατηρώντας τη συνέχεια της στρατηγικής και της ιδεολογίας.

Κορυφαίοι Ιρανοί που σκοτώθηκαν σε πλήγματα ΗΠΑ-Ισραήλ:

• Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ – Ανώτατος Ηγέτης από το 1989, σκοτώθηκε σε αεροπορικό πλήγμα ΗΠΑ-Ισραήλ στην κατοικία του στις 28 Φεβρουαρίου. Η διακυβέρνησή του χαρακτηρίστηκε από συγκέντρωση εξουσίας μέσω του μηχανισμού ασφαλείας του Ιράν και επέκταση της περιφερειακής επιρροής, συχνά σε σύγκρουση με τη Δύση για το πυρηνικό πρόγραμμα.
• Αλί Λαριτζανί – Γραμματέας του Ανώτατου Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας, σκοτώθηκε στις 17 Μαρτίου στο Πάρντις μαζί με τον γιο του και έναν αναπληρωτή του. Πρώην διοικητής των Φρουρών της Επανάστασης και διαπραγματευτής για τα πυρηνικά, στενός σύμβουλος του Χαμενεΐ.
• Ισμαΐλ Χατίμπ – Υπουργός Πληροφοριών, σκοτώθηκε σε ισραηλινό πλήγμα στις 18 Μαρτίου. Σκληροπυρηνικός κληρικός και πολιτικός, προηγουμένως καθοδηγούμενος από τον Χαμενεΐ.
• Αλί Σαμκάνι – Στενός σύμβουλος του Χαμενεΐ σε θέματα ασφάλειας και πυρηνικής πολιτικής, σκοτώθηκε στην Τεχεράνη στις 28 Φεβρουαρίου. Επιβίωσε από προηγούμενη επίθεση κατά τη διάρκεια του πολέμου του Ιουνίου.
• Μοχάμαντ Πακπούρ – Αρχηγός των Φρουρών της Επανάστασης (IRGC), σκοτώθηκε στις 28 Φεβρουαρίου στην Τεχεράνη. Ηγήθηκε των Φρουρών μετά τον θάνατο του προκατόχου του, Χοσεΐν Σαλαμί.
• Αζίζ Νασιρζαντέχ – Υπουργός Αμυνας και επί χρόνια αξιωματικός της αεροπορίας, σκοτώθηκε στις 28 Φεβρουαρίου. Σημαντικός στον στρατιωτικό σχεδιασμό και την πολιτική άμυνας.
• Αμπντολραχίμ Μουσαβί – Αρχηγός του γενικού επιτελείου των ενόπλων δυνάμεων, σκοτώθηκε στις 28 Φεβρουαρίου κατά τη διάρκεια συνάντησης ανώτατων αξιωματούχων στην Τεχεράνη. Υπεύθυνος για τον συντονισμό όλων των κλάδων των ενόπλων δυνάμεων.
• Γκολαμρεζά Σολεϊμανί – Διοικητής της παραστρατιωτικής δύναμης Μπασίζ, σκοτώθηκε στις 17 Μαρτίου. Υψηλόβαθμος αξιωματικός των Φρουρών της Επανάστασης, υπεύθυνος για την εσωτερική ασφάλεια.
• Μπεχνάμ Ρεζάι – Διευθυντής στρατιωτικών πληροφοριών του ναυτικού των Φρουρών της Επανάστασης, σκοτώθηκε στις 26 Μαρτίου στο Μπαντάρ Αμπάς. Υπεύθυνος για τη συλλογή πληροφοριών στην περιοχή.
• Αλιρεζά Τανγκσίρι – Διοικητής του ναυτικού των Φρουρών της Επανάστασης, πέθανε από τραύματα που υπέστη στις 26 Μαρτίου στο Μπαντάρ Αμπάς. Ηγήθηκε του ναυτικού των Φρουρών της Επανάστασης από το 2018 και είχε τον έλεγχο στα Στενά του Ορμούζ.

Εκ του αποτελέσματος πάντως η στρατηγική των στοχευμένων δολοφονιών μάλλον δεν επιτυγχάνει τους επιδιωκόμενους στόχους αντίθετα, ενισχύει τη δομική ανθεκτικότητα του ιρανικού καθεστώτος.

Τι λέει ο Διεθνής Τύπος και οι αναλυτές

Η τακτική των «decapitation strikes» (επί λέξει μετάφραση: επιθέσεις αποκεφαλισμού) που εφαρμόζεται στις επιθέσεις κατά της ιρανικής ηγεσίας έχει αποτελέσει αντικείμενο έντονης συζήτησης στον διεθνή Τύπο αλλά και σε αναλύσεις ειδικών.

Σύμφωνα με αναλύσεις που φιλοξενούνται σε αμερικανικά μέσα και think tanks, οι επιχειρήσεις είχαν υψηλή επιχειρησιακή αποτελεσματικότητα (precision strikes, εξόντωση δεκάδων υψηλόβαθμων στελεχών). Ωστόσο, η κυρίαρχη εκτίμηση είναι ότι το ιρανικό σύστημα αναπληρώνει γρήγορα την ηγεσία με συχνά πιο σκληροπυρηνικά στελέχη και δεν έχει επιτευχθεί κατάρρευση του καθεστώτος, που ήταν ο στρατηγικός στόχος.

Ένα άλλο συμπέρασμα που κυριαρχεί κυρίως στον βρετανικό Τύπο είναι ότι η εξόντωση των Ιρανών ηγετών δεν εξουδετερώνει την κρατική ικανότητα ούτε τη στρατηγική αντοχή. Ο Guardian αναφέρει ότι η ιρανική αντίδραση μπορεί να είναι λιγότερο αποτελεσματική στρατιωτικά, αλλά συνεχίζεται ενώ προσαρμόζεται με ασύμμετρο πόλεμο.

Αραβικές και περιφερειακές αναλύσεις, αναφέρουν ότι οι δολοφονίες των ηγετών μπορεί να αποδειχτούν πολιτικά αντιπαραγωγικές καθώς αναδύουν κατάφωρη παραβίαση του διεθνούς Δικαίου και της νομιμότητας. Πέραν τούτου στο εσωτερικό του Ιράν η δολοφονία ηγετών ενισχύει την εσωτερική συνοχή, αντί να τη διαλύει δημιουργώντας “μαρτυρικό αφήγημα” που νομιμοποιεί το καθεστώς.

Παράλληλα think tanks όπως το ECFR και το Chatham House αναφέρουν ότι η στρατηγική αυτή μακροπρόθεσμα μπορεί να αποδειχτεί αυτοϋπονομευτική. Επισημαίνουν ότι η στρατηγική στοχευμένων δολοφονιών δεν συνοδεύεται από ρεαλιστικό σχέδιο μετάβασης, δημιουργεί κενό εξουσίας, όχι απαραίτητα φιλοδυτική εναλλακτική ενώ δολοφονούνται και πιθανοί «μετριοπαθείς διάδοχοι», δυσκολεύοντας πολιτική λύση.

Τέλος δεν λείπουν οι εκτιμήσεις κυρίως στον τουρκικό Τύπο που αναφέρουν ότι η εν λόγω στρατηγική οδηγεί περισσότερο σε περιφερειακή ανάφλεξη παρά σε έλεγχο της κρίσης, λειτουργώντας ως μέρος ευρύτερης πολιτικής αποσταθεροποίησης, και όχι λύσης.

Έτσι πίσω όπως από τα εμφανή “αποτελέσματα” όπως αποδυνάμωση συγκεκριμένων δομών διοίκησης, επιχειρησιακή υπεροχή (για λόγους και επικοινωνιακούς) των επιτιθέμενων και βραχυπρόθεσμο σοκ στο ιρανικό σύστημα, οι στόχοι φαίνεται να υπολείπονται καθώς: ούτε κατάρρευση καθεστώτος προκάλεσαν, ούτε σταμάτησε την ικανότητα αντίδρασης του Ιράν
ενώ παράλληλα ενίσχυσε την εθνική συσπείρωση σε κρίσιμες στιγμές και προκάλεσε νέο κύκλο εκδίκησης και κλιμάκωσης.

Και ο καθένας με βάση τις παραπάνω αναλύσεις μπορεί να βγάλει τα συμπεράσματά του ως προς τη χρησιμότητα της αμφιλεγόμενης στρατηγικής…

«Πολλά έχουν ήδη επιτευχθεί, μένουν ακόμη πολλά να γίνουν», δηλώνει ο καγκελάριος σε βιντεοσκοπημένο μήνυμά του με αφορμή τη συμπλήρωση των πρώτων 100 ημερών της θητείας του και εν μέσω αρνητικών δημοσκοπήσεων.

Μάλιστα, ο κ. Μερτς κάνει λόγο για «αλλαγή πολιτικής που έχει ξεκινήσει και τονίζει ότι η Γερμανία είναι και πάλι αξιόπιστος εταίρος στην Ευρώπη και παγκοσμίως».

«Έχουμε ξεκινήσει την οικονομική ανάκαμψη και έχουμε διορθώσει την μεταναστευτική πολιτική των τελευταίων ετών. Η αρχή έχει γίνει. Μένουν ωστόσο πολλά να γίνουν. Εδώ και 100 ημέρες εργαζόμαστε για να βελτιώσουμε τις συνθήκες διαβίωσης του λαού της Γερμανίας. Έχουμε θέσει πολλά σε κίνηση. Γίνονται ξανά επενδύσεις στην Γερμανία. Η διάθεση στην οικονομία σιγά σιγά βελτιώνεται», υποστηρίζει ο καγκελάριος.

Υπογραμμίζει δε ότι η Γερμανία «πρέπει να παραμείνει μια σύγχρονη βιομηχανική χώρα».

Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση, σημειώνει, έχει διασφαλίσει ότι οι επενδυτικές συνθήκες για τις εταιρείες θα βελτιωθούν ξανά.

«Αγωνιζόμαστε για να διασφαλίσουμε ότι η βιομηχανία θα έχει μια βάση στη Γερμανία, συμπεριλαμβανομένης της σύγχρονης βιομηχανίας, μαζί με την Τεχνητή Νοημοσύνη και πολλές άλλες σύγχρονες εξελίξεις. Ο κόσμος δεν κοιμάται ποτέ. Πρέπει να συμβαδίζουμε – μεταξύ άλλων στην έρευνα, στην ανάπτυξη και με πραγματικά καλά αμειβόμενες, υψηλά εξειδικευμένες θέσεις εργασίας», αναφέρει ακόμη, με το βλέμμα στον διεθνή ανταγωνισμό.

Σχετικά με το κονδύλι ύψους 500 δισεκατομμυρίων ευρώ το οποίο έχει αποφασιστεί να διοχετευτεί στην συντήρηση και τον εκσυγχρονισμό των υποδομών, ο Φρίντριχ Μερτς υποστηρίζει ότι η Γερμανία «καλύπτει τώρα κάτι που θα έπρεπε όλοι να είχαμε κάνει πολύ καιρό πριν». Στην Άμυνα, προσθέτει, η Γερμανία «επενδύει πλέον περισσότερο από ποτέ στην Bundeswehr».

Τα προβλήματα συνεννόησης και επικοινωνίας στο εσωτερικό του κυβερνητικού συνασπισμού παραμένουν την ίδια ώρα εμφανή, με τους εταίρους να ασκούν δημοσίως κριτική και να εκφράζουν τη δυσαρέσκειά τους.

Ο επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας της Χριστιανικής Ένωσης (CDU/CSU) Γενς Σπαν αναγνώρισε «προβλήματα επικοινωνίας» και, μιλώντας στην δημόσια τηλεόραση ARD, μίλησε για «περιθώρια βελτίωσης».

Οι εταίροι «πρέπει στο μέλλον να γίνουν πιο ρεαλιστές και να γνωρίζουν τι μπορούν να περιμένουν ο ένας από τον άλλον», δήλωσε.

Ο ομόλογός του στο Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (SPD) Ματίας Μιρς ζήτησε από την πλευρά του ταχύτητα στην επίλυση των προβλημάτων συνεργασίας.

«Πέρα από τα κεντρικά ζητήματα και τους κοινούς στόχους, η συνεργασία δεν έχει λειτουργήσει καλά σε κάποιους τομείς. Στην αντίληψη των πολιτών, αυτό πολύ συχνά επισκιάζει τις ουσιαστικές επιτυχίες και πρέπει οπωσδήποτε να αλλάξει», δήλωσε ο κ. Μιρς επίσης στο ARD.

Από την πλευρά της αντιπολίτευσης, η επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας της Αριστεράς Χάιντι Ράιχινεκ κατηγόρησε τον συνασπισμό CDU/CSU-SPD ότι ακολουθεί αντικοινωνικές πολιτικές. «Οι προσδοκίες μας από αυτήν την κυβέρνηση ήταν χαμηλές, αλλά οι πρώτες 100 ημέρες της κυβέρνησης Μερτς ήταν δύσκολο να ξεπεραστούν σε ανευθυνότητα και κοινωνική ψυχρότητα», δήλωσε στην εφημερίδα Tagesspiegel.

Οι ηγέτες της Εναλλακτικής για τη Γερμανία (AfD) Αλίς Βάιντελ και Τίνο Χρουπάλα δήλωσαν ότι «η δραματική πτώση των ποσοστών αποδοχής για τον καγκελάριο και την κυβέρνησή του δείχνει ότι ο συνασπισμός έχει ήδη χάσει κάθε εμπιστοσύνη, καθώς ο (Φρίντριχ) Μερτς από την εκλογή του και μετά έχει ανοίξει πολλά έργα αλλά δεν έχει ολοκληρώσει τίποτα».

Κριτική έρχεται και από τους Πράσινους: Ο καγκελάριος «ανακοίνωσε ένα μεγάλο νέο ξεκίνημα, αλλά αυτό που βλέπουμε είναι μια οπισθοδρόμηση», δήλωσε ο ηγέτης του κόμματος Φέλιξ Μπάναστσακ στις εφημερίδες του Ομίλου Funke και επικεντρώθηκε στις «αποτυχίες της κυβέρνησης» στους τομείς του κλίματος, της κοινωνικής δικαιοσύνης και της εξωτερικής πολιτικής.

Το γεγονός αυτό επιβεβαιώνει πως οι Αγώνες του Παρισιού ήταν οι καλύτεροι όλων των εποχών όσον αφορά στις επιδόσεις.

Σε αυτό το υψηλό επίπεδο, η ελληνική αποστολή στάθηκε περίφημα έχοντας, βάση των δεδομένων, ίσως την καλύτερη παρουσία στην ιστορία της με τη συνδρομή και των 37 αθλητών και αθλητριών, των τριών συνοδών κ όλων των προπονητών που έκαναν τρομερή δουλειά τα τρία χρόνια μέχρι να φτάσει η ομάδα στο Παρίσι και να παρουσιάσει αυτήν την εξαιρετική εικόνα.

Το 2004 στην Αθήνα η Ελλάδα κατάκτησε 20 μετάλλια (3 χρυσά – 13 αργυρά – 4 χάλκινα) όμως ήταν η διοργανώτρια χώρα. Τέσσερα χρόνια αργότερα (2008) στο Πεκίνο, η Ελλάδα εξαργύρωσε τη δυναμική που δημιουργήθηκε το 2004, συγκεντρώνοντας 24 μετάλλια (5-9-10) στην καλύτερη μέχρι σήμερα συγκομιδή ελληνικής αποστολής, έχοντας στη σύνθεση της τον «Έλληνα Μάικλ Φελπς» (χαρακτηρισμός που απέδωσαν οι Αμερικανοί) Χαράλαμπο Ταϊγανίδη ο οποίος μόνος του κέρδισε έξι μετάλλια (o Φελπς είχε πέντε ατομικά και τρία από σκυτάλη).

Το 2024, τα Παραολυμπιακά αθλήματα έχουν αναπτυχθεί σε πολύ μεγάλο βαθμό παγκοσμίως κι ο ανταγωνισμός είναι δυσκολότερος από ποτέ. Ο αριθμός των 419 παγκόσμιων και Παραολυμπιακών ρεκόρ μιλάει από μόνος του για το επίπεδο των Αγώνων στο Παρίσι.

Στους 17ους Παραολυμπιακούς Αγώνες, ο απολογισμός της Ελλάδας ήταν εξαιρετικός.

–13 μετάλλια στο σύνολο, με 3 χρυσά, 3 αργυρά και 7 χάλκινα

–5 τα αθλήματα στα οποία κέρδισαν μετάλλια Έλληνες

–6 νέους μεταλλιούχους

–4 μεταλλιούχους κάτω των 24 ετών, δύο μόλις 19 ετών

–35 πλασαρίσματα στην πρώτη 8αδα, που σημαίνει 35 Παραολυμπιονίκες

–30 παρουσίες σε τελικούς

Τα ατομικά επιτεύγματα που έγραψαν ιστορία:

–Ο Γρηγόρης Πολυχρονίδης (με ramp operator την Κατερίνα Πατρώνη) ανέβηκε στο βάθρο για 5η συνεχόμενη διοργάνωση «σπάζοντας» την ισοπαλία των τεσσάρων με τον Πύρρο Δήμα στους Ολυμπιακούς Αγώνες.

–Ο Νάσος Γκαβέλας (με guide τον Γιάννη Νυφαντόπουλο) έγινε ο πρώτος Έλληνας δρομέας Ολυμπιακών και Παραολυμπιακών που κάνει το back to back διατηρώντας τον τίτλο του, κάτι που συνολικά έχουν πετύχει μόνο ο Πύρρος Δήμας (άρση βαρών), ο Κάχι Κακιασβίλι (άρση βαρών) και ο Μίλτος Τεντόγλου (μήκος) στους Ολυμπιακούς και οι θρυλικοί κολυμβητές μας Χαράλαμπος Ταϊγανίδης και Χρήστος Ταμπαξής τους Παραολυμπιακούς. Και ο Νάσος είναι μόλις 24 ετών.

–Ο Θανάσης Κωνσταντινίδης έγινε ο πρώτος αθλητής στίβου που κατακτά δύο μετάλλια με το ένα να είναι χρυσό, στην ίδια διοργάνωση. Το δεύτερο ήταν χάλκινο.

–Η Χριστίνα Γκέντζου, με το χάλκινο μετάλλιο που κέρδισε στο τάε κβον ντο έγινε η μικρότερη σε ηλικία αθλήτρια που το καταφέρνει στην ελληνική ιστορία των Παραολυμπιακών Αγώνων. Γεννημένη στις 26 Ιουλίου 2005, πήρε το μετάλλιο σε ηλικία 19 ετών και 35 ημερών! Και η δεύτερη μικρότερη ήταν σε αυτήν την αποστολή καθώς η Λήδα Μανθοπούλου κέρδισε το αργυρό μετάλλιο στα 100μ σε ηλικία 19 ετών και 78 ημερών.

–Ο Θανάσης Κωνσταντινίδης σε ηλικία 54 ετών και 128 ημερών έγινε ο μεγαλύτερος σε ηλικία Έλληνας αθλητής που κατακτά χρυσό μετάλλιο σε Ολυμπιακούς ή Παραολυμπιακούς Αγώνες.

–Η Δώρα Πασχαλίδου κέρδισε στο τζούντο το πρώτο ελληνικό μετάλλιο στην ιστορία των Παραολυμπιακών Αγώνων. Μάλιστα όπως σημείωσε και η IPC (Διεθνής Παραολυμπιακή Επιτροπή) το επίτευγμα της είναι ακόμα σπουδαιότερο καθώς τόσο η ίδια όσο και ο προπονητής της (Παραολυμπιονίκης και ίδιος) Θεόκλητος Παπαχρήστος, έχουν ολική απώλεια όρασης.

–Το άθλημα του τάε κβον ντο έκανε πρεμιέρα σε Παραολυμπιακούς Αγώνες και η Ελλάδα είχε δύο συμμετοχές με τη Χριστίνα Γκέντζου (65κ) και την Ελένη Παπασταματοπούλου (+65κ) και στην πρώτη παρουσία έκανε το 2/2 κερδίζοντας δύο μετάλλια.

–Ο Σωτήρης Γαλόγαυρος έγινε ο πρώτος Έλληνας αθλητής που συμμετέχει σε τελικό σκοποβολής Παραολυμπιακών Αγώνων.

–Η Αρετή Αραβέλα Σπυρίδου σε ηλικία 12 ετών και 192 ημερών έγινε η μικρότερη σε ηλικία αθλήτρια που έχει συμμετάσχει σε Παραολυμπιακούς Αγώνες.

Από τους Παραολυμπιακούς Αγώνες του 2004 στην Αθήνα και μετά, όποιος είναι σημαιοφόρος στην Τελετή Έναρξης των Αγώνων κερδίζει και μετάλλιο.

-Αθήνα 2004 – Κωνσταντίνος Φύκας, αργυρό μετάλλιο 50μ ελεύθερο (S8) κολύμβηση

-Πεκίνο 2008 – Χαράλαμπος Ταϊγανίδης, 2 χρυσά μετάλλια 100μ ελεύθερο/ύπτιο (S13), 3 αργυρά μετάλλια 50μ ελεύθερο (S13), 100μ πεταλούδα (S13), 200μ μεικτή (SM13) και 1 χαλκινο 400μ ελεύθερο (S13) κολύμβηση

-Λονδίνο 2012 – Χρήστος Ταμπαξής αργυρό μετάλλιο 50μ ύπτιο (S1) κολύμβηση

-Ρίο 2016 – Γρηγόρης Πολυχρονίδης αργυρό μετάλλιο ατομικό (BC3) μπότσια

-Τόκιο 2021 – Θανάσης Κωνσταντινίδης αργυρό μετάλλιο κορίνα (F32) στίβος, Άννα Ντέντα χάλκινο μετάλλιο στο μεικτό ζευγαριών (BC3) μπότσια μαζί με Γρηγόρη Πολυχρονίδη και Αναστασία Πυργιώτη

-Παρίσι 2024 – Μανώλης Στεφανουδάκης χάλκινο ακοντισμός (F54) στίβος, Θεοδώρα Πασχαλίδου χάλκινο 70κ (J1) τζούντο

Τα μετάλλια της Ελλάδας

Χρυσά (3)

-Νάσος Γκαβέλας (με guide Γιάννη Νυφαντόποθλο) – 100μ (Τ11) στίβος

-Θανάσης Κωνσταντινίδης – σφαιροβολία (F32) στιβος

-Αλεξάνδρα Σταματοπούλου – 50 μέτρα ύπτιο (S4) κολύμβηση

Αργυρά (3)

-Θανάσης Κωνσταντινίδης – κορίνα (F32) στιβος

-Αντώνης Τσαπατάκης – 100μ πρόσθιο (SB4) – κολύμβηση

-Λήδα Μανθοπούλου – 100μ (Τ38) στίβος

Χάλκινα (7)

-Γρηγόρης Πολυχρονίδης – ατομικό (BC3) μπότσια

-Λάζαρος Στεφανίδης – σφαιροβολία (F32) στιβος

-Κωνσταντίνος Τζούνης – δισκοβολία (F56) στίβος

-Μανώλης Στεφανουδάκης – ακοντισμός (F54) στιβος

-Θεοδώρα Πασχαλίδου – 70κ (J1) τζούντο

-Χριστίνα Γκέντζου – 65κ (Κ44) τάε κβον ντο

-Ελένη Παπασταματοπούλου – +65κ (Κ44) τάε κβον ντο

Τα πλασαρίσματα της ελληνικής αποστολής

4η θέση (4)

-Τάνια Κεραμμυδά – ακοντισμός (F56) στίβος

-Νίκος Παπαγγελής – ατομική χρονομέτρηση (C2) ποδηλασία δρόμου

-Δημήτρης Καρυπίδης – 100μ ύπτιο (S1) κολύμβηση

-Δήμος Μιχαλεντζάκης – 200μ μεικτή (SM8) – κολύμβηση

5η θέση (7)

-Μιχάλης Σεΐτης – 200μ (T64) στίβος

-Λάζαρος Στεφανίδης – κορίνα (F32) στίβος

-Χρυσή Μόρφη Μέτζου – ατομικό (BC4) μπότσια

-Γρηγόρης Πολυχρονίδης (ramp operator Κατερίνα Πατρώνη) / Άννα Ντέντα (ramp operator Χριστίνα Ντέντα) – μεικτά ζευγάρια (BC3) μπότσια

-Εμμανουέλα Μασούρου – 48κ (J1) τζούντο

-Δημήτρης Καρυπίδης – 50μ ύπτιο (S1) κολύμβηση

-Νίκος Κοντού – 100μ ύπτιο (S1) κολύμβηση

6η θέση (4)

-Δημήτρης Ζησίδης – σφαιροβολία (F32) στίβος

-Πασχάλης Κουλούμογλου – 59κ άρση βαρών σε πάγκο

-Νίκος Κοντού – 50μ ύπτιο (S1) κολύμβηση

-Δήμος Μιχαλεντζάκης – 100μ ελεύθερο (SM8) – κολύμβηση

7η θέση (6)

-Θανάσης Προδρόμου – μήκος (Τ20) στίβος

-Στράτος Νικολαΐδης – σφαιροβολία (F20) στίβος

-Στέλιος Μαλακόπουλος – μήκος (Τ64) στίβος

-Στέλιος Μαλακόπουλος – 400μ (Τ62) στίβος

-Δημήτρης Μπακοχρήστος – 54κ άρση βαρών σε πάγκο

-Γιάννης Κωστάκης – 50μ πρόσθιο (SB2) κολύμβηση

8η θέση (1)

Σωτήρης Γαλόγαυρος – αεροβόλο τυφέκιο 10μ ορθίως (SH1) σκοποβολή

9η – 36η θέση

9η – Δωροθέα Ποιμενίδου – Ολυμπιακό τόξο (ST) τοξοβολία

9οι Αλέξανδρος Λεργιός / Αντώνης Τσαπατάκης / Αλεξάνδρα Σταματοπούλου / Μαρία Τζιβελέκη – μεικτή σκυταλοδρομία 4Χ50μ ελεύθερο (20 πόντοι) κολύμβηση

9οι – Αλεξάνδρα Σταματοπούλου / Αντώνης Τσαπατάκης / Αλέξανδρος Λεργιός / Μαρία Τζιβελέκη – μεικτή σκυταλοδρομία 4Χ50μ μεικτή (20 πόντοι) κολύμβηση

9ος – Δημήτρης Ζησίδης – κορίνα (F32) στίβος

9η – Ζωή Μαντούδη – σφαιροβολία (F20) στίβος

9η – Άννα Ντέντα – ατομικό (BC3) μπότσια

10η – Αρετή Αραβέλα Σπυρίδου – 50μ ύπτιο (S2) κολύμβηση

10η – Αρετή Αραβέλα Σπυρίδου – 100μ ύπτιο (S2) κολύμβηση

10η – Αλεξάνδρα Σταματοπούλου – 50μ ελεύθερο (SM5) κολύμβηση

10ος – Γρηγόρης Ντισλής – δισκοβολία (F52) στίβος

10ς – Σωτήρης Γαλόγαυρος – αεροβόλο τυφέκιο 50μ τριών θέσεων (SH1) σκοποβολή

11ος – Αλέξανδρος Λεργιός – 100μ ελεύθερο (S5) κολύμβηση

11ος – Αλέξανδρος Λεργιός – 50μ πεταλούδα (S5) κολύμβηση

12ος – Γιάννης Κωστάκης – 200μ ελεύθερο (S3) κολύμβηση

12ος – Γιάννης Κωστάκης – 150μ μεικτή (S3) κολύμβηση

12ος – Αλέξανδρος Λεργιός – 50μ ελεύθερο (S5) κολύμβηση

13η – Μαρία Τζιβελέκη – 200μ μεικτή (SM5) κολύμβηση

14ος – Νίκος Παπαγγελής – αντοχή (C1-3) ποδηλασία δρόμου

14ος – Γιάννης Κωστάκης – 50μ ελεύθερο (S3) κολύμβηση

15η – Μαρία Τζιβελέκη – 200μ ελεύθερο (SM5) κολύμβηση

18ος – Μιχάλης Καλαράκης – ατομικό (Grade I) ιππασία

24ος – Παναγιώτης Γιαννούκαρης – αεροβόλο τυφέκιο 10μ ορθίων (SH2) σκοποβολή

36ος – Παναγιώτης Γιαννούκαρης – αεροβόλο τυφέκιο 10μ πρηνηδόν (SH2) σκοποβολή

Η τελετή λήξης

Οι 17οι Παραολυμπιακοί Αγώνες του Παρισιού ολοκληρώθηκαν το βράδυ της Κυριακής (8/9) και οι δύο σπουδαίοι Έλληνες κολυμβητές μας, η Χρυσή Παραολυμπιονίκης Αλεξάνδρα Σταματοπούλου κι ο Αργυρός Παραολυμπιονίκης Αντώνης Τσαπατάκης σήκωσαν ψηλά στον ουρανό του Stade de France την ελληνική σημαία στην Τελετή Λήξης, η οποία συνοδεύτηκε από καταρρακτώδη βροχή.

Οι δύο Έλληνες πρωταθλητές που εκτός από τα τεράστια αθλητικά τους επιτεύγματα, δίδαξαν και ήθος στους Αγώνες, συνοδεύονταν από τους προπονητές τους, Μιχάλη Νικόπουλου και Χρυσάφη Βαγγελακάκη κι εκπροσώπησαν όλη την ελληνική αποστολή που ήταν από τις καλύτερες στην ιστορία των Παραολυμπιακών Αγώνων και σίγουρα η πιο αγαπητή από όλες.

Άλλωστε για 12 μέρες, όλοι οι Έλληνες «αγκάλιασαν» την προσπάθεια, χάρηκαν, πανηγύρισαν, δάκρυσαν κι έμαθαν ότι η Ελλάδα διαθέτει πολύ μεγάλους αθλητές και αθλήτριες και στα Παραολυμπιακά αθλήματα.

Ο πρόεδρος του «Παρισιού 2024», Τόνι Εστανγκέ, γιόρτασε «ένα ιστορικό καλοκαίρι» όπως το αποκάλεσε, του οποίου «…η μνήμη θα μείνει χαραγμένη μέσα μας», κατά την τελετή λήξης των Παραολυμπιακών Αγώνων.

• «Αυτό το καλοκαίρι που οι άνθρωποι μιλούσαν μεταξύ τους, αυτό το καλοκαίρι που η Γαλλία ήταν χαρούμενη, αυτό το καλοκαίρι, η Γαλλία είχε μια συνάντηση με την Ιστορία και απάντησε», πρόσθεσε συνέχισε ο πρόεδρος της Οργανωτικής Επιτροπής των Ολυμπιακών και Παραολυμπιακών Αγώνων.

Η τελετή λήξης των Παραολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού άνοιξε την Κυριακή με έναν φόρο τιμής στον Johnny Hallyday, ο οποίος «συνόδεψε» όλο το Ολυμπιακό καλοκαίρι στο Παρίσι με μια συμφωνική εκδοχή του τραγουδιού του «Living for the Best» που ερμήνευσε η ανερχόμενη τραγουδίστρια Σάντα.

Η 31χρονη τραγουδίστρια, με ένα τεράστιο χακί και μαύρο φόρεμα με κουκούλα, έκανε αυτόν τον ροκ «ύμνο» προς τη ζωή να αντηχήσει στο Stade de France.

Ακολούθησε η επιτυχία «Que je t’aime» του Johnny Hallyday, ο οποίος πέθανε το 2017 σε ηλικία 74 ετών, προς τιμήν των 45.000 εθελοντές που κινητοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια των Αγώνων.

Το τραγούδι είχε ήδη επιλεγεί για να συνοδεύσει τη γαλλική αποστολή κατά την Τελετή Έναρξης των Παραολυμπιακών Αγώνων στις 28 Αυγούστου στην Place de la Concorde.

Όπως πληροφορείται το libre, o Γιώργος Πατούλης πορεύεται προς την αναμέτρηση του Οκτωβρίου για την περιφέρεια Αττικής αδυνατώντας να έχει στο πλευρό του τον Κυριάκο Μητσοτάκη και την πλειονότητα των κορυφαίων στελεχών της Ν.Δ, παρά το “χρίσμα” που εξ ανάγκης διαθέτει. Κορυφαίος υπουργός έλεγε, μάλιστα, σε συνομιλητές του πως “η αυταρέσκεια και η μεγαλομανία του μας οδηγούν σε ήττα στην κρισιμότερη περιφέρεια και μάλιστα σε χρόνο μετεκλογικό που το κόμμα θα χρειάζεται νίκες όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα των εκλογών της 21ης Μαϊου και της 2ας Ιουλίου”.

Αυτό δείχνουν, άλλωστε, και οι διαρροές του Μαξίμου που μιλάνε για βαρύ κλίμα απέναντι στον Γιώργο Πατούλη.
Οι γκρίνιες για αδιαφάνεια στην κατανομή των ευρωπαϊκών πόρων και για
δυσαρέσκεια των Δημάρχων της Αττικής απέναντι στο πρόσωπο του νυν
Περιφερειάρχη είχαν ήδη δημιουργήσει ανησυχία για τις δυνατότητες επανεκλογής
του. Μετά τον απολογισμό, όμως, η ανησυχία έγινε βεβαιότητα. Και κάποιοι κάνουν ήδη λόγο για “βεβαιότητα ήττας”…

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έκανε αυτό που θα έπρεπε να κάνει και το έκανε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο ενώπιον του συγκεκριμένου ακροατηρίου. Η αναπαραγωγή της εθνικής μιζέριας δεν ωφελεί κανέναν και η αντιπολίτευση δεν πρέπει να υποπέσει σε αυτή την ευκολία, κάτι που, δυστυχώς, έχει πράξει το κυβερνών κόμμα κατά το παρελθόν από τα έδρανα της αντιπολίτευσης.

Ως προς την μεγάλη εικόνα, λοιπόν, η αποστολή ολοκληρώθηκε με επιτυχία.

Ο λογαριασμός της επίσκεψης θα χρειαστεί χρόνος για να γίνει αντικείμενο απολογισμού.Ο πήχης, αναμφίβολα, πρέπει να μπει χαμηλά, κι αυτό επειδή οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν θα αλλάξουν την στρατηγική που θεωρούν πως υπηρετεί τα ζωτικά τους συμφέροντα υπό την επήρρεια της εξαιρετικής παρουσίας του Έλληνα πρωθυπουργού που “αποθεώθηκε” από τα μέλη του Κογκρέσου.

Η δε ομιλία του πρωθυπουργού στο Κογκρέσο θα κριθεί -πιθανότατα σύντομα- όταν το σώμα θα κληθεί να τοποθετηθεί στο αίτημα του Αμερικανού προέδρου να αρθεί το εμπάργκο όπλων στην Τουρκία, ώστε να προμηθευτεί 40 νέα F16 και να αναβαθμίσει άλλα 80. Είναι προφανές πως το χειροκρότημα στον πρωθυπουργό από τα μέλη του Κογκρέσου δεν μπορεί να οδηγήσει σε “πράσινο φως” για την πώληση όπλων στην Τουρκία…

Το ζήτημα, λοιπόν, είναι να αξιοποιήσουμε εφεξής αυτή την μεγάλη θετική εικόνα προς όφελος των ελληνικών συμφερόντων στο γεωπολιτικό μπρα ντε φερ που βρίσκεται σε εξέλιξη και δημιουργεί ευκαιρίες όσο, όμως, εγκυμονεί και κινδύνους.

Θα είναι ευθύνη της κυβέρνησης εάν δεν το πράξει. Η στρατηγική επιλογή της απόλυτης ταύτισης της Ελλάδας με τα αμερικανικά συμφέροντα πρέπει να έχει για εμάς τα μέγιστα ανταλλάγματα. Εάν δεν τα έχει, θα βρούμε μπροστά τις ίδιες αμφισημίες και δηλώσεις “ίσων αποστάσεων” που κυριάρχησαν στην ρητορική του Στέϊτ Ντιπάρτμεντ, του Λευκού Οίκου και του ΝΑΤΟ όλο το προηγούμενο διάστημα και κατέληξαν ως ανοχή έναντι στην τουρκική απειλή.

Κι επειδή η “ιστορικότητα” μιας επίσκεψης δεν πρέπει να κρίνεται στο κενό του χρόνου, πρέπει να ανασύρουμε από την μνήμη μας όλες τις καλές στιγμές στις σχέσεις της Ελλάδας με τις ΗΠΑ που κατέληξαν σε μεγάλες κρίσεις στα ελληνοτουρκικά και το Κυπριακό που στοίχισαν στον ελληνισμό.

Η διαχείριση της επίσκεψης από τον Κυριάκο Μητσοτάκη ήταν άψογη. Η εξωτερική μας πολιτική, όμως, δεν τελειώνει με την απογείωση του κυβερνητικού αεροσκάφους από την Ουάσιγκτον. Και ούτε τα οφέλη της στο μέλλον μπορούν να περιορίζονται στο ότι θα αγοράσουμε μία μοίρα F35. Επ΄ αυτού θα έρθει η ώρα της συζήτησης, όταν θα τοποθετηθούν οι ειδικοί και τα θεσμικά όργανα της Πολιτείας.

Libre/Σεραφείμ Κοτρώτσος