Νίκος Γιαννόπουλος

Η εισήγηση που είδε το Libre είναι σαφώς φορτισμένη συναισθηματικά (προφανώς δεν θα μπορούσε να είναι διαφορετικά) και θέτει τη διοίκηση προ των ευθυνών της αφού τα ανοιχτά ζητήματα είναι πολλά.

Αρχικά στην εισήγησή τους τα δύο μέλη ενημερώνουν ότι θα δοθούν στην οικογένεια του νεκρού εργαζόμενου όλα τα σχετικά έγγραφα έτσι ώστε να κινηθεί η νομική διαδικασία για την απόδοση ευθυνών.

Θίγουν επίσης και πάλι το θέμα της συντήρησης των συρμών (του Μετρό και του ΗΣΑΠ) τονίζοντας χαρακτηριστικά ότι “σύμφωνα με δημοσιεύματα κυκλοφορούν πολλοί συρμοί που δεν έχουν κάνει τις προβλεπόμενες χιλιομετρικές συντηρήσεις, ενώ υπάρχουν καταγγελίες εργαζομένων ότι έχουν εντοπιστεί τροχοί “φαγωμένοι” και δίσκοι φρένων με πάχος κάτω από το επιτρεπόμενο όριο”.

Γι’ αυτό το λόγο, μεταξύ των άλλων πραγμάτων που αξιώνουν και καταθέτουν ως επείγοντα αιτήματα συμπεριλαμβάνεται και το ακόλουθο:

“Έλεγχος και επισκευή του τροχαίου υλικού καθώς παρουσιάζονται βλάβες που θέτουν σε κίνδυνο τους εργαζόμενους και τους επιβάτες. 

Ενδεικτικά αναφέρουμε, συρμοί που δεν ακινητοποιούνται στο προβλεπόμενο μήκος πέδησης, συρμοί όπου κινούνται με τις πόρτες ανοικτές, συρμοί από τους οποίους αναφύονται καπνοί από τα φορεία, συρμοί που δεν έχουν κάνει τις προβλεπόμενες συντηρήσεις”.

Ζητούν, επίσης, εκτεταμένες επισκευές ή και ανακατασκευές σε όλους τους χώρους του αμαξοστασίου του Πειραιά αλλά και νέες εγκαταστάσεις για την επιδομή στα Σεπόλια. Παράλληλα, όπως τονίζουν, χρειάζεται να γίνει προσεισμικός έλεγχος σε όλες τις κτιριακές εγκαταστάσεις της ΣΤΑ.ΣΥ. και επισκευές όπου κριθεί αναγκαίο.

Θίγουν επιπρόσθετα και το θέμα της εντατικοποίησης της εργασίας τους (όπως είχαν κάνει άλλωστε και οι σιδηροδρομικοί σε όλες τις ενημερώσεις που απήυθυναν προς την Hellenic Train πριν από το τραγικό δυστύχημα των Τεμπών). Όπως αναφέρουν χαρακτηριστικά, το να βρίσκονται οι εργαζόμενοι σε κυλιόμενα προγράμματα, εργασίας με την εναλλαγή των περιόδων πενθήμερης ή τετραήμερης εργασίας, μεταξύ των οποίων παρεμβάλλονται δύο η τρεις συνεχόμενες ημέρες, πρέπει να αποτελούν πάγιο σύστημα προγραμματισμού της εργασίας.

Προσώρας, και λόγω της έλλειψης προσωπικού, δεν εξασφαλίζεται η απαραίτητη (και προβλεπόμενη από το νόμο) ανάπαυση και γι’ αυτό το λόγο καταγράφονται περιστατικά πολύ έντονης κόπωσης που προφανώς μπορεί να έχουν επιπτώσεις στο επίπεδο της παρεχόμενης εργασίας, στην αποδοτικότητα και φυσικά στην ασφάλεια.

Τα δύο μέλη της Επιτροπής Υγείας και Ασφάλειας διατυπώνουν και το σχεδόν πάγιο αίτημά τους για κάλυψη όλων των θέσεων εργασίας με μόνιμο προσωπικό και όχι συμβασιούχους ή εποχικούς ή με σύμβαση έργου. Προτείνουν την ίδια ώρα την παραμονή στη ΣΤΑΣΥ όσων σήμερα εργάζονται με επισφαλείς θέσεις εργασίας.

Στην καταληκτική τους πρόταση τέλος τα δύο μέλη τονίζουν χαρακτηριστικά: “Κύριε, Διευθύνοντα, καθιστούμε άμεσα υπεύθυνο εσάς καθώς και το Υπουργείο Μεταφορών και για την οποιαδήποτε κωλυσιεργία στα ανωτέρα. Υπάρχει πλέον υπαρκτός κίνδυνος σοβαρού δυστυχήματος στις εγκαταστάσεις της ΣΤΑΣΥ.

Νίκος Γιαννόπουλος

Αυτό, σύμφωνα με πληροφορίες του Libre, συνέβη σε τουλάχιστον 2 σχολεία. Και για ποιο λόγο; Για να μετακινηθούν δύο εκπαιδευτικοί σε άλλα σχολεία υπό το πρόσχημα ότι δεν φοιτά στο ολοήμερο ο απαιτούμενος αριθμός μαθητών.

Τι προτείνουν δηλαδή οι υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι της εκπαίδευσης; Συγχώνευση τμημάτων του ολοήμερου με ότι αυτό σημαίνει για την ποιότητα της παρεχόμενης διδασκαλίας, ειδικά αν μεταξύ των μαθητών και των μαθητριών υπάρχουν περιπτώσεις μαθησιακών δυσκολιών ή αυτισμού. Ο δε εκπαιδευτικός υποχρεώνεται, μεσούσης της σεζόν, να διαρρήξει τη σχέση με τους μαθητές του και να αλλάξει επαγγελματικό περιβάλλον απλώς και μόνο για να “βγαίνουν” τα νούμερα στο Υπουργείο (και προφανώς να μην χρειαστούν νέες προσλήψεις).

Είναι, δε, χαρακτηριστικό ότι στα… κάγκελα βρίσκονται εκπαιδευτικοί που είναι μέλη στη συνδικαλιστική παράταξη της Νέας Δημοκρατίας. Δεν έχει δηλαδή κομματικό πρόσημο η οργή η οποία φαίνεται ότι διατρέχει κάθετα την κοινότητα των δασκάλων.

Η ανακοίνωση του Συλλόγου των Εκπαιδευτικών στην Α’ Αθήνας έχει ως εξής:

“Το Δ.Σ. του Α΄ Συλλόγου Αθηνών καταγγέλλει τον Περιφερειακό Διευθυντή Εκπαίδευσης Αττικής, τον Επόπτη Ποιότητας Περιφέρειας και τη Διευθύντρια Εκπαίδευσης Π.Ε. Α΄ Αθήνας, διότι από το πρωί της Πέμπτης 12 Δεκεμβρίου, επισκέπτονται αιφνιδιαστικά σχολικές μονάδες του Συλλόγου μας, σε ρόλο άτυπης τριμελούς μονάδας εφόδου και μετά από συνοπτικές διαδικασίες ελέγχου ανακοινώνουν προφορικά την κατάργηση τμημάτων ολοήμερου στη μέση της σχολικής χρονιάς!

Επισκέπτονται σχολεία όπου οι εκπαιδευτικοί δίνουν όλες τους τις δυνάμεις για να ανταπεξέλθουν στις εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες που τα ίδια αυτά στελέχη διαμόρφωσαν εφαρμόζοντας την πολιτική του ΥΠΑΙΘΑ για συμπτύξεις τμημάτων, για περικοπές στις παράλληλες στηρίξεις. Ντροπή και όνειδος! Από τη χούντα και μετά, παρά την αντιεκπαιδευτική πολιτική των κυβερνήσεων, τέτοιες σκοτεινές μέρες δεν έχουν ζήσει τα σχολεία μας.

Ενημερώνουμε τους γονείς και την τοπική κοινωνία ότι τα σχολεία μας χρειάζονται περισσότερο διδακτικό προσωπικό. Επίσης, ότι περικοπή τμήματος ολοήμερου σημαίνει στην πράξη ότι ένας/μία εκπαιδευτικός (που τοποθετήθηκε τελευταίος/α) περισσεύει και εν μέσω σχολικής χρονιάς η υπηρεσία τον διώχνει από την τάξη που έχει αναλάβει την οποία αναλαμβάνει συνάδελφος του ολοήμερου. Αυτή είναι η «σπουδή» και η «φροντίδα» του Υπουργείου για την καλή λειτουργία των δημόσιων σχολείων!

Κύριοι και κυρίες του Υπουργείου Παιδείας, εσείς που καμία σχέση δεν έχετε ούτε με παιδεία, ούτε με τη μόρφωση, την αγωγή και τον πολιτισμό, εσείς που απαξιώνετε πλήρως τους/τις εκπαιδευτικούς και δεν τολμάτε ούτε να περάσετε από τα γραφεία μας να πείτε μια καλημέρα ή μια χριστουγεννιάτικη ευχή, εσείς που αισθάνεστε βαθύτατη απέχθεια για το διδακτικό μας έργο το οποίο αποφεύγετε όπως ο διάολος το λιβάνι να ξέρετε ένα πράγμα: ότι κι αν κάνετε θα μας βρίσκετε μπροστά σας! Το management δε θα νικήσει τη ζωντανή εκπαίδευση! Τα σχολεία μας δεν είναι στρατόπεδα ούτε πεδία βολής όπου εκτονώνουν το θυμικό τους με στρατιωτικές εφόδους κρατικοί αξιωματούχοι”.

Οι συγχωνεύσεις στα σχολεία (και στην πρωτοβάθμια και στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση) ήταν κατά τη σχολική περίοδο που διανύουμε οι περισσότερες που έχουν γίνει ποτέ. Η τακτική, που εφαρμόστηκε κυρίως στα σχολεία των μεγάλων αστικών κέντρων, προκάλεσε την οργή της εκπαιδευτικής κοινότητας αλλά και την παρέμβαση της Συνηγόρου του Παιδιού Θεώνης Κουφονικολάκου που κάλεσε το Υπουργείο Παιδείας να δώσει έγγραφες εξηγήσεις κάτι που δεν έχει γίνει έως τώρα.

Ο λόγος της εφαρμογής της τακτικής αυτής δεν έχει ακόμη εξηγηθεί επισήμως. Η αλήθεια είναι όμως ότι πρόκειται για λόγο…λογιστικό. Τρεις το λάδι, τρεις το ξύδι. Η απορία που προκύπτει εύλογα είναι αν με τέτοιου είδους νοοτροπίες και πολιτικές επιλογές μπορεί πραγματικά να ανθήσει η εκπαίδευση στο δημόσιο σχολείο στο οποίο, έτσι και αλλιώς, συνυπάρχουν και δεκάδες άλλα προβλήματα. Και αυτά τα άλλα προβλήματα οφείλονται κυρίως στην υποχρηματοδότηση που απέκτησε διαστάσεις μάστιγας στα χρόνια των μνημονίων.