Ο Αμερικανός πρόεδρος ζήτησε την απελευθέρωση γυναικών, εκφράζοντας την εκτίμηση ότι μια τέτοια ενέργεια θα εκληφθεί ως ένδειξη καλής θέλησης και θα συμβάλει θετικά στο κλίμα των συνομιλιών. Παράλληλα, κάλεσε τις ιρανικές Αρχές «να μην τους κάνουν κακό».

Όπως σημείωσε, μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να αποτελέσει ένα σημαντικό πρώτο βήμα για την πρόοδο των διαπραγματεύσεων.

Κατά τις διαπραγματεύσεις στο Σαρμ Ελ Σέιχ της Αιγύπτου, η Χαμάς απαιτεί με επιμονή την απελευθέρωσή του ως όρο για κάθε συμφωνία ανταλλαγής κρατουμένων, ενώ το Ισραήλ δεν μπαίνει καν στη διαδικασία μιας τέτοιας συζήτησης. Για πολλούς, η τύχη του Μπαργούτι συμβολίζει τη μελλοντική πορεία ολόκληρης της Μέσης Ανατολής.

Γεννημένος το 1959 στο χωριό Κομπάρ της Δυτικής Όχθης, κοντά στη Ραμάλα, ο Μαρουάν Μπαργούτι εντάχθηκε από τα 15 του στη Φατάχ και την Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης. Φυλακίστηκε για πρώτη φορά στα 18 του για συμμετοχή σε αντιϊσραηλινές οργανώσεις, όπου ολοκλήρωσε το λύκειο και έμαθε εβραϊκά μέσα στη φυλακή.

Μετά την αποφυλάκισή του, σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Birzeit, όπου εξελέγη πρόεδρος του φοιτητικού συμβουλίου και γρήγορα ξεχώρισε για τη ρητορική, τις γνώσεις και τη διορατικότητά του. «Ο Μαρουάν ήξερε πώς να εμπνέει, να συνδέει τη διαμαρτυρία με τον σκοπό» θυμάται ο συμφοιτητής του, Σαΐντ Γκαζάλι, γράφει το «Arab Barometer».

Στα τέλη της δεκαετίας του ’80 εντάχθηκε στο Επαναστατικό Συμβούλιο της Φατάχ, όντας το νεότερο μέλος του, και πρωταγωνίστησε στην Πρώτη Ιντιφάντα, έως ότου απελάθηκε στην Ιορδανία. Επέστρεψε το 1994, μετά τις Συμφωνίες του Όσλο, και εξελέγη βουλευτής στη Ραμάλα το 1996.
Η δεκαετία του ’90 τον βρήκε να ηγείται της νεότερης γενιάς της Φατάχ και του ένοπλου σκέλους της, των Τανζίμ, μιας λαϊκής οργάνωσης που συνδύαζε πολιτική δράση και αντίσταση στην κατοχή. Ο Μπαργούτι έγινε η λαϊκή απέναντι σε όσους ήταν γύρω από τον Γιάσερ Αραφάτ.
Όταν το 2000 ξέσπασε η Δεύτερη Ιντιφάντα, ύστερα από την επίσκεψη του Αριέλ Σαρόν στο τέμενος Αλ-Ακσά ο Μπαργούτι φάνηκε να συμβολίζει την «ισορροπία» ανάμεσα στη βία και τη διαπραγμάτευση. «Δοκιμάσαμε επτά χρόνια Ιντιφάντα χωρίς διαπραγματεύσεις και επτά χρόνια διαπραγματεύσεων χωρίς Ιντιφάντα. Ίσως ήρθε η ώρα να δοκιμάσουμε και τα δύο μαζί» δήλωνε τότε.
Ωστόσο, οι Ισραηλινοί τον θεωρούσαν και δεν έπαψαν να τον θεωρούν «αρχηγό επιτελείου της Ιντιφάντα». Η υποτιθέμενη εμπλοκή του στην επίθεση του εστιατορίου Sea Food Market στο Τελ Αβίβ το 2002 -όπου τρεις άνθρωποι σκοτώθηκαν από μέλος των Ταξιαρχιών των Μαρτύρων του Αλ-Άκσα- αποτέλεσε σημείο καμπής.
Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, ένας από τους δράστες τηλεφώνησε στον Μπαργούτι αμέσως μετά την επίθεση, για να επιβεβαιώσει το αποτέλεσμα.

Λίγες εβδομάδες αργότερα, σύμφωνα με το protothema.gr κατά τη διάρκεια της Επιχείρησης «Αμυντική Ασπίδα» στη Δυτική Όχθη, ισραηλινές ειδικές δυνάμεις εντόπισαν τον Μπαργούτι σε κρησφύγετο στη Ραμάλα. Η αποστολή, με κωδικό όνομα «Ακτίνα του φωτός», ολοκληρώθηκε χωρίς μάχη, καθώς εκείνος παραδόθηκε ειρηνικά.

Το 2004, έπειτα από διετή κράτηση, καταδικάστηκε σε πέντε φορές ισόβια και επιπλέον 40 χρόνια για δολοφονίες, απόπειρες δολοφονίας και συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση. Ο ίδιος αρνήθηκε να αναγνωρίσει τη νομιμότητα του δικαστηρίου, δηλώνοντας ότι δικάζεται «για την ελευθερία ενός λαού».

Η εικόνα του να υψώνει τα δεμένα χέρια του στο δικαστήριο έγινε σύμβολο αντίστασης στα κατεχόμενα εδάφη. Από τότε, η φωτογραφία του δεσπόζει σε αφίσες, τοίχους και σημαίες, ενώ η σύζυγός του, Φάντβα, ηγείται της διεθνούς εκστρατείας για την απελευθέρωσή του.

Το προσωνύμιο «Παλαιστίνιος Μαντέλα», που τον ακολουθεί άλλωστε κατά τα χρόνια του εγκλεισμού του στις ισραηλινές φυλακές, κάθε άλλο παρά τυχαίο είναι: από τη μία, αντικατοπτρίζει τα χρόνια του στη φυλακή (σ.σ. 23, μέχρι σήμερα) και, από την άλλη, την πολιτική του επιρροή, όπως ακριβώς είχε συμβεί και στην περίπτωση του φυλακισμένου Νοτιοαφρικανού ηγέτη, Νέλσον Μαντέλα.

Οι Ισραηλινοί φοβούνται πολύ τον Μπαργούτι διότι είναι αποδεκτός κι από τη Φατάχ και από τη Χαμάς. Παραμένει μια ηγετική φυσιογνωμία, καθοριστική για την παλαιστινιακή πολιτική, που μπορεί να παίξει ρόλο την επόμενη μέρα.

Το 2006, συντόνισε από το κελί του το Έγγραφο των Φυλακισμένων, μια διακήρυξη ενότητας που υπέγραψαν κρατούμενοι από διάφορες παλαιστινιακές οργανώσεις -ακόμη και από τη Χαμάς και την Ισλαμική Τζιχάντ. Το κείμενο ζητούσε εθνική συμφιλίωση, μεταρρυθμίσεις και τη δημιουργία κυβέρνησης εθνικής ενότητας, αναγνωρίζοντας εμμέσως τη λύση των δύο κρατών.

«Είναι από τους ελάχιστους Παλαιστινίους πολιτικούς που μπορούν να ξεπεράσουν τα κομματικά όρια» επισημαίνει ο αναλυτής Ομάρ Ράχμαν. «Η Χαμάς γνωρίζει ότι δεν έχει τη διεθνή νομιμοποίηση να ηγηθεί του κινήματος. Ο Μπαργούτι, αντίθετα, χαίρει σεβασμού από όλες τις πλευρές».
Η απαίτηση για την απελευθέρωση του Μπαργούτι επανέρχεται σε κάθε γύρο συνομιλιών ανάμεσα σε Ισραήλ και Χαμάς. Στις πρόσφατες διαπραγματεύσεις του 2024 στο Σαρμ Ελ Σέιχ, η Χαμάς απέρριψε πρόταση εκεχειρίας επειδή δεν ήταν στη λίστα όσων απελευθερώνονταν. Ο Νετανιάχου απάντησε τότε ότι «δεν υπάρχει άλλη λύση παρά μόνο η πλήρης και οριστική νίκη».

Το Ισραήλ φοβάται την επιρροή του και στον λαϊκό κόσμο και στις οργανώσεις των Παλαιστινίων. Παράλληλα, η τραυματική εμπειρία του 2011 -όταν η απελευθέρωση του Γιαχία Σινουάρ, μαζί με 1.025 κρατουμένους, σε αντάλλαγμα για τον στρατιώτη Γκιλάντ Σαλίτ, οδήγησε τελικά στην άνοδο του ίδιου του Σινουάρ ως ηγέτη της Χαμάς- καθιστά την ισραηλινή ηγεσία εξαιρετικά επιφυλακτική.
«Ο Σινουάρ έκανε θεραπεία για καρκίνο σε ισραηλινό νοσοκομείο και μετά οργάνωσε τη σφαγή της 7ης Οκτωβρίου» σχολίασε χαρακτηριστικά ο Ισραηλινός Λιράν Μπέρμαν, συγγενής ομήρων. «Δεν είμαι αισιόδοξος ότι ο Μπαργούτι θα οδηγήσει τους Παλαιστινίους σε ένα καλύτερο μέλλον».

Παρά τον εγκλεισμό του, ο Μπαργούτι παραμένει πρώτος σε όλες τις δημοσκοπήσεις διαδοχής του Μαχμούντ Αμπάς, ο οποίος πλησιάζει τα 90. Σε υποθετικά σενάρια, προηγείται τόσο του επικεφαλής της Χαμάς, Ισμαήλ Χανίγια, όσο και του ίδιου του Αμπάς, με ποσοστά άνω του 60%.
Ο ίδιος δεν έχει ασκήσει ποτέ εξουσία -στοιχείο που, όπως σημειώνει ο πολιτικός αναλυτής Μάικλ Ρόμπινς, «του επιτρέπει να λειτουργεί ως καθρέφτης των ελπίδων των Παλαιστινίων». Οι υποστηρικτές του θεωρούν ότι συμβολίζει τη δυνατότητα εθνικής αναγέννησης, ενώ οι επικριτές του τον βλέπουν ως επικίνδυνο εθνικιστή, με αιματηρό παρελθόν.

«Ο Μπαργούτι είναι ζωντανός μάρτυρας» είχε υπογραμμίσει ο πρώην επικεφαλής της Σιν Μπετ, Άμι Αϊαλόν. «Ήταν ένας πολιτικός ανάμεσα σε πολλούς, αλλά εμείς τον μετατρέψαμε σε σύμβολο».

Μετά από διάφορες περιπέτειες και εντός φυλακής, ο Μαρουάν Μπαργούτι εξακολουθεί να κρατείται στο Ισραήλ. Παρόλα αυτά κατόρθωσε ν΄ αποκτήσει διδακτορικό τίτλο στις πολιτικές επιστήμες και μελετώντας την ιστορία της ισραηλινής πολιτικής. Πιστεύει ότι η «εθνική ενότητα είναι εκ των ων ουκ άνευ για κάθε κίνημα απελευθέρωσης», και πως η ειρήνη μπορεί να έρθει μόνο με έναν Ισραηλινό «Ντε Γκωλ ή Ντε Κλερκ».

Για άλλους είναι «πολιτικό στοιχειό» που δυναμιτίζει κάθε προσπάθεια συμφιλίωσης, το πρόσωπο που ενώνει και διχάζει ταυτόχρονα. Για τους Παλαιστινίους, είναι το πρόσωπο της ελπίδας και για το Ισραήλ, εχθρός κι αντίπαλος.

Η απελευθέρωση ή η παραμονή του στη φυλακή δεν είναι απλώς προσωπικό ζήτημα. Για το Ισραήλ η επιμονή της Χαμάς να εγείρει το ζήτημα της απελευθέρωσής του στις συνομιλίες για τον τερματισμό της σύγκρουσης στη Γάζα δημιουργεί ερωτήματα για το αν όντως θέλει να βγει Μπαργούτι ή πρόκειται για διπλωματικό ελιγμό, προκειμένου να «εισπράξει» τη δεδομένη άρνηση των Ισραηλινών και να την χρησιμοποιήσει ενάντιά τους στις διαπραγματεύσεις, ή ευελπιστεί όντως στην απελευθέρωσή του, «βλέποντάς» τον ως τον ηγέτη της επόμενης μέρας στην Παλαιστίνη.

«Μόλις επέστρεψα από τις ΗΠΑ εκ μέρους της κυβέρνησης και των πολιτών του Ισραήλ. Στον ΟΗΕ, παρουσίασα την αλήθεια για το κράτος του Ισραήλ, τους πολίτες και τους στρατιώτες του. Στην Ουάσινγκτον, κατέληξα σε συμφωνία με τον πρόεδρο Τραμπ σχετικά με ένα πλαίσιο για την απελευθέρωση όλων των ομήρων μας και την επίτευξη όλων των πολεμικών στόχων που έχουμε θέσει. Θα παρουσιάσω μια πιο λεπτομερή έκθεση στα μέλη τόσο της κυβέρνησης όσο και του Υπουργικού Συμβουλίου Ασφαλείας».

Στη συνέχεια, ο Νετανιάχου ανακοίνωσε τον διορισμό του υποστράτηγου Ντέιβιντ Ζίνι ως διευθυντή της Υπηρεσίας Ασφαλίας του Ισραήλ. «Σήμερα θα διορίσουμε τον υποστράτηγο Ντέιβιντ Ζίνι ως διευθυντή της ISA. Με έχει εντυπωσιάσει πολύ όλα αυτά τα χρόνια και τον γνωρίζω εδώ και πολλά χρόνια – από τις διάφορες θέσεις που κατείχε στον IDF, συμπεριλαμβανομένων εκείνων στις οποίες συνεργάστηκε στενά με την ISA. Έχω δει την αποφασιστικότητά του, την ηγετική του ικανότητα και την ικανότητά του να σκέφτεται έξω από τα καθιερωμένα πλαίσια και να προβλέπει τα γεγονότα πριν αυτά συμβούν.

Πιστεύω ότι είναι το κατάλληλο πρόσωπο για να ηγηθεί της ISA, καθώς γνωρίζει το σύστημα αλλά δεν αποτελεί μέρος του. Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι θα έχει μεγάλη επιτυχία και είμαι βέβαιος ότι όλοι θα τον υποστηρίξουν. Αυτή η επιτυχία είναι σημαντική για την ασφάλεια όλων των πολιτών του Ισραήλ.

Θα ήθελα να εκμεταλλευτώ αυτή την ευκαιρία για να ευχηθώ και πάλι στους πολίτες του Ισραήλ μια καλή χρονιά. Είθε να γραφτούμε στο Βιβλίο της Ζωής, εσείς, οι υπουργοί της κυβέρνησης και οι οικογένειές σας, οι οικογένειες των ομήρων, οι οικογένειες των θανόντων και, φυσικά, οι τραυματίες, που είναι μεγάλοι ήρωες. Όλοι φέρουν με θάρρος το βαρύ φορτίο που οδήγησε στα μεγάλα επιτεύγματά μας κατά το παρελθόν έτος.

Θα ήθελα επίσης να ευχηθώ καλή χρονιά και να γραφτούν στο Βιβλίο της Ζωής οι ηρωικοί στρατιώτες μας που πολεμούν στο μέτωπο και μας φέρνουν επιτεύγματα που εξασφαλίζουν την αιωνιότητα του Ισραήλ. Εύχομαι σε όλους σας καλή χρονιά και να γραφτείτε στο Βιβλίο της Ζωής», κατέληξε στην εισαγωγική του τοποθέτηση ο Νετανιάχου.

Ο Ταλ Σοχάμ και ο Αβέρα Μενγκίστου επιδείχθηκαν προηγουμένως σε εξέδρα από κουκουλοφόρους της Χαμάς πριν παραδοθούν στα μέλη του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού.

Η Χαμάς είχε επιβεβαιώσει χθες πως θα απελευθερώσει όπως προβλεπόταν σήμερα έξι ισραηλινούς ομήρους, κατ’ αυτή τους τελευταίους ζωντανούς που αναμένεται να επιστρέψουν στο Ισραήλ μέχρι την 1η Μαρτίου, όταν λήγει η πρώτη φάση της συμφωνίας.

Η εταιρεία παλαιστινίων φυλακισμένων, μη κυβερνητική οργάνωση που χειρίζεται το ζήτημα, ανέφερε ότι σε αντάλλαγμα θα αφεθούν ελεύθεροι 602 παλαιστίνιοι φυλακισμένοι, ανάμεσά τους 50 καταδικασμένοι να εκτίσουν ισόβια κάθειρξη. Οι 108 αναμένεται να απελαθούν, όχι να επιστρέψουν σε παλαιστινιακά εδάφη, διευκρίνισε.

Σύμφωνα με το Φόρουμ των οικογενειών των ομήρων, οι όμηροι της Χαμάς είναι οι Ελία Κοέν, Ταλ Σοχάμ, Ομέρ Σεμ Τοβ, Ομέρ Βενκέρτ, που απήχθησαν την 7η Οκτωβρίου 2023, καθώς και οι Χισάμ αλ Σάγεντ και Αβερά Μεγκίστου, όμηροι για κάπου δέκα χρόνια.

Όπως φαίνεται στο βίντεο, ο άνδρας ήταν κάτω από μια κουβέρτα και για αρκετά δευτερόλεπτα ήταν ακίνητος, πιθανότατα γιατί φοβόταν ποιος του μιλούσε.

Όταν ο αντάρτης, ο οποίος λίγο νωρίτερα πυροβόλησε το λουκέτο του κελιού για να μπει μέσα, του μίλησε, ο κρατούμενος σήκωσε τα χέρια ψηλά και φώναξε «είμαι πολίτης, είμαι πολίτης».

Crazy pic.twitter.com/kxYhy2qc8D

— Ragıp Soylu (@ragipsoylu) December 12, 2024

Τα επόμενα λεπτά είναι συγκλονιστικά με τον άνδρα να κρατάει το χέρι της Αμερικανίδας δημοσιογράφου και να λέει «Θεέ μου, υπάρχει ήλιος, Θεέ μου, το φως!» όταν τον οδηγούν έξω από τη φυλακή.

«Για 3 μήνες δεν έχω ακούσει τίποτα για τα παιδιά μου και την οικογένειά μου» λέει ο συγκλονισμένος άνδρας, ο οποίος ακούγοντας ότι «η Συρία είναι ελεύθερη», ρωτάει «είναι αλήθεια;» τον αντάρτη που τον απελευθέρωσε, τον οποίο στη συνέχεια φίλησε στο κεφάλι.

Όταν, δε, στο σημείο έφτασε η Ερυθρά Ημισέληνος, ο άνδρας άρχισε να τρέμει σύγκορμος με τους άνδρες που τον φρόντισαν να προσπαθούν να τον ηρεμήσουν λέγοντας «είσαι καλά, η Ερυθρά Ημισέληνος θα σε σώσει».

Σύμφωνα με πληροφορίες, οι απαγωγείς πήραν τηλέφωνο την Τετάρτη τον αδελφό του επιχειρηματία και του είχαν πει να είναι σε ετοιμότητα και να έχει τα λεφτά για να τους τα παραδώσει.

Την Πέμπτη υπήρξε και νέο τηλεφώνημα κατά το οποίο του είπαν το μέρος όπου θα έπρεπε να πάει για να αφήσει τα λύτρα που είχαν ζητηθεί.

Οι αστυνομικοί δεν παρακολούθησαν στενά τον αδελφό του Κυπαρίσση προκειμένου να μην πάει κάτι στραβά στην επιχείρηση που είχε στηθεί και τους καταλάβουν οι δράστες. Επέλεξαν μια διακριτική στάση και γι’ αυτόν τον λόγο δεν γνωρίζουν πού ακριβώς έγινε η συναλλαγή.

Τα ξημερώματα της Παρασκευής, ο Γιώργος Κυπαρίσσης αφέθηκε ελεύθερος κάπου στο Τατόι. Επικοινώνησε με τον αδελφό του και του είπε:

«Ο Γιώργος είμαι, με άφησαν κάπου στο Τατόι. Έλα να με πάρεις».

Μέσα στην ημέρα, ο επιχειρηματίας αναμένεται να καταθέσει, καθώς ζήτησε από τους αστυνομικούς λίγο χρόνο προκειμένου να πάει στο σπίτι του, να δει τους γονείς του και να αλλάξει ρούχα.

Σημειώνεται ότι οι απαγωγείς ζητούσαν αρχικά πάνω από 2 εκατομμύρια ευρώ με το ποσό να πέφτει στη συνέχεια στο ένα εκατομμύριο. Τελικά, για την απελευθέρωση του επιχειρηματία δόθηκαν λύτρα, ωστόσο μικρότερο ποσό από αυτό που είχε απαιτηθεί.

Ο Γιώργος Κυπαρίσσης είναι καλά και πλέον ασφαλής κι έτσι η Αστυνομία είναι έτοιμη να προχωρήσει στις επόμενες κινήσεις καθώς οι έρευνες δεν βρίσκονται στο μηδέν αναφορικά με την ταυτότητα των δραστών.

Άλλωστε στην χώρα μας μόνο μία απαγωγή έχει μείνει ανεξιχνίαστη.

Οι τελευταίες επικοινωνίες

Σύμφωνα με αξιόπιστες πηγές, η τελευταία «απόδειξη ζωής», όπως ονομάζεται το οποιοδήποτε είδος επικοινωνίας ή επίδειξης του θύματος από τους απαγωγείς για να βεβαιωθούν οι συγγενείς του ότι είναι καλά στην υγεία του, ήταν ένα βίντεο διάρκειας ελάχιστων δευτερολέπτων που εστάλη μέσω διαδικτυακής εφαρμογής στα τέλη Ιανουαρίου.

Το βίντεο έδειχνε τον 40χρονο κουρεμένο και ξυρισμένο, αλλά εμφανώς ταλαιπωρημένο και καταβεβλημένο.

Είχε προηγηθεί τουλάχιστον μία φωτογραφία του, πάλι μέσω της ίδιας εφαρμογής, στην οποία εικονιζόταν να κρατά μια εφημερίδα έτσι ώστε να πιστοποιείται η ημερομηνία λήψης της εικόνας.

Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, η τελευταία επικοινωνία των δραστών με τα μέλη της οικογένειας Κυπαρίσση έγινε τις πρώτες ημέρες του Φεβρουαρίου και μάλιστα ο δράστης που μίλησε μαζί τους, πάλι μέσω διαδικτυακής εφαρμογής, ανέβασε και πάλι το ποσό των λύτρων που μετά από πολλές διαπραγματεύσεις είχε «κατέβει» από το 1,2 εκατ. ευρώ στα 700.000 ευρώ. Ποσό που για ακόμη μία φορά η οικογένεια του απαχθέντος είπε στον δράστη ότι είναι αδύνατο να συγκεντρωθεί και μάλιστα άμεσα.

Από εκείνο το σημείο ξεκινά μια περίοδος απόλυτης και βασανιστικής σιωπής από την πλευρά των απαγωγέων, που οδήγησε τη μητέρα του Γ. Κυπαρίσση να δημοσιοποιήσει τη συγκεκριμένη επιστολή-έκκληση προς τους δράστες της απαγωγής.

Η δημόσια έκκληση της μητέρας

Η Όλγα Κυπαρίσση είχε την εξής δήλωση, απευθυνόμενη στους απαγωγείς: «Ο Γιώργος μας δεν έχει γυρίσει ακόμα κοντά μας. Είμαι μάνα. Σας ικετεύω, εσείς που κρατάτε το παιδί μου να επικοινωνήσετε μαζί μας. Πείτε μας ότι ο Γιώργος είναι καλά. Σας παρακαλώ πολύ. Εμείς κάνουμε ό,τι μπορούμε για να βρούμε γρήγορα λύση και νομίζω ότι θα συμφωνήσετε. Κάνω έκκληση στην ανθρωπιά σας. Ευχαριστούμε πολύ όλο τον κόσμο για την στήριξη και την διακριτική στάση που έχει δείξει μέχρι τώρα».

Ο πατέρας του, Στράτος Κυπαρίσσης, είχε μιλήσει στον ALPHA για το δράμα που ζούσε η οικογένεια τους:  “Δράμα όχι μόνο εγώ, όλη η οικογένεια μας. Όπου πάω και όπου γυρίσω το μυαλό μου εκεί, έχω χάσει το μυαλό μου. Να έρθει στο σπίτι του, στην οικογένεια του, τα παιδιά του, έχουν δύο μήνες να τον δουν. Να έρθει κοντά μας, να ησυχάσουμε. Καμία επικοινωνία δεν υπάρχει. Τίποτα. Για όλους μας είναι μια μαχαιριά στην καρδιά”.

Πηγή: enikos.gr