Ράνια Τραγόμαλλου

Η συζήτηση-τουλάχιστον- για πιθανές συνεργασίες δείχνει να καθίσταται μονόδρομος. Σύμφωνα με τους αναλυτές θα είναι τα ίδια τα γεγονότα που θα ενισχύσουν, αν όχι θα επιβάλλουν, την αναζωπύρωση των κεντροαριστερών σεναρίων.  

Αντώνης Παπαργύρης: “Οι προκλήσεις της κεντροαριστεράς” 

Ο διευθυντής ερευνών της GPO, Αντώνης Παπαργύρης, αναλύει στο libre τις προκλήσεις και τα αδιέξοδα της ελληνικής κεντροαριστεράς, βάσει των δημοσκοπικών ευρημάτων.   

“Η δημοσκοπική σταθεροποίηση του ΠΑΣΟΚ σε ποσοστά περί του 20% και η υποχώρηση του ΣΥΡΙΖΑ σε μονοψήφια νούμερα, παραπλήσια με αυτά των υπόλοιπων όμορων κομμάτων, όπως η Πλεύση Ελευθερίας και το νεοσύστατο κόμμα Κασσελάκη δεν μεταβάλλουν επί της ουσίας το τοπίο στην ελληνική κεντροαριστερά και δεν προκαλούν αλλαγή των πολιτικών συσχετισμών” εξηγεί ο κ. Παπαργύρης.   

Περιγράφει δε, οτι “σε αυτή τη φάση το μόνο που συμβαίνει είναι μια εναλλαγή μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ – ΠΑΣΟΚ όπου το ΠΑΣΟΚ καταλαμβάνει πλέον τη θέση του ΣΥΡΙΖΑ ως αξιωματική αντιπολίτευση και ως μεγαλύτερος δημοσκοπικά τουλάχιστον φορέας της κεντροαριστερής παράταξης”. 

“Τα αδιέξοδα της κεντροαριστεράς”

Υπό τις παρούσες συνθήκες, συγκριτικά με τις ευρωεκλογές, το αθροιστικό δημοσκοπικό ποσοστό των κεντροαριστερών κομμάτων παρουσιάζει μικρή αύξηση, δίχως να μεταβάλλει το πολιτικό σκηνικό. Όπως επισημαίνει ο διευθυντής ερευνών της GPO “αθροιστικά τα κεντροαριστερά και αριστερά κόμματα – εξαιρουμένου του ΚΚΕ – είχαν συγκεντρώσει στις ευρωεκλογές ποσοστό 36,1%. Στην τελευταία δημοσκόπηση της GPO για το 2024 με βάση την εκτίμηση ψήφου το ΠΑΣΟΚ, ο ΣΥΡΙΖΑ, η Πλεύση Ελευθερίας, το ΜΕΡΑ25, η Νέα Αριστερά και το Κίνημα Δημοκρατίας αθροίζανε στο 39%. Πρόκειται για μια πολύ μικρή αύξηση που δεν ανατρέπει την ισορροπία δυνάμεων και δεν δημιουργεί συνθήκες πολιτικής αλλαγής”. 

Το άθροισμα αυτό είναι σε σημαντικό βαθμό πολιτικά πλασματικό, όπως υπογραμμίζει ο Αντώνης Παπαργύρης εξηγώντας το γιατί: “Φαντάζει δύσκολη η συνεργασία όλων αυτών των δυνάμεων για λόγους όχι απαραίτητα πολιτικούς αλλά προσωπικούς μεταξύ των ηγεσιών”. Τονίζει μάλιστα οτι “φαντάζει σχεδόν αδύνατη, πχ η συμπόρευση του ΣΥΡΙΖΑ και της Νέας Αριστεράς με το Κίνημα Δημοκρατίας ενώ εξίσου απομακρυσμένο φαντάζει το ενδεχόμενο πολιτικής ταύτισης του ΠΑΣΟΚ με το ΜΕΡΑ 25 και την Πλεύση Ελευθερίας”. 

Τούτων δοθέντων ο  διευθυντής ερευνών της GPO επισημαίνει πως “η ιταλοποίηση της ελληνικής κεντροαριστεράς εξυπηρετεί τελικά μόνο τη ΝΔ, αφού διαιωνίζει την κυβερνητική της προοπτική και δεν δημιουργεί συνθήκες για την παρουσίαση ενός συνεκτικού εναλλακτικού κυβερνητικού αφηγήματος”. 

Αναφερόμενος σε δημοσίευμα εφημερίδας με τον τίτλο «Φαινόμενο ή φούσκα ο κ. Κασσελάκης», σημείωσε: «Δεν θεωρώ ότι είναι απαξιωτικό από την άποψη ότι οτιδήποτε εμφανίζεται τόσο μετεωρικά μπορεί να είναι αποτέλεσμα της “φούσκας”. Αυτό βέβαια μένει να φανεί. Ωστόσο, σίγουρα αποτελεί φαινόμενο του πολιτικού μάρκετινγκ, καθώς σίγουρα πρόκειται για μια πολύ καλοσχεδιασμένη καμπάνια, η οποία ήρθε από το πουθενά».

Όπως πρόσθεσε, μιλώντας στην ΕΡΤ: «Ένα πρόσωπο, ο κ. Κασσελάκης, χωρίς καμία οργανωτική, πολιτική, ιδεολογική αναφορά στον ιστορικό χώρο της ανανεωτικής και της ριζοσπαστικής Αριστεράς, διεκδικεί αυτή τη στιγμή τη θέση του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης, του εν δυνάμει δηλαδή πρωθυπουργού. Καταρχήν θα πρέπει να πούμε, ωστόσο, ότι η παρουσία του κυρίου Κασελάκη τάραξε τα νερά σε μια βαλτωμένη διαδικασία. Κανείς δεν ασχολούταν επί της ουσίας με την εσωκομματική διαδικασία του ΣΥΡΙΖΑ. Επομένως, μάλλον και οι υπόλοιποι υποψήφιοι θα πρέπει να πουν ένα ευχαριστώ στον κύριο Κασσελάκη, ο οποίος έστρεψε τα φώτα της δημοσιότητας και των μίντια προς τη διαδικασία που εξελίσσεται. Θα μου επιτρέψετε να πω ότι απέπνεε και μια εσωστρέφεια και μια είδους μιζέρια, η οποία υπήρξε μετά τις εκλογές και μετά τη βαριά ήττα του ΣΥΡΙΖΑ. Είχε δημιουργηθεί ένα κλίμα ηττοπάθειας, το οποίο έρχεται να το ανατρέψει ο κ. Κασσελάκης με την παρουσία του».

Πρόσθεσε, ακόμη:

«Είναι σίγουρα ένα φαινόμενο απόιδεολογικοποίησης και ως ένα βαθμό αποπολιτικοποίησης. Ωστόσο, οι πολίτες εδώ και χρόνια έχουν δείξει ότι έχουν ξεπεράσει αυτά τα ιδεολογικά στεγανά. Θεωρούν όλους αυτούς τους ανούσιους διαχωρισμούς ότι δεν οδηγούν κάπου. Επομένως, θα άκουγαν με μεγαλύτερη προσοχή, όπως το κάνουν ήδη, πρόσωπα τα οποία δεν προέρχονται από αυτή καθαυτή την πολιτική σκηνή και από την πολιτική νομενκλατούρα, αλλά ίσως κομίζουν κάτι διαφορετικό.

Θεωρώ την πολιτική κάτι πολύ σοβαρό, ίσως το πιο σοβαρό πράγμα, γιατί αφορά τις ζωές όλων μας – και δεν θα έπρεπε να την αντιμετωπίζουμε με μια ελαφρότητα και με όρους απλά τηλεοπτικού μιντιακού σταρ σύστεμ. Θα πρέπει να είμαστε λίγο πιο προσεκτικοί και να απαιτήσουμε από τους υποψήφιους στη συγκεκριμένη διαδικασία, να ακούσουμε συγκεκριμένα πράγματα – τα οποία δεν τα έχουμε ακούσει ακόμα.

(…) Ο ΣΥΡΙΖΑ προσπαθεί αυτή τη στιγμή να δώσει μια απάντηση στο κενό επικοινωνίας που υπήρξε με τους πολίτες, γιατί αυτό αποδείχτηκε κατά τις τελευταίες δύο εκλογικές αναμετρήσεις. Το μήνυμα αυτό το οποίο εξέπεμπε τον ΣΥΡΙΖΑ ήταν θολό. Δεν ξέρω αν το ξεκαθαρίζει ο κ. Κασελάκης, ωστόσο έχει μια αμεσότητα που μπορεί να είναι πιο θελκτική για ένα κομμάτι του εκλογικού σώματος το οποίο έχει γυρίσει την πλάτη του.

(…) Είναι γεγονός ότι ζούμε την εποχή της αποθέωσης της εικόνας. Το φαινόμενο Κασελάκη είναι καινούργιο στα δικά μας πολιτικά δεδομένα. Έχει εμφανιστεί σε πολύ μεγάλο βαθμό σε άλλες χώρες. Το φαινόμενο Τραμπ δεν ήταν κάτι πολύ διαφορετικό. Μπορεί να μην έχει τα ίδια χαρακτηριστικά, αλλά ήταν ένα πολιτικό πρόσωπο το οποίο δεν προερχόταν από την πολιτική. Έχουμε να κάνουμε με το ίδιο ακριβώς -όχι το ίδιο ακριβώς σαν περιεχόμενο και σαν παρουσία- αλλά με ένα φαινόμενο αποπολιτικοποίησης.

Αυτό μπορεί να είναι θελκτικό για μια μεγάλη μερίδα του εκλογικού σώματος που έχει κουραστεί από τους πολιτικούς βερμπαλισμούς. Θα πρέπει όμως να αποδείξει στην πορεία των πραγμάτων και των εξελίξεων ότι εκτός από πυροτέχνημα υπάρχει και ένα περιεχόμενο.

(…) Δεν έχω ακούσει ακόμη από τον καινούργιο υποψήφιο του ΣΥΡΙΖΑ μία πολιτική ιδεολογική πλατφόρμα, η οποία έχει μια μια ορθότητα και μια σκέψη ορθολογική. Ακούμε διάφορα πράγματα τα οποία είναι ετερόκλητα μεταξύ τους και τα οποία θα πρέπει να μπουν σε μια σειρά έτσι ώστε να μπορέσουν να προσαρμοστούν στις ανάγκες της σύγχρονης ελληνικής πραγματικότητας.

(…) Υπάρχει πάντα αυτός ο κίνδυνος σε όλες τις παρατάξεις, μετά από μια εσωκομματική διαδικασία, να βγει πολύ τραυματισμένη. Νομίζω ότι ο ΣΥΡΙΖΑ σε αυτή τη φάση μάλλον κερδίζει παρά χάνει με την παρουσία του κ. Κασσελάκη».