Συγκεκριμένα, ο Αντώνης Συκάρης βρήκε τραγικό θάνατο στις 12 Απριλίου, κατά τη διάρκεια μίας ορειβατικής αποστολής, κατά την κατάβαση της κορυφής Νταουλαγκίρι, σε υψόμετρο 7.400 μ. πολύ κοντά στο Camp 3, στις 4:00 τα ξημερώματα ώρα Νεπάλ, στα Ιμαλάια. Ο θάνατος του, προήλθε ύστερα από τεράστια σωματική και ψυχική προσπάθεια και από έλλειψη πρόσθετου οξυγόνου.

Επαναπατρίστηκε η σορός

Οι προσπάθειες ανάσυρσης της σορού του από τους «Sherpas», την ειδική ομάδα ορειβατών που επιχειρούσε, ήταν εξαιρετικά δύσκολες. Επειτα από έναν μήνα, η τελευταία ορειβατική αποστολή κατόρθωσε να περισυλλέξει τη σορό του Αντώνη Συκάρη, παρότι είχαν εκφραστεί φόβοι, ότι πιθανόν να μείνει για πάντα στο όρος Νταουλαγκίρι των Ιμαλαίων.

Πιο αναλυτικά, η σορός ανασύρθηκε στις 13 Μαΐου έναν μήνα μετά το θάνατο του Αντώνη Συκάρη, ενώ χρειάστηκαν ακόμη μερικές εβδομάδες για να ολοκληρωθούν τα διαδικαστικά, μέσω της Ελληνικής Πρεσβείας στο Νέο Δελχί και ο ορειβάτης να επιστρέψει στην Ελλάδα.

Εκδήλωση στην Πάρνηθα για τον Αντώνη Συκάρη

«Ο πατέρας μου επέστρεψε και έγινε ο αποχαιρετισμός πριν από λίγες ημέρες με μια λιτή τελετή», λέει στο iefimerida o γιος του Γιάννης Συκάρης. Οι δικοί του άνθρωποι οργανώνουν ειδική εκδήλωση στην Πάρνηθα την ερχόμενη Κυριακή 19 Ιουνίου για να τιμήσουν τη μνήμη του με έναν ξεχωριστό τρόπο όπως ταιριάζει στην περιπετειώδη διαδρομή του.

«Θα θέλαμε να σας ανταμώσουμε …Για να ακούσουμε μαζί τις μουσικές που αγαπούσε, για να γευτούμε μαζί τα ροφήματα που αγαπούσε, για να φάμε μαζί τα φαγητά που αγαπούσε, για να μιλήσουμε για εκείνον…», έγραψε ο γιος του στο Facebook απευθύνοντας πρόσκληση σε όσους θέλουν να παραβρεθούν. Η εκδήλωση θα ξεκινήσει στις 10.00 το πρωί της Κυριακής 19/6 στο καταφύγιο Φλαμπούρι που βρίσκεται σε υψόμετρο 1.158 μέτρων.

Πηγή: iefimerida.gr

Από τα ξημερώματα της 12ης Απριλίου όταν κατά την κατάβαση ο Αντώνης Συκάρης και ενώ είχε πατήσει στην κορυφή των 8.167 μέτρων, έφυγε από τη ζωή η σορός του παραμένει σε υψόμετρο 7400 μέτρων μη μπορώντας κανείς από τους σέρπα να την πάρουν ώστε να ξεκινήσει ο επαναπατρισμός. Από εκείνη την ημέρα έχουν γίνει κάποιες απόπειρες αλλά λόγω των δυσμενών καιρικών συνθηκών δεν έχει περισυλλεχθεί η σορός.

Από την περασμένη Δευτέρα, ωστόσο, ξεκίνησε μια νέα προσπάθεια με 5 σέρπα με στόχο την προσέγγιση του σημείου όπου μέχρι σήμερα βρίσκεται η σορός του Αντώνη Συκάρη. Η οικογένειά του σε ανάρτησή της αναφέρει: «Οι δυσμενείς καιρικές συνθήκες που επικρατούν μετά τη 12η Απριλίου στο Daulagiri, ματαίωσαν τις προσπάθειες περισυλλογής του σώματος του Αντώνη από το βουνό.

Ωστόσο ένα άνοιγμα του καιρού, μας δίνει την ελπίδα ότι τις επόμενες ημέρες ενδέχεται να γίνει πλέον εφικτή η μεταφορά του σώματος του σε ένα σημείο του βουνού που θα επιτρέπει την προσέγγιση από ελικόπτερο, προκειμένου να ακολουθηθεί η διαδικασία επαναπατρισμού.

Aποστολή 5 ορειβατών – sherpas με στόχο την προσέγγιση του σημείου όπου μέχρι σήμερα βρίσκεται το σώμα του, ξεκίνησε προχθές Δευτέρα 2 Μαΐου από το base camp του Dhaulagiri και βρίσκεται μέχρι αυτή τη στιγμή σε εξέλιξη».

Να υπενθυμίσουμε ότι ο γιος του Αντώνη Συκάρη, Γιάννης είχε μιλήσει στο protothema.gr λίγα 24ωρα μετά το θάνατο του πατέρα του και είχε εξηγήσει ότι αν ο πατέρας του είχε πεθάνει πέφτοντας σε κάποια πλαγιά τότε δεν θα γινόταν προσπάθεια για να μαζέψουν τη σορό. Αλλά επειδή είναι πάνω στη διαδρομή της ανάβασης και κατάβασης της βουνοκορφής θα πρέπει να την περισυλλέξουν. «Αν ο πατέρας μου είχε πέσει σε κάποια πλαγιά είτε ανεβαίνοντας είτε κατεβαίνοντας από την κορυφή δεν θα έψαχνε κανείς. Θα έμενε εκεί παγωμένος για πάντα. Επειδή όμως είναι σε σημείο της διαδρομής πρέπει να την πάρουν και να μας την επιστρέψουν μαζί με τα προσωπικά του αντικείμενα, όπως το κινητό του και την κάμερα που είχε μαζί του».

Ο Γιάννης Συκάρης ήταν από τους τελευταίους μαζί με τη μητέρα του Πόπη που μίλησαν με τον Αντώνη Συκάρη λίγο πριν εκείνος φύγει για πάντα στο «βουνό των Ελλήνων» ή «λευκό βουνό» όπως χαρακτηρίζεται το Νταουλαγκίρι. Μάλιστα ο 60χρονος ορειβάτης τους είπε ότι το οξύγονο που είχε τελείωνε ενώ ήταν και πάρα πολύ εξαντλημένος. Όπως είπε στο protothema.gr ο Γιάννης Συκάρης ο πατέρας του θεωρούσε ότι δεν είχε εγκλιματιστεί αρκετά και αυτός είναι ο λόγος που εξαντλήθηκε και δεν τα κατάφερε…

Πηγή: protothema.gr

Ήδη έχουν γίνει τουλάχιστον τρεις απόπειρες από πέντε σέρπα προκειμένου να περισυλλεγεί η σορός του 60χρονου κορυφαίου Έλληνα ορειβάτη, αλλά οι καιρικές συνθήκες που μεταβάλλονται συνεχώς εμποδίζουν την προσέγγιση στα 7400 μέτρα όπου βρίσκεται.

Μιλώντας στο protothema.gr ο γιος του Αντώνη Συκάρη, Γιάννης εξήγησε ότι αν ο πατέρας του είχε πεθάνει πέφτοντας σε κάποια πλαγιά τότε δεν θα γινόταν προσπάθεια για να μαζέψουν τη σορό.

Αλλά επειδή είναι πάνω στη διαδρομή της ανάβασης και κατάβασης της βουνοκορφής θα πρέπει να την περισυλλέξουν. «Αν ο πατέρας μου είχε πέσει σε κάποια πλαγιά είτε ανεβαίνοντας είτε κατεβαίνοντας από την κορυφή δεν θα έψαχνε κανείς. Θα έμενε εκεί παγωμένος για πάντα. Επειδή όμως είναι σε σημείο της διαδρομής πρέπει να την πάρουν και να μας την επιστρέψουν μαζί με τα προσωπικά του αντικείμενα, όπως το κινητό του και την κάμερα που είχε μαζί του», θα πει στο protothema.gr και θα προσθέσει: «όσες προσπάθειες έχουν γίνει δεν έχουν αποτέλεσμα λόγω καιρού. Σήμερα θα επιχειρήσουν και πάλι πέντε σέρπα όπως μας έχουν πει και αν θα τα καταφέρουν. Υπάρχει μεγάλη πιθανότητα και να μην επιχειρήσουν λόγω καιρικών συνθηκών».

Ο Γιάννης Συκάρης ήταν από τους τελευταίους μαζί με τη μητέρα του Πόπη που μίλησαν με τον Αντώνη Συκάρη λίγο πριν εκείνος φύγει για πάντα στο «βουνό των Ελλήνων» ή «λευκό βουνό» όπως χαρακτηρίζεται το Νταουλαγκίρι. Μάλιστα ο 60χρονος ορειβάτης τους είπε ότι το οξύγονο που είχε τελείωνε ενώ ήταν και πάρα πολύ εξαντλημένος. Όπως είπε στο protothema.gr ο Γιάννης Συκάρης ο πατέρας του θεωρούσε ότι δεν είχε εγκλιματιστεί αρκετά και αυτός είναι ο λόγος που εξαντλήθηκε και δεν τα κατάφερε.

Όταν οι καιρικές συνθήκες – άγνωστο πότε- το επιστρέψουν και οι σέρπα φθάσουν στο σημείο των 7400 μέτρων που βρίσκεται η σορός του Αντώνη Συκάρη θα την κατεβάσουν μέχρι ενός σημείου και μετά με συνδρομή ελικοπτέρου θα κατέβει στα πεδινά ώστε να ξεκινήσουν οι διαδικασίες επαναπατρισμού.

Πηγή: protothema.gr

Τον επίλογο της ζωής του τον έγραψε στο βουνό, με την ιστοσελίδα thehimalayantimes.com, να αναφέρει χαρακτηριστικά στην ανταπόκριση της 12ης Απριλίου από το Νεπάλ:

«Το Βουνό Dhaulagiri ενέγραψε την πρώτη του απώλεια σε αυτή την αναρριχητική περίοδο καθώς ένα διακεκριμένος ορειβάτης από την Ελλάδα άφησε την τελευταία του πνοή, ενώ κατερχόταν από την κορυφή, νωρίς σήμερα το πρωί, επιβεβαιώνουν πηγές από το καμπ.

Ο Αντώνιος Συκάρης, που αρρώστησε πιο κάτω από την κορυφή ενώ κατέβαινε το βουνό, έφυγε από τη ζωή σε υψόμετρο 7.400 μέτρων, σύμφωνα με πηγές. Ο Αντώνιος Συκάρης ήταν μαζί με τον Dawa Sherpa. Ο Έλληνας αλπινιστής, μαζί με τον οδηγό του Dawa Sherpa σκαρφάλωσαν στο βουνό των 8.167 μέτρων την περασμένη Δευτέρα. Μέλος της αποστολής που διαχειριζόταν η Seven Summit Treks, ο Αντώνιος είχε ήδη ανεβεί -μεταξύ άλλων- στο Όρος Everest, στο Όρος Lhotse και στο Όρος Annapurna.

Ο Dawa, που βοήθησε τον αναρριχητή για ώρες στην κατάβασή του, αναμένει επίσης την ομάδα διάσωσης κοντά στο Camp III, όπως επίσης μετέφεραν πηγές. Η Seven Summit Treks έχει ενεργοποιήσει μια ομάδα για να διασώσει τον Dawa και να περισυλλέξει το σώμα του Αντώνιου από το ψηλό σημείο, όπως είπε ο πρόεδρος του SST Mingma Sherpa. Η οικογένειά του έχει ενημερωθεί για το συμβάν».

Είναι η στιγμή, στα μέσα Απριλίου, που το μακρινό Νεπάλ φέρνει, για μια φορά μετά τόσες χαρές, μια είδηση που συγκλονίζει την ελληνική αλλά και την παγκόσμια ορειβατική κοινότητα.

Φώτης Θεοχάρης, σχοινοσύντροφος του Αντώνη Συκάρη: Ήταν δάσκαλος και πατέρας

«Είναι μεγάλη απώλεια για την ορειβατική κοινότητα, αποτελεί έμπνευση και πρότυπο για πολλά παιδιά που ασχολούνται με την ορειβασία. Ήταν ένας πρόσχαρος άνθρωπος, ένας ορειβάτης που είχε να δώσει πολλά στο χώρο. Κυνηγούσε τα όνειρά του… Για εμένα ήταν δάσκαλος και πατέρας», τονίζει ο Φώτης Θεοχάρης, σχοινοσύντροφος του Αντώνη Συκάρη. Οι δυο τους είχαν αναπνεύσει μαζί τον ίδιο αραιό αέρα της κορυφής το 2017. Ήταν οι πρώτοι Έλληνες που κατέκτησαν την Kangchenjunga, τη δυσκολότερη κορυφή των Ιμαλαΐων, ύψους 8.586 μέτρων.

Ο Φώτης Θεοχάρης ορειβατεί εδώ και 15 χρόνια και στα 31 του σήμερα, εξηγεί στον ραδιοφωνικό σταθμό του ΑΠΕ-ΜΠΕ «Πρακτορείο 104,9 FM» τι συμβαίνει εκεί, πάνω από τα 7.000 μέτρα, όπου ο άνθρωπος φυσιολογικά δεν βρίσκεται και δεν αναπνέει.

«Η διαδικασία μιας τέτοιας ανάβασης είναι πολύ σκληρή, η δύναμη όμως και η θέληση που έχουμε ως ορειβάτες, για να ανέβουμε σε μια κορυφή και να επιστρέψουμε πίσω, δίνει μεγάλη χαρά. Ήταν μια πολύ έντονη στιγμή, όταν με τον Αντώνη ανεβήκαμε στα 8.586 μέτρα. Όταν βρεθήκαμε στην κορυφή και η δίμηνη παραμονή μας στο βουνό ολοκληρώθηκε με επιτυχία, είχαμε αγκαλιαστεί και κλαίγαμε από χαρά. Το να ανέβεις στο final push απαιτεί να βρίσκεσαι σε μια άλλη ψυχολογική κατάσταση, είναι πολλά πράγματα που συμβαίνουν στον οργανισμό σου, στον οποίο έχει επίδραση το υψόμετρο. Μια φωνή ακούγεται μέσα σου και σου λέει να γυρίσεις πίσω, η θέληση σου όμως είναι πιο μεγάλη. Έρχεσαι σε σύγκρουση με τον οργανισμό σου, τα καταφέρνεις όμως με τη δύναμη του μυαλού σου. Ο Αντώνης ήταν πολύ δυνατός σε αυτό, είχε πολύ καλή ψυχολογία στα βουνά. Ήταν έμπειρος, με πολλά χρόνια στα βουνά υψομέτρου», αναφέρει ο έμπειρος Έλληνας ορειβάτης.

Μια «οχτάρα» κορυφή όμως είναι επίτευγμα που ακόμη και για μια φορά -πόσο μάλλον έξι- δύσκολα θα καταφέρει ένας άνθρωπος. «Σε αυτά τα βουνά, ο μεγαλύτερος κίνδυνος είναι το ίδιο το υψόμετρο. Όταν ανέβεις γρήγορα σε ένα τέτοιο βουνό είναι πιθανό να πάθεις οξεία νόσο του υψομέτρου», εξηγεί ο κ. Θεοχάρης και παραδέχεται πως με τα επιτεύγματα του Αντώνη Συκάρη, το βουνό έγινε στόχος για περισσότερους. «Τα τελευταία χρόνια είναι θετικό και ενδιαφέρον το ότι περισσότερος κόσμος κάνει ορειβασία», τονίζει.

Ο ίδιος ο Αντώνης Συκάρης, που κατέκτησε το 2017 την Kangchenjunga, έχοντας βρεθεί και στο Έβερεστ είχε μιλήσει και πάλι τότε στο «Πρακτορείο FM» για την ιστορική επιτυχία, τις δυσκολίες της ανάβασης, τις θερμοκρασίες και τις σωματικές απαιτήσεις που έπρεπε το ορειβατικό δίδυμο να ξεπεράσει, ώστε να εισέλθει σε ένα κλειστό «κλαμπ» 358 ατόμων από όλο τον κόσμο, μια επιτυχία που είχε «χαλυβδώσει», όπως είχε πει, τους Έλληνες ορειβάτες. «Μας γεμίζει με αυτοπεποίθηση και δύναμη για να μπορέσουμε να συνεχίσουμε την κανονική και την ορειβατική ζωή μας, η οποία έχει συνέχεια, γιατί τα όνειρα δεν τελειώνουν ποτέ. Η κατάκτηση ενός ονείρου, αμέσως αποκαλύπτει το επόμενο», είχε αναφέρει χαρακτηριστικά ο Αντώνης Συκάρης.

Ο μεγαλύτερος -μέχρι σήμερα- ορειβάτης της Ελλάδας είχε τονίσει τη σχέση του υψομέτρου με την επιβίωση: «Ο αέρας είναι πάρα πολύ περιορισμένος. Να αναφέρουμε πως πάνω από τα 8000 μέτρα είναι “Ζώνη Θανάτου” και το ποσοστό του οξυγόνου φτάνει μόνο το 18% με 20% σε περιεκτικότητα σε σχέση με την επιφάνεια της θάλασσας. Αυτό σημαίνει ότι η προσπάθεια συνολικά είναι πάρα πολύ δύσκολη λόγω του μειωμένου οξυγόνου, του κρύου που υπάρχει εκεί αλλά και της δυσκολίας. Μέσα σε αυτές τις συνθήκες, λοιπόν, πρέπει να σκαρφαλώσεις όλα αυτά τα μέτρα για να φτάσεις στην κορυφή και εν συνεχεία – που είναι και το πιο δύσκολο- να κατέβεις από αυτό το πεδίο. Είναι πρώτα από όλα η εξάντληση και δεύτερον ότι απαιτείται χρόνος που πολλές φορές δεν φτάνει», είχε αναφέρει ο Αντώνης Συκάρης, έχοντας απόλυτη επίγνωση της πολύ μεγάλης δυσκολίας αυτών των προσπαθειών.

Για τον Έλληνα ορειβάτη, το απόλυτο… μυστικό για να κάνει κάποιος μια τέτοια κορυφή ήταν η «άριστη ημέρα καιρού». Με τον αέρα των 60 ή 80χλμ/ώρα, το κρύο πολλαπλασιάζεται, κάτι που οι ορειβάτες ονομάζουν chill factor. «Στους -30 βαθμούς Κελσίου που είχε όταν ανεβήκαμε, αισθάνεσαι -70. Είναι αδύνατο να σκαρφαλώσεις με τέτοιες θερμοκρασίες. Κι αν βεβαίως επιλέξεις να σκαρφαλώσεις σε μια τέτοια ημέρα, χωρίς να το γνωρίζεις -γιατί σε αυτό το σημείο δεν μπορείς να έχεις ακριβή πρόβλεψη- είναι πάρα πολύ πιθανό, όπως έχει συμβεί και με άλλους επιβάτες, να πάθεις κρυοπαγήματα ή να πεθάνεις από το ψύχος», είχε εξηγήσει.

Σε αυτές τις αποστολές και για να νικήσεις τον ίδιο σου τον εαυτό, για να επικρατήσει η επιθυμία της λογικής -ειδικά από τα 8000 μέτρα και πάνω- η δουλειά της προετοιμασίας ήταν πάντα ένα μεγάλο όπλο του Αντώνη Συκάρη.

Αυτή -η σκληρή δουλειά- είναι και η συμβουλή του σχοινοσυντρόφου του Αντώνη Συκάρη, Φώτη Θεοχάρη, για όσους θελήσουν να ακολουθήσουν μια πορεία ορειβασίας υπερυψηλών επιδόσεων. Το βουνό θέλει βουνό. «Για κάποιον που θέλει να ασχοληθεί, χρειάζεται να κάνει συνέχεια αναβάσεις, αναρρίχηση, ποδήλατο στο βουνό, να αυξήσει την αερόβιά του άσκηση, να βρίσκεσαι στο τερέν όπου θα ανέβει. Πρέπει να είσαι πρωταθλητής. Να ακολουθείς τα πρότυπα της ζωής ενός πρωταθλητή», εξηγεί.

Γιώργος Βρουλλής, υπεύθυνος Ορεινής Διάσωσης, Ελληνική Ομάδα Διάσωσης: Φαινόταν στα μάτια του η αγάπη για το ονειρό του

«Συζητούσαμε με τον Αντώνη, ένα σχέδιο που έμεινε μοιραία στη μέση: να ετοιμάσουμε ένα κοινό πρόγραμμα εκπαίδευσης», σχολιάζει ο Γιώργος Βρουλλής, υπεύθυνος Ορεινής Διάσωσης της Ελληνικής Ομάδας Διάσωσης, περιγράφοντας τις εντυπώσεις των μελών της ομάδας από την συνάντηση, του Έλληνα ορειβάτη με το κοινό, στα τέλη του 2021, στη Θεσσαλονίκη.

«Δύο πράγματα είναι, που έκαναν εντύπωση στον Αντώνη Συκάρη. Το ένα ήταν ότι πάντα φρόντιζε στο τέλος της συνομιλίας του να λέει: “σας αγαπώ πολύ”. Ήταν σαν να ένιωθε μέσα του πως, κάτι μπορεί να… παραφυλάει στη ζωή του, και με αυτόν τον άνθρωπο με τον οποίο συνομιλούσε, να μην μιλήσει ξανά. Ήταν σαν να το είχε μέσα του αυτό», αναφέρει συγκινημένος.

«Ταυτόχρονα, μαζί του ένιωθες ότι, ο χρόνος είναι “συμπυκνωμένος”. Κι αυτό ήταν που έκανε ο Αντώνης στη ζωή του. Πριν ξεκινήσει να ορειβατεί -τουλάχιστον με αυτόν τον ρυθμό και σε αυτά τα στάδια στα οποία έφτασε- ήταν ένας επιχειρηματίας, ο οποίος έκανε μια ολόκληρη επιχειρηματική ζωή, έναν κύκλο, τον έκλεισε -κάτι που άλλοι θέλουν μια ζωή και δεν τους φτάνει- και ξεκίνησε μετά αυτόν τον τεράστιο ορειβατικό του κύκλο. Έζησε μια ζωή συμπυκνωμένη, την “εκμεταλλεύτηκε” με τον καλύτερο δυνατό τρόπο», επισημαίνει το στέλεχος της ΕΟΔ, που επιμένει πως το στίγμα του Αντώνη Συκάρη για την πλειονότητα, όσων γνώριζαν τη δράση του, δεν ήταν οι αθλητικές του επιτυχίες μόνο. «Πάντα φαινόταν στα μάτια του η αγάπη για το ονειρό του και δεν παρέλειπε ποτέ να δείχνει την αγάπη του για τους δικούς του ανθρώπους και την οικογένειά του», εξηγεί.

Μιχάλης Στύλλας: Οι ρόλοι αλλάζουν στα ψηλά βουνά…

Έμπειρος ορειβάτης, ο Μιχάλης Στύλλας, expeditions leader του παγκόσμιου ερευνητικού προγράμματος «Αλπικοί παγετώνες, Vanising Glaciers», με το οποίο γυρίζει τον πλανήτη Γη τα τελευταία περίπου τέσσερα χρόνια, έχει επισκεφτεί τέσσερις κορυφές οχτάρες και έχει καταφέρει αισίως να δει δύο φορές τον κόσμο πάνω από τα 8000 μέτρα.

«Έχω καταλάβει πως η ζωή πάνω από τα 7000 μέτρα δεν είναι για τον άνθρωπο. Εκεί πάμε με τη δική μας θέληση -δεν σε σπρώχνει κανείς να πας εκεί- και πρέπει πάντα να έχεις στο μυαλό σου ότι το τίμημα -χωρίς να φταις μάλιστα πολλές φορές, καθώς υπάρχουν χίλιοι δύο αντικειμενικοί κίνδυνοι- είναι το να γίνει οτιδήποτε, ανά πάσα στιγμή», λέει, περιγράφοντας τι συμβαίνει εκεί, στις σκέπες του πλανήτη μας, την ώρα της αναρριχητικής αγωνίας.

«Οι ρόλοι αλλάζουν στα ψηλά βουνά», εξομολογείται ο Μιχάλης Στύλλας, συντετριμμένος από την άσχημη είδηση της απώλειας του Αντώνη Συκάρη. Εξηγώντας τι μπορεί να συμβεί πάνω στα βουνά -αυτά τα μυθικά για τους περισσότερους από εμάς, που κατακτούν λιγοστοί «ημίθεοι» ηγέτες της παγκόσμιας ορειβασίας- αναφέρει χαρακτηριστικά: «Κάθε ορειβάτης μπορεί εκεί τη μια στιγμή να αισθάνεται δυνατός και την επόμενη, με αιτία τις συνθήκες στο περιβάλλον και την ψυχολογία, ενώ πιστεύει πως ηγείται και έχει την κατάσταση στο χέρι του, στο τέλος να μην έχει τίποτα στο χέρι του. Αρκετές φορές, ειδικά στα μεγάλα υψόμετρα, όπως στα βουνά των Ιμαλαΐων, αυτό μπορεί να αποβεί μοιραίο».

Όπως λέει, εκείνες τις στιγμές το σώμα και η ψυχή δουλεύουν συνέχεια στο 110%. «Επειδή δε η κατάσταση είναι τέτοια, ειδικά στα μεγάλα υψόμετρα, αλλά και σε κάθε βουνό, από τη μεγάλη χαρά μπορεί να πας στις χειρότερες καταστάσεις σε πολύ μικρό χώρο και χρόνο», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Γιατί υπάρχει ο πόθος για την κορυφή; «Ο άνθρωπος έχει την τάση να ξεφεύγει από τα όρια που του βάζουν», απαντά. «Η ορειβασία -κακά τα ψέματα- όπως και ο αλπινισμός, ειδικά όταν το βιωτικό επίπεδο π.χ στην Ευρώπη ανέβηκε, δημιουργούν τον τρόπο για να πάει κανείς και να γευτεί τη φύση, τη δυναμική της και να γίνει ένα με το περιβάλλον στο ακραίο σημείο. Να πάει στα πιο ψηλά μέρη, στην Αρκτική, στην Ανταρκτική, στον Βόρειο Πόλο, κάτι που συνέβη ήδη από τη Βικτωριανή εποχή», λέει, περιγράφοντας τη φιλοσοφική θεώρηση αυτών των τολμημάτων. «Όλα αυτά έρχονται, όπως πολλά πράγματα στη ζωή, με κάποιο τίμημα. Κάποιες φορές το τίμημα αυτό είναι η απώλεια της ανθρώπινης ζωής», ομολογεί.

Με θέα από τις ψηλές κορυφές

Τα νέα της απώλειας του Αντώνη Συκάρη έφτασαν σε κάθε σημείο, όπου δραστηριοποιούνται μέλη των κορυφαίων ορειβατικών κοινοτήτων. Ο ορειβάτης Mingma G, με τον οποίο ο Αντώνης Συκάρης, όπως έγραψε στις 14 Απριλίου για τον φίλο του ο ηγέτης της ομάδας Nanga parbat 2022 στο Dhaulagiri, είχε ανέβει στην κορυφή του Όρους Manalsu το 2018 και του Lhotse το 2019, από το μακρινό Νεπάλ εξηγούσε πόσο αδύνατο του ήταν να δεχτεί τα νέα της μεγάλης απώλειας. Όπως εξηγούσε, του ήταν δύσκολο να το αποδεχθεί καθώς ήξερε «πόσο δυνατός ήταν» ο Έλληνας ορειβάτης, ωστόσο και ο ίδιος είχε «…σχεδόν φύγει από τη ζωή το 2019 στο Έβερεστ χωρίς κανένα προηγούμενο σύμπτωμα».

Ο έμπειρος Νεπαλέζος ορειβάτης των μεγάλων υψομέτρων, εμφανώς συντετριμμένος, εξηγούσε στην ανάρτησή του πως σε τέτοιες υπερπροσπάθειες όλα σχετίζονται με το πώς «αντιδρά κάθε σώμα διαφορετικά στα μεγάλα υψόμετρα». Δεν παρέλειπε δε να μεταφέρει τα συλλυπητήρια και τις προσευχές του στην οικογένεια του Αντώνη Συκάρη, αλλά και την ορειβατική κοινότητα στην Ελλάδα.

Οι προσευχές, που έστειλε ο Mingma G μαζί με την πλημμυρίδα των αντιδράσεων στην Ελλάδα στο άκουσμα της είδησης του θανάτου του Αντώνη Συκάρη, δεν σταμάτησαν τη γυναίκα της ζωής του, Καλλιόπη, από το να δώσει σε όλους ως επιθυμητή «κατεύθυνση» των εκφράσεων του κοινού, αυτή της χαράς και μόνο… «Ο Αντώνης ήταν άνθρωπος της χαράς. Ο Αντώνης δεν ήταν άνθρωπος της λύπης, αλλά πάντα εστίαζε στη χαρά και έτσι ήθελε να αντιμετωπίζει και να αντιμετωπίζουμε όλοι τη ζωή…», δήλωσε στο ΑΠΕ ΜΠΕ η σύντροφος ζωής του μεγαλύτερου Έλληνα ορειβάτη στην ιστορία. Ήταν άλλωστε αυτό και μόνο το δόγμα μιας ζωής γεμάτης με θετική ενέργεια επίτευξης στόχων. Μιας ζωής, στη διάρκεια της οποίας, ο Αντώνης Συκάρης, για 32 χρόνια, βίωσε ορειβατικές εμπειρίες μοναδικές.

Πριν να αντικρίσει άλλωστε τη θέα από το Dhaulagiri, ο Αντώνης Συκάρης είχε ανέβει με επιτυχία 169 κορυφές στο εξωτερικό, πραγματοποίησε 65 ορειβατικές αποστολές σε 18 χώρες του κόσμου (Αλβανία, Αργεντινή, Γαλλία, Γεωργία, Ελβετία Θιβέτ, Ιράν, Ιταλία, Καναδάς, Κένυα, Κίνα, Κιργιστάν, Μαρόκο, Νεπάλ, Πακιστάν, Περού, Ρωσία Τανζανία. Ορεινά συγκροτήματα: Άλπεις, Άνδεις, Ιμαλάια, Καρακορούμ, Canadian Rocky Mountains, Παμίρ) χωρίς να σταματήσει να χαίρεται τις στιγμές στα ψηλά.

Έως σήμερα, ο Έλληνας υπεραθλητής της ορειβασίας παραμένει ο μόνος Έλληνας, που έχει σκαρφαλώσει 6 από τις 14 κορυφές άνω των 8000 μέτρων, 63 κορυφές πάνω από τα 4000 μέτρα στις Άλπεις. Η προσπάθειά του για το ορειβατικό Grand Slam μπορεί να έμεινε ημιτελής, ολοκλήρωσε όμως το δικό του final push προς την παγκόσμια καταξίωση με τα κέρδη, που πάντα επιδίωκε: τη διάδοση του μηνύματος της αγάπης και της ανάγκης για χάραξη πορείας προς τους μεγάλους στόχους από τον καθέναν μας.

«Η επιτυχία με την καταστροφή και τον όλεθρο βρίσκονται πάνω σε μια λεπτή γραμμή και μπορεί να συμβεί το οτιδήποτε», μου είχε πει ο Αντώνης Συκάρης στην κουβέντα, που κάναμε μετά την άνιση μάχη του με τη διαβόητη κορυφή Κ2 -τη δεύτερη ψηλότερη του κόσμου και τη δυσκολότερη από όλες που ξεπερνούν τα 8000 μέτρα- και τη συγκλονιστική «…αναρρίχηση της επιτυχίας του 3%» που έκανε τον Φεβρουάριο του 2021.

Το ότι μια ολόκληρη Ελλάδα, ειδικά στα τελευταία αυτά χρόνια των μεγάλων επιτυχιών του, αποφάσισε να… σηκωθεί από τον καναπέ της και να ξεκινήσει, από τις πεζοπορίες έστω, το νέο της «φλερτ» με το ανάγλυφο, το βουνό, είναι μια επιτυχία που πιστώνεται εν πολλοίς στον Αντώνη Συκάρη. Ένας εθνικός -θα λέγαμε- στόχος, που επιτεύχθηκε από την πλέον εμβληματική φυσιογνωμία των μεγάλων υψομέτρων στην ελληνική ιστορία.

Μιλώντας στην τηλεόραση του ALPHA, η σύζυγος του ορειβάτη δηλώνει ότι «εγώ θα ήθελα να μείνει εκεί (σ.σ. στα Ιμαλάια), γιατί αυτό αγαπούσε και αυτό θα ήθελε και εκείνος. Είναι η μεγαλύτερη τιμή που μπορεί να κάνει ένα βουνό σε ορειβάτη. Ήταν το καλύτερο τέλος που θα μπορούσε να φανταστεί για εκείνον».

Η Καλλιόπη Συκάρη συμπληρώνει πως ο σύζυγός της «ήξερε πόσο επικίνδυνο είναι και σίγουρα αν ήθελε να φύγει από αυτή την ζωή, θα ήθελε να φύγει σε ένα βουνό». Μάλιστα, συγκινεί με την αποκάλυψή της ότι κατάλαβε από τη φωνή του πως ερχόταν το τέλος.

Υπενθυμίζεται ότι ο Αντώνης Συκάρης, καθ’όλη τη διάρκεια της διαδρομής του, ενημέρωνε με αναρτήσεις στα social media του για τα προβλήματα που αντιμετώπιζε όπως ηλίαση, διάρροιες και κούραση.

«Μα το ήξερα, είχαμε μιλήσει και πιο πριν και μου έλεγε ότι “δεν είμαι καλά” και “είμαι πάρα πολύ εξαντλημένος”. Δεν μπορούσε να μιλήσει πολύ καλά, δεν είχε άρθρωση ολόκληρη. Είχε εξαντληθεί και για αυτό και έφυγε».

Όπως αναφέρεται στην τηλεόραση του ALPHA, οι διασώστες αρνούνται να επιχειρήσουν να μεταφέρουν τη σορό του καθώς ο παγετώνας στα 7.400 μέτρα τους δυσκολεύει πολύ να πλησιάσουν.

«Οι ομάδες διάσωσης δεν θέλουν να πάνε, είναι σε πολύ δύσκολο σημείο, για να κατεβάσουν τη σορό του σε σημείο που μπορεί να τον πάρει ελικόπτερο», δήλωσε ο Ν. Κοντός, πρόεδρος της Ομοσπονδίας Ορειβασίας και Αναρρίχησης.

πηγή: Newsit.gr

Γεννήθηκε τον Μάιο του 1962 και δημιούργησε μια όμορφη οικογένεια με τη σύζυγό του, Καλλιόπη Κονή. Η δεύτερη γενιά αποτελείται από την Βιολέτα και τον Γιάννη, ενώ η αρχή της τρίτης γενιάς έχει γίνει με μια εγγονή, την Ίριδα.

Όσο για τα επιχειρηματικά του, το 1976 ίδρυσε την ομώνυμη αλυσίδα καταστημάτων ηλεκτρικών συσκευών «ΣΥΚΑΡΗΣ», με 28 σημεία πώλησης, 400 εργαζόμενους και ετήσιο κύκλο εργασιών 60 εκ. ευρώ, της οποίας μέχρι το 2006 παρέμεινε ιδιοκτήτης.

Από το 1991 ήταν μέλος του Συνδέσμου Ελλήνων Ορειβατών ΣΕΟ και της Ελληνικής Ομοσπονδίας Ορειβασίας και Αναρρίχησης ΕΟΟΑ.l

Ήταν αθλητής της κορυφαίας εταιρείας Marmot, της Marmot Mountain Europe.

Επίσης ήταν μέλος της Team Garmin Greece, μέλος του Team 100 Mentors, επίσης του Διοικητικού Συμβουλίου της Μπλε Κέδρος ΑΕΕΑΠ. Είναι ομιλητής (Inspirational- Motivational Speaker) σε εταιρείες, Πανεπιστήμια, εκδηλώσεις και στο Tedx, καθώς και πρεσβευτής καλής θέλησης των εκπαιδευτηρίων Αυγουλέα Λιναρδάτου.

Είναι ο μοναδικός Έλληνας που έχει σκαρφαλώσει 5 από τις 14 οκτάρες κορυφές της γης του κορυφαίου ορειβατικού project Grand slam :

-Everest 8.848m

-Kangchenjunga 8.586m

-Manaslu 8.163m

-Lhotse 8.516m

-Annapurna 8.091m

Συμμετείχε ως μοναδικός Έλληνας, στην διεθνή χειμερινή αποστολή 2020/21 στο Κ2, 8.611m (7.450μ)

Ορειβατική εμπειρία:

1990 – σήμερα

32 χρόνια ορειβασία και αναρρίχηση. 66 ορειβατικές αποστολές σε όλο τον κόσμο. 615 ορειβατικές και αναρριχητικές διαδρομές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

• Αρχηγός ορειβατικών αποστολών:

-Pumori 7.161m Νεπάλ 1996

-Dhaulagiri 8.167m Νεπάλ 1998

-Lenin 7.134m Κιργιστάν 1999

-Huascaran 6.768m Περού 2000

-Noigin Kangsank 7.206m Θιβέτ 2002

-Everest 8.848m Νεπάλ 2017

-Kangchenjunka 8.586m Νεπάλ 2018

-Manaslu 8.163m Νεπάλ 2018

-Caucasus 5.642m Winter expedition Ρωσία 2018

-Caucasus 5.642m Winter expedition Ρωσία 2020

-Annapurna 8.091m Νεπάλ 2021

-Caucasus 5.642m Winter expedition Ρωσία 2022

• 66 ορειβατικές αποστολές σε όλο τον κόσμο

• 615 ορειβατικές και αναρριχητικές διαδρομές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό

• Αλπεις επιτυχημένες αναβάσεις σε:

-63 κορυφές πάνω από 4.000m

-50 κορυφές πάνω από 3000m

-29 κορυφές πάνω από 2000m

Βραβεία – Διακρίσεις από την Γενική Γραμματεία Αθλητισμού και την Ομοσπονδία Ορειβασίας και Αναρρίχησης, για τις δράσεις:

• Everest 8.848m

• Kangchenjunga 8.586m

• Manaslu 8.163m

• Pumori 7.161m

• Kenya 5.199m (άνοιγμα νέας αναρριχητικής διαδρομής)

• Lhotse 8.516m

Αθλητική εμπειρία

• 15 Μαραθώνιοι

• 11 τερματισμοί στον Κλασσικό Μαραθώνιο Αθηνών 42χμ

• 4 τερματισμοί Μαραθωνίων σε: Παρίσι, Μάλαγα, Βαρκελώνη και Πίζα 42km

• Καλύτερος χρόνος: Μάλαγα 2015 3.45’

• 33 τερματισμοί σε ποδηλατικούς αγώνες Brevets, 200km, 300km, 400km, 600km, 1.000km

• Ποδηλατικός αγώνας 1.230km Paris-Brest-Paris 2015, τερματισμός σε 76 ώρες, nonstop.

• 150 αγώνες δρόμου στην Ελλάδα, μέχρι 21km

• Cross fit – 2016: πρώτη ελληνική συμμετοχή σε τελικούς αγώνες στο Μιλάνο, στην κατηγορία +50 ετών.

Πηγή: ethnos.gr

«Χτυπήθηκα από τον κορονοϊό στο base camp του όρους Dhaulagiri (Νταουλαγκίρι, “Λευκό Βουνό” στα Νεπάλι). Συνέβη όταν βρισκόμασταν εκεί στα 4700 μέτρα υψόμετρο», εξήγησε μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό του ΑΠΕ ΜΠΕ, «Πρακτορείο 104.9 FM» ο κορυφαίος Έλληνας ορειβάτης ενώ παραμένει μετά από επτά ημέρες ήπιας νόσησης σε καραντίνα, την λήξη της οποίας περιμένει με το προβλεπόμενο αρνητικό τεστ.

«O κοροναϊός δεν κάνει διακρίσεις» σε κανένα υψόμετρο

Διασπορά Covid-19 στα 4700 μέτρα υψόμετρο; Κι όμως, η πανδημία δεν γνωρίζει σύνορα και περιοχές. «Ήρθαν δύο, τρεις φορές ντόπιοι με ελικόπτερα για να μας αφήσουν προμήθειες… Φαίνεται πως αυτά τα άτομα του Νεπάλ είχαν έρθει σε επαφή με Ινδούς και καθώς και στην γειτονική Ινδία η πανδημία είναι σε έξαρση, κολλήσαμε στο base camp από τα συγκεκριμένα πληρώματα των ελικοπτέρων», περιγράφει ο κ.Συκάρης που δεν διστάζει να υπερθεματίσει για την αξία και τη σημασία του εμβολιασμού. «Δεν είχα εμβολιαστεί αν και μου προτάθηκε πριν φύγω στα μέσα Μαρτίου από την Ελλάδα. Επέλεξα για λόγους συνείδησης να το κάνω, όταν θα είναι κανονικά η σειρά μου», εξηγεί.

Περιγράφει πως αδυναμίες του κράτους των Iμαλαΐων στη διαχείριση της κρίσης είχαν σαν αποτέλεσμα να μην γίνουν τα τεστ όπως θα έπρεπε, ενώ «δεν έγινε όπως θα έπρεπε ούτε η απομόνωση της αποστολής», με αποτέλεσμα να διαπιστωθεί «πως οι πάντες είχαμε κολλήσει Covid-19».

«O κορονοϊός δεν κάνει διακρίσεις και οπουδήποτε βρει την …ευκαιρία, χτυπάει. Μακάρι να είχε φτάσει η σειρά και στη δική μου ηλικιακή ομάδα και να είχα εμβολιαστεί. Θα είχα γλυτώσει όλη αυτή την τεράστια ταλαιπωρία», τονίζει απομονωμένος στην Κατμαντού ο Έλληνας αλπινιστής, που επισημαίνει την σημασία της χρήσης μάσκας και της αποφυγής των κοντινών επαφών από όλους.

Εμπρός για την 6η κορυφή πάνω από τα 8.000μ.

Ο Αντώνης Συκάρης ανακοινώνει όμως και την επόμενη, άμεση, μεγάλη του προσπάθεια. «Εδώ στο Νεπάλ βρίσκομαστε σε απόλυτο λοκντάουν. Δεν κυκλοφορεί απολύτως τίποτα. Μόνο τα σούπερ μάρκετ ανοίγουν για δύο ώρες το πρωί ενώ έχουν απαγορευτεί όλες οι πτήσεις προς το εξωτερικό. Η Covid έχει τελειώσει, είμαι πάρα πολύ καλά και έτσι έχω πάρει μια απόφαση. Στις αμέσως επόμενες 10 ημέρες, μέχρι το τέλος του μήνα, το πολύ τις πρώτες ημέρες του Ιουνίου -τις ημέρες που υπολείπονται ουσιαστικά μέχρι να επιστρέψω στην Ελλάδα- ο στόχος μου είναι να προσπαθήσω να κατακτήσω την 6η κορυφή πάνω από τα 8.000 μέτρα, το Makalu στα 8.485 μέτρα. Αυτή η κορυφή βρίσκεται στα Mahalangur των Ιμαλαίων, και στο παρελθόν είχα φτάσει μέχρι τα 7.700 μέτρα. Είναι ένα φιλόδοξο σχέδιο αλλά η αισιοδοξία και η πίστη μου είναι σε πολύ υψηλά επίπεδα. Νιώθω δυνατός, χρειάζομαι και… λίγη τύχη για να μπορέσω να τα καταφέρω», εξηγεί ο ρέκορντμαν ορειβάτης.

Ο Αντώνης Συκάρης αποφάσισε λοιπόν να μετατρέψει «τη δυσκολία σε ευκαιρία» και έτσι το επόμενο διάστημα θα επιχειρήσει να φτάσει στην κορυφή του θρυλικού Makalu, μια «από τις πιο δύσκολες 8αρες κορυφές», ώστε να τοποθετήσει και εκεί την ελληνική σημαία.

Ο Έλληνας ορειβάτης αποκαλύπτει στο ethnos.gr δύο τηλεφωνήματα που δέχτηκε από τον Κυριάκο Μητσοτάκη για να τον εμψυχώσει και που ποτέ δεν πήραν δημοσιότητα. Περιγράφει τη λεπτομέρεια που του έσωσε τη ζωή, το πως έπαθε κρυοπαγήματα στα δάκτυλα του ποδιού του αλλά και την τεράστια κινητοποίηση της κυβέρνησης του Πακιστάν να βρει τους τρεις αγνοούμενους ορειβάτες που έχουν χαθεί από την Παρασκευή 6 Φεβρουαρίου. Μεταξύ αυτών ο θρυλικός Αλί Σαντπάρα ο οποίος έχει γίνει Εθνικός ήρωας της χώρας.

Θρίλερ στα Ιμαλάια: Αγνοούνται τρεις ορειβάτες – Με κρυοπαγήματα ο Αντώνης Συκάρης (vid – εικόνες)

“Επεσαν στο χάος δύο σύντροφοι”

«Θεωρείται το πιο δύσκολο βουνό του κόσμου. Η μεγάλη δυσκολία αυτής της κορυφής έγκειται στο γεγονός πως δεν υπάρχει πρόσβαση με πεζοπορία. Πρόκειται για έναν τεράστιο βράχο με “άγρια” αναρρίχηση πάνω στον πάγο στη βορεινή πλευρά του που είναι μόνιμα εκτεθειμένη στα στοιχεία της φύσης και με θερμοκρασίες μόνιμα στους -40 βαθμούς. Aν υπάρχει και αέρας η θερμοκρασία πέφτει ακόμα και κάτω από τους -60 βαθμούς Κελσίου. Το μεγάλο υψόμετρο, η τεχνική δυσκολία και οι χαμηλές θερμοκρασίες που σε εξασθενούν και σου δημιουργούν δίψα και πείνα σε τελειώνουν. Δε μπορείς να σταθείς πουθενά λόγω της μεγάλης κλίσης. Αν φύγεις πέφτεις στο χάος. Έτσι έπεσαν σε χαράδρες δύο σύντροφοι μου. Είναι αδύνατον να αντέξεις» λέει ο Αντώνης Συκάρης στο ethnos.gr.

“Δεν το είχα ξαναζήσει…”

Τονίζει επίσης πως από τους 19 ορειβάτες που ήταν στην ομάδα – αυτή τη φορά χάρις τους χορηγούς του που υποστήριξαν την αποστολή του – είχε τον καλύτερο εξοπλισμό από όλους αλλά παρόλα αυτά το κρύο ήταν αβάσταχτο: «Εχω ανέβει σε πολλές κορυφές των Ιμαλαΐων αλλά αυτό το πράγμα δεν το είχα ξαναζήσει. Η στολή μου ήταν ειδικά κατασκευασμένη από Αμερικανούς και Ιταλούς. Αντέχει σε θερμοκρασίες και -43 βαθμούς Κελσίου με την προϋπόθεση πως δεν πρέπει να είναι ακίνητος. Με τον αέρα που υπήρχε η αίσθηση ήταν πολύ κάτω από τους -60 βαθμούς. Είναι θέμα λίγων λεπτών να παγώσεις ή να πάθεις ανεπανόρθωτη ζημιά. Για αυτό εκτιμώ πως οι τρεις αγνοούμενοι ορειβάτες δυστυχώς φαίνεται πως θα μείνουν για πάντα πάνω πάνω στο Κ2», λέει με συγκίνηση.

“Ακόμα και αν ζούσα θα μου έκοβαν τα πόδια”

Οσο για την λεπτομέρεια που του έσωσε τη ζωή και τον ανάγκασε να σταματήσει στα 7.440 μέτρα ήταν το γεγονός πως έπαθε κρυοπαγήματα στα πόδια και δεν ακολούθησε τους τρεις ορειβάτες που χάθηκαν. Για το πως έπαθε κρυοπαγήματα και το πως πήρε την απόφαση να σταματήσει είπε: «Είχαμε φτάσει στα 7.440 μέτρα. Οι περισσότεροι χάσαμε τον εξοπλισμό μας στην κακοκαιρία και το βράδυ είχαμε μόνο τρεις σκηνές για να χωρέσουμε όλοι. Έμεινα για περίπου 45 λεπτά εκτεθειμένος και εκεί έγινε η ζημιά. Επιχείρησα να βγάλω τις μπότες μου και εκεί είδα τα δάκτυλα μου μαυρισμένα. Ο Γερμανός Μπέχαρντ Λίπερτ έκανε το ίδιο και είχαν μαυρίσει τα πόδια του. Ο γιατρός μας είπε πως ακόμα και να καταφέρετε να ανέβετε στην κορυφή θα έχετε χάσει πολύτιμο χρόνο και θα πρέπει να σας κόψουν τα πόδια. Αυτό ήταν. Σε συνδυασμό με την πρόβλεψη του μετεωρολόγου πως ο καιρός θα αγριέψει περισσότερο και θα κάνει το βουνό απροσπέλαστο πήρα τη δύσκολη απόφαση να σταματήσω και να επιστρέψω. Οι τρεις συνέχισαν και χάθηκαν».

Πηγή: ethnos.gr

Ωστόσο, το “ταξίδι” του για την κορυφή σταμάτησε στα 7.440 μέτρα καθώς έπαθε κρυοπαγήματα στα δάχτυλα των ποδιών του. Ο κορυφαίος ορειβάτης νοσηλεύτηκε Στρατιωτικό Νοσοκομείο στο Skardu του Πακιστάν.

Επίθεση με βιτριόλι: Η Ιωάννα κοιμάται και ξυπνάει με μία ειδική μάσκα – Συγκλονίζει η Αννίτα Ναθαναήλ

“Έφτασα μέχρι εδώ με μεγάλη προσπάθεια ψυχική και σωματική. Οι περισσότεροι σέρπα έχουν κρυοπαγήματα και προσπαθούμε όλοι να διορθώσουμε την ζημιά που έχει γίνει. Δυστυχώς ο υπνόσακος μου είναι στο C2 και θα χρειαστεί να παραμείνω στα 7.440 μέτρα όλο το βράδυ στους -38 C. Από όλη την ομάδα έχουν ξεκινήσει τέσσερα άτομα αλλά τα δύο επέστρεψαν λόγω του ψύχους”, γράφει σε ανάρτηση του στο Facebook ο Αντώνης Συκάρης.

Όπως λέει σε βίντεο που ανέβασε στον προσωπικό του λογαριασμό τα φώτα στρέφονται στην αναζήτηση τριών άλλων ορειβατών του Μοχάμεντ Αλί Σαντπάρα, του Χουάν Πάμπλο Μοχρ και του Τζον Σνόρι που αγνοούνται.