Η κηδεία του τελέστηκε δημοσία δαπάνη στον Ιερό Ναό Αγίου Παντελεήμονος Χαλανδρίου.

Οι τελευταίες στιγμές του Στέλιου Ράμφου

Συγκινητικά ήταν και λόγια του ιερέα της εκκλησίας, ο οποίος μίλησε για τις τελευταίες στιγμές του Στέλιου Ράμφου.

«Ο ιερείς του πρόσφεραν Θεία Κοινωνία, λείψανα αγίων και διάβασαν κάποιες κατάλληλες ευχές. Κάποια στιγμή λοιπόν όπως μπορούν να βεβαιώσουν αυτόπτες μάρτυρες καθώς το πετραχήλι ήταν πάνω στο κεφάλι του και διαβαζόταν η ευχή, ο κ. Στέλιος σήκωσε το εξαντλημένο χέρι του και το κατέβασε πιο χαμηλά, σχεδόν μέχρι τα μάτια, καλύπτοντας έτσι περισσότερο το πρόσωπό του και την οποία αισθανθήκαμε ότι είχε το μήνυμα μιας επιθυμίας να καλυφθεί περισσότερο από τη χάρη του Θεού. Αυτή ήταν μια από τις τελευταίες κινήσεις ενός ανθρώπου που κάλυψε ερωτήματά μας, προβληματισμούς, αγωνίες, αισθάνθηκε την ανάγκη λίγο πριν φύγει να καλυφθεί από τη χάρη του Θεού όσο γίνεται πιο πολύ. Αισθανόμαστε ότι αυτό λέει πολλά για τον ίδιο, αλλά και για την ουσία των πραγμάτων. Έτσι του ευχόμαστε και προσευχόμαστε να βρεθεί σε καλή θέση κοντά στον Θεό. Εκεί που θα αισθανθεί βιωματικά το μυστικό του Ιησού».

Το παρών έδωσαν άνθρωποι από την πολιτική και τον χώρο των τεχνών και των γραμμάτων.

Η οικογένεια του Στέλιου Ράμφου παρακάλεσε αντί στεφάνων, όσοι επιθυμούν να ενισχύσουν τα ιδρύματα «Μαζί για το Παιδί» και «Γαλιλαία», ή οποιονδήποτε άλλο φορέα επιλέξουν.

«Ακόμα και η κατοχή δίσκων ή απλώς το τραγούδι απαγορευόταν. Το φθινόπωρο του 1969 συνελήφθη ξανά, οδηγήθηκε στο στρατόπεδο του Ωρωπού και βασανίστηκε. Μόνο μετά από μεγάλη διεθνή πίεση του επετράπη, βαριά άρρωστος από φυματίωση, να φύγει εξόριστος στο Παρίσι τον Απρίλιο του 1970. Καλλιτέχνες όπως ο Ντμίτρι Σοστακόβιτς, ο Λέοναρντ Μπερνστάιν, ο Άρθουρ Μίλερ, ο Λόρενς Ολιβιέ αλλά και μέλη της γαλλικής κυβέρνησης έκαναν εκστρατεία για την απελευθέρωσή του. Όμως ακόμη και στην εξορία, ο Μίκης Θεοδωράκης παρέμεινε σύμβολο αντίστασης…»

Λίγο παρακάτω σημειώνεται: «Στο έργο του Θεοδωράκη, η πολιτική και η τέχνη ή η αντίσταση και η μουσική δεν μπορούσαν ποτέ να διαχωριστούν… Στα τέλη της δεκαετίας του 1990, ο Θεοδωράκης αποσύρθηκε σε μεγάλο βαθμό από τη δημόσια ζωή και αφοσιώθηκε σχεδόν αποκλειστικά στο μουσικό του έργο, ακόμα κι αν κάποιες φορές αναφέρθηκε με μαχητική διάθεση σε θέματα όπως η μεταχείριση του Αμπντουλάχ Οτσαλάν ή στον πόλεμο στο Ιράκ του 2003». Και το δημοσίευμα καταλήγει: «Στις 2 Σεπτεμβρίου 2021, ο Μίκης Θεοδωράκης πέθανε στην Αθήνα σε ηλικία 96 ετών, ένας μεγάλος καλλιτέχνης, ένας Έλληνας λαϊκός ήρωας και ακούραστος αγωνιστής για την ελευθερία και εναντίον της καταπίεσης».

Πηγή: DW