Οι νέοι κανόνες αφορούν όλες τις τράπεζες και στοχεύουν στην εναρμόνιση του εγχώριου τραπεζικού συστήματος με τις κατευθυντήριες γραμμές της Ευρωπαϊκής Αρχής Τραπεζών σε αντικατάσταση του σημερινού που ισχύει σχεδόν μία δεκαετία.

Με το νέο πλαίσιο ισχυροποιείται ο ρόλος των Επιτροπών Εσωτερικού Ελέγχου που θα πρέπει να έχουν όλες οι τράπεζες και των Επιτροπών Διαχείρισης Κινδύνων. Πρόκειται για αναβάθμιση των κανόνων εσωτερικής διακυβέρνησης την οποία διαμόρφωσε η Τράπεζα της Ελλάδα ύστερα από διαβουλεύσεις που είχε με την Ελληνική Ένωση Τραπεζών προκειμένου να θωρακιστεί περαιτέρω το ελληνικό τραπεζικό σύστημα.

Ειδικότερα, θεσπίζονται κανόνες για την πρόληψη και αποτροπή περιπτώσεων σύγκρουσης συμφερόντων που αφορούν τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου των Τραπεζών καθώς και του προσωπικού τους. Μεταξύ άλλων οι νέοι αυστηρότεροι κανόνες αποσκοπούν στον εντοπισμό τέτοιων κινδύνων κατά την παροχή δανείων και τη διενέργεια άλλων συναλλαγών (χρηματοδοτική μίσθωση, αγοραπωλησία ακινήτων, εγγυήσεις) σε μέλη των Διοικητικών Συμβουλίων και άλλα πρόσωπα συνδεδεμένα με αυτούς.

Όπως υπογραμμίζεται, στο νέο πλαίσιο οι τράπεζες μέσω των Επιτροπών Εσωτερικών Ελέγχων και Διαχείρισης Κινδύνων θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι αποφάσεις που αφορούν τη χορήγηση δανείων ή τη σύναψη άλλων συναλλαγών με μέλη του ΔΣ ή με πρόσωπα που συνδέονται μ αυτούς, λαμβάνονται με αντικειμενικούς όρους χωρίς αδικαιολόγητη επιρροή, όπως σε όλες τις άλλες περιπτώσεις της καθημερινής λειτουργίας τους σύμφωνα με κανόνες συνετής διαχείρισης.

Μάλιστα τα μέλη αυτά του ΔΣ που λαμβάνουν πιστώσεις ή τα πρόσωπα που είναι συνδεδεμένα μ’ αυτούς δεν θα πρέπει να συμμετέχουν στη διαδικασία λήψης των αποφάσεων για τις πιστώσεις αυτές. Ειδικότερα θεσπίζονται πρόσθετες δικλείδες ασφαλείας για τους λογαριασμούς που αφορούν γραμμές πίστωσης ( υπεραναλήψεις κά) προς τα μέλη του ΔΣ. Για περιπτώσεις όπου η πίστωση προς ένα μέλος του ΔΣ υπερβαίνει τις 200.000 ευρώ το πιστωτικό ίδρυμα υποχρεούνται να παρέχει συγκεκριμένη πληροφόρηση προς την Τράπεζα της Ελλάδος που θα αφορά όχι μόνο το ποσό της πίστωσης αλλά και το ύψος των ανεξόφλητων πιστώσεων τράπεζας προς το ίδιο πρόσωπο

Οι νέοι κανόνες εποπτείας προβλέπουν επίσης τη θέσπιση διαδικασίας για την αναφορά παραβάσεων από το προσωπικό της τράπεζας. Οι συγκεκριμένες αναφορές θα γίνονται είτε μέσω της λειτουργίας κανονιστικής συμμόρφωσης, είτε της εσωτερικής επιθεώρησης, είτε μέσω ειδικής ανεξάρτητης γραμμής αναφοράς (whistleblowing) που υποχρεούνται να διαμορφώσει το πιστωτικό ίδρυμα. Και αυτό, υπό την αυστηρή προϋπόθεση ότι θα εξασφαλίζεται η προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, τόσο του υπαλλήλου που αναφέρει την παράβαση, όσο και του προσώπου το οποίο φέρεται να έχει ευθύνη για την παράβαση.

Η Επιτροπή Διαχείρισης Κινδύνων θα λειτουργεί εκτάκτως και σε κάθε περίπτωση κάθε τρίμηνο. Σκοπός ο εντοπισμός χρηματοοικονομικών και μη κινδύνων. Μεταξύ άλλων πρόκειται για πιστωτικούς κινδύνους, κινδύνους αγοράς, ρευστότητας, συγκέντρωσης, τεχνολογίας, φήμης, νομικής φύσης, νομιμοποίησης εσόδων από οικονομικά εγκλήματα, χρηματοδότησης της τρομοκρατίας και άλλες εγκληματικές δραστηριότητες, κοινωνικούς, περιβαλλοντικούς και στρατηγικούς.

Το πού θα φτάσει πρώτα το φυσικό αέριο αποτέλεσε στο παρελθόν αιτία πολέμου στους κόλπους της βιομηχανίας, ειδικά της ενεργοβόρου, που είναι εκτεθειμένη στον διεθνή ανταγωνισμό.

Τους τελευταίους μήνες παρατηρείται ακριβώς το αντίθετο. Οι βιομηχανικές επιχειρήσεις της χώρας… τρέχουν να σωθούν από το πανάκριβο φυσικό αέριο, εξαντλώντας κάθε δυνατότητα εναλλακτικού καυσίμου, από ντίζελ και στερεά καύσιμα, το υγραέριο, μέχρι και το σχεδόν προς απόσυρση και δραματικά ρυπογόνο μαζούτ.

Ενδεικτικά αυτής της στροφής είναι τα επίσημα στοιχεία του υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας που έχει στη διάθεσή της η «Κ» και δείχνουν σημαντική αύξηση όλων των καυσίμων –πλην φυσικού αερίου– στο 9μηνο του 2022, με χαρακτηριστικότερη περίπτωση το μαζούτ η χρήση του οποίου αυξήθηκε κατά 29% σε σύγκριση με το αντίστοιχο 9μηνο του 2021, έπειτα από μείωση της τάξης του 4% το 2021 και συνεχιζόμενης πτωτικής πορείας τα τελευταία χρόνια. Κατά 8,5% αυξήθηκε την ίδια περίοδο το ντίζελ, ποσοστό που συμπεριλαμβάνει και την κατανάλωση στα πρατήρια, με την αύξηση ωστόσο να αποδίδεται κατά βάση από την αγορά στη βιομηχανία. Αρκετές επιχειρήσεις φαίνεται να έχουν στραφεί και στο υγραέριο, η ζήτηση του οποίου στο 9μηνο αυξήθηκε κατά 11%, ενώ σημαντική αύξηση σύμφωνα με ανεπίσημα στοιχεία της αγοράς εμφανίζουν και τα στερεά καύσιμα βιομηχανικής χρήσης (κοκ, petcoke, Flexicoke) που χρησιμοποιούνται κυρίως από τη βιομηχανία, ακόμη και ο εισαγόμενος ανθρακίτης.

Η τάση αυτή συνεχίστηκε και τον Σεπτέμβριο, με το ντίζελ να σημειώνει αύξηση κατά 13%, το υγραέριο 10% και το μαζούτ 7,1%. Τη φυγή των επιχειρήσεων από το φυσικό αέριο πιστοποιούν και τα στοιχεία του ΔΕΣΦΑ για την πορεία της ζήτησης στο 9μηνο. Η κατανάλωση από τις μεγάλες βιομηχανίες που είναι συνδεδεμένες απευθείας με τον ΔΕΣΦΑ (ενεργοβόρες) μειώθηκε σε ποσοστό 71,96%.

Τα δύο διυλιστήρια της χώρας (Μotor Oil και ΕΛΠΕ) εδώ και πολλούς μήνες έχουν υποκαταστήσει το φυσικό αέριο με νάφθα και άλλα παραπροϊόντα παραγωγής τους, μειώνοντας συνολικά την κατανάλωσή τους κατά 95%. Οι μικρές επιχειρήσεις που είναι συνδεδεμένες με το δίκτυο διανομής, σύμφωνα με στοιχεία της ΔΕΠΑ Εμπορίας, έχουν περιορίσει την κατανάλωση φυσικού αερίου κατά 5,5%.

Οι δυνατότητες ωστόσο της βιομηχανίας σε εναλλακτικά καύσιμα είναι περιορισμένες, κυρίως για τις ενεργοβόρες, η συνεχής λειτουργία των οποίων δεν μπορεί να διασφαλιστεί με ντίζελ ή μαζούτ ή δεν διαθέτουν τις ανάλογες εγκαταστάσεις αποθήκευσης καυσίμων. Οι ελληνικές επιχειρήσεις που παραμένουν εγκλωβισμένες στο φυσικό αέριο θα πληρώσουν τον Νοέμβριο 135 ευρώ/μεγαβατώρα όταν οι ανταγωνιστές τους στη Γερμανία θα πληρώνουν από την 1η Ιανουαρίου 70 ευρώ/μεγαβατώρα μετά την παρέμβαση της κυβέρνησης της χώρας για τη διάσωση της παραγωγής και της απασχόλησης.

Ενδεικτική της ανησυχίας της βιομηχανίας ενώπιον και της εφαρμογής των μέτρων υποχρεωτικής μείωσης της ζήτησης στο φυσικό αέριο (15%) και στο ηλεκτρικό ρεύμα (5%) είναι η συνάντηση της περασμένης Τρίτης της Επιτροπής Ενέργειας του ΣΕΒ με επικεφαλής τον πρόεδρο του Συνδέσμου, Δημήτρη Παπαλεξόπουλο, με τον υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Κώστα Σκρέκα. Ο ΣΕΒ έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου και ζήτησε παρεμβάσεις για τημ πτώση του ενεργειακού κόστους καταθέτοντας συγκεκριμένες προτάσεις. «Η ενεργειακή κρίση δημιουργεί πλέον και αντικειμενικές δυσκολίες στην ομαλή λειτουργία της παραγωγής και στην Ελλάδα απειλώντας τις ενεργοβόρες επιχειρήσεις όλων των κλάδων», τόνισε ο πρόεδρος του ΣΕΒ. Η προσαρμογή –συμπλήρωσε– είναι απαραίτητο να επιτευχθεί χωρίς σοβαρή επιβάρυνση της παραγωγικής δραστηριότητας και της ανταγωνιστικότητας των ελληνικών επιχειρήσεων, κάτι που θα εγκυμονούσε σοβαρούς κινδύνους επιβίωσης, τόσο βραχυπρόθεσμα όσο και μακροπρόθεσμα.

Μείωση ζήτησης

Τα πρώτα σημάδια επιβράδυνσης της ελληνικής οικονομίας αντανακλά η μείωση της ζήτησης στις βενζίνες τον Σεπτέμβριο κατά 4% και τα χαμηλά ποσοστά αύξησης (3%) στο εννεάμηνο, αποτέλεσμα της υψηλής τουριστικής κίνησης φέτος. Σε ό,τι αφορά το πετρέλαιο θέρμανσης, οι καταναλωτές φαίνεται ότι έσπευσαν για προμήθειες το πρώτο δεκαήμερο διάθεσης του προϊόντος, αξιοποιώντας τις κρατικές επιδοτήσεις αλλά και τις εκπτώσεις των διυλιστηρίων, ανεβάζοντας τις πωλήσεις κατά 30% συγκριτικά με τον περυσινό Οκτώβριο. Οι καλές καιρικές συνθήκες αλλά και η ακρίβεια φαίνεται να είναι πίσω από την πτώση κατά 25% της ζήτησης τις τελευταίες ημέρες του Οκτωβρίου και τις πρώτες του Νοεμβρίου.

Της Άννας Φραγκάκη

Μετάξι, βαμβάκι, κάνναβη, μαλλί είναι μερικές από τις φυσικές ίνες, που χρησιμοποίησε ο άνθρωπος, για την ένδυση επί αιώνες και εξακολουθεί να τις χρησιμοποιεί σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό μέχρι σήμερα. Τις τελευταίες δεκαετίες γνώρισαν άνθηση οι τεχνητές ίνες ή η πρόσμειξη αυτών με φυσικές ίνες.

Η Ελλάδα δεν αξιοποίησε το μαλλί, που παρήγαγε, ενώ μεγάλος όγκος επιχειρήσεων στον χώρο της μεταποίησης του βάμβακος κυρίως από τη Βόρεια Ελλάδα πριν την οικονομική κρίση μετακόμισε σε γειτονικές χώρες, για να είναι οι εταιρείες ανταγωνιστικές. Σήμερα κάποιες απ΄ αυτές τις μάλλινες ίνες από ελληνικές εταιρίες εξάγονται στην Κίνα με τη μορφή δερμάτων.

Σε κάθε περίπτωση, ήδη από την προηγούμενη δεκαετία, κυρίως οικολογικές οργανώσεις φρόντιζαν να μας υπενθυμίζουν ότι μπορούμε να πάμε με ανακυκλώσιμη (πάνινη) τσάντα να ψωνίσουμε, ότι υπάρχουν ρούχα ανακυκλώσιμα κ.ά.

• Τα οικολογικά προϊόντα στην ένδυση και την υπόδηση ακόμη και σε ακριβά καταστήματα ήταν στην πρώτη γραμμή κυρίως σε μωρά και νήπια για λόγους αλλεργιών, ενώ σταδιακά υπήρξαν και κάδοι για ανακύκλωση ρούχων στις γειτονιές. Όμως, η μείωση του μεριδίου των ορυκτών καυσίμων και του πετρελαϊκού τομέα φαίνεται να επεκτείνει οικολογικά υλικά και σε άλλες ηλικίες.

Η «πράσινη μόδα» δημιουργεί νέες ευκαιρίες αλλά και νέα προβλήματα στην αγορά, αφού κάποια από τα υλικά κατασκευής ρούχων σταδιακά θ’ αποσυρθούν ή θα μειωθεί σημαντικά η χρήση τους.

• «Είναι σαφές, πως δεν έχουμε ολόκληρη την εικόνα, γιατί τα μαγαζιά είναι κλειστά εν μέσω πανδημίας και λειτουργεί μόνο το ηλεκτρονικό εμπόριο. Υπάρχει πάντα το θέμα «value for money», δηλαδή σχέση τιμής και ποιότητας, όμως, γενικά, ο κόσμος δεν είναι ενημερωμένος για το τι προσφέρει κάθε ρούχο ή παπούτσι. Υπάρχει μία μειοψηφία, η οποία ζητά ρούχο από συγκεκριμένα υλικά π.χ. κυρίως βαμβακερά ρούχα, γιατί έχει προβλήματα με αλλεργίες. Πιο «μυημένοι» είναι οι επαγγελματίες αθλητές ή προπονητές αλλά και οι σύγχρονες μαμάδες, που το ψάχνουν λίγο περισσότερο.  Πάντως, έχουμε αρχίσει ήδη να βλέπουμε αλλαγές στον χώρο της μόδας και της υπόδησης. Τις επόμενες δεκαετίες θεωρείται βέβαιο ότι θ΄ αυξήσει το μερίδιο αγοράς η «πράσινη μόδα», δηλαδή ρούχα, που θα προέρχονται από ανακυκλώσιμα υλικά ή από υλικά, τα οποία μπορούν να ανακυκλωθούν εύκολα», μας αναφέρει η Άννα Λυμπέρη, η οποία επί χρόνια είναι sales manager σε μαγαζιά λιανικής.  

Το βαμβάκι θα κερδίσει τη μάχη της πράσινης μόδας;  

Κάποιοι θεωρούν πως το βαμβάκι θα είναι ο μεγάλος νικητής, στη μάχη για  την «πράσινη μόδα».

• Πρώτον, διότι το μετάξι θεωρείται δαπανηρό προϊόν κι όχι ευρείας κατανάλωσης και
• κατά δεύτερο λόγο διότι το μαλλί έχει πρακτικές αδυναμίες στην επεξεργασία και κυρίως δεν έχει μεγάλη αντοχή στην καθημερινότητα ως υλικό.

Επιπλέον, ο χρόνος εργασίας μίας μέσης Ελληνίδας είναι πολύ μικρός, για να πλένει ρούχα στο χέρι, όπως είναι τα μάλλινα.

Παρότι άλλοι θεωρούν ότι το βαμβάκι θεωρείται οικολογικά επιζήμιο, επειδή χρειάζεται αρκετό νερό για ν΄ αναπτυχθεί φαίνεται πως κερδίζει το στοίχημα της νέας εποχής.

• “Η καταγωγή του βαμβακιού είναι από ξηροθερμικές περιοχές, κυρίως της Νότιας Αμερικής, Αυστραλίας και Αφρικής”, μας αναφέρει ο Δρ. Μωχάμεντ Νταράουσε, προϊστάμενος, επιστημονικός υπεύθυνος του Εθνικού Κέντρου Ταξινόμησης Βάμβακος. Όπως εξηγεί, «αυτό το κάνει να προσαρμόζεται εύκολα στην έλλειψη νερού και υψηλές θερμοκρασίες. Για τον λόγο αυτό μέχρι πρόσφατα, το 65% της καλλιέργειας διεθνώς ήταν ξερική. Μάλιστα και στην Ελλάδα μέχρι την δεκαετία του ‘70 η καλλιέργεια ήταν ξερική. Δεν αφαιρεί από το έδαφος μεγάλες ποσότητες θρεπτικών στοιχείων σε σχέση με άλλες καλλιέργειες, συνεπώς ο χαρακτηρισμός ως «υδροβόρο» δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Είναι μια σύγχυση μεταξύ σπατάλης και ανάγκης. Το βαμβάκι έχει πολλές χρήσεις (σπόρο και την ίνα), για ζωοτροφή, ενδύματα, στην ιατρική, και στην κατασκευή υλικών αντοχής στην βιομηχανία κτλ».

Ο  κ. Νταράουσε εξηγεί:

• «Είναι ανακυκλώσιμο, δεν προκαλεί αλλεργίες στο δέρμα κι είναι υδρόφιλο, δηλαδή απορροφά νερό 27 φορές περισσότερο από το βάρος του», γι΄ αυτό και χρησιμοποιείται όχι μόνο από κοινούς θνητούς αλλά και από επαγγελματίες αθλητές, που αθλούνται καθημερινά και θέλουν ρούχα, που απορροφούν την υγρασία κι απομακρύνουν τους μύκητες. 

Ο ίδιος σημειώνει:

• «Το βαμβάκι είναι καλός αγωγός στην θερμότητα-δροσερό στο δέρμα, αναπνέει ως φυσικό υλικό, δεν προκαλεί στατικό ηλεκτρισμό, έχει μεγάλη αντοχή κι ανθεκτικότητα στη χρήση και δεν περιέχει χημικές ουσίες, όπως οι συνθετικές ίνες. Τα χαρακτηριστικά του αυτά το καθιστούν διεθνώς το πιο αγαπημένο προϊόν στη χρήση του από τον άνθρωπο, η οποία χρονολογείται 7.000 χρόνια! Οι φυσικές του ιδιότητες το κάνουν να υπερέχει σε σχέση με τις συνθετικές ίνες, αλλά και τις άλλες φυσικές ίνες», καταλήγει ο κ. Νταράουσε.