Η συγκεκριμένη θεωρία πηγάζει από το γεγονός ότι η μετάλλαξη Ομικρον προκαλεί ήπια σχετικά συμπτώματα στους περισσότερους και δεν οδηγεί πολλούς στα νοσοκομεία.

Αρκετοί είναι αυτοί που αναρωτιούνται: Γιατί να καταβάλουμε κάθε δυνατή προσπάθεια για να αποτρέψουμε τη μόλυνση τώρα, αφού όλοι θα εκτεθούμε στον ιό αργά ή γρήγορα;

Όμως, σύμφωνα το Reuters, οι ειδικοί απαντούν ότι δεν είναι καιρός να εφησυχάζουμε για την Ομικρον.

Οι έξι λόγοι:

1. Μπορεί να νοσήσουμε σοβαρά

Η έρευνα έχει δείξει ότι η Ομικρον είναι πιο πιθανό να οδηγήσει σε ένα ασυμπτωματικό κρούσμα COVID-19, σε σχέση με προηγούμενες παραλλαγές. Για εκείνους που έχουν συμπτώματα, ένα υψηλότερο ποσοστό εμφανίζει πολύ ήπιες ασθένειες, όπως πονόλαιμο ή ρινική καταρροή, χωρίς τις αναπνευστικές δυσκολίες που χαρακτηρίζουν τις προηγούμενες λοιμώξεις.

Αλλά η μεγάλη εξάπλωση της Όμικρον σε πολλές χώρες σημαίνει ότι σε απόλυτους αριθμούς, περισσότεροι άνθρωποι θα εμφανίσουν σοβαρή ασθένεια. Συγκεκριμένα, πρόσφατα στοιχεία από την Ιταλία και τη Γερμανία δείχνουν ότι τα άτομα που δεν έχουν εμβολιαστεί είναι πολύ πιο ευάλωτα όσον αφορά τη νοσηλεία, την εισαγωγή σε μονάδα εντατικής θεραπείας ή και τον θάνατο.

«Συμφωνώ ότι αργά ή γρήγορα όλοι θα εκτεθούμε, αλλά αργότερα θα είναι καλύτερα», δήλωσε ο ειδικός σε ιούς Μισέλ Νουσεντζβάιγκ του Πανεπιστημίου Ροκφέλερ. «Γιατί; Γιατί αργότερα θα έχουμε καλύτερα και περισσότερα διαθέσιμα φάρμακα και καλύτερα εμβόλια».

2. Μπορεί να μολύνουμε άλλους

Μπορεί να αρρωστήσουμε ελαφρά, αλλά θα μπορούσαμε να μεταδώσουμε τον ιό σε κάποιον άλλον που κινδυνεύει επειδή πάσχει από σοβαρή ασθένεια.

3. Οι μακροπρόθεσμες επιδράσεις της Όμικρον παραμένουν άγνωστες

Οι λοιμώξεις με προηγούμενες παραλλαγές μερικές φορές προκάλεσαν το επίμονο, εξουθενωτικό σύνδρομο Long COVID. Δεν έχουμε ακόμη στοιχεία σχετικά με το ποσοστό των λοιμώξεων από Όμικρον που καταλήγουν σε Long COVID είπε ο Ιβασάκι. «Οι άνθρωποι που υποτιμούν την Όμικρον ως «ήπια νόσο» θέτουν τον εαυτό τους σε κίνδυνο εξουθενωτικής ασθένειας που μπορεί να παραμείνει για μήνες ή χρόνια».

Επίσης ασαφές είναι αν η Όμικρον θα έχει κάποια από τα «σιωπηλά» αποτελέσματα που παρατηρήθηκαν με προηγούμενες παραλλαγές, όπως βλάβες στο σπέρμα και αλλαγές στα κύτταρα που παράγουν ινσουλίνη.

4. Τα φάρμακα είναι περιορισμένα

Οι θεραπείες για την Όμικρον είναι τόσο περιορισμένες που οι γιατροί πρέπει να τις χορηγούν «με δελτίο».

Δύο από τα τρία φάρμακα αντισωμάτων που χρησιμοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια προηγούμενων κυμάτων COVID-19 είναι αναποτελεσματικά έναντι αυτής της παραλλαγής.

Το τρίτο, το sotrovimab, από την GlaxoSmithKline, είναι σε έλλειψη, όπως και μια νέα αντιική θεραπεία χορηγούμενη από το στόμα, που ονομάζεται Paxlovid, από την Pfizer Inc, η οποία φαίνεται αποτελεσματική. Εάν αρρωστήσετε, μπορεί να μην έχετε πρόσβαση σε θεραπείες.

μεταλλαξη ομικρον συμπτωματα – δεν πρέπει να κολλησουμε

5. Γεμίζουν τα νοσοκομεία

Σε πλήρως εμβολιασμένα άτομα (και με τρίτη δόση εμβολίου ακόμα) χωρίς υποκείμενες ιατρικές παθήσεις, η Όμικρον «δεν θα κάνει μεγάλη ζημιά», δήλωσε ο Ντέιβιντ Χο, καθηγητής μικροβιολογίας και ανοσολογίας στο Πανεπιστήμιο Columbia. Ωστόσο, όσο λιγότερες μολύνσεις, τόσο το καλύτερο, ειδικά τώρα, «όταν τα νοσοκομεία έχουν ήδη κατακλυστεί».

Λόγω του αριθμού ρεκόρ των μολυσμένων ασθενών, τα νοσοκομεία αναγκάστηκαν να αναβάλουν τις προαιρετικές χειρουργικές επεμβάσεις και τις θεραπείες για τον καρκίνο. Και κατά τη διάρκεια των προηγούμενων κυμάτων, τα κατακλυσμένα νοσοκομεία δεν μπόρεσαν να αντιμετωπίσουν σωστά άλλες καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, όπως καρδιακές προσβολές.

6. Περισσότερα κρούσματα σημαίνουν περισσότερες νέες παραλλαγές

Η Όμικρον είναι η πέμπτη εξαιρετικά σημαντική παραλλαγή του αρχικού SARS-COV-2 και μένει να δούμε εάν η ικανότητα του ιού να μεταλλάσσεται περαιτέρω θα επιβραδυνθεί.

Τα υψηλά ποσοστά μόλυνσης δίνουν επίσης στον ιό περισσότερες ευκαιρίες μετάλλαξης και δεν υπάρχει καμία εγγύηση ότι μια νέα έκδοση θα ήταν πιο ήπια από τις προηγούμενες.

«Ο SARS-CoV-2 μας εξέπληξε με πολλούς διαφορετικούς τρόπους τα τελευταία δύο χρόνια και δεν έχουμε τρόπο να προβλέψουμε την εξελικτική τροχιά αυτού του ιού», τονίζει ο Χο.

Το κρατίδιο του Αγίου Μαρίνου έχει 33.000 κατοίκους και επί σειρά εβδομάδων δεν καταγράφονταν κρούσματα Covid 19. Πριν από περίπου δεκαπέντε ημέρες όμως άρχισαν να προκύπτουν νέα περιστατικά, λόγω και της παραλλαγής Δέλτα. Στην παρούσα φάση τριάντα πολίτες είναι θετικοί στον κορονοϊό. Όλοι τους παρουσιάζουν ήπια συμπτώματα και βρίσκονται σε κατ΄οίκον απομόνωση.

Λόγω του ότι το ρωσικό εμβόλιο δεν έχει εγκριθεί από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων, όσοι πολίτες του Αγίου Μαρίνου επισκεφθούν την Ιταλία από τις 6 Αυγούστου και μετά, αναμένεται να μην μπορούν να καθήσουν σε κλειστούς χώρους των καφέ και εστιατορίων, και να εισέλθουν σε αθλητικές και πολιτιστικές εγκαταστάσεις, διότι δεν θα διαθέτουν «πράσινο πάσο». Μόνη εναλλακτική είναι η πραγματοποίηση συχνών τεστ, που να πιστοποιούν ότι είναι αρνητικοί στον ιό.

Μέχρι σήμερα ο νέος κορωνοϊός SARS-CoV-2 έχει προσβάλλει περισσότερα από 40 εκατομμύρια άτομα παγκοσμίως, και έχει προκαλέσει περισσότερους από 1 εκατομμύριο θανάτους. Με το δεύτερο κύμα να έχει κάνει απειλητική την εμφάνισή του στην Ευρώπη και ενόψει του επερχόμενου χειμώνα, χρειαζόμαστε μια σαφή περιγραφή του κινδύνου που ελλοχεύει από τον  COVID-19 καθώς και των αποτελεσματικών στρατηγικών για την αντιμετώπισή του.

Ο SARS-CoV-2 μεταδίδεται μέσω των σταγονιδίων του αναπνευστικού και μέσω αερολύματος, ειδικά σε συνθήκες με ανεπαρκή εξαερισμό. Ο ιός έχει υψηλή μολυσματικότητα και σε συνδυασμό με την απουσία ανοσίας στον πληθυσμό, δημιουργούνται  συνθήκες για ταχεία εξάπλωσή του στην κοινότητα. Η θνητότητα (ποσοστό των θανατηφόρων κρουσμάτων) του COVID-19 είναι πολύ υψηλότερη από την εποχική γρίπη. Αναφορικά με την ανοσία δεν είναι γνωστό πόσο διαρκεί και όπως με άλλους εποχικούς κορωνοϊούς, είναι δυνατόν να εμφανιστεί επαναμόλυνση, που προς το παρόν αγνοούμε τη συχνότητά της. Τα περιοριστικά μέτρα έναντι της μετάδοσης του ιού περιλαμβάνουν την τήρηση της φυσικής απόστασης, την χρήση μάσκας, την υγιεινή των χεριών, και την αποφυγή συγχρωτισμού ειδικά σε μέρη με ανεπαρκή εξαερισμό. Η έγκαιρη διάγνωση, η ιχνηλάτηση επαφών, και η απομόνωση είναι επίσης μέτρα κομβικής σημασίας για τον έλεγχο της διασποράς.

Στην αρχική φάση της πανδημίας πολλές χώρες εφάρμοσαν μέτρα τύπου καραντίνας για να επιβραδυνθεί η ταχεία εξάπλωση του ιού και αντίστοιχα να περιοριστεί και ο αριθμός θανάτων καθώς και ο κορεσμός των υπηρεσιών υγείας. Αυτή η τακτική μας επέτρεψε να κερδίσουμε χρόνο ώστε να προετοιμαστούμε καλύτερα για επερχόμενο δεύτερο κύμα. Η καραντίνα επιφέρει σημαντικές επιπτώσεις στην οικονομία καθώς και στην ψυχική και σωματική υγεία του πληθυσμού και τα αποτελέσματά της είναι ακόμα χειρότερα σε χώρες που δεν μπόρεσαν να αξιοποιήσουν την περίοδο αυτή για την οργάνωση αποτελεσματικών συστημάτων ελέγχου της πανδημίας. Οι χώρες αυτές αναγκάστηκαν να εφαρμόζουν συνεχώς περιοριστικά μέτρα.      Αυτό είχε ως συνέπεια να μειωθεί η εμπιστοσύνη στη δυνατότητα περιορισμού της πανδημίας.

Η άφιξη του δεύτερου κύματος και η συνειδητοποίηση των μελλοντικών προκλήσεων οδήγησαν στη σκέψη για την «ανοσία της αγέλης», σύμφωνα με την οποία θα πρέπει να αφήσουμε ανεξέλεγκτη τη διασπορά του ιού στον πληθυσμό χαμηλού κινδύνου και να προστατεύσουμε τις ευπαθείς ομάδες. Οι υπέρμαχοι αυτής της θεωρίας υποστηρίζουν ότι με αυτόν τον τρόπο θα επιτευχθεί η ανοσία στον πληθυσμό χαμηλού κινδύνου και στη συνέχεια και στις ευπαθείς ομάδες.

Αυτή η προσέγγιση αποτελεί μια επικίνδυνη «επιστημονική πλάνη» που στερείται επιστημονικής τεκμηρίωσης.

Οποιαδήποτε στρατηγική πρόληψης της πανδημίας που βασίζεται στην ανάπτυξη ανοσίας από μόλυνση με COVID-19 είναι προβληματική. Η μη-ελεγχόμενη μετάδοση στα νεότερα άτομα ελλοχεύει σημαντικό κίνδυνο νόσου και θνησιμότητας σε ολόκληρο τον πληθυσμό. Επιπλέον, δεν υπάρχουν στοιχεία για τη διάρκεια της  ανοσίας έναντι του SARS-CoV-2 στα άτομα που έχουν μολυνθεί, και η ενδημική μετάδοση, συνέπεια της σταδιακής εξασθένησης της ανοσίας, θα έθετε σε κίνδυνο τους ευάλωτους πληθυσμούς στο μέλλον.

Μια τέτοια στρατηγική δεν μπορεί να τερματίσει την πανδημία του COVID-19 αλλά θα προκαλούσε επαναλαμβανόμενες επιδημίες, όπως συνέβη με πολλές μολυσματικές ασθένειες πριν τη διαθεσιμότητα των εμβολίων. Επίσης, θα προκαλούσε ένα συνεχές φορτίο στην οικονομία και τους επαγγελματίες υγείας, αρκετοί  εκ΄ των οποίων εκτέθηκαν στον COVID-19. Επιπλέον, δεν είναι γνωστό ποιοι μπορούν να νοσήσουν με μακροπρόθεσμα συμπτώματα COVID. Το να καθορίσουμε τις ευάλωτες ομάδες είναι περίπλοκο, αλλά ακόμα κι αν επιτευχθεί αυτό, το ποσοστό των ευάλωτων ομάδων απαριθμεί έως και το 30% του πληθυσμού σε μερικές περιοχές. Η παρατεταμένη απομόνωση μεγάλου τμήματος του πληθυσμού είναι πρακτικά αδύνατο και ανήθικο. Μια τέτοια προσέγγιση κινδυνεύει, επίσης, να επιδεινώσει περαιτέρω τις κοινωνικοοικονομικές ανισότητες που αυξάνουν τον κίνδυνο έκθεσης στον ιό.  Στοχευμένες δράσεις για την προστασία των ευάλωτων ομάδων είναι απαραίτητο να εφαρμοστούν αλλά πρέπει να συμβαδίζουν με πολυεπίπεδες πρακτικές και για το γενικό πληθυσμό.

Για άλλη μια φορά, αντιμετωπίζουμε μια  ταχεία αύξηση στα περιστατικά COVID-19 σε μεγάλο μέρος της Ευρώπης, των ΗΠΑ, και σε πολλές άλλες χώρες σε όλο τον κόσμο. Είναι κρίσιμο να ενεργήσουμε αποφασιστικά και άμεσα. Αποτελεσματικά μέτρα για την καταστολή και τον έλεγχο της μετάδοσης πρέπει να εφαρμοστούν ευρέως, και πρέπει να υποστηρίζονται από οικονομικά και κοινωνικά προγράμματα που ενθαρρύνουν  την κοινότητα να ανταποκριθεί και να αντιμετωπίσει τις ανισότητες που έχουν προκληθεί εν μέρει και από την πανδημία. Περιοριστικά μέτρα θα απαιτηθούν άμεσα για τον  περιορισμό της διασποράς του SARS-CoV-2.

Ο σκοπός αυτών των μέτρων είναι ο περιορισμός της μετάδοσης  που θα επιτρέψει την ταχεία ανίχνευση εστιών μετάδοσης και η άμεση αντιμετώπιση μέσω προσεγγίσεων find, trace, isolate and support systems (διάγνωση – ιχνηλάτηση – απομόνωση – στήριξη του συστήματος). Με αυτή την προσέγγιση η ζωή μας μπορεί να επιστρέψει σχεδόν στο φυσιολογικό χωρίς την ανάγκη γενικευμένων lockdown. Η προστασία της οικονομίας μας είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τον έλεγχο του COVID-19.

Ιαπωνία, Βιετνάμ και Νέα Ζηλανδία, αποτελούν παραδείγματα επιτυχούς ελέγχου της πανδημίας  επιτρέποντας στις δραστηριότητες των κατοίκων να επιστρέψουν σχεδόν στο φυσιολογικό. Τα στοιχεία είναι σαφή: Ο έλεγχος της διασποράς του COVID-19 στην κοινότητα είναι ο καλύτερος τρόπος για να προστατεύσουμε την κοινωνία και την οικονομία μας μέχρι να αναπτυχθεί ένα ασφαλές και αποτελεσματικό εμβόλιο και θεραπεία μέσα στους επόμενους μήνες.

«Οι προτάσεις τους αυξάνουν τον κίνδυνο πρόωρου θανάτου για τους ευάλωτους συμπατριώτες μας, ενώ οι νεότεροι θα γίνουν πειραματόζωα εκτιθέμενοι στις μακροχρόνιες συνέπειες της ασθένειας».

Ο κ. Μόσιαλος αναφέρει:

«Στις 4 Οκτωβρίου έκανε την εμφάνιση της σε μία ομώνυμη ιστοσελίδα η, αρχικά υπογεγραμμένη από τρεις καθηγητές της Οξφόρδης, του Χάρβαρντ και του Στάνφορντ, ‘διακήρυξη’ του Great Barrington για τη διαχείριση της πανδημίας. Στη συνέχεια, αρκετοί έσπευσαν να την προσυπογράψουν, μεταξύ αυτών και κάποιοι επιστήμονες από διάφορες ειδικότητες, που όμως αντιπροσωπεύουν λιγότερο από το 0.01% της παγκόσμιας επιστημονικής κοινότητας.

Τη διακήρυξη βέβαια την υπογράφουν και διάφορες παγκοσμίως (ά)γνωστες προσωπικότητες, όπως ο Δρ Τζόνι Μπανάνας, ο Δρ. Φεικνιούζ (μτφ. Δρ. Ψεύτικα νέα), αλλά και ο αποθανών Δρ. Σιπμαν, ο Άγγλος γενικός γιατρός που σκότωσε εκατοντάδες γυναίκες. Αυτά είναι τα πρώτα στοιχεία που ανακαλύπτει κάποιος κοιτώντας την ιστοσελίδα όπου έχει αναρτηθεί η διακήρυξη. Καταδεικνύουν επαρκώς τη φαιδρότητα της πρωτοβουλίας αυτής. Είναι τα μόνα όμως; Όχι βέβαια.

Τι άλλο αναφέρεται όμως μέσα στο κείμενο της διακήρυξης μεταξύ άλλων;

Aντιγράφω από το -πρόχειρα μεταφρασμένο – αναρτημένο και στα Ελληνικά κείμενο:

Καθώς αυξάνεται η ανοσία στον γενικό πληθυσμό, ο κίνδυνος μόλυνσης σε όλους –συμπεριλαμβανομένων των ευάλωτων– μειώνεται. Γνωρίζουμε ότι όλοι οι πληθυσμοί θα φτάσουν τελικά στην «ανοσία αγέλης» –δηλαδή το σημείο εκείνο στο οποίο το ποσοστό των νέων λοιμώξεων θα είναι σταθερό– και ότι αυτό μπορεί να βοηθηθεί από (αλλά δεν εξαρτάται από) ένα εμβόλιο. Ο στόχος μας θα πρέπει επομένως να είναι η ελαχιστοποίηση της θνησιμότητας και της γενικότερης κοινωνικής βλάβης έως ότου φτάσουμε σε ένα τέτοιο επίπεδο ανοσίας. Η πιο κοινωνικά ευαίσθητη προσέγγιση που εξισορροπεί τους κινδύνους και τα οφέλη από την επίτευξη της «ανοσίας αγέλης» είναι να επιτραπεί σε εκείνους που διατρέχουν τον ελάχιστο κίνδυνο θανάτου να ζήσουν τη ζωή τους κανονικά, για να αποκτήσουν ανοσία στον ιό μέσω φυσικής λοίμωξης, προστατεύοντας καλύτερα όσους διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο. Αυτό ονομάζουμε Εστιασμένη Προστασία (Focused Protection).

Σύμφωνα με το κείμενο της διακήρυξης λοιπόν, θα πρέπει να επιτραπεί σε αυτούς που διατρέχουν μικρό κίνδυνο από τον ιό να ζήσουν τη ζωή τους κανονικά, ώστε να δημιουργήσουν ανοσία στον ιό μέσω φυσικής λοίμωξης, ‘προστατεύοντας’ τελικά εκείνους που διατρέχουν τον υψηλότερο κίνδυνο. Θεωρούν πως εκείνοι που δεν είναι ευάλωτοι θα πρέπει αμέσως να έχουν τη δυνατότητα να ξαναρχίσουν τη ζωή τους ως συνήθως.

Εν ολίγοις, θεωρούν πως θα πρέπει να επιδιώξουμε την ανοσία της αγέλης εστιάζοντας στην απομόνωση των ευπαθών ομάδων. Επαναφέρουν δηλαδή στο δημόσιο διάλογο αυτά που έλεγαν -λίγο πολύ- διάφοροι όπως ο Βρετανός πρωθυπουργός Μπόρις Τζόνσον, τον Ιανουάριο και το Φεβρουάριο.

Και επί της ουσίας, πως ακριβώς θα γίνει να προστατευθούν καλύτερα όταν οι ευπαθείς (αποτελούν το 35-40% του πληθυσμού) αν η πλειοψηφία του πληθυσμού δεν ακολουθεί τα μέτρα δημόσιας υγείας;

Πως ακριβώς θα γίνει ο διαχωρισμός των ευάλωτων από τους νεότερους σε ηλικία; Ωραία τα θεωρητικά σχήματα, αλλά πως θα γίνουν όλα αυτά στην πράξη;

Η ομάδα που υπογράφει την ‘υψηλής’ διανόησης διακήρυξη δεν έχει τοποθετηθεί ποτέ επί των πρακτικών ζητημάτων. Δεν έχουν τοποθετηθεί ποτέ από την αρχή της πανδημίας. Είχαν 9 μήνες να σκεφτούν ‘λύσεις’ αλλά απέτυχαν να το κάνουν. Στην Αγγλία η αποτυχημένη προσπάθεια επίτευξης ανοσίας της αγέλης είχε ως αποτέλεσμα δεκάδες χιλιάδες θανάτους. Η συντριπτική πλειοψηφία των νεκρών ήταν ευάλωτοι πολίτες.

Επίσης, αυτοί οι ‘επιφανείς και έγκριτοι επιστήμονες από τα διάσημα πανεπιστήμια, που καλούν τον κόσμο να πάρει τη ζωή του στα χέρια του, δεν παρουσιάζουν όλα τα επιστημονικά δεδομένα. Θεωρούν πως όσοι είναι νεότεροι δεν θα έχουν πρόβλημα αν κολλήσου τον ιό. Η αλήθεια είναι πως ενώ η θνητότητα είναι μικρότερη σε όσους δεν ανήκουν στις ευπαθείς ομάδες, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα έχουν μακροχρόνια προβλήματα υγείας αν κολλήσουν τον ιό. Ίσως ακόμη και αν είναι ασυμπτωματικοί. Και μπορεί επίσης να κινδυνεύσουν να χάσουν τη ζωή τους, αν κολλήσουν.

Ο Μπόρις Τζόνσον που αρχικά υποστήριζε τις απόψεις αυτών που υπέγραψαν τη διακήρυξη βρέθηκε στο νοσοκομείο και κόντεψε να χάσει τη ζωή του.

Όλοι πιστεύουμε ότι η σωστή στρατηγική είναι να προστατεύσουμε τους ηλικιωμένους και τους ευάλωτους Αλλά αυτό δεν θα γίνει με τον στιγματισμό τους και με την κοινωνική τους απομόνωση. Δεν θα γίνει με κοινωνικό δαρβινισμό. Αυτά είναι έξω από τις ηθικές βάσεις των δημοκρατικών μας κοινωνιών.

Οι επιστήμονες που συνέταξαν αυτή τη διακήρυξη φαίνεται πως δεν έχουν καμία σχέση με το πως λειτουργούν οι οικογένειες και η κοινωνία. Δεν φαίνεται να τους απασχολεί πως όσα προτείνουν απαξιώνουν τα ανθρώπινα δικαιώματα, το αξιακό μας σύστημα αλλά και την ιατρική δεοντολογία. Οι προτάσεις τους αυξάνουν τον κίνδυνο πρόωρου θανάτου για τους ευάλωτους συμπατριώτες μας, ενώ οι νεότεροι θα γίνουν πειραματόζωα εκτιθέμενοι στις μακροχρόνιες συνέπειες της ασθένειας.

Όσοι υπογράφουν τη διακήρυξη αποτελούν ένα υποπληθυσμό της τάξεως του 0.01% της επιστημονικής κοινότητας και στα πανεπιστήμια τους και παγκοσμίως. Ήθελαν όμως περισσότερες υπογραφές. Ίσως για αυτό δεν τους ενδιαφέρει το ότι είναι συνοδοιπόροι σε αυτό το εγχείρημα με τον Δρ Μπανάνα”.

Τι λέει η Διακήρυξη του Great Barrington

Στις 1 – 4 Οκτωβρίου, το American Institute of Economic Research διοργάνωσε συνάντηση επιδημιολόγων, οικονομολόγων και δημοσιογράφων, για να συζητήσουν την παγκόσμια κατάσταση έκτακτης ανάγκης που δημιουργήθηκε από την άνευ προηγουμένου χρήση του κρατικού καταναγκασμού στη διαχείριση της πανδημίας Covid-19.

Αποτέλεσμα αυτής της συνάντησης ήταν η “Διακήρυξη του Great Barrington”, με την οποία οι επιστήμονες καλούν σε μια στροφή της στρατηγικής αντιμετώπισης του COVID-19 προς αυτό που ονομάζουν “Εστιασμένη Προστασία” (Focused Protection).

Η Διακήρυξη δημοσιεύθηκε στο επίσημο σάιτ που δημιουργήθηκε για την προώθηση αυτής της κίνησης, (https://gbdeclaration.org/) και έχει ήδη συγκεντρώσει υπογραφές από χιλιάδες επιστήμονες από όλο τον κόσμο.

(https://gbdeclaration.org/great-barrington-declaration-greek/)

ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ ΑΝΑΦΕΡΟΥΝ

“Ως επιδημιολόγοι μεταδοτικών ασθενειών και επιστήμονες της δημόσιας υγείας, εκφράζουμε τις σοβαρές μας ανησυχίες σχετικά με τις καταστροφικές επιπτώσεις στη σωματική και ψυχική υγεία από τις επικρατούσες πολιτικές για την αντιμετώπιση της COVID-19 και προτείνουμε μια προσέγγιση που αποκαλούμε Εστιασμένη Προστασία (Focused Protection).

Προερχόμενοι από την Αριστερά και τη Δεξιά, καθώς και από όλο τον κόσμο, έχουμε αφιερώσει την καριέρα μας στην προστασία των ανθρώπων. Οι τρέχουσες πολιτικές lockdown προκαλούν καταστροφικές επιπτώσεις στη βραχυπρόθεσμη και μακροπρόθεσμη δημόσια υγεία. Τα αποτελέσματα (για να αναφέρουμε μερικά μόνο) περιλαμβάνουν χαμηλότερα ποσοστά εμβολιασμού στην παιδική ηλικία, λιγότερους διαγνωστικούς ελέγχους για καρκίνο, επιδείνωση των καρδιαγγειακών παθήσεων αλλά και της ψυχικής υγείας – οδηγώντας σε αύξηση της θνησιμότητας παραπάνω από το αναμενόμενο μέσα στα επόμενα χρόνια, με την εργατική τάξη και τα νεότερα μέλη της κοινωνίας να επωμίζονται το μεγαλύτερο βάρος. Η παραμονή των μαθητών εκτός σχολείου είναι επίσης μια σοβαρή κοινωνική αδικία.

Η διατήρηση αυτών των μέτρων έως ότου είναι διαθέσιμο ένα εμβόλιο θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη βλάβη, με τους μη προνομιούχους να πλήττονται δυσανάλογα.

Ευτυχώς η κατανόησή μας για τον ιό αυξάνεται. Γνωρίζουμε ότι η ευπάθεια στο θάνατο από την COVID-19 είναι περισσότερο από χίλιες φορές υψηλότερη στους ηλικιωμένους και σε ασθενείς σε σύγκριση με τους νέους. Επιπλέον, για τα παιδιά, ο COVID-19 είναι λιγότερο επικίνδυνος από πολλές άλλες νόσους ή επιβλαβείς καταστάσεις, ανάμεσα στις οποίες και η εποχιακή γρίπη.

Καθώς αυξάνεται η ανοσία στον γενικό πληθυσμό, ο κίνδυνος μόλυνσης σε όλους –συμπεριλαμβανομένων των ευάλωτων– μειώνεται. Γνωρίζουμε ότι όλοι οι πληθυσμοί θα φτάσουν τελικά στην «ανοσία αγέλης» –δηλαδή το σημείο εκείνο στο οποίο το ποσοστό των νέων λοιμώξεων θα είναι σταθερό– και ότι αυτό μπορεί να βοηθηθεί από (αλλά δεν εξαρτάται από) ένα εμβόλιο. Ο στόχος μας θα πρέπει επομένως να είναι η ελαχιστοποίηση της θνησιμότητας και της γενικότερης κοινωνικής βλάβης έως ότου φτάσουμε σε ένα τέτοιο επίπεδο ανοσίας.

Η πιο κοινωνικά ευαίσθητη προσέγγιση που εξισορροπεί τους κινδύνους και τα οφέλη από την επίτευξη της «ανοσίας αγέλης» είναι να επιτραπεί σε εκείνους που διατρέχουν τον ελάχιστο κίνδυνο θανάτου να ζήσουν τη ζωή τους κανονικά, για να αποκτήσουν ανοσία στον ιό μέσω φυσικής λοίμωξης, προστατεύοντας καλύτερα όσους διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο. Αυτό ονομάζουμε Εστιασμένη Προστασία (Focused Protection).

Η υιοθέτηση μέτρων για την προστασία των ευάλωτων θα πρέπει να είναι ο κεντρικός στόχος των πολιτικών προστασίας της δημόσιας υγείας από την COVID-19. Για παράδειγμα, τα γηροκομεία πρέπει να χρησιμοποιούν προσωπικό με επίκτητη ανοσία και να εκτελούν συχνές δοκιμές PCR για το υπόλοιπο προσωπικό και όλους τους επισκέπτες. Η εναλλαγή προσωπικού πρέπει να ελαχιστοποιηθεί. Οι συνταξιούχοι που ζουν στο σπίτι πρέπει να παραλαμβάνουν τα είδη παντοπωλείου και άλλα είδη πρώτης ανάγκης με παράδοση κατ’ οίκον. Όταν είναι δυνατό, θα πρέπει να μπορούν να συναντούν μέλη της οικογένειάς τους σε εξωτερικούς χώρους. Ένας ολοκληρωμένος και λεπτομερής κατάλογος τέτοιων μέτρων, που να περιλαμβάνει μεταξύ άλλων και προσεγγίσεις για τα νοικοκυριά πολλαπλών γενεών, μπορεί να εφαρμοστεί και εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής και στις δεξιότητες τεχνογνωσίας των επαγγελματιών της δημόσιας υγείας.

Εκείνοι που δεν είναι ευάλωτοι θα πρέπει αμέσως να έχουν τη δυνατότητα να ξαναρχίσουν τη ζωή τους ως συνήθως. Απλά μέτρα υγιεινής, όπως το πλύσιμο των χεριών και η παραμονή στο σπίτι όταν κανείς είναι άρρωστος, πρέπει να υιοθετούνται από όλους για τη μείωση του ορίου επίτευξης της «ανοσίας αγέλης» στον γενικό πληθυσμό. Τα σχολεία και τα πανεπιστήμια πρέπει να είναι ανοιχτά για διά ζώσης διδασκαλία. Οι εξωσχολικές δραστηριότητες, όπως τα αθλήματα, πρέπει να συνεχιστούν. Οι νεαροί ενήλικες χαμηλού κινδύνου πρέπει να εργάζονται κανονικά και όχι από το σπίτι. Τα εστιατόρια και οι άλλες επιχειρήσεις πρέπει να ανοίξουν. Οι τέχνες, η μουσική, ο αθλητισμός και άλλες πολιτιστικές δραστηριότητες πρέπει να ξαναρχίσουν. Άτομα που διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο μπορούν να συμμετάσχουν εάν το επιθυμούν, ενώ η κοινωνία στο σύνολό της θα απολαμβάνει την προστασία που παρέχεται στους ευάλωτους από εκείνους που θα έχουν αναπτύξει ανοσία”.

Η μελέτη προβλέπει εκατοντάδες χιλιάδες θανάτους και ένα εθνικό σύστημα υγείας στα όρια της κατάρρευσης.

Σε μία αιφνίδια μεταστροφή της μέχρι σήμερα στρατηγικής της, η κυβέρνηση του Μπόρις Τζόνσον έδωσε χθες οδηγίες για περιοριστικά μέτρα στις κοινωνικές επαφές και απομόνωση των ατόμων άνω των 70 ετών.

Στην μελέτη χρησιμοποιήθηκαν στοιχεία από την εξέλιξη της επιδημίας στην Ιταλία.

Συγκρίνοντας τις εν δυνάμει επιπτώσεις της επιδημίας Covid-19 με την επιδημία της γρίπης το 1918, η ομάδα του Φέργκιουσον προέβλεψε ότι χωρίς περιοριστικά μέτρα η έκρηξη της επιδημίας θα προκαλέσει περισσότερους από 500.000 θανάτους στην Βρετανία και 2,2 εκατομμύρια στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Ακόμη και με βάση το προηγούμενο σχέδιο της βρετανικής κυβέρνησης για τον έλεγχο της εξάπλωσης της επιδημίας, που προέβλεπε απομόνωση των ύποπτων περιστατικών, αλλά περιλάμβανε περιοριστικά μέτρα στην κοινωνική ζωή, το αποτέλεσμα θα ήταν 250.000 θάνατοι και συστήματα υγείας υπό κατάρρευσιν.

Οι επιστήμονες θεωρούν ότι με μέτρα όπως ο περιορισμός των κοινωνικών επαφών και οδηγίες για την αποφυγή των κλαμπ, παμπ και θεάτρων, η καμπύλη εξέλιξης της επιδημίας θα αμβλυνθεί.

«Η πίεση στην κοινωνία μας θα είναι τεράστια, και από οικονομικής απόψεως», δήλωσε ο Αζρα Γάνι, καθηγητής επιδημιολογίας στο Imperial, εκ των επικεφαλής της μελέτης.

Σύμφωνα με πηγές που συμμετείχαν στην λήψη των αποφάσεων, η μελέτη συνέβαλε στην αλλαγή της στάση της κυβέρνησης του Μπόρις Τζόνσον.

Η «ανοσία της αγέλης» αποτελεί μια διαδικασία κατά την οποία αρκετά άτομα γίνονται ανθεκτικά σε μια ασθένεια – μέσω εμβολιασμού ή προηγούμενης έκθεσης σε ιό- και δεν μπορούν πλέον οι ιοί να διαδοθούν σημαντικά στον υπόλοιπο πληθυσμό. Η στρατηγική της βρετανικής κυβέρνησης απέναντι στην πανδημία δείχνει να κινείται στον εξής άξονα: αφού, πλέον, η μετάδοση του ιού γίνεται μέσα στην κοινότητα, δεν έχουν νόημα μέτρα καραντίνας.

Μάλιστα στο περιβάλλον της κυβέρνησης του Μπόρις Τζόνσον υπάρχει η πεποίθηση ότι η εξάπλωση του κοροναϊού μπορεί ακόμα να επιβραδυνθεί και να μειωθεί, λέγοντας στους ανθρώπους να παραμείνουν στο σπίτι για επτά ημέρες εάν είναι άρρωστοι. Γενικά η λογική είναι να δημιουργηθεί ένα τοίχος ανοσοποιημένων ανθρώπων για την προστασία των ευάλωτων, οι οποίοι είναι καλό να μένουν στο σπίτι. Τονίζεται δε ότι αυτοί άνθρωποι οι οποίοι είναι κυρίως ηλικιωμένοι και πάσχουν και από άλλα νοσήματα, πρέπει έτσι κι αλλιώς να παραμένουν στο σπίτι.

Σύμφωνα με τον κ. Γκίκα Μαγιορκίνη, Επίκουρο Καθηγητή Υγιεινής και Επιδημιολογίας της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ, «η ανοσία της αγέλης παρατηρείται όταν ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού έχει αποκτήσει ανοσία στην προκειμένη περίπτωση μετά από μόλυνση. Αυτό μέχρι σήμερα πρακτικά δεν έχει συμβεί ποτέ για κανένα νόσημα παρά μόνο με εμβολιασμό. Στην περίπτωση του Ηνωμένου Βασιλείου, αν θεωρήσουμε ότι κάθε επιβεβαιωμένο κρούσμα μεταδίδει τον ιό σε 2,35 άτομα (υπολογισμός για την μεταδοτικότητα με βάση τα κρούσματα στην Wuhan όπως δημοσιεύτηκαν σε μελέτη στο Lancet) θα πρέπει λοιπόν να μολυνθεί το 60% του πληθυσμού».

Όπως αναφέρει ο κ. Μαγιορκίνης, με βάση αυτό το δεδομένο θα πρέπει να γίνουν φορείς του ιού περί τα 36 εκατομμύρια Βρετανών. Αν μάλιστα θεωρήσουμε ότι στην καλύτερη των περιπτώσεων η θνητότητα των κρουσμάτων εκτιμάται στο 0,4%, τότε μιλάμε για 144 χιλιάδες θανάτους στο Ηνωμένο Βασίλειο κατά την ολοκλήρωση του κύκλου της επιδημίας.

Απαντώντας στο ερώτημα γιατί οι υγειονομικές αρχές του Ηνωμένου Βασιλείου διαφοροποιούνται όσον αφορά στη διαχείριση της επιδημίας, ο επίκουρος καθηγητής απαντάς ότι: «Δεν είναι πλήρως κατανοητά τα δεδομένα που έχουν οι Βρετανοί στα χέρια τους. Δεν φαίνεται ότι πρόκειται να μολυνθεί ένα τόσο μεγάλο μέρος του πληθυσμού. Οι εκτιμήσεις μιλάνε για 30% του πληθυσμού στα χειρότερα σενάρια. Προσωπικά, και δεν είμαι ο μόνος, διαφωνώ με την επιλογή της Μεγάλης Βρετανίας, να επιλέξει αυτή τη λογική διαχείρισης του κορονοϊού. Διακεκριμένοι συνάδελφοι από το Ηνωμένο Βασίλειο έστειλαν επιστολή διαφωνίας, ενώ ήδη η κυβέρνηση υπό την πίεση των στοιχείων άρχισε να συστήνει μέτρα κοινωνικής απόστασης».

Να επισημάνουμε ότι λόγω αυτής της επιλογής, όσοι έρχονται από τη Μεγάλοι Βρετανία μπαίνουν σε καραντίνα 14 ημερών, ενώ αν τα κρούσματα αυξηθούν, δεν αποκλείεται να δούμε και απαγόρευση πτήσεων από και προς τη χώρα όπως αποφασίστηκε από την Ελληνική Κυβέρνηση και για τις Ιταλία και Ισπανία.

Πηγή: news247.gr