Έχει, όμως, ενδιαφέρον ότι ενώ η ΕΕ αποκαθιστά τις εμπορικές της σχέσεις μετά την απόφαση Τραμπ να μην επιβάλλει τελικά νέους δασμούς, η κ. Διαμαντοπούλου προτείνει να εφαρμοστεί η πολιτική του “μπαζούκα” και ακόμα περισσότερο να εφαρμοστούν αντίποινα με διακοπή της συμφωνίας για αγορά αμερικανικού LNG και η ακύρωση της συμφωνίας για αγορά αμερικανικών οπλικών συστημάτων από τις ευρωπαϊκές χώρες.

Όμως, κάτι τέτοιο αφορά και την Ελλάδα. Ήτοι, τι ακριβώς εισηγείται η κ. Διαμαντοπούλου; Να “φρενάρουμε” το αίτημα για αγοτά F35, ή να ακυρώσουμε τις γιγαντιαίες ενεργειακές συμφωνίες για μεταφορά αμερικανικού LNG προς την Αλεξανδρούπολη και το έργο του κάθετου ενεργειακού διαδρόμου; Αποτελεί δική της πρόταση ή επίσημη θέση του ΠΑΣΟΚ και του Νίκου Ανδρουλάκη;

Κρατήστε το, γιατί μαθαίνω θα υπάρξουν …επεισόδια.

Οι δηλώσεις Διαμαντοπούλου, όπως τις περιγράφουν τα parapolitika.gr:

Ειδικότερα, αναφερόμενη στη στάση της Ευρώπης απέναντι στην αμερικανική πολιτική, η Άννα Διαμαντοπούλου τόνισε ότι η ήπειρος διαθέτει σημαντική δύναμη που πρέπει να χρησιμοποιήσει. Υπενθύμισε ότι το εμπόριο ΗΠΑ-ΕΕ ανέρχεται σε 1,6 τρισεκατομμύριο ετησίως, ενώ οι αμερικανικές τεχνολογικές εταιρείες έχουν 450 εκατομμύρια πελάτες στην Ευρώπη. Πρότεινε την άμεση ενεργοποίηση του «anti-coercion instrument», ενός εργαλείου που επιτρέπει στην ΕΕ να αντιδρά όταν τρίτοι την απειλούν οικονομικά. Μεταξύ των μέτρων που μπορεί να ληφθούν, ανέφερε αντίποινα με δασμούς, διακοπή της συμφωνίας για αγορά LNG αξίας 750 δισεκατομμυρίων και ακύρωση της συμφωνίας για αγορά αμερικανικών όπλων αξίας 700 δισεκατομμυρίων.

«Όσο λοιπόν έχουμε πολιτική κατευνασμού, επαναλαμβάνω, απείλησε τον Καναδά ένα μεγάλο και ισχυρό μέρος του ΝΑΤΟ και δεν μιλήσαμε. Όσο λοιπόν προχωράει, για σκεφτείτε λίγο αύριο. Ένα νησάκι στη μέση της Μεσογείου είναι η Μάλτα. Μήπως τη χρειάζεται και αυτή για την ασφάλειά του; Αν πάμε λίγο παραπέρα, ένα υπερωκεάνειο στη Μέση Ανατολή είναι η Κύπρος. Μήπως και εκεί πρέπει να αποφασίσει τι θα γίνει; Μπαίνουμε σε μια φάση που θεωρώ ότι ο κατευνασμός πλέον δεν έχει κανένα αποτέλεσμα. Η Δανία υπήρξε, ιστορικά σας το λέω από την εμπειρία μου στις Βρυξέλλες, ο πιο κοντινός σύμμαχος των ΗΠΑ. Είναι μια χώρα που δεν μπήκε στο ευρώ, πήγε στο Ιράκ και πολέμησε, ήταν πάντοτε δίπλα στις αποφάσεις των Αμερικανών, έχει τις μεγαλύτερες επενδύσεις κατά κεφαλή στην Αμερική ως χώρα και μέσα σε μια νύχτα την κρέμασε», είπε χαρακτηριστικά.

Σε ό,τι αφορά την Ελλάδα, η Άννα Διαμαντοπούλου υπογράμμισε ότι η ευρωπαϊκή ταυτότητα της χώρας είναι το πρώτο και σημαντικότερο στοιχείο. Ασκώντας έντονη κριτική στον πρωθυπουργό, χαρακτήρισε «φάουλ» τη δήλωσή του σχετικά με την αμερικανική επέμβαση στη Βενεζουέλα, λέγοντας χαρακτηριστικά: «Το θέμα του Διεθνούς Δικαίου είναι για τις μικρές χώρες το μόνο πράγμα στο οποίο δεν πρέπει να υποχωρήσουμε καθόλου. Πρέπει να είμαστε πολύ σταθεροί. Δηλαδή δεν πρέπει βήμα να κάνουμε πίσω από την υπεράσπιση του διεθνούς δικαίου»…

“Η αποτύπωση της κυρίας Καρυστιανού στις δημοσκοπήσεις είναι ουσιαστικά η επιρροή της ως άτομο, γιατί ως κόμμα δεν μπορούμε να την κρίνουμε. Η αποτύπωση της ως άτομο έχει χαρακτηριστικά κυρίως συναισθηματικά.

Έτσι δεν μιλάμε για δημοκρατία. Μιλάμε για «συναισθηματο-κρατία». Και όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά σε όλο τον κόσμο. Το συναίσθημα λειτουργεί 80% απέναντι στη λογική. Αυτό μέχρι τις εκλογές όμως, γιατί στις εκλογές ο καθένας θα έρθει να ψηφίσει με βάση τι θα γίνει την επόμενη μέρα στη χώρα. Και η λογική του να προκύπτουν προσωπικότητες είτε εκτός πολιτικής είτε από την πολιτική, οι οποίοι ξαφνικά θα μιλήσουν, θα μου επιτρέψετε την έννοια, για τον ναρκισσισμό της αθωότητας. Δηλαδή υπάρχουν οι αθώοι, αυτοί οι οποίοι θα οδηγήσουν τον λαό στην κάθαρση, στη δικαιοσύνη, στην ισότητα, στην ελευθερία, στην πραγματική δημοκρατία και από την άλλη όλοι οι άλλοι είναι απατεώνες, είναι διεφθαρμένοι κλπ.

Είναι μια ιστορία η οποία βγαίνει και ξαναβγαίνει σε πολλές χώρες. Δεν είναι κάτι πρωτοφανές, αλλά επαναλαμβάνω ότι αυτό αρχίζει και παίρνει διαφορετικές διαστάσεις όταν γίνεται κόμμα. Και αυτό δεν ισχύει μόνο για την κ. Καρυστιανού. Ισχύει και για τον κ. Τσίπρα, ισχύει και για τον κ. Σαμαρά και για όποιον θέλει να κάνει ένα κόμμα. Εκεί πια μετρούνται τα πράγματα με την πραγματική τους δυνατότητα.”

Ενώ ο Νίκος Ανδρουλάκης προσπαθεί να ενδυναμώσει τους αντιπολιτευτικούς τόνους και ελπίζει σε άνοδο των δημοσκοπικών ποσοστών του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης (αναμφίβολα, η πρωτοβουλία για την οπλοκατοχή στην Κρήτη ήταν επιτυχημένη), οι κορυφαίοι εκφράζουν άμεσα ή έμμεσα τις διαφωνίες τους για τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί το ΠΑΣΟΚ.

Χαρακτηριστική ήταν η νέα παρέμβαση του Παύλου Γερουλάνου, που έχει θέσει επιτακτικά το θέμα της δημοσκοπικής “βελόνας”, ο οποίος, μιλώντας στο Action24, επισήμανε πώς στο ΠΑΣΟΚ δεν υπάρχει σήμερα “έκρηξη δημοκρατίας”- σαφές το υπονοούμενο.

Σε ερώτηση αν υπάρχει λογοδοσία στο ΠΑΣΟΚ, ο κ. Γερουλάνος απάντησε: «Θα σας πω ένα συγκεκριμένο παράδειγμα. Εγώ έχω πει, για παράδειγμα, ότι θα ήθελα να δω μια τοπική οργάνωση να απαντάει στο εξής ερώτημα: Πόσους περισσότερους ψήφους έφερα σήμερα στην κάλπη;».

Ερωτηθείς εκ νέου εάν τα όργανα του ΠΑΣΟΚ είχαν στόχους και αν λογοδοτούσαν πουθενά μέσα στο κόμμα, ο κ. Γερουλάνος απάντησε: «Η τελευταία φορά που ήταν καθαρά αυτά τα θέματα ήταν πριν γίνει το ΠΑΣΟΚ πρώτα φορά κυβέρνηση».

«Μακάρι να ήταν δεδομένη η δημοκρατία», τόνισε μιλώντας γενικότερα, ενώ ειδικότερα για το ΠΑΣΟΚ υπογράμμισε ότι «πρέπει η δυνατότητά μας να ακούσουμε τον κόσμο να διευρυνθεί πάρα πολύ».

Την ίδια ώρα, φαίνεται πως δημιουργούνται προϋποθέσεις σύγκλισης των Χάρη Δούκα και Άννας Διαμαντοπούλου, παρά το γεγονός ότι ο μεν δήμαρχος Αθηναίων ζητά στροφή προς τα αριστερά και θέτει ζήτημα δέσμευσης ότι το ΠΑΣΟΚ δεν θα συγκυβερνήσει με τη Ν.Δ, ενώ η πρώην υπουργός και επίτροπος αφήνει επιμόνως ανοικτά όλα τα ενδεχόμενα σε μετεκλογικό χρόνο.

Οι δυό τους βρέθηκαν μαζί σε πάνελ εκδήλωσης για τον τουρισμό που διοργάνωσε ο δήμος Αθηναίων. Ο κ. Δούκας την προσκάλεσε και εκείνη ανταποκρίθηκε. Εάν αυτό αποτελεί ένα πρώτο βήμα να αμβλυνθούν οι αντιθέσεις και να λειτουργήσουν και ως εσωκομματικό “δίδυμο”, μένει να φανεί. Ίσως είναι πρόωρο, όμως δηλώνει την κινητικότητα που υπάρχει στο ΠΑΣΟΚ.

«Η κατάσταση δεν αλλάζει με συμβατικές κινήσεις. Οι όροι της κομματικής ζωής στην εποχή μας έχουν αλλάξει. Διαδίκτυο, νέοι τρόποι επικοινωνίας και συμμετοχής, είναι πλέον αναγκαίες. Η επιτυχής πορεία από εδώ και πέρα προς το Συνέδριο προϋποθέτει τακτικές με ημερομηνίες με συνεδριάσεις της Πολιτικής Γραμματείας με ατζέντα και συγκεκριμένο χρόνο» σημείωσε η Άννα Διαμαντοπούλου και επισήμανε πως «το συνέδριο πρέπει να έχει χαρακτηριστικά Ιδρυτικού Συνεδρίου».

Πρόσθεσε πως θα πρέπει «να χαράξει το αφήγημα του ΠΑΣΟΚ του 2025, ενός κόμματος που πάνω απ’ όλα βάζει τη χώρα. Ενός κόμματος που δρα μέσα σε έναν κόσμο γεωπολιτικών ανακατατάξεων, με οραματική πρόταση για τη θέση της Ελλάδας στην ΕΕ και διεθνώς, σε μια εποχή τεχνολογικής επανάστασης που απαιτεί νέα βίβλο εργασιακών και κοινωνικών δικαιωμάτων, τεράστιων ανισοτήτων που χρειάζονται νέα εργαλεία αναδιανομής και κίνητρα για παραγωγή, και πράσινης μετάβασης, όπου νερό και ενέργεια είναι τα μεγάλα στοιχήματα».

Η Άννα Διαμαντοπούλου υπογράμμισε πως «το ΠΑΣΟΚ πρέπει να επανατοποθετήσει τη Σοσιαλδημοκρατία ως τη μόνη δύναμη που μπορεί να συνδυάσει ανάπτυξη με δικαιοσύνη, τεχνολογική πρόοδο με κοινωνική συνοχή, πράσινη μετάβαση με ευκαιρίες για όλους. Ιστορικά αλλά και σήμερα είναι η μονή ιδεολογία που αφορά τους πολλούς που προσαρμόζεται στις νέες συνθήκες και έχει να επιδείξει κυβερνήσεις με τα μεγαλύτερα επιτεύγματα στη πολιτική ιστορία. Αυτή πρέπει να είναι η βάση μας πάνω στην οποία θα στηθεί το αφήγημα του Συνεδρίου».

Σε άλλο σημείο της ομιλίας της ξεκαθάρισε πως «δεν πρέπει να βρεθούμε ούτε στην αυλή της Νέας Δημοκρατίας, με τις συντηρητικές και επικίνδυνες αντιλήψεις, ούτε στη μικρή θάλασσα των κομματιδίων του ΣΥΡΙΖΑ. Το ΠΑΣΟΚ είναι ο αυτόνομος πυλώνας της σύγχρονης Ευρωπαϊκής Σοσιαλδημοκρατίας στην Ελλάδα. Για να το πετύχουμε, χρειάζεται έκφραση όλων των απόψεων. Η διαφορετικότητα και η πολυσυλλεκτικότητα είναι πηγή δύναμης, όχι απειλή. Αυτή η διαφορετικότητα κάνει ένα κόμμα μεγάλο. Όταν υπάρχουν προτάσεις για τη χώρα και όχι απλώς για προσωπική διαφοροποίηση και όταν υπάρχουν κανόνες που τις σεβόμαστε όλοι, τότε πράγματι «αφήνουμε τα λουλούδια να ανθίσουν». Η διαφωνία δεν είναι εσωστρέφεια και η ενότητα δεν επιβάλλεται. Είναι αποτέλεσμα πολιτικής σύνθεσης και σεβασμού».

Τόνισε, μεταξύ άλλων των «το δεύτερο μεγάλο ζητούμενο είναι να μιλήσουμε για το κόμμα του 2025, για το κόμμα του 21ου αιώνα. Ενα κόμμα συλλογικό, με λειτουργικά όργανα και δημοκρατικό τρόπο λήψης αποφάσεων. Να οργανωθούν θεματικές ολομέλειες με ουσία:
– για τον αγροτικό τομέα και την παραγωγή,
– για την οικονομία και τη φορολογία,
– για το κοινωνικό κράτος και την εργασία,
– για την πράσινη ανάπτυξη και τη νέα γενιά.

Να υπάρξει ζωντανός διάλογος που θα ενεργοποιήσει τη βάση και θα δώσει ξανά ρόλο στα μέλη και τους φίλους. Να συζητήσουμε τι σημαίνει σήμερα πολιτικό όργανο, ποιος είναι ο ρόλος της ηγεσίας και πώς συνδιαμορφώνονται οι αποφάσεις.

Η Άννα Διαμαντοπούλου σημείωσε ακόμα πως «όσον αφορά τα ζητήματα της επικαιρότητας είναι σημαντικό ότι υπάρχει ομοφωνία σε ό,τι αφορά στην αυτονομία του ΠΑΣΟΚ, την ανάγκη να συνομιλεί και να συνεργάζεται με κόμματα, φορείς, κοινωνικές ομάδες, αλλά ο στόχος μας είναι σαφής για τα εκλογές και την αυτόνομη κάθοδο μας».

“Θα ήταν πολύτιμη μία συμμετοχή του στο ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ”, είπε στην Επόμενη Μέρα του Action24 η επικεφαλής του πολιτικού σχεδιασμού του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Το σενάριο αναφέρει ότι ο Νίκος Ανδρουλάκης δέχεται εισηγήσεις να προτείνει κάτι τέτοιο στον κ. Βενιζέλο. Εκ πρώτης όψεως, ο τελευταίος δεν έχει κάποια τέτοια πρόθεση, και προτιμά να παραμείνει εκτός κεντρικής σκηνής, ίσως για να εξαντλήσει τις πιθανότητες ενός άλλου σημαντικότερου ρόλου σε μία κυβέρνηση εθνικής ενότητας.

Σε κάθε περίπτωση, το “πράσινο φως” της Άννας Διαμαντοπούλου αποτελεί και έμμεσο μήνυμα.

Η Άννα Διαμαντοπούλου δεν ακολούθησε την τακτική άλλων στελεχών κοντά στον Νίκο Ανδρουλάκη που μίλησαν ειρωνικά ή επιθετικά για την προσχώρηση Λοβέρδου στη Ν.Δ. Έθεσε, μάλιστα, το ζήτημα για τη δημοσιοποίηση της επιστολής που έστειλε ο πρώην υπουργός (στην ηγεσία του κόμματος) κατά την αποχώρησή του από το ΠΑΣΟΚ. Γιατί; Γνωρίζει η κ. Διαμαντοπούλου το περιεχόμενο της επιστολής και το αξιολογεί ως σημαντικό; Η παρέμβαση έχει ενδιαφέρον.

Ο κόσμος που τον υποστήριξε νιώθει προδομένος, συνέχισε η Άννα Διαμαντοπούλου, διότι ο κύριος Λοβέρδος δεν έχει δώσει πειστικές πολιτικές εξηγήσεις για την απόφασή του να προσχωρήσει στη Νέα Δημοκρατία – κάτι που, όπως επισήμανε, οφείλει να κάνει.

«Ο κ. Λοβέρδος δεν είναι ένας πολιτικός, ένας απλός βουλευτής ή ένα πολιτικό στέλεχος. Είναι ένας άνθρωπος που διεκδίκησε δύο φορές την αρχηγία του ΠΑΣΟΚ και με πολύ σοβαρό τρόπο.

Είχε 25%, δηλαδή το 1/4 των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ τον ψήφισε. Και η απάντηση “γιατί έφυγε” δεν δόθηκε ποτέ καθαρά», τόνισε – «Πρέπει να δοθεί η επιστολή στη δημοσιότητα. Ο κόσμος δεν πιστεύει πια». Η ίδια εκτίμησε πάντως ότι η μεταγραφή δεν θα κάνει κακό στο ΠΑΣΟΚ, καθώς «ο συγκεκριμένος πολιτικός έχει διαχωρίσει τη θέση του με πολύ καυστικό τρόπο, χωρίς όμως να εξηγήσει τα πολιτικά επιχειρήματα. Πολλές φορές, αυτού του είδους οι πολιτικές επιλογές, φέρνουν ακριβώς τα αντίθετα αποτελέσματα».

Λίγο νωρίτερα, ο πρώην υπουργός και νυν στέλεχος της ΝΔ είχε δηλώσει πως δεν θα απαντήσει στα σχόλια από το πρώην κόμμα του: «Δεν θα απαντήσω σε έναν πολιτικό χώρο που μου απευθύνεται με ταραχή. Δεν είναι σωστό να απαντήσω ούτε θα ανοίξω βεντέντα. Κάνω μία καινούργια αρχή και μιλάω πολιτικά και με σοβαρότητα».

«Τα Τέμπη δημιούργησαν ένα σοβαρό ζήτημα σε όλα τα κόμματα που είχαν κυβερνήσει. Οι υπογραφές για την την πρόταση δυσπιστίας χρησιμοποιήθηκαν για να αποκαλέσουν το ΠΑΣΟΚ ουρά της κ. Κωνσταντοπούλου… Είναι μια σειρά θεμάτων, που πρέπει να συζητήσουμε και μετά το Πάσχα θέλουμε ένα καινούργιο πρόγραμμα για το ΠΑΣΟΚ σε όλα τα επίπεδα», πρόσθεσε.

«Όλοι οι υποψήφιοι πρόεδροι μίλησαν για αυτοδύναμη πορεία του ΠΑΣΟΚ. Όλα τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ μιλούν για εκλογική αυτονομία, αλλά βεβαίως όπου χρειαστεί να κάνουμε κοινωνικές και κοινοβουλευτικές συνεργασίες.
Αφού το ΠΑΣΟΚ είπε όχι στην πρόταση συνεργασίας με τον ΣΥΡΙΖΑ, δεν υπάρχει πλέον πρόταση στο τραπέζι. Το ΠΑΣΟΚ θα πάει μόνο του στις εκλογές».

«Κανένα κόμμα δεν μπορεί να απαντήσει για το αποτέλεσμα των εκλογών. Έχουμε 2 χρόνια μπροστά μας να σταματήσουμε την εσωτερική φαγωμάρα, να δουλέψουμε και να πετύχουμε τον στόχο που έχουμε βάλει. Η Διαμαντοπούλου μιλάει ως στέλεχος του ΠΑΣΟΚ που έχει μια γραμμή απο την οποία δεν αποστασιοποιείται κανένας. Κανένα ΠΑΣΟΚ δε θέλει να “αυτοκτονήσει”, λέγοντας ότι θα συγκυβερνήσει με τη ΝΔ».

Ωστόσο, διευκρίνισε πως αυτή η απόφαση ισχύει για τις εκλογές και πως μετά θα είναι μία άλλη μέρα, ανάλογα του αποτελέσματος.

Για τους δασμούς του Ντόναλντ Τραμπ

«Μας αφορά εξαιρετικά και άμεσα το θέμα των δασμών και καλό είναι να μην επαναλάβουμε τα λάθη του παρελθόντος. Τα προβλήματα δεν έχουν να κάνουν μόνο με τις άμεσες εξαγωγές μας, αλλά με το συνολικό πρόβλημα που δημιουργείται σε παγκόσμιο επίπεδο, θα έχουμε προβλήματα και σε άλλες εξαγωγές όπως το αλουμίνιο, ο χάλυβας… Δεν ξέρουμε το μέγεθος του προβλήματος, εμείς όμως χρειαζόμαστε την ασπίδα της ΕΕ.
Ο 21ος αιώνας είναι ο αιώνας της Ασίας κι έχει σημασία και για την Ευρώπη και για την Ελλάδα να στρέψουμε την πολιτική μας και προς αυτές τις χώρες σε τομείς όπως τα πανεπιστήμια, το εμπόριο κι η τεχνολογία.
Η Ε.Ε. το πάει καλά, κατήρτισε κατάλογο κι άφησε ανοιχτό το θέμα της διαπραγμάτευσης. Είναι σοβαρό το θέμα μεταξύ Κίνας και Αμερικής. Η Κίνα θα κάνει στροφή στην Ευρώπη μετά την Αμερική. Η Ε.Ε. πρέπει να ωθήσει το θέμα της προστασίας των βιομηχανιών της… φανταστείτε να έχουμε προϊόντα από την Κίνα χαμηλής ποιότητας και τιμής που θα εξοντώσουν τις ελληνικές επιχειρήσεις…».

Ήδη, στέλνει τα πρώτα μηνύματα μέσω της συνέντευξης που παραχώρησε στο “Πρώτο Θέμα”, όπου, μεταξύ άλλων, διατυπώνει κριτική κατά του προέδρου του κόμματος για “μονοθεματική αντιπολίτευση με τα Τέμπη”. Πληροφορούμαστε ότι η αιχμή προκάλεσε αντίδραση στο επιτελείο του Νίκου Ανδρουλάκη, απ΄ όπου της θυμίζουν όλες τις πρωτοβουλίες που έχει λάβει εσχάτως η Χαριλάου Τρικούπη, όπως για παράδειγμα η πρόταση για την στεγαστική κρίση.

Η κ. Διαμαντοπούλου διαφωνεί κατηγορηματικά με σενάρια που συζητώνται εντός του ΠΑΣΟΚ περί διαλόγου με τον ΣΥΡΙΖΑ, ακόμα και με τη Ζωή Κωνσταντοπούλου, και σε συνομιλητές της λέει ότι ο χειρισμός της πρόσφατης πρότασης δυσπιστίας και το γεγονός ότι δημιουργήθηκαν εντυπώσεις σύγκλισης με την Πλεύση Ελευθερίας ήταν λάθος.

Ίσως, ωστόσο, το πιό ενδιαφέρον είναι το μήνυμα που στέλνει προσωπικά στον πρόεδρο του κόμματος: “Θα είναι πολύ κρίσιμη και υπαρξιακή στιγμή για το ΠΑΣΟΚ εάν πάει άσχημα στις εκλογές”. Και ο νοών νοείτο…

Οι πληροφορίες θέλουν το Νίκο Ανδρουλάκη να έχει αποσαφηνίσει πως στις επόμενες εκλογές δεν θα πολιτευθεί στη Θεσσαλονίκη και ως εκ τούτου δεν θα κρατήσει εκεί την έδρα που του αναλογεί ως πρόεδρος του κόμματος. Άρα, το ΠΑΣΟΚ ελπίζει να εκλέξει έναν, ίσως και δύο -στην καλύτερη περίπτωση-, βουλευτές. Όμως, εκτός της κ. Θρασκιά, υπάρχει και το “φλερτ” του -επίσης προερχόμενου από τον ΣΥΡΙΖΑ και μη προσχωρήσαντα στο κόμμα του κ. Κασσελάκη- Πέτρου Παππά. Αυτή θα είναι η επόμενη ανακοίνωση ένταξης στην Κ.Ο του ΠΑΣΟΚ, ώστε αισίως να φτάσει τους 33 βουλευτές.

Για τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, η Α’ Θεσσαλονίκης θα είναι πεδίο σύγκρουσης της κεντροαριστεράς, καθώς εκεί ο ΣΥΡΙΖΑ εκλέγει δύο δυνατά ονόματα: την Κατερίνα Νοτοπούλου, και τον (κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο) Χρήστο Γιαννούλη. Διαθέτει, δε, αρκετά ισχυρό ψηφοδέλτιο που ίσως ενισχυθεί περαιτέρω με την συμμετοχή και πρώην βουλευτών που προσχώρησαν στη Νέα Αριστερά.

Η υπόσχεση Ανδρουλάκη να μείνει …μακριά από τη Θεσσαλονίκη ως υποψήφιος, δίνει ελπίδες στη Ράνια Θρασκιά και τον Πέτρο Παππά. Υπάρχουν, ωστόσο, δύο “προβλήματα”.

Πρώτον, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ πρέπει να βρει τρόπο να αφήσει εκτός ψηφοδελτίου τον Χάρη Καστανίδη, ο οποίος εάν είναι υποψήφιος, μάλλον παίρνει την έδρα …από τα αποδυτήρια. Οι δεσμοί του με το εκλογικό σώμα είναι πολύ ισχυροί και δεν αλλοιώθηκαν -ίσως ενισχύθηκαν- από την σταθερή αλλά καθαρά πολιτική κριτική που ασκεί στην ηγεσία. Ο πρώην υπουργός είναι ένθερμος υποστηρικτής της συνεργασίας των προοδευτικών δυνάμεων και δεν έχει αποσαφηνίσει εάν επιθυμεί να είναι εκ νέου υποψήφιος, ωστόσο ο κ. Ανδρουλάκης αναζητεί “αφορμή” για να τον θέσει εκτός εκλογικού προγραμματισμού.

Δεύτερον, την Α’ Θεσσαλονίκης φαίνεται πως προτιμά για να κατέλθει ως υποψήφια η Άννα Διαμαντοπούλου. Αν και η Κοζάνη είναι το παραδοσιακό προπύργιό της, στη συμπρωτεύουσα διαθέτει αρκετά δυναμικό δίκτυο υποστηρικτών και ίσως ενισχυθεί από γνωστούς “μεγαλοπαράγοντες” του ΠΑΣΟΚ. Λέγεται ότι σημαντικό ρόλο θα παίξει ο δήμαρχος Στέλιος Αγγελούδης, πάντοτε σε ανοικτή γραμμή με τον Ευάγγελο Βενιζέλο, με τον οποίο τον συνδέει ισχυρή πολιτική φιλία 25αετίας.

Μία υποψηφιότητα της κ. Διαμαντοπούλου θα εκμηδενίσει εκ των πραγμάτων τις φιλοδοξίες της κ. Θρασκιά και του κ. Παππά, ως εκ τούτου δεν θα είναι εύκολο να εξαργυρώσουν την “επιταγή” του προέδρου του κόμματος. Εάν είναι υποψήφιος και ο κ. Καστανίδης, τα πράγματα δυσκολεύουν πολύ περισσότερο.

Το πρώτο απ΄ αυτά, τις επόμενες εβδομάδες, θα είναι, αναμφίβολα, η εκλογή νέου Προέδρου της Δημοκρατίας. Εν αναμονή της ανακοίνωσης του ονόματος που θα προτείνει ο Κυριάκος Μητσοτάκης, στη Χαριλάου Τρικούπη εκτιμούν πως εφόσον αυτό προέλθει από τον χώρο της κεντροαριστεράς, αφενός θα δοθεί η ευκαιρία για συναίνεση και υπερψήφιση της πρωθυπουργικής επιλογής, αφετέρου θα φανεί ότι το ΠΑΣΟΚ είναι πλέον κυβερνητική δύναμη αφού θα καταστεί εφικτό να επιβάλλει, εμμέσως, κορυφαίο παράγοντα που να προέρχεται από τον δικό του χώρο.

Την αρχή έκανε ο ίδιος ο πρόεδρος του κόμματος όταν έκανε λόγο, εμμέσως αλλά σαφώς, για πρόσωπο που να ενώνει, στη συνέχεια, όμως, ήταν ο εκπρόσωπος Τύπου του κόμματος Κώστας Τσουκαλάς που δήλωσε, δύο φορές, ότι ο νέος ΠτΔ πρέπει να προέρχεται από την αντίπαλη παράταξη, ήτοι από την κεντροαριστερά. Ακολούθησε, η Άννα Διαμαντοπούλου που βρίσκεται πλέον πολύ κοντά στο Νίκο Ανδρουλάκη, η οποία επισήμανε την ανάγκη η επιλογή του προσώπου που θα αποτελέσει τον επόμενο Πρόεδρο της Δημοκρατίας «να συμβολίζει την εθνική ενότητα». Όπως είπε στο MEGA «δεν είναι ο χώρος συγκρούσεων ούτε ο χώρος μικροκομματικής ανάδειξης η επιλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας. Σύμφωνα με το Σύνταγμα, την πρωτοβουλία την έχει αυτός που έχει την κοινοβουλευτική πλειοψηφία».
Κατά την ίδια, «ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει μεγάλη ευθύνη στο να δημιουργήσει συναινετική διαδικασία και πρόταση ώστε το κοινοβούλιο και το έθνος να ενωθεί στο πρόσωπο του Προέδρου της Δημοκρατίας».

Η κ. Διαμαντοπούλου διατηρεί στενή σχέση με τον Ευάγγελο Βενιζέλο και φαίνεται πως η αναφορά της αποτελεί “φωτογραφία” του πρώην προέδρου του κόμματος και αντιπροέδρου της συγκυβέρνησης της Ν.Δ με το ΠΑΣΟΚ.

Με μία τέτοια επιλογή, πολύ περισσότερο με τη συγκεκριμένη, το ΠΑΣΟΚ θα συναινούσε στην προεδρική εκλογή και κατά ορισμένους αυτό ίσως άνοιγε ακόμα και τον δρόμο για κυβέρνηση “μεγάλου συνασπισμού”, υπό προϋποθέσεις, εάν κανένα κόμμα δεν εξασφαλίσει -κάτι μάλλον βέβαιο με τα σημερινά δεδομένα- αυτοδυναμία στις επόμενες εκλογές. Βεβαίως, υπάρχουν κι άλλα πρόσωπα που θεωρητικά πληρούν τις προϋποθέσεις, όπως, για παράδειγμα, του πρωθυπουργού της μικρής οικουμενικής, Λουκά Παπαδήμου. Ή του διοικητή της ΤτΕ Γιάννη Στουρνάρα, αν και συγκεντρώνει σχετικά μικρές πιθανότητες ακριβώς επειδή είναι ο κεντρικός τραπεζίτης της χώρας.