Για τα αποτελέσματα της κάλπης τονίζει πως «δεν διέλυσαν μόνο τις πομφόλυγες στο μυαλό της ηγετικής ομάδας, επέσυραν και την σφοδρή και απόλυτα δικαιολογημένη αντίδραση του συνόλου σχεδόν της κοινοβουλευτικής ομάδας και του στελεχιακού δυναμικού». «5 στελέχη αμφισβήτησαν ευθέως την ικανότητα του Ν. Ανδρουλάκη να παραμείνει Πρόεδρος, διατεινόμενοι ο καθένας ότι είναι καλύτεροι» σημειώνει προσθέτοντας πως πιστεύει ότι η συντριπτική πλειοψηφία μεταξύ αυτών θα ήταν πολύ καλύτεροι του Νίκου.

Για τον β’ γύρο αναφέρει πως «εκ του αποτελέσματος η μόνη επιλογή είναι ο Χάρης Δούκας. Ένα στέλεχος που διακρίθηκε από την εκλογική του νίκη στον Δήμο Αθηναίων, νικώντας τον εκλεκτό του καθεστώτος Μητσοτάκη, Κ. Μπακογιάννη», αν και προσωπικά θα προτιμούσε «κάποιον Βουλευτή μας, να είναι στη Βουλή και να δίνει μάχες με τον Μητσοτάκη πρόσωπο με πρόσωπο». Ωστόσο, λέει πως «τις ίδιες αμφιβολίες είχα και όταν έγινε Πρόεδρος ο Ανδρουλάκης, αλλά η παρουσία του Μ. Κατρίνη ως Προέδρου της Κοινοβουλευτικής Ομάδας ήταν επαρκέστατη».

Εν κατακλείδι, σημειώνει πως τον καλύπτει απόλυτα η δήλωση του πρώην Προέδρου Κ. Σημίτη. «Ότι τώρα έχουμε μία ευκαιρία και οι ευκαιρίες δεν είναι άπειρες. Ας δώσουμε μία ευκαιρία στον Χάρη Δούκα να ηγηθεί του ΠΑΣΟΚ- Κινήματος Αλλαγής, για να κάνουμε όχι ένα ακόμα μικρό βήμα, αλλά ένα άλμα μπροστά. Ένα άλμα που περιμένει από εμάς όλος ο Ελληνικός Λαός».

Αναλυτικά η ανάρτηση:

«Στις Ευρωεκλογές του Ιουνίου αναδείχθηκε το πρόβλημα του ΠΑΣΟΚ. Η στρατηγική μας ηττήθηκε κατά κράτος. Η επιλογή του μικρού, κλειστού και φοβικού κόμματος δεν απέδωσε τους αναμενόμενους καρπούς στην κάλπη. Παρ’ όλο ότι υπήρχε ακόμα μια μικρή άνοδος των ποσοστών του Κινήματος, η απουσία πειστικής εναλλακτικής πρότασης εξουσίας απέναντι στην Νέα Δημοκρατία εμπόδισε την ανάδειξη του ΠΑΣΟΚ ως αντίπαλο δέος στον Κ. Μητσοτάκη και το κόμμα του.

Οι λόγοι είναι λίγο πολύ γνωστοί. Το προσωπικό επικοινωνιακό έλλειμμα του Ν. Ανδρουλάκη συνδυάστηκε με την αποξένωση του ιδιαίτερα αξιόλογου και αποδεδειγμένα αξιόμαχου στελεχιακού δυναμικού του ΠΑΣΟΚ. Του καλύτερου πολιτικού προσωπικού που διαθέτει η χώρα κατά γενική ομολογία. Ενός πραγματικού πολιτικού υπερόπλου, που δεν χρησιμοποιήθηκε ποτέ τα τελευταία 3 χρόνια. Αλήθεια, πως μπορείς να είσαι Πρόεδρος, αν δεν εμπιστεύεσαι τα σύνολο των στελεχών σου και δεν τους δίνεις ρόλους;

Αντίθετα ακολουθήθηκε η στρατηγική του ώριμου φρούτου: ο ΣΥΡΙΖΑ θα διαλυθεί και μείνουμε μόνοι ως αντίπαλο δέος της Νέας Δημοκρατίας κι όταν βαρεθεί η κοινωνία τον Κ. Μητσοτάκη, θα επιλέξει νομοτελειακά τον Ν. Ανδρουλάκη για Πρωθυπουργό. Τόσο πολύ είχε πιστέψει η ηγετική ομάδα το αφήγημα της που υποστήριζαν ότι, για αρχή, στις Ευρωεκλογές θα ήμασταν δεύτερο κόμμα και μετά πολύ σύντομα Κυβέρνηση. Τόσο απλά, τόσο ονειρικά, τόσο άκοπα.

Τα αποτελέσματα της κάλπης δεν διέλυσαν μόνο τις πομφόλυγες στο μυαλό της ηγετικής ομάδας, επέσυραν και την σφοδρή και απόλυτα δικαιολογημένη αντίδραση του συνόλου σχεδόν της κοινοβουλευτικής ομάδας και του στελεχιακού δυναμικού.

Έτσι φτάσαμε στην εκλογική αναμέτρηση της 6ης Οκτώβρη, όπου 5 στελέχη αμφισβήτησαν ευθέως την ικανότητα του Ν. Ανδρουλάκη να παραμείνει Πρόεδρος, διατεινόμενοι ο καθένας ότι είναι καλύτεροι. Προσωπικά πιστεύω ότι η συντριπτική πλειοψηφία μεταξύ αυτών θα ήταν πολύ καλύτεροι του Νίκου. Έτσι δημιουργήθηκε ένα άτυπο δίπολο μεταξύ αυτών που θα ήθελαν να παραμείνει Πρόεδρος ο Ν. Ανδρουλάκης και αυτών που ήθελαν αλλαγή ηγεσίας.

Φτάνοντας όμως στον δεύτερο γύρο της Κυριακής, βλέπουμε ότι δεν είναι τόσο έντονη η επιθυμία αλλαγής ηγεσίας, άμεσα, αλλά αφήνεται να εννοηθεί ότι θα μπορούσε να παραμείνει στην θέση του ο εν ενεργεία Πρόεδρος, μέχρι την επόμενη οριστική πλέον απομάκρυνση του, προφανώς στις επόμενες εθνικές εκλογές. Εξυπακούεται ότι με αυτό το σκεπτικό, τα σχέδια για κυριαρχία στην πολιτική ζωή του τόπου θα παραμείνουν όνειρα. Το χειρότερο όμως είναι ότι διαιωνίζεται με αυτόν τον τρόπο η λογική του μικρού κόμματος, με την προσδοκία ότι το 2027 θα γίνει η αλλαγή ηγεσίας που θεωρητικά όλοι επαγγέλονταν άμεσα και η οποία θα ήταν ενωτική, περιεκτική και θα απογείωνε το ΠΑΣΟΚ. Μέχρι τότε βέβαια θα έχουμε δώσει το φιλί της ζωής σε έναν ημιθανή ΣΥΡΙΖΑ, για να επανακάμψει ως αξιόλογη πολιτική δύναμη και να μας ανταγωνίζεται για την κυριαρχία στην Αντιπολίτευση και φυσικά η Νέα Δημοκρατία και ο Κ. Μητσοτάκης προσωπικά μπορούν και ήδη έχουν ξεκινήσει να κάνουν σχέδια για μια 3η τετραετία διακυβέρνησης του τόπου, με ακόμα πιο ολέθρια για την χώρα αποτελέσματα.

Μπαίνει λοιπόν το ερώτημα: ποια είναι η εναλλακτική επιλογή που έχουμε; Εκ του αποτελέσματος η μόνη επιλογή είναι ο Χάρης Δούκας. Ένα στέλεχος που διακρίθηκε από την εκλογική του νίκη στον Δήμο Αθηναίων, νικώντας τον εκλεκτό του καθεστώτος Μητσοτάκη, Κ. Μπακογιάννη. Θα αναρωτηθούν κάποιοι, είναι αυτό αρκετό; Είναι έτοιμος ο Χάρης για τον ρόλο του Προέδρου και αυριανού Πρωθυπουργού; Δεν κρύβω ότι τις ίδιες ανησυχίες είχα κι εγώ. Προσωπικά θα προτιμούσα κάποιον Βουλευτή μας, να είναι στη Βουλή και να δίνει μάχες με τον Μητσοτάκη πρόσωπο με πρόσωπο. Τις ίδιες αμφιβολίες είχα και όταν έγινε Πρόεδρος ο Ανδρουλάκης, αλλά η παρουσία του Μ. Κατρίνη ως Προέδρου της Κοινοβουλευτικής Ομάδας ήταν επαρκέστατη. Το ίδιο λοιπόν μπορεί να συμβεί και τώρα, άλλωστε το ΠΑΣΟΚ διαθέτει εξαιρετικά κοινοβουλευτικά στελέχη. Έτσι το ΠΑΣΟΚ θα φαίνεται ως μια ισχυρή ομάδα, με ισχυρή κοινοβουλευτική παρουσία και με έναν Πρόεδρο που σε επίπεδο κοινωνίας θα έρθει πιο κοντά σε κοινωνικά στρώματα και παραγωγικούς φορείς, που επιθυμούν αναδιανομή του εισοδήματος υπέρ των πολλών από τα διάφορα καρτέλ που απροκάλυπτα στηρίζει η κυβέρνηση της ΝΔ, ενίσχυση του διαλυμένου ΕΣΥ και συνολικά του Κοινωνικού Κράτους, αναζωογόνηση της υπαίθρου και των αγροτικών περιοχών και σοβαρή αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης που επιδεινώνεται κάθε χρόνο επικίνδυνα στη χώρα μας.

Μα, όντως μπορεί ο Χάρης να κάνει όλα αυτά, θα πουν πάλι κάποιοι. Από όσο τον έχω γνωρίσει δείχνει πιο ενωτικός, πιο ανθρώπινος, δείχνει να πιστεύει αυτά που λέει. Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι δείχνει να θέλει να ταράξει τα λιμνάζοντα νερά, να δημιουργήσει πολιτικά γεγονότα και κυρίως να πιστεύει στην λειτουργία του μεγάλου κόμματος. Ενός μεγάλου κόμματος που δεν θα λειτουργεί ως μια οργανωτική πυραμίδα νομής της εξουσίας, αλλά ως ένα εργαστήρι παραγωγής πολιτικής, ως ένας χώρος συνάντησης στελεχών του ΠΑΣΟΚ και εκπροσώπων της κοινωνίας, που μέσα από εποικοδομητικό διάλογο, θα διαμορφώνονται κοινές πολιτικές θέσεις και πρόγραμμα που θα εκφράζει τους πολλούς. Γιατί είναι πολύ διαφορετικό, συντρόφισσες και σύντροφοι, να λέμε εμείς στο ΠΑΣΟΚ, Ελληνικέ Λαέ έχουμε την λύση στα προβλήματα σου και είναι πολύ διαφορετικό οι κοινωνικοί φορείς και εκπρόσωποι των πολιτών να πουν, ότι το ΠΑΣΟΚ- Κίνημα Αλλαγής έχει το καλύτερο κυβερνητικό πρόγραμμα, επειδή το έχουμε συνδιαμορφώσει μαζί τους.

Εν κατακλείδι, με καλύπτει απόλυτα η δήλωση του πρώην Προέδρου μας Κ. Σημίτη. Ότι τώρα έχουμε μία ευκαιρία και οι ευκαιρίες δεν είναι άπειρες. Ας δώσουμε μία ευκαιρία στον Χάρη Δούκα να ηγηθεί του ΠΑΣΟΚ- Κινήματος Αλλαγής, για να κάνουμε όχι ένα ακόμα μικρό βήμα, αλλά ένα άλμα μπροστά. Ένα άλμα που περιμένει από εμάς όλος ο Ελληνικός Λαός. Ένα άλμα για να αναπνεύσει ξανά η χώρα, απαλλαγμένη από το καθεστώς Μητσοτάκη. Στο κάτω κάτω της γραφής ο Χάρης Δούκας είναι αυτός που το έχει πετύχει ήδη μία φορά».

Το τελευταίο εσωκομματικό θερμό επεισόδιο έχει ως εξής.

Ο γραμματέας της ΚΕ Α. Σπυρόπουλος, μιλώντας στον ΑΝΤ1, ρωτήθηκε για το μπαράζ αποχωρήσεων από τα ψηφοδέλτια (Γάκης, Πετρουλάκης, Χρυσοφάκης, Λιβάνης) και απάντησε επιθετικά και προσβλητικά: «Εμείς δεν θέλουμε να βρεθούμε μπροστά σε άλλους Πάτσηδες και κάνουμε μία αξιολόγηση αυτών που καταθέτουν υποψηφιότητα για να είναι βουλευτές με το ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής. Μερικές περιπτώσεις που αναδεικνύουν τα φιλοκυβερνητικά μέσα είναι άνθρωποι που αξιολογήθηκαν αρνητικά. Μετατρέπουν την απόρριψη σε αποχώρηση. Καταλαβαίνετε που έχει φτάσει η κατρακύλα της Νέας Δημοκρατίας και του κ. Μητσοτάκη».

Ο Ανδρέας Τσούνης, σύζυγος της Φώφης Γεννηματά, εξέφρασε την ενόχλησή του με μια ανάρτηση:

Εντελώς άστοχη η τοποθέτηση του γραμματέα. Δεν μπορεί να αφήνει υπονοούμενα ηθικής τάξης για όσους κατέθεσαν αιτήσεις υποψηφιότητας. Επειδή γνωρίζω τους ανθρώπους που αποχώρησαν από τα ψηφοδέλτια, δεν τιμά ούτε τους ίδιους ούτε το κόμμα αυτό που λέει.

Κάποιοι ήταν και στις προηγούμενες εκλογές υποψήφιοι. Ποιοι είναι οι εν δυνάμει Πάτσηδες; Ο Γάκης, ο Πετρουλάκης, ο Χρυσοφάκης; Αν ξέρει κάτι παραπάνω ο γραμματέας πρέπει να κινήσει τις διαδικασίες για διαγραφή τους κι από απλά μέλη του κόμματος.

Την άποψη του Ανδρέα Τσούνη συμμερίζονται βουλευτές και στελέχη του ΠΑΣΟΚ παρόλο που απέφυγαν τη σύγκρουση με τον στενότερο συνεργάτη του Ν. Ανδρουλάκη.

Το τελευταίο διάστημα το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ ακούγεται μόνο για αρνητικούς λόγους: Τη μια οι αποχωρήσεις υποψήφιων βουλευτών από τα ψηφοδέλτια, την άλλη οι εσωκομματικές αντιδράσεις για την τρανσφοβική ανάρτηση της γραμματέως εθελοντισμού Κ. Λάσπα, στην οποία ανέθεσε ρόλο ο ίδιος.

Όλα αυτά δημιουργούν εκνευρισμό στο επιτελείο του Ν. Ανδρουλάκη που προσπαθεί να αλλάξει την ατζέντα, προβάλλοντας προγραμματικές θέσεις και ασκώντας κριτική στην κυβέρνηση, χωρίς να υπάρχει ουσιαστικό αποτέλεσμα επικοινωνιακά.

Πολύ περισσότερο όταν οι τελευταίες δημοσκοπήσεις δείχνουν το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ να πλησιάζει σε μονοψήφιο ποσοστό, έχοντας χάσει σε κάθε περίπτωση τη δυναμική που απέκτησε μετά τον θάνατο της Φ. Γεννηματά και την εκλογή του Ν. Ανδρουλάκη στην ηγεσία.

Ο Νίκος Ανδρουλάκης εμφανίζεται ψύχραιμος και σίγουρος ότι η κάμψη είναι προσωρινή και αναστρέψιμη. Ωστόσο, βουλευτές και στελέχη εκφράζουν την αγωνία τους για την εκλογική προοπτική του κόμματός τους, θεωρούν ότι έχουν γίνει σοβαρά λάθη από την ηγετική ομάδα και δεν έχουν εμπιστοσύνη ότι στη στρατηγική που θα ακολουθηθεί μέχρι τις κάλπες.

Η γκρίνια δεν εκφράζεται δημόσια, για την ώρα, επειδή κανείς δεν θέλει να χρεωθεί την ευθύνη για πρόκληση εσωκομματικού προβλήματος. Όμως τα γεύματα και τα δείπνα ζυμώσεων για την επόμενη μέρα των εκλογών πυκνώνουν και διαρκούν όλο και περισσότερες ώρες.

Ανάρτηση του συζύγου της Φώφης Γεννηματά, Ανδρέα Τσούνη στο Facebook:

Δεν καταλαβαίνω γιατί έπρεπε να υπάρχει επιλογή ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΗΜΑ ΑΛΛΑΓΉΣ από την στιγμή που το ΠΑΣΟΚ υπάρχει ως συνιστώσα στο ΚΊΝΗΜΑ ΑΛΛΑΓΗΣ. Έτσι θα υπάρχει το παράδοξο φαινόμενο ο τίτλος ΠΑΣΟΚ να εμφανίζεται και στο ΑΦΜ του καθαρού φορολογικά Κινήματος Αλλαγής και στο μαυρισμένο ΑΦΜ του ΠΑΣΟΚ. Άρα δίνουμε λαβή να μαυρίσουν και τα δύο. Αν υπήρχε δυνατότητα να ρυθμιστούν τα χρέη τότε δεν υπήρχε και λόγος να αλλάξει το όνομα. Δηλαδή η Φώφη ήταν χαζή; Δεν μπορούσε αυτή να ονομάσει το κόμμα ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΗΜΑ ΑΛΛΑΓΉΣ; Η Φώφη Γεννηματά ήταν λιγότερο ΠΑΣΟΚ; Είναι κάποιος περισσότερο ΠΑΣΟΚ από όσο ήταν η Φώφη; Μην τρελαθούμε. Ο Ν. Ανδρουλάκης είχε μιλήσει για ρύθμιση των χρεών του κόμματος μέχρι το συνέδριο. Αυτό πια έχει ξεχαστεί από όλους.
Πολιτικά όμως δεν μπορώ να καταλάβω γιατί ένας νέος άνθρωπος, όπως ο Ν. Ανδρουλάκης θέλει να ταυτιστεί η πορεία του με ένα όνομα το οποίο φέρνει ευχάριστες μνήμες στο μυαλό κάποιου ανθρώπου που είναι από 50 χρονών και πάνω. Οι νεότεροι δεν έχουν να θυμούνται κάτι ιδιαίτερο από το ΠΑΣΟΚ και είναι ακριβώς αυτό το κομμάτι του εκλογικού σώματος που υποτίθεται θέλει να απευθυνθεί η νέα ηγεσία. Με τον όρο ΠΑΣΟΚ απευθύνεσαι σε ανθρώπους της γενιάς μου και άνω. Εάν θα έπρεπε να κάνω έναν παραλληλισμό, θα ήταν σαν ο Ανδρέας Παπανδρέου να ονόμαζε το κόμμα του Ένωση Κέντρου ή ο Κωνσταντίνος Καραμανλής το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας ΕΡΕ (που και την ΕΡΕ αυτός την είχε ιδρύσει αλλά καταλάβαινε την αξία του νεωτερισμού και άλλαξε το όνομα που είχε δώσει ο ίδιος).

Άρα η Φώφη Γεννηματά έσπρωξε τον χώρο μπροστά, στο μέλλον, ο Ν. Ανδρουλάκης μας γυρνάει πίσω. Σε ένα ένδοξο παρελθόν για τους περισσότερους από εμάς που έτσι κι αλλιώς είμαστε και θα παραμείνουμε στον χώρο, για την υπόλοιπη ελληνική κοινωνία δεν παίρνω όρκο. Το μέλλον είναι άδηλο.
Θα μου πεις, έγινε πουθενά διάλογος για να ειπωθούν τέτοιες ή άλλες σκέψεις; Τα συζήτησε ή τα αποφάσισε κάποιο όργανο; Δημιουργήθηκε Οργανωτική Επιτροπή Συνεδρίου, για να αφουγκραστεί ή να διαχειριστεί τις αγωνίες των μελών και του κόσμου της Παράταξης; Νιώθω ότι είναι σαν να ζητούμε πολλά από κάποιον που είτε δεν μπορεί είτε δεν θέλει.

Νέα ανάρτηση

Σήμερα, επανέρχεται με μία ακόμα αιχμηρή ανάρτηση λέγοντας μεταξύ άλλων ότι: “Θεωρώ λοιπόν ότι ακριβώς επειδή το όνομα ΠΑΣΟΚ έχει θετική επίδραση μόνο σε εμάς που μείναμε πιστοί στον χώρο ακόμα και στα πιο δύσκολα, πέτρινα 12 τελευταία χρόνια αλλά όχι και στο υπόλοιπο εκλογικό σώμα, επειδή ακριβώς το ΠΑΣΟΚ εγκατέλειψαν, όχι τον Γ. Παπανδρέου, τον Β. Βενιζέλο, την Φ. Γεννηματά ή τον Ν. Ανδρουλάκη η επιλογή μας αύριο πρέπει να είναι το Κίνημα Αλλαγής, το κόμμα που έχει αρχίσει και αγκαλιάζει η ελληνική κοινωνία και είναι ο φορέας που μπορεί να ηγηθεί του Προοδευτικού χώρου στην Ελλάδα”.

Διαβάστε αναλυτικά την δήλωση του κ.Τσούνη:

“Την ανάγκη μετονομασίας του κόμματος και μετεξέλιξης του χώρου διέγνωσε πρώτος ο Β. Βενιζέλος το 2013 δημιουργώντας την Ελιά. Είχε προηγηθεί η δημοσκοπική κατάρρευση του ΠΑΣΟΚ στα επίπεδα του 11% τον Δεκέμβριο του 2011, η δημιουργία νέων κομμάτων που προέρχονταν από το ΠΑΣΟΚ (Κοινωνική Συμφωνία Λ. Κατσέλη-Χ. Καστανίδης, ΡΙΚΣΣΥ Α. Λοβέρδος κ.ά), η εκλογική άνοδος της ΔΗΜΑΡ του Φ. Κουβέλη στο 6,25%, η εμφάνιση του Ποταμιού που στις Ευρωεκλογές του 2014 είχε πάρει 6,6%. Αργότερα ακολούθησε η Ώρα αποφάσεων της Α. Διαμαντοπούλου. Όλα αυτά τα κόμματα διεκδικούσαν τον χώρο που καταλάμβανε στο πολιτικό στερέωμα της χώρας το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα. Το πάλαι ποτέ κραταιό κόμμα του 44% το οποίο όμως είχε εγκαταλείψει σταδιακά η κοινωνία από το 2010 και δεν έδειχνε καμία διάθεση επιστροφής σε αυτό κάτω από οποιαδήποτε ηγεσία. Την ανάγκη μετεξέλιξης του χώρου είχε δει και ο Γ. Παπανδρεόυ το 2015 ιδρύοντας το Κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών, αλλά και ο σημερινός Πρόεδρος του Κινήματος Αλλαγής Ν. Ανδρουλάκης, ο οποίος το 2016 πρότεινε την δημιουργία ενός Επινέ, με αυτοδιάλυση όλων των προαναφερόμενων κομμάτων και σχηματισμών (ακόμα και του ΠΑΣΟΚ) και τη δημιουργία ενός νέου κόμματος της Κεντροαρσιστεράς από μηδενική βάση.
Όλοι λοιπόν ανεξαιρέτως οι Πρόεδροι του ΠΑΣΟΚ την τελευταία 12ετία επιδίωξαν την δημιουργία ενός νέου κόμματος που να εκφράζει τον χώρο και να απορροφήσουν τα υπόλοιπα κόμματα που διεκδικούσαν την Κεντροαριστερά. Όλοι οι Πρόεδροι του ΠΑΣΟΚ έκαναν λάθος;
Όλες αυτές οι προσπάθειες δεν κατέληξαν πουθενά και κυρίως δεν κατάφεραν να απορροφήσουν τα υπόλοιπα κόμματα που ήθελαν να γίνουν αυτά οι ηγεμονικές δυνάμεις της Κεντροαριστεράς.
Αυτή που το κατάφερε ήταν η Φώφη Γεννηματά. Ιδρύοντας τον Σεπτέμβρη του 2015 την Δημοκρατική Συμπαράταξη και το 2017 το Κίνημα Αλλαγής που τελικά κατάφερε να μαζέψει τα σκόρπια κομμάτια του χώρου, αλλά κυρίως να απορροφήσει τα όποια άλλα κόμματα διεκδικούσαν τον χώρο της Κεντροαριστεράς, της Σοσιαλδημοκρατίας, του Προοδευτικού Κέντρου και της Ανανεωτικής Αριστεράς. Σεβόμενη την ιστορία του χώρου και των συμμετεχόντων στο Κίνημα Αλλαγής, διατήρησε όλα τα κόμματα μέσα στο Κίνημα Αλλαγής, δίνοντας τους χώρο και βήμα για να εκφράζονται. Το Κίνημα Αλλαγής κατάφερε να γίνει αποδεκτό από την ελληνική κοινωνία, να έχει ένα διακριτό πολιτικό στίγμα και κυρίως θέσεις και προτάσεις.
Θεωρώ λοιπόν ότι ακριβώς επειδή το όνομα ΠΑΣΟΚ έχει θετική επίδραση μόνο σε εμάς που μείναμε πιστοί στον χώρο ακόμα και στα πιο δύσκολα, πέτρινα 12 τελευταία χρόνια αλλά όχι και στο υπόλοιπο εκλογικό σώμα, επειδή ακριβώς το ΠΑΣΟΚ εγκατέλειψαν, όχι τον Γ. Παπανδρέου, τον Β. Βενιζέλο, την Φ. Γεννηματά ή τον Ν. Ανδρουλάκη η επιλογή μας αύριο πρέπει να είναι το Κίνημα Αλλαγής, το κόμμα που έχει αρχίσει και αγκαλιάζει η ελληνική κοινωνία και είναι ο φορέας που μπορεί να ηγηθεί του Προοδευτικού χώρου στην Ελλάδα”

Ο τελευταίος με άρθρο του στην “Εφημερίδα των Συντακτών” έκανε λόγο για “the new kid in town” όσον αφορά την δημοσκοπική άνοδο του ΚΙΝΑΛ λόγω της εκλογής του Νίκου Ανδρουλάκη.

Η παρέμβαση του Ανδρέα Τσούνη απευθύνεται προφανώς στη νέα ηγεσία του ΚΙΝΑΛ και επισημαίνει την παρακαταθήκη της Φώφης Γεννηματά για αυτόνομη πορεία με στόχο να αναδειχθεί το Κίνημα σε αντίπαλο πόλο της Δεξιάς.

Ο Ανδρέας Τσούνης αναφέρει:

Άκουγα τον επικοινωνιολόγο Γ. Λούλη το πρωί στο ραδιόφωνο και πρότεινε στον Ν. Ανδρουλάκη να μπει το Κίνημα Αλλαγής σε συγκυβέρνηση με την Νέα Δημοκρατία και τον Μητσοτάκη, στο ενδεχόμενο μη αυτοδυναμίας της ΝΔ σε δεύτερες εκλογές, χωρίς να είναι ο ίδιος υπουργός ή αντιπρόεδρος όπως έκανε ο Β. Βενιζέλος αλλά να πάρουν υπουργεία άλλα στελέχη και βουλευτές μας.

Προφανώς οι επιθέσεις “φιλίας” όλου του δεξιού συστήματος θα ενταθούν το επόμενο διάστημα. Μόνη απάντηση σε όλη αυτή την επίθεση είναι η παρακαταθήκη της Φ. Γεννηματά για πρωταγωνιστικό ρόλο της Παράταξης μας με ενότητα, προοδευτικό πολιτικό πρόσημο και αυτόνομη πορεία. Οι επιθέσεις αυτές πρέπει να απαντηθούν τώρα, άμεσα, για να μην χαθεί το μομέντουμ του αποτελέσματος της πρόσφατης εσωκομματικής διαδικασίας και να γίνει το Κίνημα μας αντίπαλος πολιτικός πόλος της Δεξιάς.

«Το 2021 ήταν για την οικογένεια μας η χειρότερη χρονιά. Στο κατώφλι του Νέου Έτους το μόνο που θέλεις να ελπίζεις είναι το 2022 να φέρει κάτι καλύτερο. Κυρίως με Υγεία. Καλή Χρονιά» έγραψε ο Ανδρέας Τσούνης στον προσωπικό του λογαριασμό στο Facebook.