Λίγο αργότερα, ο Ανδρέας Παναγιωτόπουλος επανασυνδέθηκε από κλειστό χώρο, ζήτησε συγγνώμη και σημείωσε ότι την ώρα που δέχθηκε την κλήση της επιτροπής, ήταν έξω από το σπίτι του, γι΄ αυτό και σήκωσε το τηλέφωνο προκειμένου να τοποθετηθεί.

Συγκεκριμένα, ο κ. Παναγιωτόπουλος, προχώρησε στην εξής δήλωση: “Δεν υπάρχουν δικαιολογίες. Έκανα λάθος, προκειμένου να είμαι συνεπής στις κοινοβουλευτικές μου υποχρεώσεις. Ζητώ συγγνώμη. Είμαι έτοιμος να δεχθώ όποια κύρωση αντιστοιχεί στον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας.”

Η έντονη αντίδραση Γεωργιάδη

Για «αδιανόητη παραβίαση του ΚΟΚ από βουλευτή, και μάλιστα γιατρό» έκανε λόγο ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης, στηλιτεύοντας τον βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, Ανδρέα Παναγιωτόπουλο, ο οποίος «μιλούσε επί σειρά λεπτών, κοιτώντας την κάμερα για να τον βλέπουμε στην Βουλή ενώ ταυτόχρονα οδηγούσε το αυτοκίνητό του».

Απαράδεκτη πράξη την οποία εντόπισα ακούγοντας τον και ζήτησα από την Προεδρεύουσα να του αφαιρέσει τον λόγο, έως ότου σταματήσει να οδηγεί. Η τόσο εξόφθαλμη παραβίαση του ΚΟΚ από βουλευτή, ενώ συνεδριάζει η αρμόδια Επιτροπή για την Υγεία της Βουλής, δείχνει το μέτρο της… https://t.co/NeAM8cBpH8

— Άδωνις Γεωργιάδης (@AdonisGeorgiadi) December 18, 2024

 Όπως είπε ο κ. Γεωργιάδης, «ενώ η εβδομάδα ξεκίνησε με ένα θετικό μήνυμα από το υπουργείο Υγείας, για να φοράμε όλοι κράνος, συνέβη προ λίγου ένα απίστευτο περιστατικό στη συνεδρίαση της αρμόδιας επιτροπής Κοινωνικών Υποθέσεων της Βουλής, κατά τη συνεδρίαση για την παρουσίαση των δράσεων του υπουργείου Υγείας.

Ο βουλευτής Αχαΐας του ΣΥΡΙΖΑ, κ. Παναγιωτόπουλος, συνδέθηκε στην επιτροπή με WebEx και ενώ είχαν περάσει κάποια λεπτά από την ομιλία του, ο (υφυπουργός Υγείας) κ. Θεμιστοκλέους συνειδητοποίησε ότι (ο κ. Παναγιωτόπουλος) είναι οδηγός αυτοκινήτου, διότι η ζώνη (που φορούσε) ήτανε η ζώνη του οδηγού.

Ζήτησα από τον πρόεδρο (της επιτροπής) να τον ρωτήσει αν πράγματι οδηγεί ή αν απλώς έχει ξεχάσει να αφαιρέσει τη ζώνη του. Δήλωσε on camera ότι μας μιλούσε επί σειρά λεπτών, κοιτώντας την κάμερα για να τον βλέπουμε στην Βουλή, ενώ ταυτόχρονα οδηγούσε το αυτοκίνητό του. Πρόκειται περί μίας αδιανόητης παραβιάσεως του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας από βουλευτή του ελληνικού κοινοβουλίου και μάλιστα γιατρό, που πρέπει να καταδικαστεί άμεσα από τον ΣΥΡΙΖΑ και από όλα τα κόμματα.

Πρέπει να δίνουμε το καλό παράδειγμα στην κοινωνία και ειδικά ενόψει των εορτών, ότι σεβόμαστε και την δική μας ζωή αλλά και τη ζωή των συμπολιτών μας την οποία ένας οδηγός, που δεν έχει την προσοχή του στο αυτοκίνητο την ώρα που οδηγεί, θέτει σε κίνδυνο. Δήλωσα αμέσως ότι αποχωρώ από την αίθουσα και ότι δεν θα δεχτώ να τον ακούσω εάν δεν σταματήσει να οδηγεί».

Του Ανδρέα Παναγιωτόπουλου, Βουλευτή Αχαΐας-Τομεάρχη Υγείας ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ

Όλοι αυτοί που ενδύονται τον μανδύα του «φιλελεύθερου», αλλά δεν διστάζουν με ρατσιστικά σχόλια να δημιουργούν τοξικότητα, την οποία υποτίθεται ότι πολεμούν. Καταλαβαίνουμε, δηλαδή, ότι το ζήτημα της θρυλούμενης «διάσπασης» προέρχεται κατά κύριο λόγο από τα γνωστά «υπόγεια» και
«ρετιρέ» που δεν μπορούν ακόμη να χωνέψουν ότι κάποιοι μη εκλεκτοί τους κυβέρνησαν για τέσσερα χρόνια την Ελλάδα, εκπροσωπώντας τον λαό και την κοινωνία που καλύπτουν τον μεγάλο ενδιάμεσο προοδευτικό, αριστερό, δημοκρατικό χώρο.

Από την άλλη πλευρά θα στρουθοκαμηλίζαμε αν δεν παραδεχόμαστε τις παθογένειες που ενδημούν στο κόμμα μας, τόσο σε επίπεδο αντίληψης για τη σχέση ιδεολογίας-πολιτικής όσο και για την έξωθεν μαρτυρία και εικόνα μας. Όσον αφορά στον πρώτο ζήτημα, κανείς δεν μπορεί να ξεριζώσει την αριστερή ψυχή από τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, αλλά η συγκυρία της προηγούμενης δεκαετίας που μέσω του δημοκρατικού ριζοσπαστισμού και των δίκαιων προταγμάτων μας μάς έφερε στην κυβέρνηση, κατέδειξε με το πιο εμφαντικό τρόπο ότι η ζύμωση με την κοινωνία είναι αυτή που διαμορφώνει τις προτάσεις μας για τον τόπο.

Προτάσεις και θέσεις θεμελιωμένες στις αξίες της Αριστεράς και του δημοκρατικού σοσιαλισμού, συναρθρωμένες στη λειτουργία ενός σύγχρονου αριστερού συμμετοχικού κόμματος. Γι’ αυτό και όλοι μαζί συναποφασίσαμε τη μετάβαση σε ένα μαζικό κόμμα αρχών και μελών που θα συνομιλεί ανοιχτά με την κοινωνία χωρίς ιδεοληπτικούς αποκλεισμούς και οργανωμένο στη βάση των πραγματικών κοινωνικών και εθνικών αναγκών.

Αυτό συμφωνήσαμε και αυτό ακολουθήσαμε. Αυτός ήταν και ο λόγος που τα μέλη, παλαιά και νέα, συμμετείχαν αθρόα και απρόσμενα για όλες τις εκτός ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ «κασσάνδρες», στη διαδικασία για την εκλογή προέδρου. Κανείς δεν μπορεί να το αμφισβητήσει αυτό. Κεκτημένο που αποτελεί το εχέγγυο της ενότητας για την επόμενη μέρα. Ωστόσο, θα εθελοτυφλούσαμε αν δεν βλέπαμε τις όποιες αντιδράσεις, οι οποίες πολλές φορές εκφράζονται με έντονο λόγο και τρόπο. Για ένα κόμμα όμως της Αριστεράς, που ο πλουραλισμός των απόψεων είναι ίδιο συστατικό του και κινητήρια δύναμη, οι διαφωνίες είναι θεμιτές. Πόσω μάλλον για τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ που ανέκαθεν υπήρχαν τάσεις και
συνιστώσες, για τις οποίες μας κατηγορούσαν και τότε οι «καλοθελητές» αντίπαλοί μας.

Οπότε πραγματικά δεν μπορεί να γίνει αντιληπτό πώς μια εγγενής παράδοση στον ΣΥΡΙΖΑ και την Αριστερά ανακαλύφθηκε όψιμα ως «πυροδοτικός μηχανισμός» διάσπασης. Δεν μπορεί, επίσης, να γίνει αντιληπτό πώς όλοι εμείς, σε όποια θέση και αν βρισκόμαστε, που ομνύουμε στο κόμμα και τις δημοκρατικές συμμετοχικές διαδικασίες. θα τις κάνουμε «λάστιχο» και θα επιβεβαιώσουμε τα κακόβουλα σενάρια περί «λευκών απεργιών» κατ’ αρχάς και διάσπασης στη συνέχεια, όταν οι Έλληνες πολίτες μας έχουν εμπιστευθεί την εκπροσώπησή τους ως αξιωματική αντιπολίτευση.

Και αυτό είναι το πιο σημαντικό. Η αντιπολίτευση απέναντι στις νεοφιλελεύθερες και ανάλγητες πολιτικές της κυβέρνησης και του πρωθυπουργού, που νομίζουν ότι λόγω του ποσοστού που έλαβε το κόμμα τους στις προηγούμενες εκλογές μπορούν να κυβερνούν όπως θέλουν. Κι εδώ χρειάζεται να υπάρξει μια δομική ανασυγκρότηση που σχετίζεται τόσο με την κοινοβουλευτική διαδικασία όσο και με τη λειτουργία του κόμματός μας, καθώς και με την αμφίδρομη και αλληλοτροφοδοτούμενη μεταξύ τους σχέση.

Μέσα στο κόμμα μπορεί να εκφράζει ο καθένας την διαφορετική του άποψη, ωστόσο, η κοινωνία και οι πολίτες αποστρέφονται την αλλοπρόσαλλη γλώσσα. Ας συμφωνήσουμε λοιπόν ότι απέναντί μας είναι οι πολιτικές της Νέας Δημοκρατίας και των ακροδεξιών συνοδοιπόρων τους, ο αγώνας ενάντια στις κοινωνικές ανισότητες και τις παντός είδους διακρίσεις, η μάχη κατά της ακρίβειας και η προάσπιση των εθνικών μας συμφερόντων, και τότε θα κατανοήσουμε ότι η ενότητα είναι αδιαπραγμάτευτη.