Πιστεύεται ότι έχουν ομοιότητες με τους ήδη ανακαλυφθέντες αλλά μυστηριώδεις Ντενίσοβαν, (ένα εξαφανισμένο είδος ή υποείδος αρχαϊκού ανθρώπου του γένους homo), οδηγώντας τους ερευνητές να πιστεύουν ότι μπορεί να είναι μέλη της ομάδας juluensis. Η ανακάλυψη έρχεται σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύθηκε στο Nature.

Οι ερευνητές εκτιμούν ότι μια αυξανόμενη συλλογή απολιθωμάτων βοηθά περισσότερο την κατανόηση για την παλαιοανθρωπολογία της ανατολικής Ασίας του Ύστερου Τεταρτογενούς, την εποχή κατά την οποία ο Homo juluensis θα περιπλανιόταν στη Γη.

Ο Homo juluensis πιστεύεται ότι περιπλανήθηκε πριν από περίπου 300.000 χρόνια και θα έφτιαχνε εργαλεία από πέτρα και θα παρακολουθούσε άγρια άλογα για να κυνηγήσει. Αυτή η σημαντική ανακάλυψη, εκτιμάται ότι θα βοηθήσει να κατανοήσουμε καλύτερα την περίπλοκη ιστορία της εξέλιξης σε όλη την Ασία, και έχει ανοίξει ένα «παράθυρο» νέου τρόπου οργάνωσης των απολιθωμάτων, σύμφωνα με τον καθηγητή Christopher J. Bae από το Πανεπιστήμιο της Χαβάης στο Τμήμα Ανθρωπολογίας.

Όπως εξήγησε: «Αυτή η μελέτη αποσαφηνίζει ένα αρχείο απολιθωμάτων ανθρωπιδών που τείνει να περιλαμβάνει οτιδήποτε δεν μπορεί εύκολα να αποδοθεί στον Homo erectus, τον Homo neanderthalensis ή τον Homo sapiens.

«Αν και ξεκινήσαμε αυτό το έργο πριν από αρκετά χρόνια, δεν περιμέναμε να είμαστε σε θέση να προτείνουμε ένα νέο είδος ανθρωποειδούς (ανθρώπινου προγόνου) και στη συνέχεια να είμαστε σε θέση να οργανώσουμε τα απολιθώματα ανθρωπιδών από την Ασία σε διαφορετικές ομάδες. Τελικά, αυτό θα βοηθήσει στην επικοινωνία της επιστήμης» κατέληξε.

Μια σειρά από λόφους και θαμμένους δρόμους στον Ισημερινό παρατηρήθηκε για πρώτη φορά πριν από δύο και πλέον δεκαετίες από τον αρχαιολόγο Στέφαν Ροστέν. Η νέα χαρτογράφηση με τεχνολογία αισθητήρα λέιζερ αποκάλυψε ότι αυτές οι τοποθεσίες αποτελούν μέρος ενός πυκνού δικτύου οικισμών και συνδεόμενων δρόμων.

«Ήταν μια χαμένη κοιλάδα πόλεων», είπε ο Ροστέν, ο οποίος διευθύνει τις έρευνες στο Εθνικό Κέντρο Επιστημονικής Έρευνας της Γαλλίας. «Είναι απίστευτο. Αλλά εκείνη την εποχή, δεν ήμουν σίγουρος πώς συνδέονταν όλα μαζί», είπε ο Ροστέν, ένας από τους ερευνητές που ανέφεραν το εκπληκτικό εύρημα στο περιοδικό Science. Πρόσφατη χαρτογράφηση με τεχνολογία αισθητήρα λέιζερ αποκάλυψε ότι αυτές οι τοποθεσίες αποτελούν μέρος ενός πυκνού δικτύου οικισμών και συνδετικών δρόμων, κρυμμένων στους δασώδεις πρόποδες των Άνδεων, που ήκμασε επί περίπου 1.000 χρόνια.

Οι οικισμοί καταλήφθηκαν από τους κατοίκους «Ουπάνο» μεταξύ περίπου 500 π.Χ. και 300 έως 600 μ.Χ, μια περίοδο περίπου σύγχρονη με τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία στην Ευρώπη, διαπίστωσαν οι ερευνητές. Τα οικιστικά και τελετουργικά κτίρια που ανεγέρθηκαν σε περισσότερους από 6.000 χωμάτινους τύμβους περιβάλλονταν από γεωργικά χωράφια με αποχετευτικά κανάλια. Οι μεγαλύτεροι δρόμοι είχαν πλάτος 33 πόδια και εκτείνονταν για 6 έως 12 μίλια.

Αν και είναι δύσκολο να εκτιμηθούν οι πληθυσμοί, η τοποθεσία φιλοξενούσε τουλάχιστον 10.000 κατοίκους και ίσως έως και 15.000 ή 30.000 στην ακμή της, δήλωσε ο αρχαιολόγος Aντουάν Ντόρισον, συν-συγγραφέας της μελέτης στο ίδιο γαλλικό ινστιτούτο. Το μέγεθος είναι συγκρίσιμο με τον εκτιμώμενο πληθυσμό του Λονδίνου της ρωμαϊκής εποχής, τη μεγαλύτερη πόλη της Βρετανίας.

«Αυτό δείχνει μια πολύ πυκνή κατοχή και μια εξαιρετικά περίπλοκη κοινωνία», δήλωσε ο αρχαιολόγος του Πανεπιστημίου της Φλόριντα Μάικλ Χέκενμπεργκερ, ο οποίος δεν συμμετείχε στη μελέτη. «Για την περιοχή, είναι πραγματικά σε μια κατηγορία από μόνη της όσον αφορά το πόσο νωρίς είναι».

Ο Χοσέ Ιριάρτε, αρχαιολόγος του Πανεπιστημίου του Έξετερ, είπε ότι θα χρειαζόταν ένα περίπλοκο σύστημα οργανωμένης εργασίας για να κατασκευαστούν οι δρόμοι και οι χιλιάδες χωμάτινοι τύμβοι. «Οι Ίνκας και οι Μάγια έχτιζαν με πέτρα, αλλά οι άνθρωποι στη λεκάνη του Αμαζονίου δεν είχαν συνήθως διαθέσιμη πέτρα για να χτίσουν, έχτιζαν με λάσπη. Είναι ακόμα ένας τεράστιος όγκος εργασίας», είπε ο Iριάρτε, ο οποίος δεν είχε κανέναν ρόλο στην έρευνα.

Ο Αμαζόνιος θεωρείται συχνά ως μια «παρθένα έρημος με μικρές μόνο ομάδες ανθρώπων Αλλά οι πρόσφατες ανακαλύψεις μας έδειξαν πόσο πιο σύνθετο είναι πραγματικά το παρελθόν», είπε. Οι επιστήμονες βρήκαν πρόσφατα επίσης στοιχεία περίπλοκων κοινωνιών τροπικών δασών που προϋπήρχαν της ευρωπαϊκής επαφής αλλού στον Αμαζόνιο, συμπεριλαμβανομένης της Βολιβίας και της Βραζιλίας. «Υπήρχε πάντα μια απίστευτη ποικιλία ανθρώπων και οικισμών στον Αμαζόνιο, όχι μόνο ένας τρόπος ζωής», είπε ο Ροστέν. «Απλώς μαθαίνουμε περισσότερα για αυτούς».

Πηγή: newsbomb.gr

Η προσθετική ομιλίας – που αναπτύχθηκε από νευροεπιστήμονες, νευροχειρουργούς και μηχανικούς του Πανεπιστημίου Duke στις ΗΠΑ – είναι σε θέση να μεταφράζει τα εγκεφαλικά σήματα σε λέξεις.

Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι είναι ταχύτερο και λιγότερο δυσκίνητο από άλλες τεχνολογίες διεπαφής εγκεφάλου-υπολογιστή και ανάγνωσης σκέψης και θα μπορούσε να μεταμορφώσει τη ζωή των ανθρώπων που πάσχουν από νευρολογικές διαταραχές.

«Υπάρχουν πολλοί ασθενείς που πάσχουν από εξουθενωτικές κινητικές διαταραχές, όπως η ALS ή το σύνδρομο εγκλεισμού, που μπορεί να μειώσουν την ικανότητά τους να μιλούν. Αλλά τα τρέχοντα διαθέσιμα εργαλεία που τους επιτρέπουν να επικοινωνούν είναι γενικά πολύ αργά και δυσκίνητα», δήλωσε ο καθηγητής νευρολογίας στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Duke, Gregory Cogan.

Πώς δημιουργήθηκε η συσκευή

Η ομάδα μπόρεσε να συσκευάσει 256 ειδικά σχεδιασμένους μικροσκοπικούς αισθητήρες εγκεφάλου σε ένα κομμάτι πλαστικού ιατρικής ποιότητας σε μέγεθος γραμματοσήμου, το οποίο δοκιμάστηκε σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε χειρουργική επέμβαση στον εγκέφαλο για άσχετες καταστάσεις, όπως η αφαίρεση όγκου.

Ζητήθηκε από τους συμμετέχοντες να ακούσουν μια σειρά από ανούσιες λέξεις όπως “kug” και “vip” και στη συνέχεια να τις εκφωνήσουν δυνατά. Με μόλις 90 δευτερόλεπτα προφορικών δεδομένων, ένας αλγόριθμος τεχνητής νοημοσύνης χρησιμοποιήθηκε στη συνέχεια για να αποκωδικοποιήσει τη νευρική δραστηριότητα σε λέξεις.

Οι ερευνητές σχεδιάζουν τώρα να αναπτύξουν την τεχνολογία για να βελτιώσουν την ταχύτητά της και να την κάνουν ασύρματη, ενώ έχουν λάβει επιχορήγηση 2,4 εκατομμυρίων δολαρίων από τα Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας για να συνεχίσουν.

«Θα μπορείτε να μετακινείστε και δεν θα χρειάζεται να είστε δεμένοι σε μια πρίζα, πράγμα που είναι πραγματικά συναρπαστικό» δήλωσε ο καθηγητής Cogan.

Το μέλος του διδακτικού και ερευνητικού προσωπικού του Duke Institute for Brain Sciences, Jonathan Viventi, πρόσθεσε: «Βρισκόμαστε στο σημείο όπου είναι ακόμα πολύ πιο αργή από τη φυσική ομιλία, αλλά μπορείτε να δείτε την πορεία όπου μπορεί να φτάσετε εκεί».

Πηγή: foxreport.gr

Τα απολιθωμένα οστά που βρέθηκαν στο Λασίθι χρονολογούνται από 350.000 έως 250.000 χρόνια π.Χ. ενώ ο αριθμός των προϊστορικών ιπποπόταμων που έχουν βρεθεί στην Κρήτη είναι ο μεγαλύτερος από κάθε άλλο παρόμοιο εύρημα σε νησί.

 
Ανάλογα ευρήματα ενδημικών προϊστορικών ζώων έχουν βρεθεί σύμφωνα με την στη Κύπρο, τη Μάλτα τη Σικελία και τη Μαγαδασκάρη, ωστόσο ο αριθμός των ευρημάτων στο Οροπέδιο του καθαρού είναι πολύ μεγάλος.

Την ανασκαφή πραγματοποιεί το Πανεπιστήμιο Αθηνών – Τμήμα Γεωλογίας και Γεωμορφολογίας, με επικεφαλής τον Δρ. Γιώργο Αναστασάκη. Αύριο θα ακολουθήσει ειδική διαδικασία με χημικό τρόπο προκειμένου τα οστά να μεταφερθούν στα εργαστήρια του πανεπιστημίου να συντηρηθούν και στη συνέχεια να επιστρέψουν στην περιοχή ώστε να αποτελέσουν εκθεσιακά ευρήματα που θα εξιστορούν την πλούσια γεωμορφολογία της περιοχής αλλά και την πανίδα του τόπου 300 χιλιάδες χρόνια πριν.

Πηγή: newsit.gr

Πρόκειται για τον ΤΟΙ 700e, που βρίσκεται σε απόσταση περίπου 100 ετών φωτός και έχει περίπου το 95% του μεγέθους της Γης ενώ πιθανότατα είναι και βραχώδης.

Αυτή η «δεύτερη Γη» φαίνεται να κινείται πέριξ του άστρου της (ενός μικρού σχετικά ψυχρού ερυθρού νάνου τύπου Μ) σε απόσταση κατάλληλη για την ύπαρξη νερού σε υγρή μορφή και για την ανάπτυξη ζωής. Οι αστρονόμοι είχαν προηγουμένως ανακαλύψει τρεις πλανήτες στο ίδιο σύστημα, τους ΤΟΙ b, c και d. Ο τελευταίος επίσης κινείται στην φιλόξενη για ζωή ζώνη και μοιάζει με τη Γη.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής την αστρονόμο Έμιλι Γκίλμπερτ του Εργαστηρίου Αεριώθησης (JPL) της NASA στη Νότια Καλιφόρνια, έκαναν τη σχετική ανακοίνωση σε συνέδριο της Αμερικανικής Αστρονομικής Εταιρείας στο Σιάτλ, ενώ θα ακολουθήσει και δημοσίευση στο περιοδικό αστροφυσικής “The Astrophysical Journal Letters”.

«Πρόκειται για ένα από τα λίγα συστήματα με πολλούς, μικρούς και δυνητικά κατοικήσιμους πλανήτες, που γνωρίζουμε. Αυτό καθιστά το σύστημα ΤΟΙ 700 κατ’ εξοχήν κατάλληλο για περαιτέρω μελέτη. Ο πλανήτης e είναι περίπου 10% μικρότερος από τον πλανήτη d, συνεπώς αποδεικνύεται ότι οι επιπρόσθετες παρατηρήσεις με το TESS μας επιτρέπουν να βρίσκουμε ολοένα μικρότερους κόσμους», δήλωσε η Γκίλμπερτ.

To άστρο ΤΟΙ 700 βρίσκεται στο νότιο αστερισμό της Δοράδος και το 2020 είχε ανακαλυφθεί πέριξ αυτού ο παρόμοιος με τη Γη (και 20% μεγαλύτερος από αυτήν) εξωπλανήτης d. O πιο εσωτερικός πλανήτης b, που έχει το 90% του μεγέθους της Γης, έχει διάρκεια έτους δέκα μέρες (ο χρόνος μιας πλήρους περιφοράς γύρω από το μητρικό άστρο του), ο c είναι 2,5 φορές μεγαλύτερος από τη Γη και έχει έτος διάρκειας 16 ημερών, ο d έχει έτος 37 ημερών, ενώ ο e 28 ημερών.

Το TESS (Transiting Exoplanet Survey Satellite) ?είχε εκτοξευθεί τον Απρίλιο του 2018 και σήμερα αποτελεί τον κύριο «κυνηγό» εξωπλανητών της NASA, έχοντας ανακαλύψει 285 επιβεβαιωμένους εξωπλανήτες και περισσότερους από 6.000 υποψήφιους μέχρι σήμερα. ΤΟΙ σημαίνει “TESS Object of Interest” (αντικείμενο ενδιαφέροντος του TESS).

Η παρατήρηση του συστήματος του ΤΟΙ 700 με το TESS, καθώς επίσης με άλλα επίγεια και διαστημικά τηλεσκόπια συνεχίζεται. Το σύστημα του ΤΟΙ 700 είναι το δεύτερο που κεντρίζει τόσο πολύ το ενδιαφέρον των αστρονόμων μετά το κοντινότερο σύστημα Trappist-1 σε απόσταση 39,5 ετών φωτός από τη Γη, το οποίο διαθέτει επτά πλανήτες που έχουν ομοιότητες με τον δικό μας.

Τα αποτελέσματα της έρευνας που διεξήγαγαν δημοσιεύονται στο έγκριτο διεθνές επιστημονικό περιοδικό Nature Aging, και μέσα από αυτήν, ρίχνεται για πρώτη φορά φως σε ένα θεμελιώδη μηχανισμό ελέγχου όχι μόνο της γήρανσης αλλά και της αναπαραγωγικής γονιμότητας.

Οι ερευνητές του ΙΜΒΒ, Δρ. Mαργαρίτα Έλενα Παπανδρέου και Δρ. Γιώργος Κωνσταντινίδης, με επικεφαλής τον Δρ. Νεκτάριο Ταβερναράκη, (καθηγητή της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστήμιου Κρήτης και πρόεδρο του ΙΤΕ) αποκάλυψαν ένα νέο μοριακό μηχανισμό που λειτουργεί στα κύτταρα για τη διαφύλαξη της ακεραιότητας και της λειτουργίας του πυρήνα και ρυθμίζει τη σωματική καθώς και την αναπαραγωγική γήρανση.

Τι είναι ο πυρήνας 

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, ο πυρήνας είναι το κεντρικό οργανίδιο των ευκαρυωτικών κυττάρων, όπου βρίσκεται το γενετικό υλικό, ή αλλιώς, το DNA, το οποίο καθορίζει την κυτταρική ταυτότητα και λειτουργία σε όλους τους οργανισμούς. Η δομή και η αρχιτεκτονική του πυρήνα αλλάζουν δραματικά κατά τη γήρανση, αλλά και κατά την καρκινογένεση.

Κοινό χαρακτηριστικό της γήρανσης, των παθολογικών καταστάσεων που σχετίζονται με αυτή, αλλά και των συνδρόμων όπως Hutchinson-Gilford, Werner, Bloom, Cockayne, και άλλα, αποτελούν οι αλλοιώσεις που εντοπίζονται στον πυρηνίσκο του κυττάρου, μία δομή δηλαδή μέσα στον πυρήνα.

Αξίζει να σημειωθεί, σύμφωνα με τα όσα αναφέρονται από το Ινστιτούτο Μοριακής Βιολογίας και Βιοτεχνολογίας (ΙΜΒΒ), ότι η διατήρηση της ακεραιότητας του πυρήνα και του πυρηνίσκου έχει συσχετιστεί με τη μακροζωία, και με παρεμβάσεις που παρατείνουν τη ζωή σε πειραματόζωα. Ωστόσο, οι μοριακοί και κυτταρικοί μηχανισμοί που επιτηρούν και διασφαλίζουν την δομή του πυρήνα και του πυρηνίσκου παραμένουν αδιευκρίνιστοι.

Δεν είναι, επίσης, γνωστό αν ο προοδευτικός εκφυλισμός της αρχιτεκτονικής του πυρήνα, που παρατηρείται κατά τη γήρανση, και σε ασθένειες που σχετίζονται με την ηλικία, αποτελεί επακόλουθο, ή απλή συνέπεια αυτών των καταστάσεων, ή συνεισφέρει καθοριστικά στη διαδικασία της γήρανσης και της παθογένεσης των προγεροειδών συνδρόμων.

Τα ευρήματα της έρευνας, αναμένεται ότι θα αξιοποιηθούν για την αντιμετώπιση νοσημάτων τα οποία χαρακτηρίζονται από κατάρρευση της αρχιτεκτονικής του πυρήνα, αλλά και της ανθρώπινης υπογονιμότητας.