Σύμφωνα με την Επιτροπή, το πρόγραμμα αποσκοπεί στην αντιμετώπιση κρίσιμων προκλήσεων στον τομέα της ευρωπαϊκής άμυνας και ασφάλειας, δίνοντας έμφαση στην ενίσχυση της αμυντικής παραγωγής, στη συνεργασία με την Ουκρανία, στις κοινές προμήθειες εξοπλισμού και στην ανάπτυξη κοινών ευρωπαϊκών αμυντικών έργων.

Από το συνολικό πακέτο του 1,5 δισ. ευρώ, περισσότερα από 700 εκατ. ευρώ θα διατεθούν για την αύξηση της παραγωγής βασικών αμυντικών εξαρτημάτων και προϊόντων, όπως συστήματα αναχαίτισης drones, πύραυλοι και πυρομαχικά. Σε αυτά περιλαμβάνονται 260 εκατ. ευρώ μέσω του Μέσου Στήριξης της Ουκρανίας (USI) για την ενίσχυση και τον εκσυγχρονισμό της αμυντικής βιομηχανικής βάσης της χώρας.

Παράλληλα, 325 εκατ. ευρώ θα κατευθυνθούν στα Ευρωπαϊκά Αμυντικά Έργα Κοινού Ενδιαφέροντος (EDPCI), με στόχο την ανάπτυξη συνεργατικών βιομηχανικών προγραμμάτων μεγάλης κλίμακας, ανοικτών και για τη Νορβηγία και την Ουκρανία.

Για την ενίσχυση της κοινής προμήθειας αμυντικού εξοπλισμού, η Επιτροπή προβλέπει 240 εκατ. ευρώ για έργα που θα καλύπτουν τομείς όπως τα συστήματα αναχαίτισης drones, η αντιαεροπορική άμυνα, η αντιπυραυλική άμυνα, καθώς και τα χερσαία και ναυτικά συστήματα μάχης.

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται και στην καινοτομία, καθώς 100 εκατ. ευρώ θα διατεθούν μέσω του Ταμείου FAST για τη στήριξη νεοφυών επιχειρήσεων, μικρομεσαίων επιχειρήσεων και μικρών εταιρειών μεσαίας κεφαλαιοποίησης στον αμυντικό τομέα. Επιπλέον, η νέα πρωτοβουλία BraveTech EU θα χρηματοδοτηθεί με 35,3 εκατ. ευρώ, με στόχο τη στήριξη καινοτόμων αμυντικών λύσεων για την Ουκρανία και την ΕΕ.

Ο πρώτος γύρος των προσκλήσεων υποβολής προτάσεων θα αναρτηθεί στην πύλη χρηματοδότησης και υποβολής προσφορών της ΕΕ αύριο, Τρίτη. .

Το EDIP, το οποίο εγκρίθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 2025, αποτελεί μία από τις βασικές πρωτοβουλίες της ΕΕ για την ενίσχυση της αμυντικής της ετοιμότητας και της ευρωπαϊκής αμυντικής βιομηχανίας στο νέο περιβάλλον ασφάλειας, προβλέποντας συνολικά 1,5 δισ. ευρώ σε επιχορηγήσεις για την περίοδο 2026-2027.

Ο Επίτροπος ‘Αμυνας ‘Αντριους Κουμπίλιους δήλωσε: «Μέσα σε λίγους μήνες, μεταφράσαμε τον κανονισμό EDIP σε άμεσες ευκαιρίες. Τώρα, τα κράτη μέλη, η Νορβηγία, η Ουκρανία και οι βιομηχανίες τους μπορούν να αξιοποιήσουν τις ευκαιρίες χρηματοδότησης για την ενίσχυση της αμυντικής συνεργασίας και την αύξηση της παραγωγής. Η δημιουργία και η χρηματοδότηση, στο πλαίσιο του EDIP, ευρωπαϊκών αμυντικών έργων κοινού ενδιαφέροντος (EDPCI) αποτελεί επίσης αποφασιστικό βήμα για την ενίσχυση της αμυντικής ετοιμότητας της Ευρώπης.»

Πηγή: ΑΠΕ

Η Ελληνική Βιομηχανία Οχημάτων (ΕΛΒΟ), ο σημαντικότερος κατασκευαστής στρατιωτικών και πολιτικών οχημάτων ειδικού σκοπού στην Ελλάδα, που στο παρελθόν παρήγαγε τα φορτηγά Στάγερ του Στρατού, τα τεθωρακισμένα οχήματα μεταφοράς προσωπικού Λεωνίδας, τα άρματα μάχης Leopard 2HEL, καθώς και αστικά λεωφορεία και τρόλεϊ, περνά πλέον εξολοκλήρου στην ιδιοκτησία του ομίλου Israel SK Group.

Η αισιοδοξία της κυβέρνησης, όμως, δεν δικαιολογείται από τα στοιχεία. Το 2021 η ίδια είχε προχωρήσει στην πώληση της ΕΛΒΟ σε δύο ισραηλινούς ομίλους (ένας εκ των οποίων ήταν η SK Group) και έναν ελληνικό, μοιράζοντας υποσχέσεις για θεαματική ανάπτυξη. Ωστόσο, αυτό που ήρθε ήταν θεαματική απαξίωση. Όχι μόνο δεν έγιναν επενδύσεις, όχι μόνο δεν πραγματοποιήθηκε μεταφορά τεχνογνωσίας, αλλά η ΕΛΒΟ, που υπολειτουργεί πλέον με μόλις 12 (!) μισθωτούς εργαζόμενους, κατέγραψε το 2023 ζημιές άνω του 1,5 εκατ. ευρώ, ενώ τα μοναδικά της έσοδα προήλθαν από την πώληση σκραπ, δηλαδή άχρηστου ανακυκλώσιμου υλικού… 

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη αποδεικνύεται εντελώς ανίκανη να κρατήσει όρθια μια αμυντική βιομηχανία κομβικής σημασίας, απαραίτητη για την εθνική μας άμυνα. Κι όλα αυτά, τη στιγμή που στην Ευρώπη κυριολεκτικά «βρέχει» δισεκατομμύρια ευρώ για τις αμυντικές βιομηχανίες, μέσω του προγράμματος Rearm EU.

Επιπλέον, η απεμπόληση κάθε ελέγχου από την πλευρά του ελληνικού κράτους σε μια κρίσιμη αμυντική βιομηχανική υποδομή, όπως είναι η ΕΛΒΟ, συνεπάγεται σοβαρή στρατηγική εξάρτηση για τη χώρα και, σε εντελώς πρακτικό επίπεδο, απουσία εγγυήσεων για την προμήθεια των αναγκαίων μέσων (εν προκειμένω οχημάτων) σε περίπτωση ανάγκης. 

Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας συνεχίζει το ξεπούλημα του πυρήνα της εθνικής αμυντικής βιομηχανίας, εις βάρος του δημοσίου συμφέροντος και των αναγκών της εθνικής άμυνας!

Σπύρος Σιδέρης

Σύμφωνα με ανακοίνωση του Πακιστανού ΥΠΕΞ Μοχάμεντ Ισάκ Ντάρ, η πολεμική αεροπορία της χώρας κατέρριψε τρία γαλλικά Rafale, χρησιμοποιώντας κινεζικά Chengdu J-10 εξοπλισμένα με πυραύλους PL-15.

Παρότι το Νέο Δελχί δεν επιβεβαίωσε τις απώλειες, δημοσιεύματα αναφέρουν δηλώσεις αξιωματούχου των γαλλικών υπηρεσιών ασφαλείας στο CNN που επιβεβαιώνουν την απώλεια τουλάχιστον ενός Rafale.

Τα γαλλικά μαχητικά αποδείχθηκαν ευάλωτα απέναντι σε αντίπαλα αεροσκάφη χαμηλότερου κόστους. Το Chengdu J-10, τρεις φορές φθηνότερο, φέρεται να είχε τακτικό πλεονέκτημα. Ο πολιτικός αναλυτής Μαλίκ Αγιούμπ Σουμπάλ μίλησε για “σύγχυση στο Παρίσι” μετά από μια ήττα που αποδόθηκε σε υπερεκτίμηση των δυνατοτήτων του Rafale από την Ινδία.

Η γαλλική εφημερίδα Military Watch επισημαίνει πως η εμπιστοσύνη στο Rafale έχει κλονιστεί. Στην Ινδία υπάρχουν φωνές που ζητούν την ακύρωση της παραγγελίας 26 Rafale για το Ναυτικό. Με κόστος που ξεπερνά τα 240 εκατ. δολάρια ανά μονάδα, οι ενστάσεις αφορούν όχι μόνο την αποδοτικότητα αλλά και την οικονομική σκοπιμότητα.

Η αεροδιαστημική βιομηχανία και ειδικά η στρατιωτική αεροπορία αποτελούν βασικά εξαγωγικά προϊόντα της Γαλλίας. Το 2023, η χώρα ήταν ο δεύτερος μεγαλύτερος εξαγωγέας όπλων παγκοσμίως, σύμφωνα με το Διεθνές Ινστιτούτο Ερευνών για την Ειρήνη της Στοκχόλμης (SIPRI), με την Ινδία να απορροφά σχεδόν το 30% των γαλλικών εξαγωγών.

Παρ’ όλα αυτά, η σύγκρουση Ινδίας–Πακιστάν φαίνεται να πλήττει όχι μόνο τις εμπορικές σχέσεις με τη Νέα Δελχί αλλά και το διεθνές προφίλ του Rafale, που μέχρι πρόσφατα παρουσιαζόταν ως τεχνολογική αιχμή.

Παράλληλα, στο ουκρανικό πεδίο, οι γαλλικές αποστολές οπλισμού χαρακτηρίστηκαν από αστοχίες. Το αυτοκινούμενο οβιδοβόλο Caesar, το “καμάρι του γαλλικού πυροβολικού”, θεωρήθηκε ανεπαρκές συγκριτικά με ρωσικά και βορειοκορεατικά συστήματα. Οι EMX-10RC κρίθηκαν επίσης ανεπαρκή σε ασύμμετρα πεδία μάχης, με γαλλικά μέσα να αναφέρουν ότι εκρήξεις κοντά στα οχήματα μπορούν να προκαλέσουν πλήρη καταστροφή.

Επιπλέον, το πυροβόλο των 105 χιλιοστών του EMX-10RC δεν είναι συμβατό με τα πυρομαχικά του ΝΑΤΟ, προκαλώντας υλικοτεχνικές δυσκολίες. Ο σχεδιασμός των ελαστικών θεωρείται ακατάλληλος για συνθήκες μάχης, ειδικά σε περιοχές με δύσβατο έδαφος, γεγονός που περιόρισε δραστικά τη χρήση των οχημάτων.

Ο Ζεοφρό Μπουλέ, Γάλλος πολιτικός, έγραψε στο Twitter: «Όχι μόνο έχουμε απογυμνωμένες ένοπλες δυνάμεις, αλλά και η τεχνολογία μας βρίσκεται στα χέρια των Ρώσων. Ο Μακρόν είναι αποκλειστικά υπεύθυνος για αυτή την αποτυχία».

Ωστόσο, δεν λείπουν και αντίθετες φωνές. Ορισμένοι αναλυτές υποστηρίζουν ότι τα γαλλικά συστήματα είχαν καλύτερη απόδοση σε σχέση με αντίστοιχα άλλων ευρωπαϊκών χωρών, και ότι τα συμπεράσματα δεν θα πρέπει να εξάγονται πρόωρα.

Η γαλλική στρατιωτική βιομηχανία απασχολεί περίπου 300.000 εργαζόμενους και αποτελεί βασικό τομέα της οικονομίας. Παρά τα προβλήματα, το Παρίσι παραμένει αισιόδοξο, ανακοινώνοντας την είσοδο του στη νέα εποχή των υπερηχητικών όπλων και επιδιώκοντας να ηγηθεί στρατιωτικά στην ΕΕ.

Η Καταρίνα Ντζούκιτς του SIPRI εξηγεί ότι η Γαλλία «εκμεταλλεύεται τη μεγάλη ζήτηση οπλισμού για να ενισχύσει τη θέση της» και ιδιαίτερα στα μαχητικά αεροσκάφη εκτός Ευρώπης, όπου η Γαλλία εξακολουθεί να έχει ισχυρή παρουσία. Χώρες όπως το Κατάρ, η Αίγυπτος και η Ινδία αποτελούν βασικούς πελάτες της.

Η πορεία όμως από εδώ και πέρα δεν είναι δεδομένη. Τα συμβόλαια μαχητικών Rafale ενδέχεται να βρεθούν υπό αναθεώρηση, ενώ η στάση πελατών όπως η Ινδία θα καθορίσει τη βιωσιμότητα των εξαγωγών. Επιπλέον, εντός της Ευρώπης, οι προμήθειες σε Ελλάδα και Κροατία διατηρούν υψηλό προφίλ, αλλά η επιτυχία στη μάχη θα αποδειχθεί καθοριστικός παράγοντας για τη μακροπρόθεσμη στρατηγική.

Η συνολική εικόνα της γαλλικής αμυντικής βιομηχανίας αυτή τη στιγμή είναι αντικρουόμενη. Από τη μία πλευρά, εξαγωγική επιτυχία και τεχνολογική επένδυση. Από την άλλη, τεχνικές αστοχίες και πλήγματα στη φήμη. Το επόμενο διάστημα θα δείξει αν πρόκειται για μια παροδική κρίση ή για ένα βαθύτερο πρόβλημα αξιοπιστίας και σχεδιασμού.

«Εμείς θέλουμε απολύτως να υπάρχει επένδυση, νέες επενδύσεις της Ελλάδας σε αμυντική βιομηχανία: και για την άμυνα της χώρας και για το προϊόν το οικονομικό και για τους εργαζόμενους», συνέχισε ο Σ. Φάμελλος.

«Εγώ λοιπόν προκαλώ τον κ. Μητσοτάκη σήμερα, που για πρωταπριλιάτικο ψέμα πήγε στο υπουργείο Εργασίας, να δώσει καλύτερη συλλογική σύμβαση με καλύτερους όρους απασχόλησης και αμοιβών, για να έχουν και οι εργαζόμενοι καλύτερη αμοιβή και η διοίκηση, που ζήτησε, καλύτερη απόδοση. Εδώ λοιπόν κερδίζουν όλοι και η Ελλάδα και η διοίκηση και οι εργαζόμενοι», είπε, υπενθυμίζοντας ότι η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ ήταν «δίπλα στην ΕΑΒ», κάνοντας την «αναβάθμιση των F-16», ενώ τώρα ζητά «να είναι η ΕΑΒ μέσα και στα επόμενα προγράμματα της χώρας».

Και τούτο με αφορμή το γεγονός ότι η συμμετοχή της Αμυντικής Βιομηχανίας στο ΑΕΠ ανέρχεται μόλις στο 0,7%, ενώ οι δαπάνες για την Άμυνα φτάνουν το 3%. “Αυτή η αναντιστοιχία αποτελεί μια σοβαρή πρόκληση που απαιτεί μια ολοκληρωμένη και στρατηγικά κατευθυνόμενη προσέγγιση για την ενίσχυση της αμυντικής βιομηχανίας της Ελλάδας”, πρόσθεσε.

Παράλληλα, αναφορικά με το ενδεχόμενο περαιτέρω συρρίκνωσης της αμυντικής βιομηχανία, δήλωσε κατηγορηματικώς ότι “δεν αποτελεί λύση στα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε και ότι δεν είναι αυτός ο στόχος μας. Η ενίσχυση της συνεργασίας με ιδιωτικούς φορείς, τόσο σε εθνικό όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο, είναι κρίσιμη για την αύξηση της αποδοτικότητας και της ανταγωνιστικότητας. Επιπλέον, η συμμετοχή σε διεθνή δίκτυα και η σύναψη συνεργασιών με άλλες χώρες θα ενισχύσουν την ικανότητα μας να ανταποκριθούμε στις απαιτήσεις της σύγχρονης άμυνας. Σε κάθε διαπραγμάτευση με τους ξένους προμηθευτές ζητάμε πάντα, τόσο σε πολιτικό όσο και σε στρατιωτικό επίπεδο, τη συμμετοχή των ελληνικών βιομηχανικών εταιρειών”, επανέλαβε.

Για το Ελληνικό Κέντρο Αμυντικής Καινοτομίας (ΕΛΚΑΚ) γνωστοποίησε ότι “την παρούσα χρονική περίοδο έχουν ήδη ξεκινήσει όλες οι απαιτούμενες ενέργειες από μέρους του για την ολοκλήρωση του οργανωτικού πλαισίου λειτουργίας του, την ανάπτυξη συνεργασιών και την κατάρτιση του σχεδιασμού του στον τομέα της έρευνας. Η ίδρυση του συγκεκριμένου φορέα αποσκοπεί στην καλλιέργεια ενός ολοκληρωμένου αμυντικού οικοσυστήματος καινοτομίας. Η αποστολή του ΕΛΚΑΚ είναι να παρέχει την αναγκαία χρηματοδότηση, δίνοντας κίνητρο στις εγχώριες επιχειρήσεις και startups να επενδύσουν στην έρευνα, αναπτύσσοντας τις τεχνολογικές τους δυνατότητες και βελτιώνοντας την τεχνογνωσία τους. Διασφαλίζεται με τον τρόπο αυτό η ευρύτερη συμμετοχή και η δημιουργική αξιοποίηση του εργατικού και ακαδημαϊκού δυναμικού της χώρας μας, το οποίο διαθέτει εξειδικευμένες γνώσεις και δεξιότητες. Παράλληλα, δημιουργούνται νέες θέσεις εργασίας και η εγχώρια βιομηχανία καθίσταται περισσότερο ανταγωνιστική”, πρόσθεσε.

Σε διεθνές επίπεδο σκοπός του ΕΛΚΑΚ είναι η προσέλκυση πόρων από το εξωτερικό για την χρηματοδότηση ερευνητικών έργων, μέσω των διακρατικών σχέσεων και των διαφόρων αμυντικών Οργανισμών που συμμετέχει η χώρα μας. Είναι σημαντικό, ότι μέσω του συγκεκριμένου εγχειρήματος προωθείται η σταδιακή μετατροπή του Υπουργείου Εθνικής ‘Αμυνας από αγοραστή εξοπλισμών του εξωτερικού «από το ράφι», σε παραγωγό δύναμη με σημαντική παρουσία στον χώρο της αμυντικής βιομηχανίας σε παγκόσμιο επίπεδο. Τα αποτελέσματα με αυτή την έμπρακτη αλλαγή νοοτροπίας αναμένεται να είναι εξαιρετικά θετικά όχι μόνο για τις Ένοπλες Δυνάμεις μας, αλλά και για την εθνική μας οικονομία. Στο πλαίσιο αυτό προγραμματίζουμε ήδη Συμπόσιο τον Δεκέμβριο στην Ελλάδα για την Καινοτομία, με τιμώμενη χώρα τη Γαλλία.

Αναφερόμενος στην “Ατζέντα 2030» “τη μεγαλύτερη μεταρρύθμιση που έχει γίνει ποτέ στις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις” είπε ότι “αποτυπώνει τις στρατηγικές αμυντικές μας προτεραιότητες για την ενίσχυση της στρατιωτικής μας ισχύος σε πέντε βασικούς άξονες:

– Επικαιροποίηση της Πολιτικής Εθνικής Ασφάλειας και αναδιοργάνωση των Ενόπλων Δυνάμεων,

– Συνέχιση, επιτάχυνση και εξορθολογισμός των εξοπλιστικών μας προγραμμάτων,

– Ενίσχυση της Εθνικής Αμυντικής Βιομηχανίας,

-Προώθηση της Αμυντικής Διπλωματίας,

-Εκπαίδευση του μόνιμου και εφέδρου προσωπικού των Ενόπλων Δυνάμεων καθώς και αναβάθμιση των συνθηκών διαβίωσής του.

Ο κ. Δένδιας επισήμανε ότι “βασική παράμετρος στην οποία βασίστηκε η διαμόρφωση της «Ατζέντας 2030» – εκτός από το επιχειρησιακό σκέλος της – είναι η διασφάλιση ότι το εξοπλιστικό πρόγραμμα των Ενόπλων Δυνάμεων κινείται εντός των υφιστάμενων ή προβλεπόμενων δημοσιονομικών περιθωρίων, σε συνδυασμό με τη μέγιστη δυνατή αξιοποίηση του υστερήματος του Έλληνα φορολογούμενου. Είναι ήδη σε εξέλιξη η σύνταξη της νέας Δομής Δυνάμεων. Έως τις αρχές του επόμενου έτους, όχι μόνο θα έχει κοστολογηθεί σε βάθος 12ετίας όλο το εξοπλιστικό πρόγραμμα των Ενόπλων Δυνάμεων, αλλά επιπλέον θα εξασφαλιστεί με τον βέλτιστο τρόπο η βασική αρχή της διαφάνειας που θα πρέπει να διέπει αποφάσεις που επιβαρύνουν σε σημαντικό βαθμό τον προϋπολογισμό της χώρας μας”, εκτίμησε περαιτέρω.

Τέλος, ο υπουργός Εθνικής ‘Αμυνας αναφέρθηκε στις αποφάσεις του ΚΥΣΕΑ για την προμήθεια των μαχητικών αεροσκαφών F-35, των ελικοπτέρων BLACK HAWK, τη συμμετοχή στη σχεδίαση των Φρεγατών CONSTELLATION και τη συμμετοχή στο πρόγραμμα της Ευρωκορβέτας. “Με τα μέσα αυτά και πολλά άλλα θωρακίζονται οι Ένοπλες Δυνάμεις και περνάνε σε ένα διαφορετικό επίπεδο, ως πάροχος ασφαλείας στην ευρύτερη περιοχή”, κατέληξε.

Υπογράμμισε ότι βρισκόμαστε σε μια συγκυρία που η Ευρώπη πρέπει να κάνει περισσότερα σε αυτό τον τομέα, να αναπτύξει και να χρηματοδοτήσει την ευρωπαϊκή αμυντική βιομηχανία και να μην εξαρτάται από τρίτους.

«Ο,τιδήποτε λιγότερο», τόνισε, «στέλνει το λάθος μήνυμα».

“Κύρια στοιχεία της μεταρρύθμισης είναι η ανάπτυξη της έρευνας και της καινοτομίας, με τη δημιουργία του σχετικού οικοσυστήματος στις Ένοπλες Δυνάμεις, ο εκσυγχρονισμός του θεσμικού πλαισίου των Ανωτάτων Στρατιωτικών Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων, η σύσταση Κοινού Σώματος Πληροφορικής” εξήγησε ο κ. Δένδιας.

“Η Ελλάδα”, είπε, “οφείλει να είναι προετοιμασμένη για όλα τα ενδεχόμενα. Να έχει ισχυρή παρουσία στη διεθνή σκηνή, να περιφρουρεί έμπρακτα όσα έχουν επιτευχθεί στην εξωτερική της πολιτική την τελευταία τετραετία και στηριζόμενη στις Ένοπλες Δυνάμεις της να αποτελεί σημαντικό παράγοντα ασφάλειας και σταθερότητας”.

Για την ελληνική φρεγάτα “Ύδρα” ανέφερε ότι βρίσκεται σε μια αποστολή υπηρετώντας “τα εθνικά συμφέροντα, ως μονάδα του Πολεμικού Ναυτικού της χώρας με τον μεγαλύτερο εμπορικό στόλο στον πλανήτη, την ασφάλεια των ναυτικών μας και την ελευθερία των οδών εφοδιασμού της Ελλάδας, που επηρεάζουν το κόστος ζωής και την αξία της χώρας ως διαμετακομιστικού κόμβου”.

Ο κ. Δένδιας ξεκαθάρισε ότι “σήμερα είναι περισσότερο επιτακτική από ποτέ η ανάγκη να λάβει σάρκα και οστά η δημιουργία αμυντικού βραχίονα στην ΕΕ”.

“Οφείλουμε”, πρόσθεσε, “να μην επιτρέψουμε σε χώρες που έχουν αναθεωρητικές και επεκτατικές φιλοδοξίες να εφαρμόσουν τα σχέδιά τους και να λάβουμε όλα τα αναγκαία μέτρα αποτροπής”.

Για τη διαμόρφωση της νέας Ευρωπαϊκής Αμυντικής Βιομηχανικής Στρατηγικής υπογράμμισε ότι “όσα προβλέπονται για κοινή αγορά, σε σημαντικό ποσοστό, του αμυντικού εξοπλισμού, όπως και οι διασφαλίσεις για ευρωπαϊκής προέλευσης κατά το ήμισυ αμυντικές προμήθειες, είναι μία μεγάλη ευκαιρία όχι μόνο για τη διαμόρφωση κοινής αντίληψης σχετικά με την Ασφάλεια, αλλά και για την αμυντική μας βιομηχανία”.

“Η Ελλάδα αποδίδει ιδιαίτερη σημασία σε αυτή την στρατηγική για την αμυντική αυτάρκεια της ΕΕ και είναι δεσμευμένη να συμμετάσχει ενεργά σε κάθε πρωτοβουλία που στοχεύει στην προάσπιση του ευρωπαϊκού χώρου” συμπλήρωσε.

Τόνισε ότι το να διαθέτει η χώρα μας ισχυρή Άμυνα “είναι όρος εθνικής επιβίωσης” και συνέχισε: “Αυτό δεν σημαίνει, από την άλλη πλευρά, ότι οι δαπάνες μας θα είναι αλόγιστες, καθώς θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τα δημοσιονομικά περιθώρια. Για τον ίδιο λόγο ζήτησα από τα Γενικά Επιτελεία προτεραιοποίηση και επαναξιολόγηση των μελλοντικών εξοπλιστικών προγραμμάτων, με την κατάρτιση νέου 12ετούς προγράμματος”.

“Στόχος”, είπε, “είναι κάθε ευρώ που θα δαπανάται στην Άμυνα να αποτελεί πραγματική ανάγκη που θα ικανοποιείται με τον βέλτιστο τρόπο στη σχέση κόστους-αποτελέσματος”.

Με την υλοποίηση της “Ατζέντας 2030”, “φιλοδοξούμε” είπε, να φύγουμε από τη λογική “ψωνίζω από το ράφι” και “να περάσουμε στην ανάπτυξη προγραμμάτων αμυντικής τεχνολογίας που να έχουν εγχώρια προστιθέμενη αξία”.

“Με αυτόν τον τρόπο οι επενδύσεις στην Άμυνα όχι μόνο δεν θα μπορούν να χαρακτηριστούν “αντιπαραγωγικές” από οικονομική άποψη, αλλά θα συμβάλλουν στην ανάπτυξη της χώρας μας και στην αύξηση της απασχόλησης” εξήγησε ο κ. Δένδιας.

Για την αμυντική βιομηχανία της χώρας, ανέφερε ότι υπάρχουν “αξιόλογες εταιρείες στον κλάδο, αλλά δεν θέλουμε να αποτελούν μεμονωμένες περιπτώσεις”.

Χαρακτήρισε “εμβληματική περίπτωση”, την ΕΑΒ, “στην οποία θέλουμε να της προσδώσουμε τον ρόλο που οραματιζόταν για αυτήν ο Κωνσταντίνος Καραμανλής”.

“Η ανάληψη της εποπτείας της από το υπουργείο Εθνικής Άμυνας ήταν αναγκαία συνθήκη προκειμένου να επιτευχθεί η διάσωση της εταιρείας. Άλλωστε, χωρίς μια ΕΑΒ που να λειτουργεί ομαλά, δεν μπορεί να επιτελέσει χωρίς προβλήματα την αποστολή της η Πολεμική μας Αεροπορία” ξεκαθάρισε.

Συνολικά για την Αμυντική Βιομηχανία, είπε ότι “η πρόθεσή μας είναι να δημιουργήσουμε ένα οικοσύστημα διαφορετικό από ό,τι υπάρχει μέχρι σήμερα”.

Πρόσθεσε ότι η Ελλάδα “διαθέτει εξειδικευμένη και έμπειρη βιομηχανία” στον τομέα των ναυπηγείων, με τα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά και τα Ναυπηγεία Ελευσίνας, ενώ συνέχισε: “Η αποδοχή από τις ΗΠΑ της πρότασης να συμμετέχουμε στη ναυπήγηση νέων φρεγατών τύπου Constellation είναι μια μεγάλη εθνική επιτυχία”.

“Η αποδοχή αυτή έχει τεράστιο επιχειρησιακό όφελος, καθώς η χώρα μας, σε συνδυασμό με την απόκτηση των 3 νέων FDI, έχει τη δυνατότητα να μπει στην επόμενη δεκαετία με νεότευκτα, στο μεγαλύτερο μέρος του στόλου της, πλοία” πρόσθεσε.

“Για λόγους εθνικού συμφέροντος”, συμπλήρωσε, “θα ζητήσουμε κατά τη διαδικασία των διαπραγματεύσεων την κατά το δυνατόν μεγαλύτερη εμπλοκή της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας στη ναυπήγηση των φρεγατών, ώστε να ενισχυθούν οι ικανότητες και η τεχνογνωσία του τομέα, να προωθηθεί η ανάπτυξη νέων τεχνολογιών και να δημιουργηθούν εξειδικευμένες θέσεις εργασίας”.

Για τις αλλαγές στη θητεία, ανέφερε ότι θα δοθεί έμφαση “στον συνδυασμό της ανάπτυξης ψηφιακών και άλλων δεξιοτήτων κατά τη στρατιωτική θητεία -οι οποίες μπορούν να φανούν χρήσιμες και μετά από αυτή- με την εντατική στρατιωτική εκπαίδευση, που είναι προσαρμοσμένη στον σχετικά σύντομο χρόνο θητείας”.