Πρόκειται για παρεμβάσεις στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Κλιματικού Ταμείου που θα ολοκληρωθούν το 2032 και αποτελούν επί της ουσίας μια μακροπρόθεσμη στρατηγική για την ενίσχυση της ισότητας, της προσβασιμότητας και της κοινωνικής ένταξης των ατόμων με αναπηρία.

Συγκεκριμένα, 1,47 δισ. ευρώ θα διατεθούν σε πάνω από 100.000 ωφελούμενους, 270 εκατομμύρια αποκλειστικά σε άτομα με αναπηρία καθώς και 1,2 δισ. με προτεραιότητά σε άτομα με αναπηρία αλλά και στις οικογένειες τους.  

Την παρουσίαση της συνέντευξης Τύπου πραγματοποίησαν ο υπουργός Επικρατείας – αρμόδιος Συντονιστικού Μηχανισμού για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία, Άκης Σκέρτσος, ο αναπληρωτής υπουργός Υποδομών και Μεταφορών Κωνσταντίνος Κυρανάκης, η υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων Σοφία Ζαχαράκη και η υπουργός Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, Δόμνα Μιχαηλίδου.

Μιλώντας για το Κοινωνικό Κλιματικό Ταμείο, ο κ. Σκέρτσος ανέφερε πως πρόκειται για «ένα νέο χρηματοδοτικό εργαλείο της ΕΕ το οποίο εξασφαλίζει 5,3 δισ. ευρώ για τη χώρα μας με στόχο τη μείωση των κοινωνικών και οικονομικών ανισοτήτων κατά την ενεργειακή μετάβαση που καλούμαστε να κάνουμε, ως κοινωνία, προς πιο καθαρές μορφές ενέργειας. Πώς επιτυγχάνεται αυτό; Με τη στήριξη των πιο ευάλωτων συμπολιτών μας, στην εθνική προσπάθεια που καταβάλλουμε για να μειώσουμε το οικονομικό και ενεργειακό κόστος σε κάθε σπίτι όσο και στις μεταφορές, ειδικά για τα φτωχότερα νοικοκυριά και τους ευάλωτους συμπολίτες μας, αξιοποιώντας τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας που παράγουν καθαρή και φθηνότερη ενέργεια».

Σύμφωνα με τον κ. Σκέρτσο, οι 12 δράσεις θα υλοποιηθούν σε τέσσερις άξονες: προσβάσιμες μεταφορές, κοινωνική στέγαση, κινητικότητα και συμπερίληψη στην εκπαίδευση. «Οι πολιτικές για την αναπηρία αποτελούν ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα ενός πεδίου πολιτικής που αφορά το 10% του πληθυσμού της χώρας, που παρέμενε δυστυχώς για δεκαετίες στην αθέατη πλευρά του φεγγαριού. Στο πεδίο της αναπηρίας τεκμηριώνεται ίσως με τον πιο εμφατικό τρόπο η ανάγκη για ένα πιο επιτελικό και πιο συνεργατικό κράτος, που συνοψίζεται σε τρεις λέξεις κλειδιά, στα τρία σίγμα: Συνεργασία, συνέχεια και συνέπεια.  Όλα όσα χρειάζεται για να παράγουμε αποτέλεσμα κατά τη διακυβέρνηση. Αυτές είναι οι έννοιες που έλειπαν διαχρονικά από την κουλτούρα διοίκησης του ελληνικού κράτους, για αυτές τις έννοιες αγωνιζόμαστε εμείς καθημερινά, προκειμένου κανείς πολίτης αυτής της χώρας και ειδικά τα άτομα με αναπηρία να μην αισθάνεται ότι είναι αόρατος για την πολιτεία ή για τους συμπολίτες».

Το κοινωνικό καφενείο «ΠΟΙΚΙΛΗ ΣΤΟΑ» στην οδό Ιατρού Παπαγιάννη 59, αποτελεί έναν ζεστό και ανοιχτό χώρο φιλοξενίας συνάντησης και κοινωνικής συναναστροφής για όλους. Ήδη έχει γίνει σημείο αναφοράς για κατοίκους της ευρύτερης περιοχής, προσφέροντας ένα φιλικό περιβάλλον που ξεχωρίζει για την αμεσότητα, τη φροντίδα και την ανθρώπινη επαφή.

Σκοπός της πρωτοβουλίας είναι η επαγγελματική εκπαίδευση και ομαλή ένταξη ατόμων με αναπηρία στην αγορά εργασίας σε ένα προστατευμένο και υποστηριζόμενο χώρο. Μέσα από τη συμμετοχή τους στη λειτουργία του καφενείου, οι εργαζόμενοι εφαρμόζουν πολύτιμες εργασιακές δεξιότητες που έχουν αποκτήσει στον τομέα της εστίασης, ενώ παράλληλα ενδυναμώνονται μέσα από την ισότιμη συμμετοχή στην εργασία και την καθημερινή επαφή με τους επισκέπτες του χώρου.

Η «ΠΟΙΚΙΛΗ ΣΤΟΑ» είναι το πρώτο κοινωνικό καφενείο αυτού του τύπου στο Θριάσιο Πεδίο και ένα από τα λίγα αντίστοιχα εγχειρήματα στην Ελλάδα, που απασχολούν άτομα με αναπηρία. Λειτουργεί από τον Φορέα «Όλοι Εμείς Μαζί», ο οποίοςπαρέχει καθημερινά πολλαπλές υπηρεσίες στους ωφελούμενους, μέσω του Κέντρου Διημέρευσης – Ημερήσιας Φροντίδας (ΚΔ-ΗΦ) για ΑμεΑ.

Η HELLENiQ Petroleum, μέλος της ΗΕLLENiQ ENERGY, στηρίζει διαχρονικά το έργο και το όραμα του Φορέα «Όλοι Εμείς Μαζί», για μια κοινωνία, με ίσες ευκαιρίες για όλους. Στο ίδιο πλαίσιο, είχε υποστηρίξει και στο παρελθόν τη λειτουργία της Στέγης Αυτόνομης Διαβίωσης «Δήμητρα», μιας ακόμα πρωτοβουλίας που στόχο έχει να προάγει την αξιοπρεπή, αυτόνομη και ποιοτική διαβίωση ατόμων με αναπηρία.

Η ΗΕLLENiQ ENERGY, μέσω του Προγράμματος Εταιρικής Υπευθυνότητας, υλοποιεί σταθερά δράσεις που αναδεικνύουν τις αξίες της συμπερίληψης, του σεβασμού στη διαφορετικότητα και της ισότιμης συμμετοχής στην κοινωνική και επαγγελματική ζωή.

Αποτελεί τον ΧΡΥΣΟ ΧΟΡΗΓΟ της Παραολυμπιακής Επιτροπής και στέκεται δίπλα σε φορείς και συλλόγους ΑμεΑ στην ευρύτερη κοινωνία, αλλά και στην περιοχή του Θριασίου που προωθούν τις αρχές της ατομικής εξέλιξης, της ενδυνάμωσης και της ενσωμάτωσης.

«Να στείλουμε κάτι παραπάνω όλοι μαζί στις γιαγιάδες, στους παππούδες και στα άτομα με αναπηρία: να δουν τι εργαλείο ελευθερίας μπορεί να είναι η ψηφιακή προσβασιμότητα. Ας το πολλαπλασιάσουμε», τόνισε εμφατικά δίνοντας τον τόνο της εκδήλωσης.

Όπως σημείωσε, η ψηφιακή μετάβαση προχωρά με μεγάλη ταχύτητα και στόχος της πολιτείας είναι να μην μείνει κανείς πίσω. Το πρόγραμμα Όλοι Digital αποτελεί σημαντικό βήμα σε ένα ευρύτερο πλέγμα πολιτικών για την προσβασιμότητα. «Δεν είμαστε ούτε μαξιμαλιστές ούτε ουτοπιστές. Ένα πρόγραμμα από μόνο του δεν λύνει τα πάντα, αλλά είναι κομμάτι του παζλ για μια πιο προσβάσιμη καθημερινότητα», πρόσθεσε.

Στεκόμενη ιδιαίτερα στον φόβο που συχνά νιώθουν οι μεγαλύτερες ηλικίες απέναντι στην τεχνολογία, η κ. Μιχαηλίδου τόνισε: «Πολλοί φοβούνται μήπως κάνουν λάθος, χρεωθούν δύο φορές ή “μπλοκάρουν” κάτι. Στόχος μας είναι να τους δώσουμε αυτοπεποίθηση να πουν: μπορώ να το κάνω μόνος μου».

Παράλληλα, αναφέρθηκε σε άλλα προγράμματα που ενισχύουν την προσβασιμότητα, όπως η προσβασιμότητα κατοικιών για άτομα με αναπηρία και η ψηφιακή κάρτα αναπηρίας, την οποία χαρακτήρισε «ένα εργαλείο αξιοπρέπειας» για τους πολίτες.

Αναφερόμενη στο πρόγραμμα Όλοι Digital και στην επιτυχία που μπορεί να φέρει τόνισε: «Η επιτυχία θα φανεί όταν όλο και περισσότεροι άνθρωποι, που μέχρι χθες φοβούνταν την τεχνολογία, θα μπορούν να πουν: δεν χρειάζομαι βοήθεια, μπορώ να το κάνω μόνος μου». Με αυτό το μήνυμα, υπογράμμισε τη σημασία της αυτονομίας και της ψηφιακής ένταξης στην καθημερινή ζωή.

«…Αν δεν υπήρχαν οι τεχνολογίες, ίσως να ήμουν ακόμη εκείνο το παιδί στο καφενείο»

Τη δική του βαθιά προσωπική ιστορία, που δείχνει τι σημαίνει πραγματικά η δύναμη της τεχνολογίας, μοιράστηκε ο πρόεδρος της Περιφερειακής Ομοσπονδίας Ατόμων με Αναπηρία (ΠΟΜΑμεΑ) Κεντρικής Μακεδονίας, Νικόλαος Χατζηδάφνης.

«Μεγάλωσα σε ένα χωριό με εκατό ανθρώπους και ένα καφενείο. Εκεί ήταν όλοι οι παππούδες και ήμουν το μοναδικό παιδί– ένα παιδί που δεν έβλεπε», είπε, εξηγώντας ότι όταν μπήκε στην εφηβεία άρχισε να αναρωτιέται τι θα κάνει στη ζωή του. Η απάντηση ήρθε μέσα από την τεχνολογία.

«Άρχισα να ασχολούμαι με τους υπολογιστές και κατάλαβα πόσο σημαντικοί είναι. Αν δεν υπήρχαν οι τεχνολογίες, ίσως να ήμουν ακόμη εκείνο το παιδί στο καφενείο», σημείωσε. Σήμερα, η τεχνολογία του δίνει την ελευθερία που κάποτε φαινόταν αδιανόητη: να κλείνει ταξί από το κινητό, να οργανώνει ταξίδια για τα παιδιά του και να τους χαρίζει εμπειρίες στο εξωτερικό.

«Μπορώ να πάρω ένα κινητό, να κλείσω ένα ταξί, να κλείσω εισιτήρια και να πάω τα παιδιά μου ένα ταξίδι στη Ρώμη. Να είμαι ένας πατέρας που οργανώνει τη ζωή του μόνος του», τόνισε χαρακτηριστικά.

Ο ίδιος κατάφερε να σπουδάσει, να εργαστεί και να αφιερώσει τη ζωή του στην εκπαίδευση ατόμων με αναπηρία στις νέες τεχνολογίες. «Το λευκό μπαστούνι και η τεχνολογία ήταν τα εργαλεία που με βοήθησαν να προχωρήσω», ανέφερε, προσθέτοντας ότι από τα τέλη της δεκαετίας του ’90 εργάζεται συστηματικά στην εκπαίδευση εκατοντάδων ατόμων με αναπηρία, ώστε να αποκτήσουν αυτονομία στην καθημερινότητά τους.

Tο μεγαλύτερο εμπόδιο, η έλλειψη εκπαίδευσης

Όπως σημείωσε, το μεγαλύτερο εμπόδιο δεν είναι η έλλειψη τεχνολογίας αλλά η έλλειψη εκπαίδευσης. «Οι τεχνολογίες υπάρχουν και μπορούν να κάνουν τα πάντα. Αυτό που συχνά λείπει είναι κάποιος να μας δείξει πώς να τις χρησιμοποιήσουμε», ανέφερε, υπογραμμίζοντας τη σημασία των προγραμμάτων ψηφιακής κατάρτισης.

Παράλληλα, μίλησε για την ανάγκη κοινωνικής δικαιοσύνης και ίσης πρόσβασης στην πληροφορία. «Τα άτομα με αναπηρία θέλουμε να είμαστε ελεύθεροι πολίτες. Και για να είμαστε ελεύθεροι, πρέπει να έχουμε την ίδια πρόσβαση στην πληροφορία που έχουν όλοι», είπε. Τόνισε επίσης ότι η τεχνολογία δεν αφορά μόνο την εργασία ή τις υπηρεσίες, αλλά και την κοινωνική ζωή: «Θέλουμε κι εμείς να συμμετέχουμε, να επικοινωνούμε, να είμαστε μέρος της κοινωνίας».

Μιλάω με φίλους, ακούω μουσική, μαθαίνω κάθε μέρα

«Χρησιμοποιώ το κινητό μου κάθε μέρα. Μιλάω με τους φίλους μου, ψωνίζω, παίζω παιχνίδια και ακούω μουσική. Μου αρέσει πολύ γιατί περνάω όμορφα την ώρα μου», ανέφερε η ωφελούμενη του ΚΔΗΦ «Ο ΣΩΤΗΡ», Αντιγόνη Λεωνίδα, μοιράζοντας την εμπειρία της από τη χρήση της τεχνολογίας στην καθημερινότητά της.

Παρά το γεγονός ότι μέχρι σήμερα χρειάζεται βοήθεια για να κατεβάσει εφαρμογές ή να μάθει κάποιες λειτουργίες – είτε από το οικογενειακό της περιβάλλον είτε από τους ανθρώπους στο κέντρο – εξέφρασε την ελπίδα ότι μέσα από το πρόγραμμα εκπαίδευσης θα αποκτήσει ακόμη μεγαλύτερη αυτονομία.

«Με βοήθησαν, αλλά τώρα θέλω να μάθω να τα κάνω και μόνη μου. Ίσως μέσα από το πρόγραμμα να τα καταφέρω», είπε, προσθέτοντας ότι στο μέλλον θέλει να βοηθήσει και άλλους, ακόμη και συγγενείς μεγαλύτερης ηλικίας, να εξοικειωθούν με την τεχνολογία. «Νομίζω πως μπορώ να το κάνω. Δεν είναι κάτι δύσκολο για μένα και θα μου άρεσε να δείξω και σε άλλους πώς να χρησιμοποιούν το κινητό», κατέληξε, εκφράζοντας τη χαρά και την αυτοπεποίθηση που της δίνει η ψηφιακή εκπαίδευση.

Η τεχνολογία είναι δύναμη στην ψυχή των ατόμων με αναπηρία

Το πρώτο βήμα στην εκπαίδευση είναι να κατανοήσεις τις δυνατότητες και τις δεξιότητες του κάθε ατόμου, τόνισε η εκπαιδεύτρια Η/Υ για άτομα με αναπηρία, Ελισάβετ Λεπτοκαρίδου.

«Ξεκινάμε από τα βασικά: πώς χρησιμοποιεί το ποντίκι, πώς πατά τα πλήκτρα, πώς χειρίζεται τις περιφερειακές συσκευές ή το κινητό», ανέφερε, προσθέτοντας ότι η εκπαίδευση προσαρμόζεται στα ενδιαφέροντα και τις ανάγκες του κάθε συμμετέχοντα. «Δεν θέλουμε γενική γνώση. Θέλουμε γνώση χρήσιμη για την καθημερινότητα».

Μία στιγμή που τη συγκίνησε ήταν όταν η μητέρα ενός παιδιού που εκπαίδευσε της είπε: «Σου οφείλω δύο πράγματα: μια συγγνώμη και ένα ευχαριστώ». Η συγγνώμη γιατί δεν πίστευε ότι το παιδί της θα μάθαινε, και το ευχαριστώ γιατί η εκπαίδευση άνοιξε νέους ορίζοντες για εκείνο. «Ήταν ένα πολύ μεγάλο δώρο», τόνισε, υπογραμμίζοντας τη δύναμη που έχει η τεχνολογία στη ζωή των ατόμων με αναπηρία.

Ψηφιακή αυτοπεποίθηση για όλους: Από τον φόβο στην ελευθερία

Η εκπαιδεύτρια- Ψηφιακή Βοηθός Ηλικιωμένων, Κυριακή Ζαμπούνη, στη διαδικτυακή της τοποθέτηση περιέγραψε πώς η εκπαίδευση μετατρέπει το άγνωστο σε δύναμη. «Η πρώτη αντίδραση των ηλικιωμένων είναι συχνά φόβος. Η τεχνολογία φαίνεται δύσκολη, σχεδόν απρόσιτη. Όμως βήμα-βήμα, με κατανοητά μαθήματα, κερδίζουν αυτοπεποίθηση και νιώθουν ψηφιακά ανεξάρτητοι», είπε.

Η διαδικασία αυτή μετατρέπει τον αρχικό φόβο σε ενθουσιασμό. Όταν συνειδητοποιούν ότι μπορούν να στείλουν μήνυμα, να κάνουν download ή βιντεοκλήση, η χαρά τους είναι μεγάλη.

Η επιτυχία της εκπαίδευσης φαίνεται όταν οι συμμετέχοντες καταφέρνουν κάτι που θεωρούσαν δύσκολο. «Η μεγαλύτερη νίκη είναι η αυτοπεποίθηση που τους δίνουμε, η αίσθηση ότι μπορούν να τα καταφέρουν. Αυτή είναι η ψηφιακή αυτοπεποίθηση που αλλάζει την καθημερινότητά τους», τόνισε η κ. Ζαμπούνη.

Η εκδήλωση διοργανώθηκε από το Υπουργείο Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, παρουσιάζοντας το πρόγραμμα Όλοι Digital που δίνει σε ηλικιωμένους και άτομα με αναπηρία τα εργαλεία για να κινηθούν με ασφάλεια και αυτοπεποίθηση στο ψηφιακό περιβάλλον.

Ο κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος από το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης για πρόκληση επικίνδυνης σωματικής βλάβης ατόμου που δε μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό του. Για την ίδια υπόθεση κατέστη κατηγορούμενος και ένας ιερέας, ο οποίος παρείχε το διαμέρισμα για διαμονή, ωστόσο αθωώθηκε λόγω αμφιβολιών.

Σύμφωνα με την καταγγελία που έγινε στις Αρχές και οδήγησε στη σύλληψη των δύο ανδρών τον Ιανουάριο του 2023, κατά τη διάρκεια παραμονής του παθόντα σε διαμέρισμα που ανήκει στην ενορία του ιερέα σε περιοχή της Θεσσαλονίκης, ο 52χρονος ζούσε υπό ανθυγιεινές συνθήκες. Συγκεκριμένα, στερούνταν υπηρεσιών ατομικής καθαριότητας και υγιεινής, ενώ παράλληλα δεν του χορηγούνταν επαρκής σίτιση.

Υπεύθυνος του συγκεκριμένου χώρου ήταν ο ιερέας, ο οποίος φαίνεται ότι χρησιμοποιούσε το διαμέρισμα προκειμένου να παρέχει βοήθεια σε άτομα που είχαν ανάγκη. Ωστόσο, η φροντίδα του θύματος είχε ανατεθεί —χωρίς σύμβαση— στον 47χρονο που καταδικάστηκε, ο οποίος στερούνταν τυπικών και ουσιαστικών προσόντων και, επιπλέον, ασκούσε σωματική βία σε βάρος του.

Στην κατάθεσή του στο δικαστήριο, ο 52χρονος, ο οποίος είναι τετραπληγικός και καθηλωμένος σε αναπηρικό αμαξίδιο, ανέφερε ότι τους πρώτους μήνες πράγματι δεχόταν φροντίδα από τον 47χρονο. Η κατάσταση, ωστόσο, άλλαξε αργότερα, όταν ο κατηγορούμενος άρχισε να τον δένει στο κρεβάτι, να τον ξυλοκοπεί σε όλο του το σώμα και να τον αφήνει να ζει μέσα στις ακαθαρσίες.

«Δεν τον κατήγγειλα στον αδελφό μου γιατί με απειλούσε ότι δεν θα μου δώσουν να φάω. Ο ιερέας είχε υποσχεθεί στον πατέρα μου ότι θα με προσέχει. Κατά τη διάρκεια της εξομολόγησης του είχα μιλήσει για την κατάσταση που αντιμετώπιζα. Σχεδόν όλο το χρονικό διάστημα που έμεινα εκεί ήμουν βρώμικος. Είχα υπομονή όμως», ανέφερε χαρακτηριστικά το θύμα.

Ο 47χρονος, ο οποίος κρίθηκε ένοχος, εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο, μέσω του οποίου αρνήθηκε την κατηγορία που του αποδίδεται.

Από την πλευρά του, ο ιερέας που αθωώθηκε αρνήθηκε κατά την απολογία του την κατηγορία της έκθεσης. Τόνισε ότι δεν επρόκειτο για οργανωμένη δομή, αλλά για ένα διαμέρισμα της ενορίας που διέθετε για τη βοήθεια ανθρώπων σε ανάγκη. Επιπλέον, υποστήριξε ότι ο 47χρονος δεν ήταν επίσημος φροντιστής, αλλά ένας άνθρωπος που διέμενε στο σπίτι και φρόντιζε τον παθόντα εθελοντικά, παρά την έλλειψη εξειδικευμένων γνώσεων.

Την ενοχή και των δύο κατηγορουμένων είχε προτείνει νωρίτερα η εισαγγελέας της έδρας. Στην αγόρευσή της τόνισε, μεταξύ άλλων, ότι ο 47χρονος «κακομεταχειρίστηκε με τον πιο άσχημο τρόπο έναν άνθρωπο που δεν μπορούσε να αντιδράσει».

Όπως σημείωσε η εισαγγελέας: «Αυτό πρέπει να είναι στη σκέψη όλων. Ο παθών δεν μπορούσε να μιλήσει. Φέρεται να ήταν δεμένος, υπήρχαν ακαθαρσίες και δεν σιτιζόταν επαρκώς, με αποτέλεσμα να χάσει πολλά κιλά. Ο αδελφός του είχε τη διαβεβαίωση ότι όλα πήγαιναν καλά, όμως στην πραγματικότητα τα πάντα —η σίτιση, η φροντίδα, η υγιεινή— ήταν στο έλεος του Θεού».

Πιο αναλυτικά, η υπόθεση αποκαλύφθηκε στις 17 Απριλίου 2025, μετά από καταγγελία νεαρής νηπιαγωγού που έκανε την πρακτική της. Η γυναίκα ανέφερε ότι παρατήρησε τη συνάδελφό της να κάνει απότομες κινήσεις προς τα παιδιά, θέτοντάς τα σε κίνδυνο, να τα χτυπάει, αλλά και να τα βρίζει, όταν δεν συμμορφώνονταν.

«Παρατήρησα ότι η συγκεκριμένη παιδαγωγός έπιασε ένα νήπιο από τον αυχένα με δύναμη, προκειμένου να το εξαναγκάσει να παρακολουθήσει βίντεο στον υπολογιστή», είπε, σύμφωνα με την εκπομπή «Αποκαλύψεις».

«Καθώς τάιζε ένα νήπιο με ειδικές ανάγκες, επειδή σταμάτησε να ανοίξει το στόμα του, το τράβηξε με δύναμη από το αυτί και το τάιζε τόσο γρήγορα που η διαδικασία γινόταν επικίνδυνη. Το παιδί έκλαιγε και ήταν ψυχολογικά αναστατωμένο», πρόσθεσε στη συνέχεια.

Σύμφωνα με τη νεαρή νηπιαγωγό, όταν ενημέρωσε τη διευθύντρια, εκείνη φέρεται να μη την πίστεψε και να κάλεσε την καταγγελλόμενη εκπαιδευτικό, η οποία πρώτα αρνήθηκε τα πάντα και στη συνέχεια φέρεται να είπε ότι δεν αποδεικνύεται κάτι, γιατί τα παιδιά δεν έχουν σημάδια.

«Η εκπαιδευτικός αρνήθηκε όσα ανέφερα, λέγοντας ότι “ακόμη κι αν έγιναν, ήταν απλώς απότομες κινήσεις”. Μάλιστα, η συγκεκριμένη εκπαιδευτικός μου είπε “δεν αποδεικνύεται τίποτα, αφού τα παιδιά δεν φέρουν σημάδια”», είπε η νεαρή νηπιαγωγός.

Η καταγγέλλουσα, η οποία έκανε την πρακτική της άσκηση στο συγκεκριμένο νηπιαγωγείο, δήλωσε ότι αποχώρησε μόλις 20 ημέρες μετά την έναρξή της, σοκαρισμένη από «όσα άκουγε και έβλεπε». Στη μήνυσή της περιγράφει ότι είδε την υπεύθυνη να «κλωτσά τα παιδιά και να τα ρίχνει στο πάτωμα, καθώς και να τα μουτζώνει».

Επίσης, ο Νικόλαος Κλάδης, διευθυντής της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, μιλώντας στην εφημερίδα «Π» είπε για την υπόθεση: «Εμείς πληροφορηθήκαμε το θέμα αυτό από υπηρεσιακό παράγοντα του υπουργείου στον οποίο η φοιτήτρια είχε κάνει σχετική καταγγελία. Γνωρίζω ότι υπάρχει ένα θέμα σοβαρό».

Το δυστύχημα συνέβη στη συμβολή των οδών Ποσειδώνος και Αγίου Νικολάου, κοντά στο κατάστημα Σκλαβενίτης, όταν το ηλεκτρικό τρίκυκλο όχημα του θύματος συγκρούστηκε υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες, με αγροτικό αυτοκίνητο.

Ο 45χρονος, που ήταν αγαπητός στην τοπική κοινωνία της Σούδας κι ευρύτερα της Κρήτης, μεταφέρθηκε άμεσα στο νοσοκομείο, αλλά παρά τις προσπάθειες των διασωστών και των γιατρών, υπέκυψε στα τραύματά του.

«Η Ελλάδα του 2025 μπορεί να είναι υπερήφανη για τα βήματα που έχει κάνει σε αυτό το πεδίο», τονίζει ο Κυριάκος Μητσοτάκης, δεσμευόμενος ότι «συνεχίζουμε, λοιπόν, με σχέδιο και επιμονή μέχρι τα αυτονόητα να γίνουν καθολικό βίωμα στην κοινωνία μας».

Αναλυτικά ο πρωθυπουργός τονίζει στην ανάρτησή του:

«Καθρέφτης για την πρόοδο μιας χώρας είναι και η φροντίδα για τους πολίτες της με αναπηρία. Και η Ελλάδα του 2025 μπορεί να είναι υπερήφανη για τα βήματα που έχει κάνει σε αυτό το πεδίο. Με μέτρα που ξεδιπλώνονται διαρκώς, καθώς μένουν ακόμη να γίνουν πολλά. Αλλά και με έναν απολογισμό ο οποίος νομίζω ότι τιμά έμπρακτα τη σημερινή Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία.

Πρόσφατα, για παράδειγμα, ξεκίνησε το πρόγραμμα «Προσβασιμότητα στο Σπίτι», παρέχοντας έως και 14.500 ευρώ σε ΑμεΑ, ώστε να προσαρμόσουν την κατοικία ή τον χώρο εργασίας τους στις ανάγκες τους. Ενώ μέχρι τώρα έχουν γίνει περισσότερες από 83.000 παραδόσεις θεραπειών υψηλού κόστους στο σπίτι. Εκεί όπου οι πολίτες με αδυναμία μετακίνησης κάνουν, πλέον, και τις δωρεάν προληπτικές εξετάσεις τους.

Παράλληλα, θεσμοθετήθηκε η μηδενική συμμετοχή σε φάρμακα για όσες και όσους έχουν προβλήματα όρασης άνω του 80%. Και επεκτάθηκε το επίδομα κώφωσης στις ηλικίες 18-65 ετών. Με την ΕΡΤ να διαθέτει, ήδη, εφαρμογές ειδικά για τις δύο αυτές κατηγορίες. Αλλά και συνολικά τα άτομα με αναπηρία να μην ταλαιπωρούνται, πια, με την ίδρυση νέων Κέντρων Πιστοποίησης και υπερδιπλασιασμό των γιατρών τους.

Στην ίδια κατεύθυνση λειτουργεί και ο διευρυμένος Πίνακας των Μη Αναστρέψιμων Παθήσεων, καταργώντας τους αλλεπάλληλους ελέγχους. Όπως πρόνοια υπάρχει και στην Εκπαίδευση: είχαμε 993 διορισμούς σε ειδικά σχολεία. Άνοιξαν ακόμη 1.900 νέες θέσεις για ψυχολόγους και κοινωνικούς λειτουργούς. Και, βέβαια, το πρόγραμμα «Μαριέττα Γιαννάκου» περιλαμβάνει και την ανακαίνιση 33 Ειδικών Σχολείων.

Κάθε μία από αυτές τις μικρές ή μεγάλες παρεμβάσεις σχεδιάστηκε με σεβασμό στα δικαιώματα αυτών των συμπολιτών μας. Επαναλαμβάνω, όμως, ότι μας περιμένει πολλή δουλειά. Έτσι, από τις δράσεις που έρχονται ξεχωρίζω ενδεικτικά την πλαστική Κάρτα Αναπηρίας. Ένα μέσο που θα απλοποιήσει τις μετακινήσεις και την εύκολη πρόσβαση σε χώρους πολιτισμού, χωρίς κανένα άλλο έγγραφο.

Συνεχίζουμε, λοιπόν, με σχέδιο και επιμονή μέχρι τα αυτονόητα να γίνουν καθολικό βίωμα στην κοινωνία μας. Μια διαδρομή, με οδηγό την Εθνική Στρατηγική προς το 2030, στην οποία κάνουμε συνεχή βήματα μπροστά. Αναβαθμίζοντας ουσιαστικά, ως οφείλουμε, την καθημερινότητα των συμπολιτών μας με αναπηρία. Γιατί μόνο όταν είμαστε όλοι μαζί, μπορούμε να πάμε ακόμη πιο μακριά».

Η «Ομάδα Πρωτοβουλίας πασχόντων και συγγενών Μεσογειακής Αναιμίας», σε ανακοίνωσή της αναφέρει πως: «καλεί κάθε δημοκράτη λαϊκό άνθρωπο να συμμετέχει στην πανελλαδική κινητοποίηση που διοργανώνει το αγωνιστικό αναπηρικό κίνημα, η ΣΕΑΑΝ και ο Ενιαίος Σύλλογος γονέων και κηδεμόνων Αττικής και Νήσων, με την συμμετοχή πολλών φορέων και εργατικών σωματείων .

Οι ανάπηροι, οι χρόνιοι πάσχοντες, οι γονείς και κηδεμόνες παιδιών με αναπηρία και μαθησιακές δυσκολίες, όλοι στο παναπηρικό συλλλαλητήριο στις 3 Δεκέμβρη στο Σύνταγμα στις 6μμ.

Διεκδικούμε την κάλυψη των σύγχρονων αναγκών μας σε υγεία , πρόνοια, αποκατάσταση, παιδεία, στέγη, πολιτισμό, αθλητισμό χωρίς αποκλεισμούς και εξαιρέσεις. Το μόνο εμπόδιο για την πραγματοποίηση μιας άλλης πιο δίκαιης κοινωνίας χωρίς εκμετάλλευση φτώχεια, αδικία, πολέμους είναι το αδηφάγο κέρδος όταν όλα τα βασικά αγαθά της ζωής είναι εμπορεύματα.

Στεκόμαστε αντίθετοι στην εμπορευματοποίηση των δομών υγείας, στο κλείσιμο τμημάτων Μεσογειακής Αναιμίας, στη συγχώνευση κλινικών, στην προώθηση εμπορίας του αίματος και πλάσματος, στην υποβάθμιση των δημόσιων μεταμοσχευτικών κέντρων.

Δεν θα θυσιαστούμε εμείς και τα παιδιά μας για τα κέρδη των λίγων δεν θα γίνουμε κρέας για τα κανόνια τους. Είμαστε με τη ζωή. Είμαστε με τον άνθρωπο».

Σύμφωνα με ανακοίνωση του Συνηγόρου του Πολίτη, που εξέτασε την καταγγελία και τα θέατρα οφείλουν να τηρούν τα δικαιώματα των πολιτών, ως προς την ίση μεταχείριση. Το συγκεκριμένο ιδιωτικό θέατρο, όπως τονίζεται, παρουσίαζε σοβαρές ελλείψεις ως προς την εξυπηρέτηση ατόμων με αναπηρία (ΑμεΑ) και εμποδιζόμενων ατόμων.

Το θέμα και της πρόσβασης των ΑμεΑ σε κάποιον χώρο αλλά και της αδυναμίας χρήσης της τουαλέτας πολλές φορές συμβαίνει όμως και σε άλλους χώρους: παλαιά ξενοδοχεία, καφετέριες, ακόμη και σε δημόσιους χώρους ή σχολεία.

Κατόπιν αναφοράς που υποβλήθηκε στην Ανεξάρτητη Αρχή, ο Συνήγορος του Πολίτη προέβη, όπως ανακοίνωσε, σε ενέργειες διαμεσολάβησης, αποστέλλοντας σχετικό έγγραφο στον διευθυντή του θεάτρου.

Με την παρέμβασή της η ανεξάρτητη αρχή υπογράμμισε ότι η διασφάλιση της προσβασιμότητας για ΑμεΑ και εμποδιζόμενα άτομα αποτελεί όχι μόνο θεμελιώδη προϋπόθεση για την ανεξάρτητη διαβίωση και την ισότιμη συμμετοχή στην κοινωνική και πολιτιστική ζωή, αλλά και νομική υποχρέωση για όλους τους χώρους που υποδέχονται κοινό.

Σε απαντητικό έγγραφο εκ μέρους του θεάτρου, γνωστοποιήθηκε η έναρξη εργασιών ανακαίνισης και τεχνικής αναβάθμισης των εγκαταστάσεων, με στόχο την πλήρη συμμόρφωση προς τις απαιτήσεις της προσβασιμότητας. Οι παρεμβάσεις περιλαμβάνουν:

• Διαμόρφωση νέας ράμπας και ασφαλών διαδρομών πρόσβασης εντός και εκτός του

χώρου

• Πρόβλεψη για χρήση αναπηρικού αμαξιδίου στο εσωτερικό της αίθουσας

• Προσαρμογή των χώρων υγιεινής βάσει των ισχυουσών τεχνικών προδιαγραφών.

Οι εργασίες υλοποιούνται σύμφωνα με εγκεκριμένη Μελέτη Προσβασιμότητας, όπως προβλέπεται στο άρθρο 26 του Ν. 4067/2012, και αναμένεται να ολοκληρωθούν εντός του προβλεπόμενου χρονοδιαγράμματος.

Η συγκεκριμένη περίπτωση αναδεικνύει το γενικότερο ζήτημα της ελλιπούς προσβασιμότητας για ΑμεΑ σε χώρους που υποδέχονται κοινό, και ιδίως σε πολιτιστικούς χώρους όπως τα θέατρα.

Ο Συνήγορος του Πολίτη ζητεί να υπάρξει απρόσκοπτη παρέμβαση ώστε να μην περιορίζονται ουσιαστικά τα δικαιώματα και τις ευκαιρίες συμμετοχής των ΑμεΑ, καθιστώντας αναγκαία τη συστηματική εφαρμογή των σχετικών νομοθετικών προβλέψεων και την υιοθέτηση καλών πρακτικών από όλους τους φορείς κι ουσιαστικά ανοίγει ο δρόμος για κατασκευαστικές αλλαγές σε παλαιά και νέα κτήρια, που δεν διαθέτουν υποδομές για τα ΑμεΑ.

Η μελέτη εκπονήθηκε από το Τμήμα Ωκεανογραφίας και Θαλασσίων Βιοεπιστημών του Πανεπιστημίου Αιγαίου, σε συνεργασία με το Τμήμα Βιολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, και σύμφωνα με τη rodiaki, αποτελεί την πρώτη απόπειρα εκτίμησης της οικονομικής αξίας της προσβάσιμης παράκτιας αναψυχής για τα άτομα με κινητικές δυσκολίες στην Ελλάδα.

Η συγκεκριμένη μελέτη αναδεικνύει τις σημαντικές ανισότητες στην κατανομή των προσβάσιμων υποδομών, ειδικά σε περιοχές υψηλού πληθυσμού και μεγάλης τουριστικής κίνησης, όπως η Αττική και η Κεντρική Μακεδονία.

Σύμφωνα με τα ευρήματα της έρευνας, το 64% των συμμετεχόντων, που είναι χρήστες αναπηρικών αμαξιδίων, χαρακτηρίζει την προσβασιμότητα στις ελληνικές ακτές κακή έως πολύ κακή. Η μεγάλη πλειοψηφία (82%) δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη βελτίωση της προσβασιμότητας θα είχε σημαντικά θετικό αντίκτυπο στην ποιότητα ζωής τους. Οι έννοιες που ανέφεραν συχνότερα οι συμμετέχοντες σχετικά με το τι σημαίνει για εκείνους η προσβασιμότητα, ήταν η «ισότητα» (28%) και η «ελευθερία» (24%). Η συνολική ετήσια οικονομική αξία της αναψυχής στις ελληνικές παραλίες για τους χρήστες αναπηρικών αμαξιδίων ανέρχεται στα 237 εκατομμύρια ευρώ.

Από τις 2.573 καταγεγραμμένες ελληνικές παραλίες, μόλις 322 διαθέτουν ειδική ράμπα και από αυτές, μόνο το 11% προσφέρει όλες τις απαραίτητες υποδομές πρόσβασης (δηλαδή θέσεις στάθμευσης ΑΜΕΑ κ.λπ.). Η οικονομική ανάλυση κόστους-οφέλους της έρευνας καταδεικνύει ότι η επένδυση σε υποδομές προσβασιμότητας στις παραλίες είναι οικονομικά βιώσιμη, καθώς το κόστος του αποκλεισμού ισοδυναμεί με την εγκατάσταση έως και 560 νέων ραμπών.

Η μελέτη παρέχει στις περιφερειακές και τοπικές αρχές πολύτιμα δεδομένα και τεκμηριωμένα επιχειρήματα για τον σχεδιασμό και την υλοποίηση πολιτικών και δράσεων που ενισχύουν την ισότητα, την κοινωνική συνοχή και τη βιώσιμη ανάπτυξη. Επιπλέον, προσφέρει σημαντικές πληροφορίες για την προώθηση νέων μορφών τουρισμού, όπως ο προσβάσιμος τουρισμός για άτομα με κινητικές δυσκολίες, άτομα μεγαλύτερης ηλικίας κ.ά.