Νίκος Γιαννόπουλος

Γιατί ο κόσμος γουστάρει τόσο πολύ τον LEX, έναν ακριβοθώρητο ράπερ ο οποίος δεν παρουσιάζεται σχεδόν ποτέ δημοσίως παρά μόνο στα live του χωρίς να δίνει συνεντεύξεις και χωρίς να πολυπαίζει με τα social media; Η απάντηση δεν είναι εύκολο να δωθεί. Ωστόσο, αυτό που δεν μπορεί να αρνηθεί κανείς είναι ότι ο “βραχύσωμος ράπερ” περιγράφει καλύτερα από κάθε άλλον το σημερινό γκρίζο κόσμο μεγάλης μερίδας της ελληνικής νεολαίας και όχι μόνο. Μ’ άλλα λόγια ο LEX είναι βαθιά πολιτικός, απίστευτα λυρικός χωρίς να γίνεται στιγμή βαρετός.

Ολες οι προκλήσεις της σύγχρονης ελληνικής κοινωνίας είναι παρούσες στα κομμάτια του. Η ανεργία, η φτώχεια των λαϊκών στρωμάτων, οι ανισότητες, η έμφυλη βία, οι γυναικοκτονίες, η αστυνομική βία, τα πάντα. Με γλώσσα απλή, κατανοητή, που δεν μασά τα λόγια της και φλερτάρει εντόνως με το underground και με το ύφος των παλιών καταραμένων ποιητών από την Ελλάδα και τον κόσμο. Μέσα από τα κατάλληλα μουσικά μοτίβα (υποβλητικά συνήθως σ’ ένα σχετικό χαμηλό τέμπο) σηκώνει ένα τεράστιο στοπ στη συνήθη αυτοαναφορικότητα της trap και μέρους της εμπορικής rap και αναλαμβάνει την ευθύνη να μας διηγηθεί καθημερινές αστικές ιστορίες για ανθρώπους της διπλανής πόρτας.

Η προσέγγιση του LEΧ, μουσικά και στιχουργικά, είναι απολύτως ρεαλιστική. Η πραγματικότητα όχι μόνο δεν αγνοείται αλλά περιγράφεται με χειρουργικής ακρίβειας λεπτομέρειες έτσι ώστε στη συνέχει να αποδομηθεί ως ένα σύμπαν ανοίκειο, μη βιώσιμο. Ταυτόχρονα δίνεται χώρος στην ελπίδα, στην προσμονή για ένα καλύτερο μέλλον, που θα έρθει ως δια μαγείας από κάποιο από μηχανής θεό αλλά από την ίδια τη δράση των ανθρώπων.

• Ο LEX πιστεύει πολύ στο μαζί, στο κοινό, στην ομάδα σε μία εποχή κατά την οποία συνήθως αποθεώνεται το εγώ και τα παράγωγά του (“Και όταν τα λέμε όλοι μαζί, οι φωταγωγοί μυρίζουν γιασεμί”). Και αυτό είναι σπάνιο.

Η δημοφιλία του, κόντρα σε κάθε προγνωστικό, προφανώς και οφείλεται στην πρωτοτυπία του, τη στιχουργική και τη μουσική. Είναι μάλλον τόσο ειλικρινής και τόσο παραστατικός που δεν χρειάζεται τίποτα παρά μόνο την τέχνη του για να απευθυνθεί στο κοινό. Γι’ αυτό και αφήνει κατά μέρος τις παρουσιάσεις, τις εξομολογήσεις, τις πάσης φύσεως μιντιακές προσεγγίσεις έτσι ώστε να επικοινωνήσει με τον κόσμο στρέιτ μέσα από τα τραγούδια του και μόνο.

• Δεν είναι, σε καμία περίπτωση, τυχαίο ότι χωρίς σχεδόν διαφήμιση και με όπλο την από στόμα σε στόμα αναπαραγωγή, ο LEX γέμισε ασφυκτικά το καλοκαίρι του 2022 χώρους όπως το γήπεδο της Νέας Σμύρνης και το Καυτανζόγλειο Στάδιο της Θεσσαλονίκης. 

Ο κόσμος, όχι μόνο νέοι όπως ήδη τονίστηκε, εκτιμά την ιδιοσυγκρασία του και την σαφέστατη ταξική του τοποθέτηση (που φυσικά δεν χωρά σε κομματικά στεγανά). Δεν πρόκειται για “προλεταριακό μελό” όπως ήδη γράφτηκε (Καθημερινή). Αυτογνωσία μπορεί να το χαρακτηρίσει κανείς. Ξέρω ποιος είμαι, από που έρχομαι, για ποιους θέλω να μιλήσω. Μ’ έναν τρόπο μάλιστα αυθεντικά λαϊκό που παραπέμπει πολλές φορές ακόμα σε μία προσέγγιση ρεμπέτικη (προσαρμοσμένη στα μέτρα και στη γλώσσα της εποχής).

Λέει, ας πούμε, στο κομμάτι “Αλήτικη Αγάπη” του νέου άλμπουμ του: “στα συνοικιακά γυράδικα, με τις φτηνές ρετσίνες, στις λέσχες που βρωμοκοπούν τσιγάρα οι κουρτίνες, μέσα στα σπίτια χωρίς ρεύμα όπου μωρά μπουσουλάνε, ό,τι σταυρό και αν κουβαλάμε όλοι κάτι αγαπάμε”. Δεν σας θυμίζουν λίγο Ακη Πάνου αυτοί οι στίχοι;

Δεν πρέπει να απορείς κανείς γιατί ένα τέτοιο φαινόμενο απουσιάζει σχεδόν τελείως από τα κυρίαρχα media και ιδιαίτερα από την τηλεόραση. Μιλάμε για κόσμους αντίθετους, ίσως παράλληλους που δεν τέμνονται σε κανένα σημείο του ορίζοντα. Τι θα έχει να πει ο LEX σ’ ένα δελτίο ειδήσεων, σ’ ένα talk show ή σε ένα πρωινάδικο; Ο “λαμπερός” κόσμος δεν ταιριάζει σ’ έναν σκοτεινό πρίγκιπα που μιλά αυτά που πολλοί δεν θέλουν ούτε να ακούν. Για τα παιδιά “στα εικοσιτετράωρα” για παράδειγμα που “δεν κοιμούνται ποτέ, κάνουν ραπ και δουλειές”. Τα mainstream media τείνουν να τον μισήσουν γιατί δεν μπορούν να τον εγκλωβίσουν στα δίχτυα τους, στα δικά τους μέτρα και σταθμά, τα οποία όχι μόνο ξεπερνά αλλά αγνοεί, σαν να μην υπάρχουν.

O LEX πιστεύει σ’ αυτούς που απευθύνεται. Πιστεύει στους ανθρώπους, δεν μιλά ποτέ για μάζα αλλά για ψυχές, υπάρξεις. Θυμάται τα όχι τόσο ευτυχισμένα χρόνια του (“από μικρό παιδί, μου λέγανε, κάτι δεν πάει καλά με εμένα, ναι”) για να πείσει ότι όλοι μπορούν να νικήσουν τα δικά τους σκοτάδια, όσο μαύρα και αν είναι αυτά. Δεν ονειροβατεί, ξέρει σε ποιο μέρος του πλανήτη και κάτω από ποιες συνθήκες δρα (“λένε πως στη χώρα μου έχει θάλασσα, προσέχω να βουτάω όπου τα πόδια μου πατώνουνε, γιατί μεσ’ το βυθό έχει πτώματα που με στοιχειώνουνε”) αλλά εργάζεται προς την κατεύθυνση του θριάμβου της ζωής όπως αυτή ορίζεται μέσα από τις καθημερινές πράξεις των ανθρώπων (“δεν είναι θέμα πως πεθαίνει κάποιος, αλλά πως ζει”).

• Κανένα μελό λοιπόν, μόνο αλήθειες, πολλές φορές ωμά διατυπωμένες. “Για το λαό” όπως λέει ο ίδιος, τουτέστιν για τον τύπο της διπλανής πόρτα, για το μετανάστη του 5ου ορόφου που του χαμογελά, τον νέο που τον καλεί να πει όλο και περισσότετερες ιστορίες για τη ζωή.

Μέσα σε 10 ημέρες το “Για την Κουλτούρα” έχει σπάσει τους μετρητές του Spotify με δεκάδες εκατομμύρια ακροάσεις. Τελικώς το αυθεντικά λαϊκό μπορεί να είναι και άκρως δημοφιλές και σε καμία περίπτωση ευτελές. Ενας ανθός που ανθίζει αν και τριγύρω μας περικυκλώνουν τα σκουπίδια. Τα διαμάντια, έτσι και αλλιώς λάμπουν, ακόμα και μέσα στη λάσπη.

Η δημοφιλία του album αποδεικνύει, τέλος, και κάτι άλλο. Το πολιτικό τραγούδι ζει και βασιλεύει. Ο LEX γράφει πολιτικό στίχο, διατυπώνει αιχμηρή κριτική στα κακώς κείμενα και μέσα από τα λεγόμενά του αποθεώνει τη συλλογικότητα που τόσο έχει συκοφαντηθεί στις μέρες μας. “Η νίκη του ενός δεν θα είναι ποτέ αρκετή”. Το λες και σύμπτυξη της φιλοσοφίας του σε εννέα λέξεις.

«Ο Παντελής Παντελίδης ήταν και παραμένει ένας από τους πιο αγαπημένους τραγουδιστές και δημιουργούς, με τη μουσική του να παραμένει ανεξίτηλη», αναφέρει η Minos EMI σε ανακοίνωσή της. Το άλμπουμ αποτυπώνει τη μοναδικότητα και την ενέργεια που χαρακτήριζαν τις ζωντανές εμφανίσεις του, ενώ αποτελεί μια ευκαιρία να θυμηθούμε και να ζήσουμε ξανά την ατμόσφαιρα των βραδιών που γοήτευσαν το κοινό.

Η Minos EMI τονίζει ότι η κυκλοφορία αυτή «διατηρεί ζωντανή τη μουσική του Παντελή για τις επόμενες γενιές», ενώ ευχαριστεί την οικογένεια του καλλιτέχνη για τη συνεργασία, καθώς και τον επιχειρηματία Κώστα Μπερτάκη, ιδιοκτήτη του Fantasia, για τη στήριξη στην προσπάθεια αυτή.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Minos EMI (@minosemi_official)

Το εξώφυλλο του άλμπουμ φέρει τη φωτογραφική υπογραφή του Κωνσταντίνου Ρήγου. Το «Live από το Fantasia» είναι διαθέσιμο σε όλες τις ψηφιακές πλατφόρμες, δίνοντας την ευκαιρία στους θαυμαστές να ξαναζήσουν τις συγκλονιστικές στιγμές που προσέφερε ο Παντελής Παντελίδης.

Σύμφωνα με πληροφορίες μάλιστα τα 13 συνολικά τραγούδια που θα περιλαμβάνει κινούνται σε διαφορετικούς μουσικούς δρόμους και διαθέτουν ποικίλες μουσικές επιρροές, από τζαζ και φολ μέχρι ροκ εν ρολ και κλασικές. Μια πρώτη γεύση από τη δουλειά αυτή έχει την δυνατότητα να πάρει το κοινό μέσα από το τραγούδι «If It’s Love» που κυκλοφόρησε σήμερα.

Πρόκειται για μια τρυφερή μπαλάντα διαποτισμένη με ιδιαίτερο ρομαντισμό και ερμηνευμένη με πολύ συναίσθημα από τον Sting: «Σίγουρα δεν είμαι ο πρώτος τραγουδοποιός που συνδέει τον έρωτα με μια ανίατη ασθένεια και δεν θα είμαι ο τελευταίος. Το « If It’s Love» είναι η προσθήκη μου σε εκείνο το κανόνα όπου η τροπή των μεταφορικών συμπτωμάτων, της διάγνωσης και της απόλυτης ανικανότητας είναι τόσο γνώριμα ώστε να κάνουν τον καθέναν από εμάς να χαμογελά με θλίψη» εξηγεί ο ίδιος.

Το καινούργιο αυτό τραγούδι, μαζί με άλλα κομμάτια από το επερχόμενο νέο άλμπουμ, θα έχει την ευκαιρία να απολαύσει ζωντανά το ελληνικό κοινό, στις δύο ζωντανές εμφανίσεις του Sting στο Ηρώδειο.

Ακούστε το If it’s love από το νέο άλμπουμ The bridge:

Οι συναυλίες στο Ηρώδειο

Τρία χρόνια μετά την τελευταία του συναυλία στη χώρα μας, ο Sting επιστρέφει στην Ελλάδα, για να γιορτάσει τα 70α γενέθλιά του με το ελληνικό κοινό, σε δύο μοναδικές συναυλίες στο Ηρώδειο -στον ίδιο χωρο που είχε πραγματοποιήσει τις τελευταίες συναυλίες του εδώ το 2018.

Την Πέμπτη 30 Σεπτεμβρίου και την Παρασκευή 1η Οκτωβρίου 2021, λοιπον, ο Sting θα επιστρέψει στο Ηρώδειο για δυο μοναδικές βραδιές. «Sting the Songs» είναι ο τίτλος των δύο αυτών συναυλιών, ένας τίτλος που προϊδεάζει για τις μεγάλες επιτυχίες που πρόκειται να ακούσουμε από τον διάσημο καλλιτέχνη.

Πηγή: news247.gr, protothema.gr

Το πρότζεκτ, που ακούει στο όνομα «6 Feet Covers», περιλαμβάνει εμβληματικά εξώφυλλα δίσκων, όπως το εξώφυλλο του «Abbey Road» των Beatles ή, το εξώφυλλο του άλμπουμ με το οποίο έκαναν, το 1976, το ντεμπούτο τους οι Blondie.

Στο εξώφυλλο του «Abbey Road», οι Τζορτζ Χάρισον, Πολ Μακάρτνεϊ, Ρίνγκο Σταρ και Τζον Λένον, διασχίζουν τον δρόμο σε απόσταση ο ένας από τον άλλον. Τα άλλα εξώφυλλα, δείχνουν τα μέλη των AC DC, των Blondie, των U2, των Ramones, των Queen και άλλων συγκροτημάτων να κρατούν αποστάσεις ασφαλείας μεταξύ τους.

Οι δύο καλλιτέχνες -συνιδρυτές του δημιουργικού στούντιο Activista στο Λος Άντζελες- δημιούργησαν ιστότοπο στον οποίο μπορεί κανείς να δει τα εξώφυλλα δίσκων πριν και μετά την παρέμβαση. Θέλουν να στείλουν μήνυμα για τη σημασία, σήμερα, του να μην πλησιάζουμε ο ένας τον άλλον, να αποφεύγουμε τις μετακινήσεις με μαζικά μέσα μεταφοράς, να περιορίσουμε τα άσκοπα ταξίδια και να εργαζόμαστε από το σπίτι.

«Ως δημιουργοί, πάντα χρησιμοποιούμε τις ιδέες μας για να βοηθάμε εμπορικά σήματα να προκαλούν πραγματικές αλλαγές» δήλωσε ο Conde, σε συνέντευξη που παραχώρησε στο Adage. «Τώρα, περισσότερο από ποτέ. Όλοι μας χρειάζεται να κάνουμε χρήση του ταλέντου μας, των δεξιοτήτων μας, της εμπειρίας μας και της τέχνης μας για να συντελέσουμε στην αντιμετώπιση του κοροναϊού και των επιπτώσεών του. Δεν θα πρέπει να είναι τάση, αλλά υποχρέωση» τόνισε.