Το επιχείρημα, άλλωστε, ότι ανακάλυψαν μετά από επτά χρόνια διακυβέρνησης πώς ο υπουργός Επικρατείας Άκης Σκέρτσος είναι ο ενορχηστρωτής ενός μηχανισμού που τους περιορίζει, όπως περιγράφουν, σε ρόλο πειθήνιων εκτελεστών κρίσιμων αποφάσεων που λαμβάνονται ερήμην τους, είναι, δυστυχώς γι΄ αυτούς, αρκετά πειστικό.

Είναι αλήθεια πώς οι “5” της ανοιχτής επιστολής (μέσω των “Νέων”) και άλλοι περίπου είκοσι που ομονοούν και περιμένουν τη σειρά τους υφίστανται -όπως όλοι- την πίεση των ψηφοφόρων τους για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, το “πτυχίο” Λαζαρίδη, τις υποκλοπές, κυρίως, όμως, την ακρίβεια, ενώ την ίδια ώρα εκδηλώνουν την αντίδρασή τους στους επικοινωνιακούς πειραματισμούς σχετικά με το εκλογικό σύστημα (μονοεδρικές) και το ασυμβίβαστο υπουργού- βουλευτή.

Δεν είναι εύκολο, άλλωστε, να είναι κανείς βουλευτής του κυβερνώντος κόμματος υπό τις τρέχουσες συνθήκες, με τον πληθωρισμό να εκτινάσσεται πολύ πάνω από τον μέσο όρο της ευρωζώνης (4,6%), το πετρέλαιο και την αμόλυβδη στα ύψη, το κόστος ζωής να γίνεται αβάσταχτο, και επιπλέον να επιδρούν σωρρευτικά όλες οι υποθέσεις που αποκαλύπτουν θεσμικό έλλειμμα. Είναι, όμως, σαφές πώς η επίθεση στον Σκέρτσο είναι η επιτομή της ρήσης του θεωρητικού της επικοινωνίας Μάρσαλ ΜακΛούαν ότι “το μέσο είναι το μήνυμα”. Και όλοι αντιλαμβάνονται ποιός είναι ο παραλήπτης του μηνύματος.

Όσοι υποτιμούν, πάντως, τις γκρίνιες των γαλάζιων βουλευτών οφείλουν, από την άλλη, να ανατρέξουν σε ανάλογες εσωτερικές κρίσεις στην ιστορία της Ν.Δ. Οι ίδιοι άνθρωποι που ομονοούν όταν τα πράγματα αφορούν τη νομή της εξουσίας μετατρέπονται σε υποκινητές γεγονότων κάθε φορά που αυτή διασαλεύεται.

Κάπως έτσι ξεκίνησε και η κρίση στην κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματος το 2008 με αφορμή την υπόθεση του Βατοπεδίου και …Σκέρτσο της εποχής τον Θόδωρο Ρουσσόπουλο (ο οποίος δικαιώθηκε πλήρως πολλά χρόνια αργότερα). Αλλά και έντεκα χρόνια νωρίτερα με την κίνηση κατά του Μιλτιάδη Έβερτ και την ανάρρηση στην προεδρία του κόμματος του Κώστα Καραμανλή. Διαφορετικές συνθήκες, άλλοι λόγοι, ανάλογες, όμως, στοχεύσεις.

Ένα είναι βέβαιο. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν μπορεί να αντιδράσει όπως ο Καραμανλής του 2008 και να θυσιάσει τον συντονιστή του Μαξίμου.

Αφενός γιατί εκτιμά τις ικανότητές του και αναγνωρίζει πόσο πολύτιμος ήταν ο ρόλος του στην εφαρμογή του επιτελικού μοντέλου που εμπνεύσθηκε, αμέσως μετά την εκλογική νίκη του 2019, ο Γ. Γεραπετρίτης.

Αφετέρου διότι γνωρίζει πώς η καρατόμηση του θα έσπαζε την τελευταία γραμμή αμύνης. Ακόμα, άλλωστε, δεν αισθάνεται κάποια σοβαρή δημοσκοπική απειλή: στην καταλληλότητα για πρωθυπουργός βρίσκεται περίπου είκοσι μονάδες μπροστά από τους αντιπάλους του.

Εξίσου βέβαιο είναι, ωστόσο, ότι τα κενά συντονισμού στο Μαξίμου είναι περισσότερο ορατά από ποτέ. Και για να καλύψει τον χρόνο μέχρι τις εκλογές χρειάζεται κάποιο πρόσωπο με “ψυχρό αίμα” που να μπορεί να τον εκπροσωπεί χωρίς πληρεξούσιο, να αποκαταστήσει τη συνεργασία με την κοινοβουλευτική ομάδα, χωρίς να ξοδεύει τον χρόνο του στην επανεκλογή του, και να μπορεί να λέει “όχι” όταν κρίνει πώς είναι απαραίτητο. Δύσκολο.

Σύμφωνα με πληροφορίες του libre, η ανοικτή επιστολή πέντε γαλάζιων βουλευτών μέσω της εφημερίδας “Τα Νέα” και το προηγηθέν άρθρο- παρέμβαση του πρώην υπουργού και βουλευτή Χίου Νότη Μηταράκη, αποτελούν “τροχιοδεικτική βολή” προς το Μέγαρο Μαξίμου για την υποτίμηση, όπως λένε, του ρόλου των βουλευτών και όσα ανέφερε πρόσφατα περί “κοινωνίας των πελατών”, με μομφή για τον πελατειασμό που διέπει τη σχέση των βουλευτών με τους πολίτες (με άρθρο του στο FB) ο υπουργός Επικρατείας Ακης Σκέρτσος. Ο τελευταίος έχει μεταβληθεί σε “κόκκινο πανί” για την κοινοβουλευτική ομάδα, όπως φάνηκε, άλλωστε, και από δημόσιες δηλώσεις αρκετών βουλευτών, όπως ο Μάκης Βορίδης, ο Στέλιος Πέτσας, ο Γιάννης Οικονόμου, ο Ανδρέας Κατσανιώτης κ.ά.

“Δεν θα ανεχθούμε άλλο να μας θεωρούν χειροκροτητές των αποφάσεων που λαμβάνονται στο Μαξίμου ερήμην της κοινοβουλευτικής ομάδας και να μας καλούν σε επιστράτευση για να βάλλουμε κατά της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας ή να στηρίξουμε πολιτικές που βρίσκουν απέναντί τους μεγάλη μερίδα, αν όχι το σύνολο, της βάσης του κόμματος”, είπε χαρακτηριστικά πρώην υπουργός που μετέχει στην κίνηση των “25”.

Την επιστολή μέσω των “Νέων” υπογράφουν οι βουλευτές Αθ. Ζεμπίλης (Εύβοιας), Ανδρ. Κατσανιώτης( Αχαϊας), Ξεν. Μπαραλιάκος (Πιερίας), Γ. Οικονόμου (Φθιώτιδας), Ιωαν. Παππάς (Δωδεκανήσου), οι οποίο εκπροσωπούν σχεδόν όλες τις “τάσεις” εντός της Ν.Δ, υπό την έννοια πώς κάποιοι έχουν ως σημείο αναφοράς τους πρώην πρωθυπουργούς Κ. Καραμανλή και Αντ. Σαμαρά, ενώ άλλοι αναδείχθηκαν μετά την εκλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη στην ηγεσία της Ν.Δ.

Χαριτολογώντας, βουλευτής που έχει και τον άτυπο ρόλο του “οργανωτή” της κίνησης έλεγε πώς πρόκειται για την “εξέγερση της…εργατικής τάξης” και αποκάλυψε ότι επίκειται συνάντηση των βουλευτών που συμμερίζονται τις ίδιες απόψεις κατά της απομόνωσης της Κ.Ο από το επιτελείο του Μαξίμου ώστε να συντονισθούν ενόψη της συνεδρίασης της κοινοβουλευτικής ομάδας αλλά και του συνεδρίου του κόμματος.

Γενικώς το κλίμα έχει βαρύνει πολύ, ιδιαίτερα μετά τον χειρισμό της υπόθεσης του Μακάριου Λαζαρίδη, τις εξελίξεις με το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ και τις άρσεις ασυλίας των γαλάζιων βουλευτών, αλλά και για την υπόθεση των υποκλοπών.

“Το γεγονός ότι δεν εκδηλώθηκε διαφοροποίηση δια της ψήφου μας στις άρσεις ασυλίας των συναδέλφων μας δεν συνέβη επειδή μας έπεισε το Μαξίμου αλλά επειδή σεβαστήκαμε, τελικά, το αίτημα των ίδιων των βουλευτών για την άρση της ασυλίας τους. Το πρόβλημα με τις παρεμβάσεις Σκέρτσου και την υποβάθμιση του ρόλου μας παραμένει και τώρα εκδηλώνεται η αντίδρασή μας σταδιακά“, επισήμανε άλλος βουλευτής της ομάδας των”25”.

Παρέμβαση βουλευτών: Το “επιτελικό κράτος” “γεννά ενίοτε ζητήματα θεσμικής ανσιρροπίας που δεν συνάδουν με μία ώριμη κοινοβουλευτική δημοκρατία”. “Η Ελλάδα δεν έχει ανάγκη από ένα κράτος που λίγοι αποφασίζουν για όλους, χωρίς να δίνουν άμεσα λόγο στον λαό… οι, δε, βουλευτές δεν υπάρχουν για να υπηρετούν το όποιο επιτελείο”,

Στην επιστολή στα στα “Νέα” οι πέντε βουλευτές που την υπογράφουν (αλλά ουσιαστικά εκφράζει το σύνολο όσων μετέχουν στην ομάδα) αναφέρεται ότι “πρέπει να επαναξιολογήσουμε από κοινού το επιτελικό κράτος, το οποίο μέχρι σήμερα αξιολογείται από τον εαυτό του”. Η μομφή απευθύνεται, προφανώς, στον υπουργό Επικρατείας αλλά επισημαίνεται παράλληλα και η απουσία προσώπου ή προσώπων στο Μέγαρο Μαξίμου που να διατηρούν καθημερινή σχέση επικοινωνίας με τους βουλευτές. Ο μόνος που έχει τέτοιο ρόλο, αλλά μόνο κατά την διαχείριση κρίσεων που προκύπτουν, είναι ο αντιπρόεδρος Κωστής Χατζηδάκης.

Οι πέντε βουλευτές αναφέρουν ακόμα ότι απαιτείται νέο μοντέλο διακυβέρνησης καθώς το υφιστάμενο (“επιτελικό κράτος”) “γεννά ενίοτε ζητήματα θεσμικής ανσιρροπίας που δεν συνάδουν με μία ώριμη κοινοβουλευτική δημοκρατία”. “Η Ελλάδα δεν έχει ανάγκη από ένα κράτος που λίγοι αποφασίζουν για όλους, χωρίς να δίνουν άμεσα λόγο στον λαό… οι, δε, βουλευτές δεν υπάρχουν για να υπηρετούν το όποιο επιτελείο”, τονίζεται.

Ο δε πρώην υπουργός Νότης Μηταράκης επισήμανε (“Πρώτο Θέμα”) ότι πρέπει να ενισχυθεί ο ρόλος του βουλευτή και να καταργηθούν οι εξωκοινοβουλευτικοί υπουργοί. Χαρακτηριστικά αναφέρει: “… ο Βουλευτής αποτελεί την άμεση επιλογή των πολιτών, έχοντας την νομιμοποίηση της εκλογής τους. Θεωρώ ότι σε μια κοινοβουλευτική δημοκρατία, ενισχύοντας την εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς, τα μέλη του Υπουργικού Συμβουλίου (Υπουργοί και Αναπληρωτές Υπουργοί) θα πρέπει να επιλέγονται, από τον Πρωθυπουργό, αποκλειστικά ανάμεσα στους βουλευτές. Στην πρόταση αυτή δεν περιλαμβάνω τους Υφυπουργούς, όπου κατά καιρούς η επιλογή προσώπων με πολιτική κρίση και τεχνοκρατική επάρκεια συμβάλει στην αποτελεσματικότητα της Κυβέρνησης.”

Οι κατηγορίες έχουν μεγάλη πολιτική αξία και στρέφονται κατά συγκεκριμένων προσώπων στο Μέγαρο Μαξίμου και εν τέλει αφορούν τον ίδιο τον πρωθυπουργό. Είναι χαρακτηριστικό ότι μεταξύ των βουλευτών συζητείται ιδιαίτερα η υπόθεση των υποκλοπών με την απόφαση του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου να μην την ανασύρει από το αρχείο. Και συνδυάζεται με την απόφαση για άρση της ασυλίας των βουλευτών για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, λέγοντας ότι “για τον… εαυτό τους έπραξαν τα δέοντα και τάχιστα, για τους βουλευτές προτίμησαν να τους βγάλουν στα μανταλάκια και να τους κατηγορούν για ρουσφέτια και πελατειασμό”.

Η “εξέγερση” των βουλευτών εκκινεί βεβαίως και από την γενικευμένη ανασφάλεια που επικρατεί στην Κ.Ο της Ν.Δ, καθώς θεωρείται ότι ακόμα κι αν ενισχυθούν τα δημοσκοπικά τους επόμενους μήνες, στις επόμενες εκλογές (είτε το φθινόπωρο, είτε την άνοιξη του 2027) περίπου ένας στους τέσσερις από τη σημερινή Κ.Ο δεν θα εκλεγεί. Ενώ την ίδια ώρα εκδηλώνονται αντιδράσεις επειδή ο πρωθυπουργός, όπως λένε, δεν εμπιστεύεται τους βουλευτές και δεν προχωρά σε ανασχηματισμό με σαφές κοινοβουλευτικό πρόσημο, αλλά συνεχίζει να κυβερνά με πάνω από δέκα εξωκοινοβουλευτικούς.

Αμέσως μετά, όμως, πολλοί άνοιξαν πυρ ομαδόν κατά του υπουργού Επικρατείας Άκη Σκέρτσου για ένα άρθρο που είχε αναρτήσει στον λογαριασμό του στο FB, δύο εβδομάδες νωρίτερα (!), με το οποίο επέκρινε την “γάγγραινα” του πελατειασμού και την “κοινωνία των πελατών”. Τότε, οι απόψεις του στενού συνεργάτη του πρωθυπουργού είχαν απλώς ενοχλήσει, μετά την ψηφοφορία για τις άρσεις ασυλίας, ωστόσο, δύο πρώην κυβερνητικοί εκπρόσωποι (Πέτσας, Οικονόμου), ένας πρώην υπουργός (Βορίδης) και κάμποσοι βουλευτές (Βλάχος, Κατσανιώτης, κ.ά) επιτέθηκαν ευθέως στον Άκη Σκέρτσο για όσα έγραψε για τη νοοτροπία του ρουσφετιού.

Το θέμα με το άρθρο Σκέρτσου δεν εστιάζεται, φυσικά, μόνο στο τι γράφει όσο στο ποιός είναι αυτός που το γράφει. Διότι με την ουσία του άρθρου πολλοί μπορεί να συμφωνήσουν, το όνομα του συγγραφέα και ο χρόνος συγγραφής, όμως, εξελήφθη ως αιχμή κατά του κοινοβουλευτισμού από έναν τεχνοκράτη γραφείου που δεν δοκίμασε –όπως λένε οι επικριτές του- και δεν θα δοκιμάσει ποτέ να βγεί από την ασφάλεια των excell στον επικίνδυνο κόσμο της καθημερινής τριβής με τους πολίτες και της λογοδοσίας στο εκλογικό σώμα.

Βέβαια, για τους βουλευτές της δεξιάς πτέρυγας της Ν.Δ ο υπουργός Επικρατείας έχει “βεβαρημένο μητρώο”, αφού του χρεώνουν εκείνο το “πάρτι” μετά την ψήφιση του νόμου για τα ομόφυλα ζευγάρια (που πλήγωσε την εκλογική βάση) και αρκετά άλλα.

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος έσπευσε να σβήσει τη φωτιά, υπερασπιζόμενος αφενός τον υπουργό Επικρατείας και στέλνοντας σήμα, αφετέρου, ότι οι βουλευτές που φέρονται εμπλεκόμενοι στην έρευνα της ευρωπαϊκής εισαγγελίας θα ενταχθούν κανονικά στα ψηφοδέλτια της Ν.Δ στις επόμενες εκλογές.

Είναι, όμως, προφανές ότι ο Σκέρτσος είναι μόνο το σαμάρι. Το άρθρο του λειτούργησε ως μαγνήτης παραπόνων και αιτιάσεων για μία κοινοβουλευτική ομάδα που βρίσκεται σε αναβρασμό επειδή οι βουλευτές γνωρίζουν πώς στο καλό εκλογικό σενάριο περίπου σαράντα απ΄ αυτούς θα βρεθούν εκτός νυμφώνος και στο κακό αρκετά περισσότεροι.

Οι γαλάζιοι βουλευτές επικρίνουν ακόμα περισσότερο τον Σκέρτσο επειδή θεωρούν ότι δικής του εμπνεύσεως είναι οι εισηγήσεις περί ασυμβίβαστου του ρόλου υπουργού και βουλευτή και τα σενάρια περί μείωσης των αριθμού των βουλευτών και της αλλαγής της εκλογικής και κοινοβουλευτικής αρχιτεκτονικής.

Όμως, οι αιχμές κατευθύνονται στον Σκέρτσο για να τις ακούσει ο πρωθυπουργός. Είναι σαφές. Όσο οι δημοσκοπήσεις θα κρατούν τη Ν.Δ πέριξ του 25% (στην Πρόθεση Ψήφου και του 30% (στην Εκτίμηση Ψήφου) το άγχος επανεκλογής των βουλευτών θα εντείνεται και η σύγκρουση μεταξύ κοινοβουλευτικών και τεχνοκρατών στον κυβερνητικούς κόλπους θα βαθαίνει.

Όσο χρήσιμος κι αν είναι ο υπουργός Επικρατείας (και κατά την αξιολόγηση του πρωθυπουργού είναι), τις ψήφους στις κάλπες θα τις κουβαλήσουν οι βουλευτές είτε δρουν ως “proxies” αιτημάτων διαμεσολάβησης ψηφοφόρων που αναζητούν “μπάρμπα από την Κορώνη” είτε υιοθετούν την θεωρητική προσέγγιση περί “κοινωνίας πολιτών”.

Αναγκαία η ισορροπία, λοιπόν, για το Μέγαρο Μαξίμου. Αν και οι πολλές ισορροπίες παράγουν μεγάλο κρότο όταν διαταράσσονται.

Από το 12ο Δημοτικό Σχολείο της περιοχής, ο υπουργός Επικρατείας έκανε δηλώσεις στους δημοσιογράφους για τις επικείμενες εξαγγελίες του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, προαναγγέλλοντας γενναίο πακέτο φορολογικών μέτρων.

Όπως είπε, βρίσκονται στην Πιερία «για να διαπιστώσουμε στην πράξη το μεγάλο πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων που υλοποιείται στην Πιερία αλλά και σε όλη τη Βόρεια Ελλάδα, σε όλη την Κεντρική Μακεδονία, σε κάθε γωνιά της χώρας. Επισκεφτήκαμε από το πρωί το Κέντρο Υγείας Αιγινίου, επισκεφτήκαμε το Νοσοκομείο Κατερίνης. Είμαστε αυτή τη στιγμή στο 12ο Δημοτικό Σχολείο και Νηπιαγωγείο Κατερίνης, είναι όλα μέρος του προγράμματος “Μαριέττα Γιαννάκου”, με ανακαίνιση σε 430 σχολεία σε όλη τη χώρα. Είναι όλα μέρος της μεγαλύτερης ανακαίνισης σε δομές υγείας σε όλη τη χώρα. Αυτή τη στιγμή στο Λιτόχωρο, στο Αιγίνιο, στην Κατερίνη ανακαινίζονται δομές υγείας, όλα αυτά συμβάλλουν στο να αναζωογονήσουμε την περιφέρεια».

Όπως επεσήμανε ακολούθως, «η ανάπτυξη που έχει έρθει στη χώρα τα τελευταία χρόνια, δεν μπορεί να είναι ανάπτυξη που αφορά μόνο την Αθήνα, μόνο την πρωτεύουσα». Και, άρα, «πρέπει να την αισθανθεί κάθε πολίτης της χώρας ειδικά οι άνθρωποι της περιφέρειας, οι οποίοι τα προηγούμενα χρόνια, ειδικά στα χρόνια της κρίσης ταλαιπωρήθηκαν πολύ, έμειναν πολύ πίσω. Και χρωστάμε στην κοινωνία να επιστρέψουμε αυτό το μέρισμα της ανάπτυξης, αυτό κάνουμε», σημείωσε ο ‘Α. Σκέρτσος και προσέθεσε:

«Αυτό θα δώσει ο πρωθυπουργός ως μήνυμα αλλά και ως απτό αποτέλεσμα στην ομιλία που θα δώσει μεθαύριο στη Θεσσαλονίκη, στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης, εκεί όπου θα ανακοινωθεί ένα γενναίο πακέτο μέτρων φορολογικών, μια σημαντική φορολογική μεταρρύθμιση που θα αποδείξει στην πράξη ότι η προσπάθεια που γίνεται από το 2019 ως σήμερα φέρνει αποτέλεσμα που θα γίνει αισθητό στην τσέπη κάθε πολίτη. Όχι μόνο στην τσέπη όμως, αλλά και στις δημόσιες δομές, τις δημόσιες υπηρεσίες, τα δημόσια αγαθά που πρέπει να είναι αγαθά ποιότητας και αξιοπρέπειας για κάθε πολίτη».

Αναλυτικά δήλωσε:

«Η δύναμη ενός λαού πηγάζει από την ακεραιότητα των ανθρώπων του. Ο Απόστολος ήταν ένας αυθεντικά καλός, γενναιόδωρος και αγνός άνθρωπος. Στην περίπτωσή του δεν ισχύει το ”ουδείς αναντικατάστατος”. Θα λείψει σε όλους μας και σίγουρα θα λείψει από τον τόπο του. Ειλικρινή συλλυπητήρια στους οικείους του από το βάθος της καρδιάς μου», καταλήγει ο υπουργός Επικρατείας και στενός συνεργάτης του πρωθυπουργού.

Προσθέτει ότι η πορεία του Γενικού Δείκτη από το 2010 ως σήμερα είναι μια «φωτογραφία του τι συνέβη πολιτικά και οικονομικά στην Ελλάδα τα τελευταία 15 χρόνια».

Από αυτή την εικόνα, συνεχίζει ο ίδιος, προκύπτουν τρία πολιτικά και οικονομικά συμπεράσματα: Πρώτον ότι η ανάκαμψη είναι πολύ πιο αργή από την πτώση, δεύτερον ότι οι ισχυρές μονοκομματικές κυβερνήσεις πετυχαίνουν χάρη στην πολιτική σταθερότητα που εξασφαλίζουν πιο στιβαρή ανάκαμψη από τις κυβερνήσεις συνεργασίας και, τρίτον, είναι πολιτική και ιστορική μας ευθύνη να μην ξεχάσουμε.

Στην ανάρτησή του ο κ. Σκέρτσος γράφει:

Το χρηματιστήριο σίγουρα δεν είναι -ούτε πρέπει ούτε και μπορεί- ο καθρέφτης της αγοραστικής δύναμης ή των ανισοτήτων σε μια κοινωνία. Υπό αυτό το πρίσμα μπορεί και να είναι αδιάφορο ως οικονομικός δείκτης για όποιον δεν ασχολείται ενεργά με αυτό ή για όποιον θέλει να μελετήσει άλλες πτυχές μιας οικονομίας.

Κάθε χρηματιστηριακή αγορά, όμως, είναι ο καθρέφτης δύο πολύ σημαντικών παραγόντων για μια οικονομία: της οικονομικής αξίας κάθε εισηγμένης εταιρίας αλλά και της εμπιστοσύνης των επενδυτών στην αγορά κάθε χώρας.

Το ελληνικό χρηματιστήριο βρίσκεται από προχθές, μετά από 15 ολόκληρα χρόνια, στα επίπεδα που βρισκόταν τον Απρίλιο του 2010. Πριν ξεκινήσει δηλαδή η μεγάλη οικονομική περιπέτεια της χώρας. Για την πλειονότητα των πολιτών αυτό πέρασε ως μια -μάλλον- αδιάφορη είδηση.
Είναι όμως έτσι;

Αν κάποιος ζητούσε μια φωτογραφία του τι συνέβη πολιτικά και οικονομικά στην Ελλάδα τα τελευταία 15 χρόνια, η πορεία του γενικού δείκτη τιμών του ελληνικού χρηματιστηρίου -από τον Απρίλιο του 2010 έως τον Αύγουστο του 2025- θα του έδινε όλες τις βασικές απαντήσεις.

Πολύ απλά διότι θα έβλεπε χονδρικά 4 πολιτικές και οικονομικές περιόδους: την πρώτη της απόλυτης κατάρρευσης των οικονομικών αξιών και μαζί κάθε εμπιστοσύνης που ήρθε από τον Απρίλιο του 2010 μετά την έξοδο της χωρας απο τις αγορές και την είσοδο της στα μνημόνια, έως τον Μάιο του 2012.

Τη δεύτερη περίοδο της συγκυβέρνησης Νέας Δημοκρατίας-ΠΑΣΟΚ έως τέλος του 2014, όπου καταβλήθηκαν φιλότιμες προσπάθειες υλοποίησης των υποχρεώσεων της χώρας, με στόχο τόσο τη δημοσιονομική εξυγίανση όσο και την οικονομική ανάκαμψη και αποτέλεσμα την ανάκτηση της μισής ζημιάς της πρώτης διετίας.

Την τρίτη περίοδο της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ που κόντεψε να τινάξει την οικονομία στον αέρα καταγράφοντας τα χαμηλότερα επίπεδα αξιών στην ελληνική χρηματιστηριακή αγορά καθόλη τη διάρκεια της κρίσης και καθιστώντας το ελληνικό χρηματιστήριο μια no mans land για έλληνες και ξένους επενδυτές.

Και τέλος την τέταρτη περίοδο της διακυβέρνησης Μητσοτάκη, από το 2019 έως σήμερα, που παρά τις βαριές επιπτώσεις της πανδημίας στην οικονομική δραστηριότητα και τα υπόλοιπα εξωγενή σοκ (πόλεμος σε Ουκρανία και μέση ανατολή, ενεργειακή κριση, κρίση πληθωρισμού κοκ) κατάφερε να ανακτήσει την εμπιστοσύνη ξένων και ελλήνων επενδυτών, επιστρέφοντας στην επενδυτική βαθμίδα και προσελκύοντας τον μεγαλύτερο Ευρωπαίο διαχειριστή προκειμένου να επενδύσει στο ελληνικό χρηματιστήριο.

Ποια είναι τα πολιτικά και οικονομικά μαθήματα που μας διδάσκει αυτή η εικόνα;

Συμπέρασμα 1ο: Η ανάκαμψη είναι πολύ πιο αργή απο την πτώση. Στην προκειμένη περίπτωση ήρθε μετά από 15 χρόνια. Η εμπιστοσύνη παντού -από την οικονομία έως την πολιτική- έρχεται με τα πόδια και φεύγει καλπάζοντας.

Συμπέρασμα 2ο: Οι ισχυρές μονοκομματικές κυβερνήσεις πετυχαίνουν χάρη στην πολιτική σταθερότητα που εξασφαλίζουν -και εφόσον εφαρμόζουν βεβαίως τις κατάλληλες πολιτικές- πιο στιβαρή ανάκαμψη από τις κυβερνήσεις συνεργασίας. Αυτό αποκτά ιδιαίτερη σημασία για τις εξελίξεις στην οικονομία μετά τις εκλογές του 2027.

Συμπέρασμα 3ο: Είναι πολιτική και ιστορική μας ευθύνη να μην ξεχάσουμε. Ο αγώνας για διατήρηση της μνήμης ώστε να μην επαναλάβουμε τα λάθη του παρελθόντος είναι ο καθημερινός αγώνας που πρέπει να δίνει κάθε δημοκρατία προκειμένου να παραμείνει δημοκρατία.

Σε ανάρτηση του στο Facebook, ο υπουργός αναφέρει τα εξής:

Το ΠΑΣΟΚ και ο κ. Ανδρουλάκης ζητούν την παραίτησή μου από την κυβέρνηση επειδή αυτονόητα διεκδικώ οι τοποθετήσεις δημοσίων προσώπων να γίνονται με ανοιχτά χαρτιά, με όρους ευθύνης, σοβαρότητας και διαφάνειας.

Εκτός Ελλάδος, το ΠΑΣΟΚ μαζί με τον ΣΥΡΙΖΑ κόπτονται υποκριτικά σε ξένα φόρα δήθεν για το κράτος δικαίου και την ανεξαρτησία των ΜΜΕ και των δημοσιογράφων στη χώρα μας.

Εντός Ελλάδος, όμως, αντί να ζητούν περισσότερη διαφάνεια και προστασία του δημοσιογραφικού λειτουργήματος από «πάρεργα» που υπονομεύουν την αμεροληψία των δημοσιολογούντων και την αντικειμενική ενημέρωση των πολιτών, ενθαρρύνουν την αδιαφάνεια και τη συσκότιση στις σχέσεις δημοσιογράφων με πολιτικούς και κόμματα.

Ποιος φοβάται, λοιπόν, τη διαφάνεια; Και γιατί; Σίγουρα όχι η κυβέρνηση που όπως αναγνωρίζει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στην τελευταία της έκθεση για το κράτος δικαίου έχει κάνει πολύ σημαντικά βήματα τα τελευταία χρόνια για την θωράκιση της ανεξαρτησίας των ΜΜΕ και των δημοσιογράφων.

Ανήμερα της επετείου αποκατάστασης της δημοκρατίας, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ για άλλη μια φορά “καταπίνουν την κάμηλο και διυλίζουν τον κώνωπα”. Δυστυχώς, για άλλη μια φορά αντί να υπηρετήσουν τη δημοκρατία και το κράτος δικαίου τοποθετούνται στη λάθος πλευρά της ιστορίας, για να κάνουν αυτό που μόνο ξέρουν: επίθεση στην κυβέρνηση επί δικαίους και αδίκους.

Η συνέντευξη ξεκίνησε, ωστόσο, από την επέτειο του δημοψηφίσματος του 2015: «Το μείζον αυτές τις ημέρες ειδικά, είναι η επέτειος από τα δέκα χρόνια του θλιβερού δημοψηφίσματος, του πολιτικού και κοινωνικού διχασμού που ζήσαμε το 2015 και των μαθημάτων που πήραμε. Όσοι τα πήραμε, γιατί κάποιοι δεν τα έχουν πάρει ακόμη όπως φαίνεται, από αυτήν την ιστορία που κόντεψε να βγάλει την Ελλάδα από την ευρωζώνη», δήλωσε εισαγωγικώς και προσέθεσε: «Στις εκλογές του 2023 ένα από τα κεντρικά πολιτικά μηνύματα της κυβέρνησης και του πρωθυπουργού ήταν ότι το 2019 – 2023 καταφέραμε να μείνουμε στην Ευρώπη». Ενώ το μήνυμα από το 2023 και μετά ότι «πρέπει να γίνουμε Ευρώπη. Κάποιοι ενοχλούνταν τότε με αυτή τη διατύπωση και έλεγαν, “μα, καλά δεν είμαστε Ευρώπη;”. Η αλήθεια είναι ότι υπάρχουν ακόμη όψεις του ελληνικού κράτους που απέχουν από αυτό που θα θέλαμε».

Αναφορά που χρησίμεψε και ως γέφυρα στο θέμα του ΟΠΕΚΕΠΕ, για το οποίο ο υπουργός Επικρατείας ανέφερε στην αρχή: «Η μόνη που δεν έχασε το θέμα, είναι η κυβέρνηση. Το θέμα του ΟΠΕΚΕΠΕ και των αγροτικών ενισχύσεων το έχασε η αντιπολίτευση, το έχασαν τα μέσα ενημέρωσης, το έχασε, δυστυχώς, και η Ευρώπη για κάποιο διάστημα. Η Ελλάδα από το 2024 εφαρμόζει, σε συνεργασία με τις ευρωπαϊκές αρχές, ένα “μνημόνιο”. Ο ΟΠΕΚΕΠΕ είναι σε επιτήρηση από την ελληνική κυβέρνηση, από το ελληνικό Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης. Εφαρμόζεται ένα σχέδιο δράσης 45 σημείων για την εξυγίανση του ΟΠΕΚΕΠΕ ακριβώς γιατί η ελληνική κυβέρνηση από το 2019, το 2020, το 2021, το 2022, το 2023, διαπίστωνε διαρκώς και παρέπεμπε στη δικαιοσύνη τέτοια προβλήματα».

Στο σημείο αυτό ο Ά. Σκέρτσος υπενθύμισε ότι «το σχέδιο δράσης του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης εγκρίθηκε από το Υπουργικό Συμβούλιο τον Δεκέμβριο του 2024. Είναι αναρτημένο στη σελίδα της Γενικής Γραμματείας Συντονισμού, όπου γράφει εμφατικά, μία από τις βασικές μεταρρυθμίσεις του 2025 που πρέπει να υλοποιήσουν η κυβέρνηση και το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης, είναι η αναδιοργάνωση και η εξυγίανση του ΟΠΕΚΕΠΕ».

Εξ άλλου, «η εντολή του πρωθυπουργού, παγίως, προς όλες τις ηγεσίες και τις διοικήσεις, ήταν στην κατεύθυνση της εξυγίανσης και της αναδιοργάνωσης του Οργανισμού», επεσήμανε και απέδωσε τις παραιτήσεις διοικητών του ΟΠΕΚΕΠΕ σε διαφορές στην πολιτική συνεργασία με τον εκάστοτε υπουργό.

Επιπλέον: η ευρωπαία εισαγγελέας έχει ανοιχτές 24 υποθέσεις διερεύνησης, σημείωσε και υπενθύμισε ότι «η Ελλάδα από το 1998 έχει δεχθεί δημοσιονομικές διορθώσεις ύψους 2,7 δισ. ευρώ, 415 εκατ. είναι αυτά που έχουν καταγραφεί τώρα». Κατά συνέπεια, «είναι ένα γνωστό πρόβλημα για το οποίο δεν έκαναν κάτι οι προηγούμενες κυβερνήσεις». Όμως, συνέχισε, «υπάρχει ένα πρόβλημα στην ευρωπαϊκή αγροτική πολιτική, η οποία επιτρέπει νομίμως να δίνονται ενισχύσεις ακόμη και σε μη παραγωγικές δραστηριότητες».

Ακολούθως εξήγησε και τον πυρήνα του σκανδάλου των παράνομων επιδοτήσεων. Το πρόβλημα έγκειται στο ότι έπαιρναν ενισχύσεις άτομα που δεν είχαν καν ζώα ή τα βοσκοτόπια τους δεν είναι στην περιοχή που ζουν -«αυτά όλα γίνονταν με την ανοχή και την έγκριση της ίδιας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η οποία ελέγχεται επίσης για πράξεις ή παραλείψεις, υποθέτω».

Όμως, υπογράμμισε, «εγώ είμαι ο τελευταίος που θα μπορούσα να αποδεχθώ μια συναλλακτική μορφή πολιτικής. Δεν με εκφράζει αυτή η πολιτική και δεν εκφράζει σίγουρα τον πρωθυπουργό. Οι πελατειακές σχέσεις είναι, δυστυχώς, η μήτρα του σύγχρονου ελληνικού κράτους και του πολιτικού συστήματος από συστάσεώς του».

Μίλησε, σημειωτέον, και για μια θέση αρχής: «Να πάμε από την κοινωνία των κολλητών που αυτό ήταν η Ελλάδα για πάρα πολλές δεκαετίες στην κοινωνία των πολιτών. Να μην έχουμε πελάτες, να έχουμε πολίτες με ισονομία και ισοπολιτεία».

Χαρακτηρίζοντας, επίσης, «στρατηγικό λάθος της αντιπολίτευσης» τον ισχυρισμό ότι επί έξι χρόνια δεν έχουν γίνει προσπάθειες, αντέτεινε ότι «ο πρωθυπουργός πήρε πάνω του με γενναιότητα το πρόβλημα που έχει προκύψει». Επιπροσθέτως, «είναι ο μόνος πολιτικός ηγέτης, ο μόνος πολιτικός άνδρας, ο οποίος, για άλλη μια φορά, αναγνωρίζει το λάθος με εντιμότητα και δεσμεύεται ότι θα το διορθώσει. Δεν έχω ακούσει ποτέ Έλληνα πολιτικό σε αυτήν τη θέση να κάνει τέτοιου τύπου αναγνώριση και ανάληψη πολιτικής ευθύνης. Τέτοιους πολιτικούς θέλουμε. Όχι τον πολιτικό που δηλώνει αλάνθαστος ή που θεωρεί, όταν κάνει τον απολογισμό του, ότι είναι όλα καλώς καμωμένα».

Επιστρέφοντας στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, «5.200 υποθέσεις ελέγχθηκαν και παραπέμφθηκαν στη δικαιοσύνη από αυτήν την κυβέρνηση. Κάποιες δικάζονται τώρα πριν την παρέμβαση της ευρωπαίας εισαγγελέως», ανέφερε και ζήτησε να λείψει η υποκρισία και «από το πολιτικό σύστημα και από όσους έχουν βρει μια ευκαιρία να επιτεθούν στην κυβέρνηση». Υπάρχουν εν τέλει κάποιες λειτουργίες του κράτους που ακόμη νοσούν – και «ο ΟΣΕ ήταν μια τέτοια περίπτωση, ο ΟΠΕΚΕΠΕ είναι μια ακόμη περίπτωση, αλλά εμείς είμαστε εδώ για να δώσουμε λύσεις».

Ενώ στο ερώτημα, τι επέτρεπε να γίνονται εικονικές δηλώσεις, ο υπουργός Επικρατείας επικαλέστηκε «την ανυπαρξία κτηματολογίου, την έλλειψη σχεδίων βόσκησης, την έλλειψη δασικών χαρτών και την έλλειψη σύγχρονων ψηφιακών μητρώων καταγραφής των αγροτικών εκτάσεων και των κτηνοτροφικών μονάδων με δυνατότητα διασταύρωσης. Αυτά είναι τέσσερα εργαλεία που έλειπαν διαχρονικά», αλλά, συμπλήρωσε, και οι τέσσερις αυτοί παράγοντες ικανοποιούνται από αυτήν την κυβέρνηση ως το 2026.

Στο δια ταύτα, «αυτή η κυβέρνηση είναι που πήρε την απόφαση, να λύσει το γόρδιο δεσμό, να διαλύσει τον ΟΠΕΚΕΠΕ και να τον μεταφέρει στην ΑΑΔΕ, που έχει το τεκμήριο της ανεξαρτησίας και τη δυνατότητα σοβαρών διασταυρωτικών ελέγχων».

Αφήνοντας νέες αιχμές στη συνέχεια, είπε ότι «οι δημοσιονομικές διορθώσεις για τις οποίες συζητάμε, αφορούν και την περίοδο του ΣΥΡΙΖΑ. Αλλά δεν έχουμε κάτι από την ευρωπαία εισαγγελέα για την προηγούμενη περίοδο. 105 εκατ. ευρώ από τα 415 εκατ. αφορούν την περίοδο 2016 – 2019. Εκεί γιατί δεν έχουμε κάτι από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία;», διερωτήθηκε χαρακτηριστικά.

Επίσης οι συνομιλίες που έχουν δει το φως της δημοσιότητας «είναι ντροπιαστικές, με προσβάλλουν ως πολίτη και ως μέλος της κυβέρνησης και σε κάθε περίπτωση δεν πρέπει ποτέ να επιστρέψουμε σε ένα τέτοιο περιβάλλον», επεσήμανε ο Ά. Σκέρτσος, ο οποίος παίρνοντας αφορμή από προηγούμενη συνέντευξη στον ίδιο σταθμό, της υπεύθυνης Πολιτικού Σχεδιασμού του ΠΑΣΟΚ Άννας Διαμαντοπούλου, την επέκρινε για «μηδενιστική καταγραφή». Και συνέχισε: «Από το 2019 ως σήμερα ο πρωτογενής τομέας της Ελλάδας παράγει εμπορικά πλεονάσματα, κάτι που δεν ίσχυε πριν».

Στο σημείο αυτό της συνέντευξης δε, ο υπουργός Επικρατείας παρέθεσε σειρά κυβερνητικών επιτευγμάτων, ενδεικτικά υπάρχει πλέον δημοσιονομική πειθαρχία και υπευθυνότητα, η Ελλάδα παράγει πρωτογενή πλεονάσματα, αντιμετωπίζει τη φοροδιαφυγή «με ανεπανάληπτο ιστορικά τρόπο», επίσης «η ψηφιακή κάρτα εργασίας έχει απλώσει δίχτυ προστασίας πάνω από 2 εκατ. εργαζόμενους». Κι ακόμη, «έχουμε μειώσει 72 φόρους αλλά τα έσοδα αυξήθηκαν κατά 22 δισ. ευρώ».

Ωστόσο, «το ενδημικό πρόβλημα της χώρας είναι ο εθισμός στην ανομία, την ατιμωρησία και στην παραβατική συμπεριφορά, να τα λέμε τα πράγματα με το όνομά τους. Όσο μειώνονται αυτές οι εστίες, τόσο η Ελλάδα θα προοδεύει και θα γίνεται μια πιο δίκαιη χώρα. Για αυτό εργαζόμαστε, αυτός είναι ο στόχος του πρωθυπουργού», σημείωσε με έμφαση.

Ενώ σε ερώτηση για το αν η κυβέρνηση θα συμφωνούσε με το αίτημα της αντιπολίτευσης για σύσταση προανακριτικής επιτροπής, απάντησε: «Αυτά θα τα δούμε στην ώρα τους. Μελετάται ο ογκωδέστατος φάκελος και η κυβέρνηση θα τοποθετηθεί με βάση και τις θέσεις που θα πάρει η αντιπολίτευση. Όχι με όρους πολιτικής δημαγωγίας, αλλά με όρους ευθύνης και σεβασμού στη νομική επιστήμη».

Επιτέθηκε πάντως στην αντιπολίτευση λέγοντας ότι «στο ίδιο μοτίβο της… ξυλολιάδας, είναι η εσχάτη απελπισία να έρχονται πάλι να ποινικοποιήσουν (την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ) στο ανώτατο επίπεδο του πρωθυπουργού». Δηλαδή, «το να ισχυρίζεται η αντιπολίτευση ότι ο πρωθυπουργός είναι ο επικεφαλής μιας εγκληματικής οργάνωσης για μένα είναι τεράστιο δείγμα πολιτικής – αντιπολιτευτικής αδυναμίας. Έχασαν το θέμα και τώρα έρχονται να κλιμακώσουν με μια ακραία προσπάθεια εργαλειοποίησης ενός προβλήματος που πρέπει να λυθεί».

Με αφορμή δε, την παρουσία της πρώην καγκελαρίου Άγγελας Μέρκελ στη χώρα μας, παρατήρησε: «Τιμώ και σέβομαι την κυρία Μέρκελ, όπως και κάθε πολιτικό που έχει διαγράψει μια τεράστια πορεία στο πολιτικό περιβάλλον. Αυτό που μου έκανε εντύπωση – κι αυτό πάντα μου κάνει εντύπωση σε πολιτικά πρόσωπα – είναι ότι δεν έκανε αυτοκριτική για τίποτα».

Στον αντίποδα, «το υπόδειγμα Μητσοτάκη που αναγνωρίζει λάθη δείχνει ότι δεν έχει το σύμπλεγμα». Με άλλα λόγια, «ξέρει ότι έχει να αντιπαραβάλλει πολλά θετικά, ότι έχει κάνει πολύ έργο και το οποίο φαίνεται. Όταν μπει στην τελική κρίση των πολιτών αυτό το έργο με τις συγκεκριμένες αστοχίες που ο ίδιος έχει ομολογήσει, τότε οι πολίτες ψύχραιμα θα βγάλουν τα συμπεράσματά τους», κατέληξε.

Μεταξύ αυτών, όπως αναφέρει είναι η ίδρυση μη κρατικών πανεπιστημίων, η ψηφιοποίηση των συναλλαγών και η φορολόγηση των ελεύθερων επαγγελματιών με βάση κοινή λογική. Εφαρμόζεται καθολικά η ψηφιακή κάρτα εργασίας, ενώ μειώθηκε κατά 50% ο αριθμός των δικαστικών σχηματισμών και ενοποιήθηκαν δικαστικές βαθμίδες, προσθέτει ακόμα και συμπληρώνει:

Επίσης, αποκομματικοποιείται η δημόσια διοίκηση μέσω του ΑΣΕΠ, ενώ υλοποιούνται μέτρα όπως η επιστολική ψήφος για τους ομογενείς, ο ψηφιακός φάκελος ασθενούς και η στεγαστική στρατηγική.

Παράλληλα, καταλήγει, προστατεύεται ο δημόσιος χώρος και προωθείται η πράσινη μετακίνηση ενώ στόχος είναι η ουσιαστική βελτίωση της ζωής των πολιτών έως το 2027.

Αναλυτικά η ανάρτηση Σκέρτσου:

«Μαζί αλλάζουμε την Ελλάδα

Με επιμονή, υπομονή, θεσμική συνέχεια και στοχοπροσήλωση εργαζόμαστε για μια Ελλάδα πιο παραγωγική, δίκαιη, πράσινη, ψηφιακή, συμπεριληπτική και ισχυρή.

Οι μεταρρυθμίσεις που υλοποιήσαμε τα τελευταία δύο χρόνια, από την επανεκλογή της κυβέρνησης στις 25/6/23 έως σήμερα, επαναπρογραμματίζουν το «λογισμικό» του κράτους, των θεσμών αλλά και της κουλτούρας μας. Είναι ένας αγώνας επίπονος που απαιτεί πολιτική σταθερότητα, μεταρρυθμιστική βούληση και συγκρούσεις με όλους τους θύλακες αντιστάσεων που δεν επιθυμούν να αλλάξει τίποτα στη χώρα μας. Ένας αγώνας που κερδίζεται μέρα τη μέρα, βήμα το βήμα με στόχο μια καλύτερη ζωή για όλους.

Ποιες είναι οι σημαντικότερες αλλαγές;

Τα μη κρατικά πανεπιστήμια.

Η ψηφιοποίηση των συναλλαγών μεταξύ ταμειακών μηχανών, pos και φορολογικής διοίκησης.

Η φορολόγηση των ελεύθερων επαγγελματιών με όρους κοινής λογικής

Η καθολική εφαρμογή της ψηφιακής κάρτας εργασίας.

Ο νέος δικαστικός χάρτης της πολιτικής και ποινικής δικαιοσύνης που μείωσε κατά 50% τους δικαστικούς σχηματισμούς και ενοποίησε ειρηνοδίκες και πρωτοδίκες σε ένα βαθμό.

Η αποκομματικοποίηση του κράτους με την εμπλοκή του ΑΣΕΠ στην επιλογή των διοικήσεων των δημόσιων οργανισμών.

Η επιστολική ψήφος για ομογενείς και Ελληνες της διασποράς.

Ο ψηφιακός φάκελος ασθενούς και η παράλληλη απασχόληση των γιατρών του ΕΣΥ και στον ιδιωτικό τομέα μαζί με τα απογευματινά χειρουργεία.

Η κατάργηση των υποθηκοφυλακείων μαζί με την ψηφιοποίηση και αναδιοργάνωση του κτηματολογίου.

Ο σχεδιασμός και η υλοποίηση μιας πολυδιάστατης στεγαστικής στρατηγικής, με στόχο την αύξηση της προσφοράς ακινήτων για αγορά και ενοικίαση κατοικίας.

Η προστασία του δημόσιου χώρου από βανδαλισμούς στα γήπεδα, καταπατήσεις και φυσικές καταστροφές σε ακτές και δασικές περιοχές με το ηλεκτρονικό εισιτήριο ή τις ψηφιακές εφαρμογές mycoast και akatharista.apps.gov.gr.

Το πρασίνισμα των ΜΜΜ, λεωφορείων, τρένων ταξί και οι νέες γραμμές μετρό σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα.

Η ανασυγκρότηση και ο εκσυγχρονισμός των Ενόπλων Δυνάμεων όχι μόνο σε επίπεδο εξοπλισμών αλλά και μιας ριζικής διοικητικής και χωρικής αναδιοργάνωσης.

Γνωρίζουμε πως οι πολίτες απαιτούν δικαίως περισσότερα, ταχύτερα και αποτελεσματικότερα ώστε το 2027 η Ελλάδα να έχει αλλάξει ουσιωδώς προς το καλύτερο για όλους και όλες. Και εργαζόμαστε για αυτό».

«Από την Αντιγόνη του Σοφοκλή έως τον Επιτάφιο του Περικλή, από τους στίχους του Καβάφη έως εκείνους του Σεφέρη, και βεβαίως μέσα από τα πολλά και σημαντικά ταφικά έθιμα της εκκλησίας μας, η παράδοσή μας υπαγορεύει διαχρονικά ένα πράγμα: σεβασμό, τιμή και μνήμη στους νεκρούς μας», τόνισε, μεταξύ άλλων ο υπουργός Επικρατείας στην ανάρτησή του στο Facebook, καταλήγοντας πως η αλήθεια, η μνήμη και η ασφάλεια αποτελούν «το ελάχιστο χρέος όλων μας».

Δείτε την ανάρτηση του Άκη Σκέρτσου:

«Από την Αντιγόνη του Σοφοκλή έως τον Επιτάφιο του Περικλή, από τους στίχους του Καβάφη έως εκείνους του Σεφέρη, και βεβαίως μέσα από τα πολλά και σημαντικά ταφικά έθιμα της εκκλησίας μας, η παράδοσή μας υπαγορεύει διαχρονικά ένα πράγμα: σεβασμό, τιμή και μνήμη στους νεκρούς μας.

Ας το θυμόμαστε αυτό και ας μην επιτρέψουμε ποτέ ξανά στο μέλλον σε οποιονδήποτε να καπηλευθεί τη μνήμη νεκρών ή να παίξει με τα συναισθήματα βαθιά πληγωμένων συγγενών και οικογενειών.

Αλήθεια, μνήμη, δικαιοσύνη και ασφάλεια για όλους. Το ελάχιστο χρέος όλων μας.»