Σύμφωνα με αμερικανικές πηγές, οι ΗΠΑ προσήλθαν στις διαπραγματεύσεις θέτοντας ως βασικούς όρους την πλήρη καταστροφή των κύριων πυρηνικών εγκαταστάσεων του Ιράν –στο Φορντό, τη Νατάνζ και το Ισφαχάν– καθώς και την παράδοση του συνόλου των αποθεμάτων εμπλουτισμένου ουρανίου. Παράλληλα, κατέστησαν σαφές ότι οποιαδήποτε νέα συμφωνία θα πρέπει να είναι μόνιμη, χωρίς ρήτρες χρονικής λήξης, σε αντίθεση με το Κοινό Ολοκληρωμένο Σχέδιο Δράσης (JCPOA) της περιόδου Ομπάμα, από το οποίο οι ΗΠΑ αποχώρησαν επί προεδρίας Ντόναλντ Τραμπ.

Η Τεχεράνη απέρριψε τις αμερικανικές απαιτήσεις, αρνούμενη τόσο τη μεταφορά του ουρανίου εκτός χώρας όσο και τον τερματισμό του εμπλουτισμού ή τη διάλυση των πυρηνικών της υποδομών. Ιρανικές πηγές υποστηρίζουν ότι τέτοιες προτάσεις συνιστούν μόνιμους περιορισμούς που παραβιάζουν το δικαίωμα της χώρας σε ειρηνική χρήση της πυρηνικής ενέργειας. Παρ’ όλα αυτά, τόσο η ιρανική όσο και η αμερικανική πλευρά αναγνώρισαν ότι έχει σημειωθεί κάποια πρόοδος και συμφώνησαν στη συνέχιση των τεχνικών επαφών στη Βιέννη.

Οι συνομιλίες διεξάγονται υπό τη σκιά των πρόσφατων δηλώσεων του Ντόναλντ Τραμπ στο Κογκρέσο, όπου επανέλαβε ότι το Ιράν επιδιώκει την απόκτηση πυρηνικού όπλου και βαλλιστικών πυραύλων μεγάλης εμβέλειας, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο στρατιωτικής δράσης σε περίπτωση αποτυχίας της διπλωματίας. Η Τεχεράνη απορρίπτει τις κατηγορίες, προβάλλοντας εναλλακτικά σενάρια, όπως περιορισμό ή προσωρινή αναστολή του εμπλουτισμού, προτάσεις που παραμένουν θεωρητικές μετά το σοβαρό πλήγμα που υπέστη το πρόγραμμά της στον πρόσφατο πόλεμο με το Ισραήλ και τις ΗΠΑ.

Στο εσωτερικό των ΗΠΑ, εντείνονται οι αντιδράσεις απέναντι σε οποιαδήποτε συμφωνία θα επέτρεπε έστω και περιορισμένο εμπλουτισμό, με Ρεπουμπλικανούς να προειδοποιούν ότι κάτι τέτοιο θα ισοδυναμούσε με επαναφορά ενός «ελαφρύτερου» JCPOA τη συμφωνία που υπεγράφη το 2015 επί Ομπάμα.

Πρόσθετο αγκάθι παραμένει το ζήτημα των κυρώσεων, καθώς η Ουάσινγκτον εμφανίζεται διατεθειμένη να προσφέρει μόνο περιορισμένη ελάφρυνση, ενώ το Ιράν ζητά ουσιαστική οικονομική ανάσα. Παρά τις διαφωνίες, οι επαφές στη Γενεύη κατέστησαν σαφές ότι ο βασικός στόχος παραμένει ένας: η αποτροπή της απόκτησης πυρηνικού όπλου από την Τεχεράνη.

Ο Μακρόν ήδη αναζητά τον πέμπτο κατά σειρά πρωθυπουργό μέσα σε λιγότερο από δύο χρόνια, καθώς αναμένεται να αποπέμψει τον Φρανσουά Μπαϊρού τη Δευτέρα, λόγω των αντιδημοφιλών μέτρων του για τη μείωση του τεράστιου ελλείμματος της χώρας.

Αλλά μπορεί ένας νέος υποψήφιος πρωθυπουργός του Μακρόν να επιβάλει τις περικοπές δισεκατομμυρίων ευρώ στον προϋπολογισμό που απαιτούνται για να αποφευχθεί μια κρίση χρέους; Και θα μπορούσε μια νέα πρόωρη εκλογική αναμέτρηση να οδηγήσει σε βιώσιμη πλειοψηφία; Καμία από αυτές τις λύσεις δεν φαντάζει πιθανή. Ακόμη και αν ο Μακρόν παραιτηθεί, ο διάδοχός του θα βρεθεί σχεδόν σίγουρα αντιμέτωπος με τα ίδια εμπόδια.

Αδιέξοδο στη Βουλή και κοινωνική αναταραχή

Για σχεδόν 70 χρόνια, οι θεσμοί της Πέμπτης Γαλλικής Δημοκρατίας άντεξαν, όσο κι αν οι πολίτες κατέβαιναν στους δρόμους ή απεργούσαν για μεγάλα διαστήματα. Οι κυβερνήσεις άλλαζαν, αλλά οι πρόεδροι συνήθως ολοκλήρωναν τη θητεία τους, έστω κι αν στο τέλος ήταν λιγότερο δημοφιλείς.

Σήμερα, όμως, η Βουλή βρίσκεται σε αδιέξοδο, οι διαπραγματεύσεις για τον προϋπολογισμό έχουν παγώσει και οι ψίθυροι για κοινωνικές εντάσεις δυναμώνουν. Οι χρηματαγορές είναι νευρικές και ο ίδιος ο Μπαϊρού προειδοποιεί ότι το Παρίσι κινδυνεύει με «ελληνικό σενάριο» αν δεν περιορίσει τις δαπάνες.

Σε αυτό το πλαίσιο, ο πρόεδρος της ακροδεξιάς Εθνικής Συσπείρωσης, Ζορντάν Μπαρντελά, και ο επικεφαλής της ριζοσπαστικής αριστεράς Ζαν-Λικ Μελανσόν, των οποίων τα κόμματα κατέχουν μαζί το ένα τρίτο των εδρών στη γαλλική Εθνοσυνέλευση, ζητούν ανοιχτά την παραίτηση του προέδρου.

Η συζήτηση για την αποχώρησή του πλέον δεν θεωρείται εξωφρενική και συμμετέχουν σε αυτήν αξιόλογοι πολιτικοί σχολιαστές αλλά και στελέχη από το κεντροδεξιό φάσμα.

«Αυτές τις φωνές τις ακούμε ακόμη και από ανθρώπους κοντά στο περιβάλλον Μακρόν», δήλωσε ο δημοσκόπος Ματιέ Γκαγιάρ της Ipsos France. «Η δυσφορία είναι πραγματική».

Εκλογές χωρίς λύση και διαρκής αβεβαιότητα

Παρόλα αυτά, θεωρείται εξαιρετικά απίθανο ο Μακρόν να παραιτηθεί τώρα, ειδικά επειδή μια πρόωρη αποχώρηση —ενώ οι προεδρικές εκλογές είναι προγραμματισμένες για το 2027— δεν φαίνεται να επιλύει το πρόβλημα.

Δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι μια νέα εκλογική αναμέτρηση θα οδηγούσε πιθανότατα σε ακόμη μία Βουλή χωρίς αυτοδύναμη πλειοψηφία, με λίγες επιπλέον έδρες για την ακροδεξιά Εθνική Συσπείρωση της Μαρίν Λεπέν.

«Οι πολιτικοί πιστεύουν λανθασμένα στον μύθο ότι οι Γάλλοι εκλέγουν έναν ηγέτη και του παραδίδουν μια λειτουργική κοινοβουλευτική πλειοψηφία», σχολιάζει ο συνταγματολόγος Μπενζαμέν Μορέλ.

Όπως εξηγεί ο Μορέλ, αυτός ο μύθος κατέρρευσε με την εκλογή Μακρόν το 2017 ως μεταρρυθμιστή που διέλυσε το παραδοσιακό δικομματικό σύστημα. Τα νέα πολιτικά ρήγματα που δημιουργήθηκαν τότε έχουν επιστρέψει τώρα ως μπούμερανγκ.

Iστορικό παράλληλο με το 1968 και ρευστότητα στην οικονομία

«Δεν έχω ξαναδεί τόση αβεβαιότητα από τότε που ήμουν φοιτητής το 1968», λέει ο πρώην επικεφαλής οικονομολόγος της AXA, Ερίκ Σανέι, κάνοντας αναφορά στις διαδηλώσεις του Μαΐου 1968 που παρέλυσαν τη Γαλλία και έφεραν βαθιές κοινωνικές αλλαγές.

«Ξαφνικά, δεν ξέρεις τι συμβαίνει στην οικονομία ή στην ίδια σου τη διακυβέρνηση», προσθέτει ο Σανέι.

Ο γνωστός για τον πείσμα του Μακρόν έχει επανειλημμένως απορρίψει το ενδεχόμενο πρόωρης παραίτησης.

Ο 47χρονος κεντρώος κυριαρχεί στην πολιτική σκηνή τα τελευταία οκτώ χρόνια, αλλά οι υποσχέσεις του για μια «start-up nation» δεν έχουν ακόμη γίνει πραγματικότητα.

Kοινωνική απροθυμία για συμβιβασμούς και ευρωπαϊκοί κίνδυνοι

Ο πρόεδρος γνωρίζει καλά ότι ελάχιστοι Γάλλοι πολιτικοί εμφανίζονται διατεθειμένοι να υπερβούν τις διαιρέσεις τους ώστε να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά το δημοσιονομικό τέλμα προς όφελος της χώρας.

Το κλίμα στη Γαλλία είναι εμφανώς αντισυνεργατικό, όπως επισημαίνει ο πρώην σύμβουλος του Σοσιαλιστή πρώην προέδρου Φρανσουά Ολάντ, Γκασπάρ Γκαντζέρ. «Θα συνεχίσουμε να διευρύνουμε το έλλειμμα, τίποτα δεν θα αλλάξει και η κατάσταση απλώς θα χειροτερεύσει», σημειώνει χαρακτηριστικά.

Ωστόσο, τα κόμματα της αντιπολίτευσης κάνουν λάθος αν θεωρούν ότι μπορούν να εναλλάσσουν πρωθυπουργούς ή να καταφεύγουν σε εκλογές χωρίς να εφαρμόσουν τα δύσκολα μέτρα που επιχείρησαν οι κυβερνήσεις Μακρόν, σύμφωνα με τον Σανέι.

«Αν αρχίσουμε να πιστεύουμε πως μπορούμε να ζούμε με ελλείμματα χωρίς συνέπειες, οδηγούμαστε σε πλήρη κρίση», προειδοποιεί. «Η Γερμανία θα αρχίσει να θεωρεί τη Γαλλία σοβαρό πρόβλημα και η ΕΚΤ ίσως δεν μπορέσει να βοηθήσει στη διαχείριση του γαλλικού χρέους».

Ο ίδιος εκτιμά ότι η Γερμανία μπορεί να θέσει όρους σε οποιαδήποτε βοήθεια από την ΕΚΤ προς τη Γαλλία.

Kοινωνικές αντιδράσεις απέναντι στη λιτότητα και την αλλαγή ηγεσίας

Aκόμα κι αν το Βερολίνο μπορούσε να πιέσει το γαλλικό πολιτικό σύστημα, είναι αμφίβολο αν η κοινωνία θα δεχόταν τα μέτρα. Οι κινητοποιήσεις των «Κίτρινων Γιλέκων» το 2018-2019, οι απεργίες για τις συντάξεις το 2023 και τα σημερινά αιτήματα για γενική απεργία δείχνουν πως η γαλλική κοινή γνώμη είναι δύσπιστη απέναντι στις θυσίες και τη λιτότητα.

Tο αίτημα απομάκρυνσης του Μακρόν αγγίζει βαθιά ιστορικά αντανακλαστικά στη γαλλική κοινωνία —μια κοινωνία με παράδοση στην «καθαίρεση» ηγετών— αλλά γνωρίζει καλά τόσο τους πειρασμούς όσο και τους κινδύνους της ανατροπής.

Eίναι εύκολο να ζητείται η κεφαλή του προέδρου επί πίνακι — αλλά πρέπει κανείς να είναι έτοιμος για το χάος που θα ακολουθήσει.

Νίκος Γιαννόπουλος

Πρακτικά, το μήνυμα που θα δοθεί με το εν λόγω νομοθέτημα είναι ότι η Ελλάδα δεν επιθυμεί μετανάστες και ότι αυτοί που βρίσκονται ήδη εδώ χωρίς νομιμοποιητικά έγγραφα θα λογίζονται ως εν δυνάμει εγκληματίες και θα έχουν την ανάλογη κρατική αντιμετώπιση.

Υπερβολή; Καθόλου αν σκεφτεί κανείς ότι το νομοσχέδιο φέρεται να προβλέπει “φυλάκιση (σε φυλακές και όχι διοικητική κράτηση σε προαναχωρησιακά κέντρα) επί τουλάχιστον τρία έτη και πρόστιμο 10.000 ευρώ, χωρίς αναστολή, και χωρίς δυνατότητα μετατροπής της ποινής, σε πολίτη τρίτης χώρας παραμένει στην Ελλάδα μετά την απόρριψη του αιτήματος ασύλου σε δεύτερο βαθμό” αλλά και “παράταση του ανώτατου ορίου διοικητικής κράτησης από 18 μήνες σε 24”.

Νομική πηγή που γνωρίζει το θέμα εις βάθος τόνισε στο Libre ότι η παράταση του ορίου διοικητικής κράτησης στους 24 μήνες είναι παράνομη με ότι αυτό συνεπάγεται για την τύχη του μέτρου.

Η αυστηρότητα όμως δεν εξαντλείται μόνο σ’ αυτές τις διατάξεις. Το Υπουργείο Μετανάστευσης και Ασύλου προσανατολίζεται στην κατάργηση του δικαιώματος έκδοσης άδειας διαμονής μετά την πάροδο 7ετίας από την είσοδο χωρίς ταξιδιωτικά έγγραφα.

Πρόκειται, όπως τονίζει η ίδια πηγή για “ιδιαίτερα αρνητική εξέλιξη” η οποία μπορεί να αφορά ανθρώπους που, αν και δεν διαθέτουν έγγραφα, έχουν στήσει τη ζωή τους στη χώρα, προσφέρουν στην οικονομία της (σε κλάδους, μάλιστα, στους οποίους δεν υπάρχουν πολλά εργατικά χέρια) και αισθάνονται ενσωματωμένα, όσο είναι δυνατόν, μέλη των τοπικών κοινωνιών.

• Ακόμα και η μείωση στο χρονικό όριο για οικειοθελή απέλαση είναι μέτρο που δύσκολα μπορεί να εφαρμοστεί και αυτό ο κρατικός μηχανισμός θα το βρει μπροστά του αν το νομοσχέδιο γίνει νόμος του κράτους.

Η μάχη που θα δοθεί το αμέσως προσεχές διάστημα (μέχρι τα τέλη του Ιούνη το νομοθέτημα θα εισαχθεί στη Βουλή για ψήφιση) θα έχει δύο πτυχές, την πολιτική-ιδεολογική και την καθαρά νομική.

Ως προς την πρώτη, ο Υπουργός φρόντισε να ανοίξει ήδη τα χαρτιά του σε τηλεοπτικές συνεντεύξεις του την περασμένη εβδομάδα. Οταν ισχυρίζεται ότι η οικονομική ανάγκη δεν μπορεί να αποτελεί αιτία νόμιμης μετανάστευσης, καταλαβαίνει κανείς ότι είναι έτοιμος να υιοθετήσει ακόμα και πιο ακραία επιχειρήματα, που ίσως τον φέρνουν κοντά σε ότι ισχυρίζεται ο Ντόναλντ Τραμπ στις ΗΠΑ. Προφανώς απόψεις σαν και αυτές θα είναι δύσκολα υπερασπίσιμες γενικά από την κυβέρνηση και τον Πρωθυπουργό αλλά ο Βορίδης έχει αποδείξει και άλλες φορές στο παρελθόν ότι ξέρει να ελίσσεται.

Ως προς τη νομική διάσταση Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις και άλλες συλλογικότητες πολιτών ετοιμάζονται να ρίξουν στη μάχη όλα τα νομικά τους όπλα έτσι ώστε να καταδείξουν το αδιέξοδο του πράγματος. Η διαβούλευση του νομοσχεδίου θα αποτελέσει μία πρώτης τάξεως ευκαιρία να αναδειχθούν τα επιχειρήματα της άλλης πλευράς και να “φωτιστούν” όσο το δυνατόν περισσότεροι οι προβληματικές διατάξεις και η συμμόρφωσή τους με το ελληνικό και ευρωπαϊκό διεθνές πλαίσιο.

Την ίδια ώρα στις τάξεις όσων μεταναστών βρίσκονται στη χώρα και δεν έχουν εξασφαλίσει νομιμοποιητικά έγγραφα επικρατεί αναστάτωση. Οπως θα θυμάστε το Libre είχε πληροφορήσει για οικογένεια Σύρων (δύο γονείς με τρία ανήλικα παιδιά) με δεύτερη απορριπτική η οποία εκδιώχθηκε από τη δομή της Ριτσώνας και επιχείρησε να βρει προσωρινό κατάλυμα σ’ αυτή του Σχιστού. Αυτό όμως δεν κατέστη δυνατό με αποτέλεσμα εδώ και μία εβδομάδα η οικογένεια να παραμένει άφαντη! Κανείς δεν γνωρίζει που τελικά έχουν πάει αυτοί οι άνθρωποι.

Σε περίπτωση ψήφισης του νομοσχεδίου με τις δρακόντειες διατάξεις που περιγράφηκαν πιο πάνω, η ανασφάλεια θα μετατραπεί σε αγωνία και πανικό αφού οι άνθρωποι, υπό προϋποθέσεις, θα απειλούνται με σύλληψη, φυλάκιση και εξοντωτικά, για το οικονομικό τους στάτους, πρόστιμα.
Φαινόμενα όπως αυτό της οικογένειας Σύρων, ανθρώπων δηλαδή που ουσιαστικά θα κρύβονται ανά την επικράτεια για να μην φυλακιστούν  δεν αποκλείεται να πολλαπλασιαστούν.

Ολα αυτά λαμβάνουν χώρα στην Ελλάδα που αντιμετωπίζει οξύ δημογραφικό πρόβλημα, το οποίο, όπως έχουν επισημάνει οι ειδικοί, δεν μπορεί να λυθεί με πολιτικές που απλώς θα διευκολύνουν τις γεννήσεις. Είναι σαφές ότι η χώρα δεν χρειάζεται απλώς εργατικά χέρια, αλλά πληθυσμό που θα ριζώσει και θα ενσωματωθεί στην κοινωνία της, ανθρώπους που θα δουν στην Ελλάδα την επιλογή μίας μόνιμης δεύτερης πατρίδας γι’ αυτούς και τα παιδιά τους (στα πρότυπα των αλβανικών πληθυσμών που ζουν στην Ελλάδα τα τελευταία 35 χρόνια).

Φαίνεται όμως ότι η λογική του νομοσχεδίου απέχει παρασάγγας από αυτήν την ανάγκη.

Ο Ισμαήλ Χανίγια πρόσθεσε ότι το μέλλον των έμμεσων διαπραγματεύσεων για την κήρυξη κατάπαυσης του πυρός είναι αβέβαιο, διότι το Ισραήλ «επιμένει να κατέχει το σημείο διέλευσης της Ράφας και να επεκτείνει την επίθεσή του» στον παλαιστινιακό θύλακο.

Έκανε τις δηλώσεις αυτές κατά τη διάρκεια ομιλίας του που αναμεταδόθηκε απευθείας τηλεοπτικά, έπειτα από επτά και πλέον μήνες πολέμου, την ημέρα που οι Παλαιστίνιοι θυμούνται τη Νάκμπα, την «Καταστροφή», όπως χαρακτηρίζουν την εξαναγκαστική μαζική έξοδο του αραβικού πληθυσμού μετά την εγκαθίδρυση του κράτους του Ισραήλ το 1948.

• Μεγάλο μέρος των κατοίκων του θυλάκου, που απειλούνται από λιμό και έχουν ήδη επανειλημμένα εκτοπιστεί βίαια αφότου ξέσπασε ο πόλεμος ανάμεσα στον ισραηλινό στρατό και τη Χαμάς, έχει πάρει για ακόμα μια φορά τους δρόμους σε αναζήτηση καταφυγίου, παρότι «δεν υπάρχει ασφαλής τοποθεσία στη Γάζα», όπως διαπιστώνει ο ΟΗΕ.

Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου επιμένει να δηλώνει μήνες τώρα αποφασισμένος να διατάξει ευρείας κλίμακας χερσαία επίθεση στη Ράφα, στα σύνορα της Λωρίδας της Γάζας με την Αίγυπτο, όπου έχουν κρυφτεί κατ’ αυτόν τα «τελευταία» τάγματα του στρατιωτικού βραχίονα της Χαμάς.

Εκφράζοντας ανησυχία για την τύχη του άμαχου πληθυσμού, οι ΗΠΑ, όπως και άλλες πρωτεύουσες, τονίζουν πως αντιτίθενται σε τέτοια επιχείρηση στην πόλη, που μετατράπηκε σε απέραντο καταυλισμό εκτοπισμένων.

«Διαφωνία» με την Ουάσιγκτον

Ο κ. Νετανιάχου διεβαβαιώνει πως οι ένοπλες δυνάμεις της χώρας του απέτρεψαν την «ανθρωπιστική καταστροφή» στη Ράφα, αφού «κάπου μισό εκατομμύριο» Παλαιστίνιοι «απομακρύνθηκαν εσπευσμένα από τη ζώνη των μαχών».

Οι ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις διεξάγουν επιχειρήσεις σε ανατολικούς τομείς της πόλης από την 7η Μαΐου.

«76 χρόνια μετά τη Νάκμπα, οι Παλαιστίνιοι συνεχίζουν να εκτοπίζονται βίαια. Στη Λωρίδα της Γάζας, 600.000 άνθρωποι εγκατέλειψαν τη Ράφα αφού εντατικοποιήθηκαν οι στρατιωτικές επιχειρήσεις», υπογράμμισε από την πλευρά του το Γραφείο Αρωγής και Έργων των Ηνωμένων Εθνών για τους Παλαιστίνιους Πρόσφυγες στην Εγγύς Ανατολή (UNRWA).

Ο αμερικανός πρόεδρος Τζο Μπάιντεν απείλησε την περασμένη εβδομάδα να προχωρήσει στην επιβολή περιορισμών στη στρατιωτική βοήθεια που προσφέρεται στο Ισραήλ, τον κυριότερο σύμμαχο των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή, εξαιτίας της ανησυχίας για τον άμαχο πληθυσμό στη Ράφα. Μολαταύτα, η αμερικανική κυβέρνηση ειδοποίησε προχθές Τρίτη το Κογκρέσο ότι θα προχωρήσει στην παράδοση πακέτου στρατιωτικού υλικού αξίας περίπου ενός δισεκατομμυρίου δολαρίων, που θα περιλαμβάνει ιδίως οβίδες για πυροβόλα αρμάτων μάχης, στις ένοπλες δυνάμεις του Ισραήλ.

• Σε συνέντευξη που παραχώρησε στο αμερικανικό τηλεοπτικό δίκτυο CNBC, ο ισραηλινός πρωθυπουργός αναγνώρισε πως υπάρχει «διαφωνία» με την κυβέρνηση Μπάιντεν για τη Ράφα. «Αλλά πρέπει να κάνουμε αυτό που πρέπει να κάνουμε», επέμεινε.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση από την πλευρά της κάλεσε το Ισραήλ να «σταματήσει αμέσως» τις επιχειρήσεις στη Ράφα προειδοποιώντας ότι σε διαφορετική περίπτωση θα υπέβαλε σε «σκληρή δοκιμασία» τις διμερείς σχέσεις.

Ο πόλεμος στη Λωρίδα της Γάζας είναι νέα Νάκμπα, είπε Γαζαίος καθώς έφευγε.

«Η Νάκμπα που ζούμε (…) είναι η χειρότερη απ’ όλες. Πολύ πιο σκληρή από εκείνη του 1948», είπε ο Μοχάμεντ αλ Φάρα, 42 ετών, που ήδη εξαναγκάστηκε να πάρει την οικογένειά του και να φύγουν από το σπίτι τους στη Χαν Γιούνις (νότια) για να σωθούν από τους βομβαρδισμούς και τις μάχες. Μεγάλο μέρος της πόλης αυτής μετατράπηκε σε ερείπια.

Στη Νάκμπα, περίπου 760.000 Άραβες στην Παλαιστίνη εξωθήθηκαν να εξοριστούν και προσέφυγαν σε γειτονικές χώρες ή στις περιοχές οι οποίες σταδιακά μετατράπηκαν στη Δυτική Όχθη και στη Λωρίδα της Γάζας.

«Εντατικές» μάχες

Δημοσιογράφοι του Γαλλικού Πρακτορείου και αυτόπτες μάρτυρες έκαναν λόγο για αεροπορικούς βομβαρδισμούς, πλήγματα του πυροβολικού και μάχες στη Ράφα, στην Τζαμπάλια (βόρεια) και στη Ζαϊτούν, προάστιο της πόλης της Γάζας.

• Η Χαμάς έκανε λόγο για συγκρούσεις με ισραηλινά στρατεύματα στην Τζαμπάλια. Οι ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις επιβεβαίωσαν πως εκτυλίσσονται «εντατικές» μάχες εκεί, διαβεβαιώνοντας πως σκότωσαν «μεγάλο αριθμό τρομοκρατών».

Συνεχίστηκαν επίσης οι εχθροπραξίες σε «συγκεκριμένους τομείς» στην ανατολική Ράφα, όπου οι ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις ανέφεραν πως διεξήγαγαν επιχείρηση εναντίον «κέντρου εκπαίδευσης» του στρατιωτικού βραχίονα της Χαμάς, κινήματος που χαρακτηρίζεται τρομοκρατική οργάνωση από το Ισραήλ, τις ΗΠΑ και την ΕΕ.

Ο πόλεμος είχε έναυσμα την άνευ προηγουμένου έφοδο που εξαπέλυσε την 7η Οκτωβρίου ο στρατιωτικός βραχίονας της Χαμάς με ορμητήριο τη Λωρίδα της Γάζας σε νότιους τομείς της ισραηλινής επικράτειας, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν πάνω από 1.170 άνθρωποι, στην πλειονότητά τους άμαχοι, σύμφωνα με απολογισμό του Γαλλικού Πρακτορείου βασισμένο σε επίσημα δεδομένα. Άλλοι 250 και πλέον άνθρωποι απήχθησαν κι οδηγήθηκαν στον παλαιστινιακό θύλακο, όπου παραμένουν 128, ωστόσο τουλάχιστον 36 από αυτούς εκτιμάται πως είναι νεκροί, κατά τον ισραηλινό στρατό.

Σε αντίποινα, το Ισραήλ διεξάγει έκτοτε στρατιωτικές επιχειρήσεις οι οποίες έχουν προκαλέσει πελώριες καταστροφές στη Λωρίδα της Γάζας· τον όγδοο μήνα του πολέμου, έχουν σκοτωθεί τουλάχιστον 35.233 άνθρωποι, στην πλειονότητά τους άμαχοι, με βάση τον πιο πρόσφατο απολογισμό του υπουργείου Υγείας της Χαμάς.

Αν και ο ισραηλινός πρωθυπουργός Νετανιάχου λέει πως δεν θέλει να μιλήσει για το μέλλον της Λωρίδας της Γάζας «προτού καταστραφεί η Χαμάς», ο υπουργός Άμυνας της κυβέρνησής του Γιοάβ Γκάλαντ υπογράμμισε πως εναντιώνεται στην ιδέα το Ισραήλ να ασκήσει στρατιωτικό ή πολιτικό «έλεγχο» αφού τερματιστεί ο πόλεμος και πρόσθεσε πως προτιμά παλαιστινιακή εναλλακτική στη Χαμάς.

Περιμένοντας τη βοήθεια

Αφού μονάδες του ισραηλινού στρατού μπήκαν με άρματα μάχης σε τομείς της Ράφας την 7η Μαΐου και κυρίευσαν την παλαιστινιακή πλευρά του σημείου διέλευσης στα σύνορα με την Αίγυπτο, νευραλγικής σημασίας για τις παραδόσεις ανθρωπιστικής βοήθειας, η ροή σταμάτησε.

Πλέον δεν εισέρχονται καύσιμα, απόλυτα απαραίτητα για να λειτουργούν βασικές υποδομές αλλά και για να κινούνται οχήματα με ανθρωπιστική βοήθεια. Το Ισραήλ και η Αίγυπτος επιρρίπτουν ευθύνες το μεν στη δε και αντιστρόφως. Η βοήθεια έχει μπλοκαριστεί επίσης στο Κερέμ Σαλόμ, το κυριότερο σημείο διέλευσης βοήθειας από το Ισραήλ.

Ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες απαίτησε προχθές μέσω X να «ανοίξει ξανά αμέσως» η διέλευση στη Ράφα. Μάταια.

Η Βρετανία ανακοίνωσε χθες πως απέπλευσε από την Κύπρο πλοίο με πάνω από εκατό τόνους ανθρωπιστικής βοήθειας για τη Γάζα, όπου θα εκφορτωθεί στον τεχνητό λιμένα που κατασκεύασε ο αμερικανικός στρατός και αναμένεται να είναι «επιχειρησιακός» εντός «ημερών», σύμφωνα με το Πεντάγωνο.

«Εκατοντάδες τόνοι» βοήθειας θα φθάσουν στον θύλακο αφού ανοίξει, διαβεβαίωσε ο Μπραντ Κούπερ, αξιωματικός που υπηρετεί στο μεικτό διοικητήριο των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων που είναι αρμόδιο για τη Μέση Ανατολή (CENTCOM, «κεντρική διοίκηση»).

“Η ελληνική πλευρά”, είπε ο κ. Γκουτέρες, αναφέρεται σε Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία (ΔΔΟ) και θέλει συνέχιση των συνομιλιών από εκεί που σταμάτησαν. Δεν ήταν μια εύκολη συνάντηση. Είχαμε εκτενείς και εντατικές διαβουλεύσεις και διμερείς συναντήσεις για να φτάσουμε σε κοινό έδαφος. Δεν υπάρχει κοινό έδαφος αλλά δεν τα παρατάμε”, ανέφερε μεταξύ άλλων ο Γ.Γ. του ΟΗΕ.

Συνεχίζοντας, είπε ότι, θα κάνουμε τις διαβουλεύσεις για να ετοιμάσουμε το κατάλληλο κλίμα για την επόμενη συνάντηση.

Ο Γ.Γ. του ΟΗΕ ανέφερε ότι μετά το τέλος της Πενταμερούς πως θα πραγματοποιηθεί νέα άτυπη Διάσκεψη στο επόμενο διάστημα (στους επόμενους 2 με 3 μήνες), σημειώνοντας ωστόσο, πως μέχρι την σύγκλιση της θα προχωρήσουν με διαβουλεύσεις ώστε να βρεθεί το κοινό έδαφος πριν την Σύνοδο.

O Αντόνιο Γκουτέρες έθεσε εν συντομία τις θέσεις των δύο πλευρών. Εξήγησε ότι η Ελληνοκυπριακή επιθυμεί συνέχιση της προσπάθειας στη βάση ΔΔΟ και πως η τουρκοκυπριακή πλευρά έθεσε θέμα δύο κρατών. Όπως σημείωσε δεν υπήρξε κοινό έδαφος αλλά θα συνεχιστούν οι προσπάθειες.

Πηγή: hellasjournal.com