Όπως ο ίδιος περιγράφει, «υπήρξαν ισχυρισμοί πως αυτό το μικρού μήκους φιλμ είναι ερωτικού χαρακτήρα και απεικονίζει σεξουαλικές περιπτύξεις μεταξύ παιδιών». Σε αυτό το σημείο, σε απάντησή του στο freecinema.gr, τονίζει: «Οι ισχυρισμοί αυτοί είναι χωρίς καμία λογική και, ως σκηνοθέτες, δεν μπορούμε να κατανοήσουμε πώς η ταινία και η θεματική της θα μπορούσε να ερμηνευτεί καθ’ αυτόν τον τρόπο. Η ταινία αυτή δε δείχνει απολύτως τίποτα τέτοιο».

Στη συνέχεια, μιλά για παραπληροφόρηση που «έχει γιγαντωθεί σε κάποια ελληνικά Μέσα» και είναι «σοκαριστικά λανθασμένη», συμπληρώνοντας ότι «έχουμε σοβαρές αμφιβολίες πως κάποιος από τους ιθύνοντες αυτών των ισχυρισμών έχει δει την ταινία».

Ο ίδιος εξηγεί ότι το «Αγόρια στο Ντους» αφηγείται μία ιστορία αρσενικής φιλίας, πώς δύο πολύ καλοί φίλοι εξερευνούν τις νόρμες της αρρενωπότητας, τι σημαίνει το να «γίνεις άνδρας» και, σε τελική ανάλυση, πώς η φιλία τους αυτή δέχεται ταυτόχρονα αμφιβολίες, αλλά και στήριξη από τους ενήλικες γύρω τους.

«Είναι ένα παγκοσμίως αναγνωρισμένο φιλμ, με πολλαπλά βραβεία στο ενεργητικό του, συμπεριλαμβανομένου του Καλύτερη Ευρωπαϊκή Ταινία Μικρού Μήκους για Παιδιά, από το σημαίνον ECFA (Ευρωπαϊκή Ένωση Παιδικών Ταινιών), το οποίο μάλιστα φέρει την αιγίδα πολλών ευρωπαϊκών κινηματογραφικών Ινστιτούτων, ανάμεσά τους και το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου», υπογραμμίζει.

Τέλος, διευκρινίζει ότι το «Αγόρια στο Ντους» χρησιμοποιείται καθημερινά σε εκπαιδευτικές πλατφόρμες σε ολόκληρη την Ευρώπη και το έχουν δει χιλιάδες παιδιά, από την πρώτη του προβολή, το 2021. «Στηρίζουμε απερίφραστα την απόφαση της δασκάλας να χρησιμοποιήσει την ταινία στη σχολική αίθουσα. Οι ταινίες πρέπει να συζητιούνται και να υπάρχει διάλογος, μα είναι αναμφισβήτητα προβληματικό όταν γίνονται ισχυρισμοί πάνω σε μία ολωσδιόλου λανθασμένη βάση. Ελπίζουμε πως το ελληνικό κοινό θα δείξει την κριτική σκέψη, φιλτράροντας τις πληροφορίες που ανακινούνται αυτή τη στιγμή και ότι οι άνθρωποι θα βρουν χρόνο να παρακολουθήσουν την ταινία εάν τους δοθεί η ευκαιρία».

Τι λέει ψυχολόγος

Σημειώνεται πως εάν μπει κανείς στην ψηφιακή πλατφόρμα κινηματογραφικών ταινιών για σχολεία (CINEDU), θα δει την εν λόγω ταινία στις κατάλληλες για παιδιά γυμνασίου και όχι δημοτικού.

Η κλινική ψυχολόγος και Δρ. ιατρικής Σχολής, Άννα Κανδαράκη, είπε σχετικά πως «η παιδική ψυχή έχει πολλά χρώματα και στόχος είναι να δώσουμε περισσότερες εργαλεία για να τη διαβάσουμε».

«Οι ηλικίες έχουν τεράστιες διαφορές οπότε πρέπει να ακολουθούμε τους κανόνες που έχουν οριστεί. Έχει μεγάλη διαφορά το 11 με 12 ετών. Η ταινία απευθύνεται σε παιδιά άνω των 12 ετών και δεν έπρεπε να προβληθεί. Έχει σημασία και εδώ υπάρχει μία παρανομία. Υπάρχει όμως και ένα άλλο θέμα. Η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση, η οποία ξεκινάει από την κούνια. Οι περισσότεροι ανήλικοι εκπαιδεύομαι σύμφωνα με έρευνες, μέσα από πορνογραφίες και αυτό δεν είναι καλό. Την έχω δει την ταινία, είναι βραβευμένη και ανήκει στην παιδική βιβλιοθήκη», είπε αρχικά, μιλώντας στο Mega.

«Δεν μπορούμε να πετάμε ένα υλικό χωρίς να έχουμε εκπαιδεύσει τα παιδιά. Επίσης, δεν είναι όλα τα παιδιά ίδια μέσα στην τάξη. Ο δάσκαλος πρέπει να ρωτήσει. Δεν δείχνουμε τέτοιο υλικό σε παιδιά χωρίς την κατάλληλη προετοιμασία».

Σύμφωνα με την ειδικό, το πώς θα αντιδράσει ένας γονιός, επηρεάζει και την αντίδραση του παιδιού.

«Ο βασικός λόγος που έρχεται οι γονείς να ρωτήσουν ψυχολόγο για τα παιδιά αφορούν μαθησιακές δυσκολίες ή μήπως γίνει ομοφυλόφιλος. Πρέπει να το ξεπεράσουμε αυτό».

Το σχόλιό της έκανε και η Ματίνα Παγώνη, στο ίδιο μέσο, λέγοντας πως όλα ξεκινάνε από την οικογένεια.

«Όσον αφορά το σχολείο ο δάσκαλος που δείχνει μία τέτοια ταινία, έχει να κάνει με το πώς θα την εξηγήσει. Εάν έχει γίνει μία προεργασία τότε δεν θα υπάρχει πρόβλημα. Δεν είναι τόσο θέμα να δει ένα παιδί μία τέτοια ταινία, εάν την εξηγήσουν. Οι γονείς φοβούνται και τρομάζουν εύκολα. Θα πρέπει με το δικό τους τρόπο να εξηγούν. Δεν είναι κάτι τραγικό να δείξουν τέτοια ταινία».

Η ταινία, που διαρκεί μόλις εννέα λεπτά, έχει αποσπάσει πληθώρα βραβείων και θεωρείται κατάλληλη για ηλικίες από 11 έως 18 ετών, απατώντας έτσι στο εξώδικο δικηγόρου που ζητά από τη διεύθυνση του σχολείου και την Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας, όσο και από το Υπουργείο Παιδείας, να διαπιστωθεί, αν η ταινία ήταν εγκεκριμένη για προβολή στο πλαίσιο του σχολείου.

Το σενάριο και τη σκηνοθεσία υπογράφει ο Κρίστιαν Ζέτερμπεργκ, γνωστός για το περιεχόμενο που απευθύνεται πάντα σε νεανικό κοινό.

Στα βραβεία που έχει λάβει περιλαμβάνονται:

Βραβείο Καλύτερης Μικρού Μήκους Ταινίας Μυθοπλασίας, Cinekid (Σίνεκιντ), Άμστερνταμ

Βραβείο Καλύτερης Ευρωπαϊκής Μικρού Μήκους Ταινίας, Flickerfest (Φλικερφέστ), Σίδνεϊ

Βραβείο Ευρωπαϊκής Ένωσης Παιδικού Κινηματογράφου (ECFA), Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους του Ομπερχάουζεν

Βραβείο Καλύτερης Σκανδιναβικής Ταινίας, Διεθνές Φεστιβάλ Παιδικού Κινηματογράφου BUFF (Μπουφ), Μάλμε

Η τοξική αρρενωπότητα

Η ταινία ακολουθεί τον Βίγκο και τον Νόελ, δύο αγόρια στην προεφηβεία, 12 ετών οι οποίοι επιστρέφουν σπίτι μετά από έναν έντονο αγώνα μπάσκετ και τσεκάρουν ο ένας τα όρια και την αρρενωπότητα του άλλου.

Το βίαιο σταμάτημα ενός αθώου παιχνιδιού φέρνει στο προσκήνιο το ερώτημα του τι επιτρέπεται και τι όχι σε μια ανδρική φιλία. Η απορία πάνω στο ζήτημα προκύπτει μετά από ερώτηση του προπονητή της ομάδας, ο οποίος βάζει τους 12χρονους να αναρωτηθούν τι είναι αυτό που τους κάνει άνδρες.