Σύμφωνα με το agrarheute.de, στη Γαλλία, μια ακόμη ανίχνευση ιού έχει θέσει ξανά τις αρχές σε συναγερμό : Ο ιός του πυρετού Κριμαίας-Κονγκό προφανώς κυκλοφορεί μεταξύ ζώων σε περιοχές της νότιας Γαλλίας.

Ο ιός μεταδίδεται από ζώα, όπως βοοειδή και αιγοπρόβατα, στα οποία παρασιτούν τα μολυσμένα τσιμπούρια, και ο άνθρωπος νοσεί από τσίμπημα ή επαφή με μολυσμένο αίμα ή ιστούς. Προληπτικά μέτρα περιλαμβάνουν τη χρήση εντομοαπωθητικών, τον τακτικό έλεγχο για τσιμπούρια σε ρούχα και δέρμα μετά από εξόδους στην ύπαιθρο και την άμεση αφαίρεση τσιμπουριών από γιατρό ή νοσοκομείο

Ερευνητές του Γαλλικού Κέντρου Γεωργικής Έρευνας και Διεθνούς Συνεργασίας (Cirad) ανίχνευσαν, για πρώτη φορά, αντισώματα κατά του ιού σε δείγματα αίματος από άγρια ζώα και ήμερα σε πρόσφατη μελέτη. Τα αποτελέσματα δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό PLOS One.

Ο πυρετός Κριμαίας-Κονγκό, επίσης γνωστός ως αιμορραγικός πυρετός Κριμαίας-Κονγκό (CCHF), είναι μια ιογενής νόσος που μεταδίδεται με κρότωνες (τσιμπούρια) και εμφανίζεται σε διάφορες περιοχές παγκοσμίως, συμπεριλαμβανομένης της Αφρικής, της Μέσης Ανατολής, των Βαλκανίων και της Κεντρικής Ασίας.

Στο πλαίσιο της μελέτης, οι ερευνητές ανέλυσαν περισσότερα από 8.600 δείγματα αίματος από βοοειδή και περίπου 2.180 δείγματα από άγρια ζώα από διάφορες περιοχές της γαλλικής μεσογειακής περιοχής μεταξύ 2008 και 2022. Στόχος: η ανίχνευση αντισωμάτων κατά του ιού, προκειμένου να διαπιστωθεί εάν τα ζώα είχαν εκτεθεί στον παθογόνο παράγοντα.

Οι ερευνητές μπόρεσαν να αποδείξουν ότι περίπου το 2% των βοοειδών, ελευθέρας βοσκής και έως 2,5% των άγριων ζώων είχαν ήδη έρθει σε επαφή με τον ιό. Οι περιοχές γύρω από τα Πυρηναία επηρεάστηκαν ιδιαίτερα. Σύμφωνα με τη μελέτη, αυτό υποδηλώνει ενδημική κυκλοφορία του παθογόνου σε ζωικούς πληθυσμούς. Τα τσιμπούρια είναι οι φορείς του ιού.

Οι ερευνητές εντόπισαν διάφορους παράγοντες που θα μπορούσαν να ευνοήσουν τη μόλυνση από τον πυρετό Κριμαίας-Κονγκό: την ηλικία των ζώων, ορισμένες οικολογικές συνθήκες και τον τρόπο με τον οποίο τα ζώα αλληλεπιδρούν με το περιβάλλον τους. Αυτά τα ευρήματα καταδεικνύουν τη σημασία της ενσωμάτωσης των περιβαλλοντικών πτυχών στις μελλοντικές στρατηγικές επιτήρησης. Η εντατική επιτήρηση είναι απαραίτητη για τον έλεγχο της εξάπλωσης και τον έγκαιρο εντοπισμό των κινδύνων, εξήγησε η ερευνητική ομάδα.

Η αυστηρή παρακολούθηση είναι ιδιαίτερα σημαντική, επειδή ενώ ο πυρετός Κριμαίας-Κονγκό προκαλεί λίγα συμπτώματα στα βοοειδή, οι άνθρωποι συχνά αρρωσταίνουν σοβαρά. Τα συμπτώματα κυμαίνονται από υψηλό πυρετό, πονοκεφάλους και πόνους στο σώμα έως ναυτία, έμετο και, στις χειρότερες περιπτώσεις, εσωτερική ή εξωτερική αιμορραγία. Σύμφωνα με τη μελέτη, το ποσοστό θνησιμότητας φτάνει έως και 50% – ανάλογα με το πόσο γρήγορα ξεκινά η θεραπεία.
Αν και τα ζώα γενικά δεν εμφανίζουν συμπτώματα, μπορούν να μεταδώσουν τον ιό μέσω τσιμπουριών. Ο παθογόνος παράγοντας ανιχνεύεται στο αίμα μόνο για λίγες ημέρες.

Τα άγρια ζώα ούτε βλέπουν ούτε ακούν ούτε μυρίζουν, όπως οι άνθρωποι. Επομένως κάθε προσπάθειά μας είτε ν΄ απομακρυνθούμε απότομα, είτε να φωνάξουμε, είτε να πετάξουμε πράγματα εναντίον τους, είτε ακόμη και να τα χαϊδέψουμε μπορεί να αποβεί μοιραία, διότι μπορεί να τα τρομάξουμε, και να νομίζουν πως τους κάνουμε επίθεση.

Το πρόσφατο περιστατικό με το κοριτσάκι στη Χαλκιδική άνοιξε πάλι τη συζήτηση για το θέμα της προστασίας από τα άγρια ζώα. Οι Σέρβοι γονείς υποστηρίζουν πως ήταν λύκος το ζώο που επιτέθηκε στο 5χρονο κοριτσάκι τους στη Σιθωνία αν και πολλαπλάσιες είναι οι πιθανότητες να βρέθηκε μπροστά σ΄ ένα άγριο σκυλί.

Πολλοί νομίζουν πως τα άγρια ζώα μπορούν να τα χαϊδέψουν. Μία τέτοια κίνηση, μπορεί ν΄ αποβεί μοιραία για οποιονδήποτε γιατί το ίδιο μπορεί να νομίσει πως απειλείται. Επιπλέον, υπάρχει το θέμα των ζωονόσων, όπως της λύσσας, που είναι πολύ εύκολο να βρεθούμε προ εκπλήξεων.

Οι ειδικοί της περιβαλλοντικής οργάνωσης Καλλιστώ, σύμφωνα με το protothema.gr λένε ότι εάν συναντήσουμε λύκο, δεν χρειάζεται να κάνουμε κάτι εκτός από το να… έχουμε το νου μας, εάν το ζώο είναι σε απόσταση άνω των 50 μέτρων. Αν πλησιάσει πολύ τότε απλά σηκώνουμε τα χέρια μας ψηλά ή κουνώντας ένα ρούχο για να δείξουμε την υπεροχή μας. Δεν τρέχουμε κι εκφραζόμαστε με επιθετική φωνή. Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να γυρίσουμε την πλάτη και να τρέξουμε ή να χαϊδέψουμε το ζώο.

Στην Ελλάδα είναι πιο εύκολο να συναντήσει κάποιος αρκούδα. Είναι επιθετικές; Αυτό εξαρτάται από πολλούς παράγοντες.

Η καφέ αρκούδα που ζει στην Ελλάδα, αναφέρει ο γενικός συντονιστής στην «Καλλιστώ», Σπύρος Ψαρούδας, έχει ως σύνηθες βάρος τα 120-130 κιλά, αλλά μπορεί να ξεπεράσει και τα 400 κιλά. Από μόνη της είναι ένα δυνατό ζώο που ακόμη και η σκιά του τρομάζει, πολύ περισσότερο αν νομίσει ότι κάποιος πάει να πειράξει την ίδια ή τα μικρά της. Κι είναι εξαιρετικά γρήγορο ζώο αφού παρά τον όγκο της, μπορεί να τρέξει με ταχύτητα έως 60 χλμ την ώρα. Αν δούμε μικρό αρκουδάκι, όπου φύγει – φύγει αντί να το χαϊδέψουμε, διότι ελλοχεύει ο κίνδυνος να βρεθούμε πρόσωπο με πρόσωπο με την «τσαντισμένη» μαμά, που δεν θα μας χαριστεί.

Πριν μερικά χρόνια υπήρχε Έλληνας, που γλίτωσε μία αρκούδα από τα χέρια Ρομά και για τρία χρόνια την είχε στο χωράφι του. Η αρκούδα ήταν εξοικειωμένη με τη δική του οικογένεια, που ζούσε στη Σαγιάδα Θεσπρωτίας μέχρι που την πήγε να ζήσει στο Νυμφαίο. Μετά από χρόνια είδε την οικογένεια και ο «Μάρκος», που είχε αδυναμία στα πορτοκάλια κι έκανε απίστευτη χαρά. Αλλά οι αρκούδες δεν είναι εύκολα ζώα και μπορούν να γίνουν ιδιαίτερα επιθετικά.

Αν δει κάποιος αρκούδα πρέπει να παραμείνει ακίνητος και να οπισθοχωρήσει σταδιακά, αναγνωρίζοντας ότι εκείνη είναι η κυρίαρχη του χώρου. Δεν πετάμε τίποτα ούτε τρέχουμε, λένε οι ειδικοί.

Τα αγριογούρουνα έχουν αυξηθεί στην Ελλάδα αλλά δεν παρουσιάζουν την ίδια επιθετικότητα με το παρελθόν. Κυκλοφορούν συχνά πια στους επαρχιακούς δρόμους, ανάμεσα σε κάδους απορριμμάτων αλλά έχουν φτάσει και ως την Αθήνα.

Αν δούμε αγριογούρουνο δεν τρέχουμε, δεν το αγγίζουμε και δεν φωνάζουμε και το αφήνουμε να περάσει απ΄ τον δρόμο μας, αν είμαστε στο αυτοκίνητο. Σε περίπτωση που είναι κοντά τα μικρά τους ούτε καν πλησιάζουμε. Επειδή τα αγριογούρουνα επιτίθενται κατά μέτωπο αν απειληθούν προτιμότερο είναι να σκαρφαλώσουμε κάπου.

Σε περίπτωση που βρεθούμε μπροστά σε οχιά, καλύτερα να προσέχουμε που πατάμε. Δεν ρουφάμε το δηλητήριο , αν μας δαγκώσει, δεν προσπαθούμε να τη σκοτώσουμε, απλά σπεύδουμε στο νοσοκομείο. Το ίδιο ακριβώς κάνουμε και σε περίπτωση, που μας δαγκώσει σκορπιός.

Σπανιότατες αλλά όχι ανύπαρκτες είναι οι επιθέσεις από ελάφια. Χτυπούν κυρίως τα αρσενικά την περίοδο της αναπαραγωγής μεταξύ Σεπτέμβρη και Οκτώβρη και καλό είναι ν΄ αποφύγουμε την αναμέτρηση μαζί τους. Συνήθως φεύγουν μόνα τους και καλό είναι να μην τα πλησιάσουμε ούτε τα ίδια ούτε τα χαριτωμένα μικρά τους.