«Η πρόοδος της Ελλάδας δεν αποτυπώνεται μόνο στη θεαματική μείωση της ανεργίας, αλλά και στην ανάδειξη ενός βιώσιμου, αμοιβαία επωφελούς μοντέλου, στο οποίο οι επιχειρήσεις αναπτύσσονται, οι εργαζόμενοι ευημερούν και οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις αποδίδουν απτά και διαρκή οφέλη για το σύνολο της κοινωνίας. Η προσέγγιση αυτή αποδεικνύει ότι η οικονομική ανάπτυξη και η κοινωνική προστασία αλληλοσυμπληρώνονται», δήλωσε η Υπουργός.

Η κυρία Κεραμέως υπογράμμισε ότι, τα τελευταία έξι χρόνια, η Ελλάδα μετέτρεψε τις μεταρρυθμίσεις σε μετρήσιμα αποτελέσματα: «η ανεργία μειώθηκε κατά 10 ποσοστιαίες μονάδες, από το 18% στο 8%, η μεγαλύτερη πτώση στην Ευρώπη, ενώ η απασχόληση έφτασε σε ιστορικά υψηλά. Αυτά είναι αποτελέσματα συνεπούς πολιτικής κατεύθυνσης που βασίζεται σε πέντε πυλώνες, οι οποίοι οδηγούν τόσο στην αύξηση της απασχόλησης όσο και στην εμπιστοσύνη των επενδυτών».

Πρώτος πυλώνας: Στόχευση βασικών πληθυσμιακών ομάδων για ενίσχυση της απασχόλησης

Η Ελλάδα επενδύει στην αξιοποίηση του ανεκμετάλλευτου δυναμικού νέων, γυναικών, ατόμων με αναπηρία και συνταξιούχων.

Η ανεργία των νέων μειώθηκε κατά 48% από το 2019.

Η ανεργία των γυναικών μειώθηκε πάνω από 50%, με μέτρα όπως η επέκταση γονικών αδειών και ευέλικτες μορφές εργασίας.

Τα άτομα με αναπηρία μπορούν πλέον να εργάζονται χωρίς κανέναν περιορισμό στη σύνταξή τους.

Η συμμετοχή εργαζόμενων συνταξιούχων αυξήθηκε από 35.000 σε πάνω από 250.000.

Δεύτερος πυλώνας: Επένδυση σε δεξιότητες και επαγγελματική εκπαίδευση

Περισσότεροι από 450.000 πολίτες έχουν ήδη ολοκληρώσει προγράμματα αναβάθμισης δεξιοτήτων σε πράσινες και ψηφιακές δεξιότητες, με στόχο τους 500.000 έως το 2026. Παράλληλα, οι Σχολές Μαθητείας του Υπουργείου προσφέρουν δωρεάν εκπαίδευση σε 38 ειδικότητες υψηλής ζήτησης, από την κυβερνοασφάλεια έως τα logistics, με ποσοστά επαγγελματικής απορρόφησης που αγγίζουν το 100%.

Τρίτος πυλώνας: Ενεργητικές πολιτικές απασχόλησης με αποδεδειγμένη αποτελεσματικότητα

Από το 2019, πάνω από 250.000 πολίτες έχουν βρει εργασία μέσω προγραμμάτων της Δημόσιας Υπηρεσίας Απασχόλησης.

Τέταρτος πυλώνας: Διαφάνεια και συμμόρφωση μέσω ψηφιακής καινοτομίας

Η Ψηφιακή Κάρτα Εργασίας καλύπτει πλέον σχεδόν 2 εκατομμύρια εργαζόμενους, εξασφαλίζοντας την καταγραφή του πραγματικού χρόνου εργασίας, περιορίζοντας την αδήλωτη εργασία και ενισχύοντας τον υγιή ανταγωνισμό. Οι έλεγχοι έχουν ενταθεί και η συμμόρφωση των επιχειρήσεων έχει βελτιωθεί σημαντικά.

Πέμπτος πυλώνας: Μετατροπή του brain drain σε brain gain

Η δράση ReBrain Greece έχει συνδέσει χιλιάδες Έλληνες του εξωτερικού με την εγχώρια αγορά εργασίας. Σε πρόσφατες εκδηλώσεις σε Άμστερνταμ, Ντίσελντορφ, Λονδίνο και Στουτγάρδη συμμετείχαν πάνω από 5.000 ενδιαφερόμενοι και 120 εταιρείες, ενώ την Κυριακή πραγματοποιήθηκε αντίστοιχη εκδήλωση στη Νέα Υόρκη με ρεκόρ συμμετοχής άνω των 1500 Ελλήνων πολιτών από ΗΠΑ και Καναδά. Όσοι επιστρέφουν μπορούν να αιτηθούν 50% μείωση στο φόρο εισοδήματος για επτά έτη.

Στη συνέχεια η Υπουργός, αναφερόμενη στα συνολικά αποτελέσματα των μεταρρυθμίσεων, παρουσίασε συγκεκριμένους δείκτες προόδου, όπως:

• μείωση ανεργίας από 18% (2019) σε 8% (2025),
• αύξηση κατώτατου μισθού από 650€ σε 880€ (άνοδος 35,3%),
• δημιουργία άνω των 500.000 νέων θέσεων εργασίας,
• αύξηση πλήρους απασχόλησης στο 76,4%,
• μείωση ασφαλιστικών εισφορών κατά 5,5 μονάδες,
• σχεδόν 2 εκατομμύρια εργαζόμενοι καλύπτονται από την Ψηφιακή Κάρτα Εργασίας,
• 2,2 εκατομμύρια περισσότερες δηλωμένες υπερωρίες σε σχέση με πέρυσι,
• 420.000 Έλληνες έχουν επιστρέψει από το εξωτερικό.

Παράλληλα, η κυρία Κεραμέως αναφέρθηκε στον πρόσφατο νόμο του Υπουργείου, ο οποίος ενισχύει την ευελιξία και την αποτελεσματικότητα της αγοράς εργασίας, ενώ ανέδειξε και την ενίσχυση των δικαιωμάτων των εργαζομένων.

«Με την ευθυγράμμιση των συμφερόντων εργαζομένων, επιχειρήσεων και πολιτείας, η Ελλάδα διαμορφώνει ένα σχέδιο ανθεκτικότητας, ανταγωνιστικότητας και κοινής ευημερίας» κατέληξε η υπουργός.

Δεν πρόκειται για ταινία επιστημονικής φαντασίας. Η εμφάνιση της τεχνητής νοημοσύνης μπορεί να έχει προκαλέσει μεγάλες αλλαγές και ακόμα μεγαλύτερο «ντόρο» στην παγκόσμια κοινωνία, όχι μόνο για τις δυνατότητές της αλλά και για τους κινδύνους που ενέχει, οι τεχνολογικές εξελίξεις όμως είχαν ήδη κάνει φανερή την παρουσία τους δεκαετίες νωρίτερα. Το αποτέλεσμα ήταν να γεννηθούν νέα επαγγέλματα και θέσεις εργασίας, όμως και να εξαφανιστούν -σχετικά γρήγορα.

Με βάση τις «Προβλέψεις Επαγγελματικής Απασχόλησης», μια έκθεση που δημοσιεύει κάθε χρόνο το Γραφείο Στατιστικών Εργασίας των ΗΠΑ (BLS) και εξετάζει την αμερικανική αγορά εργασίας για την επόμενη δεκαετία, οι ερευνητές θέτουν τώρα το ερώτημα του ποια επαγγέλματα κινδυνεύουν να εξαφανιστούν άμεσα.

Ποια επαγγέλματα θα εκλείψουν μέχρι το 2034

Σύμφωνα με τα στοιχεία της έκθεσης, οι ταμίες είναι από τους πρώτους που θα αποτελούν ως τότε «προστατευόμενο είδος προς εξαφάνιση» (-10%), αφού οι συγκεκριμένες θέσεις εργασίας ήδη αντικαθίστανται από τα αυτοματοποιημένα ταμεία και συστήματα πληρωμών (self-checkout).

Οι υπάλληλοι γραφείου, μια δουλειά που κάποτε θεωρούνταν «ασφαλής», είναι οι επόμενοι που θα αντιμετωπίσουν πτώση (-12%), αφού πλέον η γραφειοκρατία ψηφιοποιείται και είναι διαθέσιμη με το πάτημα ενός κουμπιού, ενώ το AI έχει τη δυνατότητα να χειρίζεται τον προγραμματισμό, την αρχειοθέτηση και την καταχώριση δεδομένων ταχύτερα από τους ανθρώπους.

Στο «βάθρο του κινδύνου» ανεβαίνουν επίσης οι οδηγοί ταξί, φορτηγών και διανομών (-15%) και οι ταχυδρόμοι (-18%). Το μέλλον φαίνεται λαμπρό για την ανάπτυξη και χρήση αυτόματων οχημάτων για μεταφορές (ανθρώπων, δεμάτων κλπ), γεγονός που θα επηρεάσει τις ήδη υπάρχουσες θέσεις εργασίας οδηγών. Από την άλλη, όλο και λιγότεροι άνθρωποι στέλνουν γράμματα, και με την άνθιση του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, όλοι οι λογαριασμοί και τα σημαντικά έγγραφα μπορούν να βρεθούν στα χέρια μας, απλά με ένα κλικ.

Οι δουλειές στον κλάδο της τυπογραφίας και των εκδόσεων θα βρεθούν αντιμέτωπες με κίνδυνο εξαφάνισης της τάξεως του -20%, αφού οι εφημερίδες και τα περιοδικά μεταφέρονται πλέον σε ψηφιακή μορφή στο διαδίκτυο, ενώ η παραδοσιακή έκδοση βιβλίων και του Τύπου χάνεται σιγά σιγά με το πέρας του χρόνου.

Τον μεγαλύτερο, όμως, κίνδυνο εξαφάνισης ως θέση εργασίας τον αντιμετωπίζουν οι τηλεφωνητές τηλεμάρκετινγκ (-25%). Τα αυτόματα τηλεφωνήματα, τα AI chatbots και τα αυτοματοποιημένα εργαλεία μάρκετινγκ αντικαθιστούν -από τώρα κιόλας- τους τηλεπωλητές αντικαταστάσιμους. Εξάλλου, οι περισσότεροι από εμάς δεν απαντάμε σε κλήσεις από άγνωστους αριθμούς, ούτως ή άλλως.

Οι θέσεις εργασίας που θα ανθίσουν την επόμενη δεκαετία

Από την άλλη πλευρά, μια σειρά επαγγελμάτων αναμένεται να ανθίσει ραγδαία την επόμενη δεκαετία χάρη στην ανάπτυξη της τεχνολογίας και του AI, και όχι μόνο. Τα «επαγγέλματα του μέλλοντος» επηρεάζονται εξίσου από:

– το δημογραφικό, αφού στις ΗΠΑ, όπως και σε πολλές άλλες χώρες του πλανήτη, ο γηραιός πληθυσμός ολοένα και αυξάνεται -χωρίς να είναι δεδομένο ότι υπάρχει άνοδος στις γεννήσεις προκειμένου να αντισταθμιστεί το πρόβλημα-, δίνοντας boost στη ζήτηση για δουλειές στον κλάδο της υγείας,

– την κλιματική αλλαγή, η οποία «προστάζει» τη δημιουργία νέων επαγγελμάτων σχετικά με το περιβάλλον, τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και τη βιωσιμότητα, και

– τις καταναλωτικές συνήθειες και τα trends που αλλάζουν διαρκώς. Οι καταναλωτές στρέφονται όλο και περισσότερο στις ηλεκτρονικές αγορές και τη χρήση εφαρμογών για διάφορες υπηρεσίες (π.χ. την πληρωμή λογαριασμών), γεγονός που αυξάνει τη ζήτηση για νέες θέσεις εργασίας στους ανάλογους κλάδους.

Σύμφωνα με την έκθεση, τα επαγγέλματα που αναμένεται να γνωρίσουν τη μεγαλύτερη ανάπτυξη -και πιθανώς τη γέννηση των περισσότερων θέσεων εργασίας- είναι οι εξής (συμπεριλαμβάνεται και το ποσοστό πρόβλεψης αύξησης):

• Τεχνικοί ανεμογεννητριών (+45%). Οι τεχνικοί ανεμογεννητριών κερδίζουν ήδη περίπου 60.000 δολάρια ετησίως, συχνά με προγράμματα κατάρτισης μικρότερης διάρκειας από ένα παραδοσιακό πτυχίο.
• Νοσηλευτές και εργαζόμενοι στον τομέα της υγείας (+38%).
• Data Scientists & AI Specialists (+35%).
• Τεχνικοί εγκατάστασης φωτοβολταϊκών συστημάτων (+32%).
• Επαγγελματίες εργοθεραπείας και φυσικοθεραπείας (+25%).
• Αναλυτές κυβερνοασφάλειας (+20%).
• Επαγγελματίες ψυχικής υγείας (+19%).

Είναι ενδεικτικό ότι το ισοζύγιο προσλήψεων – αποχωρήσεων τον περασμένο μήνα ήταν αρνητικό, με αποτέλεσμα να χαθούν συνολικά 83.627 θέσεις απασχόλησης. Πρόκειται, σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία του πληροφοριακού συστήματος «Εργάνη», για τη χειρότερη επίδοση μηνός Νοεμβρίου από το 2001, γεγονός που προκαλεί «πονοκέφαλο» στους ειδικούς, καθώς μαζί με τις απώλειες του προηγούμενου μήνα (-115.856), σε δύο μήνες σχεδόν εξανεμίστηκε κάθε θετική επίδραση της μείωσης της ανεργίας και της σημαντικά αυξημένης τουριστικής κίνησης όλου του προηγουμένου διαστήματος. Συνολικά, μέσα σε δύο μήνες (Οκτώβριος και Νοέμβριος 2022) χάθηκαν 199.483 θέσεις εργασίας.

Αυτό εκ των πραγμάτων επηρεάζει αρνητικά τη συνολική εικόνα της εγχώριας αγοράς εργασίας κατά το 2022. Συγκεκριμένα διαπιστώνεται ότι την περίοδο Ιανουαρίου – Νοεμβρίου το ισοζύγιο είναι μεν θετικό κατά 63.980 θέσεις, υπολείπεται δε σημαντικά, κατά 71.700 θέσεις εργασίας, του αντίστοιχου ισοζυγίου του 2021, που ήταν στις +135.680 θέσεις εργασίας. Κι αυτό, μια χρονιά που και η ανεργία σημειώνει σημαντική αποκλιμάκωση και η βαριά μας βιομηχανία, δηλαδή ο τουρισμός, εμφανίζει σημαντικά σημάδια ανάκαμψης σε σχέση με την περίοδο των περιοριστικών μέτρων λόγω της πανδημίας.

Και είναι –σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των αρμοδίων φορέων– η βαριά βιομηχανία της χώρας και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της αυτά που καθορίζουν και την εικόνα στην εγχώρια αγορά εργασίας. Ετσι, εκτιμούν οι ειδικοί, οι 63.000 θέσεις εργασίας στα ξενοδοχεία και την εστίαση, που δεν καλύφθηκαν αν και υπήρχε ανάγκη κατά την τουριστική σεζόν του 2022 –σύμφωνα με τα στοιχεία του Ξενοδοχειακού Επιμελητηρίου Ελλάδος– είναι αυτές που αφήνουν τελικά πίσω το τρέχον έτος σε σχέση με το ισοζύγιο απασχόλησης του 2021. Πρόκειται για φαινόμενο που παρατηρείται στην παγκόσμια αγορά εργασίας και μεγεθύνθηκε κατά την περίοδο της πανδημίας, όμως λόγω και της βαρύνουσας σημασίας που έχει ο τουρισμός και η εποχικότητα στην ελληνική αγορά εργασίας, επηρεάζει σημαντικά τις εξελίξεις.

Οπως δείχνουν και τα στοιχεία από το σύστημα «Εργάνη», ο Νοέμβριος είναι ένας παραδοσιακά «κακός» μήνας για την απασχόληση, αφού ολοκληρώνεται και το τελευταίο κύμα απολύσεων σε περιοχές και ξενοδοχεία με μεγαλύτερη σεζόν. Ετσι και φέτος, οι απολύσεις (285.642 φέτος) υπερίσχυσαν των προσλήψεων (202.015), με αποτέλεσμα να χαθούν συνολικά 83.627 θέσεις εργασίας, κατά 4.498 περισσότερες από τον επίσης αρνητικό Νοέμβριο του 2021 (-79.129). Μάλιστα ο φετινός Νοέμβριος ήταν ο χειρότερος Νοέμβριος της τελευταίας 20ετίας. Αλλά και σε επίπεδο 11μήνου, οι +63.980 νέες θέσεις εργασίας αποτελεί τη χειρότερη επίδοση που έχει καταγραφεί από το 2013 και μετά.

Και όπως ήταν αναμενόμενο οι περισσότερες απώλειες θέσεων προήλθαν από επαγγέλματα που σχετίζονται με τον τουρισμό (-29.110 στα καταλύματα και -22.181 στην εστίαση). Πρόκειται άλλωστε για επαγγέλματα κατά τα οποία υπήρχε σημαντική αύξηση των προσλήψεων κατά τους πρώτους μήνες της άνοιξης.

Ανησυχία προκαλεί το γεγονός ότι και τον Νοέμβριο επικράτησαν οι προσλήψεις με ευέλικτες μορφές εργασίας, αφού από τις 202.015 που πραγματοποιήθηκαν κατά τον συγκεκριμένο μήνα, περισσότερες από τις μισές (51,31%) αφορούσαν είτε μερική απασχόληση (82.965 ή 41,07%) είτε εκ περιτροπής εργασία (20.688 ή 10,24%)…

Πηγή: Η Καθημερινή

Μια νέα έρευνα του Pew Research Center διαπιστώνει ότι οι χαμηλές αμοιβές, η έλλειψη ευκαιριών για εξέλιξη και το αίσθημα έλλειψης σεβασμού στην εργασία είναι οι κύριοι λόγοι για τους οποίους οι Αμερικανοί εγκατέλειψαν τη δουλειά τους πέρυσι. Η έρευνα διαπιστώνει επίσης ότι όσοι τα παράτησαν και τώρα εργάζονται αλλού έχουν περισσότερες πιθανότητες να πουν ότι η τρέχουσα εργασία τους έχει καλύτερες αμοιβές, περισσότερες ευκαιρίες για ανέλιξη και περισσότερη ισορροπία και ευελιξία μεταξύ επαγγελματικής και προσωπικής ζωής.

Η πλειονότητα των εργαζομένων που εγκατέλειψαν τη δουλειά το 2021 λένε ότι οι χαμηλές αμοιβές (63%), οι ευκαιρίες για ανέλιξη (63%) και το αίσθημα έλλειψης σεβασμού στην εργασία (57%) ήταν οι λόγοι για τους οποίους παραιτήθηκαν, σύμφωνα με την έρευνα 7-13 Φεβρουαρίου. Τουλάχιστον το ένα τρίτο λέει ότι καθένα από αυτά ήταν οι κύριοι λόγοι για τους οποίους έφυγαν.  

Περίπου οι μισοί λένε ότι τα προβλήματα παιδικής μέριμνας ήταν ο λόγος που εγκατέλειψαν τη δουλειά τους (48% μεταξύ εκείνων με παιδί μικρότερο των 18 ετών στο νοικοκυριό). Ένα παρόμοιο μερίδιο δείχνει έλλειψη ευελιξίας να επιλέξουν πότε θα αφιερώσουν τις ώρες τους (45%) ή ότι δεν έχουν καλές παροχές όπως ασφάλιση υγείας και άδεια μετ’ αποδοχών (43%). Περίπου το ένα τέταρτο λέει ότι καθένα από αυτά ήταν ένας σημαντικός λόγος.Πώς το κάναμε αυτό

Περίπου τέσσερις στους δέκα ενήλικες που παράτησαν τη δουλειά τους πέρυσι (39%) λένε ότι ο λόγος ήταν ότι εργάζονταν πάρα πολλές ώρες, ενώ τρεις στους δέκα αναφέρουν ότι δούλευαν πολύ λίγες ώρες. Περίπου το ένα τρίτο (35%) αναφέρει ότι θέλει να μετεγκατασταθεί σε διαφορετική περιοχή, ενώ σχετικά λίγοι (18%) αναφέρουν ότι ο εργοδότης τους απαιτεί εμβόλιο για τον COVID-19 ως λόγο.

Όταν ρωτήθηκαν ξεχωριστά εάν οι λόγοι για τους οποίους εγκατέλειψαν μια δουλειά σχετίζονται με την επιδημία του κορωνοϊού, το 31% απαντά. Όσοι δεν έχουν τετραετές πτυχίο πανεπιστημίου (34%) είναι πιο πιθανό από εκείνους με πτυχίο ή μεγαλύτερη εκπαίδευση (21%) να πουν ότι η πανδημία έπαιξε ρόλο στην απόφασή τους.

Ως επί το πλείστον, οι άνδρες και οι γυναίκες προσφέρουν παρόμοιους λόγους για να εγκαταλείψουν τη δουλειά κατά το παρελθόν έτος. Υπάρχουν όμως σημαντικές διαφορές ως προς το μορφωτικό επίπεδο.

Μεταξύ των ενηλίκων που εγκατέλειψαν μια εργασία το 2021, αυτοί που δεν έχουν τετραετές πτυχίο πανεπιστημίου είναι πιο πιθανό από εκείνους με τουλάχιστον πτυχίο πανεπιστημίου να αναφέρουν διάφορους λόγους. Αυτά περιλαμβάνουν το να μην έχουν αρκετή ευελιξία για να αποφασίσουν πότε θα αφιερώσουν τις ώρες τους (49% των μη αποφοίτων κολεγίου έναντι 34% των αποφοίτων κολεγίου), το να πρέπει να εργάζονται πολύ λίγες ώρες (35% έναντι 17%) και ο εργοδότης τους να απαιτεί Εμβόλιο COVID-19 (21% έναντι 8%).

Υπάρχουν επίσης αξιοσημείωτες διαφορές ανά φυλή και εθνικότητα. Οι μη λευκοί ενήλικες που εγκατέλειψαν τη δουλειά τους πέρυσι είναι πιο πιθανό από τους λευκούς ομολόγους τους να πουν ότι οι λόγοι είναι ότι δεν έχουν αρκετή ευελιξία (52% έναντι 38%), θέλουν να μετεγκατασταθούν σε διαφορετική περιοχή (41% έναντι 30%) , που εργάζονται πολύ λίγες ώρες (37% έναντι 24%) ή ο εργοδότης τους απαιτεί να κάνουν εμβόλιο κατά του COVID-19 (27% έναντι 10%). Η κατηγορία των μη λευκών περιλαμβάνει όσους ταυτίζονται ως Μαύροι, Ασιάτες, Ισπανόφωνοι, κάποια άλλη φυλή ή πολλαπλές φυλές. Αυτές οι ομάδες δεν μπορούσαν να αναλυθούν χωριστά λόγω περιορισμών στο μέγεθος του δείγματος.

Πολλοί από αυτούς που άλλαξαν δουλειά βλέπουν βελτιώσεις

Η πλειονότητα όσων εγκατέλειψαν μια εργασία το 2021 και δεν συνταξιοδοτήθηκαν δηλώνουν ότι πλέον απασχολούνται, είτε με πλήρη απασχόληση (55%) είτε με μερική απασχόληση (23%). Από αυτούς, το 61% λέει ότι ήταν τουλάχιστον κάπως εύκολο για αυτούς να βρουν την τρέχουσα δουλειά τους, με το 33% να λέει ότι ήταν πολύ εύκολο. Ένας στους πέντε λέει ότι ήταν πολύ ή κάπως δύσκολο και το 19% λέει ότι δεν ήταν ούτε εύκολο ούτε δύσκολο.

Ως επί το πλείστον, οι εργαζόμενοι που εγκατέλειψαν τη δουλειά τους πέρυσι και τώρα εργάζονται κάπου αλλού βλέπουν την τρέχουσα εργασιακή τους κατάσταση ως βελτίωση σε σχέση με την πιο πρόσφατη δουλειά τους. Τουλάχιστον οι μισοί από αυτούς τους εργαζομένους λένε ότι σε σύγκριση με την τελευταία τους δουλειά, τώρα κερδίζουν περισσότερα χρήματα (56%), έχουν περισσότερες ευκαιρίες για ανέλιξη (53%), έχουν ευκολότερο χρόνο εξισορρόπησης εργασιακών και οικογενειακών ευθυνών (53%) και έχουν μεγαλύτερη ευελιξία να επιλέξουν πότε βάλουν τις ώρες εργασίας τους (50%).

Ωστόσο, οι μεγάλες μετοχές λένε ότι τα πράγματα είναι είτε χειρότερα είτε αμετάβλητα σε αυτούς τους τομείς σε σύγκριση με την τελευταία τους εργασία. Λιγότεροι από τους μισούς εργαζομένους που εγκατέλειψαν τη δουλειά πέρυσι (42%) δηλώνουν ότι έχουν πλέον καλύτερα οφέλη, όπως ασφάλιση υγείας και άδεια μετ’ αποδοχών, ενώ ένα παρόμοιο ποσοστό (36%) λέει ότι είναι περίπου το ίδιο. Περίπου ένας στους πέντε (22%) λέει τώρα ότι τα τρέχοντα οφέλη του είναι χειρότερα από ό ,τι στην τελευταία τους δουλειά.

Οι απόφοιτοι πανεπιστημίου είναι πιο πιθανό από εκείνους με λιγότερη εκπαίδευση να πουν ότι σε σύγκριση με την τελευταία τους εργασία, τώρα κερδίζουν περισσότερα (66% έναντι 51%) και έχουν περισσότερες ευκαιρίες για ανέλιξη (63% έναντι 49%). Με τη σειρά τους, όσοι έχουν λιγότερη εκπαίδευση είναι πιο πιθανό από τους πτυχιούχους κολεγίου να πουν ότι κερδίζουν λιγότερα στην τρέχουσα εργασία τους (27% έναντι 16%) και ότι έχουν λιγότερες ευκαιρίες για πρόοδο (18% έναντι 9%).

Οι εργαζόμενοι άνδρες και γυναίκες που εγκατέλειψαν μια εργασία το 2021 προσφέρουν παρόμοιες εκτιμήσεις για το πώς η τρέχουσα εργασία τους συγκρίνεται με την τελευταία τους. Μια αξιοσημείωτη εξαίρεση είναι όταν πρόκειται για την εξισορρόπηση εργασιακών και οικογενειακών ευθυνών: Έξι στους δέκα άνδρες λένε ότι η τρέχουσα εργασία τους διευκολύνει την ισορροπία μεταξύ εργασίας και οικογένειας – υψηλότερο από το ποσοστό των γυναικών που λένε το ίδιο (48%).

Περίπου το 53% των εργαζομένων ενηλίκων που εγκατέλειψαν τη δουλειά τους το 2021 δηλώνουν ότι άλλαξαν τομέα εργασίας ή επάγγελμα κάποια στιγμή το περασμένο έτος. Οι εργαζόμενοι κάτω των 30 ετών και όσοι δεν έχουν μεταπτυχιακό είναι ιδιαίτερα πιθανό να πουν ότι έχουν κάνει αυτού του είδους την αλλαγή.

Οι νεότεροι ενήλικες και εκείνοι με χαμηλότερα εισοδήματα είχαν περισσότερες πιθανότητες να εγκαταλείψουν τη δουλειά τους το 2021

Συνολικά, περίπου ένας στους πέντε μη συνταξιούχους ενήλικες στις ΗΠΑ (19%) – συμπεριλαμβανομένων παρόμοιων ποσοστών ανδρών (18%) και γυναικών (20%) – δηλώνουν ότι παράτησαν τη δουλειά τους κάποια στιγμή το 2021, που σημαίνει ότι έφυγαν από επιλογή και όχι επειδή απολύθηκαν, απολύθηκαν ή επειδή είχε λήξει μια προσωρινή δουλειά.

Οι ενήλικες κάτω των 30 ετών έχουν πολύ περισσότερες πιθανότητες από τους ηλικιωμένους να έχουν εγκαταλείψει οικειοθελώς τη δουλειά τους πέρυσι: το 37% των νεαρών ενηλίκων λένε ότι το έκαναν αυτό, σε σύγκριση με το 17% των ηλικιών 30 έως 49, το 9% των ηλικιών 50 έως 64 και Το 5% αυτών των ηλικιών 65 ετών και άνω.

Οι εμπειρίες ποικίλλουν επίσης ανάλογα με το εισόδημα, την εκπαίδευση, τη φυλή και την εθνικότητα. Περίπου το ένα τέταρτο των ενηλίκων με χαμηλότερα εισοδήματα (24%) δηλώνουν ότι εγκατέλειψαν τη δουλειά τους το 2021, σε σύγκριση με το 18% των ενηλίκων μεσαίου εισοδήματος και το 11% των ενηλίκων με υψηλότερα εισοδήματα.

Σε ό,τι αφορά το μορφωτικό επίπεδο, όσοι έχουν μεταπτυχιακό έχουν τις λιγότερες πιθανότητες να πουν ότι παράτησαν τη δουλειά τους κάποια στιγμή το 2021: το 13% το λέει αυτό, σε σύγκριση με το 17% όσων έχουν πτυχίο, το 20% εκείνων με κάποιο κολέγιο και 22 % των ατόμων με απολυτήριο γυμνασίου ή μικρότερης εκπαίδευσης.  

Περίπου το ένα τέταρτο των μη συνταξιούχων Ισπανόφωνων και Ασιατών ενηλίκων (24% ο καθένας) αναφέρουν ότι εγκατέλειψαν τη δουλειά πέρυσι. Το 18% των μαύρων ενηλίκων και το 17% των λευκών ενηλίκων λένε το ίδιο.