Σε ανακοίνωση που εξέδωσε η Αρχιεπισκοπή Αθηνών για την επίθεση σε άγαλμα του Ιησού στον Λίβανο, ο Προκαθήμενος της Εκκλησίας της Ελλάδος, Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος υπογράμμισε ότι ο Χριστός δεν χρησιμοποίησε βία, ούτε ηγήθηκε στρατιωτικών ενεργειών, αλλά δίδαξε την αγάπη, τη μετάνοια και τη συγχώρεση, ενώ θυσιάστηκε για τη σωτηρία όλης της ανθρωπότητας.

Επικαλέστηκε, επίσης, την βιβλική ρήση «ουκ ήλθον καταλύσαι αλλά πληρώσαι», καθώς και τον χαρακτηρισμό της Παλαιάς Διαθήκης ως «παιδαγωγόν εις Χριστόν» από τον Απόστολο Παύλο, τονίζοντας τη διαχρονική πνευματική τους σημασία.

Παράλληλα, σημείωσε ότι η άμεση καταδίκη του περιστατικού από τον πρωθυπουργό του Ισραήλ, Μπέντζαμιν Νετανιάχου, κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση, επισημαίνοντας, ωστόσο, ότι ο πόλεμος εντείνει τα φαινόμενα βίας και οργής, έχει δε, δυστυχώς, πολύ συχνά αθώα θύματα και δη μικρά παιδιά, υπενθυμίζοντας τον θάνατο 168 μαθητριών και μαθητών στην πόλη Μινάμπ του Ιράν.

Κλείνοντας, τόνισε ότι η Εκκλησία προσεύχεται διαρκώς υπέρ της ειρήνης σε παγκόσμιο επίπεδο, αλλά και για την ειρήνη στην ψυχή κάθε ανθρώπου.

Ο 32χρονος παρέδωσε το άγαλμα στο Τμήμα Δίωξης και Εξιχνίασης Εγκλημάτων Θερμαϊκού. Για την ανεύρεση ενημερώθηκε αρχαιολόγος της αρμόδιας Εφορείας Αρχαιοτήτων, ο οποίος το εξέτασε και γνωμάτευσε ότι υπάγεται στη σχετική νομοθεσία.

Ως εκ τούτου, το άγαλμα κατασχέθηκε από αστυνομικούς του Γραφείου Προστασίας Πολιτιστικής Κληρονομιάς του Τμήματος Καταπολέμησης Παράνομης Διακίνησης Ανθρώπων και Αγαθών, οι οποίοι ερευνούν την υπόθεση.

Ταυτόχρονα, η Υποδιεύθυνση Αντιμετώπισης Οργανωμένου Εγκλήματος Βορείου Ελλάδος διενεργεί προανάκριση για υπόθεση.

Η Ευγενία Μαστορίδου ήταν η πρώτη γυναίκα που βούτηξε με σκάφανδρο στο λιμάνι της Σύμης για να πείσει τους σφουγγαράδες να το χρησιμοποιήσουν στις καταδύσεις τους, αφού μέχρι τότε οι σφουγγαράδες έκαναν γυμνοί τις καταδύσεις για να βγάλουν τα σφουγγάρια από τους βυθούς κρατώντας την αναπνοή τους.

Στο πλαίσιο αυτό, όπως δηλώνει στο ΑΠΕ- ΜΠΕ ο δήμαρχος Σύμης Ελευθέριος Παπακαλοδούκας, ο δήμος αποφάσισε να τιμήσει την Ευγενία Μαστορίδου και ήδη το άγαλμα που κατασκευάστηκε από τον Καλύμνιο γλύπτη Σακελλάρη Κουτούζη με δαπάνες του Συμιακού Αλέξανδρου Κόκκινου, βρίσκεται στο νησί.

Τα αποκαλυπτήρια του όπως επεσήμανε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο δήμαρχος Σύμης κ. Παπακαλοδούκας προγραμματίζονται για τον Αύγουστο, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων του φεστιβάλ Σύμης που πραγματοποιούνται κάθε καλοκαίρι στο νησί.

Ο δύτης με σκάφανδρο είχε τη δυνατότητα να παραμένει στο βυθό περισσότερη ώρα από ό,τι ένας γυμνός δύτης. Η γυναίκα του Φώτη Μαστορίδη, η Ευγενία ή αλλιώς πιο γνωστή, ως Κυρά Φώτενα, προκειμένου να πάρουν θάρρος και να χρησιμοποιούν το σκάφανδρο οι δύτες που μέχρι τότε βουτούσαν γυμνοί, φόρεσε το σκάφανδρο εξού και η ονομασία «φόρεμα», και βούτηξε μέσα στο λιμάνι της Σύμης το 1863, τονίζει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο δήμαρχος της Συμης.

Σύμφωνα με τα ιστορικά στοιχεία, ήταν ο Φώτης Μαστορίδης από τη Σύμη που έφερε το πρώτο σκάφανδρο έφερε στην Ελλάδα, το 1862. Ο Μαστορίδης δεν ήταν δύτης, όμως εργαζόταν ως καπετάνιος με τους Άγγλους στην ανέλκυση ναυαγίων στις Ανατολικές Ινδίες και την Κεϋλάνη. Οι Άγγλοι τού έκαναν δώρο ένα πλήρες σκάφανδρο με τον εξοπλισμό του. Τη στολή αυτή πήγε στη Σύμη το 1862 και προσπάθησε να πείσει τους σφουγγαράδες να τη χρησιμοποιήσουν στην αλιεία των σφουγγαριών, καθώς η χρήση της -λόγω της δυνατότητας μεγαλύτερης παραμονής του δύτη στο βυθό- εξασφάλιζε την αλίευση μεγαλύτερων ποσοτήτων .

Επειδή όμως οι δύτες παρέμεναν δύσπιστοι -αφού υπήρχε ο σχετικός, λόγω άγνοιας, φόβος- έκανε μια επίδειξη στο λιμάνι της Σύμης με πρώτο δύτη τη γυναίκα του. Το 1863 άρχισε να χρησιμοποιείται ευρέως από τους σφουγγαράδες της Σύμης. Το 1864 άρχισαν να χρησιμοποιούνται σκάφανδρα από σπογγαλιείς της Καλύμνου, της Χάλκης και του Καστελόριζου, ενώ το 1866 χρησιμοποιήθηκαν από Υδραίους και Αιγινήτες.

Η χρήση του σκάφανδρου που έγινε όμως την εποχή εκείνη, χωρίς γνώσεις για τους κινδύνους που υπήρχαν – οι οποίοι σχετίζονταν με τη διαδικασία της αποσυμπίεσης – είχε ως συνέπεια από το 1866 μέχρι το 1915 να καταγραφούν -σε καταδύσεις με χρήση σκάφανδρου- εκατοντάδες θάνατοι και χιλιάδες περιστατικά παραλύσεων λόγω της «ασθένειας των δυτών» στα σπογγαλιευτικά νησιά του Αιγαίου. Το ίδιο διάστημα σημειώθηκαν μόλις 10 θάνατοι γυμνών δυτών.

Ωστόσο, ο ανταγωνισμός μεταξύ δυτών με σκάφανδρα («μηχανικοί» όπως λέγονταν) και δυτών με ελεύθερη κατάδυση (γυμνών βουτηχτάδων) παρέμενε άνισος, κάτι που προκάλεσε πολλά επεισόδια στη Σύμη και την Κάλυμνο με αποτέλεσμα να καταστραφούν πολλά σκάφανδρα. Το 1866 απαγορεύτηκε η χρήση σκάφανδρου όμως η απαγόρευση δεν κράτησε πολύ.

Παράλληλα, το 1865 οι Γάλλοι Rouquavrol και Denavorouze κατασκεύασαν το πρώτο ημιαυτόνομο σκάφανδρο, το αποκαλούμενο και ως «αεροφόρο».

Ήταν ένα νέο είδος σκάφανδρου που λάμβανε αέρα υπό πίεση από την επιφάνεια, είχε όμως μια φιάλη -ένα είδος ντεπόζιτου στη ράχη του- το οποίο γέμιζε με πεπιεσμένο αέρα και έδινε τη δυνατότητα στον δύτη, οποιαδήποτε στιγμή επιθυμούσε, να διακόψει την επαφή με την επιφάνεια, να αφήσει το σωλήνα και να δράσει ως αυτοδύτης.

«Η εφετινή ανασκαφική περίοδος είχε λήξει», συνεχίζει η ανακοίνωση του ΥΠΠΟΑ, «αλλά η έντονη βροχόπτωση των προηγουμένων ημερών, εμφάνισε μικρό τμήμα της πίσω όψης του αγάλματος, στον χώρο του περιβόλου, όπου οι εργασίες δεν έχουν προχωρήσει ακόμα σε βαθύτερα στρώματα. Σε συνεννόηση με την Προϊσταμένη της Εφορείας Άλκηστη Παπαδημητρίου και με προσωπικό της Εφορείας Αρχαιοτήτων Αργολίδας ανασκάφθηκε αμέσως η περιοχή, υπό την εποπτεία του πολιτικού μηχανικού της Εφορείας Ευ. Καζολιά και του ανασκαφέα του χώρου Β. Λαμπρινουδάκη».

Σύμφωνα με τις πληροφορίες που δίνει το υπουργείο, «το άγαλμα παρίστανε γυναίκα η οποία φορούσε ποδήρη χιτώνα και ιμάτιο. Το ιμάτιο στερεωνόταν αριστερά στον ώμο και το χέρι, απ’ όπου κρεμόταν με πλούσιες πτυχές. Η μια του άκρη, περνούσε πίσω από την πλάτη, κάτω από τη δεξιά μασχάλη και ριχνόταν λοξά πίσω, πάνω από τον αριστερό ώμο. Στη θέση του δεξιού βραχίονα, επιφάνειες που διατηρούν τους συνδέσμους από πρόσθετα μέρη, δείχνουν ότι η μορφή έκανε τη χειρονομία της ανακάλυψης, δηλαδή, της ανάσυρσης του ιματίου με το δεξί χέρι προς τα έξω και πάνω, που ήταν χαρακτηριστική εγγάμων γυναικών, κατά την αρχαιότητα, και με την οποία συχνά απεικονιζόταν η Υγεία, σύζυγος ή κόρη του Ασκληπιού. Μια πρώτη εκτίμηση τοποθετεί το έργο στους αυτοκρατορικούς Ρωμαϊκούς χρόνους. Το άγαλμα μεταφέρθηκε σε αποθήκη στο Ασκληπιείο για φύλαξη, καθαρισμό και συντήρηση».

«Στον χώρο εκτελείται από το 2015 συστηματική ανασκαφή από ερευνητική ομάδα του Πανεπιστημίου Αθηνών με την οικονομική υποστήριξη του Κοινωφελούς Ιδρύματος Ιωάννη Σ. Λάτση. Κοντά στο θέατρο της αρχαίας πόλης(“μικρό θέατρο Επιδαύρου” σήμερα), που βρισκόταν μέσα στην αρχαία αγορά, έχει αποκαλυφθεί σημαντικό οικοδόμημα Κρήνης και συνδεόμενος με αυτό περίβολος του 4ου π.Χ. αι., που στη Ρωμαϊκή εποχή απέκτησε νέα μορφή με την προσθήκη στοάς στη δυτική και θολωτού κτηρίου στη βόρεια πλευρά τους. Έχουν προκύψει στοιχεία που ενθαρρύνουν την ταύτιση του συγκροτήματος αυτού με το αναφερόμενο από τον Παυσανία τέμενος του Ασκληπιού στην πόλη της Επιδαύρου», καταλήγει η ανακοίνωση του ΥΠΠΟΑ.