Ειδικότερα, η ανακοίνωση της ΕΔΔ, έχεις ως εξής:

«Η Ένωση Διοικητικών Δικαστών εκφράζει τη βαθιά ανησυχία της για την τέλεση μιας ακόμη ωμής πράξης παραβίασης του Διεθνούς Δικαίου.

Η στρατιωτική επέμβαση των ΗΠΑ στο έδαφος της Βενεζουέλας, η σύλληψη/απαγωγή του Προέδρου της και της συζύγου του και η εξαγγελία εγκατάστασης αμερικάνικης διοίκησης στη χώρα, συνιστά εξέλιξη που αποδεικνύει για μια ακόμη φορά ότι το διεθνές δίκαιο προσεγγίζεται στη βάση της οικονομίας και ότι οι θεμελιώδεις αρχές του σβήνονται και ξαναγράφονται στην πράξη ανάλογα με τις επιδιώξεις των οικονομικά ισχυρών.

Τέτοιου είδους ενέργειες αποτελούν πρόσφορο έδαφος για την ακολουθία σειράς παραβιάσεων του διεθνούς δικαίου σε βάρος των λαών. Σε μια εποχή που η ειρήνη αναδεικνύεται στο μεγάλο διακύβευμα της ανθρωπότητας, τα θεμελιώδη δικαιώματα της αυτοδιάθεσης των λαών και της εδαφικής κυριαρχίας των κρατών, όπως κατοχυρώνονται στα άρθρα 1 και 2 του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, καθώς και σε άλλα διεθνή κείμενα, πρέπει να παραμείνουν αδιαπραγμάτευτα.

Οι διεθνείς και κρατικοί θεσμοί που έχουν αρμοδιότητα σχετικά με την τήρηση του δικαίου, οφείλουν να μην παραγνωρίζουν την ως άνω αναγκαιότητα και να αντιδρούν με αποφασιστικότητα σε καταφανείς περιπτώσεις παραβίασης του διεθνούς δικαίου».

Στην ανακοίνωσή της τονίζει ότι η ρύθμιση παραβιάζει θεμελιώδεις νομοθετικούς και ανθρωπιστικούς κανόνες, καθώς και το δικαίωμα στο άσυλο, που προστατεύεται από τη Συνθήκη της Γενεύης, το άρθρο 18 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ε.Ε. και άλλες διεθνείς συμβάσεις.

Συγκεκριμένα, η ανακοίνωση της ΕΔΔ έχει ως εξής:

«Με τροπολογία που κατατέθηκε στις 9.7.2025 στο σχέδιο νόμου του Υπουργείου Ανάπτυξης ‘‘Αναμόρφωση του πλαισίου για επαγγελματική κατάρτιση υπαλλήλων που χειρίζονται δημόσιες συμβάσεις’’, προτείνεται η αναστολή για 3 μήνες της δυνατότητας υποβολής αιτήσεων χορήγησης ασύλου από άτομα που εισέρχονται στη χώρα παράνομα με οποιοδήποτε πλωτό μέσο που προέρχεται από τη Βόρεια Αφρική, καθώς και η επιστροφή των ατόμων αυτών, χωρίς καταγραφή, στη χώρα προέλευσης ή καταγωγής. Η αιτιολογική έκθεση μάλιστα επικαλείται ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις της διάταξης του άρθρου 15 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ) – διάταξη αντίστοιχη με το άρθρο του 48 του Συντάγματος για την κατάσταση πολιορκίας-, σύμφωνα με την οποία τα συμβαλλόμενα κράτη, σε περίπτωση δημοσίου κινδύνου που απειλεί τη ζωή του έθνους, μπορούν να λάβουν μέτρα ακόμη και κατά παράβαση των υποχρεώσεων που προβλέπονται στη Σύμβαση, στο απαιτούμενο από την κατάσταση απολύτως αναγκαίο όριο. Εν προκειμένω το άρθρο 15 της ΕΣΔΑ δεν επιτρέπει παρέκκλιση από το άρθρο 3 της ίδιας Σύμβασης και σε κάθε περίπτωση δεν συντρέχουν τέτοιες συνθήκες και μάλιστα λόγω έλλειψης δομών, όπως αναφέρεται στην αιτιολογική έκθεση.

Η προτεινόμενη αναστολή πρόσβασης στην Υπηρεσία Ασύλου και η συνακόλουθη επιστροφή χωρίς καταγραφή στη χώρα προέλευσης ή καταγωγής παραβιάζει το θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα στο άσυλο, το οποίο κατοχυρώνεται στη Συνθήκη της Γενεύης και σε άλλα διεθνή και ευρωπαϊκά κείμενα, όπως το άρθρο 18 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ως εκπρόσωποι των εφαρμοστών του προσφυγικού δικαίου ζητάμε την απόσυρση της τροπολογίας».

H ανακοίνωση της ΕΔΔ, έχει ως εξής:

«Με πρόσφατες δηλώσεις τους τόσο ο Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Κυριάκος Πιερρακάκης όσο και ο Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος Γιάννης Στουρνάρας τόνισαν ότι δεν πρέπει να επιστραφεί ο 13ος και 14ος μισθός στο Δημόσιο γιατί δεν υπάρχει δημοσιονομικός χώρος. Μάλιστα ο Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών έφτασε στο σημείο να δηλώσει ότι και αν υπήρχαν τα χρήματα δεν θα δίνονταν γιατί προτεραιότητα έχουν άλλες κοινωνικές ομάδες.

Ωστόσο ο 13ος και 14ος μισθός αποτελούν κατάκτηση των εργαζομένων με ιστορία πέραν των 200 ετών, η οποία απαντούσε και απαντά και σήμερα σε συγκεκριμένες ανάγκες των εργαζομένων.

Δεν αναγνωρίζουμε κάποια ειδική δημοσιονομική συνθήκη, η οποία προσδίδει σε αυτήν την διαχρονική κατάκτηση των εργαζομένων εφήμερο και συγκυριακό χαρακτήρα. Πόσο μάλλον την έλλειψη δημοσιονομικού χώρου, σε μια εποχή που η αύξηση της φορολογίας εργαζομένων και συνταξιούχων πετυχαίνει πρωτοφανή πλεονάσματα.

Η μη αποδοχή από την κυβέρνηση του δίκαιου αιτήματος για επαναφορά των Δώρων έρχεται σε αντίφαση με τη θέση της περί

α) αύξησης του πραγματικού κατά κεφαλήν ΑΕΠ στην Ελλάδα κατά 7,7% την τελευταία τετραετία – ποσοστό υπερδιπλάσιο από τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (3,3%) και τριπλάσιο της Ευρωζώνης (2,3%),

β) εμφάνισης ρυθμού ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας της τάξης του 2,5%, που είναι σχεδόν τριπλάσιος σε σύγκριση με τις υπόλοιπες χώρες της Ευρωζώνης και

γ) εξασφάλισης πρωτογενούς πλεονάσματος για το 2024 που ξεπερνά κατά πολύ τις αρχικές προβλέψεις.

Με βάση αυτά τα δεδομένα, είναι σαφές ότι η συνέχιση της μη καταβολής των δώρων δεν προκύπτει από κάποια αντικειμενική οικονομική αδυναμία, αλλά αποτελεί συνειδητή πολιτική επιλογή της κυβέρνησης.

Στην Ισπανία και την Πορτογαλία που επλήγησαν από την οικονομική κρίση την περασμένη δεκαετία, τα επιδόματα επανήλθαν πλήρως.

Η Ένωση Διοικητικών Δικαστών θα δώσει όλες τις δυνάμεις της, με χρήση κάθε συνδικαλιστικού μέσου, για την ευόδωση της διεκδίκησης επαναφοράς του 13ου και 14ου μισθού, που αντανακλούν κομμάτι της απλήρωτης εργασίας των εργαζομένων.

Συντονιζόμαστε με όσους φορείς θέτουν την επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού.

Αξιώνουμε συνάντηση με τον Υπουργό Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών για να θέσουμε το αίτημά μας».

«Η ανησυχία μας εστιάζεται, ιδίως, στην πρόβλεψη ταχύρρυθμων διαδικασιών περιβαλλοντικής αδειοδότησης, οι οποίες δεν θα διασφαλίζουν αντικειμενικώς τον πλήρη έλεγχο της τήρησης της περιβαλλοντικής νομοθεσίας, στις διατάξεις που αφορούν την έρευνα για υδρογονάνθρακες, στις διατάξεις για τις οικιστικές πυκνώσεις και στην κατάργηση του καθεστώτος προστατευόμενων περιοχών» αναφέρουν οι διοικητικοί δικαστές σημειώνοντας την ευαισθησία τους για την προστασία του περιβάλλοντος η οποία όπως υπογραμμίζουν επιβεβαιώνεται από την πραγματοποίηση πέντε σχετικών συνεδρίων ή διημερίδων την τελευταία πενταετία.

«Σε κάθε περίπτωση δεν νοείται τέτοια σημαντικά νομοθετήματα να εισάγονται εν μέσω πανδημίας, όπου αντικειμενικά η δυνατότητα παρέμβασης των ενδιαφερόμενων φορέων, μεταξύ των οποίων και η Ένωσή μας (ως και εκ του ότι οι διοικητικοί δικαστές εκδικάζουμε σχετικές διαφορές), είναι περιορισμένη» καταλήγει η Ένωση Διοικητικών Δικαστών.