Η ΝΔ δεν πρόκειται να συνεργαστεί με τα άκρα – Θα πάθει μεγάλο κακό, θα καταστραφεί αν συνεργαστεί με τον ψεκασμό και τα κόμματα κουκουρούκου στα άκρα. Δεν πρόκειται να περάσει αυτή την κόκκινη γραμμή ακόμη και για λόγους συμφέροντος – Όποια κόμματα στην ιστορία πήγαν από κεντροδεξιά ακροδεξιά, αυτά τα κόμματα δεν πήγαν καλά. Αυτά επισήμανε ο κ. Καιρίδης, στην αρχή της συνομιλίας του με τον δημοσιογράφο στο ραδιόφωνο της ΕΡΤ.

«Σας το λέω με το χέρι στην καρδιά ότι προφανώς ο ελληνικός λαός είναι αυτός που αποφασίζει, αλλά ότι τις δύο φορές που μπήκε ακροδεξιό κόμμα στην κυβέρνηση έγινε με πρωτοβουλία της Κεντροαριστεράς, είτε ήταν ο Γιώργος Παπανδρέου, είτε ήταν ο Αλέξης Τσίπρας. Και ότι η Νέα Δημοκρατία για λόγους και προσωπικού συμφέροντος θα σας έλεγα, έχει την κόκκινη γραμμή εκεί. Άλλωστε όποιο κόμμα κεντροδεξιό πήγε ακροδεξιά, είτε λέγεται Σούνακ στη Βρετανία, είτε ακόμα αν θέλετε και μια δικιά μας εμπειρία, το 2012, δεν τα πήγε καλά στις εκλογές, για να μην πω ότι καταστράφηκε διότι πήρε το μικρότερο ποσοστό στην ιστορία του. Είτε λέγεται Βρετανοί συντηρητικοί είτε λέγεται Νέα Δημοκρατία τον Μάιο του ’12. Όσο η κεντροδεξιά βάζει νερό στο κρασί της νομίζοντας ότι έτσι ανταποκρίνεται σε κάτι πέραν αυτής, τόσο το νομιμοποιεί και το μεγενθύνει. Αυτό έχει δείξει η ευρωπαϊκή εμπειρία, αυτό έχει δείξει και η ελληνική εμπειρία. Και για αυτό και για λόγους συμφέροντος, αν δεν με πιστεύετε επί των αρχών, διότι υπάρχει μια επιφυλακτικότητα όταν μιλάμε για αρχές πια σήμερα στην πολιτική, ενδεχομένως και δικαιολογημένα-για λόγους συμφέροντος, η Νέα Δημοκρατία δεν μπορεί, θα πάθει πολύ μεγάλο κακό η ίδια εάν παραβιάσει αυτή την κόκκινη γραμμή και συνεργαστεί με την ακροδεξιά και με τον ψεκασμό (…)».

Αρνητική συνέπεια στις ελληνοτουρκικές σχέσεις και στην τρέχουσα ύφεση το ενδεχόμενο συμφωνίας ΑΟΖ, Συρίας και Τουρκίας

Και συμπλήρωσε «Θεωρώ ότι τα πράγματα μπορεί να εξελιχθούν επικίνδυνα για την Τουρκία και στην Συρία. Είναι ένα πηγάδι δίχως πάτο, με πολλές αβεβαιότητες και μεταβλητές και προφανώς με τον μεγάλο κίνδυνο για την Τουρκία που είναι το Κουρδικό (…). Η Τουρκία είναι γεγονός ότι βιάζεται να κεφαλαιοποιήσει τα κέρδη της. Θεωρεί ότι έκανε μια μεγάλη επένδυση τα τελευταία 13 χρόνια. Ο ίδιος ο Ερντογάν υπέστη μεγάλη κριτική στο εσωτερικό για το γεγονός ότι φιλοξένησε 3 και πάνω εκατομμύρια Σύρους πρόσφυγες και τώρα είναι η ευκαιρία να το τρίψει αυτό στη μούρη της αντιπολίτευσης και να βγει μπροστά και να μιλήσει για τη μεγάλη του νίκη, μεταξύ των οποίων είναι και η υπογραφή ενός αντίστοιχου να πούμε Συρο-τουρκικού. Η Τουρκία είναι σάρκα και οστά και μετράει τα βήματά της, διότι εδώ οι στόχοι της είναι αντιφατικοί. Από τη μια θέλει την επιστροφή των προσφύγων που για να επιστρέψουν χρειάζονται μια συμπεριληπτική διακυβέρνηση και μια ηρεμία στη Συρία. Από την άλλη έχει το Κουρδικό ή να κεφαλαιοποιήσει τέτοια γεωστρατηγικά κέρδη όπως ένα μνημόνιο, πιέζοντας τη νέα διακυβέρνηση προς μια συγκεκριμένη κατεύθυνση. Θα φανεί λοιπόν, σοφή ή θα φανεί βιαστική; Είναι ένα ερώτημα αυτό το οποίο μένει να αποδειχθεί στην πράξη. Πάντως να θυμίσουμε ότι η Τουρκία έκανε το κακούργημα σε σχέση με το τουρκο – συριακό που είναι το Λιβυκό. Και ειδικά με την Λιβύη, εκεί πλέον παρέκαμψε πλήρως τη γεωγραφία (…)». Όσο για το αν σηματοδοτεί και το πάγωμα κάθε προσπάθειας αναζήτησης λύσης για το θέμα της ΑΟΖ και της υφαλοκρηπίδας με την Άγκυρα, από την πλευρά μας, τόνισε ότι «Αυτό θα έχει πολύ αρνητική συνέπεια στην ελληνοτουρκική σχέση και στην τρέχουσα ύφεση που διάγουμε. Είναι πολύ νωρίς να το πούμε ακόμα, επιμένω ότι δεν είμαστε εκεί, αλλά τολμώ να πω μετά λόγου γνώσεως ότι δεν μπορεί η Τουρκία να παραβιάζει δικαιώματα και η Ελλάδα να συνεχίζει σε έναν δρόμο. Και αν μου επιτρέπεται να το πω ευρύτερα, ότι αυτή η ύφεση, που την καλωσορίζουμε τόσο πολύ στα ελληνοτουρκικά, δεν μπορεί στις Βρυξέλλες να είναι κενού περιεχομένου. Πρέπει να έχει ουσιαστικό περιεχόμενο, πέρα από τα κέρδη που έχουμε από το ότι δεν έχουμε παραβιάσεις και όλα αυτά. Χρειάζεται κάποτε να προχωρήσει κιόλας, έτσι δεν είναι; Δεν είμαστε αφελείς. Αυτό είναι το μήνυμα προς την Άγκυρα. Να μην θεωρεί ότι αυτή η ύφεση είναι απλώς μια δικιά της άσκηση δημοσίων σχέσεων στο Κογκρέσο, στο Ευρωκοινοβούλιο, στις δυτικές κυβερνήσεις. Η Ελλάδα δεν θα είναι το φύλλο συκής για τον τουρκικό επεκτατισμό και ανθελληνισμό. Το αντίθετο».

Οι συνάδελφοι μου βουλευτές της Nέας Δημοκρατίας έχουν στηρίξει όχι μόνο με την ψήφο τους, αλλά και με την επιχειρηματολογία τους την κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη αδιάκοπα εδώ και πεντέμισι χρόνια κυβερνητικής πορείας. Και έτσι θα συνεχίσουμε. Δεν έχω καμία ένδειξη αποσκιρτήσεως, δεν ανησυχώ καθόλου για την κομματική μας συνοχή, δεν υπάρχει πιθανότητα πρόωρων εκλογών», είναι τα πρώτα μηνύματα που στέλνει ο υπουργός Επικρατείας.

Οι βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας έχουν στηρίξει όχι μόνο με την ψήφο τους, αλλά και με την επιχειρηματολογία τους την κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη. Δεν έχω καμία ένδειξη αποσκιρτήσεως, δεν ανησυχώ καθόλου για την κομματική μας συνοχή, και δεν υπάρχει πιθανότητα πρόωρων… pic.twitter.com/9aWHcgo16l

— Makis Voridis (@MakisVoridis) November 24, 2024

Ενώ ειδικά για τη διαγραφή τού πρώην πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά, λέει πως ήταν «μια δύσκολη και δυσάρεστη απόφαση πρωτίστως, και κυρίως για τον πρωθυπουργό αλλά και για τα μέλη της Επιτροπής Δεοντολογίας, και προφανώς το ίδιο ισχύει και για όλους όσοι υπερασπιστήκαμε την αναγκαιότητα αυτής της απόφασης». Για τους δε λόγους της διαγραφής επαναλαμβάνει ότι «δεν υπήρξε θέμα πολιτικών διαφορών», επίσης «δεν ήταν μία σημειακή διαφωνία σε κάποιο θέμα κυβερνητικής πολιτικής. Η ποσότητα, αλλά και η ποιότητα και η ένταση της διαφοροποίησης ήταν τέτοια που δεν άφηνε κανένα περιθώριο στον πρωθυπουργό».

Ερωτηθείς για ενδεχόμενη κινητικότητα στα δεξιά του κυβερνώντος κόμματος, απαντά ότι «τα κόμματα ευδοκιμούν όταν η δημιουργία τους ανταποκρίνεται σε υπαρκτές κοινωνικές αναγκαιότητες που δεν καλύπτονται, και σε επίσης υπαρκτές στην κοινωνία ιδεολογικοπολιτικές αντιστοιχίσεις. Δεν μπορούν να ιδρύονται βολονταριστικά, ούτε ευδοκιμούν όταν δημιουργούνται στη βάση προσωπικών στρατηγικών». «Οι συντηρητικοί ψηφοφόροι ξέρουν ότι η αποτελεσματική πολιτική έκφραση των δικών τους πολιτικών προτεραιοτήτων πραγματώνεται από την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας», επισημαίνει ο Μ. Βορίδης και φέρνει παραδείγματα, όπως το «πιο μεγάλο εξοπλιστικό πρόγραμμα της τελευταίας τριακονταετίας», το «ποιος μάχεται καθημερινά απέναντι στην παράνομη μετανάστευση με το φράχτη, τη φύλαξη των θαλάσσιων συνόρων, την αποτελεσματική διαχείριση των μεταναστευτικών ροών», την αύξηση των συλλήψεων κατά 20%, την αυστηροποίηση του Ποινικού Κώδικα, αλλά και τις δικονομικές διατάξεις, οι οποίες «καθιστούν ευχερέστερη την πιο αυστηρή ποινική αντιμετώπιση, που είχε ως αποτέλεσμα την αύξηση κατά 10% του πληθυσμού των φυλακών».

Επιπλέον, «ποιος έδωσε τη δυνατότητα να εκλεγεί ευρωβουλευτής ο φυλακισμένος δήμαρχος Χειμάρρας Φρέντη Μπέλερης και μάλιστα ενώ αυτός ήταν ακόμα κρατούμενος; Ποιος μειώνει σταθερά και μόνιμα τους φορολογικούς συντελεστές, ποιος προσελκύει επενδύσεις, ποιος μειώνει την ανεργία, ποιος αυξάνει συνεχώς τον κατώτατο μισθό;», διερωτάται και συμπεραίνει:

«Αυτές οι πολιτικές είναι που απαντούν στα αιτήματα των συντηρητικών ψηφοφόρων και δεν αφήνουν κανένα περιθώριο να συγκροτηθεί ένας αξιόπιστος, σοβαρός πόλος στα δεξιά της Νέας Δημοκρατίας. Οι λογικοί δεξιοί στηρίζουν την προσπάθεια που κάνει κυβέρνηση. Και άρα όχι, δεν υπάρχει περιθώριο για τη δημιουργία ενός νέου σοβαρού δεξιού κόμματος στην Ελλάδα. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης με τις ασκούμενες πολιτικές, συνθέτει και εφαρμόζει ένα μείγμα κυβερνητικής πολιτικής, που εκφράζει τον ορθό λόγο, τελικά και τον κεντρώο και τον δεξιό ψηφοφόρο».

Στα σενάρια αλλαγής του εκλογικού νόμου, παρεμβαίνει σημειώνοντας πως «δεν υφίσταται τέτοιο ζήτημα, τέτοια συζήτηση», ενώ σε ερώτημα για τη δημοσκοπική άνοδο του ΠΑΣΟΚ, απαντά: «Λογική μού φαίνεται η άνοδος αυτή, και αναμενόμενη». Άνοδος που εν πολλοίς εξηγείται από τη ρευστοποίηση του ΣΥΡΙΖΑ, αναφέρει. Ο οποίος βρίσκεται, συμπληρώνει, «σε διαδικασία αποσύνθεσης, ήδη από τους πρώτους μήνες της κυβερνητικής του θητείας».

Για το ΠΑΣΟΚ, όμως, εκτιμά πως «θα προσπαθεί να αποτινάξει το μνημονιακό παρελθόν του και θα μοιάζει όλο και πιο πολύ με ΣΥΡΙΖΑ. Η κριτική μας λοιπόν είναι σωστή: το ΠΑΣΟΚ δεν θα ασκεί εποικοδομητική, αλλά δομική, μηδενιστική, λαϊκίστικη αντιπολίτευση, θα γίνεται ένας πράσινος ΣΥΡΙΖΑ». «

Πάντως έχει σημασία κάποιος να θυμίζει στους συμπολίτες μας ποια είναι η εναλλακτική στην κυβερνητική πολιτική: παροχολογία, φορολογικός και δημοσιονομικός εκτροχιασμός, επιστροφή στην λαϊκίστικη ρητορική των δήθεν εύκολων και απλών λύσεων, τα καταστροφικά αποτελέσματα δε της ρητορικής αυτής τα έχουμε ζήσει όλοι», υπογραμμίζει κλείνοντας ο υπουργός Επικρατείας.

Σε ανακοίνωση του αναφέρει ειδικότερα ότι «ο κ. Μητσοτάκης δήλωσε πως θα επιδιώξει να συνεχίσει τις ”μεταρρυθμίσεις” που περιλαμβάνονται στο πρόγραμμά του, δηλαδή την περαιτέρω διάλυση της δημόσιας Υγείας και Παιδείας, ενώ διαπίστωσε πως η κυβέρνησή του τα έχει πάει καλά, παρότι έχασε 13 ποσοστιαίες μονάδες μέσα σε έναν μόλις χρόνο». Σε ό,τι αφορά τους πόρους του Ταμείου Ανάκαμψης, «για τους οποίους ο κ. Μητσοτάκης δήλωσε απόλυτα ικανοποιημένος για τον τρόπο με τον οποίο τους έχει διαχειριστεί η κυβέρνησή του», ο ΣΥΡΙΖΑ σχολιάζει πως «υπάρχουν κι άλλοι που συμφωνούν μαζί του», «κι αυτοί είναι όλοι οι μεγαλόσχημοι φίλοι της κυβέρνησης, οι οποίοι έχουν πάρει τη μερίδα του λέοντος, αφήνοντας, κυριολεκτικά, ψίχουλα για τις μικρές μεσαίες επιχειρήσεις». «Από ΄κει και πέρα, μόνο ο κ. Μητσοτάκης έχει τέτοιο θράσος ώστε να ισχυριστεί πως είναι ευχαριστημένος για τα κονδύλια του Ταμείου που αφορούν την Υγεία. Σε ποια χώρα ζει, αλήθεια;», σημειώνει.

«Κατανοούμε, τέλος, το γιατί ο κ. Μητσοτάκης δεν ανησυχεί από την άνοδο της άκρας Δεξιάς. Κι αυτό γιατί η άκρα Δεξιά στη χώρα μας είτε κατοικοεδρεύει εντός του κόμματος του είτε αποτελεί δορυφόρο του», αναφέρει ο ΣΥΡΙΖΑ.

Σύμφωνα με την προβολή της δημοσκόπησης POLITICO Poll of Polls για το επερχόμενο νομοθετικό σώμα, το ΕΛΚ θα κέρδιζε 170 έδρες αν οι εκλογές διεξάγονταν τώρα.

Οι Ευρωπαίοι Συντηρητικοί και Μεταρρυθμιστές (ECR) και η Ταυτότητα και Δημοκρατία (ID) – οι δύο κύριοι δεξιοί σχηματισμοί – βρίσκονται σε πορεία για συνολικά 144 έδρες.

Υπάρχουν επίσης και άλλα κόμματα, όπως η Εναλλακτική για τη Γερμανία, η οποία προβλέπεται να κερδίσει 16 έδρες, και το Φίντες του Ούγγρου πρωθυπουργού Βίκτορ Όρμπαν, το οποίο αναμένεται να κερδίσει 10 έδρες.

Η Ανακατάληψη της Γαλλίας συγκεντρώνει δημοσκοπικά 5 έδρες, η Συνομοσπονδία Ελευθερία και Ανεξαρτησία της Πολωνίας 6και το φιλοκρεμλινικό κόμμα Αναγέννηση της Βουλγαρίας 3 έδρες.

Αυτό ανεβάζει τους ακροδεξιούς ευρωβουλευτές σε 184.

Το πώς αυτοί οι ακροδεξιοί ευρωβουλευτές θα συσπειρωθούν μετά τις εκλογές είναι ακόμη στον αέρα, σχολιάζει το Politico.

Η Μαρίν Λεπέν (Εθνικός Συναγερμός) της Γαλλίας φλερτάρει την πρωθυπουργό της Ιταλίας Τζόρτζια Μελόνι για να σχηματίσει μια ακροδεξιά υπερ-ομάδα στο Κοινοβούλιο και να γίνει μια από τις κορυφαίες πολιτικές «οικογένειες» της Ευρώπης. Ο Εθνικός Συναγερμός προβλέπεται να γίνει το κορυφαίο εθνικό κόμμα στην ομάδα ID, ενώ οι Αδελφοί της Ιταλίας της Μελόνι είναι σε καλό δρόμο για να γίνουν το μεγαλύτερο εθνικό κόμμα στο ECR.

Η Τζόρτζια Μελόνι έχει δηλώσει ότι είναι ανοιχτή σε συνεργασία με οποιοδήποτε κόμμα της Δεξιάς, αλλά έχει επίσης λάβει πρόταση να συνεργαστεί με το ΕΛΚ της φον ντερ Λάιεν.

Τα φιλοουκρανικά μέλη του ECR απέκρουσαν την ιδέα της ένταξης του Φίντες του Ούγγρου πρωθυπουργού Βίκτορ Όρμπαν στην ομάδα τους.

Άλλοι, όπως η Νέα Φλαμανδική Συμμαχία του Βελγίου, έχουν ήδη αμφισβητήσει την ένταξη του ουγγρικού κόμματος στο ECR.

Οι ομάδες ID και ECR απέχουν ακόμη και τώρα πολύ από ένα μονολιθικό μπλοκ, με τα μέλη τους να ψηφίζουν συχνά κατά της πλειοψηφίας – γεγονός που υπογραμμίζει ότι οι ομάδες των οποίων τα κόμματα-μέλη καθορίζονται από τα εθνικά συμφέροντα και την κυριαρχία δεν μπορεί να αναμένεται ότι θα ψηφίζουν από κοινού για κάθε θέμα.

Αντ’ αυτού, ο πρόεδρος του Εθνικού Συναγερμού Τζόρνταν Μπαρδέλλα έχει δηλώσει ότι ελπίζει να επιτύχει μια «μειοψηφία αποκλεισμού» σε συγκεκριμένους φακέλους.

Η ανάλυση, που συγκεντρώνει τα συμπεράσματα των ερευνών εκατό πολιτικών επιστημόνων, διαπιστώνει ότι στις εθνικές εκλογές πέρυσι το 32% των Ευρωπαίων, ποσοστό-ρεκόρ, ψήφισαν υπέρ αντικαθεστωτικών κομμάτων.

Στις αρχές της δεκαετίας του 2000, το αντίστοιχο ποσοστό κυμαινόταν στο 20%, και στις αρχές της δεκαετίας του 1990 στο 12%.

Μεταξύ των ψηφοφόρων της ακροδεξιάς εντοπίζονται για πρώτη φορά ηλικιωμένες γυναίκες, κάτοικοι των πόλεων, η μορφωμένη μεσαία τάξη, επισημαίνουν οι αναλυτές.

Τα μεγάλα κεντροδεξιά και κεντροαριστερά κόμματα έχουν ευθύνη εν μέρει για τη μετατόπιση, προσθέτουν, καθώς, όπως εξηγούν, υπήρξε προοδευτική απομάκρυνσή τους από τις απαιτήσεις της κοινωνίας.

Ολίσθηση της Κεντροδεξιάς προς τα άκρα 

Η έρευνα, με επικεφαλής τον Ματίας Ρόουντεν, πολιτικό επιστήμονα στο Πανεπιστήμιο του Αμστερνταμ, που κοινοποιήθηκε αποκλειστικά στον Guardian, διαπιστώνει επίσης ότι περίπου οι μισοί από τους ψηφοφόρους που στηρίζουν κόμματα κατά του κατεστημένου κινούνται προς την ακροδεξιά. Πρόκειται για το ποσοστό που καταγράφει την ταχύτερη αύξηση.

Επιπλέον, τα κυρίαρχα κόμματα χάνουν ψήφους, ενώ τα αντισυστημικά κερδίζουν. 

Η άνοδος της εθνικιστικής, αυταρχικής ακροδεξιάς έχει μετατοπίσει συνολικά τον πολιτικό άξονα στην Ευρώπη, με τους ερευνητές να χαρακτηρίζουν πλέον αρκετά από τα παραδοσιακά κεντροδεξιά κόμματα ως «οριακά ακροδεξιά».

«Μιλήσαμε πολύ για τη μετατόπιση προς τα δεξιότερα των Συντηρητικών της Βρετανίας, του VVD του Μαρκ Ρούτε στην Ολλανδία, των Républicains στη Γαλλία και του ÖVP στην Αυστρία», αναφέρει ο Ρόουντεν.

«Τελικά, δεν τα συμπεριλάβαμε στα ακροδεξιά κόμματα, λόγω της κεντροδεξιάς ιδεολογικής τους αφετηρίας. Ωστόσο, δεν είναι απίθανο να το κάνουμε στο μέλλον», επισημαίνει ο πολιτικός αναλυτής.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΣΤΟ AnatropiNews