Όσον αφορά το Master Plan, ο κ. Κικίλιας σημείωσε ότι «δίνει πράγματι μεγάλες δυνατότητες και προοπτικές στο λιμάνι και στην πόλη», τονίζοντας πως «η κυβέρνηση, το υπουργείο Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, ο Οργανισμός Λιμένα Πατρών και οι φορείς, θα προσπαθήσουμε με όλες μας τις δυνάμεις, ώστε να προχωρήσει ό,τι άλλο μπορεί να βοηθήσει τη μέση πατραϊκή οικογένεια να έχει καλύτερες δυνατότητες, πιο πολύ πλούτο, περισσότερες και καλύτερα αμειβόμενες θέσεις εργασίας και να κάνει το όνειρο των Πατρινών πραγματικότητα, δηλαδή τα παιδιά τους να ζήσουν μια καλύτερη ζωή».

«Τώρα, λοιπόν, που έχει εγκριθεί το Master Plan , θα προχωρήσουμε για να υλοποιήσουμε όσα περισσότερα πράγματα μπορούμε, με βάση χρηματοδότηση που έχουμε και με βάση ρεαλιστικά και όχι μαξιμαλιστικά σχέδια, γιατί θέλουμε να στηρίξουμε την περιοχή», πρόσθεσε.

Για τη μαρίνα mega yacht, που προβλέπεται στο Master Plan, ο υπουργός τόνισε ότι «όταν σε όλη την Ελλάδα γίνεται πραγματικά μεγάλη μάχη για να βρεθεί μία θέση ελλιμενισμού ενός mega yacht, η δυνατότητα να φτιαχτεί εδώ στην Πάτρα μία μαρίνα mega yacht 212 θέσεων θα φέρει τεράστια έσοδα για την πόλη, θα αναβαθμίσει το τουριστικό προϊόν και θα ενεργοποιήσει ένα μεγάλο κομμάτι του λιμανιού, όπως βέβαια και η προσπάθεια που γίνεται με πόρους του Οργανισμού Λιμένος για να υλοποιηθεί ο τομέας των επισκευών στο λιμάνι».

Μένοντας στις αναπτυξιακές δυνατότητες του λιμανιού, επεσήμανε: «Επιμένω και λέω ότι μπορεί να αναβιώσει η Πάτρα, η Αχαΐα και όλη η ευρύτερη περιοχή μέσα από το λιμάνι. Οι πιο παλιοί από εμάς θα θυμηθούν τι συνέβαινε όταν το λιμάνι βρισκόταν σε ακμή, τι συνέβαινε με τη μεταποίηση, με τα logistics, με τη βιομηχανία, με το εμπόριο και πώς ζούσαν οι άνθρωποι εδώ. Το αξίζουν και εμείς θα κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας για να τους βοηθήσουμε και να τους στηρίξουμε σε αυτήν την προσπάθεια».

Μάλιστα, όπως είπε χαρακτηριστικά, «το λιμάνι της Πάτρας θα ακμάσει ξανά τα επόμενα χρόνια και θα είναι ο πόλος ανάπτυξης και ευρωστίας πρώτα απ’ όλα για τους κατοίκους της πόλης και μετά για την ελληνική οικονομία».

Σε ερώτηση δημοσιογράφου εάν το λιμάνι της Πάτρας μπορεί να γίνει κόμβος για την κρουαζιέρα, ο κ. Κικίλιας απάντησε: «Υπάρχουν οι δυνατότητες για όλα με βάση το Master Plan. Εμείς είμαστε ρεαλιστές, αλλά έχουμε και όραμα. Θα τα μελετάμε όλα μαζί με τον ΟΛΠΑ και θα βλέπουμε ποιες είναι οι πραγματικές δυνατότητες, με βάση τις διαγωνιστικές διαδικασίες που τρέχει και το Υπερταμείο, αφού είναι ένας φορές ο οποίος βοηθάει στην ταχύτερη εκκίνηση και ολοκλήρωση με διαφάνεια όλων των διαγωνιστικών διαδικασιών . Προηγουμένως έδωσα δύο παραδείγματα, τα οποία εγώ τα βλέπω ρεαλιστικά και τα οποία σημαίνουν άμεσα θέσεις εργασίας».

«Δεν θα θέλαμε να υπάρχουν ξανά επισκευές στο λιμάνι και να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας, δεν θα θέλαμε υψηλού επιπέδου τουρισμό για την Πάτρα, δεν θα θέλαμε έσοδα από τα Mega yacht, δεν θα θέλαμε να έρθει κι άλλος κόσμος και να επισκεφτεί την περιοχή που έχει τόσες ομορφιές; Γιατί να μην την αναδείξουμε; Νομίζω ότι αυτός είναι ο τρόπος και δεν μπορεί να διαφωνήσει κανείς. Οι Πατρινοί το αξίζουν να ζήσουν καλύτερα», υπογράμμισε.

Από την πλευρά του, ο πρόεδρος του ΟΛΠΑ ανέφερε, σε δηλώσεις του, ότι «ο υπουργός Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής είχε ευκαιρία να δει από κοντά όλη αυτήν τη δουλειά που γίνεται και επιβεβαιώνεται για μία ακόμη φορά ότι το λιμάνι της Πάτρας, ως αναπτυξιακός πόλος αυτής της πόλης, μπορεί να φέρει πάρα πολλές θέσεις εργασίας».

Νωρίτερα, ο κ. Κικίλιας επισκέφθηκε το Κεντρικό Λιμεναρχείο της Πάτρας, όπου είχε σύσκεψη με στελέχη του Λιμενικού Σώματος. Σε δηλώσεις που έκανε σημείωσε ότι «για εμάς είναι πάρα πολύ σημαντικό το λιμάνι της Πάτρας. Πρώτα απ’ όλα μάς ενδιαφέρει το θέμα της ασφάλειας, της εξυπηρέτησης του κοινού, των ανθρώπων οι οποίοι εργάζονται στο λιμάνι και της καλής λειτουργίας του. Για αυτόν τον λόγο έχουμε ήδη προχωρήσει σε 500 νέες προσλήψεις λιμενικών μέσα στον Αύγουστο, με αυξημένη μοριοδότηση μέσω ΑΣΕΠ, αλλά θα προχωρήσουμε και σε άλλες τόσες μέχρι το τέλος αυτής της χρονιάς και αρχές της επόμενης. Επίσης, έχουμε προχωρήσει όλες τις διαδικασίες για τους διαγωνισμούς, όπως προχώρησαν στην Πολιτική Προστασία, που σημαίνει νέος θάλαμος επιχειρήσεων, Τεχνητή Νοημοσύνη, drones, δορυφορικές λήψεις, σκάφη ανοικτής θαλάσσης, καταδιωκτικά, μη επανδρωμένα σκάφη επιφανείας, μη επανδρωμένα υποβρύχια και ό,τι χρειάζεται προκειμένου να στηρίξουμε τους λιμενικούς».

Σε αυτό το σημείο, ο υπουργός τόνισε: «Είμαι πολύ ευχαριστημένος από τους άνδρες και τις γυναίκες του Λιμενικού Σώματος, διότι είναι άνθρωποι που μπορείς να τους κοιτάξεις στα μάτια, που τον πατριωτισμό και το καθήκον το βάζουν πάνω από όλα και αυτός είναι ο τρόπος που θέλω να ενεργούν, δηλαδή με σεβασμό, με ευγένεια και με αξιοπρέπεια απέναντι στον κόσμο».

Στο πλαίσιο της σημερινής παρουσίας του στην Πάτρα, ο κ. Κικίλιας συναντήθηκε με τον δήμαρχο Πατρέων, Κώστα Πελετίδη και τον μητροπολίτη, Χρυσόστομο, ενώ επισκέφθηκε το βόρειο λιμάνι, όπου στο Master Plan προβλέπεται η δημιουργία της μαρίνας mega yacht.

Σεραφείμ Κοτρώτσος

Η τομεάρχης Παιδείας Ιωάννα Λαλιώτου ξεκαθάρισε ότι μια κυβέρνηση της ΕΛ.Α.Σ. δεν θα καταργήσει τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, παρότι το κόμμα εξακολουθεί να διαφωνεί με την ίδρυσή τους. Ως βασικό επιχείρημα επικαλέστηκε την «ασφάλεια δικαίου».

Τι σημαίνει αυτό, το εξηγεί άψογα ο Κώστας Χριστοδούλου στο anatropinews.gr. Η λειτουργία των ιδιωτικών πανεπιστημίων δεν αφορά μόνο το εθνικό δίκαιο, αφορά και το ενωσιακό.

“Το άρθρο 49 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατοχυρώνει την ελευθερία εγκατάστασης επιχειρήσεων και οργανισμών από κράτη-μέλη, αρχή που καλύπτει και εκπαιδευτικά ιδρύματα.

Παράλληλα, η Οδηγία 2006/123/ΕΚ αντιμετωπίζει την παροχή ανώτατης εκπαίδευσης έναντι διδάκτρων ως οικονομική δραστηριότητα, ενώ ο Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης προστατεύει την ελευθερία ίδρυσης εκπαιδευτικών ιδρυμάτων υπό τις προϋποθέσεις που θέτει το ενωσιακό δίκαιο.

Αυτή ακριβώς η συλλογιστική χρησιμοποιήθηκε και στην υπόθεση της Ουγγαρίας, όταν το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης καταδίκασε την κυβέρνηση Όρμπαν για τους περιορισμούς που επέβαλε στο Πανεπιστήμιο Central European University.

Δεν πρόκειται, λοιπόν, για μια θεωρητική συζήτηση αλλά για υπαρκτή ευρωπαϊκή νομολογία.”

Ήταν επαρκής η αιτιολόγηση εκ μέρους της ΕΛΑΣ; Μάλλον όχι, καθώς θα μπορούσαν να εξηγηθούν πολλά πράγματα για τις συνέπειες μιας κατάργησης του “νόμου Πιερρακάκη” και να παρατεθούν πολιτικά και εκπαιδευτικά αντίβαρα σε σχέση με την ενίσχυση του Δημοσίου Πανεπιστημίου κ.ά.

Η ΕΛΑΣ δέχθηκε πυρά, εκ δεξιών περί “κωλοτούμπας”, εξ ευωνύμων για απώλεια του αριστερού κέντρου βάρους. Γνωστά. Και εδώ ταιριάζει, όπως είπαμε, η ρήση του γεννήτορα της διαφήμισης.

Όμως, για να είμαστε δίκαιοι, η θέση αυτή του κόμματος του Αλέξη Τσίπρα ίσως να υποκρύπτει και μία σημαντική πολιτική χειραφέτηση από την πρώτη φάση της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, όταν όλα ήταν πολύ στέρεα για να εξηγηθούν και πολύ απλά για να υλοποιηθούν. Ήταν η εποχή που το μνημόνιο θα άλλαζε “με ένα νόμο και ένα άρθρο”.

Στο ίδιο άρθρο περιγράφεται τι θα συνέβαινε εφόσον η ΕΛΑΣ αναλάμβανε την διακυβέρνηση και προχωρούσε στην κατάργηση των ιδιωτικών πανεπιστημίων με τον “αέρα” του 2015.

” Αν μια επόμενη κυβέρνηση επιχειρούσε να καταργήσει τα ιδιωτικά πανεπιστήμια με μια απλή νομοθετική διάταξη, οι συνέπειες θα ήταν πιθανότατα άμεσες.

Το Συμβούλιο της Επικρατείας θα καλούνταν να εξετάσει τη συνταγματικότητα της νέας ρύθμισης, ανοίγοντας παράλληλα τον δρόμο για εκτεταμένες δικαστικές διεκδικήσεις.

Τα ξένα πανεπιστήμια που ήδη δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα, μαζί με τους εγχώριους συνεργάτες τους, θα μπορούσαν να κινηθούν νομικά διεκδικώντας αποζημιώσεις για επενδύσεις και διαφυγόντα κέρδη.

Αντίστοιχα, οι φοιτητές που έχουν ήδη εγγραφεί στα νέα ιδρύματα θα είχαν κάθε λόγο να αξιώσουν αποκατάσταση της ζημίας τους, ενώ η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα μπορούσε να κινήσει διαδικασία παράβασης κατά της Ελλάδας ενώπιον του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (σ.σ συνέβη στην περίπτωση της Ουγγαρίας του Όρμπαν).

Με απλά λόγια, το πολιτικό κόστος θα μετατρεπόταν πολύ γρήγορα σε οικονομικό και θεσμικό.”

Όσο κι αν αφαιρεί αριστερό επίχρισμα από την ΕΛΑΣ, ή την καθιστά ευάλωτη στην κυβερνητική κριτική, στο τέλος της ημέρας η θέση της για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια δείχνει μία “επιστροφή στην πραγματικότητα” και τον πολιτικό ρεαλισμό. Τα λόγια πρέπει να συνδυάζονται με τεκμηρίωση και όρους υλοποίησης. Αυτό ήταν ένα πρόβλημα της αριστεράς στην “γοητεία” του οποίου είχε υποκύψει ο παλιός ΣΥΡΙΖΑ της διακυβέρνησης πριν αναγκαστεί να αποδεχτεί την μοίρα του και να φέρει εις πέρας το τρίτο μνημόνιο και την τελική έξοδο απ΄ αυτό. Και ομολογουμένως, αρκετά ικανοποιητικά, τουλάχιστον ως προς τη ρύθμιση του χρέους και τον βατήρα ανάπτυξης που δημιούργησε.

Ο Αλέξης Τσίπρας πρέπει να μάθει να ζει με την μομφή των πολιτικών του αντιπάλων για την μετακίνηση από την ρομαντική ουτοπία στον πολιτικό πραγματισμό, όπως πρέπει να μάθει να προσπερνάει τις φλύαρες και συχνά ανέξοδες διακηρύξεις εκείνων των πρώην συντρόφων τους που δεν ενδιαφέρονται -και κυρίως δεν μπορούν- να επιδιώξουν μία κεντροαριστερή διακυβέρνηση.

Το κρίσιμο θα είναι να συνεχίσει να πορεύεται με τον ίδιο ρεαλισμό σε ό,τι υπόσχεται και σε κάθε πτυχή του προγράμματος διακυβέρνησης που θα προτείνει.

Ανδρέας Μαραθιάς

Κ. Μητσοτάκης: Αντιθεσμική στάση της αντιπολίτευσης

Ο πρωθυπουργός τόνισε την ανάγκη να υπάρξουν συνθέσεις στη Συνταγματική Αναθεώρηση λέγοντας “Υποστήριξα την ευρεία διαβούλευση για να υπάρξουν συνθέσεις. Η αντιπολίτευση όμως αδυνατεί να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων” και τόνισε “Τα ακραία κόμματα αρκέστηκαν στην τυφλή άρνηση που αντλούν από το αντικυβερνητικό τους μένος και το δήθεν υπεύθυνο ΠΑΣΟΚ δηλώνει αμήχανα “παρών”, που ισοδυναμεί με απών”.

“Όποιος διατείνεται -συνέχισε – ότι τάχα δεν δίνει, τώρα, “λευκή επιταγή” περιφρονεί τη λαϊκή επιλογή”, σημειώνοντας ότι “Μετά από 52 χρόνια δημοκρατικής ζωής, έχουμε κόμματα που συμφωνούν επί της ουσίας με πολλές κυβερνητικές προτάσεις, αλλά τις υπονομεύουν επειδή τις επεξεργάστηκε η πλειοψηφία”.

Κατά τον κ. Μητσοτάκη, η στάση αυτή και ειδικά της αξιωματικής αντιπολίτευσης (ΠΑΣΟΚ)  είναι “αντιθεσμική” και “πολιτικής ανεπάρκειας”, υπενθυμίζοντας τη συναινετική στάση της ΝΔ στη αναθεώρηση του 2001 όταν ήταν αξιωματική αντιπολίτευση. Ο κ. Μητσοτάκης αναφέρθηκε αναλυτικά στην πρόταση της ΝΔ, δίνοντας έμφαση στις σημαντικές θεσμικές αλλαγές που προωθεί και συγκεκριμένα, στην επέκταση της επιστολικής ψήφου και στις εθνικές εκλογές, στο αυτοδιοίκητο της Δικαιοσύνη και στην αναθεώρηση του άρθρου 86 περί “ευθύνης υπουργών”.
Η κυβέρνηση έδειξε “διάθεση για συνεννόηση” είπε και κατέληξε “τώρα η ευθύνη περνά στους βουλευτές”, ενόψει της πρώτης ονομαστικής ψηφοφορίας που θα διεξαχθεί τη Δευτέρα 27/7 και αφού ολοκληρωθούν οι ομιλίες των 89 βουλευτών που εγγράφηκαν στον κατάλογο των ομιλητών.

Ν. Ανδρουλάκης: Γιατί ψηφίζουμε “παρών”

Η ομιλία του Κ. Μητσοτάκη προκάλεσε τη σφοδρή αντίδραση του προέδρου του ΠΑΣΟΚ, ο οποίος εξήγησε γιατί η ΚΟ του κόμματος ψηφίζει “παρών” και δεν δίνει “λευκή επιταγή” , έδωσε τα παρακάτω παραδείγματα:

– στην αναθεώρηση του 2019, η κυβέρνηση αξιοποίησε τις αυξημένες πλειοψηφίες της προτείνουσας Βουλής όχι ως εντολή για ευρύτερες συναινέσεις, αλλά ως ευκαιρία να διαμορφώσει μονομερώς και κατά πως τη βόλευε τα άρθρα του Συντάγματος. Το κάνατε ή δεν το κάνατε; Το κάνατε Εσείς προσωπικά δεν διαβεβαιώνατε εμάς και τον ελληνικό λαό ότι, ακόμη και αν το Σύνταγμα επιτρέπει την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας με πλειοψηφία 151 βουλευτών, θα αναζητούσατε ένα πρόσωπο που θα συγκέντρωνε τη μέγιστη δυνατή συναίνεση Το πράξατε τελικά, κύριε Πρωθυπουργέ; Όχι. Για πρώτη φορά στα κοινοβουλευτικά χρονικά, επιλέξατε εν ενεργεία βουλευτή σας και τον εκλέξατε αποκλειστικά με τις ψήφους της Νέας Δημοκρατίας.

– το άρθρο 86 που όπως διατυμπανίζετε θέλετε να αλλάξετε, το εργαλειοποιήσατε κατ’ επανάληψη για να προστατεύσετε τους υπουργούς σας από την έρευνα της δικαιοσύνης. Και τώρα τι μας λέτε; “Μα, ένας δικαστής θα κάνει μία έρευνα και τι θα κάνει μετά η κοινοβουλευτική πλειοψηφία; Δεν θα ψηφίσει αυτό που προτείνει;”. Εδώ δεν ψηφίσατε όταν πρότεινε η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, τον εθνικό δικαστή θα σεβαστείτε, κύριε Μητσοτάκη;”

“Είχαμε ξεκαθαρίσει από την αρχή ότι δεν πρόκειται να δώσουμε πλειοψηφία 180 βουλευτών από την πρώτη Βουλή. Αυτό δεν είναι ένα μικρό κομματικό παιχνίδι. Είναι μία θεσμική στάση. Γιατί; Διότι, αν σήμερα, στην προτείνουσα, ένα άρθρο λάβει 180, θα αναθεωρηθεί μετά με 151. Άρα, η επόμενη κοινοβουλευτική πλειοψηφία, ακόμη και με 151, μπορεί να γράψει το άρθρο όπως θέλει, χωρίς ευρύτερες συναινέσεις” είπε και τόνισε “Για να αποδείξουμε, λοιπόν, την ειλικρίνειά μας, βάλαμε μία προτεραιότητα. Η προτεραιότητα ήταν η αναθεώρηση του άρθρου 110. Αν αναθεωρηθεί το άρθρο 110, όσες ψήφους και αν πάρει ένα άρθρο στην πρώτη Βουλή, χρειάζεται 180 και στη δεύτερη. Άρα, η επόμενη πλειοψηφία θα αναγκαστεί να συναινέσει και στο περιεχόμενο του άρθρου. Ενώ, λοιπόν, καταθέσαμε την αναθεώρηση του άρθρου 110, που δεσμεύομαι τώρα ότι θα ψηφίσουμε από σήμερα, εάν την φέρετε για αναθεώρηση, -τώρα, είναι δημόσια δέσμευση του ΠΑΣΟΚ, αφού θέλετε να απαντήσω στο ερώτημά σας-, μου μπαίνει ένα ζητούμενο: ποιος είναι ο συνεπής και ποιος ο Φαρισαίος;”.

Μπρα ντε φερ Μητσοτάκη – Ανδρουλάκη

“Είστε κατώτερος των περιστάσεων. Δεν αντέχετε πολιτικά, είστε τόσο… κολλημένος ότι η ΝΔ είναι ο βασικός ιδεολογικός σας αντίπαλος, που δεν έχετε το θάρρος να πείτε “ρε παιδιά, αυτά είναι σωστά, ας συμφωνήσουμε σε πέντε βασικά πράγματα”!” απάντησε ο πρωθυπουργός στη δευτερολογία του και αφού είπε  “Σας προκαλούμε πολιτική αλλεργία! Εμείς δεν έχουμε τα ίδια αισθήματα απέναντί σας!” απάντησε και στις αναφορές του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης περί “αφεντικού” (βλ. συνέντευξη Γρ. Δημητριάδη λέγοντας “Μια κουβέντα για το ποιος είναι το αφεντικό. Αφεντικό είναι ο λαός, ο οποίος μας εξέλεξε με 41%, εκείνος μας επιτρέπει να λογοδοτούμε απέναντί του, και μόνο αυτός θα αποφασίσει ποια θα είναι η τελική σύνθεση της Βουλής”.

Σχολίασε ακόμη σε υψηλούς τόνους πως εάν κάποιος παραβίασε τη λαϊκή εντολή, αυτό είναι το ΠΑΣΟΚ το οποίο έγινε “από σπόντα” και “από καραμπόλα” αξιωματική αντιπολίτευση, ενώ επικαλέστηκε και τον ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ, λέγοντας πως ο Ανδρέας Παπανδρέου το 1985 διέλυσε τη Βουλή μετά την πρώτη ψηφοφορία για τη Συνταγματική Αναθεώρηση, εξουσιοδοτώντας το λαό να κρίνει το περιεχόμενό της.  

“Εμείς δεν οργανώσαμε εκτροπή για να γίνουμε αξιωματική αντιπολίτευση. Εσείς οργανώνεται πολλές εκτροπές για να παραμείνετε την εξουσία! Εμείς βρεθήκαμε στο προσκήνιο εδώ επισήμανε ο κ. Ανδρουλάκης στη δευτερολογία του και δεσμεύτηκε ότι το ΠΑΣΟΚ υπερψηφίζει από σήμερα το άρθρο 110, εάν αυτό τεθεί σε ψηφοφορία, ωστόσο οι αναφορές του σε “εκτροπές” ανήμερα της επετείου αποκατάστασης της Δημοκρατίας προκάλεσαν την οργισμένη αντίδραση του πρωθυπουργού.

“Ομολογήσατε ότι βρεθήκατε στη θέση αυτή επειδή διαλύθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ. Μας είπατε πως κυβερνούμε ως αποτέλεσμα εκτροπής. Το 41% το ονομάζετε εκτροπή; Εκτροπή ήταν όταν κατέβηκαν τα τανκς και χρειάστηκε να έρθει ο Κωνσταντίνος Καραμανλής να αποκαταστήσει τη Δημοκρατία!” τόνισε και επισήμανε “Θα ζητήσουμε λαϊκή νομιμοποίηση και γι’ αυτές τις αλλαγές. Οι πολίτες ξέρουν γιατί ψηφίζουν ΝΔ, κανείς δεν καταλαβαίνει γιατί πρέπει να ψηφίσει το ΠΑΣΟΚ” και ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ με τη στάση του “ομολογεί ότι έχει προεξοφλήσει την αυτοδυναμία της ΝΔ”.

Τριτολογώντας ο κ. Ανδρουλάκης κατήγγειλε πως τα “λογοπαίγνια” του πρωθυπουργού  με τη Χούντα συνιστούν “φθηνό συνδικαλισμό”, καθώς “Το ΠΑΣΟΚ, ουδέποτε στο δημόσιο διάλογο έχει αναφερθεί με αυτόν τον τρόπο. Είπαμε κάτι απλό: εκτροπή. Εκτροπή σε ένα δημοκρατικό πλαίσιο σημαίνει να μη σέβεσαι τους κανόνες. Δεν το καταλαβαίνετε; Τους σέβεστε τους κανόνες; Πότε σεβαστήκατε τους κανόνες; Πότε; Στις υποκλοπές; Στα Τέμπη; Στον ΟΠΕΚΕΠΕ; Στις δικογραφίες; Πότε σεβαστήκατε τους κανόνες; Στις ανεξάρτητες αρχές; Πότε; Στις εξεταστικές; Πότε σεβαστήκατε τους κανόνες;”.

Δ. Κουτσούμπας: Θερμή υποδοχή στη ΔΕΘ

Νωρίτερα ο γενικός γραμματέας της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας τόνισε “τα συνδικάτα και οι φορείς του κινήματος σας ετοιμάζουν θερμή υποδοχή, κ. Μητσοτάκη, στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης στις 5 του Σεπτέμβρη” και “Γελιέστε αν νομίζετε ότι οι εργαζόμενοι, οι φοιτητές, ο λαός συνολικά, θα θεωρήσει τα δικαιώματά του και τις κατακτήσεις του περασμένα-ξεχασμένα” και επισήμανε με νόημα “εμείς δεν είμαστε σαν αυτούς που επιλέγετε για βολικούς σας αντιπάλους, που λένε ότι δεν τους αρέσουν δήθεν τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, αλλά «τι να κάνουμε, τώρα υπάρχουν». Να ποια είναι η δήθεν «πολιτική αλλαγή» που υπόσχονται να φέρουν! Η ίδια δηλαδή που έφεραν και την προηγούμενη φορά που κυβέρνησαν… αέρας κοπανιστός! Άλλωστε, αυτό το «τι να κάνουμε, τώρα υπάρχουν», αυτός ο δήθεν «ρεαλισμός» σας, που είναι ρεαλισμός της υποταγής, στον οποίο, μάλιστα, προσπαθείτε να εκπαιδεύσετε τον λαό όλοι σας, μπορεί να ειπωθεί για πάρα πολλά ζητήματα.”.

Και υπογραμμισε “Εμείς δεν έχουμε αυταπάτες ότι μπορεί να υπάρξει πραγματικά, γνήσια “προοδευτικό” και “δημοκρατικό” Σύνταγμα στο πλαίσιο της σημερινής εξουσίας του κεφαλαίου. Δεν παραιτούμαστε όμως από την προσπάθεια να καταθέτουμε και πολύ συγκεκριμένες προτάσεις, στην κατεύθυνση υπεράσπισης των εργατικών – λαϊκών δικαιωμάτων, τις οποίες βέβαια μέχρι σήμερα, διαχρονικά, κυβερνήσεις και κόμματα του συστήματος, απορρίπτουν.”

“Καρφιά” Δούρου στην ΕΛΑΣ

Από την πλευρά της η Ρένα Δούρου στη πρώτη ομιλία της ως προέδρου τη ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ, αφού σημείωσε ότι η “Η πρόταση Συνταγματικής Αναθεώρησης που φέρνει η κυβέρνηση είναι βαθιά συντηρητική,  αντιδραστική, αναχρονιστική και δεν απαντά σε υπαρκτά θεσμικά προβλήματα΄τόνισε “Είσαστε η κυβέρνηση της συστηματικής και κάθε είδους παραβίασης του Συντάγματος.  Είσαστε η Κυβέρνηση της αποδυνάμωσης των θεσμικών εγγυήσεων, της περαιτέρω συγκέντρωσης εξουσίας στο δήθεν «επιτελικό», ορθότερα, διεφθαρμένο κράτος, και της ενίσχυσης του πρωθυπουργοκεντρικού χαρακτήρα της εξουσίας.”.

Και ειδικά για την αναθεώρηση του άρθρου 16, στην κατεύθυνση λειτουργίας ιδιωτικών ΑΕΙ, στηλίτευσε τη στάση της ΕΛΑΣ του  Αλέξη Τσίπρα υπογραμμίζοντας “Η Αριστερά δεν μπορεί να μετατρέπεται σε διαχειριστή των τετελεσμένων της Δεξιάς. Παραμένουμε σταθεροί στην πάγια θέση μας υπέρ της δωρεάν δημόσιας ανώτατης εκπαίδευσης. Δεν αποδεχόμαστε το status quo των ιδιωτικών πανεπιστημίων, ζητάμε την κατάργηση του νόμου Πιερρακάκη, διεκδικούμε τη στήριξη και τον εκσυγχρονισμό των Δημόσιων Πανεπιστημίων, με περισσότερη έρευνα, σύγχρονες υποδομές, απορρίπτουμε την υπονόμευση τους με σαθρές αιτιολογίες.”.

Το κτήριο Τσαούσογλου ήταν ένα μεγάλο εργοστάσιο κατασκευής μεταλλικών και γραφειακών επίπλων της Ελληνικής Βιομηχανίας Μεταλλικών Επίπλων (Ε.Β.Μ.Ε.), της ομώνυμης βιομηχανίας και άνοιξε στη δεκαετία του ΄50. Ήταν μία εποχή που το ελληνικό έπιπλο είχε μεγάλη απήχηση και οι αδελφοί Τσαούσογλου το 1954 άνοιξαν τη μονάδα. Μετά τη μαζική παραγωγή επίπλων από ξένους, όχι πάντα από τα καλύτερα ξύλα, η ελληνική παραγωγή πέρασε σε δεύτερη μοίρα και οι εισαγωγές δημιούργησαν συνθήκες κατάρρευσης, γενικότερα στην ελληνική βιομηχανία επίπλου.

Ένα μεγάλο πολιτιστικό εγχείρημα

Όπως δήλωσε η υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη, η εξέλιξη της αρχιτεκτονικής μελέτης αποτελεί ακόμη ένα ουσιαστικό βήμα για τη δημιουργία ενός σύγχρονου πολιτιστικού οικοσυστήματος μέσα στον αστικό ιστό της Αθήνας. Αφετηρία του σχεδιασμού αποτέλεσε η εξαγορά του ιστορικού βιομηχανικού συγκροτήματος από το Υπουργείο Πολιτισμού το 2023, έναντι περίπου 13 εκατ. ευρώ, με πόρους του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας.

Στόχος του έργου είναι η διάσωση ενός σημαντικού μνημείου της ελληνικής βιομηχανικής κληρονομιάς και η μετατροπή του σε έναν σύγχρονο χώρο πολιτισμού, όπου η ιστορική μνήμη θα συνυπάρχει με τη σύγχρονη καλλιτεχνική δημιουργία, την εκπαίδευση και την έρευνα. Παράλληλα, οι παρεμβάσεις περιλαμβάνουν ενίσχυση του πρασίνου, ενεργειακή αναβάθμιση, βιώσιμη διαχείριση φυσικών πόρων και βελτίωση του δημόσιου χώρου κατά μήκος της οδού Πειραιώς.

Η Πειραιώς 260 ως πολιτιστικός πυρήνας

Από το 2006, τμήματα του συγκροτήματος φιλοξενούν δράσεις του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου. Στο άμεσο μέλλον, το κτήριο Α θα στεγάσει τα εργαστήρια παραγωγής πιστών αντιγράφων και τη Γλυπτοθήκη-Μοντελοθήκη του Οργανισμού Διαχείρισης και Ανάπτυξης Πολιτιστικών Πόρων, καθώς και χώρους εξυπηρέτησης του κοινού.

Το κτήριο Γ σχεδιάζεται ώστε να καλύπτει τις ανάγκες του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου, φιλοξενώντας την προετοιμασία, παραγωγή και παρουσίαση καλλιτεχνικών δράσεων. Με την ολοκλήρωση του συνολικού έργου, η Πειραιώς 260 φιλοδοξεί να εξελιχθεί σε έναν από τους σημαντικότερους πυρήνες πολιτιστικής δημιουργίας της χώρας, αποτελώντας παράλληλα πρότυπο επανάχρησης της βιομηχανικής κληρονομιάς.

Η ιστορία του συγκροτήματος

Η Πειραιώς 260 αποτελείται από δέκα αυτοτελή βιομηχανικά κτήρια, εκ των οποίων τα Α, Β και Δ έχουν χαρακτηριστεί διατηρητέα μνημεία. Το συγκρότημα, συνολικής έκτασης 28 στρεμμάτων και επιφάνειας περίπου 27.000 τ.μ., αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα της βιομηχανικής ανάπτυξης του 20ού αιώνα.

Οι απαραίτητες μελέτες για την αποκατάσταση και την επανάχρηση του πρώην εργοστασίου Τσαούσογλου εκπονούνται στο πλαίσιο δωρεάς ύψους 1 εκατ. ευρώ από την Τράπεζα Πειραιώς προς το Υπουργείο Πολιτισμού.

Ο νέος θεατρικός χώρος

Το κτήριο Γ αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα της μεταπολεμικής βιομηχανικής αρχιτεκτονικής. Ο σχεδιασμός προβλέπει τη δημιουργία μιας πλήρως εξοπλισμένης θεατρικής σκηνής 698 τ.μ., χωρητικότητας 342 θεατών, με καμαρίνια, χώρους υποδοχής, γραφεία, αποθήκες και όλες τις απαραίτητες υποστηρικτικές εγκαταστάσεις για την εξυπηρέτηση θεατρικών παραγωγών μεσαίας κλίμακας.

Η αρχιτεκτονική προσέγγιση βασίζεται στον σεβασμό του ιστορικού κελύφους. Οι νέες κατασκευές ενσωματώνονται διακριτικά στο υπάρχον κτίσμα, αξιοποιώντας σύγχρονα υλικά χωρίς να αλλοιώνουν τον βιομηχανικό χαρακτήρα του μνημείου.

Πράσινες παρεμβάσεις και βιώσιμη ανάπτυξη

Ξεχωριστή θέση στον σχεδιασμό κατέχει η δημιουργία ενός κατακόρυφου κήπου σε μη χαρακτηρισμένο τμήμα του κτηρίου, προς την οδό Πολυκράτους. Η αναρριχώμενη φύτευση θα δημιουργήσει έναν σκιασμένο υπαίθριο χώρο, κατάλληλο για ξεκούραση, μικρές εκδηλώσεις και πολιτιστικά δρώμενα, ενισχύοντας την παρουσία του πρασίνου σε μια ιδιαίτερα πυκνοδομημένη περιοχή της Αθήνας.

Παράλληλα, προβλέπονται εκτεταμένες εργασίες στατικής αποκατάστασης, καθώς και πλήρης ενεργειακός και ηλεκτρομηχανολογικός εκσυγχρονισμός του συγκροτήματος. Το έργο περιλαμβάνει κεντρικό ενεργειακό κέντρο, αξιοποίηση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, συστήματα συλλογής και επαναχρησιμοποίησης ομβρίων υδάτων, καθώς και σύγχρονες υποδομές πυροπροστασίας και ύδρευσης.

Με την ολοκλήρωσή του, το πρώην εργοστάσιο των αδερφών Τσαούσογλου, σύμφωνα με παράγοντες του υπουργείου Πολιτισμού, δεν θα αποτελεί μόνο ένα ανακαινισμένο βιομηχανικό μνημείο, αλλά έναν σύγχρονο χώρο όπου η ιστορία, η αρχιτεκτονική και ο πολιτισμός θα συνυπάρχουν δημιουργικά, προσφέροντας στην Αθήνα έναν ακόμη σημαντικό πόλο πολιτιστικής ζωής.

Στην αρχή της τοποθέτησης από το βήμα της Ολομέλειας, ο Δημήτρης Κουτσούμπας, επιτέθηκε στην πλειοψηφία κάνοντας λόγο για «απαράδεκτες fast track διαδικασίες». Εξηγώντας, ότι οι δύο μήνες διάρκειας έγιναν τελικά ένας με τη συζήτηση να ολοκληρώνεται πριν μπει ο Αύγουστος. Κι αυτό, καθώς όπως είπε, «θέλατε να περάσετε μια σειρά σκληρές αντιλαϊκές προτάσεις χωρίς να προλάβει να ενημερωθεί και να αντιδράσει ο ελληνικός λαός». Και χωρίς «να έχετε στα πόδια σας  εργαζόμενους όπως οι δημόσιοι υπάλληλοι», διότι «θέλετε να κρέμεται πάνω από το κεφάλι τους, η δαμόκλειος σπάθη της απόλυσης με όχημα τη δήθεν αξιολόγησή σας, ή  τους φοιτητές, τα μορφωτικά και εργατικά δικαιώματα των οποίων θα δεχτούν ένα ακόμη χτύπημα με την αναθεώρηση του άρθρου 16 για να μπορούν να κάνουν τις μπίζνες τους οι έμποροι της γνώσης». «Βέβαια», πρόσθεσε,  «δεν το πετύχατε όπως θα θέλατε γιατί μεγάλες κινητοποιήσεις υπήρξαν τώρα και μεγαλύτερες το επόμενο διάστημα. Σας ετοιμάζουν θερμή υποδοχή στη ΔΕΘ στις 5 Σεπτεμβρίου. Γελιέστε αν νομίζετε ότι οι εργαζόμενοι θα θεωρήσουν τα δικαιώματά τους περασμένα ξεχασμένα».

Με την ευκαιρία της αναφοράς του στο άρθρο 16  ο Δημήτρης Κουτσούμπας φωτογράφισε την ΕΛ.Α.Σ. του Αλ. Τσίπρα στην οποία έστρεψε τα βέλη του.  «Δεν είμαστε» είπε «σαν αυτούς που επιλέγετε για βολικούς αντιπάλους. Που λένε ότι δεν τους αρέσουν τα ιδιωτικά αλλά “τι να κάνουμε, τώρα υπάρχουν”. Να ποια είναι δήθεν η πολιτική αλλαγή που υπόσχονται. Η ίδια που έφεραν και την προηγούμενη φορά που κυβέρνησαν, αέρας κοπανιστός. Άλλωστε αυτός ο δήθεν ρεαλισμός, ρεαλισμός της υποταγής μπορεί να ειπωθεί για πάρα πολλά ζητήματα, από τον καπιταλισμό και την συμμετοχή στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ, μέχρι τα χρηματιστήρια ενέργειας, με τις αμερικάνικες βάσεις, με τα 13ωρα και καταλήγει με τα ιδιωτικά πανεπιστήμια και ποιος ξέρει τι άλλο ακόμα». «Έτσι», είπε, «δεν αλλάζει τίποτα μόνο ο Μανωλιός που βάζει τα ρούχα του αλλιώς». Περνώντας στην κριτική προς το ΠΑΣΟΚ, ανέφερε: «ούτε παζαρεύουμε αν θα σας δώσουμε συναίνεση τώρα ή στην επόμενη βουλή, όπως κάνει το ΠαΣοΚ. Το παρών στο άρθρο 16 συμβολίζει 

Όσον αφορά το άρθρο 86, για το οποίο η Νέα Δημοκρατία προτείνει την αναθεώρηση του, ο Δ. Κουτσούμπας είπε «συνεχίζετε να προστατεύετε τα δικά σας παιδιά. Τα κυβερνητικά στελέχη τους υπουργούς σας. Και πάλι η εκάστοτε κυβερνητική εξουσία θα αποφασίζει για το εάν θα ασκηθεί δίωξη. Άνθρακες ο θησαυρός και εδώ». Από την πλευρά του ΚΚΕ, ο Γ.Γ. της ΚΕ του ΚΚΕ  ζήτησε την κατάργηση του.

Δεν παρέλειψε τις αιχμηρές αναφορές και για τον ΣΥΡΙΖΑ τον οποίο χαρακτήρισε «σκορποχώρι του κεντρικού διαζώματος της αμαρτωλής σοσιαλδημοκρατίας με τα υβριδικά κόμματα που τρώγονται για τις καρέκλες, τα κόμματα των 2 ευρώ».

Σπύρος Σιδέρης

Η ιρανική ηγεσία απαντά με αναδιάταξη δυνάμεων και ενίσχυση κρίσιμων αμυντικών θέσεων, γνωρίζοντας ότι ακόμη και μια περιορισμένη απόβαση θα μπορούσε να ανοίξει τον δρόμο για ευρύτερη ανάφλεξη.

Τα τέσσερα νησιά στο επίκεντρο

Σύμφωνα με εκτιμήσεις που μεταδίδουν αραβικά μέσα ενημέρωσης, η ιρανική στρατιωτική ηγεσία θεωρεί πιθανούς στόχους τα νησιά Αμπού Μούσα, Μεγάλο Τουνμπ, Μικρό Τουνμπ και Χαργκ.

Τα τρία πρώτα βρίσκονται κοντά στο Στενό του Ορμούζ και προσφέρουν στην Τεχεράνη δυνατότητα επιτήρησης των θαλάσσιων διαδρόμων από τους οποίους διέρχεται μεγάλο μέρος του παγκόσμιου εμπορίου πετρελαίου. Μια επιχείρηση εναντίον τους θα αποσκοπούσε στην αποδυνάμωση της ιρανικής παρουσίας στο στενό και στη διευκόλυνση των αμερικανικών ναυτικών κινήσεων.

Διαφορετική είναι η σημασία του Χαργκ, βασικού κόμβου των ιρανικών εξαγωγών πετρελαίου. Πλήγμα ή κατάληψή του θα έπληττε άμεσα την οικονομία του Ιράν και θα προκαλούσε αναστάτωση στις διεθνείς ενεργειακές αγορές.

Γιατί η πλήρης εισβολή θεωρείται απίθανη

Παρά την κλιμάκωση, μια γενικευμένη χερσαία εισβολή στο Ιράν θεωρείται επιχειρησιακά εξαιρετικά δύσκολη.

Ο στρατιωτικός αναλυτής Νιντάλ Αμπού Ζέιντ επισημαίνει ότι η γεωμορφολογία της χώρας λειτουργεί υπέρ της άμυνάς της. Οι ορεινοί όγκοι, οι μεγάλες αποστάσεις και το δύσβατο έδαφος θα δημιουργούσαν σοβαρά προβλήματα ανεφοδιασμού και μετακίνησης σε κάθε εισβολέα.

Παράλληλα, οι ιρανικές ένοπλες δυνάμεις, το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης και οι πολιτοφυλακές Μπασίτζ έχουν οργανωθεί με βασικό σενάριο την αντιμετώπιση ξένης εισβολής. Η άμυνα του Ιράν στηρίζεται στη διασπορά δυνάμεων, στις ασύμμετρες επιθέσεις και στη φθορά των γραμμών ανεφοδιασμού.

Μια εκστρατεία στο εσωτερικό της χώρας θα απαιτούσε δεκάδες χιλιάδες στρατιώτες, εκτεταμένη επιμελητεία και μακροχρόνια κατοχή. Το κόστος θα μπορούσε να ξεπεράσει εκείνο των πολέμων στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν.

Το πιθανότερο αμερικανικό σχέδιο

Πιο ρεαλιστικό θεωρείται ένα μοντέλο περιορισμένων επιχειρήσεων, με αποβάσεις σε επιλεγμένα σημεία και ταυτόχρονη αξιοποίηση τοπικών αντικαθεστωτικών οργανώσεων.

Σε ένα τέτοιο σενάριο, οι αμερικανικές δυνάμεις θα παρείχαν πληροφορίες, αεροπορική κάλυψη, ηλεκτρονικό πόλεμο και πυραυλική υποστήριξη, ενώ οι χερσαίες συγκρούσεις θα ανατίθεντο σε ένοπλες ομάδες που δραστηριοποιούνται κοντά στα σύνορα με το Πακιστάν.

Μεταξύ αυτών αναφέρεται η Τζάις αλ Αντλ, η οποία δρα στην επαρχία Σιστάν και Μπαλουχιστάν. Η περιοχή αντιμετωπίζει χρόνια φτώχεια, κοινωνική περιθωριοποίηση και ένταση με την κεντρική εξουσία.

Μια τέτοια επιλογή θα περιόριζε τις αμερικανικές απώλειες, αλλά θα μπορούσε να οδηγήσει σε εσωτερική αποσταθεροποίηση, ενίσχυση αποσχιστικών κινημάτων και παρατεταμένη σύγκρουση στα ανατολικά σύνορα του Ιράν.

Η αμερικανική αεροναυτική υπεροχή

Οι αμερικανικές κινήσεις στην περιοχή δείχνουν ότι η Ουάσιγκτον στηρίζει τη στρατηγική της στην αεροναυτική υπεροχή και στα πλήγματα από μεγάλη απόσταση.

Η παρουσία αντιτορπιλικών κλάσης Άρλεϊ Μπερκ, αεροπλανοφόρων και βομβαρδιστικών Β-1 Λάνσερ επιτρέπει στις Ηνωμένες Πολιτείες να πλήξουν στρατιωτικές, διοικητικές και ενεργειακές υποδομές χωρίς άμεση εμπλοκή μεγάλων χερσαίων δυνάμεων.

Το Β-1 Λάνσερ μπορεί να μεταφέρει μεγάλο αριθμό κατευθυνόμενων όπλων και πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς, προσβάλλοντας πολλούς στόχους στην ίδια αποστολή. Η ανάπτυξή του δεν αποτελεί απλώς μήνυμα αποτροπής. Προσφέρει τη δυνατότητα πραγματοποίησης εκτεταμένων πληγμάτων εφόσον ληφθεί η πολιτική απόφαση.

Η ιρανική απάντηση και το πετρέλαιο

Η Τεχεράνη έχει προειδοποιήσει ότι οποιοδήποτε πλήγμα σε στρατιωτικές ή ενεργειακές εγκαταστάσεις θα απαντηθεί σε ολόκληρη την περιοχή.

Το ιρανικό οπλοστάσιο περιλαμβάνει βαλλιστικούς πυραύλους, μη επανδρωμένα αεροσκάφη, πυραύλους κατά πλοίων και ταχύπλοα σκάφη. Στόχος δεν είναι η υπεροχή απέναντι στις αμερικανικές δυνάμεις, αλλά η πρόκληση υψηλού κόστους και η διατάραξη της ναυσιπλοΐας.

Κρίσιμος παραμένει ο ρόλος του νησιού Χαργκ. Επίθεση στις εγκαταστάσεις του θα μπορούσε να οδηγήσει το Ιράν σε αντίποινα εναντίον λιμένων, αγωγών ή πετρελαϊκών υποδομών άλλων χωρών του Κόλπου.

Μια σοβαρή διακοπή των εξαγωγών θα μπορούσε να ωθήσει το πετρέλαιο πάνω από τα 100 δολάρια το βαρέλι, επιβαρύνοντας τις μεταφορές, τη βιομηχανία και τον πληθωρισμό διεθνώς.

Ο ρόλος του Ισραήλ

Το Ισραήλ αποτελεί βασικό κρίκο στον αμερικανικό σχεδιασμό, τόσο ως προς τη συλλογή πληροφοριών όσο και ως προς την αεράμυνα.

Διαθέτει πολυεπίπεδο δίκτυο προστασίας με τα συστήματα Χετζ, Σφενδόνη του Δαβίδ, Σιδηρούς Θόλος και το αμερικανικό THAAD, τα οποία καλύπτουν απειλές από ρουκέτες έως βαλλιστικούς πυραύλους.

Η Ουάσιγκτον, ωστόσο, εμφανίζεται επιφυλακτική απέναντι σε μια ανεξέλεγκτη ισραηλινή επίθεση. Ένα εκτεταμένο πλήγμα κατά του Ιράν θα μπορούσε να ενεργοποιήσει οργανώσεις που συνδέονται με την Τεχεράνη και να ανοίξει ταυτόχρονα μέτωπα στον Λίβανο, στη Συρία, στην Ερυθρά Θάλασσα και στον Περσικό Κόλπο.

Οι στρατιωτικές προετοιμασίες του Ισραήλ θεωρούνται προχωρημένες. Η έκταση της εμπλοκής του θα εξαρτηθεί από τον συντονισμό με τις Ηνωμένες Πολιτείες και από την τελική πολιτική απόφαση της Ουάσιγκτον.

Ο μεγαλύτερος φόβος

Μια πλήρης αμερικανική εισβολή παραμένει απίθανη. Οι περιορισμένες αποβάσεις, τα στοχευμένα πλήγματα και οι επιχειρήσεις μέσω τοπικών οργανώσεων θεωρούνται πολύ πιο πιθανά σενάρια.

Ο βασικός κίνδυνος, όμως, δεν είναι μόνο μια σχεδιασμένη επίθεση. Είναι το ενδεχόμενο ενός λάθους υπολογισμού: ένα πλήγμα με απρόβλεπτες απώλειες, μια επίθεση σε ενεργειακή εγκατάσταση ή μια αλληλουχία αντιποίνων που θα ξεφύγει από τον έλεγχο.

Στον Περσικό Κόλπο, ακόμη και μια περιορισμένη επιχείρηση μπορεί να αποκτήσει μέσα σε λίγες ώρες περιφερειακές και παγκόσμιες διαστάσεις. Η στρατιωτική προετοιμασία δεν σημαίνει ότι ο πόλεμος έχει αποφασιστεί. Σημαίνει, όμως, ότι οι αποστάσεις από αυτόν έχουν μικρύνει επικίνδυνα.

Ακολουθεί ολόκληρο το άρθρο του Ευάγγελου Μυτιληναίου στο Euractiv:

Κατά τη διάρκεια των δύο θητειών μου ως Προέδρου της European Metals, η ευρωπαϊκή συζήτηση για τη βιομηχανία και τη βιομηχανική πολιτική έχει θέσει τις κρίσιμες πρώτες ύλες, τα κυκλικά μέταλλα και την ασφάλεια εφοδιασμού στον πυρήνα των συζητήσεων για την ευρωπαϊκή στρατηγική αυτονομία και τη βιομηχανική ανταγωνιστικότητα.

Πρόκειται για μια ευπρόσδεκτη αλλαγή, όμως η αναγνώριση από μόνη της δεν κρατά ανοικτό ένα χυτήριο, δεν επαναφέρει σε λειτουργία μια αδρανή μονάδα, δεν μειώνει το κόστος ηλεκτρικής ενέργειας ούτε καθιστά ένα στρατηγικό έργο χρηματοδοτήσιμο. Για τη βιομηχανία μετάλλων της Ευρώπης, τα τελευταία τέσσερα χρόνια αφορούσαν το κλείσιμο αυτού του χάσματος ανάμεσα στην πολιτική αναγνώριση και τη βιομηχανική πραγματικότητα.

Όταν ανέλαβα για πρώτη φορά αυτόν τον ρόλο το 2022, η κατάσταση ήταν ήδη πολύ σοβαρή. Οι τιμές της ενέργειας αυξάνονταν ραγδαία, χυτήρια έκλειναν ή περιόριζαν την παραγωγή τους, και περίπου το ήμισυ της παραγωγικής ικανότητας αλουμινίου της Ευρώπης είχε τεθεί εκτός λειτουργίας κατά τη διάρκεια αυτής της κρίσης. Αυτό μας ανάγκασε επίσης να αντιμετωπίσουμε κατάματα το γεγονός ότι η εξάρτηση της Ευρώπης από τρίτες χώρες για κρίσιμες πρώτες ύλες δεν μπορούσε πλέον να αντιμετωπίζεται ως δευτερεύον ζήτημα.

Η πρώτη προτεραιότητα ήταν σαφής: να τεθούν η βιομηχανική ανταγωνιστικότητα, το ενεργειακό κόστος και η ασφάλεια πρώτων υλών στην κορυφή της ατζέντας της ΕΕ. Η European Metals υποστήριξε με συνέπεια ότι η Ευρώπη δεν μπορεί να αναπτύξει καθαρές τεχνολογίες, να ενισχύσει την άμυνα και να εξηλεκτρίσει την οικονομία της εάν χάσει τις αλυσίδες αξίας των μετάλλων που καθιστούν όλα αυτά δυνατά.

Ένα βασικό βήμα ήταν η θέσπιση της Πράξης για τις Κρίσιμες Πρώτες Ύλες (Critical Raw Materials Act – CRMA). Η European Metals πίεσε για μια ευρύτερη κατανόηση του τι είναι στρατηγικής σημασίας, με αποτέλεσμα το αλουμίνιο να ανακτήσει τελικά τη θέση που του αρμόζει στον κατάλογο των στρατηγικών πρώτων υλών. Μέσω της δουλειάς στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας Raw Materials 2030, η European Metals επιχείρησε να δώσει αριθμητική βάση στην πολιτική φιλοδοξία: η Ευρώπη θα χρειαζόταν νέα ορυχεία, νέες μονάδες επεξεργασίας και νέες εγκαταστάσεις ανακύκλωσης εάν ήθελε να επιτύχει τους στόχους της CRMA.

Έκτοτε, η ΕΕ έχει παρουσιάσει αρκετές σημαντικές πρωτοβουλίες, όπως το Ευρωπαϊκό Σχέδιο Δράσης για τον Χάλυβα και τα Μέταλλα, η Συμφωνία για την Καθαρή Βιομηχανία, το Σχέδιο Δράσης RESourceEU και η Πράξη για την Επιτάχυνση της Βιομηχανικής Παραγωγής. Οι προτάσεις αυτές δείχνουν ότι υπάρχει διάθεση να ενσωματωθεί σταθερά η βιομηχανική ανταγωνιστικότητα στον πυρήνα των στόχων της Ευρώπης.

Για το μέλλον του ευρωπαϊκού τομέα μετάλλων, οι προτεραιότητες είναι επομένως σαφείς.

Το Σχέδιο Δράσης για Οικονομικά Προσιτή Ενέργεια πρέπει να οδηγήσει σε άμεσες, πραγματικές και προβλέψιμες μειώσεις κόστους για τους βιομηχανικούς καταναλωτές. Η πρόσβαση σε ανταγωνιστικά τιμολογημένες, συμπαγείς συμφωνίες αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας (PPAs), οι χαμηλότεροι φόροι και επιβαρύνσεις, ο καλύτερος σχεδιασμός των δικτύων και τα πιο ανταγωνιστικά τιμολόγια δικτύου αποτελούν όλα χρήσιμους στόχους.

Πρέπει όμως να αποτυπωθούν στους πραγματικούς λογαριασμούς ηλεκτρικής ενέργειας. Οι παραγωγοί μετάλλων παραμένουν εκτεθειμένοι στον παγκόσμιο ανταγωνισμό και η Ευρώπη δεν μπορεί να αγνοεί το χάσμα ανάμεσα στο δικό της ενεργειακό κόστος και σε εκείνο που αντιμετωπίζουν οι ανταγωνιστές σε άλλες περιοχές.

Το Σχέδιο Δράσης RESourceEU πρέπει να συμβάλει στην υλοποίηση στρατηγικών έργων. Η Ευρώπη χρειάζεται περισσότερη εγχώρια παραγωγή, μεγαλύτερη δυναμικότητα επεξεργασίας και περισσότερη ανακύκλωση. Η κυκλικότητα έχει εξελιχθεί από περιβαλλοντικό στόχο σε βιομηχανική αναγκαιότητα. Αυτή η μετατόπιση αποτυπώνεται ολοένα και περισσότερο σε πρωτοβουλίες όπως η επικείμενη Πράξη για την Κυκλική Οικονομία, οι συζητήσεις για μέτρα περιορισμού της διαρροής σκραπ και η εφαρμογή της Πράξης για τις Κρίσιμες Πρώτες Ύλες.

Η Πράξη για την Επιτάχυνση της Βιομηχανικής Παραγωγής πρέπει να στηρίξει ολόκληρη την αλυσίδα αξίας. Τα μέτρα από την πλευρά της ζήτησης για καθαρές τεχνολογίες μπορούν να βοηθήσουν, αλλά δεν θα είναι αρκετά εάν η Ευρώπη χάσει τις πρώτες ύλες που απαιτούνται στα αρχικά στάδια της αλυσίδας αξίας για την παραγωγή αυτών των τεχνολογιών. Οι δημόσιες προμήθειες, τα κριτήρια ανθεκτικότητας και η βιομηχανική στήριξη θα πρέπει συνεπώς να αντανακλούν τη σημασία της ευρωπαϊκής παραγωγής και επεξεργασίας.

Το Πλαίσιο Κρατικών Ενισχύσεων της Συμφωνίας για την Καθαρή Βιομηχανία πρέπει να αναθεωρηθεί και να καταστεί πρακτικά αξιοποιήσιμο. Η European Metals έχει υποστηρίξει ότι η στήριξη δεν θα πρέπει να εστιάζει μόνο σε νέες επενδύσεις, αλλά και στη διατήρηση και επανεκκίνηση υφιστάμενης δυναμικότητας όπου αυτό ενισχύει την ασφάλεια εφοδιασμού. Εάν το πλαίσιο είναι υπερβολικά στενό, υπερβολικά σύνθετο ή υπερβολικά δυσπρόσιτο, δεν θα ανταποκριθεί στις ανάγκες των ενεργοβόρων βιομηχανιών. Όπως είναι σήμερα, δεν διαθέτει αυτήν την ικανότητα.

Το Σύστημα Εμπορίας Δικαιωμάτων Εκπομπών της ΕΕ (ΣΕΔΕ/ETS) χρειάζεται προσεκτική διόρθωση. Το έμμεσο κόστος του ΣΕΔΕ παραμένει σημαντική επιβάρυνση για τους ηλεκτροβόρους παραγωγούς μετάλλων, επομένως η αντιστάθμιση του έμμεσου κόστους πρέπει να συνεχιστεί μετά το 2030, όπως και η δωρεάν κατανομή δικαιωμάτων. Οποιεσδήποτε νέες και μη ρεαλιστικές μειώσεις στις εφεδρικές τιμές αναφοράς, οι οποίες δεν αντικατοπτρίζουν όσα μπορεί να επιτύχει η βιομηχανία με τις σημερινές διαθέσιμες τεχνολογίες, αναμφίβολα θα θέσουν περαιτέρω σε κίνδυνο την παραγωγή κρίσιμων πρώτων υλών. Πρόκειται για βασικό πρόβλημα που πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη.

Εάν δεν αντιμετωπιστούν αυτά τα σημεία συμφόρησης, η κλιματική πολιτική θα αποδυναμώσει την ευρωπαϊκή παραγωγή χωρίς να μειώσει τις παγκόσμιες εκπομπές.

Η μετονομασία από Eurometaux σε European Metals το 2026 αντανακλά επίσης αυτή τη βαθύτερη εξέλιξη και σηματοδότησε έναν νέο τόνο για τον κλάδο: πιο σίγουρο, πιο εξωστρεφή και περισσότερο ευθυγραμμισμένο με το μέγεθος της βιομηχανικής πρόκλησης της Ευρώπης: τα ευρωπαϊκά μέταλλα συνδέονται με όλα όσα χτίζουμε για το μέλλον μας.

Αυτό δεν είναι το τέλος της διαδρομής, κάθε άλλο. Η Ευρώπη έχει φτάσει σε ένα σταυροδρόμι όπου η εφαρμογή της πολιτικής θα καθορίσει εάν μπορεί να ανταγωνιστεί παγκοσμίως και να εξασφαλίσει θέση στο τραπέζι. Τα πλαίσια υπάρχουν ολοένα και περισσότερο, όμως από μόνα τους δεν διατηρούν δυναμικότητα, δεν ξεκλειδώνουν επενδύσεις ούτε αποκαθιστούν την ανταγωνιστικότητα. Αυτό που χρειάζεται είναι πραγματική δράση επί του πεδίου.

Για τις εταιρείες που αποφασίζουν εάν θα επενδύσουν, όλα αυτά τα ζητήματα συγκλίνουν σε ένα ερώτημα: προσφέρει η Ευρώπη ένα βιώσιμο επιχειρηματικό μοντέλο;

Η απάντηση σε αυτό θα κρίνει εάν η Ευρώπη μπορεί να διατηρήσει τις αλυσίδες αξίας των μετάλλων που χρειάζεται ή εάν οι στρατηγικές ύλες, η βιομηχανική αξία και η τεχνολογική ηγεσία θα συνεχίσουν να διαρρέουν προς άλλες ανταγωνιστικές περιοχές. Εάν επιτρέψουμε στην παραγωγή να φύγει, μαζί με τα εργοστάσια χάνουμε τα ίδια τα δομικά στοιχεία που διασφαλίζουν αυτονομία και επιρροή για τα επόμενα χρόνια.

Η Ευρώπη διαθέτει την ικανότητα, την τεχνογνωσία, την τεχνολογία και τη βιομηχανική φιλοδοξία για να εξασφαλίσει τη θέση της στον κόσμο και να προωθήσει την οικονομική ανάπτυξη και ευημερία. Η βιομηχανία μετάλλων είναι έτοιμη να ηγηθεί αυτής της πορείας, εφόσον της το επιτρέψουμε.

Το Reuters σημειώνει ότι η κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ επιλέγει την περαιτέρω κλιμάκωση, εξετάζοντας ακόμη πιο σκληρά πλήγματα σε κρίσιμες υποδομές του Ιράν. Ωστόσο, αναλυτές που επικαλείται το πρακτορείο προειδοποιούν ότι η συγκεκριμένη στρατηγική ενδέχεται να επαναλάβει λάθη προηγούμενων αμερικανικών επεμβάσεων στη Μέση Ανατολή. Όπως επισημαίνουν, η αυξανόμενη στρατιωτική πίεση δεν συνοδεύεται από ένα σαφές σχέδιο αποκλιμάκωσης ή από μια ρεαλιστική διπλωματική πρωτοβουλία που θα μπορούσε να οδηγήσει σε πολιτική διευθέτηση.

Στο ίδιο μήκος κύματος κινείται και το Associated Press. Σύμφωνα με την ανάλυσή του, οι καθημερινές αεροπορικές επιδρομές δεν έχουν μεταβάλει ουσιαστικά τη στάση της Τεχεράνης, ενώ η ένταση στα Στενά του Ορμούζ εξακολουθεί να αποτελεί βασική εστία ανησυχίας για τη διεθνή οικονομία. Το πρακτορείο επισημαίνει ότι, παρά τις στρατιωτικές επιχειρήσεις, η εμπιστοσύνη ανάμεσα στις δύο πλευρές παραμένει ανύπαρκτη και οι πιθανότητες ουσιαστικής διπλωματικής προόδου παραμένουν περιορισμένες.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η οπτική των Financial Times, οι οποίοι εστιάζουν όχι μόνο στη στρατιωτική διάσταση αλλά και στο αυξανόμενο πολιτικό κόστος στο εσωτερικό των Ηνωμένων Πολιτειών. Η συνέχιση των επιχειρήσεων έχει ήδη οδηγήσει σε δεκάδες τραυματισμούς Αμερικανών στρατιωτών, ενώ η άνοδος των τιμών της ενέργειας και των καυσίμων αρχίζει να επηρεάζει το πολιτικό κλίμα στις ΗΠΑ. Σύμφωνα με τo διεθνές μέσο, η κυβέρνηση επιχειρεί πλέον να δικαιολογήσει τις στρατιωτικές επιχειρήσεις κυρίως ως αναγκαίες για την προστασία της ναυσιπλοΐας και της διεθνούς εμπορικής δραστηριότητας στα Στενά του Ορμούζ.

Το Reuters φωτίζει παράλληλα και μια λιγότερο προβεβλημένη πτυχή της κρίσης: την κατάσταση στο εσωτερικό του Ιράν. Μέσα από μαρτυρίες κατοίκων περιοχών που επλήγησαν από τις αμερικανικές επιθέσεις, το πρακτορείο καταγράφει ότι οι βομβαρδισμοί έχουν επιδεινώσει σημαντικά τις συνθήκες διαβίωσης, προκαλώντας προβλήματα στην ηλεκτροδότηση, στις υποδομές και στην καθημερινότητα των πολιτών. Ωστόσο, οι ίδιες μαρτυρίες δείχνουν ότι οι επιθέσεις δεν έχουν οδηγήσει στη μαζική εσωτερική αντίδραση κατά του καθεστώτος που ορισμένοι στην Ουάσιγκτον θεωρούσαν πιθανή. Αντίθετα, πολλοί Ιρανοί, παρά την κριτική τους προς την κυβέρνηση, εμφανίζονται να συσπειρώνονται απέναντι στην εξωτερική στρατιωτική πίεση.

Αυτό ακριβώς είναι και το βασικό συμπέρασμα που διατρέχει τις περισσότερες αναλύσεις: Οι ΗΠΑ διατηρούν αναμφισβήτητη στρατιωτική υπεροχή, όμως το κρίσιμο ερώτημα δεν αφορά πλέον την ικανότητά τους να πλήττουν στόχους στο Ιράν. Αφορά το κατά πόσο αυτή η στρατιωτική πίεση μπορεί να μετατραπεί σε πολιτικό αποτέλεσμα, χωρίς η Ουάσιγκτον να εγκλωβιστεί σε μια παρατεταμένη σύγκρουση με υψηλό ανθρώπινο, οικονομικό και γεωπολιτικό κόστος.

«Με τη σημερινή τροπολογία, χιλιάδες συνταξιούχοι χηρείας απαλλάσσονται από ένα καθεστώς αβεβαιότητας και ενισχύεται η προστασία των οικογενειών. Ήταν μια σκληρή διάταξη, που χτυπούσε τους ανθρώπους στην πιο ευάλωτη στιγμή τους. Είχαν χάσει τον άνθρωπό τους και αγωνιούσαν για την επιβίωση τους», τόνισε η κυρία Κεραμέως, διευκρινίζοντας ότι η ρύθμιση για την επαναφορά των συντάξεων θα εφαρμοστεί ήδη από τις συντάξεις του Σεπτεμβρίου, που θα πληρωθούν στα τέλη Αυγούστου.

Με βάση το κείμενο της τροπολογίας, που αναμένεται ότι θα ψηφιστεί σήμερα (21/07), καταργείται η περικοπή στη σύνταξη χηρείας από το 70% στο 35% μετά την τριετία. Όπως ανέφερε η υπουργός Εργασίας, όσοι είχαν ήδη υποστεί τη μείωση, θα δουν τη σύνταξή τους να επανέρχεται στο 70% ήδη από τις επόμενες πληρωμές του Αυγούστου. Πάνω από 75.000 συνταξιούχοι στους οποίους η περικοπή δεν είχε ακόμη εφαρμοστεί, γλιτώνουν αριστικά, χωρίς αναδρομική αναζήτηση ποσών. Επίσης, περίπου 122.000 δικαιούχοι δύο εθνικών συντάξεων διατηρούν και τις δύο. Τέλος, τα παιδιά που έχουν χάσει και τους δύο γονείς θα λαμβάνουν πλήρη εθνική σύνταξη αντί για το 50%.

«Δίνουμε τέλος σε καθεστώς αβεβαιότητας»

Η κυρία Κεραμέως αναφέρθηκε και στη χρονική συγκυρία της τροπολογίας. «Γιατί τώρα; Ήταν μια σύνθετη άσκηση, όπου έπρεπε να βρεθεί μια νομική λύση. Ο δεύτερος λόγος ήταν ότι έπρεπε πρώτα να εξασφαλίσουμε τα χρήματα», είπε. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα του α’ τετραμήνου του υπουργείου Εργασίας, τα έσοδα είχαν υπεραπόδοση, χάρη στην εφαρμογή της ψηφιακής κάρτας εργασίας και την ανάπτυξη της απασχόλησης.

«Πρώτα βρήκαμε τον δημοσιονομικό χώρο και μετά διορθώνουμε μια μεγάλη αδικία», επισήμανε, λέγοντας ότι η αποκατάσταση των συντάξεων χηρείας έγινε εφικτή χάρη στην υπεραπόδοση των εσόδων και όχι από δανεικά. «Πιστεύω ότι σύσσωμο το κοινοβούλιο θα στηρίξει αυτή τη λύση. Αποκαθιστούμε την ασφάλεια δικαίου, ενισχύουμε την κοινωνική δικαιοσύνη και δίνουμε τέλος στο καθεστώς αβεβαιότητας», τόνισε, καλώντας τα κόμματα να υπερψηφίσουν την τροπολογία.

Κόντρα Κεραμέως – Χρηστίδη

Κατά τη συζήτηση της τροπολογίας, κόντρα υπήρξε μεταξύ της υπουργού Εργασίας και του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του ΠΑΣΟΚ Παύλου Χρηστίδη, που ανέφερε ότι η επαναφορά των συντάξεων χηρείας έρχεται ως δικαίωση των θέσεων του κόμματος του.

«Καλώς ήρθατε κι ας αργήσατε. Η σημερινή μέρα είναι δικαίωσης. Πολλά απ’ όσα ζητούσαμε τα βλέπουμε να γίνονται πράξη», είπε ο κ. Χρηστίδης, αφήνοντας αιχμές ότι ο κυβερνητικός εκπρόσωπος είχε χαρακτηρίσει ακοστολόγητες» και «μη ρεαλιστικές» τις σχετικές προτάσεις του ΠΑΣΟΚ στο παρελθόν.

Σύμφωνα με τον κ. Χρηστίδη, η ρύθμιση δεν καλύπτει περιπτώσεις πριν 2016 ούτε αγρότες, επικρίνοντας την επιλογή της κυρίας Κεραμέως να φέρει τη ρύθμιση με τροπολογία και όχι με αυτοτελές νομοσχέδιο.

«Η αγωνία του ΠΑΣΟΚ είναι να πιστωθείτε κάτι. Εξήγησα ότι η λύση έρχεται τώρα επειδή υπήρχε ένα αμιγώς νομικό πρόβλημα, για το οποίο βρέθηκα λύση. Δεύτερο κομμάτι: τα χρήματα. Πολύ ωραία εξαγγέλλουμε, αλλά υπάρχει ζητούμενο να βρούμε τα χρήματα», απάντησε η κυρία Κεραμέως, ζητώντας από τον κ. Χρηστίδη ξεκάθαρη απάντηση για το εάν το ΠΑΣΟΚ θα υπερψηφίσει την τροπολογία.

«Σας προτείνουμε να μην κάνετε προβλέψεις», είπε σε νέα του παρέμβαση το κ. Χρηστίδης, που πάντως στην ομιλία του ανέφερε ότι το ΠΑΣΟΚ θα στηρίξει την τροπολογία όπως έχει στηρίξει όλα τα θετικά μέτρα για τους πολίτες.

«Ναι» στην τροπολογία είπε ο Θανάσης Παφίλης, λέγοντας ότι το ΚΚΕ θα ψηφίσει θετικά. «Μαζευτείτε όταν μιλάτε για περικοπές σε μισθούς και συντάξεις. Στην τροπολογία, για να μην έχετε αγωνία, θα την ψηφίσουμε», είπε χαρακτηριστικά, θέτοντας και μια σειρά πρόσθετων αιτημάτων και για άλλες κατηγορίες δικαιούχων συντάξεων χηρείας.

Oι ενεργειακές ροές παραμένουν ευάλωτες όταν η ένταση μετατρέπεται σε απειλή για τις θαλάσσιες οδούς μεταφοράς. Οι διακυμάνσεις στις τιμές, οι πιέσεις στη ναυσιπλοΐα και η αβεβαιότητα γύρω από την επάρκεια εφοδιασμού αναδεικνύουν με τον πιο σαφή τρόπο ότι η ενεργειακή ασφάλεια δεν είναι απλώς ζήτημα αγοράς, αλλά κρίσιμη προϋπόθεση οικονομικής σταθερότητας και στρατηγικής αυτονομίας.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η ΔΕΠΑ Εμπορίας ακολουθεί με συνέπεια μια προσέγγιση που αποκτά ιδιαίτερη σημασία στη σημερινή παγκόσμια τάξη πραγμάτων – τη στρατηγική της διαφοροποίησης. Διαφοροποίηση πηγών, οδεύσεων και δραστηριοτήτων, με στόχο να ενισχύεται η ανθεκτικότητα της χώρας, καθώς και της ευρύτερης περιοχής απέναντι σε κρίσεις που μπορούν να επηρεάσουν την παγκόσμια εφοδιαστική αλυσίδα ενέργειας.

Η ενεργός γεωπολιτική διάσταση της στρατηγικής αυτής αποτυπώνεται σε κινήσεις της ΔΕΠΑ που ξεπερνούν τα όρια της εγχώριας αγοράς και ενισχύουν τη θέση της Ελλάδας ως αξιόπιστου ενεργειακού κόμβου για τη Νοτιοανατολική και Κεντρική Ευρώπη. Στο πλαίσιο αυτό, η δημιουργία της ATLANTIC – SEE LNG TRADE και η συμφωνία προμήθειας LNG από τις ΗΠΑ προς την Ελλάδα αποτελούν ένα σημαντικό βήμα για τη διασφάλιση πρόσβασης σε νέες πηγές, σε μια εποχή που η Ευρώπη επιδιώκει να μειώσει τις εξαρτήσεις της από περιοχές υψηλού γεωπολιτικού ρίσκου.

Την ίδια στιγμή, η συνεργασία με τη Naftogaz, μέσω Letter of Intent που υπεγράφη τον Νοέμβριο του 2025, τροφοδοτεί την ουκρανική αγορά με αμερικανικό LNG, συμβάλλοντας στην ενεργειακή θωράκιση μιας χώρας που βρίσκεται στην πρώτη γραμμή της ευρωπαϊκής ενεργειακής αβεβαιότητας.

Σημαντικό ρόλο σε αυτή τη στρατηγική παίζει και ο Κάθετος Διάδρομος, μέσω του οποίου το LNG που εισάγεται στην Ελλάδα μπορεί να διαχέεται προς τις αγορές της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης. Σε ένα διεθνές περιβάλλον όπου οι παραδοσιακοί οδοί μεταφοράς ενέργειας μπορούν να τεθούν υπό αμφισβήτηση, η ύπαρξη εναλλακτικών διαδρομών αποκτά καθοριστική σημασία, όχι μόνο για την ελληνική αγορά, αλλά και για την ευρωπαϊκή ενεργειακή ασφάλεια συνολικά.

Η στρατηγική διαφοροποίησης της ΔΕΠΑ Εμπορίας ενισχύεται και μέσα από τη σταθερή παρουσία της σε κρίσιμες ενεργειακές υποδομές, οι οποίες αυξάνουν τη ρευστότητα και τη δυναμική της περιφερειακής αγοράς φυσικού αερίου. Η συμμετοχή της στο FSRU Αλεξανδρούπολης, καθώς και η παρουσία της στον Διασυνδετήριο Αγωγό Ελλάδας –Βουλγαρίας (IGB), αποτελούν στρατηγικές επιλογές που διευρύνουν τις δυνατότητες εισαγωγής και διασύνδεσης της χώρας με τις γειτονικές αγορές.

Παράλληλα, η εταιρεία επενδύει δυναμικά στην ηλεκτροπαραγωγή, ενισχύοντας την ενεργειακή επάρκεια και τη σταθερότητα του συστήματος. Η μονάδα ηλεκτροπαραγωγής στην Αλεξανδρούπολη, ισχύος 840 MW, αποτελεί σημαντικό πυλώνα για τη διασφάλιση αξιόπιστης παραγωγής ενέργειας, ενώ η μονάδα στο Fier της Αλβανίας διευρύνει περαιτέρω το περιφερειακό αποτύπωμα της εταιρείας. Ιδιαίτερη βαρύτητα έχει και η νέα μονάδα συνδυασμένου κύκλου φυσικού αερίου στη Λάρισα, ισχύος 792 MW και καθαρής απόδοσης 62,6%, ένα έργο-ορόσημο που εντάσσεται στην ευρύτερη στρατηγική τοποθέτησης της ΔΕΠΑ στο επίκεντρο των ενεργειακών εξελίξεων της χώρας.

Η διαφοροποίηση δεν περιορίζεται μόνο στις συμβατικές μορφές ενέργειας, αλλά επεκτείνεται και στη μετάβαση προς καθαρότερες λύσεις, με τη ΔΕΠΑ να αναπτύσσει χαρτοφυλάκιο έργων ΑΠΕ συνολικής ισχύος 1 GW. Κεντρικό ρόλο σε αυτό το πλάνο κατέχει η ανάπτυξη φωτοβολταϊκών έργων μεγάλης κλίμακας, η πρώτη εγχώρια μονάδα παραγωγής συμπιεσμένου βιομεθανίου για τροφοδοσία του ιδιόκτητου πανελλαδικού δικτύου πρατηρίων CNG- FISIKON, καθώς και οι εφαρμογές Small Scale LNG και Remote CNG.

Συνολικά, η στρατηγική που υλοποιεί η ΔΕΠΑ Εμπορίας απαντά στις ανάγκες της εποχής με έναν τρόπο ολοκληρωμένο και ρεαλιστικό: συνδυάζοντας τη γεωπολιτική προνοητικότητα με επενδύσεις σε κρίσιμες υποδομές, ισχυρή παρουσία στην αγορά φυσικού αερίου, ανάπτυξη στην ηλεκτροπαραγωγή και σαφή προσανατολισμό στην πράσινη μετάβαση. Σε αυτό το πλαίσιο, η ΔΕΠΑ Εμπορίας επιβεβαιώνει τον ρόλο της ως στρατηγικός πυλώνας ενεργειακής ασφάλειας και ανάπτυξης, συμβάλλοντας τόσο στη θωράκιση της χώρας όσο και στην περαιτέρω αναβάθμιση της Ελλάδας ως αξιόπιστου ενεργειακού κόμβου για την Ευρώπη.