• 20 Ιουνίου, 2021

Πέθανε ο Κωνσταντίνος Αγγελόπουλος

 Πέθανε ο Κωνσταντίνος Αγγελόπουλος

Ο Κωνσταντίνος Αγγελόπουλος έφυγε από τη ζωή μετά από πολυήμερη μάχη στην μονάδα εντατικής θεραπείας του Ιατρικού κέντρου, όπου νοσηλευόταν από το Φεβρουάριο.

Ήταν ο πατέρας των Γιώργου και Παναγιώτη Αγγελόπουλου και αδερφός του Θόδωρου Αγγελόπουλου, αμφότεροι γόνοι μιας μεγάλης οικονομικής δυναστείας.

Ο εκλιπών είχε επιμεληθεί πέρσι το καλοκαίρι ένα λεύκωμα με την ιστορία της οικογένειάς του.

Η Χαλυβουργική

Ο συνιδρυτής της πάλαι ποτέ πανίσχυρης Χαλυβουργικής την τελευταία τριετία κατέβαλε προσπάθεια για τη σωτηρία της επιχειρήσεις όμως τόσο η κρίση της δεκαετίας του 2010 όσο και η ενδοοικογειακή διαμάχη με τους γιους του Γιώργο και Παναγιώτη η οποία από το 2017 έφτασε στα δικαστήρια και κατέληξε στον ορισμό συμπαραστάτη στον Κωνσταντίνο Αγγελόπουλο, έβαζε ταφόπλακα σε κάθε προσπάθεια.

  • Η μοίρα της Χαλυβουργικής έμοιαζε με ταξίδι χωρίς επιστροφή εδώ και αρκετά χρόνια. Ειδικά όταν το 2018 ο ΑΔΜΗΕ κατέβασε τους διακόπτες, η ιστορία έμοιαζε χωρίς επιστροφή.

Με την οικογένεια σε δικαστική διαμάχη, ο Κωνσταντίνος Αγγελόπουλος ανέλαβε μία σειρά πρωτοβουλιών που αποδείχθηκαν εν τέλει χωρίς αντίκρισμα.

Αν ενδεχομένως εξαιρέσει κανείς την πληρωμή μισθών και αποζημιώσεων από την προσωπική του περιουσία.

Η Καθημερινή στις 16 Δεκεμβρίου 2018 δημοσιεύει εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη του Κωνσταντίνου Αγγελόπουλου.

Με την εταιρεία να εμφανίζει σημαντικά χρέη και τη βιωσιμότητά της να είναι αμφίβολη, η κατ’ ιδίαν τοποθέτηση του Κωνσταντίνου Αγγελόπουλου εμφανίζει εξαιρετικό ενδιαφέρον.

Τα παιδιά του ωστόσο αντιδρούν κάνοντας λόγο για «δήθεν συνέντευξη» και «συντεταγμένου εγγράφου προς την εφημερίδα», με την Καθημερινή να επανέρχεται δημοσιοποιώντας φωτογραφίες και ηχητικό απόσπασμα.

Το 2019 η κόντρα του Κωνσταντίνου Αγγελόπουλου με τους γιους του αλλά και τον διευθύνοντα σύμβουλο της Χαλυβουργικής Γιώργο Σκινδήλια είναι έντονη και η ρήξη στις σχέσεις τους εμφανής.

Στις δεκάδες ανταλλαγές επιστολών μεταξύ Κ. Αγγελόπουλου και Γ. Σκινδήλια (καθ’ όλη τη διάρκεια της χρονιάς) καθίσταται αντιληπτό ότι η αντιπαλότητα είναι σχεδόν εχθρική και η το χάσμα μη αντιστρεπτό.

Η ρήξη τον Ιούλιο του 2019 καθίσταται εμφανής στη ΓΣ της Χαλυβουργικής με τον Κωνσταντίνο Αγγελόπουλο να δίνει το παρών και να καταλογίζει ευθύνες στους γιους του και στη διοίκηση της εταιρείας.

Ο Κωνσταντίνος Αγγελόπουλος τον Οκτώβριο του ίδιου έτους αποστέλλει ανοικτή επιστολή προς τους εργαζομένους της Χαλυβουργικής καταγράφοντας τα αδιέξοδα στα οποία έχει περιέλθει η εταιρεία και αποδίδοντας τις ευθύνες στους υιούς του και στη στάση της διοίκησης Σκινδήλια.

Η επιστολή προκαλεί τις αντιδράσεις των τελευταίων.

Ο Κωνσταντίνος Αγγελόπουλος επανέρχεται με δεύτερη ανοικτή επιστολή δίνοντας εκ νέου τις δικές του απαντήσεις στους εργαζόμενους της βιομηχανίας.

Η τύχη των εργαζομένων της εταιρείας φαίνεται να είναι το μοναδικό ζήτημα στο οποίο ο Κωνσταντίνος Αγγελόπουλος μπορεί να δώσει προσωπική λύση.

Στο πλαίσιο αυτό συναντά τον αρμόδιο υφυπουργό της ΝΔ Νότη Μηταράκη, τον ΓΓ του ΚΚΕ Δημήτρη Κουτσούμπα και το δήμαρχο Ελευσίνας Αργύρη Οικονόμου

Διοίκηση και εργαζόμενοι της Χαλυβουργικής παραιτούνται στις 31 Δεκεμβρίου 2019.Οι μέτοχοι συνεχίζουν την αντιπαράθεσή τους και δεν συνεισφέρουν σε χρήμα στην εταιρεία.

Ο Κωνσταντίνος Αγγελόπουλος είναι αυτός που πληρώνει μισθούς και αποζημιώσεις την ώρα που η εταιρεία για σχεδόν δύο χρόνια έχει σταματήσει τη δραστηριότητά της.

Αρχές του2020 καταγράφεται η τελευταία προσπάθεια της Εθνικής Τράπεζας να διαπιστώσει αν υπάρχει πρόσφορο έδαφος λύσης.

Υψηλόβαθμα στελέχη της τράπεζας έχουν συναντήσεις και με τον Κωνσταντίνο Αγγελόπουλο και με τους Γιώργο και Παναγιώτη. Κανένα κοινά αποδεκτό πλάνο σωτηρίας δεν τελεσφορεί.

Απορρίφθηκε το αίτημα της Εθνικής

Το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών απέρριψε εν τω μεταξύ την αίτηση υπαγωγής της εταιρείας σε καθεστώς ειδικής διαχείρισης. 

Η τράπεζα, ως ο μεγαλύτερος πιστωτής της εταιρείας με απαιτήσεις 344 εκατ. ευρώ, κατέθεσε στα τέλη του περασμένου Φεβρουαρίου αίτηση υπαγωγής σε καθεστώς ειδικής διαχείρισης της Χαλυβουργικής με στόχο, εάν αυτή εγκρινόταν, τη διενέργεια πλειοδοτικών διαγωνισμών για την αξιοποίηση των περιουσιακών στοιχείων της βιομηχανίας. Η αίτηση συζητήθηκε στις 6 Απριλίου και η απόφαση εκδόθηκε χθες Παρασκευή. Πρόκειται για χρόνο-ρεκόρ, όπως σχολιάζουν νομικοί κύκλοι, εάν ληφθεί υπόψη η χρονοβόρος διάρκεια εκδίκασης αντίστοιχων υποθέσεων εταιρειών για τις οποίες έχει κατατεθεί αίτηση υπαγωγής τους σε ειδική διαχείριση.

Η Χαλυβουργική θα ήταν η τελευταία εταιρεία που θα υπαγόταν σε καθεστώς ειδικής διαχείρισης, αφού από 1ης Μαρτίου ο σχετικός νόμος έπαψε να ισχύει και πλέον αντίστοιχες περιπτώσεις θα οδηγούνται απευθείας σε πτώχευση και εκκαθάριση. Ωστόσο, δεδομένου ότι η αίτηση υπαγωγής σε καθεστώς ειδικής διαχείρισης κατατέθηκε στις 24 Φεβρουαρίου, δηλαδή όσο ίσχυαν οι προηγούμενες διατάξεις της νομοθεσίας, η αλλαγή του νομοθετικού πλαισίου δεν εμποδίζει την άσκηση έφεσης, όπως εξηγούν νομικοί κύκλοι.

Εναλλακτικά, σύμφωνα με πηγές, η Χαλυβουργική θα μπορούσε να οδηγηθεί σε εκκαθάριση εν λειτουργία ή να επισπευσθεί η αναγκαστική εκτέλεση μεμονωμένων περιουσιακών στοιχείων. Η περίπτωση της Χαλυβουργικής συνιστά τη μεγαλύτερη εκκαθάριση ελληνικής βιομηχανίας με βάση το ύψος των υποχρεώσεων, που διαμορφώνονται σε 562 εκατ. ευρώ.

«Η Χαλυβουργική σταμάτησε να εξυπηρετεί τις δανειακές υποχρεώσεις της στην Εθνική Τράπεζα τον Νοέμβριο του 2015 και σήμερα αποτελεί το, μακράν, μεγαλύτερο μη εξυπηρετούμενο δάνειο στον ισολογισμό της ΕΤΕ. Εκτοτε η Εθνική Τράπεζα, ενώ είχε το δικαίωμα καταγγελίας, εντούτοις με καλή πίστη και διάθεση και σύμφωνα με τις βέλτιστες πρακτικές εξέτασε όλες τις διαθέσιμες εναλλακτικές λύσεις», ανέφερε, αρχές του περασμένου Μαρτίου, η τράπεζα σε ανακοίνωσή της.

Είχε προηγηθεί ανακοίνωση της Χαλυβουργικής, στην οποία αναφερόταν ότι η εταιρεία συνέχισε να καταβάλλει όλα αυτά τα χρόνια κανονικά τη μισθοδοσία, υλοποίησε πρόγραμμα εθελουσίας εξόδου, ενώ εκπληρώνει μέχρι σήμερα κανονικά τις υποχρεώσεις της προς το Δημόσιο και τα ασφαλιστικά ταμεία.

Εκτός από την Εθνική, οι απαιτήσεις της Τράπεζας Πειραιώς στα τέλη του 2018 ανέρχονταν σε 132,8 εκατ., της Alpha Bank σε 10,4 εκατ. και της Eurobank σε 8,7 εκατ. Οι υποχρεώσεις προς νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου και δημόσιες επιχειρήσεις ήταν 41,5 εκατ. (εκ των οποίων περίπου 30 εκατ. προς τη ΔΕΗ) και προς διάφορους προμηθευτές 6,5 εκατ. ευρώ. 

Παράλληλα, καταγράφονται φορολογικές υποχρεώσεις 454.000 ευρώ το ίδιο έτος και υποχρέωση προς ασφαλιστικά ταμεία ύψους 1,3 εκατ. 

Επιπλέον 36,1 εκατομμύρια εμφανίζονται ως υποχρεώσεις προς διάφορους πιστωτές και έξοδα χρήσεως δεδουλευμένα, ενώ επίσης υπάρχουν αναβαλλόμενες φορολογικές υποχρεώσεις 26,4 εκατ.