• 14 Ιουνίου, 2021

Η συγκλονιστική εξομολόγηση της συντρόφου του θριαμβευτή της Eurovision για την “αόρατη” ασθένειά της

 Η συγκλονιστική εξομολόγηση της συντρόφου του θριαμβευτή της Eurovision για την “αόρατη” ασθένειά της

Η σύντροφος του θριαμβευτή της Eurovision, Νταμιάνο Ντέιβιντ, Τζόρτζια Σολέρι, προέβη σε μια συγκλονιστική εξομολόγηση στο προφίλ της στο instagram, για την ασθένεια που την ταλαιπωρεί.

Η 25χρονη Σολέρι, με ανάρτηση που έκανε στον προσωπικό λογαριασμό της στο Instagram αποκάλυψε την ασθένεια που πάσχει και την οποία χαρακτήρισε “ντροπιαστική”.

Eurovision: “Καθαρός” από ναρκωτικά ο τραγουδιστής των Maneskin

Δημοσίευσε μία φωτογραφία στην οποία φαίνεται κλαμένη και αρκετά ταλαιπωρημένη και έγραψε: “Σας έχω μιλήσει για την ασθένεια μου, αλλά σήμερα σας τη δείχνω. Την αποκαλούν ‘αόρατη’ ασθένεια αλλά εγώ θυμάμαι με ακρίβεια όλες τις θυσίες και τους περιορισμούς που έχω εξαιτίας της. Για αυτό αποφάσισα να σας δείξω το πιο άσχημο, το πιο σάπιο, το πιο μαύρο μέρος. Αλλά το πιο πραγματικό. Αυτή η φωτογραφία τραβήχτηκε σε μια από τις ατελείωτες νύχτες στα τελευταία οκτώ χρόνια που πέρασα με πόνο, ρίγη, κραυγές και δάκρυα και που κατέστρεψαν τη ζωή μου. Έχω ακούσει για τα πάντα, ότι είμαι τρελή, ανήσυχη, ψυχρή, ψεύτρα. Ότι φοβάμαι το σεξ, ότι πρέπει να αυνανίζομαι περισσότερο. Το χειρότερο από όλα είναι η ακραία μοναξιά στην οποία βρίσκεσαι, ενώ κρίνεται από τους γύρω σου και εκείνοι που πρέπει να βρουν μια διάγνωση δεν μπορούν να το κάνουν. Μαθαίνεις να θεωρείς ότι ο πόνος είναι μέρος σου, είναι η καθημερινότητά σου. Δεν μπορείς να φορέσεις στενά τζιν, καλσόν, να φας όξινα τροφιμα, αλκοόλ, ζάχαρη ούτε καν να βγεις βόλτα. Ακόμη και ο προγραμματισμός των διακοπών γίνεται εφιάλτης γνωρίζοντας ότι θα μπορούσες να περάσεις τις μέρες ξαπλωμένη πάνω στο κρεβάτι τουσ με αφόρητο πόνο”.

“Όταν τελικά έδωσα ένα όνομα σε όλα αυτά, ανακάλυψα όχι μόνο ότι δεν είμαι μόνη, αλλά ότι οι γυναίκες που επηρεάζονται από αυτήν την παθολογία είναι πολλές και έχουν όλες αυτό το αίσθημα ότι έχουν εγκαταλειφθεί εντελώς στον πόνο τους. Τότε, υποσχέθηκα στον εαυτό μου ότι θα έκανα ό,τι μπορούσα για να βεβαιωθώ ότι καμία δεν θα ένιωθε έτσι. Δεν είμαστε ένοχες, δεν είμαστε ‘χαλασμένες’ και δεν είμαστε ‘ελαττωματικές’. Είμαστε ασθενείς και αξίζουμε κατανόηση και σεβασμό”.