Οι υπηρεσίες του ΟΗΕ που είναι αρμόδιες για την υγεία και την παιδική ηλικία εκτιμούν ότι ένας άνθρωπος στους τέσσερις στον κόσμο δεν είχε πέρυσι πρόσβαση σε ασφαλώς διαχειριζόμενο πόσιμο νερό και ότι πάνω από 100 εκατομμύρια άνθρωποι εξακολουθούσαν να εξαρτώνται από επιφανειακά ύδατα, που προέρχονται για παράδειγμα από ποτάμια, λίμνες και κανάλια.

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) και η Unicef διαπιστώνουν ότι η καθυστέρηση στο πρόγραμμα βελτίωσης των υπηρεσιών ύδρευσης, αποχέτευσης και υγιεινής (WASH) εκθέτει δισεκατομμύρια ανθρώπους σε αυξημένο κίνδυνο ασθενειών.

Σε κοινή μελέτη τους, οι δύο υπηρεσίες του ΟΗΕ κρίνουν επίσης ότι ο στόχος να υπάρχει καθολική πρόσβαση το 2030 απέχει ακόμη πολύ από το να επιτευχθεί. Αντιθέτως, σημειώνουν, η επίτευξή του απομακρύνεται «ολοένα και περισσότερο».

«Η ύδρευση, η αποχέτευση και η υγιεινή δεν είναι προνόμια: είναι θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα», δήλωσε ο Ρίντιγκερ Κρες, υπεύθυνος για το περιβάλλον και την κλιματική αλλαγή στον ΠΟΥ. «Οφείλουμε να επιταχύνουμε τις δράσεις μας ιδιαίτερα για τις πιο περιθωριοποιημένες κοινότητες».

Αυτοί που συνέταξαν την έκθεση εξέτασαν πέντε επίπεδα υπηρεσιών παροχής πόσιμου νερού.

Το υψηλότερο επίπεδο, αυτό του «ασφαλώς διαχειριζόμενου» πόσιμου νερού, αντιστοιχεί σε κατάσταση στην οποία υπάρχει πρόσβαση σε πόσιμο νερό που είναι απαλλαγμένο από περιττωματική ή χημική μόλυνση στον χώρο κάποιου.

Τα τέσσερα ακόλουθα επίπεδα είναι το «βασικό» (πρόσβαση σε βελτιωμένης ποιότητας νερό σε λιγότερο από 30 λεπτά), «περιορισμένο» (πρόσβαση σε βελτιωμένης ποιότητας νερό αλλά για την οποία απαιτείται μεγαλύτερη αναμονή), «όχι βελτιωμένο» (πρόσβαση σε νερό που προέρχεται από πηγάδι ή μη προστατευόμενη πηγή) και τελευταίο αυτό των «επιφανειακών υδάτων».

Από το 2015, 961 εκατομμύρια άνθρωποι εξασφάλισαν πρόσβαση σε «ασφαλώς διαχειριζόμενο» πόσιμο νερό, με το ποσοστό κάλυψης να αυξάνεται από το 68% στο 74%, σύμφωνα με την έκθεση.

Στα 2,1 δισεκατομμύρια ανθρώπους που εξακολουθούν να μην έχουν πρόσβαση σε υπηρεσίες «ασφαλώς διαχειριζόμενου» πόσιμου νερού, τα 106 εκατομμύρια χρησιμοποιούν επιφανειακά ύδατα, με τον αριθμό αυτόν να έχει μειωθεί κατά 61 εκατομμύρια σε μια δεκαετία.

Ο αριθμός των χωρών που εξάλειψαν τη χρήση επιφανειακών υδάτων για καταναλωτικούς σκοπούς ανήλθε από 142 σε 154, σύμφωνα με την έκθεση.

Το 2024, μόνον 89 χώρες διέθεταν βασική υπηρεσία παροχής πόσιμου νερού, μεταξύ των οποίων 31 διέθεταν καθολική πρόσβαση σε υπηρεσίες ασφαλώς διαχειριζόμενου πόσιμου νερού.

Οι 28 χώρες στις οποίες ένας άνθρωπος στους τέσσερις εξακολουθεί να μην έχει πρόσβαση στις βασικές υπηρεσίες βρίσκονται κυρίως στην Αφρική.

Όσον αφορά το αποχετευτικό σύστημα, 1,2 δισεκατομμύρια άνθρωποι έχουν πλέον πρόσβαση σε υπηρεσίες ασφαλούς διαχείρισης από το 2015, με την κάλυψη να αυξάνεται από 48% σε 58%.

Οι υπηρεσίες αυτές ορίζονται ως βελτιωμένες εγκαταστάσεις οι οποίες δεν είναι κοινές με άλλα νοικοκυριά και στις οποίες τα λύματα απορρίπτονται επιτόπου ή μεταφέρονται για επεξεργασία εκτός του χώρου.

Ο αριθμός των ανθρώπων που αφοδεύουν σε εξωτερικούς χώρους μειώθηκε από 429 εκατομμύρια στα 354 εκατομμύρια, δηλαδή αντιστοιχεί στο 4% του παγκόσμιου πληθυσμού.

Από το 2015, 1,6 δισεκατομμύριο άνθρωποι έχουν εξασφαλίσει πρόσβαση σε βασικές υπηρεσίες υγιεινής (σύστημα που επιτρέπει το πλύσιμο των χεριών με νερό και σαπούνι). Την άνεση αυτή διαθέτει πλέον το 80% του παγκόσμιου πληθυσμού, έναντι 66% πριν από δέκα χρόνια.

«Όταν τα παιδιά δεν έχουν πρόσβαση στο πόσιμο νερό, σε σύστημα αποχέτευσης και υγιεινής, η εκπαίδευσή τους και το μέλλον τους απειλούνται», υπογράμμισε η Σεσίλια Σαρπ, διευθύντρια του προγράμματος WASH της Unicef. Σύμφωνα με αυτήν, «οι ανισότητες αυτές είναι κραυγαλέες για τα κορίτσια, τα οποία αναλαμβάνουν συχνά το βάρος της συλλογής του νερού και αντιμετωπίζουν επιπρόσθετα προβλήματα κατά τη διάρκεια της εμμήνου ρύσης τους».

«Με τους σημερινούς ρυθμούς, η υπόσχεση πρόσβασης σε πόσιμο νερό και σε υπηρεσίες αποχέτευσης για κάθε παιδί απομακρύνεται ολοένα και περισσότερο», σύμφωνα με τη Σεσίλια Σαρπ.

Πρόκειται για τον Άχμαντ Μουχάμαντ Φαχντ, διευκρίνισε ο ισραηλινός στρατός σε ανακοίνωση που εξέδωσε.

Όπως μεταφέρουν οι εικόνες του thestival.gr από την οδό Ανδρέα Παπανδρέου, τον κεντρικό δρόμο της Νεάπολης, ο οποίος θυμίζει χείμαρρο. Ακόμα και στο κέντρο της Θεσσαλονίκης πολλοί είναι οι δρόμοι που έχουν πλημμυρίσει με αποτέλεσμα να έχει δημιουργηθεί μποτιλιάρισμα.

Νωρίτερα είχε ρίξει χαλάζι στο κέντρο της πόλης.

Δείτε βίντεο του thestival.gr από την οδό Ανδρέα Παπανδρέου:

Οι οφειλέτες που επιθυμούν να κάνουν χρήση των ευνοϊκών ρυθμίσεων οφείλουν να υποβάλουν αίτηση προς τον οικείο Δήμο έως τις 30 Ιουνίου 2023 µέσω του διαδικτυακού τόπου του Δήµου ή µέσω ηλεκτρονικού ταχυδροµείου ή µέσω ειδικής εφαρµογής του αρµοδίου Δήµου ή της Κεντρικής Ένωσης Δήµων Ελλάδος.

Ειδικότερα, το άρθρο 90 αναφέρει μεταξύ άλλων τα εξής:

Οφειλές προς δήμους που κατέστησαν ληξιπρόθεσμες μετά την 1η.11.2021 και έως την 1η.2.2023 μπορούν να ρυθμιστούν είτε σε 36 δόσεις με επιτόκιο που υπολογίζεται με βάση το τελευταίο δημοσιευμένο μέσο ετήσιο επιτόκιο δανείων σε ευρώ χωρίς καθορισμένη διάρκεια αλληλόχρεων λογαριασμών που χορηγούνται από όλα τα πιστωτικά ιδρύματα στην Ελλάδα σε μη χρηματοπιστωτικές επιχειρήσεις, όπως αυτό δημοσιεύεται από την Τράπεζα της Ελλάδος, πλέον είκοσι πέντε εκατοστών της εκατοστιαίας μονάδας (0,25%), ετησίως υπολογιζόμενο, είτε σε έως 72 δόσεις με επιτόκιο που υπολογίζεται με βάση το τελευταίο δημοσιευμένο μέσο ετήσιο επιτόκιο δανείων σε ευρώ χωρίς καθορισμένη διάρκεια αλληλόχρεων λογαριασμών που χορηγούνται από όλα τα πιστωτικά ιδρύματα στην Ελλάδα σε μη χρηματοπιστωτικές επιχειρήσεις, όπως αυτό δημοσιεύεται από την Τράπεζα της Ελλάδος, πλέον μιάμισης εκατοστιαίας μονάδας (1,5%), ετησίως υπολογιζόμενο, υπό τις εξής προϋποθέσεις:

α) Ο οφειλέτης να μην είχε ληξιπρόθεσμες οφειλές ή αρρύθμιστες ληξιπρόθεσμες οφειλές στις ταμειακές υπηρεσίες των δήμων την 1η.11.2021 και επιπλέον να έχει καταβάλει όλες τις μηνιαίες δόσεις των ρυθμίσεων των 100 δόσεων, έως την ημερομηνία υπαγωγής στη νέα ρύθμιση, εφόσον είχε υπαχθεί σε αυτές.

β) Ο οφειλέτης να έχει υποβάλλει όλες τις δηλώσεις εισοδήματος για την τελευταία πενταετία μέχρι την 31η.12.2022.

γ) Ο οφειλέτης κατά τον χρόνο υπαγωγής στη ρύθμιση να μην έχει καταδικαστεί αμετάκλητα για φοροδιαφυγή ή λαθρεμπορία.

Το ελάχιστο ποσό μηνιαίας καταβολής δόσης ανέρχεται σε 30 ευρώ.

Σε περίπτωση ένταξης στη νέα ρύθμιση ισχύουν όλα τα ευεργετήματα που παρέχει η νομοθεσία όπως η χορήγηση αποδεικτικού ενημερότητας και η αναστολή της συνέχισης της διαδικασίας αναγκαστικής εκτέλεσης επί των οφειλών που ρυθμίζονται.

Μπορούν να ενταχθούν στη νέα ρύθμιση των 36 ή 72 δόσεων και οφειλές που έχουν καταστεί ληξιπρόθεσμες μετά την 1η.11.2021 και είναι ενταγμένες σε εξυπηρετούμενες κατά την 1η.2.2023 πάγιες ρυθμίσεις, εφόσον οι ρυθμίσεις αυτές περιλαμβάνουν αποκλειστικά τέτοιες οφειλές.

Προκειμένου ο οφειλέτης να ενταχθεί στη νέα ρύθμιση, αν έχει λοιπές αρρύθμιστες ληξιπρόθεσμες οφειλές που δεν έχει εντάξει σε άλλη ενήμερη ρύθμιση δόσεων τμηματικής καταβολής, υποχρεούται εντός μηνός από την επικύρωση της ένταξης, να τις ρυθμίσει με την πάγια ρύθμιση των 24 ή 48 δόσεων κατά περίπτωση.

Εξαιρούνται από τη ρύθμιση όσες οφειλές δεν μπορούν να υπαχθούν σε νομοθετική ρύθμιση τμηματικής καταβολής ή η ρύθμισή τους απαγορεύεται από άλλους νόμους.

Προκειμένου να αναβιώσει η ρύθμιση των 100 δόσεων, αν ο οφειλέτης έχει λοιπές αρρύθμιστες ληξιπρόθεσμες οφειλές που δεν έχει εντάξει σε άλλη ενήμερη ρύθμιση δόσεων τμηματικής καταβολής, υποχρεούται εντός μηνός από την επικύρωση της αναβίωσης, να τις ρυθμίσει με την πάγια ρύθμιση των 24 ή 48 δόσεων κατά περίπτωση.

Αν ο οφειλέτης έχει απωλέσει την πάγια ρύθμιση στο παρελθόν, του δίδεται η δυνατότητα ένταξης στην πάγια ρύθμιση με τους όρους της δεύτερης ευκαιρίας, προς τον σκοπό αναβίωσης των ρυθμίσεων των 100 δόσεων και υπό τον όρο ότι ο οφειλέτης ρυθμίζει το σύνολο των οφειλών του.

Τη σχετική ανακοίνωση έκανε το δημοτικό συμβούλιο της πόλης, με ανάρτησή του στο μέσο κοινωνικής δικτύωσης Telegram, μεταδίδει το ουκρανικό ειδησεογραφικό πρακτορείο Ukrinform.

Επισημαίνεται ότι το πόσιμο νερό είναι ένα από τα πιο μεγάλα προβλήματα στην Μαριούπολη και ο κόσμος για να επιβιώσει, αντλεί νερό από λακκούβες και φρεάτια αποχέτευσης.

Όμως το νερό αυτό είναι επικίνδυνο επειδή σε όλη την πόλη είναι διάσπαρτοι οι πρόχειροι τάφοι και παντού υπάρχουν σκουπίδια. Όλα αυτά διαβρώνουν το έδαφος και το νερό, αυξάνοντας τις πιθανότητες για λοιμώξεις από μολυσματικές ασθένειες.

«Εάν σ’ αυτές τις ελλείψεις προστεθεί και η έλλειψη κατάλληλης ιατρικής περίθαλψης, η χρήση τέτοιων υγρών μπορεί να έχει θανατηφόρο κατάληξη», αναφέρεται στην ανακοίνωση του δημοτικού συμβουλίου.

Σύμφωνα με τον δήμαρχο της Μαριούπολης Βαντίμ Μποϊτσένκο, πάνω από δύο μήνες οι κατακτητές μπλοκάρουν την πρόσβαση των κατοίκων στο καθαρό πόσιμο νερό σε επαρκείς ποσότητες.

«Οι άνθρωποι αναγκάζονται να στέκονται στις ουρές ή να αναζητούν εναλλακτικές λύσεις. Μάλιστα την ποιότητα του νερού που τους διανέμεται κανείς δεν την ελέγχει. Οι κατακτητές στο κέντρο της Ευρώπης τα έκαναν έτσι που το νερό έχει μετατραπεί σε πραγματικό χρυσό», έγραψε ο Μποϊτσένκο.

Με γνώμονα τη βιώσιμη ανάπτυξη, την καινοτομία και το διάλογο με την κοινωνία των πολιτών, η ΕΥΔΑΠ υλοποιεί δράσεις με τη συμμετοχή φορέων, εκπαιδευτικών κοινοτήτων, νεοφυών επιχειρήσεων, εργαζομένων και πολιτών, στέλνοντας ηχηρό μήνυμα για το νερό του αύριο.

Με κεντρική εκδήλωση την ανοιχτή συζήτηση με θέμα «Το νερό για την πόλη και η πόλη για το νερό» που θα πραγματοποιηθεί ψηφιακά την Παγκόσμια Ημέρα Νερού στις 22 Μαρτίου, με την υποστήριξη του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών και του ευρωπαϊκού ερευνητικού έργου Fiware4water, στο πλαίσιο της προσπάθειας δημιουργίας και ενίσχυσης δικτύων από όλον τον κόσμο για την προώθηση κοινών ιδεών σχετικά με το νερό, η ΕΥΔΑΠ φιλοδοξεί να ξεκινήσει μια δημιουργική ψηφιακή συζήτηση που θα ξεκινά από την ιστορία του νερού στην Αττική και θα προσεγγίζει τις πολυεπίπεδες προκλήσεις διαχείρισής του.

Επαγγελματίες από τον τομέα του νερού, επιστήμονες, επιχειρηματίες, καλλιτέχνες, φυσιολάτρες και πολίτες που ενδιαφέρονται για το μέλλον του πλανήτη και επιθυμούν να αναλάβουν δράση σε τοπικό επίπεδο, καλούνται να λάβουν μέρος στο Digital Athens Water Forum, για να συζητήσουν και να βάλουν σε ράγες από κοινού ιδέες γύρω από το νερό. Στόχος είναι να ανοίξει η ευρύτερη συζήτηση σχετικά με το σημαντικότερο φυσικό αγαθό, η προστασία του οποίου ανήκει στην κορυφή των σύγχρονων προκλήσεων.

Στη συζήτηση συμμετέχουν εκπρόσωποι από την ΕΥΔΑΠ, τον Δήμο Αθηναίων, το Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο,  το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο,το Κέντρο Πολιτισμού Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος, και το Ελληνικό Κέντρο Θαλάσσιων Ερευνών, ενώ θα ενθαρρύνεται η συμμετοχή του κοινού ζωντανά στην εκδήλωση, με ελεύθερη συζήτηση και ψηφιακά συμμετοχικά εργαλεία.

Οι παράλληλες δράσεις που θα πλαισιώσουν την κεντρική  εκδήλωση είναι:

– 21 Μαρτίου: η ΕΥΔΑΠ παρουσιάζει στο 1ο Δημοτικό Σχολείο Μαραθώνα το νέο εκπαιδευτικό πρόγραμμα για μαθητές ΣΤ’ δημοτικού με τίτλο «Σπάμε το φράγμα της Μηχανικής». Τα παιδιά θα έχουν την ευκαιρία να μάθουν για τα μηχανικά επιτεύγματα που συνόδευσαν την κατασκευή του φράγματος του Μαραθώνα, τη μεγάλη επίδραση που έχει διαχρονικά το έργο στην ανάπτυξη της πόλης των Αθηνών, αλλά και να γνωρίσουν το έργο της ΕΥΔΑΠ για την παροχή ποιοτικού νερού στους κατοίκους του λεκανοπεδίου.
– 23 Μαρτίου: Οι εργαζόμενοι της ΕΥΔΑΠ θα πραγματοποιήσουν δενδροφύτευση, στον Ασπρόπυργο στέλνοντας μήνυμα για τη σημασία του εθελοντισμού, τον ρόλο του νερού και των οικοσυστημάτων αλλά και την διασύνδεση που αυτά τα δύο έχουν.
– 24 Μαρτίου:  Απονομή των βραβείων διαγωνισμού καινοτομίας της ΕΥΔΑΠ σε νεοφυείς επιχειρήσεις, στο πλαίσιο του διαγωνισμού EYDAP Innovation challenge για την ανάπτυξη μηχανισμών οι οποίοι θα αναγνωρίζουν πιθανά μοτίβα κατανάλωσης και θα υλοποιούν μοντέλα πρόβλεψης και ανίχνευσης αποκλίνουσας συμπεριφοράς.

Βασικός πυλώνας της Παγκόσμιας Ημέρας Νερού είναι η επίτευξη του Στόχου 6 Βιώσιμης Ανάπτυξης, μέσω του οποίου διασφαλίζεται η αρχή “Νερό και Αποχέτευση για όλους μέχρι το 2030”. Ένα βήμα πιο κοντά προς την κατεύθυνση αυτή, κάνει φέτος ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών με τη θεματική του 2022 “Υπόγεια Νερά – Κάνοντας το αόρατο ορατό”, υπενθυμίζοντας μας πως τα υπόγεια ύδατα μπορεί να είναι αόρατα, αλλά η επίδρασή τους είναι ορατή παντού.

Ένας από τους πολυτιμότερους θησαυρούς που κρύβει μέσα του ο πλανήτης μας, είναι τα αποθέματα γλυκού νερού. Σημαντικό ποσοστό αυτών, βρίσκονται κάτω από την επιφάνεια του εδάφους (υπέδαφος) ανάμεσα σε γεωλογικούς σχηματισμούς, οι οποίοι τα συγκρατούν. Σήμερα, περισσότερο από το μισό του παγκόσμιου πληθυσμού εξαρτάται άμεσα από τα υπόγεια ύδατα για την παροχή πόσιμου νερού.

Παράλληλα, τα υπόγεια ύδατα παίζουν καθοριστικό ρόλο στις καθημερινές ανθρωπογενείς δραστηριότητες όπως η πρωτογενής παραγωγή (γεωργία και κτηνοτροφία), στην οποία όμως παρατηρείται αύξηση της εκμετάλλευσης των υπόγειων νερών. Αυτό συμβαίνει λόγω της υπεράντλησης, όπου η χρήση υπερβαίνει την ανατροφοδότηση των υπόγειων υδροφορέων, από βροχή και χιόνι, με αποτέλεσμα τη μείωση υπόγειων αποθεμάτων σε νερό, τη σταδιακή καθίζηση του υδροφόρου ορίζοντα και τα συνεπακόλουθα φαινόμενα ερημοποίησης και υποβάθμισης. Αντίστοιχα, χημικές ουσίες που χρησιμοποιούνται στη βιομηχανία, καταλήγουν στο υπέδαφος οι οποίες ευθύνονται σε σημαντικό βαθμό για τη ρύπανση των υπόγειων υδάτων, υποβαθμίζοντας δραστικά την ποιότητά τους ενώ η λειτουργία βόθρων, που στο μεγαλύτερο μέρος τους είναι απορροφητικοί, επιβαρύνει με ρυπαντικό φορτίο τα υπόγεια ύδατα.

Καθώς η κλιματική κρίση επιδεινώνεται, ο ΟΗΕ θίγει τη σημασία των “αόρατων” νερών με στόχο την επιτάχυνση των δράσεων για την προστασία και αποκατάστασή τους.

Η ΕΥΔΑΠ εκπονεί έργα διαχειριστικού σχεδιασμού στις περιοχές της Ανατολικής Αττικής, βασισμένα στις αρχές της κυκλικής οικονομίας και στρατηγικής σημασίας, στα οποία αντικατοπτρίζεται η χάραξη πολιτικής βιώσιμης ανάπτυξης και ενίσχυσης των αναπτυξιακών δυνατοτήτων της ευρύτερης περιοχής.

Οι διεθνείς πολιτικές καταδεικνύουν όλο και περισσότερο την ανάγκη παραγωγής και επαναχρησιμοποίησης ανακυκλωμένου νερού, από επεξεργασία λυμάτων, ως μια εναλλακτική λύση για την κάλυψη σε νερό. Η μέθοδος αυτή συνιστά μια αποτελεσματική τακτική για την προστασία του περιβάλλοντος, εξισορροπεί τον εξορθολογισμό των εκμεταλλεύσεων και ανταποκρίνεται άμεσα στο ζήτημα των αποθεμάτων νερού.

Η ΕΥΔΑΠ εφαρμόζει τεχνολογικές λύσεις αιχμής και υψηλή τεχνογνωσία στα ΚΕΛ Ανατολικής Αττικής, με τις πλέον αυστηρές προδιαγραφές ποιότητας, που θα διασφαλίσουν στο μέγιστο, οφέλη για τον άνθρωπο, την κοινωνία και το περιβάλλον.

Πιο συγκεκριμένα, ο υποβαθμισμένος υπόγειος υδροφορέας θα εμπλουτιστεί και θα ανανεωθεί με την επαναχρησιμοποίηση των επεξεργασμένων εκροών των ΚΕΛ για αρδευτικές ανάγκες γεωργικών εκτάσεων, αστικών και περαστικών περιοχών των Δήμων της Ανατολικής Αττικής, επιφέροντας μείωση των αντλήσεων των υπογείων υδάτων.

Ακόμη, με σεβασμό στον άνθρωπο και δέσμευση για ένα καλύτερο μέλλον, η λειτουργία των έργων αποχέτευσης της Ανατολικής Αττικής θα επιτύχει την δραστική μείωση λειτουργίας βόθρων και κατ’ επέκταση η πηγή ρύπανσης από παθογόνους μικροοργανισμούς θα τεθεί υπό έλεγχο, ως προς την συγκέντρωση και την κινητικότητά τους, θωρακίζοντας την υγεία περισσότερων από 400.000 πολιτών. Με την ολοκλήρωση της κατασκευής του δικτύου αποχέτευσης, οι κάτοικοι της περιοχής θα απαλλαχθούν ταυτόχρονα, από το οικονομικό κόστος εκκένωσης των βόθρων. Προστατεύοντας συνολικά το οικοσύστημα της περιοχής, η υλοποίηση των έργων αναμένεται να αναβαθμίσει τις κολυμβητικές ακτές, με άμεσες θετικές συνέπειες και στην αλιεία.

Ο διαχειριστικός σχεδιασμός της ΕΥΔΑΠ στην Ανατολική Αττική περιλαμβάνει έργα από τον Μαραθώνα μέχρι την Παλλήνη κι έως τον Δήμο Σαρωνικού, με τα οποία θα επιτευχθεί η συμμόρφωση με την εθνική και ευρωπαϊκή νομοθεσία και η απαλλαγή από τα πρόστιμα που καταβάλλονται έως τώρα, λόγω της βασικής αυτής έλλειψης υποδομής αποχέτευσης και επεξεργασίας των αστικών λυμάτων στους δήμους της Ανατολικής Αττικής.

Τέλος, στις εγκαταστάσεις του ΚΕΛ των Δήμων Ραφήνας-Πικερμίου και Σπάτων-Αρτέμιδος θα λειτουργεί Κέντρο Περιβαλλοντικής Ευαισθητοποίησης και Ενημέρωσης, στο οποίο θα υλοποιούνται προγράμματα πιλοτικών εφαρμογών για την βέλτιστη αξιοποίηση του ανακτημένου νερού, δράσεις ενημέρωσης και εκπαίδευσης καθώς και περιβαλλοντικές και πολιτιστικές δράσεις.

Μάθετε περισσότερα στο: https://katharonero.eydap.gr/

Δράσεις ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης 

Στο πλαίσιο του εορτασμού της Παγκόσμιας Ημέρας Νερού η ΕΥΔΑΠ διοργανώνει σειρά δράσεων ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης για το νερό από τις 21 έως τις 24 Μαρτίου 2022.

• 21 Μαρτίου: Η ΕΥΔΑΠ παρουσιάζει στο 1ο Δημοτικό Σχολείο Μαραθώνα το νέο εκπαιδευτικό πρόγραμμα για μαθητές ΣΤ’ δημοτικού με τίτλο «Σπάμε το φράγμα της Μηχανικής».
• 22 Μαρτίου: Ανοιχτή συζήτηση με θέμα «Το νερό για την πόλη και η πόλη για το νερό» που θα πραγματοποιηθεί ψηφιακά υπό την υποστήριξη του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών και του ευρωπαϊκού ερευνητικού έργου Fiware4water. Για την εγγραφή σας ακολουθήστε τον παρακάτω σύνδεσμο https://www.eventora.com/el/Events/eydap-digital-athens-water-forum-2022
• 23 Μαρτίου: Οι εργαζόμενοι της ΕΥΔΑΠ θα πραγματοποιήσουν δενδροφύτευση, στον Ασπρόπυργο στέλνοντας ένα μήνυμα για τη σημασία του εθελοντισμού, τον ρόλο του νερού και των οικοσυστημάτων αλλά και την διασύνδεση που αυτά τα δύο έχουν.
• 24 Μαρτίου: Απονομή των βραβείων διαγωνισμού καινοτομίας της ΕΥΔΑΠ σε νεοφυείς επιχειρήσεις, στο πλαίσιο του διαγωνισμού EYDAP Innovation challenge για την ανάπτυξη μηχανισμών οι οποίοι θα αναγνωρίζουν πιθανά μοτίβα κατανάλωσης και θα υλοποιούν μοντέλα πρόβλεψης και ανίχνευσης αποκλίνουσας συμπεριφοράς.

Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφθείτε https://www.eydap.gr/news/Events/WorldWaterDay2022/

Η Παγκόσμια Ημέρα για το Νερό (World Water Day) καθιερώθηκε στη συνδιάσκεψη του ΟΗΕ σχετικά με το Περιβάλλον και την Ανάπτυξη, που πραγματοποιήθηκε στο Ρίο Ντε Ζανέιρο της Βραζιλίας το 1992. Τη σχετική απόφαση πήρε η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ στις 22 Δεκεμβρίου του 1992, που όρισε την 22α Μαρτίου ως Παγκόσμια Ημέρα για το Νερό.

Το θέμα της Παγκόσμιας Ημέρας Νερού για το 2020 είναι «Νερό και Κλιματική Αλλαγή» και η αδιάρρηκτη διασύνδεσή τους. Η ορθή διαχείριση των υδατικών πόρων συμβάλλει σημαντικά στη μείωση των πλημμυρών, της ξηρασίας, της έλλειψης και της ρύπανσης, αντιμετωπίζοντας αποτελεσματικά τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής και συνεισφέρει στη συνδυασμένη επίτευξη των Στόχων 6 και 13 του ΟΗΕ. για τη βιώσιμη ανάπτυξη.

Τα μέτρα για την κλιματική αλλαγή σε σχέση με το νερό, εντάσσονται στο ευρύτερο πλαίσιο της ορθολογικής διαχείρισης των υδατικών πόρων, που αποτελεί κύριο μοχλό ανάπτυξης και ευημερίας της σύγχρονης αλλά και μελλοντικής κοινωνίας.

Ο ΟΗΕ μας υπενθυμίζει ακόμη ότι το νερό είναι βασικός σύμμαχος της ανθρωπότητας στην πρόληψη και την αποφυγή της μετάδοσης της πανδημίας του κορονοϊού. «Νερό και σαπούνι κατά του κορονοϊού» είναι το επικαιροποιημένο μήνυμα του διεθνούς οργανισμού για την σημερινή Παγκόσμια Ημέρα για το Νερό.

Στατιστικά στοιχεία του ΟΗΕ

Το Νερό, ο επονομαζόμενος και λευκός χρυσός, πηγή ζωής για τον άνθρωπο, βρίσκεται ανισομερώς κατανεμημένος στον πλανήτη.

Η κατάσταση σε αριθμούς

2.1 δισεκατομμύρια άνθρωποι ζουν χωρίς ασφαλές νερό στο σπίτι.
Ένα στα τέσσερα δημοτικά σχολεία δεν έχουν πόσιμο νερό με τους μαθητές να χρησιμοποιούν μη ασφαλείς πηγές ή να διψούν.
Περισσότερα από 700 παιδιά κάτω των πέντε ετών πεθαίνουν κάθε μέρα από διάρροια που συνδέεται με το μη ασφαλές νερό και την κακή υγιεινή.
Το 80% των ανθρώπων που χρησιμοποιούν μη ασφαλείς πηγές ύδατος ζουν σε αγροτικές περιοχές.
Οι γυναίκες και τα κορίτσια είναι υπεύθυνα για τη συλλογή νερού σε οκτώ στα δέκα νοικοκυριά, που δεν διαθέτουν νερό στο σπίτι τους.
Πάνω από 800 γυναίκες πεθαίνουν κάθε μέρα από επιπλοκές κατά την εγκυμοσύνη και τον τοκετό.
Για τα 68,5 εκατομμύρια άτομα που έχουν αναγκαστεί να εγκαταλείψουν τις εστίες τους, η πρόσβαση σε ασφαλείς υπηρεσίες ύδρευσης είναι ιδιαίτερα προβληματική.
Περίπου 159 εκατομμύρια άνθρωποι συλλέγουν το πόσιμο νερό τους από τα επιφανειακά ύδατα, όπως λιμνούλες και ρυάκια.
Περίπου 4 δισεκατομμύρια άνθρωποι – σχεδόν τα δύο τρίτα του παγκόσμιου πληθυσμού – βιώνουν έντονα την έλλειψη νερού για τουλάχιστον ένα μήνα του έτους.
700 εκατομμύρια άνθρωποι θα μπορούσαν να μεταναστεύσουν λόγω έντονης λειψυδρίας έως το 2030.
Οι πιο πλούσιοι λαμβάνουν γενικά υψηλά επίπεδα υπηρεσιών ύδατος με (συχνά πολύ) χαμηλό κόστος, ενώ οι φτωχοί καταβάλλουν πολύ υψηλότερη τιμή για μια υπηρεσία παρόμοιας ή μικρότερης ποιότητας.

Η ετήσια έκθεση του ΟΗΕ και της ΟΥΝΕΣΚΟ

Εξαιτίας της δημογραφικής έκρηξης, της οικονομικής ανάπτυξης και των εξελίξεων στο μοντέλο κατανάλωσης η παγκόσμια ζήτηση για νερό αναμένεται να αυξηθεί κατά 20-30% σε σχέση με το τρέχον επίπεδο ως το 2050, αναφέρουν ο ΟΗΕ και η UNESCO στην ετήσια έκθεσή τους.

Η ανεπαρκής πρόσβαση σε πόσιμο νερό ποιότητας και η έλλειψη υπηρεσιών καθαρισμού των χρησιμοποιημένων υδάτων κοστίζουν ακριβά σε ανθρώπινες ζωές, με 780.000 θανάτους ετησίως εξαιτίας της δυσεντερίας και της χολέρας, πολύ περισσότερους από τα θύματα συγκρούσεων, σεισμών και επιδημιών

Το 2015 περίπου 844 εκατομμύρια άνθρωποι δεν είχαν πρόσβαση σε ασφαλείς υπηρεσίες πόσιμου νερού και, μόνο το 39% του παγκόσμιου πληθυσμού διέθετε ασφαλείς υπηρεσίες καθαρισμού. «Η πρόσβαση στο νερό είναι ένα ανθρώπινο δικαίωμα ζωτικής σημασίας για την αξιοπρέπεια κάθε ανθρώπου. Ωστόσο δισεκατομμύρια άνθρωποι εξακολουθούν να το στερούνται», καταγγέλλει η Οντρέ Αζουλέ, γενική διευθύντρια της UNESCO.

Ο στόχος της βιώσιμης ανάπτυξης που έχει καθορίσει το Πρόγραμμα του ΟΗΕ για την Ανάπτυξη (UNDP), και ο οποίος προβλέπει «έως το 2030 παγκόσμια και δίκαιη πρόσβαση στο πόσιμο νερό, σε προσιτό κόστος», δεν μπορεί να επιτευχθεί.

Ποιοι υποφέρουν περισσότερο από αυτή την κατάσταση; Οι καταστάσεις διαφέρουν πολύ από τη μία περιοχή του κόσμου στην άλλη, όμως οι συντάκτες της έρευνας επισημαίνουν ένα κοινό στοιχείο: «Οι πιο φτωχοί υφίστανται περισσότερες διακρίσεις», τονίζει ο Ρίτσαρντ Κόνορ, επικεφαλής των συντακτών της έκθεσης.

Η έκθεση διαχωρίζει την κατάσταση των φτωχών στο αστικό περιβάλλον από αυτών στην ύπαιθρο και από των ανθρώπων που έχουν εκτοπιστεί με τη βία. «Στις λιγότερο προηγμένες χώρες το 62% των αστών ζουν σε παραγκουπόλεις και συχνά δεν έχουν πρόσβαση σε υπηρεσίες ύδρευσης ή καθαρισμού υδάτων», επισήμανε ο Κόνορ. Οι κάτοικοι αυτοί αναγκάζονται να αγοράζουν νερό από πλανόδιους πωλητές και ενδέχεται να το πληρώνουν «δέκα φορές πιο ακριβά» από τους πλούσιους συμπολίτες τους που έχουν πόσιμο νερό στο σπίτι τους. Ωστόσο «η πλειονότητα των ανθρώπων που έχει πρόσβαση σε μη βελτιωμένες πηγές πόσιμου νερού και όσοι δεν έχουν πρόσβαση σε στοιχειώδεις υπηρεσίες καθαρισμού ζουν στις αγροτικές περιοχές», διευκρινίζεται στην έκθεση. Οι υποδομές εκεί είναι ανεπαρκείς.

Οι γυναίκες έχουν μικρότερη πρόσβαση σε πόσιμο νερό σε σχέση με τους άνδρες. Στις αγροτικές περιοχές «το βάρος να πάνε να βρουν νερό πέφτει στις γυναίκες και στα κορίτσια με δυσανάλογο τρόπο, […] μια εργασία που δεν πληρώνεται και δεν αναγνωρίζεται», υπογραμμίζει η έκθεση.

Στα τέλη του 2017, 68,5 εκατομμύρια άνθρωποι ήταν εκτοπισμένοι εξαιτίας συγκρούσεων ή διώξεων. Οι πληθυσμοί αυτοί «αντιμετωπίζουν συχνά προβλήματα στην πρόσβαση σε στοιχειώδεις υπηρεσίες παροχής και καθαρισμού νερού», ενώ «οι μαζικοί εκτοπισμοί ασκούν πίεση στους πόρους και στις υπηρεσίες», επισημαίνεται.

Για την αντιμετώπιση αυτών των προκλήσεων ο ΟΗΕ δεν έχει να προσφέρει θαυματουργές λύσεις, αλλά σκιαγραφεί κάποιες προτάσεις. «Οι πιο πλούσιοι που πληρώνουν πολύ λίγο [για το νερό] θα πρέπει να αρχίσουν να πληρώνουν περισσότερο ώστε η πρόσβαση να είναι καθολική», προτείνει ο Κόνορ.

Οι χώρες, αλλά και οι ιδιώτες, πρέπει να επενδύσουν μαζικά στις υποδομές. Οι ανάγκες εκτιμώνται στα 114 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως, τρεις φορές το ποσό που δαπανάται τώρα, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη το κόστος λειτουργίας και συντήρησης.

Από τα 17 αυτά κράτη, που χρησιμοποιούν σχεδόν το 80% του νερού που έχουν στη διάθεσή τους, τα 12 βρίσκονται στη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική σύμφωνα με την εφιαλτική έκθεση Aqueduct Water Risk Atlas που παρουσίασε χθες στην Ουάσιγκτον το Water Resources Institute. Οι υπόλοιπες χώρες είναι η Ινδία και το Πακιστάν, το Σαν Μαρίνο στην Ευρώπη, η Μποτσουάνα στην Αφρική και το Τουρκμενιστάν στην κεντρική Ασία. Οι ερευνητές σημειώνουν ότι η λειψυδρία μπορεί να κλιμακώσει τις πολιτικές εντάσεις στις πληττόμενες χώρες.

Μελέτη: Η Ελλάδα θα βρεθεί αντιμέτωπη με αυξημένη λειψυδρία στο μέλλον

Αλλά το νερό στερεύει ολοένα και περισσότερο και στην Ευρώπη. Σύμφωνα με τα στοιχεία του Παγκόσμιου Ινστιτούτου Πόρων επτά χώρες της ΕΕ υποφέρουν ήδη από λειψυδρία, μεταξύ των οποίων η Ισπανία, η Ιταλία και το Βέλγιο, ενώ η Ελλάδα βρίσκεται στην 26η θέση της παγκόσμιας κατάταξης και σύμφωνα με περσινή μελέτη του Κοινού Κέντρου Ερευνών (JRC) της Κομισιόν, προβλέπεται να αντιμετωπίσει αυξημένες ελλείψεις νερού.

Το νερό δεν θα λείψει, βέβαια, στο εγγύς μέλλον στους Ευρωπαίους καταναλωτές, αλλά οι επιπτώσεις της λειψυδρίας θα γίνουν αισθητές στα δάση, τις αγροτικές καλλιέργειες, στις βιομηχανικές μονάδες και σε πολλούς άλλους τομείς, σημειώνουν οι ειδικοί.

Η κλιματική αλλαγή μπορεί να συμβάλει στην όξυνση του προβλήματος. Αν δεν αλλάξει η πολιτική διαχείρισης του νερού και αποδειχθούν ακριβή τα κλιματικά μοντέλα, που επεξεργάζεται η διεθνής επιστημονική κοινότητα τότε «η λειψυδρία θα εξαπλωθεί σε περιοχές που δεν αντιμετωπίζουν σήμερα πρόβλημα, ενώ θα το επιδεινώσει αισθητά σε μέρη που το νερό είναι ήδη ανεπαρκές», σημειώνει σε έκθεσή της Παγκόσμια Τράπεζα.

Στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ το 2019 αναφέρθηκε ότι η έλλειψη νερού είναι ένας από τους μεγαλύτερους παγκόσμιους κινδύνους όσον αφορά στον πιθανό αντίκτυπο την επόμενη δεκαετία.Επί του παρόντος, τα δύο τρίτα του παγκόσμιου πληθυσμού (4 δισεκατομμύρια άτομα) ζουν σε συνθήκες σοβαρής λειψυδρίας τουλάχιστον 1 μήνα το έτος. Μισό δισεκατομμύριο άνθρωποι στον κόσμο αντιμετωπίζουν σοβαρή λειψυδρία όλο το χρόνο. Οι μισές από τις μεγαλύτερες πόλεις του κόσμου αντιμετωπίζουν έλλειψη νερού.

Η ουσία της παγκόσμιας λειψυδρίας είναι η γεωγραφική και η χρονική αναντιστοιχία μεταξύ της ζήτησης και της διαθεσιμότητας του γλυκού νερού. Ο αυξανόμενος παγκόσμιος πληθυσμός, η βελτίωση του βιοτικού επιπέδου, η αλλαγή των τρόπων κατανάλωσης και η επέκταση της καλλιεργήσιμης γης είναι οι κύριες κινητήριες δυνάμεις για την αυξανόμενη παγκόσμια ζήτηση για νερό.[ Η κλιματική αλλαγή, όπως η αλλαγή των καιρικών συνθηκών (συμπεριλαμβανομένων ξηρασίας ή πλημμυρών), η αποψίλωση των δασών, η αυξημένη ρύπανση, τα αέρια του θερμοκηπίου και η κατάχρηση του νερού μπορούν να προκαλέσουν ανεπάρκεια στην παροχή του νερού.

Σε παγκόσμιο επίπεδο και σε ετήσια βάση, διατίθεται αρκετό γλυκό νερό για την κάλυψη αυτής της ζήτησης, αλλά οι χωρικές και χρονικές διακυμάνσεις της ζήτησης και της διαθεσιμότητας νερού είναι μεγάλες, οδηγώντας σε (φυσική) λειψυδρία σε πολλά μέρη του κόσμου κατά τη διάρκεια συγκεκριμένων περιόδων του έτους. Η έλλειψη ποικίλλει με την πάροδο του χρόνου ως αποτέλεσμα της φυσικής υδρολογικής μεταβλητότητας, αλλά ποικίλλει ακόμη περισσότερο ως συνάρτηση των επικρατέστερων οικονομικών πολιτικών, του σχεδιασμού και των προσεγγίσεων διαχείρισης. Η έλλειψη αναμένεται να ενταθεί με τις περισσότερες μορφές οικονομικής ανάπτυξης, αλλά, εάν εντοπιστεί σωστά, πολλές από τις αιτίες της μπορούν να προβλεφθούν, να αποφευχθούν ή να μετριαστούν.

Η Διεθνής Επιτροπή Πόρων των Ηνωμένων Εθνών δηλώνει ότι οι κυβερνήσεις τείνουν να επενδύουν σε μεγάλο βαθμό σε αναποτελεσματικές λύσεις: μεγάλα έργα όπως φράγματα, κανάλια, υδραγωγεία, αγωγοί και δεξαμενές νερού, τα οποία γενικά δεν είναι ούτε περιβαλλοντικά ούτε οικονομικά βιώσιμα. Ο πιο οικονομικά αποδοτικός τρόπος αποσύνδεσης της χρήσης νερού από την οικονομική ανάπτυξη, είναι οι κυβερνήσεις να δημιουργήσουν ολιστικά σχέδια διαχείρισης νερού που να λαμβάνουν υπόψη ολόκληρο τον κύκλο νερού: από την πηγή έως τη διανομή, συνετή χρήση, επεξεργασία, ανακύκλωση, επαναχρησιμοποίηση και επιστροφή στο περιβάλλο

Η φυσική λειψυδρία συμβαίνει όταν και όπου δεν υπάρχει αρκετό νερό για να ικανοποιήσει τόσο τις ανθρώπινες ανάγκες όσο και εκείνες των οικοσυστημάτων για να λειτουργήσουν αποτελεσματικά. Οι περιοχές με ξηρασία συχνά υποφέρουν από φυσική λειψυδρία. Εμφανίζεται επίσης σε περιοχές όπου το νερό φαίνεται άφθονο, αλλά οι πόροι είναι υπερβολικά δεσμευμένοι, όπως όταν υπάρχει υπερανάπτυξη των υποδομών για άρδευση. Η φυσική λειψυδρία αναγνωρίζεται από την περιβαλλοντική υποβάθμιση και τα φθίνοντα υπόγεια ύδατα. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα Ανάπτυξης των Ηνωμένων Εθνών, οι περισσότερες χώρες ή περιοχές έχουν αρκετό νερό για να καλύψουν τις οικιακές, βιομηχανικές, γεωργικές, ενεργειακές και περιβαλλοντικές ανάγκες, αλλά δεν διαθέτουν τα μέσα να το λάβουν με προσιτό τρόπο. Περίπου το ένα πέμπτο του παγκόσμιου πληθυσμού ζει σήμερα σε περιοχές που πλήττονται από τη φυσική λειψυδρία.

Οικονομική λειψυδρία

Η οικονομική λειψυδρία οφείλεται στην έλλειψη επενδύσεων σε υποδομές ή τεχνολογίες για την άντληση του νερού από τα ποτάμια, τους υδροφορείς ή άλλες πηγές. Επίσης περιλαμβάνει την ανεπαρκή ανθρώπινη ικανότητα να ικανοποιήσει τη ζήτηση για νερό. Το ένα τέταρτο του παγκόσμιου πληθυσμού επηρεάζεται από την οικονομική λειψυδρία. Λόγω της έλλειψης των υποδομών, οι άνθρωποι χωρίς την αξιόπιστη πρόσβαση στις πηγές θα πρέπει να ταξιδέψουν για μεγάλες αποστάσεις για να πάρουν νερό, το οποίο συχνά προέρχεται από μολυσμένα ποτάμια, τα οποία χρησιμοποιούνται για οικιακές και γεωργικές χρήσεις. Αν και δίνεται μεγάλη έμφαση στη βελτίωση των πηγών για να λαμβάνεται νερό για κατανάλωση και οικιακή χρήση, τα στοιχεία δείχνουν ότι πολύ περισσότερο νερό χρησιμοποιείται για άλλες χρήσεις όπως το μπάνιο, το πλυντήριο, τα ζώα και ο καθαρισμός παρά η κατανάλωση και το μαγείρεμα.

Δείκτης υδατοπόνησης

Οι υδρολόγοι σήμερα αξιολογούν τη λειψυδρία εξετάζοντας την αναλογία πληθυσμού-νερού. Αυτό γίνεται συγκρίνοντας το ποσό των συνολικών διαθέσιμων υδάτινων πόρων ετησίως με τον πληθυσμό μιας χώρας ή περιοχής. Μια δημοφιλής προσέγγιση για τη μέτρηση της λειψυδρίας είναι η κατάταξη των χωρών ανάλογα με το ποσό των διαθέσιμων ετήσιων υδάτινων πόρων ανά άτομο. Για παράδειγμα, με βάση τον δείκτη υδατοπόνησης Falkenmark, μια χώρα ή περιοχή λέγεται ότι αντιμετωπίζει “υδατοπόνηση” όταν η ετήσια παροχή νερού πέφτει κάτω από 1.700 κυβικά μέτρα ανανεώσιμων υδατικών πόρων ανά άτομο ανά έτος. Σε επίπεδα μεταξύ 1.700 και 1.000 κυβικών μέτρων ανά άτομο ανά έτος, μπορεί να αναμένεται περιοδική ή περιορισμένη έλλειψη νερού. Όταν η παροχή νερού πέφτει κάτω από 1.000 κυβικά μέτρα ανά άτομο ανά έτος, η χώρα αντιμετωπίζει λειψυδρία