Κατά τον ίδιο, μια μικρή αλλά ιδιαίτερα θορυβώδης μειοψηφία φέρεται να κυριαρχεί στον χώρο της Δικαιοσύνης, επηρεάζοντας το κλίμα και τη λειτουργία του θεσμού.

Στη δήλωσή του, θέτει μια σειρά κρίσιμων ερωτημάτων για τη λειτουργία του συστήματος:

• Πόσο δίκαιη μπορεί να είναι μια δίκη όταν ένας δικαστής καλείται να εκδικάσει δεκάδες κακουργήματα μέσα σε μία ημέρα;
• Πόσο χρόνο δικαιούται ο κάθε κατηγορούμενος στις πολυπρόσωπες δίκες;
• Πόσες φορές πρέπει τα θύματα να προσέρχονται στα δικαστήρια για να διεξαχθεί μια υπόθεση;
• Πώς εκδικάζονται υποθέσεις ανηλίκων δραστών χωρίς την παρουσία επιμελητών ανηλίκων;

«Το τέλος της διαδρομής»

«Έφτασα, λοιπόν, στο τέλος της δικαστικής μου διαδρομής, νωρίτερα από το αναμενόμενο και, ίσως για όσους δεν με ξέρουν, κάπως αιφνίδια, αλλά σίγουρα ύστερα από ένα γεμάτο ταξίδι…

Αναπόφευκτα, ο νους επιστρέφει στην αρχή, όταν εισήλθα στην Εθνική Σχολή Δικαστικών Λειτουργών και πίστευα ότι θα γινόμουν λειτουργός της Δικαιοσύνης, ότι θα απονέμω το Δίκαιο σύμφωνα με τον Νόμο και τη συνείδησή μου. Το Δίκαιο, όχι με τη στενή έννοια της έκδοσης των δικαστικών αποφάσεων, αλλά ως ζώσα δύναμη. Όλοι οι Δικαστές, έχω την αίσθηση, είχαμε στην αρχή κάποια όνειρα για τη Δικαιοσύνη, που στη συνέχεια τα λησμονήσαμε. Σαν να ρίξαμε άγκυρα στα όνειρά μας μόλις συναντήσαμε την καθημερινότητα, τον υπερβολικό φόρτο, την πίεση της ποσότητας σε βάρος της ποιότητας και τις άθλιες συνθήκες εργασίας στα δικαστικά «μέγαρα».

Πολλές φορές, στη διάρκεια αυτής της διαδρομής, αναρωτήθηκα αν υπάρχουν στην Ελλάδα Δικαστές. Δικαστές με «Δ» κεφαλαίο. Δικαστές, που δεν συμπεριφέρονται αλαζονικά και απαξιωτικά στους δικηγόρους, αντιμετωπίζοντάς τους ως αντιπάλους και όχι ως συλλειτουργούς της Δικαιοσύνης… Δικαστές, που βλέπουν τους δικαστικούς υπαλλήλους ως μέλη της σύνθεσης του Δικαστηρίου και όχι ως υποτακτικούς τους… Δικαστές, που απονέμουν το Δίκαιο και δεν διεκπεραιώνουν απλώς υποθέσεις… Δικαστές, που νιώθουν λειτουργοί της Δικαιοσύνης και όχι υπάλληλοι του Υπουργείου … Δικαστές απαλλαγμένους από ναρκισσισμό και εγωπάθεια, που δεν θεωρούν ότι κατέχουν το αλάθητο του Πάπα… Δικαστές που μάχονται να βρουν την Αλήθεια και δεν ασπάζονται την τυπολατρία και την αυθαιρεσία… Δικαστές που μετατρέπουν την αγωνία και τα προβλήματα του πολίτη σε δικό τους αγώνα και προβληματισμό…

Υπηρέτησα περισσότερο από είκοσι χρόνια, σε οκτώ Δικαστήρια, στην Αθήνα και στην περιφέρεια και σχημάτισα την ακλόνητη πεποίθηση ότι υπάρχουν τέτοιοι Δικαστές στην Ελλάδα. Και είναι πάρα πολλοί! Αποτελούν τη συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων Δικαστών.

Ωστόσο, τα λόγια τους πνίγονται από τις κραυγές των λίγων, οι οποίοι όχι μόνο συνεχίζουν να επιβιώνουν, αλλά και κυριαρχούν, καθώς θορυβούν ως κύμβαλα αλαλάζοντα. Ως πότε όμως; Ως πότε οι πολλοί Δικαστές θα χρεώνονται την αδιαφορία, την αναλγησία, την ανικανότητα, την ευθυνοφοβία των λίγων; Ως πότε θα ανέχονται να πλήττει, να προσβάλλει, να υπονομεύει το κύρος της Δικαιοσύνης αυτή η θλιβερή μειοψηφία; Ως πότε οι Δικαστές θα σιωπούν για όσα βλέπουν να συμβαίνουν στον χώρο της Δικαιοσύνης; Πόσο δίκαιη μπορεί να είναι μια δίκη, όταν ο Δικαστής καλείται να δικάσει είκοσι κακουργήματα σε μία ημέρα; Πόσος χρόνος αναλογεί στον κάθε κατηγορούμενο στις πολυπρόσωπες δίκες; Πόσες φορές πρέπει να προσέρχονται τα θύματα στα δικαστήρια μέχρι να διεξαχθεί η δίκη τους; Πώς γίνεται να εκδικάζονται υποθέσεις ανηλίκων δραστών, χωρίς την παρουσία επιμελητών ανηλίκων; Για πόσο ακόμη μπορεί να στηρίζεται το οικοδόμημα της Δικαιοσύνης στο φιλότιμο ορισμένων λειτουργών της; Και, εν τέλει, είναι επαρκώς θωρακισμένοι οι Δικαστές για να αποκρούουν τα βέλη που στρέφονται, από κάθε κατεύθυνση, κατά της ανεξαρτησίας τους;

Το δόγμα ότι «οι δικαστές μιλούν μόνο με τις αποφάσεις τους» έχει αξία και εφαρμογή σε μια ιδανική πολιτεία, που όλα λειτουργούν άψογα. Τότε, πράγματι, οι Δικαστές δεν θα είχαν λόγο να μιλούν… Όχι, όμως, τώρα που η Δικαιοσύνη νοσεί! Τώρα η ανοχή είναι συνενοχή! Όλοι μας φέρουμε μερίδιο ευθύνης για τη διαρκώς φθίνουσα εμπιστοσύνη του κόσμου στη Δικαιοσύνη. Όλοι μας φταίμε που το τελευταίο καταφύγιο του πολίτη μετατρέπεται σε πεδίο άγονης αντιπαράθεσης, όπου μόνο από τύχη ή σύμπτωση μπορείς να βρεις το δίκιο σου και μάλιστα με τον κίνδυνο να είναι ήδη αργά, αφού το δίκαιο, ως αγαθό, πρέπει να απονέμεται άμεσα, κάτι που σπάνια συμβαίνει…

Για να ανατείλει ξανά ο ήλιος της Δικαιοσύνης «θέλει δουλειά πολλή» και ίσως χρειάζεται να «καώ εγώ, να καείς εσύ, για να γίνουν τα σκοτάδια λάμψη», όχι ως πράξη αυτοθυσίας, αλλά ως έμπρακτη δήλωση αυτοσεβασμού και ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ και ως απόφαση να μη συμβιβαστείς με το ελάχιστο, όταν οφείλεις το μέγιστο.

Όσοι αγάπησαν αυτό το λειτούργημα και όσοι το υπηρέτησαν με σθένος και αυταπάρνηση, από όποια θέση κι αν βρίσκονται πλέον, δεν πρέπει να το αφήσουν άλλο να ολισθαίνει. Άλλωστε, το Δίκαιο, δεν είναι απλώς μια στείρα γνώση. Είναι κάτι που είτε το έχεις μέσα σου είτε όχι! Αν το έχεις, δεν μπορείς να το στερηθείς ποτέ, καθώς είναι άρρηκτα συνυφασμένο με το είναι σου. Όποιον δρόμο και αν ακολουθήσεις, όπου κι αν σταθείς, θα είναι πάντα μαζί σου, αφού ό,τι είναι αληθινό είναι και παντοτινό. Και στο τέλος κάθε ημέρας, θα είσαι πραγματικά ευτυχισμένος μόνο αν μπορείς να απαντάς καταφατικά στο ερώτημα : «Αποδόθηκε Δικαιοσύνη;»

Γιάννης Ευαγγελάτος

τέως δικαστικός λειτουργός»

Κάλεσε μάλιστα τον υπουργό Προστασίας του Πολίτη, Μ. Χρυσοχοΐδη «να απαντήσει εάν αυτός διέταξε την άσκηση βίας κατά γιατρών και νοσηλευτών». Η Ζωή Κωνσταντοπούλου, που κατηγόρησε τον Άδωνι Γεωργιάδη «ότι μόνο με την υγεία δεν ασχολείται, εκτός εάν είναι κανένας πλούσιος ασθενής, ενδιαφέρεται να κάνει δημόσιες σχέσεις» είπε ότι η ανακαίνιση στο τμήμα Επειγόντων Περιστατικών γίνεται από το 2023 και ότι ο υπουργός Υγείας πήγε να εγκαινιάσει «μισό ΑΕΠ, που κάθε φορά που βρέχει πλημμυρίζει και ο χώρος του ΤΕΠ και ο χώρος του αξονικού τομογράφου. Κορδέλες, φιέστες αλλά και ΜΑΤ και βία».

Γεωργιάδης: Στο Ν. Νίκαιας αυξήσαμε το προσωπικό κατά 30% και τον προϋπολογισμό κατά 76%

Ζητώντας το λόγο επί προσωπικού, ο κ. Γεωργιάδης είπε ότι «δεν έχω σκοπό να τσακωθώ μαζί της. Είναι και λίγο βαρετό». Είπε επίσης πως «το εάν καλώς κάποιοι προσπάθησαν διά της βίας να εμποδίσουν τον υπουργό Υγείας της Ελλάδας να μπει σε ένα δημόσιο νοσοκομείο, ή κακώς, το αφήνω στην κρίση των βουλευτών και του ελληνικού λαού».

Σχολιάζοντας ωστόσο τον ισχυρισμό ότι δεν ενδιαφέρθηκε ποτέ για το νοσοκομείο της Νίκαιας, είπε ότι «οφείλω να δώσω στην εθνική αντιπροσωπεία και τον ελληνικό λαό τα στοιχεία για το νοσοκομείο Νίκαιας:

– Ο προϋπολογισμός που παραλάβαμε το 2019 ήταν 33,3 εκατομμύρια.

Ο προϋπολογισμός του ίδιου νοσοκομείου το 2025 διαμορφώθηκε στα 58,7 εκατομμύρια. Αυξήθηκε δηλαδή κατά 76%.

– Ο Οργανισμός στο νοσοκομείο αυτό έχει 1.926 οργανικές θέσεις. Υπηρετούν σήμερα με διάφορες μορφές εργασίας – όχι μόνο μόνιμοι – 1.236. Δηλαδή και δέκα εργαζόμενοι παραπάνω.

-Σε σχέση με το 2019 νοσοκομείο της Νίκαιας, έχει επιπλέον 65 γιατρούς και συγκεκριμένα 265 αντί για 200. Συν 36 ειδικευόμενους, δηλαδή από 242 σε 278. Συν 155 νοσηλευτές, και συγκεκριμένα 592 από 437, ενώ έχει και επιπλέον 133 άτομα λοιπό προσωπικό.

Δηλαδή, το νοσοκομείο αυτό έχει περίπου 30% περισσότερο προσωπικό από αυτό που παραλάβαμε και 76% μεγαλύτερο προϋπολογισμό τόνισε ο κ. Γεωργιάδης, σημειώνοντας ότι αυξήθηκαν κατά δεκάδες οι θέσεις των κλινών στους αντίστοιχους τομείς των ΤΕΠ»

«Ξέρει καλά ο κ. Μαρινάκης σε ποια όχθη είναι η κυβέρνηση που εκπροσωπεί», σχολιάζει το ΠΑΣΟΚ, προσθέτοντας: «Είναι δίπλα στον κ. Τσίπρα και τον κ. Καμμένο στη σκοτεινή όχθη της καταπάτησης των θεσμών, των επιθέσεων στις ανεξάρτητες Αρχές, των “παιχνιδιών” με τη δικαιοσύνη, της τοξικότητας και του διχασμού».

Το ΠΑΣΟΚ τονίζει εν κατακλείδι πως «όσα δήλωσε ο κ. Στουρνάρας, τα είχε επαναλάβει και σε κατά καιρούς συνεντεύξεις του. Τις προτιμούμε, γιατί απέναντι του είχε δημοσιογράφους και μέσα ενημέρωσης και όχι τους ακροδεξιούς εκπροσώπους της προπαγανδιστικής μηχανής των τρολ της Νέας Δημοκρατίας»

Επίθεση Μαρινάκη σε ΠΑΣΟΚ και Τσουκαλά 

Νωρίτερα,  ο κυβερνητικός εκπρόσωπος εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση στο ΠΑΣΟΚ κατά τη διάρκεια της ενημέρωσης των πολιτικών τόσο για δηλώσεις στελεχών της Χαριλάου Τρικούπη ενώ άφησε αιχμές για τη μετατόπιση στις θέσεις του κόμματος επί προεδρίας Ανδρουλάκη.

Αρχικά, ο Παύλος Μαρινάκης κλήθηκε να σχολιάσει την υπό διερεύνηση υπόθεση που φέρεται να εμπλέκεται το όνομα στελέχους του κόμματος που ζήτησε την αναστολή της κομματικής της ιδιότητας. Όπως υποστήριξε ο κ. Μαρινάκης, «αν γινόταν κάτι αντίστοιχο έστω με ένα απλό κομματικό μέλος της Νέας Δημοκρατίας θα εμφανίζονταν στη Βουλή ο Νίκος Ανδρουλάκης, θα γινόταν κατάθεση ερωτήσεων ενώ με πύρινο λόγο θα σχολίαζε ο εκπρόσωπος Τύπου».

Ωστόσο, ο κ. Μαρινάκης, είπε ότι «εμείς δεν ταυτίζουμε ένα πρόσωπο με το κόμμα, οι όποιες ευθύνες αφορούν πρόσωπα όχι συνολικά το ΠΑΣΟΚ» τονίζοντας ότι αυτό δεν συνέβη ούτε στην υπό διερεύνηση υπόθεση του Γιάννη Παναγόπουλου.

Ο Παύλος Μαρινάκης, σχολίασε τις δηλώσεις του Κώστα Τσουκαλά που αναφέρθηκε στη συνέντευξη που έδωσε ο Γιάννης Στουρνάρας στην Ομάδα Αλήθειας, λέγοντας πως «αν ψάχνει χαρακτηριστικό παράδειγμα για το πώς έχει μεταλλαχθεί με τα προηγούμενα χρόνια το ΠΑΣΟΚ του Ανδρουλάκη μπορεί να ακούσει αυτή την αποστροφή». Στη συνέχεια, ο κ. Μαρινάκης υποστήριξε ότι «αντί να ασχοληθεί με το δάσος, ασχολείται με το δέντρο. Ο Γιάννης Στουρνάρας, ήταν υπουργός μιας διακυβέρνησης που κράτησε Ελλάδα στην Ευρώπη, δεν έκανε απλή συνέντευξη, είπε ανατριχιαστικά πράγματα. Αντί να ασχοληθεί με αυτά το ΠΑΣΟΚ και να απευθύνει τον λόγο στον ΣΥΡΙΖΑ, ασχολείται με το δέντρο».

Πρόσθεσε ότι «το ΠΑΣΟΚ, ήταν στην ίδια πλευρά, στη σωστή πλευρά της ιστορίας, όταν τους έλεγαν “προδότες και γερμανοτσολιάδες”. Αντί να ζητήσει τον λόγο από τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Τσίπρα, μένει στο δέντρο». «Γιατί μένει στο Δέντρο;» διερωτήθηκε, «γιατί ονειρεύονται τη μεγάλη, προοδευτική, εντός πολλών εισαγωγικών, διακυβέρνηση».

Απαντώντας σε άλλο σχετικό ερώτημα, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος θέλησε να υπογραμμίσει ότι η Νέα Δημοκρατία δεν μετακινήθηκε στις θέσεις της, λέγοντας με αιχμηρό τρόπο ένα έμμεσο σχόλιο με αποδέκτη τη Χαριλάου Τρικούπη ότι «εμείς δεν μετακινηθήκαμε. Δεν συνομιλήσαμε με πρόεδρο της Βουλής επί ΣΥΡΙΖΑ και στη συνέχεια πρόεδρος Πλεύση Ελευθερίας, δεν συνυπογράψαμε πρόταση δυσπιστίας, δεν υιοθετήσαμε ρητορική για χαμένα βαγόνια και ενορχηστρωτές συγκάλυψης».

Και συνέχισε στον ίδιο τόνο λέγοντας ότι «κάποια στελέχη ΠΑΣΟΚ το υιοθέτησαν πριν από ένα χρόνο δεν ψηφίσαμε «παρών» για παραπομπή βουλευτών για το τι ψήφισαν στη Βουλή». Και κατέληξαν, πως είναι «ξεκάθαρη η μετατόπιση και είναι από το ΠαΣοΚ του Ανδρουλάκη.

Ο κ. Μαρινάκης, κλήθηκε να σχολιάσει και τις δηλώσεις του Τουρκικού υπουργείου Άμυνας λέγοντας ότι «η Ελλάδα έχει ενεργητική πολιτική και ασκεί τα δικαίωμα της βάσει του διεθνούς δικαίου».

Για τα επεισόδια στη Νίκαια, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος έκανε λόγο, μεταξύ άλλων, για «νοσηρές μειοψηφίες» και πρόσθεσε ότι έχουν στόχο τη μπαχαλοποίηση και την προβοκάτσια.

Τέλος, αναφερόμενος στις φωτογραφίες της Καισαριανής αφού έκανε μια εισαγωγική τοποθέτηση, ο κ. Μαρινάκης τόνισε ότι «αυτές οι φωτογραφίες ανήκουν σε όλους στους Έλληνες».

Ο ιδρυτής της «Κιβωτού», κρίθηκε ένοχος, κατά περίπτωση, για έξι πράξεις βαριάς σωματικής βλάβης ανηλίκων που βρίσκονταν υπό την προστασία του δράστη, ηθική αυτουργία σε επικίνδυνη σωματική βλάβη ανηλίκου, ηθική αυτουργία σε απλή σωματική βλάβη και ηθική αυτουργία σε απειλή.

Οι δικαστές αποφάσισαν την ενοχή ακόμη τεσσάρων συνεργατών του πατέρα Αντωνίου και απάλλαξαν πλήρως από τις κατηγορίες δύο κατηγορούμενους. Μεταξύ των προσώπων που καταδικάστηκαν είναι πρώην μέλος του ΔΣ της Κιβωτού, ο πρώην υπεύθυνος παιδαγωγών Βόλου και η πρώην διευθύντρια της δομής στο Βόλο, οι οποίοι καταδικάστηκαν, κατά περίπτωση, για πράξεις βαριάς σωματικής βλάβης, επικίνδυνης σωματικής βλάβης, απλής σωματικής βλάβης, απειλής και έκθεσης.

Ειδικότερα, κατά την κρίση των τριών δικαστών:

• ο πατέρας Αντώνιος κρίθηκε ένοχος για βαριά σωματική βλάβη (για επιμέρους πράξεις κρίθηκε αθώος) και για απλή σωματική βλάβη ως ηθικός και ως φυσικός αυτουργός,
• ο δεύτερος κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος για βαριά σωματική βλάβη (για επιμέρους πράξεις κρίθηκε αθώος) και απλή σωματική βλάβη,
• Ο τρίτος κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος για επικίνδυνη σωματική βλάβη, για απλές σωματικές βλάβες και για απειλή κατά ανηλίκων (για επιμέρους πράξεις κρίθηκε αθώος)
• Ο τέταρτος κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος για βαριά σωματική βλάβη (για επιμέρους πράξεις κρίθηκε αθώος) και για συνδρομή σε απλή σωματική βλάβη που τέλεσε ο τρίτο λες κατηγορούμενος,
• Η πέμπτη κατηγορούμενη κρίθηκε ένοχη για βαριά σωματική βλάβη και έκθεση , ενώ αθωώθηκε για λοιπές κατηγορίες.

Πλήρως απαλλακτική ήταν η κρίση του δικαστηρίου για τον έκτο και έβδομο κατηγορούμενο όπως και πρωτόδικα.

Επί των ελαφρυντικών περιστάσεων οι πέμπτος και έκτος κατηγορούμενοι ζήτησαν την χορήγηση της ειλικρινούς μεταμέλειας μετά την πράξη και των μη ταπεινών αιτιών επικαλούμενοι ότι τελούσαν υπό «ψυχολογική και λειτουργική εξάρτηση από τον πατέρα Αντώνιο».

Η εισαγγελέας ζήτησε να γίνει δεκτό το ελαφρυντικό της ειλικρινούς μεταμέλειας μετά την πράξη, αλλά να απορριφθεί εκείνο των μη ταπεινών αιτίων. «Η χρήση βίαιης συμπεριφοράς σε βάρος ανηλίκων και με ακραία μέτρα δεν μπορούν αν θεωρηθούν παιδαγωγικά μέτρα κατά την κοινή αντίληψη. Άρα γνώριζαν ότι αντίκειται στη λογική και παιδαγωγική επιστήμη αυτό που έπραξαν. Δεν τίθεται ζήτημα σχέσης εξάρτησης γιατί είχαν αντίληψη για το τι έκαναν και ότι η χρήση βίας και απομόνωσης δεν είναι παιδαγωγικά μέτρα».

• Πρωτόδικα ο πατέρας Αντώνιος καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης τεσσάρων ετών για κακοποιητική συμπεριφορά του ιδίου και στελεχών της Οργάνωσης σε βάρος φιλοξενούμενων, ποινή μετατρέψιμη κατά 10 ευρώ ημερησίως. Κηρύχθηκε ένοχος για πέντε επιμέρους πλημμεληματικές πράξεις, ενώ αθωώθηκε για άλλες 14.

Σε ακόμη τέσσερις εργαζόμενους της «Κιβωτού του Κόσμου» επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης από 17 έως 40 μήνες, ενώ δύο αθωώθηκαν από κάθε κατηγορία. Όλοι οι καταδικασθέντες, οι οποίοι εξακολουθούν μέχρι σήμερα να είναι ελεύθεροι, καθώς τους χορηγήθηκε αναστολή έως της έφεση, κατηγορήθηκαν για πλημμελήματα που αφορούν σε τιμωρητικές συμπεριφορές κατά τροφίμων.

Ειδικότερα, φέρονται να υποχρέωναν φιλοξενούμενους σε καθημερινή οκτάωρη εργασία -ακόμη και όταν δεν ήταν σε θέση να την κάνουν για ιατρικούς λόγους- και άλλους τους έβαζαν σε απομόνωση για μήνες ως τιμωρία εξαιτίας συμπεριφορών των ανηλίκων. Κατά περίσταση έχει αποδοθεί σε κατηγορούμενους περιστατικό ξυλοδαρμού ανήλικων φιλοξενούμενων στο χώρο του οινοποιειού δομής.

Στην τοποθέτησή του σημειώνει: «Υπάρχουν στιγμές κατά τις οποίες η συγκυρία σαρώνει τα μικρά και τα ασήμαντα και φέρνει στο προσκήνιο τα πραγματικά, σκληρά διλήμματα. Χρέος των πολιτικών κομμάτων -και ιδίως των αριστερών, δηλαδή εκείνων που οφείλουν να δρουν με κριτήριο τα συμφέροντα των λαϊκών στρωμάτων- είναι να αποκωδικοποιούν τα επίδικα κάθε ιστορικής περιόδου και να χαράσσουν πορεία που θα βελτιώνει απτά την καθημερινότητα της κοινωνικής πλειοψηφίας, μεταφέροντας πόρους, ισχύ και εξουσίες από τους λίγους στους πολλούς».

Όπως αναφέρει, ως ιδρυτικό μέλος του κόμματος είχε θέσει δύο βασικές προτεραιότητες: «Πρώτον, η ανάγκη να ξεμπερδέψει η Αριστερά με το επικίνδυνο φαινόμενο του κασσελακισμού – κάτι που κατέστη εφικτό χάρη στην αποφασιστική -μετά ένα σημείο- στάση συντρόφων και συντροφισσών του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ. Δεύτερον, η ανάγκη να διαμορφωθεί ένα πολιτικό υποκείμενο που θα λειτουργούσε ως καταλύτης για την ανασύνθεση και την ενότητα του ευρύτερου προοδευτικού χώρου».

Σύμφωνα με τον ίδιο, απέναντι στη δεύτερη αυτή στόχευση εκδηλώθηκε από νωρίς σοβαρή αντίδραση, η οποία σταδιακά μετατράπηκε, όπως υποστηρίζει, σε πλειοψηφούσα άποψη στα όργανα του κόμματος, οδηγώντας σε «παραλυτική στασιμότητα και σε έναν ιδιότυπο πολιτικό και οργανωτικό δυϊσμό».

Περιγράφοντας την εσωκομματική κατάσταση, επισημαίνει ότι «Ο Πρόεδρος και η πλειοψηφία της Κοινοβουλευτικής Ομάδας μιλούσαν τη γλώσσα της ενότητας ενώ αντίθετα, ο Γραμματέας και η πλειοψηφία της Κεντρικής Επιτροπής και του Πολιτικού Γραφείου εργάζονταν αποκλειστικά για την ανασυγκρότηση της ριζοσπαστικής Αριστεράς, απορρίπτοντας κάθε ευρύτερη προοπτική».

Κάνοντας αναφορά στις πολιτικές συνθήκες, τονίζει: «Σε μια ιστορική στιγμή κατά την οποία οι διεθνείς και εσωτερικές εξελίξεις επιβάλλουν τη μέγιστη δυνατή ενότητα των προοδευτικών δυνάμεων, τα λαϊκά στρώματα πλήττονται σκληρά από τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές της κυβέρνησης Μητσοτάκη και νέα μορφώματα με βαθιά αντιδραστικό λόγο αναδύονται, δεν αρμόζει να εγκλωβιστούμε σε μια ατέρμονη ομφαλοσκόπηση γύρω από την “καθαρότητα” της ταυτότητας της Αριστεράς».

Ο ίδιος υποστηρίζει ακόμη ότι «οι πολίτες δεν κινητοποιούνται και δεν ψηφίζουν μόνο βάσει ταυτοτήτων, αλλά κυρίως βάσει ταυτίσεων», προσθέτοντας ότι «Δεν μπορούμε να επιτρέψουμε η Ελλάδα να ακολουθήσει το παράδειγμα πολλών ευρωπαϊκών χωρών, όπου μια επιθετική, ανορθολογική Ακροδεξιά επιβάλλει την ατζέντα της στον συντηρητικό χώρο, ενώ η Αριστερά αυτοπεριορίζεται στο περιθώριο ως δύναμη απλής διαμαρτυρίας».

Αναφερόμενος στο Διαρκές Προγραμματικό Συνέδριο, σημειώνει: «Το Διαρκές Προγραμματικό Συνέδριο αποτέλεσε την τελευταία ευκαιρία για τη Νέα Αριστερά. Η ευκαιρία αυτή χάθηκε. Αντί να επιλυθεί το αδιέξοδο, η απόφαση του Συνεδρίου -η οποία από το ίδιο κιόλας βράδυ ερμηνεύθηκε εντελώς διαφορετικά από τις δύο πλευρές του κόμματος- διαιωνίζει την παραλυτική ισορροπία και προετοιμάζει το έδαφος για μια νέα κρίση».

Κατά τον ίδιο, «Σε δύο μόνο σημεία υπήρξε σαφήνεια στην απόφαση του Συνεδρίου: Στην ουσιαστικά φωτογραφική αποδοκιμασία του πρώην πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα και στην απόρριψη κάθε προοπτικής συνεργασίας με τις δυνάμεις της Κεντροαριστεράς».

Κλείνοντας, αναφέρει: «Αυτή την πολιτικά καταστροφική επιλογή ούτε μπορώ ούτε θέλω να υπηρετήσω. Αντιθέτως, είμαι αποφασισμένος να συμβάλλω ενεργά στο εγχείρημα της ανασύνθεσης του συνόλου της Αριστεράς, παράλληλα με τη συγκρότηση ενός ευρύτερου μετώπου προοδευτικών δυνάμεων, με αξιόπιστη και κοινωνικά αναγνωρίσιμη ηγεσία».

Και καταλήγει: «Για όλους αυτούς τους λόγους, δηλώνω την αποχώρηση μου από τη Νέα Αριστερά και συντάσσομαι με τα 10 μέλη της ΚΕ που αποχώρησαν πρόσφατα από τη Νέα Αριστερά. Θα συνεχίσω να εργάζομαι για μια Αριστερά χρήσιμη για την κοινωνία, ικανή να μετατρέψει την κοινωνική δυσαρέσκεια σε συλλογική δύναμη αλλαγής. Για μια μαχητική και κυβερνώσα Αριστερά. Θεωρώ ότι οι παρεμβάσεις του πρώην πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα, αποτελούν μια ελπιδοφόρα εξέλιξη για την επίτευξη του παραπάνω σκοπού».

Στη δήλωσή του γίνεται ρητή αναφορά στον πρώην πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, τις παρεμβάσεις του οποίου χαρακτηρίζει «ελπιδοφόρα εξέλιξη» για την ανασύνθεση του χώρου.

«Μόνο ως αποκριάτικο σχόλιο μπορώ να εκλάβω την προσπάθεια του ΠΑΣΟΚ να ντύσει την υπόθεση στελέχους του ως δήθεν “γαλάζιο σκάνδαλο” και αυτό δείχνει το αδιέξοδό του» ανέφερε η κ. Σδούκου για την απόπειρα του ΠΑΣΟΚ να εμπλέξει τη Νέα Δημοκρατία σε υπόθεση στην οποία ελέγχεται στέλεχός του.

Μιλώντας σήμερα Action 24 η κ. Σδούκου είπε ότι «η κυβέρνηση από την πρώτη στιγμή έχει επιδείξει ξεκάθαρη πολιτική βούληση να έρχονται όλες οι υποθέσεις στο φως και να αποδίδονται ευθύνες όπου υπάρχουν».

Ξεκαθάρισε ότι «ισχύει απολύτως το τεκμήριο αθωότητας και ότι οι ευθύνες δεν είναι συλλογικές. Όταν εντοπίζονται πρόσωπα που εμπλέκονται σε τέτοιες υποθέσεις, οι ευθύνες είναι προσωπικές».

Αναφερόμενη στη συγκεκριμένη υπόθεση, αλλά και σε άλλες που έχουν απασχολήσει τη δημόσια συζήτηση το τελευταίο διάστημα, σημείωσε ότι «αυτό που έχω να πω είναι ότι στην πολιτική προφανώς ό,τι λέει ο καθένας το βρίσκει μπροστά του. Και φαίνεται και σε αυτή την υπόθεση εδώ. Τον τελευταίο καιρό, μια με τον κουμπάρο του κύριου Ανδρουλάκη, μια με την υπόθεση του κύριου Παναγόπουλου, μια τώρα με το στέλεχός του που έθεσε σε αναστολή την κομματική του ιδιότητα. Σαν πολλά μαζεύονται».

Σημείωσε δε ότι «στην πολιτική πρέπει να υπάρχει ένα αίσθημα ευθύνης σε όσα λέγονται. Ενώ στο παρελθόν το ΠΑΣΟΚ επιχειρούσε να δικάσει και να βάλει ταμπέλες σε υποθέσεις, σήμερα υποστηρίζει ότι για τις υποθέσεις στις οποίες ελέγχονται στελέχη του φταίει η Νέα Δημοκρατία. Δεν πείθει. Αντιθέτως, γκρεμίζεται όλο και περισσότερο και δεν το παίρνει κανείς στα σοβαρά», συμπλήρωσε δε πως «για το ΠΑΣΟΚ, για όλα φταίνε οι άλλοι. Καμία αυτοκριτική».

Η κ. Σδούκου υπογράμμισε ότι «το γεγονός πως αναδεικνύονται περισσότερες υποθέσεις δεν σημαίνει ότι έχουν αυξηθεί τα φαινόμενα διαφθοράς, αλλά ότι πλέον λειτουργούν εντατικά οι ελεγκτικοί μηχανισμοί. Υπάρχει ξεκάθαρη πολιτική βούληση να ξεσκεπάζονται οι υποθέσεις, να έρχονται στο φως, να αναζητούνται ευθύνες και να λειτουργούν ανεξάρτητα οι θεσμοί. Η Οικονομική Αστυνομία, το ΣΔΟΕ, η Εισαγγελία, οι πάντες».

Σημείωσε ακόμα ότι «πολύ καλά κάνουν οι αρμόδιες αρχές και πράττουν τη δουλειά τους». Αναφέρθηκε, δε, και στον ρόλο της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, τονίζοντας ότι «όπου απαιτείται, οι ευρωπαϊκοί θεσμοί παρεμβαίνουν ώστε να διαλευκανθούν πλήρως οι υποθέσεις και κάνουν πολύ ορθά. Θέλουμε διαφάνεια χωρίς καμία έκπτωση».

Η εκπρόσωπος Τύπου της Νέας Δημοκρατίας έκανε σαφές ότι η συνολική μεταρρυθμιστική προσπάθεια της κυβέρνησης για τον εκσυγχρονισμό του κράτους συνδέεται άμεσα με την μείωση της διαφθοράς και την εξάρθρωση κυκλωμάτων που λειτουργούσαν επί μακρόν.

Όπως υπογράμμισε «Δεν ζούμε σε μια αγγελικά πλασμένη κοινωνία. Υπάρχουν παθογένειες, αυτό που λέμε “βαθύ κράτος”. Το ζήτημα είναι αν έχεις την πολιτική βούληση να ξεριζώσεις την ανομία και να μην έχεις την παραμικρή ανοχή».

Η κ. Σδούκου τόνισε ότι «κανένας δεν είναι υπεράνω του νόμου. Όποιος εντοπίζεται να παρανομεί, να συμμετέχει σε τέτοιες υποθέσεις, θα είναι αντιμέτωπος με τον πέλεκυ της Δικαιοσύνης. Αυτή είναι μια μεγάλη διαφορά σε σχέση με το παρελθόν».

Η κ. Σδούκου, αναφερόμενη στην κ. Ζωή Κωνσταντοπούλου, έκανε λόγο για ένα «επαναλαμβανόμενο μοτίβο που σε καμία περίπτωση δεν τιμά τον δημόσιο διάλογο».

Διευκρίνισε πως μόνιμος στόχος της αρχηγού της Πλεύσης Ελευθερίας είναι «με κάθε αφορμή να δημιουργείται σαματάς και θόρυβος. Προφανώς θεωρεί ότι αυτό το “προϊόν” μπορεί να πουλάει». Εξήγησε ότι «υπάρχει μια μερίδα της κοινωνίας που μπορεί να αρέσκεται στην έκφραση ενός θυμού με αυτό τον τρόπο, στο μηδενισμό, στον τσακωμό και στην ένταση. Είναι μειοψηφία, αλλά πρέπει να μας προβληματίσει αυτό που συμβαίνει».

Κλείνοντας, η Εκπρόσωπος Τύπου σημείωσε ότι η Νέα Δημοκρατία μιλά στον κόσμο «που επιθυμεί υπευθυνότητα και λύσεις για τα προβλήματα της κοινωνίας» και προς αυτή την πολιτική κατεύθυνση οφείλει να πείσει όσο περισσότερους πολίτες μπορεί, καθώς η ζωή βελτιώνεται με πολιτικές και όχι με κραυγές.

Η διαχρονική πολιτισμική παρακαταθήκη

Ο κ. Παυλόπουλος εστίασε στη σημασία του έργου της Αρβελέρ για την ευρωπαϊκή σκέψη, σημειώνοντας ότι ο θάνατός της αφήνει ένα κενό που δύσκολα θα καλυφθεί. Σύμφωνα με τον πρώην Πρόεδρο, η έρευνά της γύρω από τον Αρχαίο Ελληνικό και τον Βυζαντινό Πολιτισμό αποτέλεσε τη γέφυρα για την κατανόηση της ελληνικής συμβολής στον κοινό Ευρωπαϊκό Πολιτισμό. «Ο θάνατος της Ελένης Γλύκατζη-Αρβελέρ καταγράφει τις διαστάσεις του δυσαναπλήρωτου κενού που αφήνει η απώλειά της στο πεδίο της ευρωπαϊκής διανόησης», ανέφερε χαρακτηριστικά, κλείνοντας τη δήλωσή του με τη φράση «Αιωνία η Μνήμη της».

«Οι συνεχείς απαράδεκτες δηλώσεις του βουλευτή Λέσβου, κ. Παρασκευαΐδη θολώνουν το πολιτικό και ιδεολογικό μήνυμα του ΠΑΣΟΚ και δεν μπορούν να είναι ανεκτές. Με επιστολή του στον Πρόεδρο της Βουλής, ο Νίκος Ανδρουλάκης γνωστοποιεί οτι ο κ. Παρασκευαΐδης τίθεται εκτός της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής», ανέφερε το ΠΑΣΟΚ στη σχετική ανακοίνωση διαγραφής.

Ακολουθούν οι δηλώσεις Παρασκευαΐδη που εξόργισαν τη Χαριλάου Τρικούπη. 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Πρωινή Επισκόπηση (@proini_episkopisi)

«Φυσικά, η στοχοποίηση της κας Άννας Στρατινάκη για μια πολιτική, που έχει όπως βλέπετε με τα μάτια σας τις υπογραφές όλων των Γενικών Γραμματέων επί ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και επί ΝΔ, των ειδικών Γραμματέων κλπ. και που υπηρετήθηκε από όλες τις Πολιτικές Ηγεσίες από το 2014 έως το 2026, αλλά και η στοχοποίηση του συντρόφου της κου Γεωργίου, ως δήθεν δικαιούχου των προγραμμάτων, ενώ ο ίδιος δεν έχει καν στην ιδιοκτησία του εταιρεία κατάρτισης, προφανώς έχει πολιτικά και επικοινωνιακά κίνητρα.

Εγώ την ανθρωποφαγία και την ανθρωποθυσία δεν την επιτρέπω.

Όταν κατηγόρησαν κάποτε εμένα, με είχαν αφήσει σχεδόν μόνο μου όλοι να εξηγώ και τελικά εγώ απαλλάχθηκα μεν και καταδίκασα τους συκοφάντες μου, αλλά μόνον εγώ ξέρω πόσο αυτό κόστισε μέσα μου και στην οικογένειά μου. Όχι αγαπημένη μου Άννα, δεν είσαι καθόλου μόνη σου σε αυτό», τόνισε, μεταξύ άλλων, ο υπουργός Υγείας στην ανάρτησή του.

Ολόκληρη η ανάρτηση του Άδωνι Γεωργιάδη:

Επειδή βαρέθηκα να βλέπω και να ακούω στις τηλεοράσεις και το Διαδίκτυο και να διαβάζω στις εφημερίδες για το δήθεν «γαλάζιο» σκάνδαλο της ΓΣΕΕ κλπ. και επειδή υπήρξα Υπουργός Εργασίας για 6 μήνες και έχω πλήρη γνώση και κατανόηση αυτού του τεχνικού ζητήματος, κάθησα το ΣΚ και συγκέντρωσα τα πάντα.

Τα προγράμματα που είχαν ενταχθεί επί Σύριζα, έληγαν με την παράταση του Covid, στις 31 Δεκεμβρίου 2023 και εγώ ξεκίνησα τη διαπραγμάτευση με τις Ευρωπαϊκές Αρχές και για το ποια έργα θα μπορούσαμε να συνεχίσουμε, αλλά και ποια θα μπορούσαμε χωρίς συνέπειες για τον φορολογούμενο να ακυρώσουμε.

Λέγοντας χωρίς συνέπειες, εννοώ χωρίς να έχουν οι εταιρίες ολοκληρώσει πλήρως τις νομικές δεσμεύσεις του Κράτους (διαγωνισμοί, ελεγκτικό συνέδριο κλπ).

Για να το κάνω ακόμη πιο σαφές, έργα με νομικές δεσμεύσεις που δεν είχαν προχωρήσει, λόγω αμέλειας του Κράτους, σε οποιοδήποτε επίπεδο, γεννούν αποζημιωτικές αξιώσεις κατά του Κράτους.

Δηλαδή, αυτά τα έργα θα πληρώνονταν στο ακέραιο και χωρίς να έχουν γίνει.

Έτσι, ξεκίνησα την πρώτη επιστολή στην κα Κάουφμαν, που οδήγησε, αφού εγώ είχα φύγει πλέον από το Υπουργείο Εργασίας για το Υπουργείο Υγείας και που ισχύει έως σήμερα και οδήγησε και στον σωστό νόμο Παπαθανάση.

Για να σας το πω απλά, εάν ο Αναπληρωτής Υπουργός κος Παπαθανάσης δεν μετέφερε αυτά τα 4 έργα στο ΠΔΕ, θα τα πληρώναμε στις εταιρίες μέσω των δικαστηρίων και χωρίς να γίνουν.

Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα υποθαλάσσιας στην Θεσσαλονίκη, που ακυρώθηκε, αλλά τα χρήματα πληρώθηκαν κανονικά όλα, μετά τις αμετάκλητες αποφάσεις των δικαστηρίων.

Ή η σήραγγα που πληρώσαμε και σήραγγα δεν έχουμε.

Αυτό τα κόμματα της Βουλής το γνωρίζουν, γι’ αυτό και σχεδόν όλα είπαν «παρόν» στην Βουλή και δεν καταψήφισαν.

Μεγαλύτερο πολιτικό ενδιαφέρον για εμένα θα είχε το γιατί το Κράτος μας δεν μπορούσε να υλοποιήσει αυτά τα έργα επί δέκα και πλέον χρόνια, παρά όσα νομίζει ο κόσμος για δήθεν 73.000.000 στην ΓΣΕΕ που ενταγμένα είναι και περισσότερα εκατομμύρια, αλλά τελικά από όλα αυτά μόνον ένα ξεκίνησε και ολοκληρώθηκε, ύψους 11.000.000€.

Το έργο αυτό οδήγησε το να βρουν σήμερα εργασία το 25% όσων το παρακολούθησαν (θεωρείται αριθμός ρεκόρ) και το οποίο όχι μόνον έχει ήδη ελεγχθεί από τις Ευρωπαϊκές Αρχές, αλλά έχει εγγράφως επαινεθεί ως καλό παράδειγμα.

Πρόκειται για το έργο της «Δημιουργικής Βιομηχανίας» της ΓΣΕΕ.

Φυσικά, η στοχοποίηση της κας Άννας Στρατινάκη για μια πολιτική, που έχει όπως βλέπετε με τα μάτια σας τις υπογραφές όλων των Γενικών Γραμματέων επί ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και επί ΝΔ, των ειδικών Γραμματέων κλπ. και που υπηρετήθηκε από όλες τις Πολιτικές Ηγεσίες από το 2014 έως το 2026, αλλά και η στοχοποίηση του συντρόφου της κου Γεωργίου, ως δήθεν δικαιούχου των προγραμμάτων, ενώ ο ίδιος δεν έχει καν στην ιδιοκτησία του εταιρεία κατάρτισης, προφανώς έχει πολιτικά και επικοινωνιακά κίνητρα.

Εγώ την ανθρωποφαγία και την ανθρωποθυσία δεν την επιτρέπω.

Όταν κατηγόρησαν κάποτε εμένα, με είχαν αφήσει σχεδόν μόνο μου όλοι να εξηγώ και τελικά εγώ απαλλάχθηκα μεν και καταδίκασα τους συκοφάντες μου, αλλά μόνον εγώ ξέρω πόσο αυτό κόστισε μέσα μου και στην οικογένειά μου.

Όχι αγαπημένη μου Άννα, δεν είσαι καθόλου μόνη σου σε αυτό.

Η εμπλοκή του ΣΔΑΜ και του κ. Καλλίρη γίνεται ακριβώς με την ίδια διαδικασία, διαγωνισμούς κλπ και με την έγκριση και τον έλεγχο των Ευρωπαϊκών και Εθνικών Αρχών. Κανένας δεν μπορεί να δώσει απλώς χρήματα σε κανέναν χωρίς πολλαπλό έλεγχο.

Η περιοχή της Δυτικής Μακεδονίας και γενικά της απολιγνιτοποίησης είναι ο κατεξοχήν τόπος που χρειάζεται προγράμματα κατάρτισης, καθώς άνθρωποι που 70 χρόνια εργάζονταν μόνον γύρω από τον λιγνίτη, τώρα πρέπει να μάθουν να κάνουν κάτι άλλο. Εάν εκεί δεν γίνουν τέτοια προγράμματα, πού ακριβώς πρέπει να γίνουν, για να το καταλάβω.

Δεν πρέπει λοιπόν να ποινικοποιηθεί στη συνείδηση μας η κατάρτιση, όχι μόνον διότι προφανώς είναι απαραίτητη, αλλά διότι ενόψει της μετάβασης στην εποχή της Τεχνητής Νοημοσύνης, θα αλλάξει τόσο ραγδαία η αγορά εργασίας, που θα τη χρειαστούμε ως εργαλείο πολύ περισσότερο και με ταχύτερες διαδικασίες, αλλιώς θα κινδυνεύουμε να μείνουμε με εκατομμύρια εργαζόμενους, χωρίς την ικανότητα να εργαστούν.

Αυτά που σας λέω δεν έχουν σχέση με την όποια ροή χρημάτων ερευνά η Οικονομική Εισαγγελία –

καλά κάνουν οι Εισαγγελείς και ερευνούν όποιον θέλουν – αλλά με την κατάρτιση αυτή καθαυτή και την ανάγκη να προστατευθεί ως εργαλείο απολύτως απαραίτητο.

Οι ελεγχόμενοι θα δώσουν τις εξηγήσει τους στις αρμόδιες Αρχές και έως την καταδίκη τους από το Δικαστήριο είναι αθώοι.

Φυσικά, κατάρτιση επιτυχημένη, χωρίς την εμπλοκή των Κοινωνικών εταίρων δεν νοείται και δεν θα ήταν επιτυχημένη. Οι Κοινωνικοί Εταίροι μπορούν και πείθουν χιλιάδες εργαζόμενους να παρακολουθήσουν τέτοια προγράμματα.

Πολλοί θα πουν γιατί ανακατεύομαι, καθώς στο Εργασίας έμεινα μόνον 6 μήνες και άλλοι έμειναν χρόνια, αλλά εγώ έχω μάθει να μην είμαι σιωπηλός και δεν μου αρέσει να βλέπω συνεργάτες και φίλους μου να υποφέρουν από δημοσιεύματα και υπονοούμενα και εγώ να κρύβομαι για να μην στοχοποιούμαι. Τέτοιος πολιτικός ούτε ήθελα ποτέ να γίνω, ούτε θα γίνω και ας μην εκλεγώ ξανά ποτέ.

Η Πολιτική δεν είναι άσκηση Δημοφιλίας και συλλογής Ψήφων, αλλά τήρησης Αρχών.

Μόνον η Αληθεα έχει σημασία και η Αλήθεια είναι ότι τέτοια προγράμματα γίνονται σε όλη την ΕΕ.

Τα συγκεκριμένα είχαν όλα ξεκινήσει επί ΣΥΡΙΖΑ, που τώρα κάνουν το παγώνι για να πλήξουν την Κυβέρνηση.

Κεραμέως, Παπαθανάσης κινήθηκαν υπέρ του Δημοσίου Συμφέροντος το οποίο προστάτευσαν.

Η κα Στρατινάκη δεν έδωσε τίποτε και σε κανέναν μόνη της και από το 2021 και την ίδρυση της Ειδικής Γραμματείας στο Εργασίας δεν είχε καμμία αρμοδιότητα

ούτως ή άλλως.

Στο ΣΔΑΜ ο κος Καλλίρης οργάνωσε άριστα προγράμματα κατάρτισης, τα οποία είναι όλα νόμιμα και όλα μέσω έγκρισης από το Ελεγκτικό Συνέδριο, δηλαδή με δικαστικό έλεγχο και μάλιστα ορισμένα προγράμματα του Υπουργείου Εργασίας πέρασαν θυμάμαι από το Ελεγκτικό δύο φορές.

Τέλος, τα Προγράμματα δεν πρέπει να σταματήσουν λόγω του θορύβου, καθώς η παύση τους θα κάνει πολλαπλή ζημιά στο Δημόσιο Συμφέρον και διότι θα χαθούν τα προγράμματα και θα πληρώνουν αποζημιώσεις χωρίς έργο και διότι οι εργαζόμενοι θα χάσουν μεγάλες ευκαιρίες να γίνουν καλύτεροι στη δουλειά τους.

Για την ιστορία, όσα προγράμματα δεν είχαν τέτοιες νομικές δεσμεύσεις απεντάχθηκαν και ακυρώθηκαν!

Στα κατωτέρα παρατιθέμενα στοιχεία προκύπτουν με σαφήνεια τα εξής:

 Επί ΣΥΡΙΖΑ το Υπουργείο Εργασίας προσκαλεί συγκεκριμένους ονοματισμένους φορείς, χωρίς μάλιστα να αξιολογήσει τις προτάσεις τους για να καταρτισουν 15.000 ανέργους.

Οι φορείς ήταν η ΕΕΔΕ Η ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΕΞΑΓΩΓΕΩΝ Η ΕΣΕΕ ΚΑΙ ΤΟ ΣΕΠΕ.

Οι 4 φορείς μοιράστηκαν 40 εκ και έτρεξαν διαγωνισμούς με βάση το Ν 4412/2016 περί δημοσίων συμβάσεων, προκειμένου να επιλεγουν τα ΚΕΚ που θα υλοποιούσαν την κατάρτιση.

 Κατά τα έτη 2015 – 2019 ο ΣΥΡΙΖΑ διά του Υπουργείου Ανάπτυξης της εποχής εκείνης εξέδωσε 3 προσκλήσεις προς επαγγελματικούς φορείς και ομοσπονδίες, προκειμένου να προβούν σε κατάρτιση εργαζομένων με το ίδιο μοντέλο του Υπουργείου Εργασίας ως ανωτέρω.

ΤΟ συνολικό ποσό των 3 προσκλήσεων με αρ. 024 110 και 121 αφορούσε 208 εκ.

 Την ίδια εποχή, ο ΣΥΡΙΖΑ εκδίδει 2 ονομαστικες μάλιστα προσκλήσεις προς την ΚΕΕΕ, συνολικού ύψους 24 εκ. και την ΕΣΕΕ 9.600 εκ. πάλι για να αναλάβουν να καταρτίσουν εργαζόμενους, αφού πρώτα διενεργούσαν δημόσιους διεθνείς διαγωνισμούς, σύμφωνα με το ν 4412/16, προκειμένου να επιλέγουν τα ΚΕΚ που θα αναλάμβαναν την κατάρτιση.

 Τον Ιούλιο του 2019 που αναλάβαμε την Κυβέρνηση, εξακολουθούσε να τρέχει το ίδιο επιχειρησιακό πρόγραμμα 2014 -2020.

Συνεπώς, ΝΟΜΙΜΩΣ, βάσει των όρων του συγκεκριμένου επιχειρησιακού προγράμματος, μπορούσε το Υπουργείο Εργασίας να απευθυνθεί σε κοινωνικούς Εταίρους και Συλλογικους Φορείς, για να αναλάβουν και να συμπραξουν με το Υπουργείο Εργασίας, προκειμένου να καταρτιστούν ομάδες ανέργου πληθυσμού.

Με τη διαφορά όμως, σε σχέση με τον ΣΥΡΙΖΑ, ότι πλέον μπήκαν κριτήρια και μάλιστα αυστηρά για το ποιος φορέας θα επιλεγεί για να αναλάβει το κάθε κλαδικο πρόγραμμα.

 Τα προγράμματα αυτά προτάθηκαν ΝΟΜΙΜΩΣ και εγκρίθηκαν πολλάκις από την ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΠΑΡΑΚΑΛΟΛΟΥΘΗΣΗΣ (συλλογικό όργανο που προεδρεύεται από τον γραμματέα ΕΣΠΑ και συμμετέχει η Ε.Ε το Υπουργείο Εργασίας, το Υπουργείο Παιδείας και οι Κοινωνικοί Εταίροι.

 Συνεπώς, αν υπήρχε το οποιοδήποτε νομικό, ή άλλο ζήτημα, αυτό θα είχε αναδειχθεί προ της έγκρισης και ένταξης των προγραμμάτων αυτών.

 Το επιχειρησιακό πρόγραμμα 2014 -2020 και οι κανόνες του έληξαν το 2023 με την παράταση που είχε λάβει, ένεκα της πανδημίας.

Όμως, το νέο επιχειρησιακό πρόγραμμα 2021-2027 δεν έδινε πλέον τη δυνατότητα, μέσω των κανόνων του, να μπορούν πλέον να υλοποιούνται προγράμματα κατάρτισης με τη μορφή που αυτά έλαβαν χώρα από το 2016 και μετά.

 Έτσι τα προγράμματα που είχαν επιλεγει ΚΑΙ ενταχθεί με απόφαση ΕΕ Υπουργείου Ανάπτυξης και Υπουργείου Εργασίας και ειχαν λάβει οι φορείς ΓΣΒΕΕ ΓΣΕΕ ΕΕΔΕΓΕ κατόπιν αξιολόγησής τους, αν και είχαν ολοκληρωθεί οι δημόσιοι διεθνείς διαγωνισμοί από τους φορείς αυτούς, βάσει του ν 4412/16 για την επιλογή των ΚΕΚ που θα υλοποιούσαν την κατάρτιση , αν και είχαν περάσει και τον προσυμβατικό έλεγχο του Ελ Συνεδρίου και του Υπουργείου Ανάπτυξης ΔΕΝ μπορούσαν αυτομάτως να μεταφερθούν στη νέα προγραμματικη περίοδο.

 Η μόνη διέξοδος για να μην εγερθούν αγωγές κατά του Ελληνικού Δημοσίου, επειδή τα προγράμματα είχαν συμβασιοποιηθεί και, κατά συνέπεια, να προστατευτεί το δημόσιο συμφέρον, ήταν να ανασταλούν και να αναζητηθεί η πηγή χρηματοδότησής τους.

Για τον σκοπό αυτό, οι φορείς απευθύνθηκαν στο Ελ Συνέδριο προκειμένου να ανασταλεί ο χρόνος λήξης τους, ώστε να δοθεί χρόνος στα Υπουργεία Εργασίας και Ανάπτυξης να διαπραγματευτούν με την ΕΕ τη μεταφορά τους στο νέο ΕΣΠΑ.

 Μετά από τις διαπραγματεύσεις με την ΕΕ κατέληξαν ότι τα 6 προγράμματα που απαιτούσαν για την υλοποίηση τους σύμπραξη του Υπουργείου Εργασίας με Κοινωνικούς Εταίρους μπορούσαν να υλοποιηθούν, όχι με μεταφορά στο νέο ΕΣΠΑ, επειδή είχαν αλλάξει πλέον οι κανόνες του, αλλά με τα κονδύλια του Εθνικού ΠΔΕ, ενώ τα υπόλοιπα 14 προγράμματα που εκτελούνταν από τον Ενδιαμέσο Φορέα Διαχείρισης του Υπουργείου Εργασίας και είχαν λάβει οι

ΓΣΕΕ

ΤΕΕ

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΕΠΙΜΕΛΗΤΉΡΙΟ

ΚΕΕΕ

ΓΕΩΤΕΧΝΙΚΟ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟ

ΣΒΕΕ

μπορούσαν να μεταφερθούν στο νέο ΕΣΠΑ 2021 -2027.

 Υπενθυμίζεται παράλληλα ότι στη διάρκεια των ετών της κυβέρνησής μας το Υπουργείο Εργασίας, από νέα προγράμματα, ενέταξε και υλοποίησε 1 μόνο πρόγραμμα για τις άνεργες γυναίκες, ύψους 9.300 εκ στον κλάδο της ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ, το οποίο έκλεισε με έλεγχο της ΕΔΕΛ και του Ευρωπαϊκού Ελεγκτικου Συνεδρίου.

Το πρόγραμμα αυτό το είχε αναλάβει η ΓΣΕΕ και χαρακτηριστηκε best practice από την ΕΕ, ένεκα της υψηλής απασχολησιμότητας, μετά την ολοκλήρωσή του, σύμφωνα με τα στοιχεία του ΕΡΓΑΝΗ.

Σημειώνεται δε ότι, από το συνολικό ποσό του προγράμματος, η αμοιβή των ΚΕΚ που θα υλοποιούσαν το πρόγραμμα ήταν 3.5 εκ. Για την επιλογή τους δε από τη ΓΣΕΕ προηγήθηκε δημόσιος διεθνής διαγωνισμός, βάσει του 4412/16.

Τα υπόλοιπα χρήματα αφορούσαν συντριπτικά τα εκπαιδευτικά επιδόματα των ανέργων.

 Τέλος, σημειώνεται ότι το Υπουργείο Εργασίας έτρεξε με απόλυτη επιτυχία και με κρατικά χρήματα την περίοδο 2019 – 2021 το πρόγραμμα δημιουργίας 150.000 νέων θέσεων εργασίας για τη στήριξη της ανεργίας στην περίοδο του covid, καθώς και το καινοτόμο πρόγραμμα ΠΡΩΤΟ ΕΝΣΗΜΟ.

ΚΑΝΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ 2 ΔΕΝ ΕΓΙΝΕ ΜΕ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ ΚΑΙ ΚΕΚ.

ΚΑΙ τα 2 ΠΡΟΓΡΆΜΜΑΤΑ δημιουργούνται και υλοποιούνται από την τότε Γενική Γραμματέα Εργασίας, κα Άννα Στρατινάκη και τους αντίστοιχους υπουργούς κκ Βρούτση και Χατζηδάκη.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης αποχαιρετά την πρώην πρόεδρο της Βουλής κάνοντας λόγο για μια «ξεχωριστή νομική προσωπικότητα» και για «μία Ελληνίδα που επί χρόνια τίμησε την Αθήνα ως βουλευτής και τη χώρα μας ως υπουργός».

«Η Άννα Ψαρούδα – Μπενάκη μας αφήνει πλούσια παρακαταθήκη: την εθνική προσήλωση, την παραταξιακή συνέπεια και την αθόρυβη προσφορά. Μία αληθινή Κυρία της πολιτικής, της επιστήμης και της κοινωνικής δράσης», τονίζει στην ανάρτησή του ο πρωθυπουργός.

Αναλυτικά η ανάρτηση Μητσοτάκη:

«Μαζί με όλους τους Έλληνες και κάθε Νεοδημοκράτη αποχαιρετώ με θλίψη και σεβασμό την Άννα Ψαρούδα. Την πρώτη γυναίκα Πρόεδρο της Βουλής, αλλά και την πρώτη γυναίκα που ηγήθηκε της Ακαδημίας Αθηνών. Μία ξεχωριστή νομική προσωπικότητα. Και μία Ελληνίδα που επί χρόνια τίμησε την Αθήνα ως βουλευτής και τη χώρα μας ως υπουργός σε κρίσιμα χαρτοφυλάκια.

Η Άννα περνά, τώρα, στην Ιστορία έχοντας αφήσει ισχυρό το αποτύπωμά της στην επιστήμη και στη δημόσια ζωή. Ταυτόχρονα, όμως, περνά και στη μνήμη όλων ως υπόδειγμα πολιτικού και διανοούμενου. Με έγκυρες και τεκμηριωμένες θέσεις, ηθική στάση και μετριοπαθή συμπεριφορά. Με σταθερή επιδίωξη την ενότητα και τη συνεννόηση των πολιτικών δυνάμεων.

Είμαστε τυχεροί όσοι συνεργαστήκαμε μαζί της, καθώς η ευγενική μορφή και οι πολύτιμες σκέψεις της θα μας συνοδεύουν για πάντα. Γιατί η Άννα Ψαρούδα-Μπενάκη μας αφήνει πλούσια παρακαταθήκη: την εθνική προσήλωση, την παραταξιακή συνέπεια και την αθόρυβη προσφορά. Μία αληθινή Κυρία της πολιτικής, της επιστήμης και της κοινωνικής δράσης.

Η σκέψη μου είναι κοντά στην οικογένεια και τους αμέτρητους φίλους της.