Μέχρι πριν από λίγες ημέρες, η εικόνα που εξέπεμπε η Ουάσιγκτον ήταν εκείνη μιας ελεγχόμενης κλιμάκωσης: υψηλή στρατιωτική ένταση, σκληρή ρητορική, πίεση προς την Τεχεράνη, αλλά αποφυγή ενός βήματος που θα μπορούσε να μετατρέψει τη σύγκρουση σε ανοιχτό πόλεμο κατά της παγκόσμιας ενεργειακής ασφάλειας. Η αμερικανική πλευρά έδειχνε να προτιμά την πίεση σε στρατιωτικές και ασφαλείας υποδομές, όχι όμως ένα άμεσο χτύπημα σε κρίσιμες εγκαταστάσεις πετρελαίου και φυσικού αερίου του Ιράν. Ακριβώς γι’ αυτό, η επίθεση στις ενεργειακές εγκαταστάσεις του κοιτάσματος Νότιο Παρς δεν συνιστά απλώς ακόμη ένα επεισόδιο της σύγκρουσης, αλλά μια ποιοτική μετατόπιση με ευρύτερη γεωπολιτική σημασία.